Interpretacja 0110-KSI2-2.442.6.2025.5.PS

DECYZJA

Na podstawie art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, oraz art. 42h ust. 3a pkt 1 w zw. z art. 42h ust. 3 pkt 5 oraz art. 42g ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”,

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej

w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości w wiążącej informacji stawkowej z dnia 23 maja 2024 r. nr 0112-KDSL2-2.440.84.2024.5.EZ, określającej dla usługi (świadczenia kompleksowego) – odbiór, transport oraz przekazanie do zagospodarowania odpadów innych niż niebezpieczne, nadających się i nienadających się do recyklingu – klasyfikację do PKWiU 2015 – 38.11.1 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 27 załącznika nr 3 do ustawy,

uchyla z urzędu wyżej wymienioną decyzję i umarza postępowanie.

UZASADNIENIE

W dniu 21 lutego 2024 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej, sygnowany tą samą datą, w zakresie sklasyfikowania usługi (świadczenia kompleksowego) – odbiór, transport oraz przekazanie do zagospodarowania odpadów innych niż niebezpieczne, nadających się i nienadających się do recyklingu – na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W powyższym wniosku wskazano:

„Wnioskodawca (dalej: Spółka) jest osobą prawną z siedzibą na terytorium RP i podlega w RP nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku CIT.

Wnioskodawca prowadzi działalność, jako podmiot pośredniczący w zagospodarowaniu odpadów – organizujący wykonywanie usług gospodarowania odpadami wytworzonymi przez wytwórców odpadów lub odpadami nabytymi przez pośredników, dalej zwanych Klientami.

Działania Wnioskodawcy polegają na organizacji procesu dostawy – kojarzeniu podmiotów i pozyskiwaniu dla Klientów Spółki, usług świadczonych przez podmioty zewnętrzne, które posiadają wymagane prawem pozwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów (Odbiorcy odpadów). Wnioskodawca ustala warunki współpracy z Odbiorcą odpadów, w tym ceny, warunki odbioru i transportu odpadów. Na podstawie umowy (ustnej lub pisemnej) zawieranej pomiędzy Wnioskodawcą a Odbiorcą odpadów, Wnioskodawca nabywa usługę w ramach której, Odbiorca odpadów odbiera określoną ilość danych odpadów od wskazanego przez Wnioskodawcę Klienta. W ramach organizacji odbioru odpadów, transport odpadów organizuje Wnioskodawca, korzystając z usług firm logistycznych i/lub transportowych.

Opisana powyżej działalność Wnioskodawcy wypełnia definicję „pośrednika” zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 20 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, który stanowi, że pod pojęciem pośrednika należy rozumieć każdego, kto organizuje przetwarzanie odpadów w imieniu innych podmiotów, w tym również podmiot, który nie obejmuje odpadów fizycznie w posiadanie. Jako pośrednik, Wnioskodawca nabywa usługi w zakresie zagospodarowania i przetwarzania odpadów od Odbiorcy odpadów, a następnie dokonuje odsprzedaży tych usług do swojego Klienta (refakturuje je na Klienta). Refakturowanie ma związek z faktem, że to Klient będzie podmiotem, który jest faktycznie i bezpośrednio korzystającym oraz beneficjentem nabywanych przez Wnioskodawcę usług gospodarowania odpadami.

Wnioskodawca, jako pośrednik, bierze udział w wykonywaniu usług gospodarowania odpadami, zakupionych od podmiotów zewnętrznych.

W szczególności usługa pośrednictwa odpadami dotyczy odpadów o kodach (…).

Schemat współpracy między Wnioskodawcą a pozostałymi podmiotami polega na tym, że:

– Wnioskodawca zobowiązuje się do odbioru odpadów od Klienta i przekazania do zagospodarowania odpadów (Usługa).

– W celu wykonania Usługi Wnioskodawca zleca jej wykonanie Odbiorcy Odpadów, który posiada wszelkie wymagane w tym zakresie pozwolenia.

– Po wykonaniu Usługi Odbiorca Odpadów obciąża Wnioskodawcę fakturą.

– Następnie Wnioskodawca dokonuje odsprzedaży Usługi na rzecz Klienta z doliczeniem swojej marży. W tym celu refakturuje koszty Usługi na Klienta doliczając swoją marżę.

