Interpretacja 0110-KSI2-1.441.51.2025.5.BŚ

DECYZJA

Na podstawie art. 221 i art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową” oraz art. 42a i 42g ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”,

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej

po rozpatrzeniu odwołania z dnia 12 sierpnia 2025 r. (data wpływu 15 sierpnia 2025 r.) od wiążącej informacji stawkowej (WIS) wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dnia 1 sierpnia 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.285.2025.2.IH określającej dla towaru – lody włoskie z automatu o smaku (…) w wafelku sprzedawane na wynos – klasyfikację do działu 56 PKWiU 20215 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 41 ust. 12f ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy,

uchyla decyzję Organu pierwszej instancji w całości i określa:

–    Przedmiot wniosku: towar – lody włoskie z automatu o smaku (…) w wafelku sprzedawane na wynos.

–    Opis usługi: lody włoskie o smaku (…) przygotowywane są w maszynie z (…), na miejscu w lodziarni. Lody włoskie o smaku (…) sprzedawane są w wafelku z automatu na wynos, przez okienko. Nie podlegają modyfikacji, do lodów nie są dodawane sztućce ani serwetki.

–    Rozstrzygnięcie: CN 2105 00

–    Stawka podatku od towarów i usług: 5%

–    Podstawa prawna: art. 41 ust. 2a ustawy w zw. z poz. 15 załącznika nr 10 do ustawy

–    Cel wydania: określenie stawki podatku od towarów i usług.

UZASADNIENIE

W dniu 9 czerwca 2025 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął wniosek Strony o wydanie wiążącej informacji stawkowej, dotyczący klasyfikacji towaru – lody włoskie z automatu o smaku (…) w wafelku sprzedawane na wynos – na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Pismem z dnia 11 lipca 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.285.2025.1.IH Organ pierwszej instancji wezwał Stronę do uzupełnienia wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej.

W dniu 17 lipca 2025 r. Strona uzupełnienia wniosek o wydanie WIS, wskazując, że jest podatnikiem posiadającym numer identyfikacji podatkowej – NIP (…) oraz podała 100% skład lodu włoskiego o smaku (…) w wafelku (…).

Ponadto Strona wskazała, że produkt przygotowywany jest na miejscu w lodziarni. (…). Porcja lodów dozowana jest do wafelka i sprzedawana przez okienko na wynos klientowi. Lody nie mogą być modyfikowane, personel nie doradza i nie informuje klienta o oferowanych produktach.

Do uzupełnienia Strona dołączyła zdjęcie gotowego produktu – lodów włoskich z automatu w wafelku, w formie, w jakiej jest sprzedawany klientowi.

Dnia 1 sierpnia 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał wiążącą informację stawkową nr 0112-KDSL2-2.440.285.2025.2.IH, w której określił dla towaru – lody włoskie z automatu o smaku (…) w wafelku sprzedawane na wynos – klasyfikację do działu 56 PKWiU 20215 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 41 ust. 12f ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy. Decyzja została doręczona – zgodnie z Urzędowym Poświadczeniem Doręczenia – w dniu 1 sierpnia 2025 r.

Strona, nie zgadzając się rozstrzygnięciem zawartym w wydanej decyzji WIS z dnia 1 sierpnia 2025 r., przy zachowaniu ustawowego terminu, pismem z dnia 12 sierpnia 2025 r. (data wpływu do Organu, wynikająca z Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia – 15 sierpnia 2025 r.), złożyła odwołanie od ww. decyzji.

W treści odwołania Strona powołała sygnaturę decyzji nr (...), która została wydana dla Strony w przedmiocie towaru, jakim są lody włoskie o smaku (…) w wafelku sprzedawane na wynos, jednak w nagłówku pisma Strona powołała prawidłową sygnaturę decyzji WIS nr 0112-KDSL2-2.440.285.2025.2.IH, UNP: (…).

Zatem Organ odwoławczy uznaje powyższy błąd za oczywistą omyłkę pisarską.

Zaskarżonej decyzji Strona zarzuciła „błędne rozstrzygnięcie” i wniosła „o zmianę wysokości stawki VAT na 5%.”

Postanowieniem z dnia 1 września 2025 r. nr 0110-KSI2-1.441.51.2025.1.BŚ Organ odwoławczy wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone w dniu 1 września 2025 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia. Strona nie skorzystała z przysługującego prawa, nie wniosła dodatkowych wyjaśnień i uwag.

Pismem z dnia 17 września 2025 r. nr 0110-KSI2-1.441.51.2025.2.BŚ Organ odwoławczy wezwał Stronę do wskazania pełnego (100%) składu towaru wraz ze wskazaniem procentowej zawartości każdego ze składników. Wezwanie zostało doręczone Stronie w dniu 17 września 2025 r. co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia z e-US.

Strona pismem z dnia 23 września 2025 r. (data wpływu 24 września 2025 r.) odpowiedziała na powyższe wezwanie.

