Interpretacja 0110-KSI2-1.441.7.2026.3.PK

DECYZJA

Na podstawie art. 221 i art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, w związku z art. 42g ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”,

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej

po rozpatrzeniu odwołania z dnia 23 lutego 2026 r. (data wpływu 23 lutego 2026 r.) od decyzji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 stycznia 2026 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.8.EZW, określającej dla usługi – sporządzenie projektu budowlanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wolnostojącym garażem, budynkami gospodarczymi, wiatą ogrodową, wewnętrzną drogą dojazdową wraz z infrastrukturą towarzyszącą, położonego na działce (…) – klasyfikację do PKWiU 71 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy,

uchyla w całości decyzję Organu pierwszej instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia.

UZASADNIENIE

W dniu 5 maja 2025 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął wniosek Strony z dnia 5 maja 2025 r., uzupełniony pismami z dnia 1 lipca 2025 r. (data wpływu 2 lipca 2025 r.), z dnia 16 lipca 2025 r. (data wpływu 16 lipca 2025 r.), z dnia 3 listopada 2025 r. (data wpływu 3 listopada 2025 r.) i z dnia 2 stycznia 2026 r. (data wpływu 2 stycznia 2026 r.) o wydanie wiążącej informacji stawkowej w zakresie sklasyfikowania usługi opisanej we wniosku, na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

We wniosku przedstawiono między innymi następujący opis świadczenia:

Strona prowadzi działalność gospodarczą w zakresie architektury oraz specjalistycznego projektowania i świadczy usługi projektowe i architektoniczne. Usługa będąca przedmiotem wniosku dotyczy projektowania specjalistycznego tj. sporządzenia projektu budowlanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Projekt jest wykonywany zgodnie z przepisami prawa budowlanego, zasadami sztuki budowlanej, wymaganiami inwestora oraz wytycznymi zawartymi w obowiązującym Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego. Projekt obejmuje sporządzenie koncepcji budynku oraz sporządzenie kompleksowego projektu budowlano-wykonawczego zawierającego opracowanie architektoniczne, konstrukcyjne, instalacyjne (sanitarne i elektryczne). Integralną częścią Projektu są opracowania projektów technicznych zlecane przez Stronę podwykonawcom branżowym dotyczących (instalacji elektrycznych, instalacji wodnych, grzewczych itp.) zgodnie z obowiązującymi normami technicznymi, przepisami prawa budowlanego oraz wymaganiami Strony, a które to są przez Stronę uwzględniane w projekcie i stanowią jego integralną część.

W ocenie Strony, świadczona usługa winna podlegać opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 oraz poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy tj. usług twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2509) wynagradzanych w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania (bez względu na PKWIU).

Do wniosku Strona dołączyła m.in.:

–    pełnomocnictwo PPS-1,

–    potwierdzenie uiszczenia opłaty od pełnomocnictwa,

–    umowy o wykonanie prac projektowych zawarte pomiędzy Stroną a klientem oraz Stroną i podwykonawcami.

Pismem z dnia 11 czerwca 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.1.EZW Organ pierwszej instancji wezwał Stronę do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej. Wezwanie zostało doręczone Stronie w dniu 25 czerwca 2025 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (dalej UPD) z e-US.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia 1 lipca 2025 r. (data wpływu 2 lipca 2025 r.) Strona udzieliła odpowiedzi w zakresie doprecyzowania przedmiotu wniosku oraz wskazała, że projekt budowlany, o przesłanie którego prosi Organ nie został jeszcze przygotowany.

Pismem z dnia 8 lipca 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.2.EZW Organ pierwszej instancji ponownie wezwał Stronę do uzupełnienia wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej. Pytania Organu dotyczyły uzupełnienia informacji w zakresie przedmiotu wniosku oraz wskazania przez Stronę konkretnej daty, kiedy będzie mogła przesłać ukończony projekt budowlany. Wezwanie zostało doręczone Stronie w dniu 13 lipca 2025 r., co potwierdza data wskazana w UPD z e-US.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Strona, pismem z dnia 16 lipca 2025 r., uzupełniła wniosek o następujące informacje – potwierdziła, że oczekuje wydania decyzji WIS dla jednej usługi obejmującej dwa następujące po sobie etapy (etap I i etap II). Ponadto Strona wskazała, że projekt budowlany nie jest jeszcze gotowy, a jako termin zakończenia prac projektowych wskazała (…).

Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.3.EZW, Organ pierwszej instancji poinformował Stronę, iż wniosek o WIS nie zostanie załatwiony w terminie, o którym mowa w art. 42g ust. 1 ustawy i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy, tj. do dnia 3 listopada 2025 r. Postanowienie zostało doręczone Stronie w dniu 8 września 2025 r., co potwierdza data wskazana w UPD z e-US.