Wnioskodawca wskazuje również, że Odbiorca odpadów, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o VAT oraz wskazanego w tym przepisie Załącznika nr 3 do ustawy o VAT, zawierającego wykaz usług podlegających opodatkowaniu stawką 8% – pozycja nr 27: 38.11.1 Usługi związane ze zbieraniem odpadów innych niż niebezpieczne, nadających się do recyklingu, wystawia na Wnioskodawcę fakturę z zastosowaniem stawki podatku 8% VAT. Nabywane przez Wnioskodawcę od Odbiorcy odpadów usługi, będące następnie przedmiotem dalszej odsprzedaży na rzecz Klienta, są kwalifikowane w ramach kodów PKWiU, które pozwalają na zastosowanie stawki preferencyjnej (będą to usługi wskazane w pozycji 27 Załącznika nr 3 do ustawy o VAT).

Zdaniem Wnioskującego winien on fakturować wykonywaną przez siebie usługę jako „Pośrednictwo w zagospodarowaniu odpadu o kodzie...”, zaś doliczając marżę/prowizję ma prawo do zastosowania stawki VAT w wysokości 8%.

Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku, gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Wnioskodawca bierze udział w świadczeniu usług w tym sensie, że organizuje świadczenie usług w zakresie zagospodarowania odpadów, poprzez zakup tych usług przez Wnioskodawcę od jego kontrahentów i ich odsprzedaż Klientom, przy czym bezpośrednim beneficjentem tych usług są Klienci Wnioskodawcy i na ich rzecz usługi te są bezpośrednio wykonywane.

Doliczenie marży/prowizji do wynagrodzenia za refakturowane usługi nie zmienia faktu, że Wnioskodawca bierze udział w świadczeniu usług nabywając je we własnym imieniu na rzecz osoby trzeciej – swojego Klienta. W takiej sytuacji zastosowanie znajduje przepis art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, a doliczenie marży/prowizji do wynagrodzenia za świadczone w ten sposób usługi ma wpływ tylko na wysokość podstawy opodatkowania.

Jeżeli usługi nabyte przez Wnioskodawcę w celu ich odsprzedaży na rzecz Klientów Wnioskodawcy objęte były stawką VAT w wysokości 8% i taka stawka została zastosowana na fakturze wystawionej przez kontrahenta Wnioskodawcy, to na fakturze wystawianej przez Wnioskodawcę, obejmującej odsprzedaży tych usług należy zastosować taką samą stawkę podatku VAT”.

Pismem z dnia 25 marca 2024 r. nr 0112-KDSL2-2.440.84.2024.1.EZ Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej, poprzez założenie przez Wnioskodawcę konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym i wyrażenie zgody na doręczanie pism na ww. konto. Wezwanie zostało doręczone w dniu 25 marca 2024 r., zgodnie z Urzędowym Poświadczeniem Doręczenia.

W piśmie z dnia 27 marca 2024 r. (data wpływu 27 marca 2024 r.), będącym odpowiedzią na powyższe wezwanie, Wnioskodawca wskazał, że „(…) założył konto organizacji w eUrzędzie Skarbowym i wyraził zgodę na doręczanie pism na ww. konto”.

Pismem z dnia 10 kwietnia 2024 r. nr 0112-KDSL2-2.440.84.2024.2.EZ Organ ponownie wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej. Wezwanie zostało doręczone w dniu 10 kwietnia 2024 r., zgodnie z datą widniejącą w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia.

Odpowiadając na ww. wezwanie, Wnioskodawca za pomocą pisma z dnia 17 kwietnia 2024 r. (data wpływu 17 kwietnia 2024 r.), dokonał uzupełnienia wniosku o wydanie WIS. Do pisma dołączono podpisane odręcznie oświadczenie o treści jak w art. 42b ust. 3 ustawy; umowę (…).

Pismem z dnia 25 kwietnia 2024 r. nr 0112-KDSL2-2.440.84.2024.3.EZ Organ ponownie wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej. Wezwanie zostało doręczone w dniu 7 maja 2024 r., zgodnie z Urzędowym Poświadczeniem Doręczenia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie, Wnioskodawca przy piśmie z dnia 13 maja 2024 r. (data wpływu 13 maja 2024 r.), przesłał oświadczenie, o którym mowa w art. 42b ust. 3 ustawy, podpisane odrębnie podpisem zaufanym.

