Interpretacja 0110-KSI2-1.442.23.2024.18.JF

DECYZJA

Na podstawie art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, oraz art. 42h ust. 3a pkt 1 w zw. z art. 42g ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775), zwanej dalej „ustawą”,

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej

w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości w wiążącej informacji stawkowej (WIS) z dnia 30 czerwca 2020 r. nr 0112-KDSL2-2.450.180.2020.3.IP, w której dla usługi rekreacyjnej polegającej na umożliwieniu wstępu na zajęcia (…) (salę (…)) – określono:

– w rozstrzygnięciu: Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu

– w stawce podatku od towarów i usług: 8%

– w podstawie prawnej: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy,

uchyla z urzędu wyżej wymienioną decyzję i odmawia wydania WIS.

UZASADNIENIE

W dniu 6 lutego 2020 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 1 kwietnia 2020 r. (data wpływu 7 kwietnia 2020 r.) oraz pismem z dnia 3 czerwca 2020 r. (data wpływu 9 czerwca 2020 r.).

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi:

Przedmiotem wniosku jest zaklasyfikowanie świadczonych przez Wnioskodawcę usług wstępu na zajęcia (…) (salę (…)) i udziału w aktywnościach oferowanych przez Wnioskodawcę jako „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” (art. 41 ust. 2 i poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy o VAT).

Przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest prowadzenie tzw. szkoły (…). Działalność ta polega na tym, że Wnioskodawca udostępnia swoim klientom sale (…), które są odpowiednio przystosowane i wyposażone do ćwiczenia (praktykowania) (…) i (…). Wnioskodawca zapewnia więc klientom szczególną atmosferę sprzyjającą zajęciom, w postaci odpowiedniego doboru podkładu muzycznego, nagłośnienia, oświetlenia oraz właściwego wyposażenia sali (…) m.in. w lustra, drążki. Wnioskodawca zapewnia również obecność na sali ćwiczeń (sali (…)) tzw. Instruktora (…).

Instruktor (…) spełnia funkcję opiekuna sali oraz ćwiczących – pilnuje przestrzegania przez ćwiczących regulaminu ćwiczeń, dba o bezpieczeństwo ćwiczących, dobiera odpowiedni dla danych zajęć, grupy i prezentowanych układów (kroków (…)) repertuar muzyczny, dba o odpowiednie do zajęć oświetlenie sali (…). Instruktor (…) służy również pomocą przy objaśnianiu sposobu wykonywania kroków (…), kroków (…). W trakcie zajęć Instruktor (..) pokazuje jak wykonywać w sposób prawidłowy kroki (…), doradza (…), na bieżąco wskazuje na błędy popełnianie przez uczestników zajęć. Zajęcia prowadzone są na zróżnicowanych pod względem trudności poziomach, tj.: podstawowy. średniozaawansowany i zaawansowany.

Warunkiem wejścia na salę (…) jest uiszczenie stosownej opłaty (wykupienie karnetu) uprawniającej do określonej ilości wejść na salę (…) i która jednocześnie gwarantuje posiadaczowi rezerwację miejsca na sali (…). Wnioskodawca oferuje różne rodzaje opłat (karnetów) w zależności od indywidualnych potrzeb klientów. Opłaty mogą mieć formę jednorazową (pojedyncza opłata za wejście na określone zajęcia) lub opłaty (karnetu) za określoną liczbę wejść na salę (…) na dany okres/miesiąc (np. 2x w tygodniu po 60 min., 2x w tygodniu po 45 min., 1x w tygodniu po 90 min.). Karnet jest imienny i dotyczy jednej osoby.

Możliwość korzystania z rad Instruktora (…) jest zawarta w cenie dokonanej opłaty (wykupionego karnetu), czyli w cenie wejścia na salę (…). Klienci nie ponoszą dodatkowych kosztów związanych z obecnością Instruktora (…) na sali (…) (sali ćwiczeń).

Warunkiem wstępu na salę (…) jest akceptacja regulaminu (…) przez klientów i uregulowanie opłaty za wstęp na salę (…) (wykupienie karnetu). W przypadku osób niepełnoletnich regulamin dotyczy ich opiekunów prawnych. Regulamin kompleksowo reguluje zasady korzystania z sali ćwiczeń (sali (…)) oraz zasady uczestnictwa (praktykowania (…)) na tej sali.

Uczestnik po uiszczeniu opłaty za wstęp na salę (…) (wykupieniu karnetu) ma prawo:

a) wstępu na sale (…);

b) korzystania z rad i instrukcji nauczyciela prowadzącego zajęcia na sali (…) (Instruktora (…)) jak i korzystania z całej infrastruktury zapewnianej przez Wnioskodawcę (np. z szatni).

Z drugiej strony klienci zobowiązani są (przykładowo) do:

a) przestrzegania i zachowania czystości na sali (m.in. zmiany obuwia, niewnoszenia na sale (…) jedzenia i ciepłych napojów jak również substancji mogących zniszczyć parkiet);

c) przestrzegania przepisów BHP i Ppoż., poszanowania innych uczestników zajęć;

d) nie zakłócania spokoju innych ćwiczących.

Wnioskodawca uzasadnił swoje stanowisko, iż usługi wstępu na zajęcia (…) (w tym zajęcia (..)) świadczone przez Wnioskodawcę należy zakwalifikować jako „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” (poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy o VAT).

Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „Pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu”. Określenie prawidłowości stawki VAT dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług należy zacząć od określenia, czy usługi Wnioskodawcy można zakwalifikować do usług związanych rekreacją.

W ocenie Wnioskodawcy, nie ma wątpliwości, że praktykowanie (…) (nauka (…)) ma na celu szeroko pojętą rekreację. Zgodnie z Internetowym Słownikiem Języka Polskiego „rekreacja oznacza różnorodne formy aktywności podejmowane poza obowiązkami codziennego życia dla odpoczynku rozrywki i rozwoju własnych zainteresowań”. Praktykowanie (…) spełnia wszystkie przesłanki tej definicji.

Kluczowe zatem jest ustalenie, czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi są świadczone „wyłącznie w zakresie wstępu”. Odpowiadając na to pytanie również trzeba odwołać się do definicji słownikowej pojęcia „wstęp”, nie jest to bowiem pojęcie zdefiniowane w przepisach ustawy. Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego, wstęp oznacza: „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

W ocenie Wnioskodawcy, pojęcie „wstęp” należy więc rozumieć możliwie szeroko, jako prawo do czynnego korzystania z atrakcji (i infrastruktury) oferowanych w ramach usługi wstępu, a nie tylko jako możliwość wejścia gdzieś. Za takim stanowiskiem przemawia również wykładnia celowościowa przepisów ustawy o VAT. Wprowadzając stawki preferencyjne na określone typy usług ustawodawca miał bowiem na celu upowszechnienie pewnych postaw konsumenckich. W przypadku usług związanych z rekreacją tym celem było upowszechnienie zdrowego trybu życia, co wiąże się z przyznaniem preferencyjnej stawki VAT nie tylko na samo wejście, ale również i uczestniczenie oraz korzystanie ze świadczeń oferowanych w ramach wstępu.

Stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie jest zgodne z linią interpretacyjną organów podatkowych oraz sądów administracyjnych i nie ma wątpliwości, że wstęp należy pojmować szeroko, jako prawo do czynnego uczestnictwa, do korzystania z urządzeń oferowanych w ramach wstępu, typowych dla danej usługi związanej z rekreacją.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 września 2014 r. (sygn. akt I FSK 1371/13) stwierdził: „Sformułowanie usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu odnosi się do kart wstępu do klubu, które upoważniają do korzystania z urządzeń i przyrządów znajdujących się tam. Użyte w tym przepisie sformułowanie „wyłącznie w zakresie wstępu” oznacza, że wszystkie pozostałe usługi nie związane z normalnym i typowym dla tego rodzaju obiektów ich użytkowaniem nie są objęte stawką preferencyjną. Analogiczne stanowisko odnajdujemy w wyrokach: NSA z dnia 14 maja 2014 r. (sygn. akt I FSK 943/13) i z dnia 7 marca 2014 r. (sygn. akt I FSK 504/13), w myśl których „wstęp” oznacza również czynne uczestnictwo. Podobnie w wyrokach NSA z dnia 18 lutego 2014 r. (sygn. akt I FSK 349/13) oraz z dna 24 lipca 2013 r. (sygn. akt I FSK 226/13).

W związku z powyższymi wyrokami, znaczenie pojęcia „wstęp” zdecydował się wyjaśnić Minister Finansów w Interpretacji ogólnej. Minister Finansów wydał interpretację ogólną z 2 grudnia 2014 r., nr PT1/033/32/354/LJU/14, w której w pełni podzielił stanowisko zawarte w jednolitym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powołując się na wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2014 r. (sygn. akt I FSK 311/13).

W swojej Interpretacji Minister Finansów stwierdził: „pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś (...). Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu (...) na siłownię – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów (...). Tym samym nie ma uzasadnienia dla zawężania stawki obniżonej związanej ze wstępem do biernego uczestnictwa w danym przedsięwzięciu, a więc wyłącznie do wejścia do danego obiekt bez możliwości korzystania z urządzeń tam się znajdujących, jeżeli korzystanie z tych urządzeń wiąże się z typowym użytkowaniem danego obiektu w ramach wstępu do tego obiektu (...). Reasumując, stawkę obniżoną VAT stosuje się, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, do usług zwianych z rekreacją (wyłącznie w zakresie wstępu), co oznacza. że objęte tym przepisem są tylko te świadczenia, które normalnie (typowo) wchodzą do tych usług”. Wskazana linia interpretacyjna dotyczy co prawda uprzednio obowiązującej poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT (aktualnie poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy o VAT) niemniej jednak, treść pozycji 68 (uprzednio 186) nie uległa zmianie.

W kontekście powyższego – zdaniem Wnioskodawcy – należy dojść do wniosku, że z Interpretacji ogólnej Ministra Finansów jednoznacznie wynika, że usługi Wnioskodawcy, związane ze wstępem do szkoły (…), na zajęcia (…) powinny być objęte obniżoną stawką VAT (8%) (poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy o VAT). W ramach tych usług klient ma bowiem możliwość wejścia na teren szkoły i sali ćwiczeń oraz korzystania z atrakcji oferowanych przez Wnioskodawcę, które normalnie wchodzą w zakres usług związanych z praktykowaniem (…) na sali ćwiczeń. Klient może więc korzystać z sali (…) (sali ćwiczeń), ma zapewnioną odpowiednią atmosferę do praktykowania (…), a także opiekę i możliwość skorzystania z rad nauczyciela (Instruktora) (…), obecnego na sali. W ramach usługi Wnioskodawcy nie wchodzą żadne świadczenia, które mogłyby być uznane za wykraczające poza typowe świadczenia związane ze wstępem na salę (…) (salę treningową).

