Interpretacja 0110-KSI2-1.441.41.2025.3.KB

DECYZJA

Na podstawie art. 221 i art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, w związku z art. 42a i 42g ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą”,

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej

po rozpatrzeniu odwołania z dnia 1 lipca 2025 r. (data wpływu 9 lipca 2025 r.) złożonego od wiążącej informacji stawkowej (WIS) wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 11 czerwca 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.97.2025.3.AS, określającej dla usługi - organizacja pojedynczych warsztatów/zajęć tanecznych ze stylu (…) klasyfikację do PKWiU – 85.5, oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy,

uchyla decyzję Organu pierwszej instancji w całości i określa:

– przedmiot wniosku: usługa – organizacja pojedynczych warsztatów/zajęć tanecznych ze stylu (…)

– opis usługi: (…) prowadzi działalność gospodarczą w ramach, której organizuje (…). W ramach (…) Strona organizuje grupowe warsztaty/zajęcia taneczne. Prowadzone warsztaty przeznaczone są dla każdej osoby chcącej wziąć udział w zajęciach, niezależnie od wieku czy poziomu zaawansowania. W ramach prowadzonych warsztatów nie występuje podział na grupy wiekowe ani grupy początkujące, średniozaawansowane czy zaawansowane. Uczestnicy mają możliwość wyboru – mogą aktywnie brać udział w wybranych warsztatach lub jedynie obserwować zajęcia. Warsztaty mają charakter cykliczny i odbywają się raz w roku w ramach (…), a całe wydarzenie trwa około (…). Uczestnicy wchodzą na salę, na której znajduje się odpowiedni sprzęt, oprawa muzyczna do każdego rodzaju tańca, nagłośnienie, oświetlenie oraz obecność na sali choreografa/instruktora.

– rozstrzygnięcie: Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu,

– stawka podatku od towarów i usług: 8%,

– podstawa prawna: art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy,

– cel wydania: określenie stawki podatku od towarów i usług.

UZASADNIENIE

W dniu 11 marca 2025 r. wpłynął do Krajowej Informacji Skarbowej wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

Pismem z dnia 1 kwietnia 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.97.2025.1.AS, Organ pierwszej instancji wezwał Stronę do uzupełnienia wniosku. Wezwanie zostało doręczone Stronie w dniu 11 kwietnia 2025 r., co potwierdza data wskazana na Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD) z e-US.

W dniu 18 kwietnia 2025 do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wpłynęło pismo Strony z dnia 16 kwietnia 2025 r. stanowiące odpowiedź na ww. wezwanie Organu pierwszej instancji.

Postanowieniem z dnia 19 maja 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.97.2025.2.AS, Organ pierwszej instancji wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w sprawie. Postanowienie zostało doręczone Stronie w dniu 2 czerwca 2025 r. co potwierdza data wskazana na Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD) z e-US. Wnioskodawca nie skorzystał z prawa do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego.

W dniu 11 czerwca 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał wiążącą informację stawkową (WIS) nr 0112-KDSL2-2.440.97.2025.3.AS określającą dla usługi - organizacja pojedynczych warsztatów/zajęć tanecznych ze stylu (…), klasyfikację do PKWiU – 85.5 oraz stawkę podatku o towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy. Decyzja została doręczona Stronie w dniu 25 czerwca 2025 r., co potwierdza data wskazana na Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD) z e-US.

Nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem, Strona pismem z dnia 1 lipca 2025 r. (data przekazania wg UPP 9 lipca 2025 r.) Strona złożyła odwołanie od ww. decyzji. Termin do złożenia został zachowany.

Zaskarżonej decyzji Strona zarzuciła naruszenie:

1. „art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 oraz art. 42a pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361, z późn. zm.) (dalej jako: ustawa o VAT) poprzez błędne zastosowanie, a konsekwencji nieprawidłowe określenie dla świadczonej usługi stawki podatku VAT w wysokości 23%, podczas gdy, prawidłowa stawka podatku VAT wynosi 8%,

2. art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2, art. 42a pkt 3 oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy o VAT poprzez błędne sklasyfikowanie usługi do grupowania PKWiU 85.5 „Usługi w zakresie pozaszkolnych form edukacji”, podczas gdy, usługi powinny być sklasyfikowane jako pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu, a w konsekwencji niezastosowanie i błędne przyporządkowanie do usługi stawki podatku VAT w wysokości 23%, podczas gdy, prawidłowa stawka VAT wynosi 8%,

