Interpretacja 0110-KSI2-2.442.8.2026.6.KTG

DECYZJA

Na podstawie art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, oraz art. 42h ust. 3a pkt 2 w zw. z art. 42h ust. 3 pkt 4 oraz art. 42g ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”,

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej

w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości w wiążącej informacji stawkowej (WIS) z dnia 14 stycznia 2025 r. nr 0111-KDSB2-1.440.274.2024.2.MW, określającej dla usługi – ZABIEG NA TWARZ (…) – klasyfikację do działu 96.02.13.0 PKWiU 2015 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2023 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług w zw. z poz. 6 załącznika do rozporządzenia,

zmienia z urzędu wyżej wymienioną decyzję określając:

–    przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – ZABIEG NA TWARZ (…);

–    opis usługi: ZABIEG NA TWARZ (…) wykonywany jest w SPA. Usługa jest wykonywana przez osobę przeszkoloną w zakresie właściwych sposobów aplikacji kosmetyków na ciało. Przed wykonaniem zabiegu nie jest wymagana konsultacja lekarska. Klient informowany jest o przeciwskazaniach do zabiegu. Zabieg przebiega następująco: Osoba wykonująca zabieg wykonuje demakijaż i masuje twarz, po czym nakłada krem z określonymi składnikami aktywnymi na skórę klienta, następnie wciera je dłońmi. Uciskanie dłońmi podczas zabiegu prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, dzięki czemu cenne składniki aktywne lepiej się wchłaniają. Zabieg obejmuje skórę twarzy. Podczas zabiegu nie używa się sprzętu. Jest to zabieg nieinwazyjny. Celem jest głęboka pielęgnacja i odżywienie skóry oraz pobudzenie do produkcji kolagenu i elastyny. Efektem jest odżywiona, zadbana i piękniejsza skóra. Po zabiegu – w jego cenie - klientowi podawana jest herbata (…).

–    rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 96.04;

–    stawka podatku od towarów i usług: 23 %;

–    podstawa prawna: art. 41 ust. 1 ustawy w związku z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy;

–    cel wydania: określenie stawki podatku od towarów i usług.

UZASADNIENIE

W dniu 29 października 2024 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął wniosek z tego samego dnia, o wydanie wiążącej informacji stawkowej w zakresie sklasyfikowania według PKWiU usługi – ZABIEG NA TWARZ (…) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

W pozycji formularza WIS-W – „Szczegółowy opis towaru/usługi” – wskazano:

„Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towaru i usług, który zajmuje się prowadzeniem działalności gospodarczej polegającej m.in. na świadczeniu usług z zakresu branży kosmetycznej tj. na wykonywaniu zabiegów kosmetycznych. Jednocześnie jest franczyzodawcą, a proponowane przez niego usługi są świadczone również przez inne podmioty.

Wnioskodawca w swojej ofercie proponuje różne zabiegi kosmetyczne (…), które są nieinwazyjnymi zabiegami stworzonymi przez lekarza medycyny estetycznej. Polegają one na aplikacji wysokich stężeń składników aktywnych, które zawarte są w określonych produktach i aplikowane poprzez odpowiednio dobrane techniki wcierania prowadzące do uciskania fibroblastów, co w konsekwencji prowadzi do pobudzenia produkcji kolagenu i elastyny.

W ramach tych zabiegów, Wnioskodawca proponuje ZABIEG NA TWARZ (…), który ma działanie przeciwzmarszczkowe. Wykonywany jest poprzez połączenie odpowiednich ruchów i ich intensywności z użyciem kremu (…). Po zabiegu klientowi podawana jest herbata (…).

Zdaniem Wnioskodawcy, ZABIEG NA TWARZ (…) należy do kategorii usług zaklasyfikowanych zgodnie z PKWiU jako usługi kosmetyczne, manicure i pedicure (PKWiU 96.02.13.0), do których stosuje się obniżoną stawkę podatku VAT w wysokości 8% (Załącznik do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2024 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2024 r. poz. 387)”.

Pismem z dnia 29 listopada 2024 r. nr 0111-KDSB2-1.440.274.2024.1.MW Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej. Wezwanie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 9 grudnia 2024 r., co potwierdza data wskazana w zwrotnym potwierdzeniu odbioru.

Wnioskodawca w dniu 16 grudnia 2024 r. uzupełnił wniosek o wydanie wiążącej informacji skarbowej.

W załączeniu do niniejszego pisma przedłożył:

–    cennik zabiegów;

–    ankietę medyczną;

–    przeciwskazania do masażu;

–    ofertę zabiegów w formie katalogu dla klienta.

W dniu 14 stycznia 2025 r. Organ wydał decyzję nr 0111-KDSB2-1.440.274.2024.2.MW określającą dla usługi – ZABIEG NA TWARZ (…) – klasyfikację PKWiU 2015 – 96.02.13.0 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2023 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług w zw. z poz. 6 załącznika do rozporządzenia. Decyzja została doręczona Wnioskodawcy w dniu 16 stycznia 2025 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia. Wnioskodawca nie złożył odwołania od ww. decyzji.

W ramach nadzoru nad poprawnością wydawanych wiążących informacji stawkowych sprawę przekazano do ponownej analizy, w zakresie uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek nieprawidłowości WIS z dnia 14 stycznia 2025 r., albowiem pojawiły się wątpliwości po stronie Organu dotyczące słuszności zawartego w WIS, w wyniku błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

W związku z powyższym, postanowieniem z dnia 23 stycznia 2026 r. nr 0110-KSI2-2.442.8.2026.1.KTG Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia wydanej dnia 14 stycznia 2025 r. wiążącej informacji stawkowej nr 0111-KDSB2-1.440.274.2024.2.MW. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 27 stycznia 2026 r., zgodnie z datą wskazaną w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia.

Postanowieniem z dnia 17 lutego 2026 r. nr 0110-KSI2-2.442.8.2026.3.KTG Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 2 marca 2026 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia. Wnioskodawca nie skorzystał z przysługującego prawa.

Pismem z dnia 10 marca 2026 r. nr 0110-KSI2-2.442.8.2026.4.KTG Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia materiału dowodowego sprawy będącej przedmiotem postępowania. Wezwanie zostało doręczone w dniu 19 marca 2026 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia. Wnioskodawca nie udzielił jednak odpowiedzi na powyższe wezwanie.

