Interpretacja 0110-KSI2-2.442.12.2025.4.AK

DECYZJA

Na podstawie art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, oraz art. 42h ust. 3a pkt 1 w zw. z art. 42h ust. 3 pkt 5 oraz art. 42g ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”,

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej

w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości w wiążącej informacji stawkowej z dnia 23 marca 2021 r. nr 0115-KDST2-2.450.1411.2020.1.RS, określającej dla towaru – (…) – klasyfikację do działu 84 CN oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy,

uchyla z urzędu wyżej wymienioną decyzję i umarza postępowanie.

UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2020 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej z dnia 18 grudnia 2020 r. w zakresie sklasyfikowania towaru o nazwie „(…)” – na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W powyższym wniosku wskazano:

(…) s.c. zajmuje się produkcją urządzenia o nazwie „(…)". Jest to interaktywne urządzenie projekcyjne, (…). Stanowi ono pomoc dydaktyczną, które przy wykorzystaniu ćwiczeń i zabaw ruchowych rozwija spostrzegawczość wzrokową oraz koordynację wzrokowo-ruchową, a także słuchowo-ruchową w zakresie motoryki. Służy ono również do nauki poprzez wykorzystanie dodatkowych treści multimedialnych, wyposażone jest bowiem w autorski pakiet gier edukacyjnych (…) (…) przeznaczony dla dzieci w wieku przedszkolnym oraz szkolnym podstawowym. Pakiet ten bazuje na podstawie programowej kształcenia w szkołach oraz przedszkolach i pozwala na łączenie nauki z zabawą. Urządzenie może być wykorzystywane także do rehabilitacji - zarówno dzieci, dorosłych, jak i osób w podeszłym wieku.

Na „(…)” składa się: jednostka centralna komputera, projektor oraz czujnik ruchu. Wszystkie te części są zamontowane wewnątrz jednej, bezpiecznej obudowy. Tak połączone, ściśle ze sobą współpracują, stanowiąc zestaw komputerowy montowany na stałe w jednym miejscu. Dodatkowo, urządzenie posiada w pełni funkcjonalny system operacyjny. Do urządzenia można podłączyć wszelkie urządzenia peryferyjne, dedykowane komputerom stacjonarnym, m.in. myszki, klawiatury, przenośne pamięci czy głośniki. (…)”, zgodnie z definicjami słownikowymi, jest zestawem komputera stacjonarnego. I choć nie istnieje legalna definicja „zestawu komputerowego stacjonarnego”, posługując się definicjami słownikowymi znajdującymi się w Encyklopedii PWN, możliwe jest zrekonstruowanie takiego pojęcia jako zespołu elementów spełniających rolę samodzielnego urządzenia, opierającego się na komputerze, tj. urządzeniu elektronicznym, automatycznie przetwarzającym dane zapisane cyfrowo, znajdującym się gdzieś na stałe, niezmieniającym swego położenia. Przyjmuje się, że na zestaw komputerowy składa się jednostka centralna komputera, urządzenie wejścia i urządzenie wyjścia. Pod pojęciem urządzenia wejścia, co do zasady, rozumie się m.in. klawiaturę, myszkę czy kamerę. Urządzeniem wyjścia jest natomiast monitor, który służy komputerowi do „komunikowania się” z użytkownikiem. Zestaw komputera stacjonarnego jest zestawem komputerowym przystosowanym do używania w stałym miejscu, tj. w lokalizacji, w której został zainstalowany, zamontowany, ustawiony. Zupełnie inaczej jest w przypadku komputerów przenośnych, które z założenia mogą być używane w każdym miejscu, w którym przebywa ich użytkownik.

Zgodnie z powyższym, „(…)” jest zestawem komputerowym stacjonarnym, co potwierdzają poniższe wymogi:

– jest zestawem stacjonarnym - umiejscowionym na stałe (…),

– składa się z co najmniej trzech zasadniczych elementów, tj. z jednostki centralnej, klawiatury (w przypadku „(…)” - w postaci pilota) oraz monitora (w przypadku „(…)” - w postaci projektora),

– do „(…)” można podłączyć wszelkie urządzenia peryferyjne, dedykowane komputerom stacjonarnym, takie jak myszki, klawiatury czy pamięci przenośne,

– podzespoły w „(…)” są zależne od siebie i stanowią zestaw komputerowy.