3. art. 120, art. 121 § 1 i 122 O.p. poprzez nieuwzględnienie w wydanej decyzji dotychczasowej utrwalonej linii orzecznictwa sądowoadmistracyjnego, a w konsekwencji prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organu podatkowego,

4. art. 187§ 1 i art. 191 O.p. poprzez przekroczenie granicy swobodnej oceny dowodów i ocenę zebranego materiału dowodowego w sposób wybiórczy i lakoniczny, w szczególności całkowite pominięcie w zaskarżonej decyzji kluczowego aspektu jakim jest rekreacyjny cel świadczonych przez Stronę usług.”

Biorąc pod uwagę powyższe Strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz orzeczenie co do istoty sprawy.

Pismem z dnia 11 sierpnia 2025 r. nr 0110-KSI2-1.441.41.2025.1.KB Organ wezwał Stronę do uzupełnienia odwołania poprzez (…). Wezwanie zostało doręczone Stronie w dniu 20 sierpnia 2025 r., co potwierdza data wskazana na Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD) z e-US.

W dniu 25 sierpnia 2025 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wpłynęło pismo Strony stanowiące odpowiedź na ww. wezwanie Organu.

Postanowieniem z dnia 2 września 2025 r. nr 0110-KSI2-1.441.41.2025.2.KB Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w sprawie. Postanowienie zostało doręczone Stronie w dniu 10 września 2025 r., co potwierdza data wskazana na Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD) z e-US. Strona nie skorzystała z prawa do wypowiedzenia się.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej rozpoznając sprawę na skutek złożonego odwołania, po rozpatrzeniu całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, stwierdza co następuje.

Przedmiotem postępowania jest usługa - organizacja pojedynczych warsztatów/zajęć tanecznych ze stylu (…).

Postępowanie pierwszoinstancyjne zostało zakończone wydaniem przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wiążącej informacji stawkowej dnia 11 czerwca 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.97.2025.3.AS, w której dla usługi będącej jej przedmiotem określono klasyfikację do PKWiU – 85.5, oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Organ pierwszej instancji wydając zaskarżone rozstrzygnięcie uzasadniał swoje stanowisko przedstawionymi przez Stronę we wniosku o wydanie WIS oraz w jego uzupełnieniu informacjami dotyczącymi, m.in. czynności wykonywanych przez instruktora, jego uprawnień, wiedzy, umiejętności oraz doświadczenia choreografa/instruktora, jak również (…). W wyniku dokonanej analizy Organ pierwszej instancji stwierdził, że: „zasadniczą cechą przedmiotowej usługi jest jej edukacyjny charakter, gdyż uczestnicy podczas warsztatów/zajęć tanecznych ze stylu (…) uczą się tego tańca i nabywają pewne nowe umiejętności. Tut. organ nie zaprzecza, że przedmiotowe warsztaty/zajęcia stanowią także pewną formę rekreacji, jednakże ten aspekt przedmiotowej usługi nie jest wiodący i z pewnością nie stanowi celu świadczonej usługi.” (…)

Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem zawartym w ww. decyzji, Strona w odwołaniu wyraziła pogląd, że brak jest podstaw do zanegowania prawa do zastosowania preferencyjnej stawki podatku. Zdaniem Strony, przedstawiona w złożonym wniosku o wydanie WIS usługa wstępu na warsztaty/zajęcia taneczne stanowi usługę rekreacyjną i jest ograniczona do „wstępu” na zajęcia prowadzone przez Stronę.

Spór w sprawie koncentruje się zatem na stwierdzeniu czy czynności realizowane przez Stronę stanowią usługę, do której – na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy – znajduje zastosowanie preferencyjna stawka podatku od towarów i usług w wysokości 8%, czy też – tak jak wskazuje Organ pierwszej instancji – przedmiotową usługę należy zaklasyfikować do PKWiU 85.5, dla której właściwą stawką podatku na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy jest stawka 23%.