W piśmie z dnia 3 czerwca 2020 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu z dnia 27 maja 2020 r. nr 0112-KDSL2-2.450.180.2020.2.IP, Wnioskodawca doprecyzował opis usługi wskazując, co następuje:

1. Wnioskodawca korzysta z obiektów na podstawie umowy najmu.

2. Uczestnictwo w zajęciach świadczonych przez Wnioskodawcę ma na celu szeroko pojętą rekreację. Oferowane przez Wnioskodawcę zajęcia zaspokajają dwojakiego rodzaju potrzeby uczestników, tj. (1) są formą aktywności fizycznej podnoszącą kondycję, korzystnie wpływającą na zdrowie i samopoczucie uczestników, jak również (2) są formą spędzania wolnego czasu, czyli mają charakter wypoczynku, relaksu, rekreacji. Natomiast niewykluczone, że osoby korzystające z tej formy aktywności (rekreacji), z uwagi na jej charakter, mogą się również czegoś nauczyć, np. kroków jakiegoś (...).

3. W zajęciach biorą udział przypadkowe osoby, które wykupiły wstęp na zajęcia; uczestnicy zajęć mają możliwość wyboru zajęć i mogą tym samym wybrać rodzaj zajęć i również poziom tych zajęć.

4. Uczestnicy zajęć nie dostają żadnych zaświadczeń/certyfikatów lub innych dokumentów potwierdzających nabycie umiejętności w zakresie (…).

5. Wnioskodawca jest jednym z wielu Instruktorów (…). Wnioskodawca zapewnia również na sali obecność innych instruktorów.

6. Wnioskodawca prowadzi zajęcia w ramach własnej działalności gospodarczej i na własny rachunek.

7. Inni od Wnioskodawcy instruktorzy (…) prowadzą zajęcia na podstawie umowy zlecenie.

Do wniosku dołączono (…).

W dniu 30 czerwca 2020 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej również DKIS) wydał decyzję WIS nr 0112-KDSL2-2.450.180.2020.3.IP, w której dla usługi rekreacyjnej polegającej na umożliwieniu wstępu na zajęcia taneczne (salę (...)) – określono:

– w rozstrzygnięciu: Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu

– w stawce podatku od towarów i usług: 8%

– w podstawie prawnej: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.

Decyzja została doręczona Wnioskodawcy w dniu 2 lipca 2020 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD).

Wnioskodawca nie złożył odwołania od ww. decyzji.

W ramach nadzoru nad poprawnością wydawanych wiążących informacji stawkowych sprawę przekazano do ponownej analizy.

W analizowanej sprawie zweryfikowania wymagał przedmiot wniosku o WIS, podjęte rozstrzygnięcie i określona stawka podatku.

Wobec powyższego, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z dnia 10 września 2024 r. nr 0110-KSI2-1.442.23.2024.1.JF wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia wydanej w dniu 30 czerwca 2020 r. wiążącej informacji stawkowej nr 0112-KDSL2-2.450.180.2020.3.IP.

Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 18 września 2024 r., co potwierdza data wskazana na Zwrotnym Potwierdzeniu Odbioru.

Postanowieniem z dnia 15 listopada 2024 r. nr 0110-KSI2-1.442.23.2024.6.JF Organ na podstawie art. 140 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, zawiadomił Wnioskodawcę o niezałatwieniu sprawy w terminie wynikającym z art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej i wyznaczył nowy termin jej załatwienia do dnia 31 stycznia 2025 r.

Postanowienie zostało doręczone w trybie art. 150 § 4 Ordynacji podatkowej (doręczenie zastępcze) w dniu 5 grudnia 2024 r.

W związku z koniecznością doprecyzowania materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz mając na uwadze fakt, iż Wnioskodawca nie utworzył konta w e-Urzędzie Skarbowym, a tym samym nie wyraził zgody na korespondencję za pośrednictwem tego kanału komunikacji Organ pismem z dnia 11 grudnia 2024 r. nr 0110-KSI2-1.442.23.2024.7.JF skierował do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego (…) wniosek o udzielenie pomocy prawnej. W ramach wspomnianego wniosku DKIS zwrócił się o przeprowadzenie czynności z Wnioskodawcą celem uzyskania odpowiedzi na następujące pytania służące doprecyzowaniu przedmiotu wniosku o WIS:

1. Proszę o precyzyjne wskazanie jakiego rodzaju (…) dotyczą zajęcia opisane we wniosku o WIS z dnia 3 lutego 2020 r.?

2. Proszę szczegółowo opisać zajęcia wskazane w odpowiedzi na pkt 1 poprzez opisanie jak ww. zajęcia przebiegają, dla jakiej grupy wiekowej są przeznaczone i jakie czynności są w ramach zajęć wykonywane.