Dnia 13 października 2025 r. Organ pierwszej instancji wysłał do Strony trzecie wezwanie nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.4.EZW (na podstawie art. 42b ust. 7a i art. 42g ust. 2 ustawy). Organ wezwał tylko o przesłanie projektu budowlanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego objętego przedmiotem wniosku. Wezwanie zostało doręczone Stronie w dniu 27 października 2025 r., co potwierdza data wskazana w UPD z e-US.

Następnie, w postanowieniu z dnia 30 października 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.5.EZW, Organ pierwszej instancji poinformował Stronę, iż sprawa nie zostanie załatwiona w terminie wyznaczonym postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.3.EZW i wyznaczył nowy termin jej załatwienia, tj. do dnia 5 stycznia 2026 r. Postanowienie, zgodnie z datą wskazaną w UPD z e-US, zostało doręczone Stronie w dniu 13 listopada 2025 r.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 13 października 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.4.EZW, pismem z dnia 3 listopada 2025 r. Strona informowała Organ, że projekt budowlany nadal jest w fazie przygotowania i przewiduje, iż zakończenie prac nastąpi przed (…).

W postanowieniu z dnia 31 grudnia 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.6.EZW, Organ pierwszej instancji poinformował Stronę, iż sprawa nie zostanie załatwiona w terminie wyznaczonym postanowieniem z dnia 30 października 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.5.EZW i wyznaczył nowy termin jej załatwienia, tj. do dnia 5 marca 2026 r. Postanowienie, zgodnie z datą wskazaną w UPD z e-US, zostało doręczone Stronie w dniu 13 stycznia 2026 r.

Strona pismem z dnia 2 stycznia 2026 r. poinformowała Organ, że projekt nadal nie jest gotowy, a uprzednio podawany termin (…) nie jest aktualny. Strona wskazała przewidywane zakończenie prac projektowych na (…).

Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2026 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.7.EZW Organ pierwszej instancji wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone – zgodnie z UPD z e-US – w dniu 21 stycznia 2026 r. Strona nie skorzystała z przysługującego Jej prawa wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w sprawie.

W dniu 30 stycznia 2026 r. Organ pierwszej instancji wydał decyzję nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.8.EZW określającą dla usługi – sporządzenie projektu budowlanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wolnostojącym garażem, budynkami gospodarczymi, wiatą ogrodową, wewnętrzną drogą dojazdową wraz z infrastrukturą towarzyszącą, położonego na działce (…) – klasyfikację do PKWiU 71 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy. Decyzja została skutecznie doręczona Stronie w dniu 7 lutego 2026 r., co potwierdza data wskazana w UPD z e-US.

Należy zaznaczyć, że w dniu (…) Strona przesłała do Organu pierwszej instancji projekt budowlany będący przedmiotem wniosku o WIS.

Strona, nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem, przy zachowaniu ustawowego terminu, pismem z dnia 23 lutego 2026 r. złożyła odwołanie od ww. decyzji. Należy wyjaśnić, że ostatni dzień terminu na złożenie odwołania wypadał w sobotę (21 lutego 2026 r.), biorąc jednak pod uwagę treść art. 12 § 5 Ordynacji podatkowej^[1] uznać należy, że zachowany został ustawowy termin do wniesienia odwołania, które zostało złożone w poniedziałek 23 lutego 2026 r.

W odwołaniu Strona wskazała, między innymi że:

„Zdaniem Wnioskodawcy Organ wydał Decyzję przedwcześnie w sposób podważający zaufanie podatnika do organu podatkowego. W obowiązujących przepisach prawa (w szczególności Ordynacji podatkowej oraz ustawie o VAT) brak jest regulacji zobowiązującej Organ do wydania decyzji o WIS, z pominięciem okoliczności, na które zwracał Wnioskodawca a dotyczących opóźnień w realizacji prac projektowych (tym bardziej, że jak stwierdził sam Organ „przysłanie projektu budowlanego było bardzo istotne w analizowanej sprawie, gdyż tutejszy organ w trakcie prowadzonego postępowania chciał zbadać, czy w wyniku realizacji usługi wykonywanej przez Wnioskodawcę powstanie projekt, który jest utworem”). Zgodnie z art. 42g ustawy o VAT „WIS wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku o wydanie WIS. Do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4 Ordynacji podatkowej, oraz dni, w których wystąpiła awaria e-Urzędu Skarbowego, w przypadku, o którym mowa w art. 35e ust. 4a ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej.” przy czym zgodnie z przywołanym 139 § 4 Ordynacji podatkowej „Do terminów określonych w § 1-3 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa podatkowego dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.”. Z takim właśnie przypadkiem mieliśmy do czynienia w omawianej sprawie. W konsekwencji, Organ nie był bezwzględnie zobowiązany do wydania Decyzji WIS przed upływem nowego terminu wskazanego przez Wnioskodawcę jako termin zakończenia prac projektowych. Zdaniem Wnioskodawcy pośpiech Organu nie był uzasadniony i nic (w szczególności przepisy prawa) nie stało na przeszkodzie aby Organ poczekał jeszcze kilka/kilkanaście dni na sfinalizowanie prac projektowych przez Wnioskodawcę.”

Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji WIS i wydanie nowej wiążącej informacji stawkowej, względnie uchylenie decyzji WIS i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia w celu przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie mającym uwzględnić dokumenty dostarczone do Organu w dniu (…).

Pismem z dnia 12 marca 2026 r. nr 0110-KSI2-1.441.7.2026.1.PK, Organ odwoławczy wystosował pismo do Strony, celem uzupełnienia odwołania z dnia 23 lutego 2026 r. (data wpływu 23 lutego 2026 r.) tj. o przesłanie pełnomocnictwa dla doradcy podatkowego Pana (…) do reprezentowania Strony w postępowaniu odwoławczym. W dniu 18 marca 2026 r. uzupełniono akta niniejszej sprawy o wspomniane powyżej pełnomocnictwo.

W dalszej kolejności pismem z dnia 24 marca 2026 r. nr 0110-KSI2-1.441.7.2026.2.PK, Organ odwoławczy wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Pismo zostało doręczone pełnomocnikowi Strony w dniu 27 marca 2026 r., zatem wyznaczony termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w sprawie upłynął z dniem 3 kwietnia 2026 r. Strona nie skorzystała z prawa do wypowiedzenia się.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej rozpoznając sprawę na skutek złożonego odwołania, po rozpatrzeniu całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, stwierdza co następuje.

Biorąc pod uwagę treść odwołania Strony i podniesiony w nim zarzut natury proceduralnej wskazujący na naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych , w rozpatrywanej sprawie należało zbadać , czy Organ pierwszej instancji prawidłowo procedował przedmiotową sprawę oraz ostatecznie wydając decyzję z dnia 30 stycznia 2026 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.8.EZW dokonał prawidłowego rozstrzygnięcia określając dla usługi – sporządzenie projektu budowlanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wolnostojącym garażem, budynkami gospodarczymi, wiatą ogrodową, wewnętrzną drogą dojazdową wraz z infrastrukturą towarzyszącą, położonego na działce (…) – klasyfikację do PKWiU 71 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Strona wskazuje, że przedstawione we wniosku o WIS świadczenie winno być opodatkowane preferencyjną stawką podatku w wysokości 8%, a przesłany dnia (…) do Organu projekt budowlany spełnia kryteria utworu.

W pierwszej kolejności Organ odwoławczy pragnie wskazać, iż zarzuty podniesione przez Stronę w odwołaniu, w Jego ocenie, zasługują na częściowe uwzględnienie ze względów jakie zostaną wykazane w niniejszym rozstrzygnięciu. Zaskarżona decyzja z uwagi na znaczący, zdaniem Organu odwoławczego, stopień zidentyfikowanych nieprawidłowości nie może zostać uznana za prawidłową.

Organ odwoławczy przybliży przepisy prawa podatkowego, bez których rozważania w niniejszej sprawie mogłyby okazać się utrudnione.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1)  opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2)  klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a)  określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b)  stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3)  stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

W myśl art. 42b ust. 2 pkt 3 ustawy, wniosek o wydanie WIS zawiera określenie przedmiotu wniosku, w tym:

1.   szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych,

2.   (uchylona)

3.   wskazanie przepisów ustawy lub przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w ust. 4.

Zgodnie z treścią art. 42b ust. 7a ustawy - na wezwanie organu wydającego WIS wnioskodawca jest obowiązany do dostarczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, dokumentów odnoszących się do towaru albo usługi, w przypadku gdy jest to niezbędne do dokonania właściwej klasyfikacji towaru albo usługi albo towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. W przypadku niedostarczenia dokumentów w tym terminie organ wydający WIS wydaje postanowienie o pozostawieniu wniosku o wydanie WIS bez rozpatrzenia, na które służy zażalenie.

Na mocy art. 42g ust. 2 ustawy, w sprawach dotyczących WIS stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyłączeniem rozdziałów 17, 18, 19 i 20.

W wyniku przeprowadzenia postępowania odwoławczego Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że wiążąca informacja stawkowa z dnia 30 stycznia 2026 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.8.EZW jest nieprawidłowa z powodu błędów proceduralnych opisanych w dalszej części niniejszej decyzji.

Po dokonaniu wnikliwej analizie materiału dowodowego dotyczącego przedmiotowej sprawy, w tym w szczególności treści spornej decyzji oraz odwołania Strony, Organ odwoławczy postanowił uchylić zaskarżoną decyzję.

W celu rozpatrzenia sprawy w postępowaniu odwoławczym, Organ podatkowy zobligowany jest do ponownej analizy całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego i jego oceny. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie - Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 stycznia 2022 r., sygn. akt II FSK 1343/21 stwierdził, że „(…) postępowanie odwoławcze powinno polegać nie tylko na kontroli postępowania organu I instancji, lecz także na weryfikacji zaskarżonej decyzji pod względem jej legalności i celowości. Innymi słowy, przed organem odwoławczym powinno mieć miejsce ponowne merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, gdyż organ ten nie jest związany uprzednio poczynionymi ustaleniami w sprawie i dokonaną oceną dowodów”.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w toku prowadzonego postępowania drugoinstancyjnego, Organ odwoławczy dokonał ponownej analizy zgromadzonego materiału dowodowego oraz przebiegu postępowania i stwierdził co następuje.