Opierając się na specyfikacji technicznej „(…)”, należy wskazać, że urządzenie składa się z wszystkich podstawowych elementów składowych komputera stacjonarnego takich jak: płyta główna, procesor, pamięć operacyjna, dysk wewnętrzny. (…)

Do wniosku Wnioskodawca dołączył:

– pismo z Urzędu Statystycznego w Łodzi z dnia 10 września 2020 r., według którego „(…)”– interaktywne urządzenie projekcyjne, składające się z jednostki centralnej komputera, projektora oraz czujnika ruchu, mieści się w grupowaniu PKWiU 26.20.1, tj. Komputery i pozostałe maszyny do automatycznego przetwarzania danych oraz części i akcesoria do nich”.

(…)

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał wiążącą informację stawkową dnia 23 marca 2021 r. nr 0115-KDST2-2.450.1411.2020.1.RS, określającą dla towaru – (…) – klasyfikację do działu 84 CN oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy.

Decyzja została doręczona w dniu 8 kwietnia 2021 r., co potwierdza data wskazana w zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Wnioskodawca nie złożył odwołania od ww. decyzji.

W ramach nadzoru nad poprawnością wydawanych wiążących informacji stawkowych sprawę przekazano do ponownej analizy, w zakresie możliwości wystąpienia w dniu jej wydania przesłanek do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania WIS, odmowy wydania WIS albo umorzenia postępowania.

Postanowieniem z dnia 10 lipca 2025 r. nr 0110-KSI2-2.442.12.2025.1.BŁ Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia wydanej w dniu 23 marca 2021 r. wiążącej informacji stawkowej nr 0115-KDST2-2.450.1411.2020.1.RS. Pismo zostało uznane za doręczone w dniu 25 lipca 2025 r., co potwierdza Urzędowe Poświadczenie Doręczenia.

Powyższe zostało podyktowane powzięciem przez Organ uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanki powodującej nieprawidłowość WIS z dnia 23 marca 2021 r. nr 0115-KDST2-2.450.1411.2020.1.RS, bowiem Organ powziął przypuszczenie, że w dniu wydania WIS mogły istnieć przesłanki do odmowy wszczęcia postępowania, odmowy wydania WIS albo umorzenia postępowania.

Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2025 r. nr 0110-KSI2-2.442.12.2025.3.BŁ Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Pismo zostało doręczone w dniu 30 sierpnia 2025 r., co potwierdza Urzędowe Poświadczenie Doręczenia. Wnioskodawca nie skorzystał z przysługującego prawa, nie wniesiono nowych dowodów w sprawie, nie złożono dodatkowych wyjaśnień i uwag.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uchyla wiążącą informację stawkową z dnia 23 marca 2021 r. nr 0115-KDST2-2.450.1411.2020.1.RS oraz umarza postępowanie.

Leżące u podstaw wprowadzenia instytucji wiążącej informacji stawkowej prawo podatnika do uzyskania decyzji nie ma charakteru absolutnego, jego realizacja nie jest bezwarunkowa – przeciwnie – obwarowana została przez ustawodawcę szczegółowymi przesłankami, na jakich prawo to może znaleźć swój wyraz w procesowej formie wiążącej informacji stawkowej.

Warunki te normują przepisy ujęte w rozdziale 1a „Wiążąca informacja stawkowa”, działu VIII „Wysokość opodatkowania” ustawy.

W myśl art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

W myśl art. 42b ust. 2 pkt 3 ustawy, wniosek o wydanie WIS zawiera określenie przedmiotu wniosku, w tym:

a) szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych,

b) (uchylona)

c) wskazanie przepisów ustawy lub przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w ust. 4.

Jak stanowi art. 42c ust. 1 ustawy, WIS wiąże, z zastrzeżeniem ust. 2-2d, organy podatkowe wobec podmiotów, o których mowa w art. 42b ust. 1 pkt 1 i 2, dla których została wydana, oraz te podmioty, w odniesieniu do:

1) towaru będącego przedmiotem dostawy, importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia dokonanych w okresie ważności WIS;

2) usługi, która została wykonana w okresie ważności WIS;

3) towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu wykonaną w okresie ważności WIS.