Kolejno postanowieniem z dnia 25 marca 2026 r. nr 0110-KSI2-2.442.8.2026.5.KTG Organ zawiadomił Wnioskodawcę, że wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie zmiany wiążącej informacji stawkowej wydanej w dniu 14 stycznia 2025 r. nr 0111-KDSB2-1.440.274.2024.2.MW nie zostanie załatwione w terminie ustawowym wynikającym z art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej i wyznaczył nowy termin jego załatwienia do dnia 27 kwietnia 2026 r. Pismo zostało doręczone w dniu 9 kwietnia 2026 r., co potwierdza data wskazana w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że wiążąca informacja stawkowa z dnia 14 stycznia 2025 r. nr 0111-KDSB2-1.440.274.2024.2.MW nie jest prawidłowa i wyjaśnia, co następuje.

Instytucja wiążącej informacji stawkowej – o którą Wnioskodawca wystąpił wnioskiem z dnia 29 października 2024 r. – uregulowana została w rozdziale 1a „Wiążąca informacja stawkowa” ustawy.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1)  opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2)  klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a)  określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b)  stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3)  stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Zgodnie z art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Na mocy art. 42g ust. 2 ustawy, w sprawach dotyczących WIS stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyłączeniem rozdziałów 17, 18, 19 i 20.

W tym miejscu Organ uważa za uzasadnione wyjaśnienie, iż po przeprowadzeniu postępowania podatkowego, wszczętego z urzędu w sprawie zmiany bądź uchylenia WIS z dnia 14 stycznia 2025 r. nr 0111-KDSB2-1.440.274.2024.2.MW – dotychczasowy materiał dowodowy okazał się wystarczający do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, w szczególności dokonania klasyfikacji zabiegu i określenia stawki podatku.

1.  Identyfikacja świadczenia na potrzeby podatku od towarów i usług.

Jak stanowi art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być:

1)  towar albo usługa, albo

2)  towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.

Przywołany przepis oznacza, że wnioskodawca może wystąpić z wnioskiem o wydanie wiążącej informacji stawkowej w przedmiocie towaru albo usługi, albo towarów lub usług, które w jego ocenie razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.

W ramach wiążącej informacji stawkowej dochodzi nie tylko do dokonania klasyfikacji przedmiotu wniosku według Nomenklatury scalonej, Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług bądź Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych oraz określenia stawki podatku od towarów i usług, ale również samej identyfikacji przedmiotu wniosku jako towaru, usługi bądź świadczenia kompleksowego.

Podmiot wnioskujący o wydanie wiążącej informacji stawkowej – w formularzu WIS-W, pozycji „Przedmiot wniosku” – określa czy przedmiotem żądania jest towar bądź usługa bądź towar/y lub usługa/i (świadczenie złożone), które łącznie, w ocenie wnioskodawcy podlegają opodatkowaniu.

W przedmiotowej sprawie – w formularzu WIS-W z dnia 29 października 2024 r. – Wnioskodawca, poprzez zaznaczenie kwadratu nr 2 w pozycji 52 „Przedmiot wniosku”, określił, że przedmiotem klasyfikacji jest usługa.

Niemniej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej – otrzymując wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej – nie dokonuje automatycznej akceptacji oceny stanowiska wnioskodawcy w zakresie identyfikacji przedmiotu wniosku jako towaru, usługi bądź świadczenia kompleksowego. Odmienne podejście stanowiłoby naruszenie podstawowych zasad postępowania podatkowego.

Rolą Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, prowadzącego postępowanie o wydanie wiążącej informacji stawkowej, jest początkowe podjęcie działań zmierzających do właściwej identyfikacji przedmiotu wniosku, które pozwolą na stwierdzenie czy jest nim towar, usługa bądź świadczenie złożone.

Należy przypomnieć, że przedmiotem wniosku jest ZABIEG NA TWARZ (…).

Zabieg przebiega następująco: Osoba wykonująca zabieg wykonuje demakijaż i masuje twarz, po czym nakłada krem z określonymi składnikami aktywnymi na skórę klienta, następnie wciera go dłońmi.

Należy zatem początkowo ustalić, czy mamy do czynienia z pojedynczą usługą, czy też ze świadczeniem kompleksowym.

Pojęcie świadczenia kompleksowego nie zostało zdefiniowane w obecnie obowiązujących aktach prawa, nie dokonał tego ani normodawca krajowy, ani unijny. Niemniej, pojęcie świadczenia złożonego jest powszechnie stosowane przez organy podatkowe oraz krajowe sądy administracyjne, kolejno w ramach wydawanych decyzji oraz podejmowanych orzeczeniach. Badanie występowania świadczenia kompleksowego następuje jednak zwłaszcza w świetle tez wynikających z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Zgodnie z koncepcją świadczeń złożonych (kompleksowych), wypracowaną w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) zasadą jest, że dla celów podatku od towarów i usług każde świadczenie powinno być uznawane jako odrębne i niezależne (np.: wyrok z dnia 10 listopada 2016 r. w sprawie C-432/15, Odvolací finanční ředitelství, EU:C:2016:855, oraz z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11, Field Fisher Waterhouse LLP, EU:C:2012:597).

Jednak, w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie i odpowiednio prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, gdy nie są one niezależne (np.: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06, Ministero dell’Economia e delle Finanze, dawniej Ministero delle Finanze, EU:C:2008:108). Z takimi sytuacjami mamy do czynienia nie tylko w przypadku, gdy jedno lub kilka świadczeń należy uznać za świadczenie główne, natomiast pozostałe za świadczenia dodatkowe, traktowane z punktu widzenia podatkowego tak jak świadczenie główne, ale przede wszystkim wówczas, gdy co najmniej dwa elementy albo co najmniej dwie czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (np.: wyroki TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV, EU:C:2005:649, oraz z dnia 4 października 2017 r. w sprawie C-273/16, Agenzia delle Entrate, EU:C:2017:733).

Niezwykle pomocnym narzędziem przy ustalaniu czy występuje świadczenie kompleksowe jest opinia Rzecznik Generalnej Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej – TSUE) Juliane Kokott z dnia 22 października 2020 r. w sprawie C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira (ECLI:EU:C:2020:855, dalej - opinia).