Strona składając wniosek o WIS z dnia 5 maja 2025 r. wskazała, że jego przedmiotem jest sporządzenie projektu budowlanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Do wniosku jak wspomniano już powyżej dołączyła umowy o wykonanie prac projektowych zawarte pomiędzy Stroną a klientem i Stroną z podwykonawcami. Strona nie przesłała natomiast projektu budowlanego, który opisywała we wniosku o WIS.

Mając powyższy fakt na uwadze oraz wątpliwości w zakresie przedmiotu wniosku Organ pierwszej instancji wystosował do Strony wezwanie z dnia 11 czerwca 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.1.EZW, w którym prosił o potwierdzenie, że przedmiotem wniosku jest jedna usługa obejmująca:

–    wykonanie projektu budowlanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wolnostojącym garażem, budynkami gospodarczymi, wiatą ogrodową, wewnętrzną drogą dojazdową wraz z infrastrukturą towarzyszącą i przeniesienie autorskich praw majątkowych do projektu

oraz

–    uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę.

Ponadto Organ wezwał do przesłania projektu budowlanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wolnostojącym garażem, budynkami gospodarczymi, wiatą ogrodową, wewnętrzną drogą dojazdową wraz z infrastrukturą towarzyszącą, położonego na działce nr (…), sporządzonego na podstawie dołączonej do wniosku umowy.

Strona pismem z dnia 1 lipca 2025 r. (data wpływu 2 lipca 2025 r.) odpowiedziała na pytanie o doprecyzowanie przedmiotu wniosku, natomiast w zakresie projektu budowlanego wskazała, że „W związku z faktem, iż projekt budowlany będący przedmiotem Umowy a opisany we wniosku nie został jeszcze przygotowany, Wnioskodawca nie jest w stanie dostarczyć takiego projektu. Omawiany projekt jest bowiem w trakcie realizacji. Tym samym nie jest możliwe przedłożenie Organowi rezultatów prac, tj. projektu budowlanego.”

Strona przesłała pismo w terminie wynikającym z wezwania.

Następnie Organ pierwszej instancji wysłał wezwanie II z dnia 8 lipca 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.2.EZW wskazując Stronie, że w celu dalszego procedowania wniosku, uzupełnionego pismem z dnia 1 lipca 2025 r. należy:

I.    jednoznacznie potwierdzić, czy Strona oczekuje wydania decyzji WIS dla jednej usługi obejmującej dwa następujące po sobie etapy, tj. wykonanie projektu budowlanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wolnostojącym garażem, budynkami gospodarczymi, wiatą ogrodową, wewnętrzną drogą dojazdową wraz z infrastrukturą towarzyszącą i przeniesieniem autorskich praw majątkowych do projektu (etap I) oraz uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę (etap II).

Organ w przedmiotowym wezwaniu poprosił również o:

II.   wskazanie konkretnej daty (dzień, miesiąc, rok), w której Strona będzie mogła przesłać do Organu ukończony projekt budowlany budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wolnostojącym garażem, budynkami gospodarczymi, wiatą ogrodową, wewnętrzną drogą dojazdową wraz z infrastrukturą towarzyszącą, położonego na działce nr (…).

W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia 16 lipca 2025 r. Strona wyjaśniła, że oczekuje wydania WIS dla jednej usługi obejmującej dwa następujące po sobie etapy (etap I i etap II) oraz, że:

„Projekt budowlany będący przedmiotem Umowy a opisany we wniosku nie został jeszcze przygotowany, Wnioskodawca nie jest w stanie dostarczyć takiego projektu. Omawiany projekt budowlany jest bowiem w trakcie realizacji. Tym samym nie jest możliwe przedłożenie Organowi rezultatów prac.

Prace nad tym projektem zostały wstrzymane z uwagi na procedury administracyjne. Obecnie inwestor i Wnioskodawca oczekują m.in. na mapę do celów projektów. Z uwagi na fakt, iż mamy do czynienia z dość dużym obszarem oraz przeciągający się proces uzgodnień z (…).

Jako nowy termin zakończenia prac projektowych Wnioskodawca wskazuje koniec (…).”

Należy wskazać, że Strona przesłała pismo w terminie wynikającym z wezwania.

W związku z powyższą odpowiedzią Strony, w której wskazała przewidywany termin zakończenia prac projektowych na koniec września 2025 r. Organ pierwszej instancji pismem z dnia 28 sierpnia 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.3.EZW zawiadomił Stronę, że Jej wniosek o WIS z dnia 5 maja 2025 r., uzupełniony pismami z dnia 1 lipca 2025 r. oraz 16 lipca 2025 r., nie zostanie załatwiony w terminie, o którym mowa w art. 42g ust. 1 ustawy i wyznaczył nowy termin jego załatwienia do dnia 3 listopada 2025 r.

