Interpretacja 0110-KSI2-2.442.3.2025.4.BKD

DECYZJA

Na podstawie art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, oraz art. 42h ust. 3a pkt 2 w zw. z art. 42h ust. 3 pkt 4 oraz art. 42g ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775), zwanej dalej „ustawą”,

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej

w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości w wiążącej informacji stawkowej z dnia 4 sierpnia 2022 r. nr 0111-KDSB1-2.440.258.2021.17.LSP, utrzymanej w mocy decyzją Organu odwoławczego z dnia 28 października 2022 r. nr 0110-KSI2-2.441.40.2022.2.BKD, określającej dla towaru – budynek zamieszkania zbiorowego (…) – klasyfikację do działu 11 PKOB oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 oraz ust. 1a ustawy,

zmienia z urzędu wyżej wymienioną decyzję określając:

– przedmiot wniosku: towar – budynek zamieszkania zbiorowego (…)

– opis towaru: budynek zamieszkania zbiorowego (…). W budynku znajdować się będą (…)

– stawka podatku od towarów i usług: 8%

– podstawa prawna: art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 pkt 1 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy

– cel wydania: określenie stawki podatku od towarów i usług.

UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2021 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej z dnia 9 czerwca 2021 r. w zakresie sklasyfikowania towaru według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

We wniosku złożonym na formularzu WIS-W zaznaczono:

– w pozycji 52 – „Przedmiot wniosku” – kwadrat nr 1: towar;

– w pozycji 54 – „Klasyfikacja, według której mają zostać zaklasyfikowane towar lub usługa” – kwadrat nr 2: Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych (PKOB).

W pozycji 57 formularza WIS-W - "Szczegółowy opis towaru/usługi" - wskazano:

„Spółka dopuszcza możliwość sprzedaży znajdującego się obecnie w budowie budynku (…). W budynku planowane są następujące lokale:

– (…).

Rozkład powierzchni budynku przedstawia się w następujący sposób:

– (…).

Wspomniane lokale (…) mają planowaną powierzchnię (…). Wszystkie będą składać się z (…). Lokale te będą spełniać warunki stałego pobytu ludzi (…) wskazane w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065), (…). Dodatkowo będą spełniać niektóre z wymagań wymienionych w tym rozporządzeniu dotyczące mieszkań: (…), (…). W lokalach nie przewidziano co prawda miejsca umożliwiającego zainstalowanie automatycznej pralki domowej, w budynku jest jednak wydzielona oddzielna pralnia.

Przyszły nabywca może przeznaczyć ww. lokale (…) np. na wynajem dla studentów lub osób pracujących, którzy będą w nich zamieszkiwać. Jeżeli Spółka nie znajdzie nabywcy, sama będzie świadczyć usługi najmu w tym zakresie. Dodatkowo należy wskazać, że jeżeli Spółka wystąpi do urzędu miasta o wydanie zaświadczenia o samodzielności lokali (…), to zaświadczenie to będzie posiadało informację o samodzielności lokalu bądź o samodzielności lokalu użytkowego.

Przed złożeniem wniosku o WIS, Spółka wniosła do GUS wniosek o określenie klasyfikacji budynku. Odpowiedź GUS (…) w załączeniu”.

Do wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej dołączono:

– zestawienie przedstawiające zaprojektowaną powierzchnię wszystkich pomieszczeń, które mają znajdować się w budynku – z podziałem na kondygnacje,

– wniosek o nadanie symbolu klasyfikacyjnego (…), który został złożony do Urzędu Statystycznego (…),

– pismo Urzędu Statystycznego (…), z którego wynika, że przedmiotowy budynek klasyfikowany jest w PKOB 1130 „Budynki zamieszkania zbiorowego”,

– decyzję Prezydenta Miasta (…) o zmianie pozwolenia na budowę z: budynku mieszkalnego wielorodzinnego z lokalem usługowym na: budynek zamieszkania zbiorowego (…).

W dniu 8 lipca 2021 r. Wnioskodawca złożył pismo dotyczące wniosku o wydanie WIS, w którym wskazał:

1) „Budynek posadowiony jest na płycie fundamentowej, a ponadto posiada kondygnację garażu podziemnego, zatem jest związany trwale z gruntem.

2) Numer księgi wieczystej(…).

3) W momencie możliwej sprzedaży budynek będzie oddany do użytku, a lokale będą wykończone pod klucz”.

Do ww. uzupełnienia Wnioskodawca dołączył miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (…), z którego wynika, że przedmiotowy budynek zostanie wzniesiony na terenie wielofunkcyjnej śródmiejskiej zabudowy mieszkaniowej, mieszkaniowo–usługowej, usługowej.