Jak stanowi art. 42ha ust. 1 ustawy, WIS jest wydawana na okres 5 lat i jest ważna od dnia następującego po dniu jej doręczenia.

Zgodnie z art. 42g ust. 2 ustawy, w sprawach dotyczących WIS stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyłączeniem rozdziałów 17, 18, 19 i 20.

Z ww. przepisów wynika, że WIS zawiera opis towaru albo usługi, albo kilku towarów lub usług, które w ocenie wnioskodawcy składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu, ich sklasyfikowanie według odpowiedniej klasyfikacji (Nomenklatury scalonej, Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług) i właściwą stawkę podatku od towarów i usług (z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4 ustawy).

Wystąpienie z wnioskiem o wydanie wiążącej informacji stawkowej – a tym samym i samo uzyskanie ww. decyzji – ściśle wiąże się z klasyfikacją towaru bądź usługi lub świadczenia kompleksowego do odpowiedniej klasyfikacji statystycznej, celem określenia stawki podatku bądź stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie, innych niż dotyczące określenia stawki podatku.

Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 maja 2021 r. sygn. akt I SA/Kr 310/21, „istotą WIS jest zatem dokonanie wspomnianej klasyfikacji, jeśli jest to niezbędne do określenia stawki podatku lub odpowiedniego zastosowania przepisów normujących i regulujących opodatkowanie podatkiem od towarów i usług. Bezprzedmiotowy jest zatem wniosek o wydane WIS, jeśli wskazanie stawki podatku lub zastosowanie innych przepisów nie wymaga dokonania takiej klasyfikacji”.

Zgodnie z wolą ustawodawcy, w ramach instytucji wiążącej informacji stawkowej nie dokonuje się badania oraz oceny dodatkowych przesłanek, warunków transakcji – wynikających z przepisów ustawy – od których uzależniona jest możliwość korzystania z preferencyjnych zasad opodatkowania (przykładowo badanie podmiotowości nabywcy). Zasadniczym punktem wiążącej informacji stawkowej jest klasyfikacja przedmiotu wniosku.

Powyższe wywodzi się z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1751, z późn. zm.), w którym stwierdzono, że „(…) organ podatkowy wydając WIS (…) nie będzie zaś ustalać wszystkich okoliczności w konkretnej sprawie mających również wpływ na wysokość stosowanej w tych okolicznościach stawki podatku (np. spełnienie kryteriów podmiotowych)”.

Wiążąca informacja stawkowa przyjmuje formę decyzji co oznacza, że powinna zawierać stosowne rozstrzygnięcie, będące jej kwintesencją. Decyzja ta wydawana jest na skutek przeprowadzonego postępowania dowodowego. Zarówno rozstrzygnięcie, jak i uzasadnienie zawarte w wiążącej informacji stawkowej powinno być jasne i zrozumiałe. Ewentualne zawieranie w ww. decyzji zastrzeżeń bądź przyjmowanie, że pewne przesłanki – od których zależne jest rozstrzygnięcie – zostaną przez wnioskodawcę spełnione w przyszłości, jest niemożliwe.

Istotny jest także charakter wiążącej informacji stawkowej jako instytucji – jak sama nazwa wskazuje – wiążącej swym rozstrzygnięciem adresata decyzji oraz organy podatkowe. Moc wiążąca instytucji uregulowanej w art. 42a-42i ustawy – zgodnie z art. 42c ust. 1 ustawy – obowiązuje w okresie ważności ww. decyzji. Wiążąca informacja stawkowa, stosownie do art. 42ha ust. 1 ustawy, jest wydawana na okres 5 lat i jest ważna od dnia następującego po dniu jej doręczenia.

Przytoczone wyżej przepisy ustawy oraz ich analiza oznaczają, że nie w każdym przypadku i nie każdy podmiot może wystąpić z wnioskiem o wydanie WIS. Powołane regulacje wprowadzają istotne ograniczenie zarówno w odniesieniu do podmiotu uprawnionego do wystąpienia z wnioskiem o wydanie WIS, jak również co do przedmiotu, w zakresie którego możliwe jest jej uzyskanie.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, otrzymując wniosek o wydanie WIS, obowiązany jest w pierwszej kolejności ustalić, czy wniosek został złożony przez osobę legitymowaną do wystąpienia z wnioskiem o wydanie WIS, jak również czy zakres żądania, z którym wystąpił wnioskodawca, spełnia warunki do jej uzyskania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 19 lipca 2023 r. sygn. akt I SA/Gd 351/23 wskazał, że „otrzymując wniosek o wydanie WIS organ ma obowiązek dokonać wstępnej oceny wniosku m.in. w zakresie zbadania, czy wniosek został wniesiony przez uprawniony podmiot oraz czy nie zachodzą inne przeszkody do wszczęcia postępowania”.