W wyniku przeprowadzenia postępowania odwoławczego Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że wiążąca informacja stawkowa z dnia 11 czerwca 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.97.2025.3.AS jest nieprawidłowa w zakresie określenia stawki podatku od towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji Organ odwoławczy, po przeanalizowaniu materiału dowodowego zebranego w sprawie postanowił uchylić zaskarżoną wiążącą informację stawkową w całości i orzec co do istoty sprawy, wskazując właściwą stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 8%, w oparciu o art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.

Mając na uwadze potrzebę wyczerpującego uzasadnienia niniejszego rozstrzygnięcia, Organ odwoławczy uznaje za zasadne w pierwszej kolejności powołanie przepisów prawa materialnego stanowiących jego podstawę.

Z brzmienia art. 5a ustawy wynika, że towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

W przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi, lub towaru i/lub usługi, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe) do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa bądź świadczenie kompleksowe spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

W myśl art. 42g ust. 2 ustawy, w sprawach dotyczących WIS stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyłączeniem rozdziałów 17, 18, 19 i 20.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Ustawodawca przewidział stawki obniżone dla towarów i usług, które zostały wymienione w załączniku nr 3 i nr 10 do ustawy o podatku od towarów i usług.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 68 wskazano bez względu na PKWiU „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”.

W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęć „rozrywka” czy „rekreacja”. Aby zatem poznać ich znaczenie należy sięgnąć do wykładni językowej. Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”, Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”, natomiast „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem” Władysława Kopalińskiego (Świat Książki, Warszawa 2000) definiuje rekreację jako: „odpoczynek, rozrywka, wytchnienie, pochodzące od łacińskiego »recreatio« czyli powrót do zdrowia, sił”. W odniesieniu do „rozrywki” definicję taką przewiduje przykładowo internetowy Słownik Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl) wskazując, że to coś, „co służy odprężeniu, wypoczynkowi”. Natomiast w Encyklopedii PWN (https://encyklopedia.pwn.pl) wskazano, że rekreacja to forma działania wybrana dobrowolnie przez człowieka ze względu na osobiste zainteresowania i dla odpoczynku, rozrywki lub rozwoju własnej osobowości; podejmowana poza obowiązkami zawodowymi, społecznymi i domowymi, w czasie wolnym od pracy.

Mając na uwadze powyższe definicje – na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy – za rekreację uznać należy różne formy aktywności mające służyć wypoczynkowi i zdrowiu. Tak rozumiana rekreacja obejmuje w szczególności zajęcia takie jak fitness, czy aerobik, ale również taką aktywność jak np. korzystanie z sauny.

Należy dodatkowo zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku w wysokości 8% wymienione w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy usługi, jednakże tylko w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form, ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

Pojęcie „wstępu” stanowiło przedmiot interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 2 grudnia 2014 r. nr PT1/033/32/354/LJU/14, w której to Minister Finansów w pełni podzielił stanowisko zawarte w jednolitym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powołując się na wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2014 r. (sygn. akt I FSK 311/13).

W powyższej interpretacji Minister Finansów stwierdził: „pod pojęciem »wstępu« należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś (...). Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Z wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu (...) na siłownię – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów (...). Tym samym nie ma uzasadnienia dla zawężania stawki obniżonej związanej ze wstępem do biernego uczestnictwa w danym przedsięwzięciu, a więc wyłącznie do wejścia do danego obiektu bez możliwości korzystania z urządzeń tam się znajdujących, jeżeli korzystanie z tych urządzeń wiąże się z typowym użytkowaniem danego obiektu w ramach wstępu do tego obiektu (...). Reasumując, stawkę obniżoną VAT stosuje się, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, do usług związanych z rekreacją (wyłącznie w zakresie wstępu), co oznacza, że objęte tym przepisem są tylko te świadczenia, które normalnie (typowo) wchodzą do tych usług”.

Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.

Użyte przez ustawodawcę sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie zarówno biernego jak i aktywnego korzystania z rozrywki i rekreacji, w tym przystosowanych do tego sal, pomieszczeń oraz urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast określenie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi, które nie są związane z normalnym typowym użytkowaniem takiego obiektu, np. usługi restauracyjne na terenie sali sportowej, zakup napojów, odżywek, usługi osobistego/personalnego trenera – nie są objęte stawką obniżoną. Konsekwentnie podlegają opodatkowaniu stawką podstawową VAT.