Pismem (…) Organ wystąpił do Urzędu Miasta (…) – Wydziału (…) z prośbą o „wskazanie informacji dotyczących szczegółowego przeznaczenia ww. budynku znajdującego się (…), (w tym, czy jest przeznaczony do stałego zamieszkania) oraz jego kategorii (wynikającej z Prawa budowlanego)”.

W dniu 16 września 2021 r. do Organu wpłynęło pismo z Urzędu Miasta (…) Wydział (…) w którym wskazano, że „decyzja nr (…), wydana na rzecz (…)(…) obejmuje pozwolenie na budowę „budynku zamieszkania zbiorowego (…)” oraz:

– „na stronie tytułowej projektu budowlanego (…) projektant zmieścił, (…), kategorię obiektu budowlanego – XIII – pozostałe budynki mieszkalne.”

– „program użytkowy budynku, zgodnie z opisem zawartym w branży architektonicznej projektu budowlanego, obejmuje „budynek zamieszkania zbiorowego (…). Lokal zamieszkania zbiorowego przeznaczony będzie dla (…).”.

Do ww. pisma dołączono:

– kserokopię decyzji (…) o zmianie pozwolenia na budowę (…),

– kserokopię strony tytułowej projektu budowlanego, ze wskazaną kategorią obiektu budowlanego,

– kserokopię strony A5 z fragmentem opisu z projektu budowlanego dotyczącego programu użytkowego budynku.

Pismem (…) Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o wydanie WIS poprzez przedłożenie kopii (uwierzytelnionej za zgodność z oryginałem) projektu budynku. Wezwanie zostało doręczone (…), co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD).

W załączeniu do pisma z dnia 29 września 2021 r., będącego odpowiedzią na wezwanie, Wnioskodawca przesłał:

1. Projekt budowlany – (…);

2. Informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony życia dla obiektu (…).

Z projektu budowlanego wynika:

1. Budynek jest klasyfikowany do XIII kategorii obiektu budowlanego, tj. pozostałe budynki mieszkalne.

2. Zestawienie powierzchni budynku:

a) (…)

3. Zestawienie pomieszczeń:

a) (…).

Postanowieniem (…) Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w sprawie. Postanowienie zostało doręczone (…), co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD).

Wnioskodawca skorzystał z przysługującego prawa – w piśmie z dnia 13 października 2021 r. (data wpływu 13 października 2021 r.) wskazał, że „(…) budynek będący przedmiotem wniosku należy, na podstawie przedłożonych dokumentów sklasyfikować jako budynek zakwaterowania zbiorowego znajdujący się w Sekcji 1, Dziale 11, Grupie 113, Klasie 1130 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB). W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, dostawa tego budynku powinna zostać – na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a oraz art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług – opodatkowana stawką 8% VAT”.

„Wnioskodawca wskazuje również, że zdaniem Spółki opisane we wniosku lokale (…) spełniają warunki stałego pobytu ludzi, a opisywany budynek będzie budynkiem mieszkalnym. Jednak, z uwagi na fakt, że lokale nie spełniają, ze względu na swoją powierzchnię definicji „mieszkania”, nie może on być zaklasyfikowany jako Budynek o dwóch mieszkaniach lub wielomieszkaniowy (Sekcja 1, Dział 11, Grupa 112 PKOB)”.

Ponadto Wnioskodawca powołał się na wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wiążące informacje stawkowe z dnia:

– 19 listopada 2020 r. nr 0115-KDST2-2.450.749.2020.3.RS,

– 19 maja 2021 r. nr 0111-KDSB2-1.440.66.2021.1.AZ.

Postanowieniem z dnia 6 października 2021 r. nr 0110-KDSB1-2.440.258.2021.4.LS Organ zawiadomił Wnioskodawcę, że wniosek o wydanie WIS nie zostanie rozpatrzony w terminie. Postanowienie zostało doręczone w dniu 11 października 2021 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD).

Postanowieniem z dnia 5 listopada 2021 r. nr 0110-KDSB1-2.440.258.2021.7.LS Organ ponownie zawiadomił Wnioskodawcę, że wniosek o wydanie WIS nie zostanie rozpatrzony w terminie. Doręczenie postanowienia nastąpiło w dniu 19 listopada 2021 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD).

Następnie postanowieniem z dnia 7 grudnia 2021 r. nr 0110-KDSB1-2.440.258.2021.8.LS Organ po raz kolejny zawiadomił Wnioskodawcę, że wniosek o wydanie WIS nie zostanie rozpatrzony w terminie. Postanowienie zostało doręczone w dniu 14 grudnia 2021 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD).

Pismem z dnia 10 grudnia 2021 r. nr 0110-KDSB1-2.440.258.2021.9.LS Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Wezwanie zostało doręczone w dniu 14 grudnia 2021 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD).