Kluczowe są więc warunki, jakie Wnioskodawca musi spełnić, aby możliwe było otrzymanie WIS. Wniosek o wydanie WIS, aby mógł podlegać merytorycznemu rozpatrzeniu, musi bowiem odpowiadać wymogom formalnym wynikającym z przywołanych powyżej przepisów prawa. Warunki te, to nie tylko wymogi formalne wniosku o jej udzielenie, ale w równym stopniu także kryteria materialnoprawne, związane z żądaniem, którego dotyczy wniosek.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, Organ stwierdza co następuje.

Jak wynika z akt postępowania, pismem z dnia 18 grudnia 2020 r. (data wpływu 23 grudnia 2020 r.) Wnioskodawca złożył wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej dla towaru – (…)

We wniosku złożonym na formularzu WIS-W zaznaczono/wskazano:

– w pozycji 52 – „Przedmiot wniosku” – kwadrat nr 1: towar;

– w pozycji 53 – „Liczba towarów lub usług, których dotyczy wniosek” – 1

– w pozycji 54 – „Klasyfikacja, według której mają zostać zaklasyfikowane towar lub usługa” – kwadrat nr 1: Nomenklatura scalona (CN);

– w pozycji 55 – „Proponowana przez wnioskodawcę klasyfikacja towaru (…)” – CN: 8471 41.

Ponadto w opisie wniosku Wnioskodawca wskazał, że „(…)" (…) to interaktywne urządzenie projekcyjne, (…). Stanowi ono pomoc dydaktyczną, które przy wykorzystaniu ćwiczeń i zabaw ruchowych rozwija spostrzegawczość wzrokową oraz koordynację wzrokowo-ruchową, a także słuchowo-ruchową w zakresie motoryki. Służy ono również do nauki poprzez wykorzystanie dodatkowych treści multimedialnych, wyposażone jest bowiem w (…) przeznaczony dla dzieci w wieku przedszkolnym oraz szkolnym podstawowym. Pakiet ten bazuje na podstawie programowej kształcenia w szkołach oraz przedszkolach i pozwala na łączenie nauki z zabawą.

(…)

Na „(…)” składa się: jednostka centralna komputera, projektor oraz czujnik ruchu. Wszystkie te części są zamontowane wewnątrz jednej, bezpiecznej obudowy. Tak połączone, ściśle ze sobą współpracują, stanowiąc zestaw komputerowy montowany na stałe w jednym miejscu”.

(…)

„(…)” jest zestawem komputerowym stacjonarnym, co potwierdzają poniższe wymogi:

– jest zestawem stacjonarnym - umiejscowionym na stałe (…),

– składa się z co najmniej trzech zasadniczych elementów, tj. z jednostki centralnej, klawiatury (w przypadku „(…)” - w postaci pilota) oraz monitora (w przypadku „(…)” - w postaci projektora),

– do „(…)” można podłączyć wszelkie urządzenia peryferyjne, dedykowane komputerom stacjonarnym, takie jak myszki, klawiatury czy pamięci przenośne,

– podzespoły w „(…)” są zależne od siebie i stanowią zestaw komputerowy. Opierając się na specyfikacji technicznej „(…)”, należy wskazać, że urządzenie składa się z wszystkich podstawowych elementów składowych komputera stacjonarnego takich jak: płyta główna, procesor, pamięć operacyjna, dysk wewnętrzny. (…)

Z powyższego wynika zatem, że Wnioskodawca złożył wniosek na towar jakim jest (…), proponując klasyfikację towaru do CN 8471 41 w celu określenia stawki podatku od towarów i usług.

Potrzebna staje się więc analiza norm regulujących opodatkowanie stawką 0% związaną z dostawą ww. urządzenia, celem oceny czy zakres żądania, z którym wystąpił Wnioskodawca wpisuje się w instytucję wiążącej informacji stawkowej, czy w dniu wydania decyzji nie wystąpiły przesłanki do odmowy wszczęcia postępowania.