Również w orzecznictwie innych sądów administracyjnych utrwalony został pogląd, zgodnie z którym cyt.: „Sąd w niniejszym składzie całkowicie podziela argumentację zaprezentowaną w powołanych wyżej wyrokach, z których wynika, że wykładnia pojęcia „wstęp” nie może ograniczać się wyłącznie do wejścia do obiektu lub na imprezę rozrywkową lub rehabilitację bez możliwości aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzeń potrzebnych do jej realizacji – stanowiłoby to bowiem niczym nieuzasadnione zawężenie tego pojęcia.

W ocenie Sądu sformułowanie „usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie zarówno biernego jak i aktywnego korzystania z rozrywki i rekreacji, w tym przystosowanych do tego sal, pomieszczeń oraz urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast sformułowanie "wyłącznie w zakresie wstępu" należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez ten klub, czy jak w spornej sprawie – przez szkołę tańca, które nie są związane z normalnym typowym jego użytkowaniem, takie jak usługi restauracyjne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek - nie są objęte stawką obniżoną. Opodatkowane są zaś stawką podstawową” (wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 13 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 274/14 pogrubienie Organu)

Zdaniem Organu odwoławczego, w przedmiotowej sprawie charakter czynności wykonywanych przez Stronę w ramach przedmiotowej usługi przesądza o uznaniu jej za pozostałą usługę związaną z rekreacją w zakresie wstępu (poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy).

Za powyższym przemawia w szczególności fakt, że zajęcia/warsztaty świadczone przez Stronę mają na celu szeroko pojętą rekreację. Podstawowym celem uczestnictwa w zajęciach/warsztatach tanecznych będących przedmiotem wniosku jest przede wszystkim dobra zabawa i relaks. Ich głównym celem jest dostarczenie rozrywki, poprzez wprowadzenie uczestników w świat tańca i rytmu. W ramach (…) uczestnik nabywa prawo wstępu na jedne wybrane przez siebie zajęcia. Zajęcia/warsztaty taneczne odbywają się (…), (…), a uczestnik może w ramach (…) wybrać, w jaki dzień i na jakie pojedyncze zajęcia pójdzie.

W przedmiotowej sprawie – jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego – (…) prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której organizuje (…). W ramach (…) Strona organizuje grupowe warsztaty/zajęcia taneczne. Prowadzone warsztaty przeznaczone są dla każdej osoby chcącej wziąć udział w zajęciach, niezależnie od wieku czy poziomu zaawansowania. W ramach prowadzonych warsztatów nie występuje podział na grupy wiekowe ani grupy pod względem poziomu zaawansowania (początkujące, średniozaawansowane czy zaawansowane). Warsztaty są skierowane do wszystkich pasjonatów tańca, zarówno do tancerzy, jak i osób, które po prostu kochają taniec i chcą rozwijać swoje umiejętności oraz pasję w tej dziedzinie. Zajęcia są otwarte dla wszystkich miłośników tańca, osób, które mają pasję do tańca i pragną rozwijać swoje umiejętności, bez żadnych ograniczeń czy wytycznych. To uczestnik posiadający prawo wstępu decyduje w jakich zajęciach będzie uczestniczył. Uczestnicy mają możliwość wyboru – mogą aktywnie brać udział w wybranych warsztatach lub jedynie obserwować zajęcia. Po wejściu na salę każdy uczestnik indywidualnie decyduje o swojej formie uczestnictwa, gdzie ma możliwość poznania konkretnych stylów tańca. Na sali może znajdować się (…). Warsztaty mają charakter cykliczny i odbywają się raz w roku w ramach (…), a całe wydarzenie trwa około (…). Uczestnicy wchodzą na salę, na której znajduje się odpowiedni sprzęt, oprawa muzyczna do każdego rodzaju tańca, nagłośnienie, oświetlenie oraz choreograf/instruktor.