W piśmie z dnia 21 grudnia 2021 r. Wnioskodawca, w odpowiedzi na ww. wezwanie, wskazał:

1) „jaki jest stan wykończenia budynku objętego wnioskiem

Obecnie budynek jest w trakcie budowy, jednak w momencie sprzedaży stan wykończenia budynku ma pozwalać na zamieszkanie w nim. Oznacza to, że: (…).

2) co Wnioskodawca rozumie pod pojęciem „wykończone pod klucz”

Pod pojęciem „wykończone pod klucz” Wnioskodawca rozumie takie wykończenie budynku i lokali w nim się znajdujących, że możliwe będzie zamieszkanie w nich. Oznacza to, że: (…).

3) jak będą wyposażone lokale, znajdujące się w przedmiotowym budynku.

Tak jak wskazano w odpowiedzi na pytania 1 i 2: (…)”.

Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2022 r. nr 0110-KDSB1-2.440.258.2021.11.LS Organ zawiadomił Wnioskodawcę, że wniosek o wydanie WIS nie zostanie rozpatrzony w terminie. Doręczenie postanowienia nastąpiło w dniu 24 stycznia 2022 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD).

Po przeprowadzeniu postępowania, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Organ w dniu 8 lutego 2022 r. wydał decyzję WIS nr 0110-KDSB1-2.440.258.2021.12.LS, w której określił dla towaru – budynek zamieszkania zbiorowego (…) klasyfikację do działu 11 PKOB oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy. Decyzja została doręczona – zgodnie z Urzędowym Poświadczeniem Doręczenia (UPD) – w dniu 10 lutego 2022 r.

Wnioskodawca, nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem, przy zachowaniu ustawowego terminu, pismem z dnia 24 lutego 2022 r. (data wpływu 24 lutego 2022 r.) złożył odwołanie.

Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego, w dniu 25 kwietnia 2022 r. Organ odwoławczy wydał decyzję nr 0110-KSI2-2.441.9.2022.2.KT uchylającą rozstrzygnięcie Organu pierwszej instancji w całości i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzja została doręczona w dniu 25 kwietnia 2022 r., co potwierdza data wskazana na Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD).

Organ dokonując ponownego rozpatrzenia sprawy, pismem z dnia 23 maja 2022 r. nr 0110-KDSB1-2.440.258.2021.15.LSP wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku.

Wezwanie zostało doręczone w dniu 7 czerwca 2022 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD).

W piśmie z dnia 14 czerwca 2022 r. (data wpływu 14 czerwca 2022 r.) Wnioskodawca, w odpowiedzi na ww. wezwanie, wskazał:

1) „przedmiotem wniosku jest dostawa wskazanego we wniosku i uzupełnieniach budynku,

2) opisane w uzupełnieniach wykończenie budynku oraz wyposażenie lokali, (…) nie stanowią razem z budynkiem zamieszkania zbiorowego (…) elementu przedmiotu wniosku”.

Postanowieniem z dnia 5 lipca 2022 r. nr 0110-KDSB1-2.440.258.2021.16.LSP Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone w dniu 19 lipca 2022 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD).

Wnioskodawca skorzystał z przysługującego prawa. W piśmie z 26 lipca 2022 r. (data wpływu 26 lipca 2022 r.) Wnioskodawca poinformował:

„w ocenie Wnioskodawcy budynek będący przedmiotem wniosku należy na podstawie przedłożonych dokumentów sklasyfikować jako budynek zakwaterowania zbiorowego znajdujący się w Sekcji 1, Dziale 11, Grupie 113, Klasie 1130 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB). W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, dostawa tego budynku powinna zostać – na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a oraz art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług – opodatkowana stawką 8% VAT (…)”.

W dalszej części pisma Wnioskodawca wskazał, że:

„przy wyborze właściwej stawki może się on opierać wyłącznie na obiektywnych przesłankach – w tym przypadku na zaklasyfikowaniu do właściwego działu PKOB budowanego budynku, w oparciu o np. pozwolenie na budowę. Wnioskodawca jako dostawca nie ma i nie będzie miał bowiem żadnego wpływu na sposób, w jaki nabywca będzie użytkował budynek. Co więcej – nie będzie posiadał instrumentów prawnych pozwalających mu na późniejszą weryfikację przeznaczenia budynku”.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, w dniu 4 sierpnia 2022 r. Organ wydał decyzję WIS nr 0110-KDSB1-2.440.258.2021.17.LSP określającą dla towaru – budynek zamieszkania zbiorowego (…) klasyfikację do działu 11 PKOB oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 oraz ust. 1a ustawy. Decyzja została skutecznie doręczona Wnioskodawcy w dniu 16 sierpnia 2022 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD).

Wnioskodawca, nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem, przy zachowaniu ustawowego terminu pismem z dnia 19 sierpnia 2022 r. (data wpływu 19 sierpnia 2022 r.) złożył odwołanie od ww. decyzji.

Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego, decyzją z dnia 28 października 2022 r. nr 0110-KSI2-2.441.40.2022.2.BKD Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Organu pierwszej instancji z dnia 4 sierpnia 2022 r. Decyzja została doręczona w dniu 12 listopada 2022 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD).

W ramach nadzoru nad poprawnością wydawanych wiążących informacji stawkowych sprawę przekazano do ponownej analizy, w zakresie uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących jej nieprawidłowość w wyniku błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2025 r. nr 0110-KSI2-2.442.3.2025.1.BKD Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia wydanej w dniu 4 sierpnia 2022 r. wiążącej informacji stawkowej nr 0110-KDSB1-2.440.258.2021.17.LSP, utrzymanej w mocy decyzją Organu odwoławczego z dnia 28 października 2022 r. nr 0110-KSI2-2.441.40.2022.2.BKD. Pismo zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 13 czerwca 2025 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia.

Powyższe zostało podyktowane powzięciem przez Organ uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących nieprawidłowość WIS z dnia 4 sierpnia 2022 r. nr 0110-KDSB1-2.440.258.2021.17.LSP, tj. błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Postanowieniem z dnia 15 lipca 2025 r. nr 0110-KSI2-2.442.3.2025.3.BKD Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Pismo zostało doręczone w dniu 15 lipca 2025 r, co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia. Wnioskodawca nie skorzystał z przysługującego prawa, nie wniesiono nowych dowodów w sprawie, nie złożono dodatkowych wyjaśnień i uwag.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że wiążąca informacja stawkowa z dnia 4 sierpnia 2022 r. nr 0110-KDSB1-2.440.258.2021.17.LSP, utrzymana w mocy decyzją Organu odwoławczego z dnia 28 października 2022 r. nr 0110-KSI2-2.441.40.2022.2.BKD, nie jest prawidłowa i wyjaśnia, co następuje.

Zasadne jest w tym miejscu powołanie przepisów regulujących instytucję wiążącej informacji stawkowej. Bez tego bowiem, rozważania w płaszczyźnie materialnoprawnej mogłyby okazać się utrudnione.

Wiążąca informacja stawkowa została uregulowana w rozdziale 1a „Wiążąca informacja stawkowa” ustawy.

W myśl art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Z powyższego wynika zatem, że w ramach wiążącej informacji stawkowej dokonuje się m.in. klasyfikacji towaru do Nomenklatury scalonej lub do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług bądź do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, usługi natomiast – do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Ww. klasyfikacje są niezbędne do określenia stawki podatku od towarów i usług dla towaru lub usługi będących przedmiotem WIS.

W przypadku, gdy stawka podatku nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (Nomenklatury scalonej, Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych lub Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania prowadzonego przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w pierwszej kolejności jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

Zgodnie z art. 42g ust. 2 ustawy, w sprawach dotyczących WIS stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyłączeniem rozdziałów 17, 18, 19 i 20.

1. Uzasadnienie klasyfikacji towaru

Zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) - każdy obiekt budowlany klasyfikowany jest zgodnie z jego przeważającym przeznaczeniem, przy uwzględnieniu charakteru technicznego obiektu (np. budynek, budowla). W przypadku budynków przeznaczonych lub użytkowanych do wielu celów klasyfikuje się je w jednej pozycji PKOB, zgodnie z ich głównym użytkowaniem, wyrażonym w m² powierzchni użytkowej, przeznaczonej na ten cel.

Pojęcia podstawowe PKOB, definiują najważniejsze terminy użyte w tej klasyfikacji statystycznej, ale również określają sposób ustalenia klasyfikacji dla obiektu budowlanego. Zgodnie z punktem 5 „Wskazówki dotyczące klasyfikowania obiektów budowlanych” Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, za jednostkę klasyfikacyjną przyjmuje się zwykle pojedynczy obiekt budowlany (np. budynek, drogę, linie przesyłowe itp.).

„Pojęcia podstawowe” (pkt 2) różnicują budynki na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Budynki niemieszkalne są to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla potrzeb niemieszkalnych. W przypadku, gdy co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, budynek klasyfikowany jest jako budynek mieszkalny.

Całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z wyjątkiem:

– powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów;

– powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych;

– powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki.

Część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie).

Zasady klasyfikowania obiektów budowlanych zawarte w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wskazują, że kryterium pozwalającym na właściwą klasyfikację budynku jest jego charakter – mieszkalny bądź niemieszkalny, wyznaczany przez stosunek powierzchni wykorzystywanej do celów mieszkalnych, do całkowitej powierzchni użytkowej budynku.