3. Proszę wskazać zadania które wykonywane są przez instruktora, w ramach przedmiotowej usługi, tzn.

a. czy instruktor wyłącznie spełnia funkcję opiekuna sali i służy pomocą przy objaśnieniu sposobu wykonania kroków (…), podczas gdy uczestnicy ćwiczą głównie we własnym zakresie i nie muszą wykonywać poleceń instruktora bądź

b. czy instruktor objaśnia sposób wykonywania kroków tanecznych lub też układów, pokazuje kroki, figury, ćwiczenia, które później uczestnicy zajęć wykonują samodzielnie. Czy buduje i ćwiczy choreografię taneczną z uczestnikami oraz na bieżąco wskazuje na błędy popełniane przez uczestników zajęć.

Należy enumeratywnie wskazać zamknięty katalog czynności wykonywanych przez instruktora oraz szczegółowo je opisać.

4. Jaki jest zakres uprawnień, wiedzy, umiejętności oraz doświadczenie instruktora.

5. Czy uczestnicy zajęć są uprawnieni do wejścia na salę pod nieobecność instruktora, bez jego zgody?

6. Kto ponosi odpowiedzialność w zakresie powstania ewentualnej kontuzji uczestnika zajęć, w przypadku gdy ćwiczenia wykonywane były w oparciu o rady instruktora?

7. Czy uczestnictwo w zajęciach skutkuje nabyciem nowej wiedzy i umiejętności?

8. Czy zajęcia taneczne podzielone są na grupy (pod względem wieku, umiejętności itp.), na jakich zasadach uczestnicy są przydzielani do poszczególnych grup?

9. Czy warunkiem uczestnictwa w zajęciach będzie wykupienie przez uczestnika wejścia jednorazowego czy karnetu na wybraną liczbę wejść. Należy wybrać jedną opcję.

Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.23.2024.10.JF Organ na podstawie art. 140 Ordynacji podatkowej, zawiadomił Wnioskodawcę o niezałatwieniu sprawy w terminie wyznaczonym w postanowieniu z dnia 15 listopada 2024 r. nr 0110-KSI2-1.442.23.2024.6.JF i wyznaczył nowy termin jej załatwienia do dnia 31 marca 2025 r.

Powyższe postanowienie po dwukrotnym awizowaniu zostało uznane za doręczone w dniu 14 lutego 2025 r. co potwierdza Zwrotne Potwierdzenie Doręczenia z e-Doręczeń (kanał PUH).

Postanowieniem z dnia 19 marca 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.23.2024.12.JF Organ na podstawie art. 140 Ordynacji podatkowej zawiadomił Wnioskodawcę o niezałatwieniu sprawy w terminie wyznaczonym w postanowieniu z dnia 27 stycznia 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.23.2024.10.JF i wyznaczył nowy termin jej załatwienia do dnia 30 maja 2025 r.

Po dwukrotnym awizowaniu powyższe postanowienie zostało uznane za doręczone w dniu 8 kwietnia 2025 r. co potwierdza Zwrotne Potwierdzenie Doręczenia z e-Doręczeń (kanał PUH).

W dniu 21 maja 2025 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego (…) pismem nr 1435-SPV-3.490.1.2025.22.DK przesłał dokumentację zebraną w toku realizowanych czynności w ramach pomocy prawnej.

W ramach prowadzonych czynności Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego (…) wysłał do Wnioskodawcy, na adres rejestracyjny, tj.:(…), wezwania do złożenia wyjaśnień:

– z dnia 16 grudnia 2024 r. nr 1435-SPV-3.490.3.2024.16.DK,

– z dnia 16 stycznia 2025 r. nr 1435-SPV-3.490.1.2025.2.DK,

– z dnia 28 marca 2025 r. nr 1435-SPV-3.490.1.2025.20.DK.

Ponadto, wezwanie z dnia 16 stycznia 2025 r. nr 1435-SPV-3.490.1.2025.2.DK Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego (…) wysłał także na adres: (…) (adres stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej).

Żadnego z powyższych wezwań Wnioskodawca nie podjął, w efekcie czego nie złożył wyjaśnień.

Pismem z dnia 28 maja 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.23.2024.16.JF Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego.

Postanowieniem również z dnia 28 maja 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.23.2024.17.JF Organ na podstawie art. 140 Ordynacji podatkowej, zawiadomił Wnioskodawcę o niezałatwieniu sprawy w terminie wyznaczonym w postanowieniu z dnia 19 marca 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.23.2024.12.JF i wyznaczył nowy termin jej załatwienia do dnia 31 lipca 2025 r.

Powyższe pisma po dwukrotnym awizowaniu zostało uznane za doręczone w dniu 17 czerwca 2025 r. co potwierdzają Zwrotne Potwierdzenia Doręczeń z e-Doręczeń (kanał PUH).

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że wiążąca informacja stawkowa z dnia 30 czerwca 2020 r. nr 0112-KDSL2-2.450.180.2020.3.IP nie jest prawidłowa i wyjaśnia, co następuje.