Organ odwoławczy uznał jednak przesłane odpowiedzi za nieprecyzyjne i niedokładne. W związku z tym, Organ odwoławczy pismem z dnia 14 października 2025 r. nr 0110-KSI2-1.441.51.2025.3.BŚ ponownie wezwał Stronę do złożenia wyjaśnień i przesłania pełnego składu towaru.

Powyższe wezwanie zostało doręczone Stronie w dniu 14 października 2025 r. co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia z e-US.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, Strona w piśmie z dnia 20 października 2025 r. wskazała 100% skład lodów włoskich o smaku (…):

(…).

Postanowieniem z dnia 22 października 2025 r. nr 0110-KSI2-1.441.51.2025.4.BŚ Organ odwoławczy wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone w dniu 22 października 2025 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia z e-US.

Strona nie skorzystała z przysługującego prawa, nie wniosła dodatkowych wyjaśnień i uwag.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania i analizie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wyjaśnia, co następuje.

1. Identyfikacja świadczenia na potrzeby podatku od towarów i usług

Mając na uwadze potrzebę wyczerpującego uzasadnienia niniejszego rozstrzygnięcia, Organ odwoławczy uznaje za zasadne w pierwszej kolejności powołanie przepisów prawa materialnego stanowiących jego podstawę.

W myśl art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1)  opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2)  klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a)  określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b)  stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3)  stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Na mocy art. 42g ust. 2 ustawy, w sprawach dotyczących WIS stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyłączeniem rozdziałów 17, 18, 19 i 20.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle przepisu art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przedmiotem niniejszego postępowania jest towar – lody włoskie z automatu o smaku (…), w wafelku, sprzedawane na wynos.

Początkowo należy zwrócić uwagę, że – zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania podatkowego – niniejsze postępowanie odwoławcze sprowadza się nie tylko do kontroli postępowania pierwszoinstancyjnego, ale także do weryfikacji wydanej wiążącej informacji stawkowej pod względem jej legalności i celowości. Przed Organem odwoławczym ma zatem miejsce ponowne merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, gdyż Organ odwoławczy nie jest związany uprzednio poczynionymi ustaleniami w sprawie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2022 r. sygn. akt II FSK 1343/21).

Postępowanie pierwszoinstancyjne zostało zakończone wydaniem przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wiążącej informacji stawkowej dnia 1 sierpnia 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.285.2025.2.IH, w której dla towaru będącego jej przedmiotem określono klasyfikację do działu 56 PKWiU 2015 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w związku z art. 41 ust. 12f ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.

Podstawę ww. rozstrzygnięcia stanowił zebrany w toku postępowania materiał dowodowy, z którego wynikało, że lody włoskie o smaku (…) przygotowywane są na miejscu w lodziarni i wydawane bezpośrednio z maszyny produkującej lody klientowi przez okienko lodziarni, stąd też – zdaniem Organu pierwszej instancji – towar będący przedmiotem wniosku, „należy uznać za dostawę towaru. Natomiast czynności dodatkowe polegające na nałożeniu porcji lodów z maszyny do wafelka oraz podanie go klientowi do ręki stanowią usługi wspomagające związane z tą dostawą.” (str. 6 decyzji WIS).

Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem zawartym w ww. decyzji, Strona w odwołaniu wyraziła pogląd, że decyzja WIS dotycząca określenia stawki podatku od towarów i usług dla Jej działalności zawiera błędne rozstrzygniecie. Zdaniem Strony „sprzedaż wyprodukowanych lodów należy zakwalifikować do grupy wyrobów mleczarskich PKWiU 10.52.10.0, opodatkowanych stawką 5%, zgodnie z załącznikiem nr 10 poz. 21 do ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.).”

Konieczne jest zwrócenie uwagi, że wiążąca informacja stawkowa jest decyzją, rozstrzygnięciem postępowania podatkowego. Dotyczy konkretnego wnioskodawcy i konkretnego przedmiotu postępowania. Tym samym w ramach jednego wniosku nie można dokonać klasyfikacji całej działalności gospodarczej prowadzonej przez Stronę, jaką jest „sezonowa produkcja lodów (PKD 10.52.Z).”

Zatem decyzja WIS może dotyczyć konkretnego przedmiotu wniosku (np. lodów włoskich o smaku (…). Organ bowiem nie klasyfikuje w jednej decyzji całej działalności gospodarczej polegającej na produkcji i sprzedaży lodów włoskich z automatu. Stąd też przedmiotem o wydanie WIS, nie może być cały zakres działalności gospodarczej wykonywanej przez Stronę, a jedynie jedna konkretna czynność stanowiąca końcowy efekt tej działalności – sprzedaż lodów włoskich z automatu o smaku (…), w wafelku, na wynos.

