Interpretacja 0110-KSI2-2.442.24.2026.7.KTG

DECYZJA

Na podstawie art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, oraz art. 42h ust. 3a pkt 1 w zw. z art. 42h ust. 3 pkt 5 oraz art. 42g ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”,

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej

w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości w wiążącej informacji stawkowej (WIS) z dnia 22 stycznia 2025 r. nr 0111-KDSB2-2.440.372.2024.2.AP, określającej dla usługi – (…) – klasyfikację do grupowania 96.02.13.0 PKWiU 2015 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2023 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług w zw. z poz. 6 załącznika do rozporządzenia,

uchyla z urzędu wyżej wymienioną decyzję i umarza postępowanie.

UZASADNIENIE

W dniu 3 grudnia 2024 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął wniosek sygnowany tą samą datą, o wydanie wiążącej informacji stawkowej w zakresie sklasyfikowania według PKWiU usługi – (…) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

W pozycji „Szczegółowy opis towaru/usługi” formularza do wniosku WIS – wskazano:

„Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towaru i usług, który zajmuje się prowadzeniem działalności gospodarczej polegającej m.in. na świadczeniu usług z zakresu branży kosmetycznej tj. na wykonywaniu zabiegów kosmetycznych. Wnioskodawca ww. usługi świadczy na podstawie zawartej z franczyzodawcą umowy franczyzy.

Wnioskodawca w swojej ofercie proponuje różne zabiegi kosmetyczne (…), które są nieinwazyjnymi zabiegami stworzonymi przez lekarza medycyny estetycznej. Polegają one na aplikacji wysokich stężeń składników aktywnych, które zawarte są w określonych produktach i aplikowane poprzez odpowiednio dobrane techniki wcierania prowadzące do uciskania fibroplastów co w konsekwencji prowadzi do pobudzenia produkcji kolagenu i elastyny.

W ramach tych zabiegów, wnioskodawca proponuje (…). Jest to zabieg przeciwzmarszczkowy na twarz kremem (…). Wykonywany jest poprzez połączenie odpowiednich ruchów i ich intensywności. Po zabiegu klientom podawana jest herbata (…).

Zdaniem wnioskodawcy, „(…)” należy do kategorii usług zaklasyfikowanych zgodnie z PKWiU jako usługi kosmetyczne, manicure i pedicure (PKWiU 96.02.13.0), do których stosuje się obniżoną stawkę podatku VAT w wysokości 8%. (Załącznik do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2024 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług – Dz. U. z 2024 r. poz. 387)”.

Pismem z dnia 17 grudnia 2024 r. nr 0111-KDSB2-2.440.372.2024.1.AP Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej. Wezwanie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 23 grudnia 2024 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia.

Wnioskodawca pismem z dnia 23 grudnia 2024 r. (data wpływu 23 grudnia 2024 r.) uzupełnił wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej.

W załączeniu do niniejszego pisma przedłożył:

(…)

W dniu 22 stycznia 2025 r. Organ wydał wiążącą informację stawkową nr 0111-KDSB2-2.440.372.2024.2.AP określającą dla usługi – (…) – klasyfikację PKWiU 2015 – 96.02.13.0 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2023 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług w zw. z poz. 6 załącznika do rozporządzenia. Decyzja została doręczona Wnioskodawcy w dniu 3 lutego 2025 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia. Wnioskodawca nie złożył odwołania od ww. decyzji.

W ramach nadzoru nad poprawnością wydawanych wiążących informacji stawkowych sprawę przekazano do ponownej analizy, w zakresie uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących nieprawidłowość WIS z dnia 22 stycznia 2025 r. w wyniku błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

W związku z powyższym, postanowieniem z dnia 23 stycznia 2026 r. nr 0110-KSI2-2.442.24.2026.1.KTG Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia wydanej dnia 22 stycznia 2025 r. wiążącej informacji stawkowej nr 0111-KDSB2-2.440.372.2024.2.AP. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 26 stycznia 2026 r., zgodnie z datą wskazaną w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia.

Pismem z dnia 26 stycznia 2026 r. (data wpływu 26 stycznia 2026 r.) Wnioskodawca, korzystając z przysługującego prawa do czynnego udziału w każdym stadium postępowania i przed wydaniem decyzji przez Organ, wniósł o wyznaczenie daty na zapoznanie się z zebranymi w sprawie dowodami i materiałami.

Pismem z dnia 2 lutego 2026 r. (data wpływu 2 lutego 2026 r.) Wnioskodawca ponownie wniósł o wyznaczenie daty na zapoznanie się z materiałem dowodowym.