Należy zaznaczyć, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego wydał wskazaną powyżej decyzję z dnia 30 czerwca 2020 r. nr 0112-KDSL2-2.450.180.2020.3.IP, w której określił przedmiot wniosku jako usługę rekreacyjną polegającą na umożliwieniu wstępu na zajęcia taneczne (salę (…)) oraz rozstrzygnął, że świadczenie opisane we wniosku o WIS i jego uzupełnieniach z dnia 1 kwietnia 2020 r. oraz 3 czerwca 2020 r. to: „Pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu”. Tym samym DKIS wydając powyższe rozstrzygnięcie dokonał klasyfikacji de facto całej działalności gospodarczej Wnioskodawcy w zakresie usług związanych z zajęciami (…), co jest działaniem nieprawidłowym i szerzej zostanie wykazane w dalszej części przedmiotowej decyzji.

Mając na uwadze potrzebę wyczerpującego uzasadnienia przedmiotowego rozstrzygnięcia, Organ uznaje za zasadne przywołanie przepisów prawa stanowiących podstawę przeprowadzonego postępowania w sprawie wiążącej informacji stawkowej.

W myśl art. 42a ustawy – wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a. określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b. stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi. z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Natomiast zgodnie z art. 42b ust. 2 pkt 3 ustawy, wniosek o wydanie WIS zawiera określenie przedmiotu wniosku, w tym:

a) szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych,

b) (uchylona),

c) wskazanie przepisów ustawy lub przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w ust. 4.

W myśl art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być:

1) towar albo usługa, albo

2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 5a ustawy – towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

W sprawach dotyczących WIS stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyłączeniem rozdziałów 17, 18, 19 i 20 (art. 42g ust. 2 ustawy).

Z powyższych przepisów wynika zatem, że WIS ma wskazywać wnioskodawcy właściwą dla danego towaru albo usługi, albo świadczenia złożonego stawkę podatku VAT w powiązaniu z właściwą klasyfikacją tego towaru albo usługi, albo świadczenia złożonego według stosownej klasyfikacji.

Ponadto należy zauważyć, że klasyfikacja według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług - a w ślad za tym określenie stawki podatku od towarów i usług - wymaga jednoznacznego i precyzyjnego opisu jednego konkretnego świadczenia oraz wykonywanych w jego ramach czynności oraz przedmiotu, którego te czynności dotyczą. Każda informacja dotycząca wykonywanego świadczenia może decydować o jego zaklasyfikowaniu według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej mocą rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676 z późn. zm.), dalej zwana PKWiU. Budowa Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług oraz przepisy dotyczące stosowania właściwej stawki VAT wymagają zatem odrębnego klasyfikowania każdego z świadczeń, które w jakimkolwiek zakresie różnią się od siebie.

Zgodnie z art. 42h ust. 3 pkt 4 i 5 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczyna z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia ostatecznej WIS w przypadku wystąpienia albo uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących jej nieprawidłowość, w szczególności w przypadku błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego oraz istnienia w dniu jej wydania przesłanek odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania WIS, odmowy wydania WIS albo umorzenia postępowania.

Z kolei na mocy art. 42h ust. 3a ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po przeprowadzeniu postępowania określonego w ust. 3:

1) uchyla WIS i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo umarza postępowanie albo

2) zmienia WIS i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy, albo

3) umarza postępowanie, jeżeli w jego wyniku sprawa zostałaby rozstrzygnięta jak w WIS albo jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

Przeprowadzona przez Organ ponowna weryfikacja przedmiotu wniosku o wydanie WIS pomimo próby korespondencji z Wnioskodawcą nie doprowadziła do ustalenia faktycznego i jasno sprecyzowanego przedmiotu wniosku, a ten aspekt jest zagadnieniem wstępnym, bez którego nie jest możliwe dalsze prowadzenie postępowania. Należy wskazać, że we wniosku o WIS Wnioskodawca wskazał, że: „(…) Wnioskodawca udostępnia swoim klientom sale taneczne, które są odpowiednio przystosowane i wyposażone do ćwiczenia (praktykowania) (…) i (…)”. Tym samym Wnioskodawca w złożonym wniosku o WIS z dnia 3 lutego 2020 r. nie doprecyzował jakie konkretne jedno świadczenie jest przedmiotem wniosku. Organ pismem z dnia 27 maja 2020 r. nr 0112-KDSL2-2.450.180.2020.2.IP wezwał ww. do przesłania dodatkowych informacji dotyczących usługi opisanej we wniosku o WIS, lecz nie zadał pytań w zakresie ustalenia jednych konkretnych zajęć tanecznych.

W tym miejscu Organ zaznacza, że materiał dowodowy przedłożony przez Wnioskodawcę nie oddaje tak wyraźnie charakterystyki i odmienności oferowanych klientowi rodzajów (…), jak analiza niżej wskazanej strony internetowej.

I tak na stronie internetowej (…), w zakładce (…) znajduje się opis stylu (…)

Na stronie internetowej znajdujemy także zajęcia z (…)z opisem: (…)„(…)” oraz (…) z opisem: „(…)”

W ofercie Wnioskodawcy jest także (…) z opisem: „(…)”

Ponadto analiza grafiku zajęć wskazanego na ww. stronie internetowej Wnioskodawcy wykazała, że zajęcia odbywają się w różnych dniach na odmiennych poziomach zaawansowania, ponadto na różnych salach i o wyznaczonych w grafiku godzinach. Niektóre zajęcia odbywają się jednocześnie, o tej samej godzinie. Klient zatem musi wybrać jedne z nich, gdyż fizycznie nie jest w stanie uczestniczyć w różnych zajęciach o tej samej godzinie, na różnych salach, pod okiem różnych instruktorów. Nie może w jednym określonym momencie korzystać z wielu ofert Wnioskodawcy.