Stosownie do art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do dostaw sprzętu komputerowego:

a) dla placówek oświatowych,

b) dla organizacji humanitarnych, charytatywnych lub edukacyjnych w celu dalszego nieodpłatnego przekazania placówkom oświatowym

– przy zachowaniu warunków, o których mowa w ust. 13-15.

Zgodnie z art. 83 ust. 13 ustawy, opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają towary wymienione w załączniku nr 8 do ustawy.

W myśl art. 83 ust. 14 ustawy, dokonujący dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26, stosuje stawkę podatku 0%, pod warunkiem:

1) posiadania stosownego zamówienia potwierdzonego przez organ nadzorujący daną placówkę oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami - w przypadku dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26 lit. a;

2) posiadania kopii umowy o nieodpłatnym przekazaniu sprzętu komputerowego placówce oświatowej oraz posiadania stosownego zamówienia potwierdzonego przez organ nadzorujący placówkę oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami - w przypadku dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26 lit. b.

Stosowanie do art. 83 ust. 15 ustawy, dostawca obowiązany jest przekazać kopię dokumentów, o których mowa w ust. 14, do właściwego urzędu skarbowego.

W załączniku nr 8 do ustawy, stanowiącym wykaz towarów, których dostawa jest opodatkowana stawką 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy wymieniono:

1. Jednostki centralne komputerów, serwery, monitory, zestawy komputerów stacjonarnych;

2. Drukarki;

3. Skanery;

4. Urządzenia komputerowe do pism Braillea (dla osób niewidomych i niedowidzących);

5. Urządzenia do transmisji danych cyfrowych (w tym koncentratory i switche sieciowe, routery i modemy).

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że stawkę 0% stosuje się do dostaw sprzętu komputerowego wskazanego w załączniku nr 8 do ustawy m.in. dla placówek oświatowych.

Analiza przytoczonych wyżej norm ustawy nasuwa wniosek, że przyznanie 0% stawki podatku od towarów i usług uzależnione zostało nie od klasyfikacji towaru według Nomenklatury scalonej (CN), ale rodzaju towarów wskazanych w załączniku nr 8 do ustawy, w tym definicji „zestawu komputerowego stacjonarnego” oraz od spełnienia dodatkowych, określonych warunków takich jak posiadanie przez podatnika właściwej dokumentacji.

Obniżoną 0% stawkę VAT do sprzedaży w kraju sprzętu komputerowego przeznaczonego dla szkół (w tym szkół wyższych) i przedszkoli stosuje się po otrzymaniu od placówki oświatowej nabywającej sprzęt komputerowy zamówienia wraz z zaświadczeniem organu nadzorującego daną placówkę oświatową. Zaświadczenie to powinno zawierać potwierdzenie, że sprzęt komputerowy wymieniony w zamówieniu jest związany z realizowaną przez nabywcę działalnością dydaktyczną /edukacyjną.

Dostrzeżone okoliczności nie odpowiadają instytucji wiążącej informacji stawkowej, która – jak wskazano na początku niniejszej decyzji – zarezerwowana została w szczególności do klasyfikacji towaru, usługi bądź świadczenia złożonego według właściwej klasyfikacji statystycznej. Dodatkowo decyzja ta nie rozstrzyga w zakresie wypełnienia innych dodatkowych przesłanek, warunków do stosowania preferencji podatkowej.

Z analizy regulacji statuujących możliwość stosowania stawki 0% podatku od towarów i usług w ww. zakresie wynika także, że odnoszą się one do dostaw towarów już dokonanych. Stawka podatku w wysokości 0% znajduje bowiem zastosowanie m.in. do dostawy zestawu komputerowego stacjonarnego, jednak tylko jeśli podatnik jest w posiadaniu dokumentacji o której mowa w art. 83 ust. 14 ustawy, których kopię jest obowiązany przekazać do właściwego urzędu skarbowego, zgodnie z art. 83 ust. 15 ustawy.