Wnioskodawca, w dniu 3 lutego 2026 r., skontaktował się telefonicznie z pracownikiem Krajowej Informacji Skarbowej. Podczas rozmowy Wnioskodawca został poinformowany, że w sprawie nie został zgromadzony nowy materiał dowodowy. Zważając na tę okoliczność Wnioskodawca podjął decyzję, iż nie zamierza zapoznawać się z aktami sprawy. Z rozmowy sporządzono notatkę.

Postanowieniem z dnia 19 lutego 2026 r. nr 0110-KSI2-2.442.24.2026.4.KTG Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 27 lutego 2026 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia. Wnioskodawca nie skorzystał z przysługującego prawa.

Pismem z dnia 6 marca 2026 r. nr 0110-KSI2-2.442.24.2026.5.KTG Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia materiału dowodowego sprawy będącej przedmiotem postępowania. Wezwanie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 10 marca 2026 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia. Wnioskodawca nie udzielił jednak odpowiedzi na powyższe wezwanie.

Kolejno postanowieniem z dnia 25 marca 2026 r. nr 0110-KSI2-2.442.24.2026.6.KTG Organ zawiadomił Wnioskodawcę, że wszczęte z urzędu postępowanie nie zostanie załatwione w terminie wynikającym z art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej i wyznaczył nowy termin jego załatwienia do dnia 26 kwietnia 2026 r. Pismo zostało doręczone w dniu 26 marca 2026 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uchyla wiążącą informację stawkową z dnia 22 stycznia 2025 r. nr 0111-KDSB2-2.440.372.2024.2.AP oraz umarza postępowanie.

Leżące u podstaw wprowadzenia instytucji wiążącej informacji stawkowej prawo podatnika do uzyskania decyzji nie ma charakteru absolutnego, jego realizacja nie jest bezwarunkowa – przeciwnie – obwarowana została przez ustawodawcę szczegółowymi przesłankami, na jakich prawo to może znaleźć swój wyraz w procesowej formie wiążącej informacji stawkowej.

Warunki te normują przepisy ujęte w rozdziale 1a „Wiążąca informacja stawkowa”, działu VIII „Wysokość opodatkowania” ustawy.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1)  opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2)  klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a)  określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b)  stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3)  stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Zgodnie z art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Na mocy art. 42g ust. 2 ustawy, w sprawach dotyczących WIS stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyłączeniem rozdziałów 17, 18, 19 i 20.

Należy zauważyć, że aby móc procedować wniosek o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej Organ w pierwszej kolejności musi zweryfikować, czy zostały spełnione wszystkie wymogi formalne i proceduralne pozwalające na wszczęcie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 19 lipca 2023 r. sygn. akt I SA/Gd 351/23 wskazał, że „otrzymując wniosek o wydanie WIS organ ma obowiązek dokonać wstępnej oceny wniosku m.in. w zakresie zbadania, czy wniosek został wniesiony przez uprawniony podmiot oraz czy nie zachodzą inne przeszkody do wszczęcia postępowania”.

Kluczowe są więc warunki, jakie wnioskodawca musi spełnić, aby możliwe było otrzymanie WIS. Wniosek o wydanie WIS, aby mógł podlegać merytorycznemu rozpatrzeniu, musi bowiem odpowiadać wymogom formalnym wynikającym z przepisów prawa. Warunki te, to nie tylko wymogi formalne wniosku, ale w równym stopniu także kryteria materialnoprawne, związane z żądaniem, którego dotyczy wniosek.

W analizowanej sprawie okolicznością jaka zadecydowała o uchyleniu z urzędu wyżej wymienionej decyzji i umorzeniu postępowania jest błąd formalny wniosku – polegający na prowadzeniu postępowania bez stosownego podpisu wniosku o wydanie WIS.

Początkowo należy zauważyć, że w dniu 17 grudnia 2024 r. Organ pierwszej instancji pismem nr 0111-KDSB2-2.440.372.2024.1.AP wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej poprzez:

–    uzupełnienie braków formalnych, oraz

–    udzielenie informacji oraz przesłanie dokumentów umożliwiających dokonanie właściwej klasyfikacji usługi będącej przedmiotem ww. wniosku.

Wezwanie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 23 grudnia 2024 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia.

Organ w punkcie I w ww. wezwaniu wskazał, że należy uzupełnić wniosek o stosowny podpis:

„Podpisanie „Formularza do wniosku WIS” (stanowiącego odzwierciedlenie treści formularza przesłanego 3 grudnia 2024 r.) kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym tj. zaawansowanym podpisem elektronicznym oraz ponowne jego przesłanie za pomocą konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym”.