W ocenie Organu odwoławczego istotą przedmiotowych zajęć jest ich rekreacyjny charakter. Co prawda w trakcie trwania zajęć uczestnicy mogą nabyć pewne nowe umiejętności, należy jednak zwrócić uwagę, że przedmiotowe zajęcia mają charakter incydentalny, tj. są to pojedyncze zajęcia organizowane w ramach (…), (…). Taka forma zajęć, znacznie różni się od zajęć organizowanych np. w formie kursu tańca, gdzie uczestnik może nabywać wiedzę/nowe umiejętności w sposób ciągły, systematyczny. W przypadku przedmiotowej usługi bilet wstępu uprawnia jedynie do jednorazowego wejścia na pojedyncze zajęcia. Uczestnik sam decyduje na które zajęcia pójdzie, zgodnie z własnymi preferencjami. Poszczególne zajęcia nie łączą się ze sobą, nie stanowią kontynuacji, nie dają możliwości utrwalenia, weryfikacji zdobytych na poszczególnych zajęciach wiedzy/umiejętności. Uczestnik nie ma również możliwości kontynuacji nauki po zakończeniu (…). Wiedza zdobyta na tego typu zajęciach ma charakter marginalny, nie stanowi rzeczywistego rozwoju uczestnika w dziedzinie tańca, nie prowadzi do jakiegoś szczególnego podniesienia poziomu umiejętności uczestnika pozwalającego na rozpoczęcie kolejnego etapu nauki na wyższym poziomie.

Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, pojedyncze zajęcia mogą trwać (…). Trudno sobie wyobrazić, że w tak krótkim czasie uczestnik jest faktycznie w stanie nauczyć się, choćby częściowo, konkretnego stylu tańca. Zdaniem Organu odwoławczego, zajęcia takie mają charakter rekreacyjny, pozwalający na jedynie pobieżne zapoznanie się z krokami czy układem choreograficznym, ale są niewystarczające dla przyswojenia szerszej wiedzy czy umiejętności. Gdyby istniała możliwość kontynuacji zajęć, to w takim wypadku możliwe byłoby stwierdzenie, że mamy do czynienia z usługą o charakterze edukacyjnym. W przedmiotowej sprawie jednak, jak wynika z informacji udzielonych przez Stronę oraz (…), (…). Powyższe oznacza, że każde poszczególne zajęcia należy traktować jako odrębne, nie mające kontynuacji, możliwości dalszej nauki/rozwoju, a w efekcie nie można mówić o systematycznym/ciągłym przyswajaniu wiedzy.

Organ odwoławczy pragnie również zauważyć, że rola choreografa/instruktora chociaż może wydawać się znacząca, to sprowadza się w gruncie rzeczy do ogólnej prezentacji choreografii, stworzenia atmosfery motywacyjnej oraz zachęcenia do wspólnego ruchu. Instruktor prezentuje choreografię, motywuje uczestników i animuje ruch, lecz nie realizuje funkcji edukacyjnych. Jak wynika z uzupełnienia wniosku choreografowie mają bogate doświadczenie w tworzeniu choreografii (…). Wielu z nich brało udział (…). Mają za sobą wieloletnią praktykę sceniczną, co daje im ogromne doświadczenie w pracy na żywo oraz z publicznością. Niewątpliwie choreografowie biorący udział w (…) są (…). Zatem już sam ten fakt może motywować uczestników do podjęcia decyzji o uczestnictwie w konkretnych zajęciach (…). Choreografowie są (…). Takie zajęcia mają zatem bardziej walor rekreacyjny, rozrywkowy, dający możliwość uczestniczenia w zajęciach (…), (…). Uczestnicy, pośród których mogą być zarówno amatorzy jak i profesjonaliści, mają możliwość (…). Uczestniczenie w tego typu zajęciach służy zatem rozwijaniu pasji i motywacji do tańca, bądź też zaszczepieniu w uczestnikach bez doświadczenia tanecznego miłości do wybranego stylu tańca. W opinii Organu takie zajęcia nie dają jednak możliwości faktycznego przyswojenia kroków, układu czy choreografii.

Warto również zauważyć, że (…) w znaczący sposób utrudnia choreografom/instruktorom możliwość kontroli poprawności wykonywanych przez uczestników ruchów, czy możliwość korygowania ewentualnych błędów. W praktyce (…) uniemożliwia współpracę z poszczególnymi uczestnikami. Uczestnicy mają co prawda możliwość powtarzania kroków, układów czy choreografii prezentowanych przez choreografa, jednak nie mają możliwości indywidualnego kontaktu z choreografem w celu wyeliminowania błędów czy poprawy techniki wykonywanych ruchów. Prezentowane przez choreografa kroki czy układy mają bardziej charakter pokazowy, mający na celu jedynie zaprezentowanie elementów tańca czy choreografii, umożliwienie zapoznania się z prezentowaną choreografią, a nie przekazanie konkretnej wiedzy. Dla uczestnika jest to możliwość podziwiania prezentowanych choreografii oraz poczucia atmosfery radości i energii płynącej z tańca i wspólnie spędzonego czasu.