Mając na uwadze analizę Organu należy zwrócić uwagę, że potencjalny klient uczestniczy w zajęciach o wyznaczonych w grafiku godzinach, na konkretnej sali (np.(…)). Potencjalny klient nie ma możliwości uczestniczenia w dowolnym momencie w zajęciach (…), ale musi dostosować się do grafiku przewidzianego dla konkretnego rodzaju (…) i poziomu zaawansowania. Ponadto, analiza oferty Wnioskodawcy wskazuje, że poszczególne rodzaje (…) zdecydowanie się od siebie różnią i skierowane są do różnych grup potencjalnych klientów.

Wobec powyższego Organ próbował ustalić jedne konkretne zajęcia (…) będące przedmiotem wniosku o WIS działając we współpracy z Naczelnikiem Pierwszego Urzędu Skarbowego (…), który w imieniu Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej kierował do Wnioskodawcy kilka wezwań do udzielenia informacji i wyjaśnień w zakresie przedmiotu wniosku.

Czynności te jednak nie przyniosły pożądanego rezultatu, gdyż Wnioskodawca nie odebrał żadnego z kierowanych do niego wezwań i nie złożył wyjaśnień niezbędnych dla wydania decyzji WIS. Ostatecznie Organ nie uzyskał odpowiedzi na zadane pytania. Zatem ze względu na brak kontaktu z Wnioskodawcą w całym postępowaniu Organ podatkowy nie był w stanie doprecyzować przedmiotu wniosku.

Podkreślenia wymaga fakt, że wezwanie do usunięcia braków wniosku kierowane jest w związku z konkretną sprawą. Co istotne, to organ podatkowy, prowadzący postępowanie w zakresie wydania WIS, opierając się na stosownych przepisach Ordynacji podatkowej oraz ustawy, decyduje czy i jakie informacje/dokumenty są mu niezbędne w prowadzonym postępowaniu, tak by mogło się ono zakończyć wydaniem decyzji – wiążącej informacji stawkowej.

Materiał dowodowy jest zupełny, jeśli zebrano i rozpatrzono wszystkie dowody, a udowodniony stan faktyczny stanowi pełną, spójną i logiczną całość. Do organów podatkowych należy ocena tego, jakie konkretnie działania należy podjąć i jakie zastosować środki dowodowe aby w sposób najbardziej efektywny zapewnić realizację zasady zupełności postępowania (wyrok NSA z dnia 21 sierpnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1226/16).

Zgodnie z powołanym wyżej art. 42b ust. 5 ustawy, wniosek o wydanie WIS może dotyczyć wyłącznie jednego towaru albo jednej usługi, albo jednego świadczenia złożonego. W konsekwencji decyzja WIS może traktować wyłącznie o jednym towarze, jednej usłudze albo jednym świadczeniu kompleksowym.

Przepis z art. 42b ust. 5 ustawy posługuje się formą (liczbą) pojedynczą wyrażeń: „towar”, „usługa”, „jedna czynność podlegająca opodatkowaniu”. Taki sposób postrzegania przedmiotu WIS ma swoje skutki. W konsekwencji decyzja WIS może traktować wyłącznie o jednym towarze, jednej usłudze albo jednym świadczeniu kompleksowym.

Powyższy przepis wprost koresponduje z art. 42c ust. 1 ustawy, który określa, że WIS wiąże, z zastrzeżeniem ust. 2-2d, organy podatkowe wobec podmiotów, o których mowa w art. 42b ust. 1 pkt 1 i 2, dla których została wydana, oraz te podmioty, w odniesieniu do:

1) towaru będącego przedmiotem dostawy, importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia dokonanych w okresie ważności WIS;

2) usługi, która została wykonana w okresie ważności WIS;

3) towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu wykonaną w okresie ważności WIS.

Jak stanowi art. 42ha ust. 1 ustawy, WIS jest wydawana na okres 5 lat i jest ważna od dnia następującego po dniu jej doręczenia.

Z powyższego wynika zatem, że związanie WIS dotyczy organów podatkowych, jak również ich adresatów, w odniesieniu do konkretnego towaru, usługi, świadczenia kompleksowego, których dotyczy.

Sposób sformułowania przepisów dotyczących WIS jest celowym i racjonalnym zabiegiem ustawodawcy. „(…) przedmiotem wniosku o WIS powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone – jedna czynność podlegająca opodatkowaniu (składająca się z kilku towarów i/lub usług), podobnie jak przedmiotem decyzji wydanej w wyniku rozpoznania takiego wniosku także powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone. O ile zatem nie chodzi o świadczenia kompleksowe przedmiotem wniosku o WIS powinien być jeden towar albo jedna usługa. Z wniosku opisującego więcej niż jeden towar albo jedną usługę nie można wydać wielu WIS, ani też nie można wydać jednego WIS na wiele towarów albo usług. Z wniosku opisującego więcej niż jedno świadczenie złożone nie można wydać wielu WIS, ani też nie można wydać jednego WIS na wiele świadczeń złożonych.