W przypadku gdy przedmiotem wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej jest dostawa towaru, która zostanie dopiero wykonana w przyszłości brak jest możliwości zweryfikowania warunków, które determinują zastosowanie stawki podatku w wysokości 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 oraz ust. 14 ustawy, a które zaistnieją dopiero w przyszłości. Na moment złożenia wniosku, w stosunku do planowanej dostawy towaru, podatnik nie posiada bowiem wskazanych w ustawie dokumentów.

Hipotetyczne wydanie wiążącej informacji stawkowej w ww. sposób wiązałoby się z potwierdzeniem przez Organ spełnienia warunków do stosowania zerowej stawki podatku, mimo braku rzeczywistej możliwości przedstawienia przez wnioskodawcę dokumentacji potwierdzającej tę zależność, stosownie do art. 83 ust. 14 ustawy.

Powyższe oznacza, że nie można wydać wiążącej informacji stawkowej określającej stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 0% dla towaru, o którym mowa we wniosku, gdyż niemożliwe staje się zbadanie spełnienia warunków do stosowania ww. stawki podatku, które wyznacza art. 83 ust. 1 pkt 26 oraz ust. 14 ustawy.

Dodatkowo warto nadmienić, pozostając w ww. materii, że wiążąca informacja stawkowa nie może mieć charakteru warunkowego, co oznacza, że wydanie ww. decyzji przy założeniu spełnienia w przeszłości przesłanek do stosowania stawki podatku 0% nie odpowiadałoby normom ujętym w art. 42a-42i ustawy.

Wiążąca informacja stawkowa przyjmuje bowiem formę decyzji administracyjnej, która winna posiadać stosowne rozstrzygnięcie, jasno i precyzyjnie określające zakres praw lub obowiązków strony, która jest adresatem decyzji. Wiążąca informacja stawkowa wydawana jest w wyniku postępowania podatkowego, w ramach którego Organ gromadzi stosowny materiał dowodowy.

Stąd też wydawanie wiążącej informacji stawkowej przy założeniu spełnienia pewnych warunków tj. posiadania przez Wnioskodawcę po dokonaniu dostawy towaru dokumentacji, z której będzie wynikać, że dostawa ta zostały dokonana przy zachowaniu warunków określonych w art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy – bądź z zastrzeżeniem ich wypełnienia w przyszłości, byłoby sprzeczne z formą rozstrzygnięcia jaką jest decyzja organu podatkowego.

Jak wynika bowiem z rozważań poczynionych przez Organ, wiążąca informacja stawkowa stanowi narzędzie mające moc wiążącą, wiąże swym rozstrzygnięciem podatnika oraz organy podatkowe, jednakże wyłącznie w okresach przyszłych. Moc wiążąca ww. decyzji obowiązuje bowiem od dnia następującego po dniu jej doręczenia przez okres 5 lat (art. 42c ust. 1 pkt 1 oraz art. 42ha ust. 1 ustawy).

Nie ma też prawnych możliwości, aby wydanie wiążącej informacji stawkowej nastąpiło w przedmiocie zdarzenia przeszłego, świadczenia, które zostało już zrealizowane. W takim przypadku nie można byłoby zagwarantować związania rozstrzygnięciem zawartym w wiążącej informacji stawkowej, skoro związanie to ma miejsce wyłącznie w okresach przyszłych, od dnia następującego po dniu doręczenia WIS.

Innymi słowy, decyzja wydana w przedmiocie dokonanej dostawy towaru nie spełniałaby swoje zasadniczej funkcji, nie miałaby mocy wiążącej, gdy dostawa towaru została już zrealizowana, a ewentualna dostawa podobnego, czy też tożsamego towaru w przyszłości mogłaby odbywać się na odmiennych zasadach, w innych okolicznościach.

Realizacja dyspozycji zawartej w art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy może mieć miejsce tylko w przedmiocie czynności, które zostaną wykonane po dniu, w którym wiążąca informacja stawkowa zostanie doręczona. W rezultacie, wydanie wiążącej informacji stawkowej określającej 0% stawkę podatku od towarów i usług dla towaru – (…). Taka bowiem decyzja dotyczyłaby stanu przeszłego, gdyż warunki przyznania 0% stawki podatku odnoszą się do dostaw towarów już dokonanych.

W rezultacie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej – w ramach wszczętego z urzędu postępowania – biorąc pod uwagę dotychczasowe rozważania stwierdza, że wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej z dnia 18 grudnia 2020 r., złożony w przedmiocie towaru – (…), nie spełniał warunków do wszczęcia postępowania.

