Interpretacja 0110-KSI1-1.442.31.2025.6.RS

DECYZJA

Na podstawie art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, oraz art. 42h ust. 3a pkt 1, w zw. z art. 42h ust. 3 pkt 4 i art. 42g ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775), zwanej dalej „ustawą”,

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,

po przeprowadzeniu postępowania wszczętego postanowieniem nr 0110-KSI1-1.442.31.2025.1.RS z dnia 28 kwietnia 2025 r. w sprawie zmiany albo uchylenia wydanej w dniu 8 lipca 2024 r. wiążącej informacji stawkowej (WIS) nr 0111-KDSB1-2.440.208.2024.2.IKR, w której określono klasyfikację towaru „Wafel z (…) oraz nadzienie o smaku (…)” do działu 19 CN oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 5%, na podstawie art. 41 ust. 2a ustawy w zw. z poz. 12 załącznika nr 10 do ustawy,

uchyla z urzędu wyżej wymienioną decyzję i umarza postępowanie

UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2024 r. wpłynął do Organu wniosek Strony uzupełniony w dniu 10 czerwca 2024 r. oraz 14 czerwca 2024 r. w zakresie sklasyfikowania towaru „Wafel z (…) oraz nadzienie o smaku (…)” według Nomenklatury scalonej (CN) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści przedstawiono następujący szczegółowy opis towaru:

Wafel z (…) oraz nadzienie (…) o smaku (…). Zawiera (…). Spożycie (…). Składniki: wafel z (…).

We wniosku wskazano proponowaną klasyfikację towaru według Nomenklatury Scalonej (CN) 1905 32 11.

Do wniosku dołączono:

• Wizualizację frontu opakowania (projekt etykiety),

• Zdjęcie produktu,

• Schemat procesu technologicznego produktu (…),

• Schemat technologiczny podwykonawcy wafli (…),

• Specyfikację podwykonawcy – producenta wafli (…),

• Specyfikację produktu (…)

Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2024 r. nr 0111-KDSB1-2.440.208.2024.1.IKR – stosownie do art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej – Organ poinformował Stronę o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone Stronie w dniu 26 czerwca 2024 r. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa.

W oparciu o przedstawiony we wniosku i jego uzupełnieniach o wydanie WIS stan tj.: skład produktu, jego charakterystykę oraz opis produkcji, Dyrektor Krajowej Informacji Stawkowej w dniu 8 lipca 2024 r. wydał WIS o nr 0111-KDSB1-2.440.208.2024.2.IKR, w której określił dla towaru o nazwie: „Wafel z (…) oraz nadzienie (…) o smaku (…)” klasyfikację do działu 19 CN oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 5 %.

Decyzja WIS została doręczona Stronie w dniu 9 lipca 2024 r.

W ramach nadzoru nad poprawnością wydawanych wiążących informacji stawkowych sprawę przekazano do ponownej analizy w związku z uzasadnionym przypuszczeniem wystąpienia przesłanek powodujących nieprawidłowość WIS z 8 lipca 2024 r. tj. błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Po ww. analizie sprawy, postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2025 r. nr 0110-KSI1-1.442.31.2025.1.RS, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej poinformował Stronę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie zmiany albo uchylenia wydanej w dniu 8 lipca 2024 r. wiążącej informacji stawkowej nr 0111-KDSB1-2.440.208.2024.2.IKR. Postanowienie zostało doręczone skutecznie Stronie 28 kwietnia 2025 r. (zgodnie z potwierdzeniem odbioru UPD).

Zgodnie z art. 42h ust. 3 pkt 4 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczyna z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia ostatecznej WIS w przypadku błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Jednocześnie mając na uwadze treść art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej, Organ poinformował Stronę o prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów.

W trakcie prowadzonego postępowania, pismem z dnia 12 czerwca 2025 r. nr 0110-KSI1-1.442.31.2025.4.RS, działając na podstawie art. 155 § 1, art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, w zw. z art. 42h ust. 3 pkt 4 oraz art. 42g ust. 2 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wezwał Stronę do uzupełnienia, w terminie 7 dni materiału dowodowego sprawy będącej przedmiotem niniejszego postępowania, poprzez przesłanie próbki towaru w ilości 2 sztuk celem szczegółowego wyjaśnienia klasyfikacji towaru.

Pismem z dnia 17 czerwca 2025 r., Strona przekazała informację, z której wynika, że:

• „wspomniany w piśmie produkt obecnie nie jest produkowany w naszej spółce i nie jest przewidziana jego produkcja

• nie dysponujemy próbkami, do testów które spełniają warunki przydatności do spożycia.

W związku z tymi faktami, przekazywanie próbek oraz dalsze procedowanie postępowania administracyjnego z Naszej strony jest niezasadne”.

W trakcie postępowania ustalono zatem, że produkt zgłoszony we wniosku o wydanie WIS tj. „Wafel z (…) oraz nadzienie o smaku (…)” nie jest już przedmiotem obrotu. Ponieważ WIS ma zastosowanie w odniesieniu do czynności, których przedmiotem są towary, dokonywanych po dniu, w którym WIS została doręczona, wydawanie zmiany decyzji WIS w odniesieniu do przedmiotowego towaru, który został wycofany z obrotu jest bezprzedmiotowe. Natomiast materiał dowodowy zebrany podczas postępowania zainicjowanego wnioskiem o wydanie WIS nie jest wystarczający i uniemożliwia wydanie decyzji zmieniającej WIS. Brak próbki, zdaniem Organu, uniemożliwia ocenę sensoryczną oraz zajęcie stanowiska klasyfikacyjnego.