Następnie Organ wyjaśnił:

„3 grudnia 2024 r. do tut. organu wpłynął wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej za pośrednictwem e-Urzędu Skarbowego, do którego dołączony został Formularz do wniosku WIS. Formularz ten nie został opatrzony odrębnie kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (tj. zaawansowanym podpisem elektronicznym) Wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do reprezentacji Spółki, zgodnie z art. 126 § 4 w zw. z art. 126 § 1 Ordynacji podatkowej. Tym samym, dołączony Formularz do wniosku WIS nie został podpisany w sposób przewidziany dla dokumentów elektronicznych i jest pismem, który nie spełnia wymogu dokumentu elektronicznego”.

Należy podkreślić, że w myśl art. 126 § 1 Ordynacji podatkowej, sprawy podatkowe załatwiane są na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Pisma utrwalone w postaci papierowej opatruje się podpisem własnoręcznym. Pisma utrwalone w postaci elektronicznej opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną organu podatkowego ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią (pogrubienie Organu).

Stosownie do art. 126 § 4 Ordynacji podatkowej, pisma kierowane do organów podatkowych mogą być sporządzane na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej. Do opatrywania ich podpisami i pieczęciami stosuje się przepis § 1.

Podkreślenia wymaga, że podpis traktowany jest jako przesłanka wskazująca, że konkretna osoba potwierdziła zgodę lub treść podpisywanego dokumentu. W doktrynie prawa przyjmuje się, że podpis to językowy znak graficzny, podobnie jak treść oświadczenia woli utrwalony w dokumencie. Co więcej, własnoręczny podpis stanowi wiarygodny dowód, że pochodzi od osoby, której ściśle osobiste cechy wyrażają się w charakterze pisma, co w efekcie indywidualizuje składającego podpis. Tak złożony podpis pozwala domniemywać, że podpisane oświadczenie woli ma charakter definitywny. Przy elektronicznym obiegu pism za pośrednictwem e-Urzędu Skarbowego podpisywanie pism następuje przy wykorzystaniu kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego.

Zgodnie z art. 35d ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą o KAS”, pisma składane do organów KAS za pośrednictwem konta w e-Urzędzie Skarbowym są opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną, chyba że nie jest wymagane opatrzenie podpisem lub pieczęcią pisma składanego przez uwierzytelnionego użytkownika konta w e-Urzędzie Skarbowym lub przepisy odrębne stanowią inaczej.

Według art. 42b ust. 3 ustawy, wnioskodawca, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, we wniosku o wydanie WIS składa pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań oświadczenie następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia oświadczam, że w dniu złożenia wniosku, w zakresie przedmiotowym wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.”. Treść oświadczenia zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. W razie złożenia fałszywego oświadczenia przepisu art. 42c ust. 1 nie stosuje się w związku z wydaniem tej WIS.

W wystosowanym do Wnioskodawcy wezwaniu Organ wskazał również:

„Tym samym, brak podpisu na złożonym „Formularzu do wniosku WIS” oznacza, że nie zostało złożone oświadczenie, o którym mowa w art. 42b ust. 3 ww. ustawy.

Złożenie powyższego oświadczenia jest wymogiem formalnym wniosku i następuje poprzez podpis wnioskodawcy lub osoby upoważnionej pod oświadczeniem o treści wskazanej w powołanym wyżej art. 42b ust. 3 ustawy, złożonym pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe oświadczenie”.

Zatem Wnioskodawca został jasno poinformowany jakie braki należy uzupełnić, aby wniosek spełniał wymogi do dalszego procedowania go.

Wnioskodawca pismem z dnia 23 grudnia 2024 r. (data wpływu 23 grudnia 2024 r.) uzupełnił wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej poprzez udzielenie odpowiedzi na wystosowane przez Organ pytania, dołączył stosowne załączniki, jednak nie załączył formularza opatrzonego odrębnie kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (tj. zaawansowanym podpisem elektronicznym).

Należy zauważyć, że w dniu 6 grudnia 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę, sygn. akt I FPS 2/21, w sprawie zasad podpisywania załączników do pism wnoszonych do sądu w formie elektronicznej, w myśl której „(…) skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym”.

Co prawda powyższa uchwała odnosi się do skargi na rozstrzygnięcie organu, niemniej jednak ma ona istotne znaczenie dla wszystkich pism wysyłanych za pośrednictwem systemów teleinformatycznych i znajduje zastosowanie również do wnoszonych, w ramach postępowań przed organami podatkowymi dokumentów.

Biorąc zatem powyższe pod uwagę jasno wynika, że każdy dokument wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego wymaga stosownie opatrzonego podpisu.

W toku prowadzonego postępowania, Organ zbadał wymogi formalne wniosku i podjął kroki w celu jego uzupełnienia. Pomimo prawidłowego wezwania o uzupełnienie braków formalnych, wniosek o wydanie WIS nie został podpisany.