W punkcie 16 opinii Rzecznik Generalnej zwrócono uwagę, że „(…) każde świadczenie należy co do zasady uznawać za odrębne i niezależne dla celów opodatkowania VAT (…)”. Natomiast w ramach punktu 18 podkreślone zostało, że „(…) co do zasady każde pojedyncze świadczenie należy poddać odrębnej ocenie dla celów VAT. Dotyczy to nawet sytuacji, w których między kilkoma świadczeniami istnieje określony związek, ponieważ służą jednolitemu celowi gospodarczemu (…)”.

„Zasada niezależności każdego świadczenia nie ma jednak charakteru bezwzględnego. Transakcji nie należy bowiem sztucznie rozdzielać, aby nie pogarszać funkcjonalności systemu VAT (…). Opodatkowanie VAT zespołów świadczeń i czynności wymaga więc wyważenia z jednej strony zasady niezależności świadczeń, a z drugiej zakazu sztucznego rozdzielania jednolitych transakcji” (punkt 20).

„W przypadku jednego świadczenia złożonego kilka elementów świadczenia tworzy świadczenie sui generis. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału takie świadczenie występuje w sytuacji, w której dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno, niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (…)” (punkt 22).

„Decydującym czynnikiem jest zatem to, czy przeciętny konsument (tj. przeciętny świadczeniobiorca) postrzega otrzymane świadczenie jako wiele niezależnych świadczeń, czy też jedno pojedyncze świadczenie. Kluczowym kryterium jest w tym przypadku powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności. Ustanawiając kryterium „przeciętnego konsumenta”, Trybunał posługuje się typizacją, którą stosuje również w innych obszarach prawa (…)” (punkt 23).

„Cechą charakterystyczną jednego świadczenia złożonego jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów (…). W przypadku jednego świadczenia złożonego poszczególne jego elementy stapiają się ze sobą, tworząc nowe, niezależne świadczenie, w związku z czym w powszechnym odbiorze występuje tylko jedno pojedyncze świadczenie” (punkt 25).

„Z punktu widzenia przeciętnego konsumenta w przypadku jednego świadczenia złożonego jego poszczególne elementy tracą swoją niezależność i ustępują nowemu świadczeniu sui generis. Ocenie podlega wówczas wyłącznie to jedno pojedyncze świadczenie w całości. Waga poszczególnych elementów świadczenia słusznie nie ma tu znaczenia” (punkt 27).

„Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (…). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (…)” (punkt 30).

„Kolejne odstępstwo od zasady niezależności każdego świadczenia jest konieczne, kiedy dane świadczenie stanowi jedynie niesamodzielne świadczenie o charakterze pomocniczym wobec świadczenia głównego (…). Świadczenie należy uważać za pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, gdy dla klientów nie stanowi ono celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego usługodawcy (…). Świadczenie pomocnicze ma w porównaniu ze świadczeniem głównym jedynie drugorzędne znaczenie, w związku z czym jest „traktowane dla celów podatkowych tak samo, jak świadczenie główne” (…). Oznacza to, że świadczenie pomocnicze musi być traktowane do celów VAT w taki sam sposób, jak świadczenie główne” (punkt 34).

Z poszczególnych fragmentów ww. opinii z dnia 22 października 2020 r. wynika, że świadczenie kompleksowe – jak sama nazwa sugeruje – charakteryzuje się pewnym kompleksem czynności, ich złożonością. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kilka czynności, kilka towarów i/lub usług, które stanowią pewną całość, wykazują się związkiem ekonomicznym oraz funkcjonalnym. Wszystkie zadania podejmowane w ramach świadczenia złożonego są niezbędne w celu osiągnięcia celu świadczenia oraz zaspokojenia potrzeb jego odbiorcy, konsumenta.

Świadczenie złożone jest rozbudowane, obejmuje większy zakres czynności, które są ze sobą ściśle powiązane. Świadczenie złożone bardzo wyraźnie wskazuje na pewną kompleksowość i współzależność wielu czynności, które wykonywane w sposób skoordynowany i efektywny mają doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu.

Dodatkowo ważne jest wyjaśnienie, że opinia Rzecznik Generalnej z dnia 22 października 2020 r. wskazuje na dwa rodzaje świadczeń kompleksowych. Pierwszy, typowy, w którym poszczególne czynności przyjmują odpowiednio funkcję świadczenia głównego oraz świadczeń pomocniczych. W takim przypadku cała transakcja podlega opodatkowaniu jak świadczenie dominujące.

Drugi rodzaj, świadczenie sui generis, na które składać mogą się nawet czynności realizowane odrębnie (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawie C‑44/11, Finanzamt Frankfurt am Main V-Höchst przeciwko Deutsche Bank AG, ECLI:EU:C:2012:484, punkt 24), którym nie jest możliwe przypisanie roli dominującej, ani pomocniczej. Kluczowym kryterium w przypadku świadczenia sui generis jest powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności.

W świadczeniu sui generis poszczególne elementy tracą swoją niezależność i ustępują nowemu świadczeniu. Innymi słowy, w przypadku jednego świadczenia złożonego poszczególne jego elementy stapiają się ze sobą, tworząc nowe, niezależne świadczenie sui generis. W takim przypadku klient jest zainteresowany połączeniem kilku elementów, które stworzą nowe świadczenie, każda z czynności jest bowiem równie istotna dla realizacji całej transakcji. Cechą charakterystyczną takiego świadczenia jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów, w związku z czym w powszechnym odbiorze występuje tylko jedno pojedyncze świadczenie.

Również w sytuacji, gdy świadczeniobiorca nie może otrzymać jednego elementu świadczenia bez innego, przemawia to za występowaniem świadczenia sui generis. Wskazówką w tym zakresie jest też jednolity cel gospodarczy transakcji. Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem świadczenia sui generis.

Przechodząc zatem na grunt analizowanej sprawy ponownie przypomnienia wymaga, że przedmiotem wniosku jest zabieg, który przebiega następująco: Osoba wykonująca zabieg wykonuje demakijaż i masuje twarz, po czym nakłada krem z określonymi składnikami aktywnymi na skórę klienta i wciera go dłońmi.

A zatem powyższe wskazuje na to, że nie jest to pojedyncza usługa – ZABIEG NA TWARZ (…). Zakres czynności oraz ich charakter wskazuje, że przedmiotem decyzji jest świadczenie złożone. Na wykonywany zabieg składają się bowiem pojedyncze usługi, które razem tworzą świadczenie kompleksowe.