Należy również zwrócić uwagę na fakt, że Strona w odwołaniu, jak również w piśmie z dnia 23 września 2025 r. (data wpływu 24 września 2025 r.) powołuje się na podstawę prawną, która nie obowiązywała na dzień wydania decyzji WIS, tj. 1 sierpnia 2025 r. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775). Wobec tego, Organ odwoławczy nie będzie się w żaden sposób odnosić do ww. kwestii.

Podsumowując, Organ odwoławczy pragnie podkreślić, że zaskarżona decyzja została wydana dla towaru: lody włoskie z automatu o smaku (…) w wafelku sprzedawane na wynos i określa klasyfikację i stawkę podatku od towarów i usług dla tego towaru, a nie dotyczy klasyfikacji całej działalności gospodarczej Strony.

Organ odwoławczy zauważa, że przedmiotem sporu nie jest kwestia tego czy w przedmiotowym postępowaniu mamy do czynienia z towarem czy usługą, ale spór toczy się o klasyfikację i stawkę podatku VAT dla towaru jakim są lody włoskie.

Niemniej jednak Organ odwoławczy w tym miejscu pokrótce przedstawi przepisy, które należy wziąć pod uwagę rozpatrując sprawy szeroko pojętej gastronomii.

W pierwszej kolejności należy ustalić charakter świadczenia, tzn. czy w spawie mamy do czynienia z usługą czy też z towarem.

W przypadku sprzedaży lodów włoskich o smaku (…) w okolicznościach opisanych w przedmiotowej sprawie aby rozstrzygnąć, czy świadczenie stanowi zdefiniowaną w art. 7 ust. 1 ustawy dostawę towarów, czy świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, należy przeanalizować okoliczności w jakich świadczenie to jest realizowane. Wymaga to wzięcia pod uwagę wszelkich okoliczności, w jakich następuje transakcja, w celu określenia jej elementów charakterystycznych i dominujących.

W tym miejscu Organ odwoławczy pragnie wskazać, że rozpatrując tę sprawę opierał się na przepisach unijnych i przepisach krajowych implementujących do polskiego porządku prawnego zapisy dyrektyw oraz na wyrokach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), które wskazują zasady stosowane w sprawach gastronomii.

Organ odwoławczy pragnie przede wszystkim wskazać na art. 98 dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 347 z 11.12.2006 r., str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej dyrektywą 2006/112, zgodnie z którym państwa członkowskie mogą stosować nie więcej niż dwie stawki obniżone. Stawki obniżone ustalane są jako procent podstawy opodatkowania, który nie może być niższy niż 5 %, i są stosowane wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia usług wymienionych w załączniku III. Państwa członkowskie mogą stosować stawki obniżone do dostaw towarów lub świadczenia usług ujętych w maksymalnie 24 punktach w załączniku III.

Zgodnie z załącznikiem III do dyrektywy 2006/112 stawkami obniżonymi mogą być objęte m.in.:

–    środki spożywcze (łącznie z napojami, ale z wyłączeniem napojów alkoholowych) przeznaczone do spożycia przez ludzi i zwierzęta, żywe zwierzęta, nasiona, rośliny oraz składniki zwykle przeznaczone do produkcji środków spożywczych; produkty zwykle przeznaczone do użytku jako dodatek lub substytut środków spożywczych (pkt 1);

–    usługi restauracyjne i cateringowe, z możliwością wykluczenia dostawy napojów (alkoholowych lub bezalkoholowych) (pkt 12a).

Zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112 w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011 r., str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem wykonawczym 282/2011, usługi restauracyjne i cateringowe oznaczają usługi polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i napojów, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi na ich natychmiastowe spożycie. Dostarczanie żywności lub napojów lub żywności i napojów stanowi jedynie element większej całości, w której muszą przeważać usługi. Usługi restauracyjne polegają na świadczeniu takich usług w lokalu należącym do usługodawcy, podczas gdy usługi cateringowe polegają na świadczeniu takich usług poza lokalem usługodawcy.

Z kolei art. 6 ust. 2 ww. rozporządzenia stanowi, że za usługi cateringowe i restauracyjne w rozumieniu ust. 1 nie uznaje się dostawy gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo dostawy gotowej lub niegotowej żywności i napojów, wraz z ich transportem lub bez niego, ale bez żadnych innych usług wspomagających.

Działalność restauracyjną i cateringową charakteryzuje wiele elementów i czynności, wśród których dostawa gotowej żywności i napojów przeznaczonych do spożycia przez ludzi jest tylko jedną ze składowych i gdzie zdecydowanie przeważają usługi.

W przedmiotowej sprawie, Strona prowadzi lodziarnię, w której sprzedaje lody włoskie z automatu o smaku (…) w wafelku. Produkt przygotowywany jest na miejscu, w lodziarni. Proces przygotowania produktu polega na (…). Lody sprzedawane są w wafelku bezpośrednio z maszyny, przez okienko, na wynos.