Ponadto z informacji zawartych we wniosku oraz w jego uzupełnieniu wynika, że zajęcia nie odbywają się z podziałem na grupy wiekowe czy poziomy zaawansowania. Zarówno amatorzy jak i profesjonaliści mogą uczestniczyć w tych samych zajęciach, niezależnie od posiadanej wiedzy czy umiejętności. Warsztaty są skierowane do wszystkich pasjonatów tańca, zarówno do tancerzy, jak i osób, które po prostu kochają taniec i chcą rozwijać swoje umiejętności oraz pasję w tej dziedzinie. Poziom uczestników jest zatem bardzo zróżnicowany, co sugeruje, że zajęcia nie mają na celu przekazania wiedzy, czy nauki nowych umiejętności. Wątpliwa jest bowiem możliwość dopasowania przekazywanych treści w ten sposób, żeby były one wartościowe zarówno dla doświadczonych tancerzy, którzy znają już konkretne kroki i posiadają własny warsztat, oraz amatorów, którzy być może po raz pierwszy mają możliwość zapoznania się z krokami charakterystycznymi dla danego stylu tańca. Taka nauka byłaby bowiem pozbawiona sensu, gdyż istniałoby duże prawdopodobieństwo, że cześć bardziej doświadczonych osób marnowałaby czas poznając ponownie najbardziej podstawowe kroki tańca, albo amatorzy, nie posiadający potrzebnej wiedzy, musieliby się mierzyć z układami wykraczającymi poza ich dotychczasowe umiejętności. W ocenie Organu odwoławczego, podział uczestników na grupy względem poziomu zaawansowania w znaczny sposób wpływa na jakość i sposób przekazywanej wiedzy. Brak takiego podziału sugeruje, że celem zajęć nie jest szeroko rozumiana nauka, a jedynie zaprezentowanie poszczególnych kroków, układów czy choreografii.

Warto dodatkowo zaznaczyć, że po zakończeniu zajęć uczestnicy nie otrzymują żadnych certyfikatów ani zaświadczeń potwierdzających udział w zajęciach, czy też jakichkolwiek innych dokumentów potwierdzających nabycie umiejętności. Udział w zajęciach nie wiąże się z nabyciem jakichkolwiek uprawnień czy możliwością uczestniczenia w zajęciach na wyższym poziomie. Zajęcia nie mają na celu przygotowania do udziału w konkursach czy występów przed publicznością/w teledyskach/filmach/koncertach/na pokazach. Uczestnicy biorący udział w zajęciach kierują się chęcią spędzenia swojego wolnego czasu realizując swoją pasję związaną z tańcem. Takie uczestnictwo nie ma jednakże charakteru nabywania/rozwoju umiejętności, techniki czy nauki kroków. Organ odwoławczy nie wyklucza jednocześnie, że efektem uczestnictwa w zajęciach z innymi pasjonatami tańca, prowadzonymi przez (…) choreografów, (…) może być nabycie wiedzy/umiejętności. Jednakowoż nie jest to cel nadrzędny przedmiotowej usługi.

(…)