Ustawodawca nie tylko w wyżej wymienionych przepisach wyraźnie położył nacisk na określenie towaru albo usługi oraz świadczenia złożonego w liczbie pojedynczej, ale ponadto taki wniosek wynika z oceny skutków wydania WIS, w określonych sytuacjach nie tylko dla podmiotów, dla których została wydana (art. 42c), co niewątpliwie wymaga bardzo precyzyjnego określenia towaru albo usługi, albo świadczenia złożonego, z wykluczeniem sytuacji, gdy pewne elementy zmienne w treści usługi mogłyby być powodem tożsamego traktowania różnych jednak usług. Do takiego wniosku skłania także treść art. 42d VATU przewidującego jedną, stałą opłatę za wniosek o wydanie WIS i wielokrotność tej opłaty w razie objęcia wnioskiem towarów lub usług, które w ocenie wnioskodawcy składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie złożone). (…) W tym kontekście należy zaznaczyć, że leżące u podstaw wprowadzenia instytucji WIS prawo podatnika do uzyskania decyzji WIS nie ma charakteru absolutnego. Jego realizacja nie jest bezwarunkowa, a wręcz przeciwnie, obwarowana została przez ustawodawcę szczegółowymi przesłankami, na jakich prawo to może znaleźć swój wyraz w procesowej formie decyzji WIS. Warunki te, to nie tylko wymogi formalne wniosku o jej udzielenie, ale w równym stopniu także kryteria materialnoprawne, tj. związane m.in. z tym co jest przedmiotem wniosku.

Jak już wskazano przedmiotem wniosku o WIS powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone, podobnie jak przedmiotem decyzji wydanej w wyniku rozpoznania takiego wniosku także powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone.

Oznacza to też, że wnioskodawca występując o wydanie WIS obowiązany jest szczegółowo, jednoznacznie i precyzyjnie opisać przedmiot wniosku, tj. jeden konkretny towar albo jedną konkretną usługę albo jedno konkretne świadczenie złożone, w odniesieniu do którego chce uzyskać WIS.

W konsekwencji przedmiot wniosku o wydanie WIS nie może być ogólnie określony, opcjonalny czy wielowariantowy. Innymi słowy nie jest możliwe wydanie WIS na wniosek, którego przedmiot jest ogólnie określony, opcjonalny czy wielowariantowy.” (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 872/21).

Zauważyć należy więc, że niemożliwe jest objęcie jedną WIS nieokreślonej liczby świadczeń, realizowanych przez szkołę (…).

Konieczne jest wskazanie, że zgodnie z pkt 5.3.1 Zasad metodycznych zawartych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), przedmiotem klasyfikacji według PKWiU 2015 nie jest działalność o charakterze usługowym prowadzona przez podmiot, a jedynie czynność będąca końcowym efektem tej działalności.

Zgodnie z powyższym, przedmiotem wniosku o wydanie WIS, nie może być szeroki zakres działalności gospodarczej wykonywanej przez podatnika na rzecz różnych klientów w różnych okolicznościach, a jedynie jedna konkretna czynność (usługa) stanowiąca końcowy efekt tej działalności. Powyższe należy odnieść także do niniejszej sprawy.

Należy zwrócić uwagę, że wiążąca informacja stawkowa jest decyzją, rozstrzygnięciem postępowania podatkowego. Tym samym w ramach jednego wniosku nie można dokonać klasyfikacji całokształtu działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę, co potwierdził WSA w wyroku z dnia 7 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Op 220/24 wskazując, cyt.: „(…) należy zaznaczyć, że leżące u podstaw wprowadzenia instytucji WIS prawo podatnika do uzyskania decyzji WIS nie ma charakteru absolutnego. Jego realizacja nie jest bezwarunkowa, ale obwarowana została przez ustawodawcę szczegółowymi przesłankami, na jakich prawo to może znaleźć swój wyraz w procesowej formie decyzji WIS. Warunki te, to nie tylko wymogi formalne wniosku o jej udzielenie, ale w równym stopniu także kryteria materialnoprawne, tj. związane m.in. z tym co jest przedmiotem wniosku. Powyższe skutkuje stwierdzeniem, że wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej, wskazujący mnogie świadczenia złożone, uchybia jego dopuszczalnemu zakresowi wyznaczonemu przez art. 42b ust. 5 pkt 2 ustawy o VAT. Oceny tej nie zmienia to, że ujęte w wniosku towary są do siebie podobne. (…) Wniosek o wydanie WIS może obejmować swoim opisem więcej towarów lub usług ale tylko wtedy, gdy w ocenie wnioskodawcy razem składają się one na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu, czyli wtedy gdy jest to jedna czynność złożona. W innych sytuacjach nie ma możliwości objęcia jednym wnioskiem więcej niż jednego towaru lub więcej niż jednej usługi”.

W ramach postępowania o wydanie wiążącej informacji stawkowej nie jest możliwe wydanie jednej decyzji WIS, która będzie się odnosiła do działalności gospodarczej Wnioskodawcy polegającej na prowadzeniu szkoły (…).