Postanowieniem z dnia 14 maja 2024 r. nr 0112-KDSL2-2.440.84.2024.4.EZ Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone w dniu 14 maja 2024 r., zgodnie z Urzędowym Poświadczeniem Doręczenia.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał wiążącą informację stawkową z dnia 23 maja 2024 r. nr 0112-KDSL2-2.440.84.2024.5.EZ, określającą dla usługi (świadczenia kompleksowego) – odbiór, transport oraz przekazanie do zagospodarowania odpadów innych niż niebezpieczne, nadających się i nienadających się do recyklingu – klasyfikację do PKWiU 2015 – 38.11.1 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 27 załącznika nr 3 do ustawy.

Decyzja została doręczona w dniu 27 maja 2024 r., w oparciu o Urzędowe Poświadczenie Doręczenia. Wnioskodawca nie złożył odwołania od ww. decyzji.

W ramach nadzoru nad poprawnością wydawanych wiążących informacji stawkowych sprawę przekazano do ponownej analizy, w zakresie możliwości wystąpienia w dniu jej wydania przesłanek do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania WIS, odmowy wydania WIS albo umorzenia postępowania.

Postanowieniem z dnia 2 lipca 2025 r. nr 0110-KSI2-2.442.6.2025.1.PS Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia wydanej w dniu 23 maja 2024 r. wiążącej informacji stawkowej nr 0112-KDSL2-2.440.84.2024.5.EZ. Pismo zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 3 lipca 2025 r., co potwierdza Urzędowe Poświadczenie Doręczenia.

Powyższe zostało podyktowane powzięciem przez Organ uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanki powodującej nieprawidłowość WIS z dnia 23 maja 2024 r. nr 0112-KDSL2-2.440.84.2024.5.EZ, bowiem w dniu złożenia wniosku, w zakresie przedmiotowym wniosku, toczyła się kontrola celno-skarbowa. W związku z tym Organ powziął przypuszczenie, że w dniu wydania WIS mogły istnieć przesłanki do odmowy jej wydania.

Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2025 r. nr 0110-KSI2-2.442.6.2025.3.PS Organ włączył do akt prowadzonego postępowania:

– pismo Naczelnika (…) do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (…) informujące o niezastosowaniu WIS z dnia 23 maja 2024 r. nr 0112-KDSL2-2.440.84.2024.5.EZ, w związku z naruszeniem przez Wnioskodawcę art. 42b ust. 3 ustawy,

– prośbę Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 kwietnia 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.84.2024.6.EZW do Naczelnika (…) o przesłanie informacji oraz dokumentów dotyczących kontroli celno-skarbowych oraz postępowań podatkowych przeprowadzonych wobec Wnioskodawcy, w zakresie podatku od towarów i usług (…)

– pismo Naczelnika (…) wraz z załącznikami, stanowiące odpowiedź na prośbę Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 kwietnia 2025 r.,

– prośbę Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 kwietnia 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.84.2024.7.EZW do Naczelnika (…) o przesłanie dokumentów dotyczących kontroli celno-skarbowych oraz postępowań podatkowych przeprowadzonych wobec Wnioskodawcy, w zakresie podatku od towarów i usług (…)

– pismo Naczelnika (…) wraz z załącznikami, stanowiące odpowiedź na prośbę Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 kwietnia 2025 r.

Postanowienie, zgodnie z datą wskazaną w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia, zostało doręczone Wnioskodawcy z dniu 11 sierpnia 2025 r.

Z kolei postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2025 r. nr 0110-KSI2-2.442.6.2025.4.PS Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Pismo zostało doręczone w dniu 26 sierpnia 2025 r., co potwierdza Urzędowe Poświadczenie Doręczenia. Wnioskodawca nie skorzystał z przysługującego prawa, nie wniesiono nowych dowodów w sprawie, nie złożono dodatkowych wyjaśnień i uwag.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uchyla wiążącą informację stawkową z dnia 23 maja 2024 r. nr 0112-KDSL2-2.440.84.2024.5.EZ oraz umarza postępowanie.

Uzasadniając rozstrzygnięcie podjęte w ramach niniejszej decyzji – należy w pierwszej kolejności przywołać treść regulacji normujących funkcjonowanie wiążącej informacji stawkowej. Przepisy te ujęte zostały w rozdziale 1a „Wiążąca informacja stawkowa”, działu VIII „Wysokość opodatkowania” ustawy.

W myśl art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Zgodnie z art. 42b ust. 3 ustawy, wnioskodawca, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, we wniosku o wydanie WIS składa pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań oświadczenie następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia oświadczam, że w dniu złożenia wniosku, w zakresie przedmiotowym wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.”. Treść oświadczenia zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. W razie złożenia fałszywego oświadczenia przepisu art. 42c ust. 1 nie stosuje się w związku z wydaniem tej WIS.