Podobnie należy się odnieść do kwestii określania przez Stronę oferowanych przez nią zajęć jako „warsztaty”. To jakich sformułowań Strona używa w odniesieniu do świadczonej przez siebie usługi może, ale nie musi, wskazywać na jej rzeczywisty charakter. W efekcie sam fakt, że Strona opisując oferowane przez siebie zajęcia nazywa „warsztatami” nie oznacza, że owe zajęcia faktycznie wypełniają definicję tego sformułowania. Toteż do Organu odwoławczego należało zbadanie, czy w przedmiotowej sprawie faktycznie oferowane są warsztaty taneczne, których istotą jest przekazanie wiedzy/nowych umiejętności czy też wstęp na zajęcia taneczne, których głównym celem jest relaks/zabawa/możliwość miłego spędzenia czasu w atmosferze tańca i muzyki. W ocenie Organu odwoławczego, jak już wyjaśniono powyżej, niniejsza usługa ma przede wszystkim charakter rekreacyjny i polega na wstępie na pojedyncze zajęcia taneczne organizowane w ramach (…). Słownictwo stosowane przez Stronę nie może mieć zatem wagi nadrzędnej nad ustaleniami wynikającymi ze stanu faktycznego sprawy, toteż nie należy odmawiać Stronie prawa do zastosowania stawki preferencyjnej bazując jedynie na nieprecyzyjnym słownictwie stosowanym przez Stronę.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że świadczona przez Stronę usługa będąca przedmiotem analizy stanowi „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”, o których mowa w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy, a właściwą stawką dla jej opodatkowania jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza decyzja nr 0110-KSI2-1.441.41.2025.3.KB z dnia 24 września 2025 r. jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Strona może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano niniejszą decyzję, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem tej decyzji.

Niniejsza decyzja nr 0110-KSI2-1.441.41.2025.3.KB z dnia 24 września 2025 r. wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d, organy podatkowe wobec podmiotu, o którym mowa w art. 42b ust. 1 pkt 1 ustawy, dla którego została wydana, oraz ten podmiot w odniesieniu do usługi wykonanej w okresie ważności decyzji (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

– podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

– usługa, będąca przedmiotem niniejszej decyzji, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

W przypadku zastosowania się przez podatnika do wydanej na jego rzecz WIS nr 0112-KDSL2-2.440.97.2025.3.AS z dnia 11 czerwca 2025 r. przed jej zmianą albo uchyleniem, przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio (art. 42c ust. 2 ustawy).

Jak stanowi art. 42c ust. 2d ustawy, w przypadku uchylenia WIS oraz wydania WIS w postępowaniu odwoławczym albo na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu przepisy ust. 2b i 2c stosuje się odpowiednio.

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje art. 42c ust. 2b ustawy, który stanowi, że w przypadku zmiany WIS z powodu wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 42h ust. 3 pkt 4, i zastosowania się przez podmiot, na rzecz którego została ona wydana, do zmienionej WIS od dnia następującego po dniu, w którym WIS została doręczona, do dnia doręczenia decyzji o zmianie WIS, przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

Powołane przepisy stanowią, że Strona może stosować WIS nr 0112-KDSL2-2.440.97.2025.3.AS z dnia 11 czerwca 2025 r. od dnia następującego po jej doręczeniu do końca stosowanego przez Nią okresu rozliczeniowego w podatku od towarów i usług następującego po okresie rozliczeniowym, w którym doręczono niniejszą decyzję.

Fakt zastosowania się przez Stronę do WIS nr 0112-KDSL2-2.440.97.2025.3.AS z dnia 11 czerwca 2025 r. w ww. okresach rozliczeniowych nie może wywoływać niekorzystnych skutków prawnopodatkowych dla Strony.

Tym samym, Strona w ww. okresach rozliczeniowych ma prawo wyboru, czy zastosuje niniejszą decyzję czy też WIS nr 0112-KDSL2-2.440.97.2025.3.AS z dnia 11 czerwca 2025 r.

Jeżeli zatem wolą Strony będzie zastosowanie WIS przed jej uchyleniem niniejszą decyzją, wówczas dla usługi w ww. okresach rozliczeniowych w podatku od towarów i usług stosować należy stawkę podatku w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Niniejsza decyzja WIS nr 0110-KSI2-1.441.41.2025.3.KB z dnia 24 września 2025 r. jest wydawana na okres 5 lat i jest ważna od dnia następującego po dniu jej doręczenia. WIS traci ważność przed upływem tego okresu, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

– w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 1 i 2 ustawy).

Decyzja WIS nr 0110-KSI2-1.441.41.2025.3.KB z dnia 24 września 2025 r., wygasa z mocy prawa w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi, będącej przedmiotem niniejszej decyzji, w wyniku której wskazana w decyzji zmieniającej:

1) stawka podatku właściwa dla usługi, lub

2) podstawa prawna wskazanej stawki podatku

– staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie niniejszej decyzji WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Niniejsza decyzja jest ostateczna w administracyjnym toku instancji.

Przysługuje na nią prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną w jednym egzemplarzu na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).