Jak sama Strona wskazała w odwołaniu „Lody nie są sprzedawane jako desery. Sprzedawane w wafelku na wynos bez obsługi kelnerskiej i innych usług wspomagających, które wskazywałyby na usługi restauracyjne i cateringowe.”

W ocenie Organu odwoławczego, należy zgodzić się ze Stroną, że w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia ze świadczeniem, które spełniałoby definicję usługi cateringowej czy restauracyjnej. W niniejszej sprawie klient nie korzysta z usług dodatkowych, które są charakterystyczne dla usługi cateringowej i restauracyjnej takich jak: zamawianie posiłku przy stoliku u kelnera, nakrywanie do stołu, służenie poradą klientom i udzielanie im wyjaśnień w przedmiocie oferowanych artykułów żywnościowych i napojów, podawanie tych produktów do stołu, czy też sprzątanie po posiłku.

Przedstawiony powyżej opis przedmiotu wniosku i jego uzupełnienia dowodzą, iż w niniejszej sprawie mamy zdecydowanie do czynienia z dostawą towaru.

2. Uzasadnienie klasyfikacji towaru

Jak wskazano wcześniej, zgodnie z art. 42a pkt 2 lit. a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towaru, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług niezbędną do określenia stawki podatku właściwej dla towaru lub usługi.

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z zacytowanymi powyżej przepisami, towary, na potrzeby określenia stawki podatku, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) lub według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), natomiast usługi klasyfikuje się według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Symbole statystyczne i Nomenklatura scalona (CN) wykorzystywane w ustawie służą wyłącznie stosowaniu odpowiednich przepisów, w tym przede wszystkim określaniu właściwej stawki podatku od towarów i usług. Nie przesądzają natomiast czy w świetle przepisów ustawy mamy do czynienia z towarem lub też usługą.

Klasyfikacja towaru spożywczego do grupowania 56 w PKWiU 2015 ma zasadniczo miejsce jeśli:

•     dostawie towarów spożywczych towarzyszą „usługi dodatkowe” wspomagające (przetwarzające ten produkt), wykonywane przez sprzedającego, nadające temu towarowi cechy umożliwiające natychmiastowe (bezpośrednie) spożycie – np. ugotowanie, przetworzenie, przygotowanie, podgrzanie, zmrożenie, które to usługi nie mają jednak charakteru przeważającego, lecz podporządkowany (tracąc tym samym swą odrębność);

•     towary spożywcze są wydawane w ramach usług restauracyjnych i cateringowych, tj. dostawie towarów towarzyszy szereg usług mających charakter przesądzający (w świadczeniu przeważa element usługowy);

•     jeżeli natomiast dostawie towaru spożywczego nie towarzyszą żadne „dodatkowe usługi” wykonywane przez sprzedającego (z wyjątkiem nierozerwalnie związanych z dostawą tych towarów, np. takie jak: umieszczenie towaru na półkach sklepowych czy wystawienie rachunku) – towar ten klasyfikowany jest według CN.

Przy czym zawsze należy w pierwszej kolejności ocenić towary spożywcze pod kątem zaklasyfikowania ich według PKWiU 2015 do grupowania „Usługi związane z wyżywieniem” PKWiU 56 (art. 41 ust. 2 i 2a oraz art. 41 ust. 12f ustawy). Podkreślić jednak należy, że sam fakt przyporządkowania danego towaru spożywczego do grupowania PKWiU 56 „Usługi związane z wyżywieniem” nie zmienia charakteru tego świadczenia jako towaru w świetle ustawy.

Na takie postępowanie wskazuje właśnie przepis art. 41 ust. 12f ustawy, zgodnie z którym stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług klasyfikowanych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu „Usługi związane z wyżywieniem” (PKWiU 56).

Dopiero, gdy okaże się, że przedmiot wniosku o wydanie WIS nie może być zaklasyfikowany do działu 56 PKWiU, należy przejść do jego sklasyfikowania według Nomenklatury scalonej.

W niniejszej sprawie dostawa towaru nie może zostać zaklasyfikowana do grupowania 56 PKWiU, gdyż za usługi dodatkowe nie można uznać czynności polegających na nałożeniu porcji lodów z maszyny do wafelka oraz podania ich klientowi do ręki, te czynności nie stanowią usług wspomagających dostawę towaru.

W opisanych okolicznościach, dostawę wyżej opisanego towaru spożywczego – któremu nie towarzyszą usługi dodatkowe, należy uznać za dostawę towaru, którego sprzedaż należy klasyfikować według kodu CN.