Stosownie do art. 42b ust. 8a ustawy, nie wydaje się WIS, jeżeli zakres przedmiotowy wniosku o wydanie WIS, w dniu złożenia tego wniosku, jest przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

W świetle art. 42b ust. 8b ustawy, w przypadku, o którym mowa w ust. 8a i 8aa, wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie.

Jak stanowi art. 42c ust. 1 ustawy, WIS wiąże, z zastrzeżeniem ust. 2-2d, organy podatkowe wobec podmiotów, o których mowa w art. 42b ust. 1 pkt 1 i 2, dla których została wydana, oraz te podmioty, w odniesieniu do:

1) towaru będącego przedmiotem dostawy, importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia dokonanych w okresie ważności WIS;

2) usługi, która została wykonana w okresie ważności WIS;

3) towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu wykonaną w okresie ważności WIS.

Z powyższych regulacji wynika, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie wydaje wiążącej informacji stawkowej, jeżeli zakres przedmiotowy wniosku o wydanie WIS, w dniu złożenia tego wniosku, jest przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

Zwrócić jednak trzeba uwagę, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej rozpatrując wniosek o wydanie WIS często nie posiada wiedzy o ewentualnych innych postępowaniach podatkowych czy kontrolach toczących się w zakresie przedmiotowym wniosku – a to może powodować sytuacje, w których postępowania dotyczące zakresu przedmiotowego wniosku o wydanie WIS są prowadzone zarówno przez naczelnika urzędu skarbowego bądź naczelnika celno-skarbowego oraz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Oświadczenie wnioskodawcy składającego wniosek o wydanie WIS na podstawie art. 42b ust. 1 pkt 1-2 ustawy, iż w dniu złożenia wniosku, w zakresie przedmiotowym wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego – ma zapobiec ww. sytuacjom. Gdyby wnioskodawca oświadczył, że np. kontrola bądź postępowanie ma miejsce, to Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie wydaje WIS.

Jednocześnie, stosownie do art. 42b ust. 3 ustawy, w razie złożenia fałszywego oświadczenia przepisu art. 42c ust. 1 nie stosuje się w związku z wydaniem tej WIS.

Powyższe koresponduje z następującymi materiałami:

– dr Filip Stradomski, „Wiążąca informacja stawkowa w świetle zmian obowiązujących od 1.1.2021 r. – rozważania de lege lata”, Monitor Podatkowy 2021, Nr 2, strona 23:

„(…) obowiązkowym elementem wniosku o wydanie WIS jest oświadczenie o tym, że w dniu jego złożenia w jego zakresie przedmiotowym nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego. W związku z tym w praktyce wnioskodawca nie może w takim przypadku skutecznie ubiegać się o WIS.

Zmiany wprowadzone z dniem 1.1.2021 r.: Nowela z 2020 r. unormowała sytuację, gdy wnioskodawca ubiega się o wydanie WIS, podczas gdy w dniu złożenia wniosku jego zakres przedmiotowy jest objęty postępowaniem podatkowym, kontrolą podatkową, kontrolą celno-skarbową albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego. Zgodnie z art. 42b ust. 8a VATU w takim przypadku nie wydaje się WIS. Odmowa wydania WIS następuje w formie zaskarżalnego zażaleniem postanowienia (art. 42b ust. 8b VATU).

Wprowadzenie tej regulacji znajduje uzasadnienie w realizacji postulatu jednolitości prawa podatkowego poprzez dążenie do eliminacji przypadków wydawania rozbieżnych rozstrzygnięć przez organy podatkowe. Dyrektor KIS jako organ właściwy w sprawie WIS nie jest organem prowadzącym np. ewentualne postępowanie podatkowe wobec podmiotu ubiegającego się o WIS. W związku z tym nie dysponuje on pełną wiedzą o ewentualnych postępowaniach toczących się z udziałem wnioskodawcy”.