Jak zostało wskazane, najpierw osoba wykonująca wykonuje demakijaż i masuje twarz klienta. Następnie nakłada krem. Kolejno ponownie występuje element masażu – osoba przeprowadzająca zabieg wciera kosmetyk dłońmi poprzez połączenie odpowiednich ruchów i ich intensywności.

Stąd wszystkie działania podejmowane są, aby zaspokoić konkretną potrzebę klienta – wykonanie zabiegu na twarz (…). Należy podkreślić, że wszystkie elementy są ze sobą nierozerwalne.

Zatem z punktu widzenia znaczenia ekonomicznego oraz odbiorcy świadczenia rozumianego jako przeciętny klient, w prowadzonej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem złożonym. Przedmiotowe świadczenie nie jest jednak typowym świadczeniem kompleksowym, w którym można wyodrębnić jedno świadczenie główne oraz świadczenia pomocnicze. W analizowanej sprawie należy uznać, że mamy do czynienia z nowym świadczeniem sui generis.

Wszystkie czynności wykonywane są podejmowane, aby osiągnąć cel – wykonać zabieg. Żadna jednak z wykonywanych czynności nie ma charakteru dominującego, nie można więc wyróżnić usługi głównej, ani usług pomocniczych. Wszystkie czynności są równie ważne.

W ocenie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, poszczególne zadania stanowią pojedyncze usługi, które – poprzez zachodzący między nimi związek ekonomiczny i funkcjonalny tworzą nowe świadczenie sui generis, tzn. ZABIEG NA TWARZ (…).

A zatem przedmiotem wniosku jest usługa (świadczenie kompleksowe) – ZABIEG NA TWARZ (…).

2.  Klasyfikacja świadczenia według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, ze zm.).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

–    niniejszych zasad metodycznych,

–    uwag do poszczególnych sekcji,

–    schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

–    symbole grupowań,

–    nazwy grupowań.

Zgodnie z pkt. 5.3.1 zasad metodycznych, przedmiotem klasyfikowania wg PKWiU 2015 są czynności (będące końcowymi efektami działalności) o charakterze usługowym, świadczone przez podmioty gospodarcze (jednostki organizacyjne) na rzecz innych podmiotów gospodarczych (jednostek organizacyjnych) lub na rzecz ludności.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

–    grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

–    usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

–    usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z wyjaśnieniami do PKWiU 2015, Sekcja S „Pozostałe usługi” obejmuje:

–    usługi świadczone przez organizacje członkowskie,

–    usługi naprawy i konserwacji komputerów i sprzętu komunikacyjnego,

–    usługi naprawy i konserwacji artykułów użytku osobistego i domowego,

–    usługi prania i czyszczenia wyrobów włókienniczych i futrzarskich,

–    usługi fryzjerskie i pozostałe usługi kosmetyczne,

–    usługi pogrzebowe i pokrewne,

–    usługi związane z poprawą kondycji fizycznej,

–    pozostałe usługi indywidualne, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Sekcja ta nie obejmuje:

–    usług naprawy broni sportowej i rekreacyjnej, sklasyfikowanych w 33.11.14.0,

–    usług naprawy i konserwacji fotokopiarek, kalkulatorów, sklasyfikowanych w 33.12.16.0,

–    usług naprawy ręcznych narzędzi mechanicznych, sklasyfikowanych w 33.12.17.0,

–    usług naprawy i konserwacji profesjonalnych przyrządów i aparatów do pomiaru czasu, sklasyfikowanych w 33.13.11.0,

–    usług parkingowych, sklasyfikowanych w 52.21.24.0,

–    usług edukacyjnych świadczonych przez organizacje członkowskie, sklasyfikowanych w dziale 85,

–    usług w zakresie opieki zdrowotnej, sklasyfikowanych w dziale 86,

–    usług renowacji prac artystycznych, sklasyfikowanych w 90.03.11.0.

W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 96 „Pozostałe usługi świadczone dla ludności”, który obejmuje:

–    pranie i czyszczenie chemiczne wyrobów tekstylnych i futrzarskich,

–    fryzjerstwo i pozostałe zabiegi kosmetyczne,

–    pogrzeby i działalność pokrewną,

–    pozostałą indywidualną działalność usługową, gdzie indziej niesklasyfikowaną.

Dział ten nie obejmuje:

–    peruk, sklasyfikowanych w 32.99.30.0,

–    wypożyczania odzieży innej niż odzież robocza, nawet, jeśli czyszczenie tych rzeczy jest integralną częścią tej działalności, sklasyfikowanego w 77.29.15.0,

–    utrzymania terenów zieleni na cmentarzach, sklasyfikowanego w 81.30.12.0,

–    usług świadczonych przez organizacje religijne w zakresie uroczystości pogrzebowych, sklasyfikowanych w 94.91.10.0,

–    naprawy i przeróbek odzieży itp., sklasyfikowanych w 95.29.11.0.

W dziale 96 „Pozostałe usługi świadczone dla ludności” mieszczą się m.in. takie pozycje, jak 96.02.13.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure”, ex 96.02.14.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure, świadczone w domu”, 96.02.19.0 „Pozostałe usługi kosmetyczne”.

W dziale 96 „Pozostałe usługi świadczone dla ludności” znajduje się także grupowanie 96.04.10.0 „Usługi związane z poprawą kondycji fizycznej”, które obejmuje usługi świadczone przez łaźnie tureckie, sauny i łaźnie parowe, solaria, salony odchudzające, salony masażu (z wyłączeniem masażu leczniczego) i podobne usługi mające na celu poprawę samopoczucia.

Grupowanie to nie obejmuje:

–    usług w zakresie masaży i terapii leczniczych, sklasyfikowanych w 86.90.13.0, 86.90.19.0,

–    usług obiektów służących poprawie kondycji fizycznej (centra fitness) i kulturystyce, sklasyfikowanych w 93.13.10.0.

Pozycja 96.02.13.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure” obejmuje:

–    usługi pielęgnacyjne i upiększające dotyczące urody i twarzy, włączając usługi kosmetyczne,

–    usługi wykonywania manicure i pedicure,

–    usługi związane z poradnictwem dotyczącym pielęgnacji urody i wykonywania makijażu.