Część II Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych zawiera podział obiektów budowlanych na sekcje i działy, zgodnie z którym ww. klasyfikacja dzieli się na dwie sekcje – Sekcja 1 „Budynki”, Sekcja 2 „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej” – oraz sześć działów, tj. między innymi dział 11 „Budynki mieszkalne” i dział 12 „Budynki niemieszkalne”.

Część III ukazuje natomiast „Podział obiektów budowlanych na grupy”, z którego wynika, że w dziale 11 „Budynki mieszkalne” mieszczą się trzy grupy: 111 „Budynki mieszkalne jednorodzinne”, 112 „Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe”, 113 „Budynki zbiorowego zamieszkania”.

Cześć IV Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych ukazuje, że w dziale 11 „Budynki mieszkalne” mieści się klasa 1110 „Budynki mieszkalne jednorodzinne”, klasa 1121 „Budynki o dwóch mieszkaniach”, klasa 1122 „Budynki o trzech i więcej mieszkaniach” oraz klasa 1130 „Budynki zbiorowego zamieszkania”.

Ostatnia z wymienionych klas obejmuje budynki zbiorowego zamieszkania, w tym domy mieszkalne dla ludzi starszych, studentów, dzieci i innych grup społecznych, np. domy opieki społecznej, hotele robotnicze, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezdomnych.

Z powyższego wynika zatem, że budynki przeznaczone do zakwaterowania studentów lub osób pracujących są klasyfikowane według PKOB w klasie 1130 „Budynki zbiorowego zamieszkania”.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wskazał, że powierzchnia użytkowa budynku znajdującego się w budowie wynosi (…). W budynku planowane są następujące lokale:

– (…).

Rozkład powierzchni budynku przedstawia się natomiast w następujący sposób:

– (…).

Wszystkie lokale (…) będą składać się z (…).

Wnioskodawca wskazał ponadto, że przyszły nabywca budynku może przeznaczyć ww. lokale (…) np. na wynajem dla studentów lub osób pracujących, którzy będą w nich zamieszkiwać. Jeżeli Spółka nie znajdzie nabywcy, sama będzie świadczyć usługi najmu w tym zakresie.

W piśmie Urzędu Miasta (…) Wydział (…), stanowiącym odpowiedź na prośbę Organu (…) o udzielenie informacji dotyczących szczegółowego przeznaczenia budynku znajdującego się przy (…) wskazano natomiast, że „decyzja (…) obejmuje pozwolenie na budowę „budynku zamieszkania zbiorowego (…)”. W piśmie tym wskazano także, że „program użytkowy budynku, zgodnie z opisem zawartym w branży architektonicznej projektu budowlanego, obejmuje „budynek zamieszkania zbiorowego (…). Lokal zamieszkania zbiorowego przeznaczony będzie dla (…). Każdy lokal składa się z (…). Lokale mieszkalne wyposażone będą w (…). W budynku zaprojektowano również (…). Na poziomie garażu podziemnego zaprojektowano (…). W budynku zaprojektowano również (…)”.

Z powyższego jednoznacznie wynika zatem, że co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej budynku będzie wykorzystywana do celów mieszkalnych, z tym, że (…).

Mając na uwadze powyższe Organ stwierdza zatem, że przedmiotowy budynek, w którym ponad połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana będzie do celów mieszkalnych jest budynkiem zbiorowego zamieszkania klasyfikowanym do klasy 1130 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych.

W związku z powyższym, towar – budynek zamieszkania zbiorowego (…), należy klasyfikować w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) zgodnie z działem 11.

2. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

(…).

W myśl art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do:

1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;

2) robót konserwacyjnych dotyczących:

a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,

b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

– w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Obiekty budownictwa mieszkaniowego – zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy – to budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie, obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

Jak wskazano, przedmiotem wniosku jest towar – budynek zamieszkania zbiorowego (…).

Wnioskodawca oczekuje klasyfikacji towaru, tj. ww. budynku według PKOB na potrzeby stosowania art. 41 ust. 12 ustawy w związku z planowaną sprzedażą budynku.

Zacytowane przepisy prawa materialnego wskazują, że ustawodawca przewidział preferencyjną stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 8% m.in. dla dostawy obiektów budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Odnosząc się do powyższych przepisów oraz biorąc pod uwagę wskazanie Wnioskodawcy należy zatem dokonać analizy, czy przedmiotowy budynek zamieszkania zbiorowego (…) może być uznany za obiekt budownictwa mieszkaniowego.

Z treści art. 2 pkt 12 ustawy wynika potrzeba analizy dwóch kryteriów celem oceny budynku jako obiektu budownictwa mieszkaniowego. Pierwszego – klasyfikacji budynku do działu 11 „Budynki mieszkalne” Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, które zgodnie z przeprowadzonym badaniem zostało spełnione, oraz drugiego – charakteru budynku jako obiektu stałego zamieszkania.