Na podstawie art. 42g ust. 2 ustawy – w sprawach dotyczących WIS zastosowanie znajdują odpowiednie normy określone w dziale IV „Postępowanie podatkowe” Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej, gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Istotą odmowy wszczęcia postępowania jest wyjątek od zasady, według której żądanie wnioskodawcy wszczyna postępowanie z dniem doręczenia go organowi podatkowemu. Z treści omawianego przepisu wynika obowiązek organu podatkowego w zakresie przeprowadzenia wstępnej analizy wniosku pod względem ewentualnego wystąpienia okoliczności uniemożliwiających jego merytoryczne rozpatrzenie.

Z dotychczasowego dorobku krajowych sądów administracyjnych wynika, że zwrot „nie może być wszczęte” należy odnieść do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania podatkowego stoi na przeszkodzie przepis prawa, którego interpretacja uniemożliwia prowadzenie postępowania i merytoryczne rozpatrzenie treści żądania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2021 r. sygn. akt III FSK 2793/21).

Wniosek z dnia 18 grudnia 2020 r. nie spełniał warunków do wszczęcia postępowania, gdyż żądanie w nim zawarte wykraczało poza zakres przedmiotowy wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej, który został przewidziany przez ustawodawcę.

Wnioskodawca zwrócił się z żądaniem sklasyfikowania towaru – (…) według Nomenklatury scalonej, w celu określenia stawki podatku od towarów i usług.

Jednakże, jak już wcześniej zauważono, dla towarów wskazanych w załączniku nr 8 do ustawy, zastosowanie stawki podatku w wysokości 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy nie jest powiązane z klasyfikacją statystyczną towaru, jest bowiem uzależnione od spełnienia określonych warunków:

– sprzęt musi być zamawiany bezpośrednio przez szkołę, przedszkole lub inną instytucję uprawnioną,

– placówka musi przedstawić dokument wystawiony przez odpowiedni organ (np. wydział oświaty), potwierdzający przeznaczenie sprzętu na cele dydaktyczne,

– zakupione urządzenie musi być wykorzystywane wyłącznie do celów edukacyjnych, zgodnie z przeznaczeniem wskazanym w dokumentacji.

Zatem zakres złożonego wniosku wykracza poza instytucję wiążącej informacji stawkowej. Organ zwraca uwagę, że wskazanie właściwej stawki podatku dla towaru – (…) – nie wiąże się z jego klasyfikacją statystyczną, a ze spełnieniem warunków, których ocena jest możliwa po weryfikacji dokumentów, w których posiadaniu będzie Wnioskodawca dopiero po dokonaniu dostawy. Ponadto w postępowaniu o wydanie wiążącej informacji stawkowej nie ma możliwości weryfikacji dowodów dla dostaw już dokonanych. Wiążąca informacja stawkowa nie jest wydawana dla czynności przeszłych.

Biorąc pod uwagę powyższe, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zwraca uwagę, że w kwestii zastosowania dla towaru – (…) – stawki podatku od towarów i usług właściwa jest instytucja interpretacji indywidualnej, która uregulowana została w art. 14b-14s Ordynacji podatkowej.

Specyfika postępowania w celu wydawania interpretacji indywidualnych polega na ocenie stanowiska wnioskodawcy jako prawidłowego bądź nieprawidłowego w rozumieniu przepisów ustawy, których dotyczy sprawa. Wszelkie istotne dla rozstrzygnięcia fakty i okoliczności – w tym dokładny opis spełnienia warunków wynikających z art. 83 ustawy – powinny być wskazane przez wnioskodawcę w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Podsumowując, skoro zakres wniosku, z którym wystąpił Wnioskodawca dnia 18 grudnia 2020 r. wykraczał poza zakres mogący być przedmiotem wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej, to tym samym nie spełniał warunków do wszczęcia postępowania o wydanie WIS.

Zgodnie z art. 42h ust. 3 pkt 5 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczyna z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia ostatecznej WIS w przypadku wystąpienia albo uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących jej nieprawidłowość, w szczególności w przypadku istnienia w dniu jej wydania przesłanek odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania WIS, odmowy wydania WIS albo umorzenia postępowania.