Przedłużenie sprawy Organ uzasadnił oświadczeniem Strony, iż do dnia 30 września 2025 r. prześle projekt budowlany.

Na dalszym etapie postępowania Organ pierwszej instancji postanowił wysłać do Strony wezwanie nr III z dnia 13 października 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.4.EZW w oparciu o art. 42b ust. 7a i art. 42g ust. 2 ustawy tj. o przesłanie projektu budowlanego sporządzonego na podstawie dołączonej do wniosku umowy.

Należy zaznaczyć, że Strona odebrała powyższe wezwanie w dniu 27 października 2025 r. - 7 dzień od doręczenia wezwania wypadał na dzień 3 listopada 2025 r., który jednocześnie był dniem wyznaczonym przez Organ pierwszej instancji jako termin załatwienia sprawy wynikający z postanowienia wydanego w dniu 28 sierpnia 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.3.EZW.

Mając powyższe na uwadze Organ pierwszej instancji w dniu 30 października 2025 r. postanowieniem nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.5.EZW zawiadomił Stronę, że wniosek o WIS z dnia 5 maja 2025 r. uzupełniony pismami z dnia: 1 lipca 2025 r. oraz 16 lipca 2025 r. nie zostanie załatwiony w terminie wyznaczonym postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.3.EZW i wyznaczył nowy termin jego załatwienia do dnia 5 stycznia 2026 r.

Strona w odpowiedzi na powyższe wezwanie Organu (wezwanie III) przekazała informację (pismo z dnia 3 listopada 2025 r.), że „W odpowiedzi na wezwanie dotyczące wniosku WIS (nieruchomość w miejscowości (…)) informuję, iż projekt nadal jest w fazie przygotowywania. Powody dla których dotychczas nie udało się sfinalizować prac (wskazane w poprzednich pismach) nadal nie ustąpiły. Wnioskodawca przewiduje, iż zakończenie prac nastąpi przed (…).”

W tym miejscu Organ odwoławczy stwierdza, że mając na uwadze treść wezwania nr III z dnia 13 października 2025 r. oraz powołane w nim podstawy prawne tj. przede wszystkim art. 42b ust. 7a ustawy oraz fakt, że Strona nie przesłała projektu budowlanego, o który wzywał Organ pierwszej instancji w terminie 7 dni od dnia doręczenia wskazanego powyżej wezwania – Organ pierwszej instancji winien postanowić o pozostawieniu wniosku Strony bez rozpatrzenia i zakończyć procedowanie sprawy.

Jak wspomniano powyżej z treści art. 42b ust. 7a ustawy wynikają jasne konsekwencje w przypadku niedostarczenia dokumentów. Jeśli Wnioskodawca/Strona nie uzupełnia akt postępowania o dowód, o który wzywał Organ w ww. terminie to Organ wydający WIS jest zobowiązany wydać postanowienie o pozostawieniu wniosku o wydanie WIS bez rozpatrzenia, na które służy zażalenie.

Pomimo tego Organ pierwszej instancji nadal procedował i w dniu 31 grudnia 2025 r. postanowieniem nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.6.EZW zawiadomił Stronę, że wniosek o WIS z dnia 5 maja 2025 r. uzupełniony pismami z dnia: 1 lipca 2025 r., 16 lipca 2025 r. oraz 3 listopada 2025 r. nie zostanie załatwiony w terminie wyznaczonym postanowieniem z dnia 30 października 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.5.EZW i wyznaczył nowy termin jego załatwienia do dnia 5 marca 2026 r.

Należy odnotować, że Strona pismem z dnia 2 stycznia 2026 r. informowała po raz kolejny, że projekt budowlany nadal jest w fazie przygotowania, a przewidywany termin zakończenia prac nastąpi na przełomie (…).

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Organu odwoławczego, postanowienie Organu pierwszej instancji z dnia 31 grudnia 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.6.EZW było nieuzasadnione, skoro brak odpowiedzi na wezwanie (brak przesłania żądanej dokumentacji, o którą Strona była wzywana) obligowało Organ do pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Konsekwentnie również postanowienie z dnia 9 stycznia 2026 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.7.EZW wyznaczające siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w sprawie było nieuzasadnione.

Zatem również decyzja z dnia 30 stycznia 2026 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.8.EZW określająca dla usługi – sporządzenie projektu budowlanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wolnostojącym garażem, budynkami gospodarczymi, wiatą ogrodową, wewnętrzną drogą dojazdową wraz z infrastrukturą towarzyszącą, położonego na działce nr (…), klasyfikację do PKWiU 2015 – 71 oraz stawkę podatku w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 nie może się ostać i należy ją wyeliminować z obiegu prawnego, ponieważ postępowanie w przedmiotowej sprawie prowadzone przez Organ pierwszej instancji winno zakończyć się na wcześniejszym etapie wydaniem postanowienia o pozostawieniu wniosku o wydanie WIS bez rozpatrzenia.