Pojęcie stałego zamieszkania nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę, terminu tego nie wyjaśnia także Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych. Natomiast zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl) „mieszkać” to «zajmować jakieś pomieszczenie i traktować je jako główne miejsce swojego pobytu». Wielki Słownik Języka Polskiego PAN (www.wsjp.pl) określenie „stały” definiuje jako «taki, w którym się głównie przebywa i do którego wraca się z innych miejsc». Natomiast wyrażenie „na stałe” określa «to o czym mowa będzie trwało przez długi czas lub zawsze».

W odniesieniu do pojęcia „stałe zamieszkanie” w orzecznictwie sądowym wskazano:

– wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2023 r. sygn. akt I FSK 1727/22:

„Zamieszkanie należy (…) przeciwstawić pobytowi w danym lokalu w celach innych niż mieszkalne, w szczególności w celach wypoczynkowych czy rekreacyjnych”.

– wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 31 lipca 2024 r. sygn. akt I SA/Op 227/24:

„Organy, dążąc do odkodowania znaczenia pojęcia „stałego zamieszkania” w przypadku budynków zbiorowego zamieszkania, klasyfikowanych w dziale 11 PKOB, słusznie przyjęły, że dla oceny cechy stałości istotne są przede wszystkim kryteria związane z czasem pobytu (krótkoterminowy/długoterminowy) oraz jego celem (pobyt związany z pracą/studiami/turystyką/zaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych)”.

Na podstawie powyższego Organ stwierdza, że budynek stałego zamieszkania należy postrzegać jako przeznaczony do zaspokajania stałych potrzeb mieszkaniowych studentów lub pracowników. Jak wynika z przywołanych wyżej orzeczeń, ewentualne spełnienie kryterium stałego zamieszkania należy weryfikować poprzez przeciwstawienie go zamieszkaniu w innych celach np. rekreacyjnych czy wypoczynkowych.

Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 października 2024 r., sygn. akt I FSK 802/24, w którym stwierdził: „(…) ustawa o VAT na potrzeby stosowania jej przepisów nie definiuje pojęcia "stałego zamieszkania". Stałe zamieszkanie nie występuje też jako kryterium w klasyfikacji budynków w PKOB, do której odwołuje się cytowany art. 2 pkt 12 ustawy o VAT. W zawartej w PKOB definicji budynku jest mowa o wykorzystywaniu dla potrzeb stałych, co nie jest tożsame ze stałym zamieszkaniem. Natomiast w definicji budynku mieszkalnego w PKOB jest wymóg wykorzystywania co najmniej połowy powierzchni użytkowej do celów mieszkaniowych. Wymóg ten (wykorzystywanie do celów mieszkaniowych) również nie jest tożsamy z wykorzystywaniem do stałego zamieszkania”.

Na podstawie powyższego Organ stwierdza, że pojęcie stałego zamieszkania należy wiązać z koniecznością stałego zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, która jest jedną z podstawowych potrzeb każdego człowieka i w sposób bezpośredni wiąże się z rolą preferencji podatkowych jako rozwiązań dotyczących szczególnie ważnych aspektów życia społecznego, ekonomicznego i gospodarczego.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że przedmiotem wniosku jest towar – budynek zamieszkania zbiorowego (…), który jest budynkiem zbiorowego zamieszkania, klasyfikowanym w PKOB w klasie 1130.

Głównym wyznacznikiem zaliczenia danego obiektu do klasy budynków zbiorowego zamieszkania jest jego użytkowanie i warunki samego obiektu do potrzeb zbiorowego zamieszkiwania określonej grupy ludzi przez określony czas, przy czym okres ten i charakter grupy w ten sposób zamieszkującej winny być ze sobą ściśle związane. Należy wskazać, że cele zbiorowego zamieszkania w zakresie osób zamieszkujących określony obiekt, charakteryzują się jednolitością podmiotową osób go zamieszkujących. Jednolitość ta może zawężać katalog osób, dla których przeznaczony jest tego typu obiekt, jak ma to miejsce np. w zakresie akademików, domów studenckich, do osób – studentów, którzy mieszkają w takim obiekcie często przez cały okres studiów.