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie doprecyzował przedmiotu wniosku o WIS. Zgromadzony materiał dowodowy w sprawie oraz powyższy opis różnego rodzaju (…) oferowanych przez Wnioskodawcę wskazuje ewidentnie, że poszczególne style (…) charakteryzują się zróżnicowanymi elementami ich świadczenia, w tym między innymi pod względem choreografii, układów tanecznych i nauki techniki również z wykorzystaniem rekwizytów (pompony, wstążki, obręcze, elementy akrobatyczne), itp. Różna zatem może być rola instruktora prowadzącego zajęcia.

Powyższa analiza Organu wykazała, że mamy do czynienia z wnioskiem „mnogim”. Usługa, która została opisana przez Wnioskodawcę we wniosku WIS-W i uzupełnieniu obejmuje różne zajęcia taneczne, które ma w swojej ofercie, a Organ nie klasyfikuje całej działalności gospodarczej, tylko jeden towar, usługę lub jedną usługę lub towary lub/i usługi, które łącznie tworzą jedno świadczenie kompleksowe.

Skoro więc zakres żądania, z którym wystąpił Wnioskodawca nie dotyczy jednego skonkretyzowanego świadczenia, to wniosek z dnia 3 lutego 2020 r. wykracza poza zakres wskazany w treści art. 42b ust. 5 ustawy. Organ mając ten fakt na uwadze wszczął z urzędu postępowanie w zakresie zmiany bądź uchylenia decyzji z dnia 30 czerwca 2020 r. nr 0112-KDSL2-2.450.180.2020.3.IP. W ramach prowadzonego postępowania Organ podejmował próby precyzyjnego ustalenia przedmiotu wniosku, celem dokonania jego prawidłowej klasyfikacji i określenia właściwej stawki podatku. Próby te jednak okazały się bezskuteczne. Mając na uwadze powyższe Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej jest zobligowany do uchylenia ww. decyzji i odmowy wydania WIS.

Podsumowując Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w związku ze stwierdzeniem wystąpienia przesłanek powodujących nieprawidłowość WIS z dnia 30 czerwca 2020 r. nr 0112-KDSL2-2.450.180.2020.3.IP oraz brakiem możliwości prowadzenia postępowania celem ewentualnej zmiany ww. decyzji, jest zobowiązany do wyeliminowania wskazanej decyzji z obiegu prawnego poprzez jej uchylenie.

W świetle powyższego należało z urzędu uchylić wiążącą informację stawkową z dnia 30 czerwca 2020 r. nr 0112-KDSL2-2.450.180.2020.3.IP, gdyż stwierdzono jej niezgodność z prawem (art. 42b ust. 5 ustawy) oraz odmówić wydania decyzji.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.

Informacje dodatkowe

W przypadku zastosowania się przez podatnika do wydanej na jego rzecz WIS nr 0112-KDSL2-2.450.180.2020.3.IP z dnia 30 czerwca 2020 r. przed jej uchyleniem, przepisy art. 14k-14m ustawy Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio (art. 42c ust. 2 ustawy).

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje art. 42c ust. 2c ustawy, który stanowi, że w przypadku uchylenia WIS z powodu wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 42h ust. 3 pkt 5 i 6, i zastosowania się przez podmiot, na rzecz którego została ona wydana, do uchylonej WIS od dnia następującego po dniu, w którym WIS została doręczona, do dnia doręczenia decyzji o uchyleniu WIS, przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

Powyższe uregulowania powodują, że Wnioskodawca w okresie rozliczeniowym przypadającym od dnia następującego po dniu, w którym WIS nr 0112-KDSL2-2.450.180.2020.3.IP z dnia 30 czerwca 2020 r. została doręczona, do dnia doręczenia decyzji o uchyleniu WIS, może stosować ww. WIS.

Wnioskodawca ma również prawo wyboru stosowania WIS nr 0112-KDSL2-2.450.180.2020.3.IP z dnia 30 czerwca 2020 r. do końca stosowanego okresu rozliczeniowego w podatku od towarów i usług następującego po okresie rozliczeniowym, w którym doręczono niniejszą decyzję o uchyleniu WIS.

Fakt zastosowania się przez Wnioskodawcę do WIS nr 0112-KDSL2-2.450.180.2020.3.IP z dnia 30 czerwca 2020 r. w ww. okresach rozliczeniowych nie może wywoływać niekorzystnych skutków prawno-podatkowych dla Wnioskodawcy.

Jeżeli zatem wolą Wnioskodawcy będzie zastosowanie w ww. okresach rozliczeniowych WIS przed jej uchyleniem, wówczas dla przedmiotu decyzji, tj. usługi stosować może wynikającą z ww. WIS stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 2 oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.) i nie poniesie z tego tytułu negatywnych niekorzystnych skutków prawno-podatkowych.

Podkreślić należy, że podmiot, na rzecz którego wydano WIS nr 0112-KDSL2-2.450.180.2020.3.IP z dnia 30 czerwca 2020 r., może ją stosować we wskazanych powyżej okresach rozliczeniowych wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem tej decyzji.

WIS nr 0112-KDSL2-2.450.180.2020.3.IP z dnia 30 czerwca 2020 r. traci ważność z dniem następującym po dniu doręczenia niniejszej decyzji o uchyleniu WIS.

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Wnioskodawcy odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym. Odwołanie należy złożyć korzystając z pisma dedykowanego WIS udostępnionego w e-Urzędzie Skarbowym tj. Pismo WIS, rodzaj pisma - Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).