W odwołaniu Strona zarzuca, że „Zdaniem Wnioskodawcy Organ wydał Decyzję przedwcześnie w sposób podważający zaufanie podatnika do organu podatkowego. W obowiązujących przepisach prawa (w szczególności Ordynacji podatkowej oraz ustawie o VAT) brak jest regulacji zobowiązującej Organ do wydania decyzji o WIS, z pominięciem okoliczności, na które zwracał Wnioskodawca a dotyczących opóźnień w realizacji prac projektowych (tym bardziej, że jak stwierdził sam Organ „przysłanie projektu budowlanego było bardzo istotne w analizowanej sprawie, gdyż tutejszy organ w trakcie prowadzonego postępowania chciał zbadać, czy w wyniku realizacji usługi wykonywanej przez Wnioskodawcę powstanie projekt, który jest utworem”).”

Organ odwoławczy zgadza się ze Stroną, iż Organ pierwszej instancji naruszył zasadę postępowania określoną w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej lecz z przyczyn odmiennych niż wskazane w odwołaniu z dnia 23 lutego 2026 r. Bezpośrednią przyczyną naruszenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych były błędy proceduralne wskazane powyżej. Organ odwoławczy stwierdza, że mając na uwadze treść wezwania nr III z dnia 13 października 2025 r. oraz powołaną w nim podstawę prawną tj. art. 42b ust. 7a ustawy oraz fakt, że Strona nie przesłała projektu budowlanego, o który wzywał Organ w terminie 7 dni od dnia doręczenia wskazanego powyżej wezwania - w konsekwencji działania Organu winny spowodować pozostawienie wniosku Strony bez rozpatrzenia i zakończenie procedowania sprawy.

Zgodnie z przywołanym powyżej przepisem tj. art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

Swoim działaniem Organ pierwszej instancji naruszył art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Jest to najszersza zasada ogólna. Wszelkie działania organu niezgodne z prawem powodują bowiem utratę zaufania podatnika do organu. Według Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 23 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Ke 113/19 „Organy są w świetle tej zasady (zaufania do organów podatkowych) zobowiązane do takiego zachowania, które nie powoduje ujemnych skutków dla strony postępowania, działającej w dobrej wierze, która ma zaufanie do aktów danego organu i je wykonuje”.

Powołana zasada prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych jest drugą z kolei w ustawie Ordynacja podatkowa, tuż po zasadzie legalizmu i praworządności. Ww. zasada niesie w sobie nie tylko treści normatywne, ale i daleko wykracza poza ramy prawne. Oznacza ona zakaz przerzucania na podatnika błędów lub uchybień popełnionych przez samego prawodawcę (niejasności przepisów) lub organy podatkowe. Zasada ta zobowiązuje organy podatkowe, by wszelkie niejasności bądź wątpliwości stanu faktycznego były rozstrzygane na korzyść podatnika (Dowgier Rafał, Etel Leonard, Kosikowski Cezary, Pietrasz Piotr, Presnarowicz Sławomir, Ordynacja podatkowa - Komentarz, Lex 2007, wyd. II, komentarz do art. 121).

Podkreślenia wymaga, że art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej nakłada na organ prowadzący postępowanie określone obowiązki. Organ, wydając rozstrzygnięcie, zobowiązany jest do prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

W realiach niniejszej sprawy należy jednak zauważyć, że Organ pierwszej instancji nie w pełni uwzględnił reguły wynikające z powyższej zasady, co znalazło odzwierciedlenie w sposobie prowadzenia postępowania.

Naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych może być samodzielną przesłanką uchylenia decyzji podatkowej. Zasada ta nie jest bowiem tylko abstrakcyjnym postulatem wobec organów podatkowych, lecz jest normą prawną, której zastosowanie powinno mieć konkretny wymiar w toku postępowania (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 stycznia 2020 r., sygn. akt I SA/Po 602/19).

Strona w odwołaniu podnosi, że „(…) Organ nie był bezwzględnie zobowiązany do wydania Decyzji WIS przed upływem nowego terminu wskazanego przez Wnioskodawcę jako termin zakończenia prac projektowych. Zdaniem Wnioskodawcy pośpiech Organu nie był uzasadniony i nic (w szczególności przepisy prawa) nie stało na przeszkodzie aby Organ poczekał jeszcze kilka/kilkanaście dni na sfinalizowanie prac projektowych przez Wnioskodawcę.”

Organ odwoławczy stwierdza, że w sytuacji, gdy Organ pierwszej instancji wezwał Stronę – na podstawie art. 42b ust. 7a ustawy – do uzupełnienia wniosku poprzez przedłożenie projektu budowlanego, a Strona nie usunęła wskazanego braku w wyznaczonym terminie, Organ pierwszej instancji był zobowiązany do zastosowania skutku przewidzianego w tym przepisie, tj. pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W konsekwencji, wydanie decyzji merytorycznej pomimo nieuzupełnienia wniosku stanowiło naruszenie przepisów postępowania, polegające na pominięciu obligatoryjnego trybu określonego w art. 42b ust. 7a ustawy.