– Uzasadnienie projektu ustawy z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 2419)^[1]:

„Proponowana zmiana polegająca na dodaniu w art. 42b ust. 3a i 3b^[2] uzupełnia przepisy ustawy o VAT w zakresie wiążącej informacji stawkowej (WIS). Zgodnie z art. 42b ust. 3 wnioskodawca występujący o wydanie WIS będzie składał oświadczenie – pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń – że w dniu złożenia wniosku, w zakresie przedmiotowym wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego. Projektowany przepis art. 42b ust. 3a stanowi wprost, że w przypadku zaistnienia ww. okoliczności (tj. gdy zakres przedmiotowy wniosku pokrywa się z przedmiotem toczącego się postępowania lub sprawa została rozstrzygnięta w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego) WIS nie będzie wydawana, co zostanie stwierdzone w stosownym postanowieniu organu wydającego WIS. Na ww. postanowienie będzie służyć zażalenie (art. 42b ust. 3b ustawy o VAT).

Podobne rozwiązanie funkcjonuje w ramach systemu indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego, wydawanych na podstawie art. 14b-14s Ordynacji podatkowej. Rozwiązanie to wykazało swoją efektywność, uniemożliwiając po wszczęciu kontroli lub postępowania podatkowego składanie wniosków w celu uzyskania interpretacji indywidualnej o treści sprzecznej z ustaleniami kontroli lub treścią decyzji albo postanowienia.

Analogicznie w przypadku WIS proponowane regulacje mają na celu zapobieganie wydawaniu rozbieżnych rozstrzygnięć przez organy podatkowe – należy podkreślić, iż Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest organem prowadzącym kontrolę lub postępowania wymiarowe, zatem nie dysponuje wiedzą o wszczętych wobec wnioskodawcy kontrolach i postępowaniach lub o wydanych decyzjach, a także o tym, czy zakres przedmiotowy wniosku o WIS pokrywa się z przedmiotem tego postępowania, kontroli lub wydanej decyzji albo postanowienia. Taką wiedzą dysponuje natomiast wnioskodawca, który z zasady otrzymuje postanowienie o wszczęciu postępowania lub kontroli oraz któremu są doręczane pisma w sprawach – w tym decyzje i postanowienia. Tym samym przedmiotowa regulacja ma służyć ujednoliceniu prawa podatkowego”.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, Organ stwierdza co następuje.

Jak wynika z akt postępowania, pismem z dnia 21 lutego 2024 r. (data wpływu 21 lutego 2024 r.) Wnioskodawca złożył wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej. Przedmiotowy wniosek nie zawierał oświadczenia z art. 42b ust. 3 ustawy, które jest obligatoryjnym elementem wniosku składanego m.in. przez podatnika posiadającego numer identyfikacji podatkowej – Organ dwukrotnie wzywał więc w tym zakresie Wnioskodawcę.

W wyniku wystosowanych wezwań, prawidłowe oświadczenie z art. 42b ust. 3 ustawy zostało złożone w dniu 13 maja 2024 r. – to w tym dniu Wnioskodawca oświadczył, iż w dniu 21 lutego 2024 r. (dzień złożenia wniosku o wydanie WIS), w zakresie przedmiotowym wniosku, nie toczyło się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

Przyjmując złożone przez Wnioskodawcę oświadczenie, Organ przeprowadził postępowanie podatkowe, w efekcie którego wydał wiążącą informację stawkową z dnia 23 maja 2024 r. nr 0112-KDSL2-2.440.84.2024.5.EZ.

Po zakończeniu postępowania, do Organu wpłynęło pismo Naczelnika (…) (zwanego dalej także „Urzędem”) (…).

W piśmie Urząd poinformował, że „(…) w wyniku postępowań podatkowych przeprowadzonych przez Naczelnika (…) organ nie zastosował Wiążącej Informacji Stawkowej (WIS) nr 0112-KDSL2-2.440.84.2024.5.EZ wydanej przez Dyrektora Informacji Skarbowej 23 maja 2024 r., w związku z naruszeniem przepisów art. 42b ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

W toku obu postępowań podatkowych, organ zweryfikował, czy posiadana przez (…) WIS wiąże organ w ww. sprawach i stwierdził, że (…) złożył fałszywe oświadczenie, o którym mowa w ww. przepisie.

W dniu złożenia oświadczenia (z 8 maja 2024 r.) prowadzona była przez Naczelnika (…) kontrola celno-skarbowa w zakresie podatku od towarów i usług (…).

Wobec powyższego, organ nie zastosował WIS wydanej dla (…)”.