Klasyfikacja towarów spożywczych według Nomenklatury scalonej ma miejsce, jeśli ich dostawie nie towarzyszą żadne „dodatkowe usługi (czynności)” wykonywane przez podatnika, za wyjątkiem czynności nierozerwalnie związanych z dostawą towarów, np. wystawienie rachunku czy umieszczenie towaru na półkach. Takie podejście zostało potwierdzone przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w pkt 22 wyroku z dnia 10 marca 2005 r. w sprawie C-491/03 Ottmar Hermann^[1]: „Ponieważ sprzedaży jakiegoś towaru zawsze towarzyszy świadczenie jakiejś minimalnej usługi (takiej jak wyłożenie towarów na stoiskach, wydanie faktury, itd.) jedynie usługi inne niż te, które towarzyszą nieodłącznie sprzedaży jakiegoś towaru, mogą być wzięte pod uwagę przy ocenie udziału świadczenia usług w odniesieniu do całości złożonej czynności, obejmującej również dostawę jakiegoś towaru”.

Organ odwoławczy w tym miejscu pragnie zwrócić uwagę na zapadłe w ostatnim czasie orzeczenie sądowe dotyczące lodów sprzedawanych na gałki, „na wynos”.

I tak w wyroku z dnia 18 grudnia 2024 r., sygn. akt I FSK 1157/22 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że: „Zgodnie z przyjętą przez Sąd oceną, ani rozporządzenie nr 282/2011, ani wyrok TSUE – w zakresie, w jakim odnoszą się do "usług wspomagających" – nie dotyczą dostawy towarów. Zawarte w nich elementy normatywne nie stanowią więc i stanowić nie mogą budulca kategorii dostawy towarów kwalifikowanej jako usługa według PKWiU 56 – w sytuacji, gdy brak w tej sprawie wyraźnej wypowiedzi ustawodawcy. Nie ma żadnego logicznego przejścia między tym, że obecność "usług wspomagających" jako przeważających (dominujących) determinuje kwalifikację transakcji jako świadczenia usługi, a tym, że ich obecność w ramach dostawy towarów miałaby nadawać tej dostawie szczególne zabarwienie – takie, że dostawa ta z perspektywy ustawy miałaby stanowić "usługę" według PKWiU. Zdaniem Sądu, nie można przystać na określanie kryteriów przynależności dostaw towarów do działu 56 PKWiU dopiero w decyzji w sprawie WIS.

(…) Sąd uznał za nieprzekonującą ocenę organu, że przez włożenie lodów do pudełka lub kubeczka czy wafelka dochodzi do "przetworzenia" masy lodowej – tak, że towar traci swoją pierwotną tożsamość. Przeciwnie, zdaniem Sądu, to ta sama masa lodowa, tylko w mniejszej ilości i w opakowaniu.

(…)

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo uznał Sąd pierwszej instancji, że w przedmiotowym przypadku zakres tzw. usług towarzyszących sprzedaży lodów nie wykracza w istocie poza wydanie rzeczy i wystawienie dokumentu sprzedaży. Przede wszystkim nie można porcjowania, które organ określił jako "podzielenie masy lodowej", uznać za usługę przygotowującą posiłek do natychmiastowego spożycia. W tym przypadku bowiem nie dochodzi do przetworzenia produktu (masy lodowej), a jedynie wydzielenia jej odpowiedniej części, jaką zamierza kupić klient. Porcjowanie jest typowe dla przypadków sprzedaży środków spożywczych występujących w większym kawałku. Przykładowo można tu wskazać: zakup wędlin czy też sera w plasterkach (plastrach), jak również pieczywa na kromki.

Zatem wydanie towaru w ilości żądanej przez klienta nie stanowi wspomagającego świadczenia przygotowującego posiłek do spożycia. Także umieszczenie porcji lodów w kubku bądź waflu i przekazanie klientowi, nie wykracza poza zwykłe wydanie rzeczy. (…)”

Przedkładając powyższe orzeczenie na przedmiotowe postępowanie, należy uznać, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z dostawą towaru spożywczego, który produkowany jest w lodziarni. Klient nie ma możliwości modyfikacji towaru (towar produkowany jest z gotowej mieszanki w proszku), nie otrzymuje sztućców ani serwetki. Należy również podkreślić, że dostawie towaru nie towarzyszą usługi wspomagające jego dostawę, przygotowujące towar do bezpośredniej konsumpcji, poza czynnościami nierozerwalnie związanymi z tą dostawą jak np. nałożenie lodów do wafelka, wydanie przez okienko, wystawienie rachunku. Sprzedaż lodów odbywa się bezpośrednio przy kasie. Sprzedawca nie dokonuje jakiejkolwiek ingerencji w produkt, poza podziałem na mniejsze porcje przy pomocy maszyny dozującej. Nie doradza klientowi. Sytuacja taka nie pozwala zatem na sklasyfikowanie przedmiotowego towaru do działu 56 PKWiU 2015.

Wobec powyższego należy zatem dokonać klasyfikacji przedmiotowego towaru wg Nomenklatury scalonej.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, Nomenklatura scalona obejmuje:

a)  nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;

b)  wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;

c)  przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.

Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.