Organ odwoławczy zaznacza, że wspomniany termin siedmiu dni jest terminem ustawowym wynikającym wprost z przepisu art. 42b ust. 7a ustawy.

Na stronie 2 odwołania Strona podnosi, że „Zdaniem Wnioskodawcy, wbrew twierdzeniom Organu o „wykazaniu woli” („W związku z powyższym w tym miejscu podkreślić należy, że tutejszy organ wykazał wolę zbadania, czy przedmiotem wniosku jest projekt, któremu będzie można przyznać miano utworu”), Organ – posiadając na bieżąco informacje i aktualizacje od Wnioskodawcy dotyczące statusu prac projektowych - powinien je uwzględnić. Brak zrozumienia dla okoliczności sprawy jest ewidentnym przykładem braku dobrej woli, na którą Organ się powołuje.”

W odpowiedzi na powyższe Organ odwoławczy stwierdza, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy oraz badaniu całości zgromadzonej dokumentacji należy wziąć pod uwagę przesłany projekt budowlany. Należy zaznaczyć, iż Strona współpracowała z Organem i działała w dobrej wierze informując na bieżąco o efektach swoich prac nad rzeczonym projektem budowlanym oraz docelowo przesłała go w dniu (…). Dowód ten jest istotny celem zbadania czy w niniejszej sprawie mamy do czynienia z utworem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r., poz. 24).

Organ odwoławczy zwrócił jeszcze uwagę na fakt, że Strona miała znaczną ilość czasu na przesłanie Organowi projektu budowlanego – od momentu złożenia wniosku o WIS w dniu 5 maja 2025 r. do wydania zaskarżonej decyzji z dnia 30 stycznia 2026 r. minęło ponad 8 miesięcy. Należy jednak stwierdzić, że przez wymienione nieprawidłowości wskazane powyżej fakt ten traci na znaczeniu.

Organ odwoławczy stwierdza zatem, że w celu ustalenia prawidłowej klasyfikacji i określenia stawki podatku bądź stwierdzenia, że świadczenie Strony będzie spełniało przesłanki z poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy należy ponownie dokonać dokładnej analizy wszystkich okoliczności i elementów świadczenia, jakie zostały przedstawione przez Stronę w opisie sprawy zawartym we wniosku oraz jego uzupełnieniach oraz przesłanym projekcie budowlanym. Ustalenie stanu faktycznego sprawy i ocena zebranego materiału dowodowego powinny znaleźć pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu podjętego ponownie rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej Organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję Organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten Organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Badanie i analiza przesłanego przez Stronę projektu budowlanego, a zatem ustalanie stanu faktycznego sprawy w znacznej części przekraczałoby kompetencje Organu odwoławczego. Przekazując sprawę Organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Powyższe potwierdzają tezy zawarte w orzecznictwie sądów administracyjnych, m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 7 grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Ke 174/17, gdzie wskazano, że: „decyzję, o jakiej mowa w art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy może zatem wydać tylko wówczas, gdy spełnione są przesłanki wymienione w tym przepisie prawa, tj. wówczas, gdy organ pierwszej instancji albo w ogóle nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego, albo przeprowadzone postępowanie wyjaśniające nie jest wystarczające do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy i jednocześnie brak podstaw do zastosowania przez organ odwoławczy unormowania art. 229 Ordynacji podatkowej tj. przeprowadzenia przez organ odwoławczy uzupełniającego postępowania dowodowego”. Dalej Sąd wskazuje, że: „ze względu na braki materiału dowodowego oraz nieustalenie niezbędnych do rozpoznania spraw okoliczności, niemożliwa jest ocena prawidłowości dokonanego w tym zakresie rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji jak również ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ odwoławczy. Uzupełnienia materiału dowodowego w zakresie wskazanym naruszyłoby, jak zasadnie podnosi organ odwoławczy, zasadę dwuinstancyjności postępowania określoną w art. 127 Ordynacji podatkowej. (…) W świetle przepisów art. 127 i art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej istota dwuinstancyjnego postępowania polega na tym, że organ odwoławczy obowiązany jest do rozpoznania sprawy co do istoty tylko wtedy, gdy na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego doszło do niezbędnych ustaleń dotyczących stanu faktycznego sprawy i jednocześnie brak jest podstaw do zastosowania dyspozycji wynikającej z art. 229 tej ustawy. Przedmiot postępowania odwoławczego jest wyznaczony przez tożsamość pod względem przedmiotowym i podmiotowym sprawy rozstrzygniętej decyzją organu pierwszej instancji, co oznacza, że organ odwoławczy nie może rozszerzyć rozstrzygnięcia na zakres nieobjęty decyzją organu pierwszej instancji”.