W związku z otrzymanym sygnałem, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej pismem:

– z dnia 4 kwietnia 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.84.2024.6.EZW oraz

– z dnia 28 kwietnia 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.84.2024.7.EZW,

wystosował do Naczelnika (…) prośbę o przesłanie informacji oraz dokumentów dotyczących prowadzonych wobec Wnioskodawcy kontroli celno-skarbowych oraz postępowań podatkowych.

W dniu 14 kwietnia 2025 r. oraz 12 maja 2025 r. do Organu wpłynęły pisma od Naczelnika (…), do których dołączono uwierzytelnione kserokopie dowodów dotyczących ww. kontroli celno-skarbowych i postępowań podatkowych, a mianowicie uwierzytelnione kopie:

(…)

(…)

(…)

Korespondencja między Dyrektorem Krajowej Informacji Skarbowej oraz Naczelnikiem (…) została włączona do akt niniejszego postępowania – postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2025 r. nr 0110-KSI2-2.442.6.2025.3.PS.

W nawiązaniu do wyszczególnionych dat, Organ za istotne uważa przytoczenie poniższych norm:

1. w zakresie kontroli celno-skarbowej:

– datą wszczęcia kontroli celno-skarbowej jest dzień doręczenia kontrolowanemu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej (art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r., poz. 1131), zwanej dalej „ustawą o Krajowej Administracji Skarbowej”),

– po zakończeniu czynności kontrolnych dokonywanych w czasie kontroli celno-skarbowej prowadzonej w zakresie, o którym mowa w art. 54 ust. 1 pkt 1, sporządza się, z zastrzeżeniem art. 82a ust. 1, wynik kontroli. Doręczenie wyniku kontroli kończy kontrolę celno-skarbową (art. 82 ust. 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej).

2. w zakresie postępowania podatkowego:

– przekształcenie, o którym mowa w ust. 1 (przekształcenie kontroli celno-skarbowej w postępowanie podatkowe), następuje z dniem doręczenia kontrolowanemu postanowienia o przekształceniu, na które nie służy zażalenie (art. 83 ust. 3 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej),

– decyzja rozstrzyga sprawę co do jej istoty albo w inny sposób kończy postępowanie w danej instancji (art. 207 § 2 Ordynacji podatkowej).

Analiza dokumentacji przesłanej przez Naczelnika (…) wykazała, że:

– wniosek o wydanie WIS został złożony w dniu 21 lutego 2024 r.,

– upoważnienie (…) do przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej w zakresie podatku od towarów i usług (…) zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 11 kwietnia 2023 r.;

– wynik kontroli (…) w zakresie podatku od towarów i usług (…) został doręczony Wnioskodawcy w dniu 26 marca 2024 r.;

– kontrola celno-skarbowa w zakresie podatku od towarów i usług (…) została wszczęta 11 kwietnia 2023 r. i zakończona 26 marca 2024 r.

Z powyższego wynika zatem, że na dzień złożenia wniosku przez Wnioskodawcę, tj. 21 lutego 2024 r., przeprowadzana była przez Naczelnika (…) kontrola celno-skarbowa w zakresie podatku od towarów i usług (…).

Tym samym w dniu 13 maja 2024 r. Wnioskodawca złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o wydanie WIS tj. 21 lutego 2024 r. w zakresie przedmiotowym wniosku, nie toczyło się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

Istotne jest także podkreślenie, że wniosek o wydanie WIS z dnia 21 lutego 2024 r. został złożony w przedmiocie usługi (świadczenia kompleksowego) – odbiór, transport oraz przekazanie do zagospodarowania odpadów innych niż niebezpieczne, nadających się i nienadających się do recyklingu – świadczonej na rzecz (…).

Z decyzji (…) wynika, że zakres przedmiotowy wniosku o wydanie WIS wpisywał się w prowadzoną kontrolę celno-skarbową. Na stronie 28 ww. decyzji wskazano, że faktury dokumentujące transakcje między Wnioskodawcą oraz (…) były przedmiotem kontroli celno-skarbowej.

Wnioskodawca w ramach wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej, niezgodnie z prawdą oświadczył, iż w dniu złożenia wniosku, w zakresie przedmiotowym wniosku, nie toczyła się kontrola celno-skarbowa – podczas gdy taka kontrola miała w tym czasie miejsce.

Przytoczony na wstępie niniejszej decyzji art. 42b ust. 8a ustawy stanowi, że jeżeli zakres przedmiotowy wniosku o wydanie WIS, w dniu złożenia tego wniosku, jest przedmiotem m.in. kontroli celno-skarbowej – to nie wydaje się WIS.