Nomenklatura scalona (CN) zawarta jest w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady nr 2658/87 - art. 1 ust. 3 rozporządzenia. Nomenklatura scalona (CN) stanowi systematykę towarów w obrocie międzynarodowym i bazuje na Systemie Zharmonizowanym (HS), wprowadzonym w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983 r., której Wspólnota Europejska jest stroną (decyzja Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987, Dz. Urz. WE L 198 z 20 lipca 1987 r., str. 1). Nomenklatura scalona (CN) w zakresie 6 cyfr (podpozycje) w pełni jest zgodna z systemem HS, który jest przyjęty na świecie przez większość państw – stron konwencji. CN stanowi systematyczny i hierarchiczny zbiór towarów podzielonych na duże grupy towarowe, które są podzielone na 21 sekcji, działy (2 cyfry CN), pozycje (4 cyfry CN), podpozycje (6 cyfr CN) oraz kody CN (8 cyfr CN).

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej (CN) podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany wyłącznie do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem do każdego towaru jest przypisany odpowiedni kod.

W tym względzie należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem TSUE, w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów (por. w szczególności wyroki TSUE: z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06, Olicom, pkt 16 (ECLI:EU:C:2007:449); z dnia 11 grudnia 2008 r. w sprawach połączonych C-362/07 i C-363/07, Kip Europe i in., pkt 26 (ECLI:EU:C:2008:710); z dnia 7 maja 2009 r. w sprawie C-150/08, Siebrand BV, pkt 24 (ECLI:EU:C:2009:294); z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie C-370/08, Data I/O, pkt 29 (ECLI:EU:C:2010:284)).

Przy ustalaniu prawidłowej klasyfikacji towaru do danej pozycji Nomenklatury scalonej w pierwszej kolejności należy kierować się Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS), zawartymi w wyżej wymienionym załączniku I do wyżej wskazanego rozporządzenia Rady.

Aktualnie, na dzień wydania niniejszej decyzji, obowiązuje od 1 stycznia 2025 r. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2024/2522 z dnia 23 września 2024 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady, opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii L z 31 października 2024 r.

Zgodnie z regułą 1 tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne, a do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami od 2 do 6. Nomenklatura scalona jest 8-znakowym rozwinięciem Systemu Zharmonizowanego (HS), a powołane wyżej Ogólne reguły interpretacji i uwagi do sekcji i działów pochodzą z Systemu Zharmonizowanego. Uwagi do sekcji i działów stanowią integralną część nomenklatury i zawierają szczegółowe informacje co do zakresu poszczególnych pozycji lub podpozycji, podają listę towarów włączonych lub wyłączonych, wraz z technicznym opisem i praktycznymi wskazówkami dla ich identyfikacji. Ich celem jest zapewnienie jednolitej interpretacji Systemu Zharmonizowanego i właściwej identyfikacji poszczególnych towarów, warunkującej poprawne ich zaklasyfikowanie do konkretnych pozycji lub podpozycji taryfowych.

Dodatkowo w celu poparcia ustalonej wcześniej prawidłowej klasyfikacji towarów stosuje się również:

1)  Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów („Explanatory Notes”), Opinie klasyfikacyjne i Decyzje Komitetu Systemu Zharmonizowanego, które są wydawane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli [World Customs Organization (WCO) – ustanowioną w 1952 r. jako Rada Współpracy Celnej]. Zmiany Not wyjaśniających do HS i Opinie klasyfikacyjne redagowane są przez Komitet HS Światowej Organizacji Celnej i przyjmowane zgodnie z artykułem 8 Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. Polska wersja językowa Not do HS znajduje się w Systemie ISZTAR tj. przeglądarce taryfowej utrzymywanej w ramach Informacyjnego Systemu Zintegrowanej Taryfy Celnej – ISZTAR41^[2].

2)  Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej (CN), będące efektem pracy Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, przyjmowane są przez Komisję Europejską na mocy art. 9 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 po uzyskaniu opinii Komitetu Kodeksu Celnego.

Skonsolidowana wersja Not wyjaśniających do Nomenklatury scalonej, opublikowana została w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C nr 119 z dnia 29 marca 2019 r. Przyjmowane po tej dacie przez Komitet Kodeksu Celnego Noty wyjaśniające są publikowane w kolejnych Dziennikach Urzędowych Unii Europejskiej serii C.

W celu jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej w zakresie klasyfikacji towarów, środkami służącymi do zachowania jednolitej klasyfikacji towarów są także:

–    rozporządzenia wykonawcze Komisji (UE) w sprawie klasyfikacji taryfowej towarów (poprzednio rozporządzenia Komisji WE), w których określa się podpozycje taryfowe, jakie powinny być stosowane w odniesieniu do opisanych towarów, wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 po uzyskaniu opinii Komitetu Kodeksu Celnego,

–    wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej,

–    wiążące informacje taryfowe (WIT), o których mowa w art. 33 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z dnia 10 października 2013 r., str. 1, z późn. zm.).