Pozycja ta nie obejmuje:

–    usług w zakresie opieki zdrowotnej typu lifting twarzy, sklasyfikowanych w 86.10.11.0.

Natomiast pozycja 96.02.19.0 „Pozostałe usługi kosmetyczne” zawiera usługi w zakresie higieny osobistej, pielęgnacji ciała, depilacji, naświetlania promieniami ultrafioletowymi i podczerwonymi. Pozycja ta nie obejmuje jednak usług w zakresie opieki zdrowotnej, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach działu 86.

W świetle powyższego, w celu dokonania właściwej klasyfikacji będącej przedmiotem wniosku usługi (świadczenia kompleksowego) – ZABIEG NA TWARZ (…) - konieczne jest szczegółowe przeanalizowanie cech, okoliczności w jakich dochodzi do wykonania analizowanego świadczenia.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że analizowane świadczenie:

–    wykonywane jest w SPA;

–    przed wykonaniem zabiegu nie jest niezbędna konsultacja lekarska;

–    klient informowany jest o przeciwwskazaniach;

–    jest to zabieg nieinwazyjny;

–    osoba wykonująca zabieg nie potrzebuje formalnych kwalifikacji (zabieg wykonywany jest przez osobę przeszkoloną w zakresie właściwych sposobów aplikacji kosmetyków na ciało);

–    osoba wykonująca zabieg nakłada krem z określonymi składnikami aktywnymi na skórę klienta, następnie je wciera dłońmi. Uciskanie dłońmi podczas zabiegu prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, dzięki czemu cenne składniki aktywne lepiej się wchłaniają. Zabieg obejmuje skórę twarzy. Podczas zabiegu nie używa się sprzętu;

–    zabieg polega na aplikacji wysokich stężeń składników aktywnych, które zawarte są w produkcie i aplikowane poprzez odpowiednio dobrane techniki wcierania prowadzące do uciskania fibroblastów, co w konsekwencji prowadzi do pobudzenia produkcji kolagenu i elastyny;

–    klient oczekuje zapewnienia odpowiedniej pielęgnacji twarzy oraz uzyskania efektu pielęgnacyjno-upiększającego w przyjemnej, relaksującej atmosferze;

–    efektem świadczenia – zgodnie z oczekiwaniem zleceniodawcy - jest odżywiona, zadbana i piękniejsza skóra.

Zabieg należy do grupy zabiegów (…), które polegają na aplikacji wysokich stężeń składników aktywnych, zawartych w określonych produktach, i aplikowaniu poprzez odpowiednio dobrane techniki wcierania. Stosowane techniki prowadzą do uciskania fibroblastów, co pobudza produkcję kolagenu i elastyny.

Zgodnie ze wskazaniem Wnioskodawcy – jest wykonywany w SPA przez osobę, która nie potrzebuje formalnych kwalifikacji. Zabieg nie jest inwazyjny, nie wymaga konsultacji lekarskiej, a osoba go wykonująca przeszła szkolenia w zakresie właściwych sposobów aplikacji kosmetyków na ciało. Cechą charakterystyczną zabiegu jest wykonywanie go przy użyciu odpowiednich technik masażu.

Z przedłożonego do uzupełnienia wniosku o wydanie WIS cennika wynika, że: „(…)”.

Celem zabiegu jest głęboka pielęgnacja i odżywienie skóry oraz pobudzenie skóry do produkcji kolagenu i elastyny. Efektem jest piękniejsza i odżywiona skóra.

Masaż wraz z kosmetykiem niewątpliwie wpływa na kondycję skóry, niemniej wykazuje również działanie relaksacyjne – skupia się nie tylko na skórze, ale i na mięśniach. W wyniku masażu dochodzi do uciskania fibroblastów, co w konsekwencji prowadzi do pobudzenia produkcji kolagenu i elastyny.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku z dnia 16 grudnia 2024 r., czytamy:

„Aby zapewnić dobrą atmosferę w trakcie zabiegu włączona jest odpowiednia muzyka, z dyfuzorów ulatnia się zapach olejku eterycznego”.

Dodatkowo po zabiegu klient otrzymuje herbatę (…), która to jest wliczona w cenę usługi.

Wnioskodawca zapewnia sprzyjające warunki, atmosferę do relaksacji chociażby poprzez, włączenie muzyki oraz dyfuzorów z zapachem olejku eterycznego, a sam zabieg odbywa się w miejscu określonym przez Stronę jako SPA.

Termin „SPA” odnosi się ogólnie do wszelkich zabiegów na ciało mających na celu ogólną poprawę kondycji skóry oraz samopoczucia. Salony SPA posiadają w swej ofercie masaże, zabiegi relaksacyjne, odprężające, pielęgnacji ciała czy rytuały mogące być kombinacją ww. usług. Z powyższego wynika, że zabieg SPA nie jest nakierowany wyłącznie na upiększenie, poprawienie urody, ale również relaks, odprężenie, poprawę samopoczucia.

Z tego też powodu z akt sprawy wynika, że oczekiwania klienta względem świadczenia – zabiegu na twarz (…) – koncentrują się na odpowiedniej pielęgnacji w przyjemnej, relaksującej atmosferze.

Cechą charakterystyczną przedmiotowego zabiegu jest zatem wykonywanie go przy użyciu odpowiednich technik masażu. Nie ulega wątpliwości, że zastosowanie odpowiednich technik mających formę masażu twarzy świadczy o relaksacyjnym charakterze zabiegu. Odpowiednia technika ruchów osoby wykonującej zabieg sprawia, że klienci czują się odprężeni, poprawie ulega nie tylko wygląd skóry, ale i samopoczucie klientów. Nie ulega też wątpliwości, że zastosowany podczas masażu kosmetyk ma działanie pielęgnacyjne na skórę, jednak masaż nadaje zabiegowi również wymiar relaksacyjny.

Osoba wykonująca zabieg podejmuje się bowiem wykonania specjalistycznego masażu – nieprzypadkowych ruchów, które mają prowadzić do rozszerzania naczyń krwionośnych oraz do uciskania fibroblastów. W ocenie Organu, tylko określony typ masażu, zastosowanie specjalistycznych ruchów, techniki może wpływać na ww. elementy. Pobudzenie skóry do produkcji kolagenu i elastyny nie jest rezultatem zwykłego wcierania kosmetyku bądź zastosowania nieprzemyślanych, przypadkowych ruchów, techniki.