Zatem wystarczającą przesłanką przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia jest przede wszystkim zakres czynności postępowania dowodowego. Organ odwoławczy ma uprawnienia tylko i wyłącznie do prowadzenia dodatkowego postępowania, w związku z tym nie jest władny do podejmowania działań go przekraczających oraz rozszerzenia rozstrzygnięcia na zakres nieobjęty rozstrzygnięciem Organu pierwszej instancji. W sytuacji, gdy postępowanie Organu podatkowego pierwszej instancji w zakresie i sposobie gromadzenia materiału dowodowego będącego podstawą ustaleń było nieprawidłowe, organ wyższego rzędu, aby dokonać właściwej oceny sytuacji, zmuszony byłby do przeprowadzenia postępowania w znacznej części, a to z kolei nie mieści się w jego kompetencjach jako Organu odwoławczego.

W tym miejscu podkreślić należy, iż postępowanie dowodowe, o którym mowa w art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, nie oznacza tylko zbierania dowodów, ale również konieczność ich rozpatrzenia i oceny.

Należy zaznaczyć, iż Organ odwoławczy nie odnosi się do klasyfikacji i stawki podatku przyjętej w decyzji Organu pierwszej instancji z dnia 30 stycznia 2026 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.8.EZW, ponieważ działanie takie byłoby przedwczesne. Organ odwoławczy ze względu na stwierdzone nieprawidłowości dopiero po ponownych ustaleniach stanu faktycznego dokonanych przez Organ pierwszej instancji z uwzględnieniem przesłanego projektu budowlanego i ewentualnej korespondencji ze Stroną w kwestiach wątpliwych będzie miał możliwość merytorycznej kontroli poprawności przyjętego rozstrzygnięcia.

Wyjaśnić należy, że w rozpatrywanej sprawie Organ pierwszej instancji winien zbadać możliwość zastosowania stawki obniżonej podatku VAT w wysokości 8% dla usługi polegającej na wykonaniu na rzecz klienta usługi tj. projektu budowlanego opisanego we wniosku o WIS.

Należy przypomnieć, że warunkiem zastosowania stawki obniżonej jest spełnienie przesłanek wymienionych w ww. poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy tj.:

1)  usługa musi być wykonana przez twórcę lub artystę wykonawcę w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

2)  usługa dotyczyć ma utworu w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

3)  usługodawca ma otrzymać honorarium za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania.

W ramach ponownego rozpatrywania sprawy należy zbadać czy projekt budowlany stanowi utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz kto jest jego autorem - poprzez ustalenie jaki wkład twórczy w powstanie utworu wnosi Strona, a jaki podwykonawcy Strony. Zebrane wnioski z przeprowadzonego postępowania powinny być czytelnie przedstawione w decyzji wydanej po ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Zatem dopiero po ponownej analizie zgromadzonego materiału dowodowego Organ pierwszej instancji będzie mógł stwierdzić, czy będzie miał zastosowanie do świadczenia oferowanego przez Stronę na rzecz klienta art. 41 ust. 2 w związku z poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.

Opodatkowaniem preferencyjną stawką VAT nie będzie objęte świadczenie inne niż wskazane w powyższym przepisie ustawy, tj. świadczenie niebędące usługą twórcy lub artysty wykonawcy w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wobec powyższego, ponowne ustalenie z jakim konkretnie świadczeniem mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie stanowi element kluczowy dla jego prawidłowego rozstrzygnięcia.

W świetle powyższego Organ odwoławczy stwierdza, że zawarty w odwołaniu argument Strony o naruszeniu zasady zaufania podatnika do Organu podatkowego zasługuje na uwzględnienie.

Z wykazanych w niniejszym rozstrzygnięciu względów Organ odwoławczy uznał za zasadne uchylić zaskarżoną decyzję 30 stycznia 2026 r. nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.8.EZW w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Organ pierwszej instancji.

Ponadto, Organ odwoławczy podkreśla, że wnioski wynikające z oceny zebranego materiału dowodowego i wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia powinny znaleźć pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji przekonywującym co do zasadności treści rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.

Informacje dodatkowe:

W przypadku zastosowania się przez podatnika do wydanej na jego rzecz WIS nr 0112-KDSL2-2.440.205.2025.8.EZW z dnia 30 stycznia 2026 r. przed jej uchyleniem, przepisy art. 14k–14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio (art. 42c ust. 2 ustawy).

Jak stanowi art. 42c ust. 2d ustawy, w przypadku uchylenia WIS oraz wydania WIS w postępowaniu odwoławczym albo na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu przepisy ust. 2b i 2c stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 42c ust. 2c ustawy, w przypadku uchylenia WIS z powodu wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 42h ust. 3 pkt 5 i 6, i zastosowania się przez podmiot, na rzecz którego została ona wydana, do uchylonej WIS od dnia następującego po dniu, w którym WIS została doręczona, do dnia doręczenia decyzji o uchyleniu WIS, przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

POUCZENIE

Niniejsza decyzja jest ostateczna w administracyjnym toku instancji. Przysługuje na nią prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2026 r., poz. 143).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, w trybie art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 oraz art. 57 § 1 ww. ustawy.

W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

^[1] jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, chyba że ustawy podatkowe stanowią inaczej