Podsumowując, skoro wniosek, z którym wystąpił Wnioskodawca dnia 3 grudnia 2024 r. nie spełniał wymogów formalnych oraz nie został on odpowiednio uzupełniony po stosownym wezwaniu Organu, to tym samym nie spełniał warunków do dalszego prowadzenia postępowania o wydanie WIS. Zasadne było więc pozostawienie go bez rozpatrzenia.

Zgodnie z art. 42h ust. 3 pkt 5 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczyna z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia ostatecznej WIS w przypadku wystąpienia albo uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących jej nieprawidłowość, w szczególności w przypadku istnienia w dniu jej wydania przesłanek odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania WIS, odmowy wydania WIS albo umorzenia postępowania.

W konsekwencji, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej może wszcząć z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia ostatecznej WIS w przypadku wystąpienia albo uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących jej nieprawidłowość, także w przypadku gdy brak było podstaw do wszczęcia postępowania w celu wydania wiążącej informacji stawkowej.

W ramach nadzoru nad poprawnością wydawanych wiążących informacji stawkowych sprawę przekazano do ponownej analizy, w zakresie uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących nieprawidłowość WIS z dnia 22 stycznia 2025 r. w wyniku błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

W związku z powyższym, postanowieniem z dnia 23 stycznia 2026 r. nr 0110-KSI2-2.442.24.2026.1.KTG Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia wydanej dnia 22 stycznia 2025 r. wiążącej informacji stawkowej nr 0111-KDSB2-2.440.372.2024.2.AP.

Analiza zebranego materiału dowodowego wykazała jednak, iż brak było podstaw do wszczęcia postępowania w celu wydania wiążącej informacji stawkowej.

W myśl art. 42h ust. 3a pkt 1 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po przeprowadzeniu postępowania określonego w ust. 3 uchyla WIS i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo umarza postępowanie.

W świetle powyższej regulacji oraz okoliczności sprawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uchyla wiążącą informację stawkową z dnia 22 stycznia 2025 r. nr 0111-KDSB2-2.440.372.2024.2.AP oraz umarza postępowanie.

Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji.

Informacje dodatkowe:

W przypadku zastosowania się przez podatnika do wydanej na jego rzecz WIS nr 0111-KDSB2-2.440.372.2024.2.AP z dnia 22 stycznia 2025 r. przed jej uchyleniem, przepisy art. 14k-14m ustawy Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio (art. 42c ust. 2 ustawy).

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje art. 42c ust. 2c ustawy, który stanowi, że w przypadku uchylenia WIS z powodu wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 42h ust. 3 pkt 5 i 6, i zastosowania się przez podmiot, na rzecz którego została ona wydana, do uchylonej WIS od dnia następującego po dniu, w którym WIS została doręczona, do dnia doręczenia decyzji o uchyleniu WIS, przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

Powyższe uregulowania powodują, że Strona w okresie rozliczeniowym przypadającym od dnia następującego po dniu, w którym WIS nr 0111-KDSB2-2.440.372.2024.2.AP z dnia 22 stycznia 2025 r. została doręczona, do dnia doręczenia decyzji o uchyleniu WIS, może stosować ww. WIS.

Strona ma również prawo wyboru stosowania WIS nr 0111-KDSB2-2.440.372.2024.2.AP z dnia 22 stycznia 2025 r. do końca stosowanego okresu rozliczeniowego w podatku od towarów i usług następującego po okresie rozliczeniowym, w którym doręczono niniejszą decyzję o uchyleniu WIS.

Fakt zastosowania się przez Stronę do WIS nr 0111-KDSB2-2.440.372.2024.2.AP z dnia 22 stycznia 2025 r. w ww. okresach rozliczeniowych nie może wywoływać niekorzystnych skutków prawno-podatkowych dla Strony.

Jeżeli zatem wolą Wnioskodawcy będzie zastosowanie WIS przed jej zmianą, wówczas dla przedmiotu decyzji (świadczenia kompleksowego) w ww. okresie rozliczeniowym w podatku od towarów i usług można stosować stawkę podatku w wysokości 8%, na podstawie § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2023 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług w zw. z poz. 6 załącznika do rozporządzenia.

Podkreślić należy, że podmiot, na rzecz którego wydano WIS nr 0111-KDSB2-2.440.372.2024.2.AP z dnia 22 stycznia 2025 r., może ją stosować we wskazanych powyżej okresach rozliczeniowych wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem tej decyzji.

WIS nr 0111-KDSB2-2.440.372.2024.2.AP z dnia 22 stycznia 2025 r. traci ważność z dniem następującym po dniu doręczenia niniejszej decyzji o uchyleniu WIS.

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji, stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej, służy Wnioskodawcy odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji należy przesłać przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy korzystając z pisma dedykowanego WIS udostępnionego w e-Urzędzie Skarbowym tj. Pismo WIS, rodzaj pisma – Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).