Potrzebne jest także zauważenie, że w piśmie z dnia 16 grudnia 2024 r. opisano, że zabieg wykonuje osoba przeszkolona w zakresie właściwych sposobów aplikacji kosmetyków na ciało. Ze strony internetowej (…).

Osoba wykonująca zabieg nie jest zatem szkolona z odpowiedniego doboru kosmetyków, składników aktywnych. Przeciwnie, osoba ta posiada wiedzę w zakresie sposobu aplikacji kosmetyków na ciało. Pracownicy Wnioskodawcy muszą opanować precyzyjną technikę ruchów, aby wykonywać zabieg. Zależność ta potwierdza, że umiejętności i wiedza osoby wykonującej zabieg skupiają się na sposobie wykonania masażu, zastosowaniu odpowiednich ruchów, które pozwolą na osiągnięcie zadowalających dla klienta efektów. Charakter zabiegu skupia się na podejmowanych przez osobę wykonującą zabieg czynnościach – odpowiedniej technice masażu.

Jak wynika z przedstawionego opisu zabiegu celem jest głęboka pielęgnacja twarzy i odżywienie skóry. Rezultatem zabiegu jest odżywiona skóra oraz pobudzenie skóry do produkcji kolagenu i elastyny – ale również relaks, odprężenie. Tym samym wymaga podkreślenia przez Organ, że zastosowane techniki masażu nie mają charakteru wyłącznie pomocniczego, pobocznego i nie są niezbędne jedynie do właściwego działania zastosowanego preparatu kosmetycznego. To właśnie dzięki wcieraniu kremu dłońmi poprzez połączenie odpowiednich ruchów i ich intensywności dochodzi do uzyskania celu zabiegu.

Z dokonanej analizy wynika, że czynności składające się na usługę (świadczenie kompleksowe) – zabieg na twarz (…), zawierają cechy charakterystyczne dla pielęgnacji skóry, jak i masażu, a całe świadczenie stanowi jedno świadczenie pielęgnacyjno-relaksacyjne. Aspekt pielęgnacyjny świadczenia jest znaczący, jednak – obie cechy – pielęgnacja oraz masaż są równie ważne dla przedmiotowego zabiegu, dlatego należy uznać, że ma on charakter pielęgnacyjno-relaksacyjny. Dla klienta ważna jest zarówno pielęgnacja, jak i relaks.

Zdaniem Organu, usługa (świadczenie kompleksowe) –– zabieg na twarz (…) winna zostać zaklasyfikowana do klasy 96.04 PKWiU 2015 „Usługi związane z poprawą kondycji fizycznej.

Jak wskazano wcześniej, grupowanie 96.04.10.0 PKWiU 2015 „Usługi związane z poprawą kondycji fizycznej” obejmuje usługi świadczone przez łaźnie tureckie, sauny i łaźnie parowe, solaria, salony odchudzające, salony masażu (z wyłączeniem masażu leczniczego) i podobne usługi mające na celu poprawę samopoczucia. Skoro analizowany zabieg stanowi świadczenie pielęgnacyjno-relaksacyjne, wpływając przy tym m.in. na poprawę samopoczucia, to właściwą klasyfikacją przedmiotowego świadczenia jest klasa 96.04 PKWiU 2015 „Usługi związane z poprawą kondycji fizycznej”.

Przedmiotowego świadczenia nie można sklasyfikować do pozycji PKWiU 96.02.13.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure” bądź pozycji PKWiU 96.02.19.0 „Pozostałe usługi kosmetyczne”.

W grupowaniu 96.02.13.0 PKWiU 2015 mieszczą się usługi kosmetyczne mające na celu pielęgnację oraz upiększenie. Usługi odpowiadające pozycji 96.02.13.0 dotyczą stricte urody oraz twarzy. Usługi, które mogą być klasyfikowane do ww. grupowania to, np. usługi pielęgnacji skóry twarzy, dłoni i stóp (manicure, pedicure, naprawa paznokcia), wykonywania makijażu (okazjonalnego, permanentnego), stylizacja brwi i rzęs, henna.

Z kolei pozycja 96.02.19.0 PKWiU 2015 obejmuje usługi w zakresie higieny osobistej, pielęgnacji ciała, depilacji, naświetlania promieniami ultrafioletowymi i podczerwonymi.

Zabieg na twarz (…), który polega nie tylko na pielęgnacji, ale także zastosowaniu technik masażu mających relaksować, odprężać – wykracza poza usługi kosmetyczne. W gabinetach kosmetycznych nie są stosowane specjalne techniki masażu mające na celu wprowadzenie w stan relaksacji.

Uwzględniając powyższe, usługa (świadczenie kompleksowe) będące przedmiotem wniosku – zabieg na twarz (…) – spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych klasą 96.04 „Usługi związane z poprawą kondycji fizycznej”.

Organ wskazuje także, że zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2024/3103 z dnia 2 września 2024 r. zmieniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 451/2008 w odniesieniu do aktualizacji klasyfikacji produktów według działalności (CPA) (Dz. Urzędowy 2024/3103 z 12 grudnia 2024 r.) – usługi SPA klasyfikuje się do 96.23.

Należy zauważyć, że ww. CPA stanowiło podstawę opracowania nowego PKWiU 2025, bowiem struktura klasyfikacji PKWiU oparta jest na Statystycznej Klasyfikacji Rodzajów Działalności Gospodarczych w UE – NACE oraz Klasyfikacji Produktów według Działalności (CPA).

Na marginesie wyjaśnia się, iż z dniem 1 stycznia 2026 r. rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2025 r., poz. 1829) – wprowadzono PKWiU 2025. Jednakże, w myśl § 2 pkt 1 ww. rozporządzenia, do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług – do dnia 31 grudnia 2027 r.

–    stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676 , z 2017 r. poz. 2453 , z 2018 r. poz. 2440 , z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556 ).

Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) jest odpowiednikiem Klasyfikacji Produktów wg. Działalności (CPA Rev.2.1) wprowadzonej do stosowania w krajach członkowskich Unii Europejskiej, zachowując z nią spójność metodologiczną, zakresową i kodową do poziomu sześciu znaków. Przy wskazywaniu właściwego grupowania lub możliwych do zastosowania (przy odpowiednich uwarunkowaniach) grupowań klasyfikacji wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – Organ kieruje się zasadami budowy i logiki struktury danej klasyfikacji, jej zasadami metodycznymi, nazwami grupowań końcowych, wyjaśnieniami stanowiącymi integralną część klasyfikacji lub wyjaśnieniami i wskazówkami, zawartymi w osobnych wydawnictwach (np. noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów HS lub Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD 2007), kluczami powiązań, itp.).

Według Klasyfikacji Produktów wg Działalności (CPA Rev.2.1), grupowanie 96.02.13 Cosmetic treatment, manicuring and pedicuring services obejmuje:

This subcategory includes:

–    face and beauty treatment, including cosmetic treatment

–    manicure and pedicure services

–    counselling services on beauty, face care and make-up

This subcategory excludes:

–    health-care services such as facelifts, see 86.10.11

–    cosmetic treatment, manicuring and pedicuring services at home, see 96.02.14.

Zgodnie z tłumaczeniem za pośrednictwem strony Tłumacz Google powyższe oznacza:

Ta podkategoria obejmuje:

–    zabiegi pielęgnacyjne twarzy i urody, w tym zabiegi kosmetyczne

–    usługi manicure i pedicure

–    usługi doradcze w zakresie urody, pielęgnacji twarzy i makijażu.

Ta podkategoria nie obejmuje:

–    usług opieki zdrowotnej, takich jak lifting twarzy, patrz 86.10.11

–    usług zabiegów kosmetycznych, manicure i pedicure wykonywanych w domu, patrz 96.02.14.

Natomiast grupowanie 96.02.19 Other beauty treatment services obejmuje:

This subcategory includes:

–    personal hygiene, body care, depilation, treatment with ultraviolet rays and infrared rays and other hygiene services

This subcategory excludes:

–    medical treatment services, see division 86.

Zgodnie z tłumaczeniem za pośrednictwem strony Tłumacz Google powyższe oznacza:

Podkategoria ta obejmuje:

–    higienę osobistą, pielęgnację ciała, depilację, leczenie promieniami ultrafioletowymi i podczerwonymi oraz inne usługi higieniczne

Podkategoria ta nie obejmuje:

–    usług leczniczych, patrz dział 86.

Symbole kategorii i podkategorii (tj. na 5 i 6 poziomie) PKWiU 2015 odpowiadają ściśle symbolom CPA Rev.2.1.

W związku z powyższym wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) zakres usług zawarty w grupowaniach: PKWiU 96.02.13 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure” oraz PKWiU 96.02.19 „Pozostałe zabiegi kosmetyczne” odpowiada ściśle zakresowi usług zawartych w Klasyfikacji Produktów wg Działalności (CPA Rev.2.1).

Ponadto pomocniczo należy zwrócić w tym miejscu uwagę na nową, obowiązującą od 1 stycznia 2025 r., Polską Klasyfikację Działalności (PKD), wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2024 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. z 2024 r., poz. 1936), opartą na Statystycznej Klasyfikacji Rodzajów Działalności Gospodarczych w Unii Europejskiej (NACE).

Dla pierwszych czterech poziomów PKWiU przyjmuje się (analogicznie jak w CPA) jako kryterium podziału produktów ich pochodzenie zdefiniowane przez PKD. Na poziomach piątym i szóstym („kategorie” i „podkategorie”) w PKWiU przyjmuje się podział produktów określony na tych samych poziomach co w europejskiej klasyfikacji produktów wg działalności (CPA), przyjmując również z tej klasyfikacji pięcio- i sześciocyfrowe symbole oraz ich nazwy. Grupowania siódmego poziomu stworzone zostały dla potrzeb wyłącznie krajowych.

Zarówno w Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD 2025), jak i zaktualizowanej Klasyfikacji Produktów według Działalności (CPA) usługi SPA są klasyfikowane do 96.23. Zgodnie z kluczem powiązań PKD 2025 – PKD 2007: podklasa 96.23.Z „Działalność spa, saun i łaźni parowych” PKD 2025 odpowiada symbolowi PKD 2007 – 96.04.Z „Działalność usługowa związana z poprawą kondycji fizycznej”.

Dział 96 „Działalność usługowa indywidualna” PKD 2025 obejmuje wszystkie rodzaje działalności w zakresie usług indywidualnych, niewymienionej gdzie indziej w klasyfikacji. W szczególności obejmuje usługi, takie jak pranie i czyszczenie chemiczne wyrobów włókienniczych i futrzarskich, działalność w zakresie usług fryzjerskich, kosmetycznych, spa i podobnych oraz działalność pogrzebową i pokrewną.

Podklasa 96.23.Z PKD 2025 „Działalność spa, saun i łaźni parowych” obejmuje:

–    działalność łaźni tureckich, saun i łaźni parowych, dziennego spa, solariów, salonów oferujących zabiegi wyszczuplające oraz redukujące tkankę tłuszczową i tym podobnych,

–    działalność salonów masażu relaksacyjnego.

Podklasa ta nie obejmuje:

–    działalności usługowej związanej z poprawą kondycji fizycznej w ramach działalności związanej z zakwaterowaniem, sklasyfikowanej w odpowiednich podklasach działu 55,

–    masażu leczniczego, sklasyfikowanego w 86.95.Z,

–    działalności praktyków w zakresie shiatsu, masażu tajskiego, watsu, qigong tui na, sklasyfikowanej w 86.99.D,

–    działalności klubów i obiektów związanych ze zdrowiem, fitnessem i kulturystyką, sklasyfikowanej w 93.13.Z.

Zatem dokonana przez Organ klasyfikacja świadczenia do klasy 96.04 PKWiU 2015, pozostaje w zgodzie z opisanymi zmianami.

Podsumowując, przedmiotowe świadczenie kompleksowe spełnia kryteria i posiada właściwości dla świadczeń objętych klasą PKWiU 96.04 – „Usługi związane z poprawą kondycji fizycznej”.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

3.  Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

(…).

Zgodnie z art. 146ej ust. 1 ustawy, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, w okresie, o którym mowa w art. 146ef, może obniżać stawki podatku do wysokości 0%, 5% lub 8% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek.