Jak wskazano powyżej, przystępując do klasyfikacji wyrobu w Nomenklaturze scalonej (CN), należy wyjść od reguły 1 ORINS, która informuje, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów i dopiero gdy jest to niemożliwe, należy – przy zachowaniu kolejności – korzystać z następnych reguł, od 2 do 6. Z brzmienia Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej wynika bowiem jednoznacznie, iż zostały one ułożone sekwencyjnie i ze względu na to zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Dopiero zatem gdy pierwsza reguła Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6 (por. wyrok NSA z dnia 17 listopada 2022 r., sygn. akt I FSK 1247/22).

W tym miejscu należy podkreślić, że klasyfikacji wyrobów w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej nie dokonuje się na podstawie nazw handlowych lub oznaczeń stosowanych na potrzeby innych ustaw. Jak już wcześniej bowiem wskazano – klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem do każdego towaru jest przypisany odpowiedni kod CN.

Klasyfikacja towaru będącego przedmiotem wniosku winna zostać dokonana w oparciu o regułę nr 1 oraz 6 (ORINS).

Reguła 1. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z regułami od 2 do 6.

Natomiast reguła 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej stanowi, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, zgodnie z tytułem działu 21 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje „Różne przetwory spożywcze”. Natomiast pozycja 2105 zawiera „Lody i pozostałe lody jadalne, nawet zawierające kakao”.

Noty wyjaśniające do HS do ww. pozycji wskazują, że: „Niniejsza pozycja obejmuje lody zazwyczaj przygotowywane na bazie mleka lub śmietanki i pozostałe lody jadalne (np. sorbet, lizaki lodowe), nawet zawierające kakao w każdej proporcji. Jednakże niniejsza pozycja nie obejmuje mieszanek i baz do produkcji lodów, które klasyfikowane są według ich zasadniczych składników (np. pozycja 1806, 1901 lub 2106)”.

Jednocześnie z Not wyjaśniających do Nomenklatury scalonej do podpozycji CN 2105 00: Lody śmietankowe i pozostałe lody jadalne, nawet zawierające kakao wynika, że:

W tej pozycji „lody śmietankowe i pozostałe lody jadalne” oznacza przetwory spożywcze, nawet pakowane do sprzedaży detalicznej, nawet zawierające kakao lub czekoladę (nawet jako polewę), które występują w stanie stałym lub przypominającym pastę, będącym wynikiem zamrożenia i które są przeznaczone do spożycia w tej postaci.

Podstawową właściwością tych produktów jest to, że powracają one do stanu ciekłego lub półciekłego, w temperaturze otoczenia zbliżonej do 0°C.

Natomiast przetwory, które pomimo posiadania zewnętrznych cech lodów jadalnych, nie posiadają podstawowych ich właściwości opisanych powyżej, objęte są odpowiednio pozycją 1806, 1901 lub 2106.

Wyroby objęte tą pozycją posiadają wiele różnych nazw (lody wodne, lody śmietankowe, lody cassate, lody neapolitańskie itp.) i są dostarczane w różnych postaciach; mogą one zawierać kakao lub czekoladę, cukier, tłuszcz roślinny lub tłuszcz mleka, mleko (nawet odtłuszczone), owoce, stabilizatory, substancje smakowo-zapachowe, barwiące itp.

Sumaryczna zawartość tych tłuszczów nie przekracza na ogół 15 % masy końcowego wyrobu. Jednak pewne wyroby specjalne, do produkcji których użyto dużej ilości śmietany, mogą zawierać około 20 % masy tłuszczu ogółem.

Do produkcji niektórych lodów jadalnych, surowce są napowietrzane w celu zwiększenia objętości finalnego produktu (pęcznienie).

Jedynie wyroby zawierające ziarna kakao, pastę kakaową lub proszek kakaowy są uważane za zawierające kakao w rozumieniu podpozycji 2105 00. (…)”.

Uwzględniając powyższe, należy uznać, że przedmiotowy towar - lody włoskie z automatu o smaku (…) w wafelku sprzedawane na wynos, spełnia kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych podpozycją 2105 00. Klasyfikacja towaru została dokonana zgodnie z postanowieniami 1. i 6. Reguły Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz treścią Not wyjaśniających do HS i CN.

3. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

Przechodząc do kwestii określenia dla towaru odpowiedniej stawki podatku VAT, stanowczo należy podkreślić, że określenie odpowiedniej stawki podatku VAT dla przedstawionego towaru zdeterminowane jest przez odpowiednią klasyfikację towaru według Nomenklatury scalonej.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.

Z kolei na mocy art. 41 ust. 2a ustawy – dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 5%, z zastrzeżeniem art. 138i ust. 4.

W załączniku nr 10 do ustawy, stanowiącym „Wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 5%”, w pozycji 15 wskazano CN 2105 00 – „Lody i pozostałe lody jadalne, nawet zawierające kakao”.