W konsekwencji, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej może wszcząć z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia ostatecznej WIS w przypadku wystąpienia albo uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących jej nieprawidłowość, także w przypadku gdy brak było podstaw do wszczęcia postępowania w celu wydania wiążącej informacji stawkowej.

W niniejszej sprawie, Organ postanowieniem z dnia 10 lipca 2025 r. nr 0110-KSI2-2.442.12.2025.1.BŁ wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia wiążącej informacji stawkowej z dnia 23 marca 2021 r. nr 0115-KDST2-2.450.1411.2020.1.RS, w związku z uzasadnionym przypuszczeniem, iż w dniu 23 marca 2021 r. (dzień wydania WIS) istniały przesłanki do odmowy wszczęcia postępowania, odmowy wydania WIS albo umorzenia postępowania.

Przypuszczenie, na które wskazano w ww. postanowieniu z dnia 10 lipca 2025 r. potwierdziło się w wyniku przeprowadzonego z urzędu postępowania. Analiza wniosku (…) wykazała, iż brak było podstaw do wszczęcia postępowania w celu wydania wiążącej informacji stawkowej.

W myśl art. 42h ust. 3a pkt 1 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po przeprowadzeniu postępowania określonego w ust. 3 uchyla WIS i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo umarza postępowanie.

W świetle powyższej regulacji oraz okoliczności sprawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uchyla wiążącą informację stawkową z dnia 23 marca 2021 r. nr 0115-KDST2-2.450.1411.2020.1.RS oraz umarza postępowanie.

Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji.

Informacje dodatkowe

W przypadku zastosowania się przez podatnika do wydanej na jego rzecz WIS nr 0115-KDST2-2.450.1411.2020.1.RS z dnia 23 marca 2021 r. przed jej uchyleniem, przepisy art. 14k-14m ustawy Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio (art. 42c ust. 2 ustawy).

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje art. 42c ust. 2c ustawy, który stanowi, że w przypadku uchylenia WIS z powodu wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 42h ust. 3 pkt 5 i 6, i zastosowania się przez podmiot, na rzecz którego została ona wydana, do uchylonej WIS od dnia następującego po dniu, w którym WIS została doręczona, do dnia doręczenia decyzji o uchyleniu WIS, przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

Powyższe uregulowania powodują, że Strona w okresie rozliczeniowym przypadającym od dnia następującego po dniu, w którym WIS nr 0115-KDST2-2.450.1411.2020.1.RS z dnia 23 marca 2021 r. została doręczona, do dnia doręczenia decyzji o uchyleniu WIS, może stosować ww. WIS.

Strona ma również prawo wyboru stosowania WIS nr 0115-KDST2-2.450.1411.2020.1.RS z dnia 23 marca 2021 r. do końca stosowanego okresu rozliczeniowego w podatku od towarów i usług następującego po okresie rozliczeniowym, w którym doręczono niniejszą decyzję o uchyleniu WIS.

Fakt zastosowania się przez Stronę do WIS nr 0115-KDST2-2.450.1411.2020.1.RS z dnia 23 marca 2021 r. w ww. okresach rozliczeniowych nie może wywoływać niekorzystnych skutków prawno-podatkowych dla Strony.

Jeżeli zatem wolą Strony będzie zastosowanie w ww. okresach rozliczeniowych WIS przed jej uchyleniem, wówczas dla przedmiotu decyzji, tj. towaru stosować może wynikającą z ww. WIS stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) i nie poniesie z tego tytułu negatywnych niekorzystnych skutków prawno-podatkowych.

Podkreślić należy, że podmiot, na rzecz którego wydano WIS nr. 0115-KDST2-2.450.1411.2020.1.RS z dnia 23 marca 2021 r., może ją stosować we wskazanych powyżej okresach rozliczeniowych wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem tej decyzji.

WIS nr 0115-KDST2-2.450.1411.2020.1.RS z dnia 23 marca 2021 r. traci ważność z dniem następującym po dniu doręczenia niniejszej decyzji o uchyleniu WIS.

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji, stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej, służy Wnioskodawcy odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji należy przesłać przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy korzystając z pisma dedykowanego WIS udostępnionego w e-Urzędzie Skarbowym tj. Pismo WIS, rodzaj pisma – Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).