Stwierdzone powyżej okoliczności potwierdzają złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, o którym mowa w art. 42b ust. 3 ustawy, ponieważ w dniu złożenia wniosku o wydanie WIS toczyła się u Wnioskodawcy kontrola celno-skarbowa dotycząca podatku od towarów i usług (…), w zakresie przedmiotowym wniosku. W konsekwencji, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że w przedmiotowej sprawie zachodziły przesłanki do niewydania decyzji WIS, stosownie do art. 42b ust. 8a ustawy.

Zgodnie z art. 42h ust. 3 pkt 5 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczyna z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia ostatecznej WIS w przypadku wystąpienia albo uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących jej nieprawidłowość, w szczególności w przypadku istnienia w dniu jej wydania przesłanek odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania WIS, odmowy wydania WIS albo umorzenia postępowania.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że przepis art. 42h ust. 3 pkt 5 ustawy nie zawiera zamkniętego katalogu przesłanek wszczęcia postępowania z urzędu w sprawie zmiany lub uchylenia ostatecznej WIS. Ustawodawca w ww. regulacji posłużył się sformułowaniem „w szczególności” co oznacza, że wymienione w art. 42h ust. 3 pkt 5 ustawy przypadki należy postrzegać jako przykładowe.

W konsekwencji, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej może wszcząć z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia ostatecznej WIS w przypadku wystąpienia albo uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących jej nieprawidłowość, także w przypadku istnienia w dniu jej wydania przesłanek do niewydania WIS.

Tak też uczyniono w przedmiotowej sprawie – Organ postanowieniem z dnia 2 lipca 2025 r. nr 0110-KSI2-2.442.6.2025.1.PS wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia wiążącej informacji stawkowej z dnia 23 maja 2024 r. nr 0112-KDSL2-2.440.84.2024.5.EZ, w związku z uzasadnionym przypuszczeniem, iż w dniu 23 maja 2024 r. (dzień wydania WIS) istniały przesłanki do jej niewydania.

W związku z powyższym, Organ uchyla wiążącą informację stawkową z dnia 23 maja 2024 r. nr 0112-KDSL2-2.440.84.2024.5.EZ i umarza postępowanie.

Przypuszczenie, na które wskazano w postanowieniu z dnia 2 lipca 2025 r. nr 0110-KSI2-2.442.6.2025.1.PS potwierdziło się w wyniku przeprowadzonego z urzędu postępowania. Analiza dokumentacji przesłanej przez Naczelnika (…) wykazała, iż w dniu złożenia wniosku o wydanie WIS (21 lutego 2024 r.) trwała kontrola celno-skarbowa (…), zakresem odpowiadająca wnioskowi o wydanie WIS. Toteż WIS nie powinna zostać wydana.

W myśl art. 42h ust. 3a pkt 1 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po przeprowadzeniu postępowania określonego w ust. 3 uchyla WIS i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo umarza postępowanie.

W świetle powyższej regulacji oraz okoliczności sprawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uchyla wiążącą informację stawkową z dnia 23 maja 2024 r. nr 0112-KDSL2-2.440.84.2024.5.EZ oraz umarza postępowanie.

Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji.

Informacje dodatkowe

Z uwagi na złożenie fałszywego oświadczenia, o którym mowa art. 42b ust. 3 ustawy, przepis art. 42c ust. 1 ustawy nie ma zastosowania wobec WIS z dnia 23 maja 2024 r. nr 0112-KDSL2-2.440.84.2024.5.EZ od dnia jej wydania do dnia doręczenia niniejszej decyzji o uchyleniu WIS i umorzeniu postępowania.

WIS nr 0112-KDSL2-2.440.84.2024.5.EZ z dnia 23 maja 2024 r. traci ważność z dniem następującym po dniu doręczenia niniejszej decyzji o uchyleniu WIS.

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji, stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej, służy Wnioskodawcy odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji należy przesłać przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy korzystając z pisma dedykowanego WIS udostępnionego w e-Urzędzie Skarbowym tj. Pismo WIS, rodzaj pisma – Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).

^[1] Uzasadnienie projektu ww. ustawy jest dostępne pod adresem: https://www.sejm.gov.pl/Sejm9.nsf/PrzebiegProc.xsp?nr=718

^[2] Projektowany art. 42b ust. 3a i ust. 3b został ostatecznie wprowadzony do ustawy jako art. 42b ust. 8a i 8b ustawy.