W związku z powyższym, ponieważ opisany we wniosku towar - lody włoskie z automatu o smaku (…) w wafelku sprzedawane na wynos - klasyfikowany jest do podpozycji 2105 00 Nomenklatury scalonej (CN), jego dostawa podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 5%, na podstawie art. 41 ust. 2a ustawy w zw. z poz. 15 załącznika nr 10 do ustawy.

W wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że wiążąca informacja stawkowa z dnia 1 sierpnia 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.285.2025.2.IH jest nieprawidłowa w zakresie klasyfikacji i stawki podatku od towarów i usług.

W konsekwencji Organ odwoławczy, po przeanalizowaniu materiału dowodowego zebranego w sprawie postanowił uchylić zaskarżoną wiążącą informację stawkową w całości i orzec co do istoty sprawy, wskazując właściwą klasyfikację i stawkę podatku od towarów i usług.

Informacje dodatkowe:

Niniejsza decyzja nr 0110-KSI2-1.441.51.2025.5.BŚ z dnia 3 listopada 2025 r. jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Strona może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano niniejszą decyzję, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem tej decyzji.

Niniejsza decyzja nr 0110-KSI2-1.441.51.2025.5.BŚ z dnia 3 listopada 2025 r. wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d, organy podatkowe wobec podmiotu, o którym mowa w art. 42b ust. 1 pkt 1 ustawy, dla którego została wydana, oraz ten podmiot w odniesieniu do towaru w okresie ważności decyzji (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

–    podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

–    towar, będący przedmiotem niniejszej decyzji, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

W przypadku zastosowania się przez podatnika do wydanej na jego rzecz WIS nr 0112-KDSL2-2.440.285.2025.2.IH z dnia 1 sierpnia 2025 r. przed jej zmianą albo uchyleniem, przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio (art. 42c ust. 2 ustawy).

Jak stanowi art. 42c ust. 2d ustawy, w przypadku uchylenia WIS oraz wydania WIS w postępowaniu odwoławczym albo na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu przepisy ust. 2b i 2c stosuje się odpowiednio.

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje art. 42c ust. 2b ustawy, który stanowi, że w przypadku zmiany WIS z powodu wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 42h ust. 3 pkt 4, i zastosowania się przez podmiot, na rzecz którego została ona wydana, do zmienionej WIS od dnia następującego po dniu, w którym WIS została doręczona, do dnia doręczenia decyzji o zmianie WIS, przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

Powołane przepisy stanowią, że Strona może stosować WIS nr 0112-KDSL2-2.440.285.2025.2.IH z dnia 1 sierpnia 2025 r. od dnia następującego po jej doręczeniu do końca stosowanego przez Nią okresu rozliczeniowego w podatku od towarów i usług następującego po okresie rozliczeniowym, w którym doręczono niniejszą decyzję.

Fakt zastosowania się przez Stronę do WIS nr 0112-KDSL2-2.440.285.2025.2.IH z dnia 1 sierpnia 2025 r w ww. okresach rozliczeniowych nie może wywoływać niekorzystnych skutków prawnopodatkowych dla Strony.

Tym samym, Strona w ww. okresach rozliczeniowych ma prawo wyboru, czy zastosuje niniejszą decyzję czy też WIS nr 0112-KDSL2-2.440.285.2025.2.IH z dnia 1 sierpnia 2025 r.

Jeżeli zatem wolą Strony będzie zastosowanie WIS przed jej uchyleniem niniejszą decyzją, wówczas dla towaru w ww. okresach rozliczeniowych w podatku od towarów i usług stosować należy stawkę podatku w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 41 ust. 12f ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy (Dz. U. z 2025 r., poz.. 775).

Niniejsza decyzja WIS nr 0110-KSI2-1.441.51.2025.5.BŚ z dnia 3 listopada 2025 r jest wydawana na okres 5 lat i jest ważna od dnia następującego po dniu jej doręczenia. WIS traci ważność przed upływem tego okresu, z dniem:

1)  następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2)  wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

–    w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 1 i 2 ustawy).

Decyzja WIS nr 0110-KSI2-1.441.51.2025.5.BŚ z dnia 3 listopada 2025 r., wygasa z mocy prawa w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do towaru, będącego przedmiotem niniejszej decyzji, w wyniku której wskazana w decyzji zmieniającej:

1)  klasyfikacja towaru według kodu Nomenklatury scalonej (CN), lub

2)  stawka podatku właściwa dla towaru, lub

3)  podstawa prawna wskazanej stawki podatku

–    staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie niniejszej decyzji WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Niniejsza decyzja jest ostateczna w administracyjnym toku instancji.

Przysługuje na nią prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, w trybie art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 oraz art. 57 § 1 ww. ustawy.

W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

^[1]ECLI:EU:C:2005:157

^[2] https://ext-isztar4.mf.gov.pl/taryfa_celna/