Na mocy art. 42h ust. 3a ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po przeprowadzeniu postępowania określonego w ust. 3:

1) uchyla WIS i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo umarza postępowanie albo

2) zmienia WIS i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy, albo

3) umarza postępowanie, jeżeli w jego wyniku sprawa zostałaby rozstrzygnięta jak w WIS albo jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

Jak uzasadniał w swym wyroku z dnia 24 kwietnia 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny (cyt.): „Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkującego tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jest to orzeczenie formalne, kończące postępowanie bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia. Bezprzedmiotowość może wynikać z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych, ale zawsze oznacza brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu” (wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2003 r., sygn. akt III SA 2225/01, Biuletyn Skarbowy 2003, nr 6, s. 25).

W kontekście rozpatrywanej sprawy, na uwagę zasługuje treść uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt SA/Wa 924/21 z dnia 2 czerwca 2022 r. (cyt.): „(…)Obligatoryjną przesłanką do umorzenia postępowania podatkowego jest zaś bezprzedmiotowość postępowania. W tym zakresie, organ podatkowy nie może działać w ramach tzw. uznania administracyjnego. Decyzja taka posiada bowiem wszelkie znamiona tzw. decyzji związanej. Oznacza to, że jeżeli wystąpi bezprzedmiotowość, organ podatkowy musi umorzyć postępowanie podatkowe. Przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle, bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania podatkowego. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu (…)”.

„(…) Jak wskazał NSA w wyroku z 21 stycznia 2022 r., sygn. akt III FSK 3573/21, w odróżnieniu od rozwiązania normatywnego przewidzianego w art. 208 § 2 OrdPU, gdzie określono fakultatywne umorzenie postępowania podatkowego, w zacytowanym przepisie ustawodawca wprowadza obligatoryjność decyzji o umorzeniu postępowania. W przypadku zatem zaistnienia przesłanki wyrażonej tym unormowaniem organ podatkowy ma obowiązek wydać decyzję o umorzeniu danego postępowania. Przesłanka zastosowania tej konstrukcji prawnej opiera się z jednej strony na szerokim zakresowo sformułowaniu dotyczącym stwierdzenia, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, z drugiej zaś strony prawodawca jako przykład wskazuje przedawnienie zobowiązania podatkowego. Posłużenie się stosunkowo szerokim zakresem przesłanki do wydania tej decyzji oznacza, że nie ma znaczenia jaka była przyczyna, czy też przyczyny bezprzedmiotowości danego postępowania. Istotne jest bowiem stwierdzenie tej bezprzedmiotowości w odniesieniu do konkretnego postępowania. Dla zastosowania obligatoryjnego wydania decyzji o umorzeniu postępowania podatkowego konieczne staje się bowiem wskazanie przyczyny bezprzedmiotowości oraz samej bezprzedmiotowości postępowania podatkowego. (…)” (Wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 czerwca 2022 r. sygn. akt VIII SA/Wa 924/21).

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, postanowieniem nr 0110-KSI1-1.442.31.2025.3.RS z dnia 5 czerwca 2025 r., Organ poinformował Stronę o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Pismo zostało doręczone Stronie 9 czerwca 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji nie wniesiono nowych dowodów w sprawie poza poinformowaniem Organu o braku próbki przedmiotowego towaru (pismo Strony z 17 czerwca 2025 r.).

W toku prowadzonego postępowania, na podstawie informacji zawartych w piśmie Strony z 17 czerwca 2025 r., Dyrektor KIS powziął wiedzę, że próbka towaru nie zostanie udostępniona ponieważ Strona zaprzestała jego produkcji i nie dysponuje już towarem. Niemożliwe zatem okazało się przeprowadzenie badania i testu organoleptycznego, które były kluczowe dla celów dokonania klasyfikacji i ustalenia zasadności ewentualnej jej zmiany. Firma jako producent wycofała ze swojej oferty produkt będący przedmiotem wskazanego wniosku o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej. Zasadne zatem jest w takich okolicznościach wyeliminowanie z obrotu prawnego wydanej WIS. Tym samym Organ uchyla decyzję organu pierwszej instancji i umarza postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe z powodu braku możliwości dokonania klasyfikacji towaru, który nie występuje już w obrocie.

Równocześnie Organ informuje, że w przypadku wznowienia produkcji towaru, mając na uwadze, że zgodnie z art. 42b ustawy, WIS jest wydawana na wniosek podatnika, Strona może złożyć kompletny wniosek dotyczący towaru do Dyrektora KIS, przedkładając stosowne dokumenty i jego próbkę.

Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 42c ust. 1 ustawy, z której wynika, że WIS wiąże, z zastrzeżeniem ust. 2–2d, organy podatkowe wobec podmiotów, o których mowa w art. 42b ust. 1 pkt 1 i 2, dla których została wydana, oraz te podmioty, w odniesieniu do towaru będącego przedmiotem dostawy, importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia dokonanych w okresie ważności WIS oraz uwzględniając treść art. 5 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że nie zachodzą przesłanki wynikające z w/w norm i orzekł jak na wstępie.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji, stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej, służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).