Naczelny Sąd Administracyjny we wskazanym już wyroku z dnia 13 kwietnia 2023 r. sygn. akt I FSK 1727/22 zaznaczył, że „W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ulega wątpliwości, że pokój na cel mieszkalny dla studentów znajdujący się w budynku zbiorowego zamieszkania typu dom studencki, służy zaspokojeniu ich potrzeb mieszkaniowych. Nie można się bowiem zgodzić z organem, że stałe zamieszkanie należy utożsamiać z "pobytem stałym" rozumianym jako zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. Zamieszkanie należy bowiem przeciwstawić pobytowi w danym lokalu w celach innych niż mieszkalne, w szczególności w celach wypoczynkowych czy rekreacyjnych. O ile bowiem pobyt w hotelu czy ośrodku wypoczynkowym nie służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, o tyle zamieszkiwanie w lokalu w domu studenckim zaspokaja tego rodzaju potrzeby. Zwłaszcza, że co do zasady wiąże się z zamieszkiwaniem przez zasadniczą większość roku, nawet przez kilka lat. (…) Z całą pewnością pokój na cel mieszkalny dla studentów znajdujący się w budynku zbiorowego zamieszkania typu dom studencki nie może być uznany za lokal rekreacyjny lub wypoczynkowy. Podobnie, jak nie można utożsamiać pokoju na cel mieszkalny dla studentów znajdującego się w budynku zbiorowego zamieszkania typu dom studencki z aresztem śledczym. (…) Jednakże, raz jeszcze należy podkreślić, że wbrew stanowisku organu pokój na cel mieszkalny dla studentów znajdujący się w budynku zbiorowego zamieszkania typu dom studencki służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych studentów w trakcie pobierania nauki”.

„W pojęciu "trwałe realizowanie potrzeb mieszkaniowych" należy uwzględnić w szczególności: miejsce zamieszkania najemcy i jego rodziny (aspekt cywilistyczny), a nadto takie sytuacje, jak trwała realizacja w konkretnym lokalu mieszkalnym potrzeb mieszkaniowych przez pracownika najemcy w związku z wykonywaniem zatrudnienia poza miejscem zamieszkania albo wykonywaniem innej aktywności przez osobę faktycznie zajmującą lokal mieszkalny i realizującą tam funkcje mieszkalne, pod warunkiem, że nie ma to charakteru sporadycznego/epizodycznego, a zatem od "przypadku do przypadku". Tak należy też traktować osoby, które zamieszkują w domu studenta, na okres semestru, roku akademickiego, okresu studiów licencjackich, magisterskich oraz doktoranckich, a przynajmniej w okresie dłuższym niż 3 miesiące” (prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 grudnia 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 688/24).

Organ stwierdza, że budynek będący przedmiotem wniosku spełnia kryterium stałego zamieszkania. Taki rodzaj budynku jest budowany celem zapewnienia potrzeb mieszkaniowych osób mających w nim zamieszkać. Osoby te będą w nim bowiem zasadniczo przebywały na stałe – w przypadku np. studentów przynajmniej przez okres roku akademickiego, lub w przypadku osób pracujących przez okres świadczenia pracy w danym miejscu. Osoby te nie będą mieszkały w tym budynku chwilowo w celach rekreacyjnych czy wypoczynkowych.

Biorąc zatem pod uwagę okoliczność, że budynek ten będzie stanowił główne miejsce zamieszkania dla tych osób, to należy dojść do wniosku, że ośrodkiem ich interesów życiowych stanie się właśnie ten budynek, a przestanie nim być dotychczasowe miejsce zamieszkania. Bezsprzeczne jest także to, że przedmiotowy budynek będzie zaspokajał potrzeby mieszkaniowe osób w nim przebywających tj. wszystkie standardowe czynności związane z podstawowymi potrzebami człowieka, m.in. takie jak potrzeba snu czy pożywienia.

Budynek ten będzie też oferował pełną infrastrukturę potrzebną do funkcjonowania w sposób stały. Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, każdy z lokali (…) będzie składał się z (…). W budynku będzie też (…). Przedmiotowy budynek zapewni zatem pełne zaplecze potrzebne do prowadzenia codziennego życia, co spełnia kryteria miejsca zamieszkania.

Powyższe zapatrywanie Organu potwierdza także ugruntowane orzecznictwo sądowe zapadłe w zbliżonych w istocie problemów prawnych dotyczących charakteru pobytu studentów w budynku zbiorowego zamieszkania typu dom studencki – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2024 r. sygn. akt I FSK 802/24 oraz cytowany już wyrok z dnia 13 kwietnia 2023 r. sygn. akt I FSK 1727/22, wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 maja 2025 r. sygn. akt I SA/Op 47/25, z dnia 26 lutego 2025 r. sygn. akt I SA/Op 1132/24 oraz z dnia 11 grudnia 2024 r. sygn. akt I SA/Op 984/24.

Mając na uwadze całokształt zebranego materiału dowodowego należy wskazać, że dokonana przez Organ weryfikacja charakteru budynku wykazała, że przedmiotowy towar – budynek zamieszkania zbiorowego (…), stanowi obiekt budownictwa mieszkaniowego.

W rezultacie Organ stwierdza, że w analizowanym przypadku budynek zamieszkania zbiorowego (…), klasyfikowany do działu 11 PKOB, spełnia warunek stałości zamieszkania, a w konsekwencji podlega zaliczeniu do obiektów objętych społecznym programem mieszkaniowym, o których mowa w art. 41 ust. 12a ustawy. Oznacza to, że do dostawy ww. towaru ma zastosowanie preferencyjna stawka podatku w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 42h ust. 3 pkt 4 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczyna z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia ostatecznej WIS w przypadku wystąpienia albo uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących jej nieprawidłowość, w szczególności w przypadku błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej wiążącej informacji stawkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej może z urzędu zmienić ją w dowolnym czasie.

W świetle powyższego należało z urzędu zmienić wiążącą informację stawkową z dnia 4 sierpnia 2022 r. nr 0111-KDSB1-2.440.258.2021.17.LSP, utrzymanej w mocy decyzją Organu odwoławczego z dnia 28 października 2022 r. nr 0110-KSI2-2.441.40.2022.2.BKD, gdyż stwierdzono jej niezgodność z prawem, co nastąpiło poprzez błędne zidentyfikowanie towaru oraz ustalenie stawki podatku.

Informacje dodatkowe:

Niniejsza decyzja o zmianie WIS nr 0110-KSI2-2.442.3.2025.4.BKD z dnia 21 sierpnia 2025 r. jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano decyzję, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem ze towarem będącym przedmiotem tej decyzji.

Niniejsza decyzja o zmianie WIS nr 0110-KSI2-2.442.3.2025.4.BKD z dnia 21 sierpnia 2025 r. wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d, organy podatkowe wobec podmiotu, na rzecz którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do towaru sprzedanego w okresie ważności decyzji (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

– podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

– towar, będący przedmiotem niniejszej decyzji, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

W przypadku zastosowania się przez podatnika do wydanej na jego rzecz WIS nr 0111-KDSB1-2.440.258.2021.17.LSP z dnia 4 sierpnia 2022 r., utrzymanej w mocy decyzją Organu odwoławczego z dnia 28 października 2022 r. nr 0110-KSI2-2.441.40.2022.2.BKD, przed jej zmianą przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio (art. 42c ust. 2 ustawy).

Jak stanowi art. 42c ust. 2b ustawy, w przypadku zmiany WIS z powodu wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 42h ust. 3 pkt 4, i zastosowania się przez podmiot, na rzecz którego została ona wydana, do zmienionej WIS od dnia następującego po dniu, w którym WIS została doręczona, do dnia doręczenia decyzji o zmianie WIS, przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

Powyższe uregulowania powodują, że Wnioskodawca w okresie od dnia następującego po dniu, w którym WIS nr 0111-KDSB1-2.440.258.2021.17.LSP z dnia 4 sierpnia 2022 r. została doręczona, do końca stosowanego przez niego okresu rozliczeniowego w podatku od towarów i usług następującego po okresie rozliczeniowym, w którym doręczono niniejszą decyzję o zmianie WIS ma prawo wyboru, czy zastosuje zmienioną WIS, czy WIS nr 0111-KDSB1-2.440.258.2021.17.LSP z dnia 4 sierpnia 2022 r., utrzymaną w mocy decyzją Organu odwoławczego z dnia 28 października 2022 r. nr 0110-KSI2-2.441.40.2022.2.BKD.

Jeżeli zatem wolą Wnioskodawcy będzie zastosowanie WIS przed jej zmianą, wówczas dla przedmiotu decyzji (dostawy towaru) w ww. okresie rozliczeniowym w podatku od towarów i usług można stosować stawkę podatku w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 oraz ust. 1a ustawy (Dz. U. z 2022 r., poz. 931 ze zm.).

Wybór którejkolwiek z powyższych opcji nie może skutkować niekorzystnymi skutkami prawnopodatkowymi dla Wnioskodawcy.

Niniejsza decyzja o zmianie WIS nr 0110-KSI2-2.442.3.2025.4.BKD z dnia 21 sierpnia 2025 r. jest wydawana na okres 5 lat i jest ważna od dnia następującego po dniu jej doręczenia. WIS traci ważność przed upływem tego okresu, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

– w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 1 i 2 ustawy).

Decyzja o zmianie WIS nr 0110-KSI2-2.442.3.2025.4.BKD z dnia 21 sierpnia 2025 r. wygasa z mocy prawa w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do towaru, będącego przedmiotem niniejszej decyzji, w wyniku której wskazana w decyzji zmieniającej:

1) klasyfikacja towaru według działu, grupy, klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych lub

2) stawka podatku właściwa dla towaru, lub

3) podstawa prawna wskazanej w WIS stawki podatku

– staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie niniejszej decyzji WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji, stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej, służy Wnioskodawcy odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji należy przesłać przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy korzystając z pisma dedykowanego WIS udostępnionego w e-Urzędzie Skarbowym tj. Pismo WIS, rodzaj pisma – Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).