W związku z powyższym, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 14 marca 2024 r. (Dz. U. z 2024 r., poz. 387) nastąpiła zmiana brzmienia załącznika rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2023 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług.

Zatem, zgodnie z § 8 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy, obniża się do wysokości 8% dla towarów i usług wymienionych w załączniku do rozporządzenia.

W załączniku do rozporządzenia w sprawie obniżonych stawek podatku normodawca wskazał klasyfikację usług, dla których obniża się stawkę podatku do wysokości 8%, tj.:

–    poz. 6 – PKWiU 96.02.13.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure”;

–    poz. 7 – PKWiU ex 96.02.14.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure, świadczone w domu”;

–    poz. 8 – PKWiU 96.02.19.0 „Pozostałe usługi kosmetyczne”.

Zauważyć należy, że klasa 96.04 PKWiU 2015 „Usługi związane z poprawą kondycji fizycznej” – do której została zaklasyfikowana usługa (świadczenie kompleksowe) – zabieg na twarz (…) nie jest wymieniona w poz. 6-8 załącznika do rozporządzenia w sprawie obniżonych stawek podatku, ustawodawca nie przewidział dla niej preferencyjnej stawki w wysokości 8%.

Tym samym dla usługi (świadczenia kompleksowego) – zabiegu na twarz (…) zastosowanie znajdzie stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

W powyższym kontekście należy przywołać prawomocny wyrok WSA w Opolu z dnia 17 września 2025 r. sygn. akt I SA/Op 395/25, dotyczący podobnego świadczenia, stanowiącego połączenie pielęgnacji i masażu ciała.

We wskazanym wyroku WSA w Opolu zauważył, że:

„(…) przytoczonego przez Spółkę stanowiska Ministerstwa Finansów nie należy postrzegać jako zgody na objęcie preferencją podatkową całego, bardzo szerokiego wachlarza usług, który oferuje branża beauty.

Regulowania prawne w tym zakresie odnoszą się precyzyjnie do klasyfikacji według jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, która w takich grupowaniach jak 96.02.13.0 oraz 96.02.19.0 nie wymienia usług pielęgnacyjno-relaksacyjnych, których element składowy stanowi masaż. Dostrzec również należy, że pod wskazanym przez Skarżącą w przypisie nr 6 oraz 7 linkiem https://legislacja.rcl.gov.pI/projekt/12382550/katalog/13041908#13041908 odnaleźć można stanowisko zgłoszone w ramach konsultacji publicznych "Beauty Razem", które zawiera tabelę - załącznik nr 1 "Wykaz obszarów branży beauty uwzględnionych i pominiętych w projekcie Ministerstwa Finansów nr 848, znak PT1.8100.1.2024". W pozycji nr 11 wskazano jako pominięty w projekcie obszar - masaż kosmetyczny, relaksacyjny, odnowa biologiczna i SPA, modelowanie sylwetki. Zatem nie sposób przyjąć, że ta kategoria usług należących do szeroko i potocznie rozumianej branży beauty jest objęta obniżoną stawką podatku od towarów i usług.

Pominięcie tej kategorii usług jako objętych stawką obniżoną uznać należy za celowe działanie, które znalazło odzwierciedlenie w brzmieniu przepisów. W tym zakresie prawodawca skorzystał z przysługującego mu prawa selektywnego wyboru towarów i usług objętych stawką obniżoną”.

Zgodnie z art. 42h ust. 3 pkt 4 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczyna z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia ostatecznej WIS w przypadku wystąpienia albo uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących jej nieprawidłowość, w szczególności w przypadku błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej wiążącej informacji stawkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej może z urzędu zmienić ją w dowolnym czasie.

W świetle powyższego należało z urzędu zmienić wiążącą informację stawkową z dnia 14 stycznia 2025 r. nr 0111-KDSB2-1.440.274.2024.2.MW, gdyż stwierdzono jej niezgodność z prawem, co nastąpiło poprzez błędne określenie klasyfikacji oraz wskazanej stawki podatku od towarów i usług.

Informacje dodatkowe:

Niniejsza decyzja o zmianie WIS nr 0110-KSI2-2.442.8.2026.6.KTG z dnia 27 kwietnia 2026 r. jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Strona może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano niniejszą decyzję, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem z usługą będącym przedmiotem tej decyzji.

Niniejsza decyzja o zmianie WIS nr 0110-KSI2-2.442.8.2026.6.KTG z dnia 27 kwietnia 2026 r. wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d, organy podatkowe wobec podmiotu, o którym mowa w art. 42b ust. 1 pkt 1 ustawy, dla którego została wydana, oraz ten podmiot w odniesieniu do świadczenia kompleksowego wykonanego w okresie ważności decyzji (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

–    podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

–    świadczenie kompleksowe, będące przedmiotem niniejszej decyzji, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

W przypadku zastosowania się przez podatnika do wydanej na jego rzecz WIS nr 0111-KDSB2-1.440.274.2024.2.MW z dnia 14 stycznia 2025 r. przed jej zmianą albo uchyleniem, przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio (art. 42c ust. 2 ustawy).

Jak stanowi art. 42c ust. 2b ustawy, w przypadku zmiany WIS z powodu wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 42h ust. 3 pkt 4, i zastosowania się przez podmiot, na rzecz którego została ona wydana, do zmienionej WIS od dnia następującego po dniu, w którym WIS została doręczona, do dnia doręczenia decyzji o zmianie WIS, przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

Powyższe uregulowania powodują, że Wnioskodawca w okresie od dnia następującego po dniu, w którym WIS nr 0111-KDSB2-1.440.274.2024.2.MW z dnia 14 stycznia 2025 r. została doręczona, do końca stosowanego przez niego okresu rozliczeniowego w podatku od towarów i usług następującego po okresie rozliczeniowym, w którym doręczono niniejszą decyzję o zmianie WIS ma prawo wyboru, czy zastosuje zmienioną WIS, czy WIS nr 0111-KDSB2-1.440.274.2024.2.MW z dnia 14 stycznia 2025 r.

Jeżeli zatem wolą Wnioskodawcy będzie zastosowanie WIS przed jej zmianą, wówczas dla przedmiotu decyzji (świadczenia kompleksowego) w ww. okresie rozliczeniowym w podatku od towarów i usług można stosować stawkę podatku w wysokości 8%, na podstawie § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2023 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług w zw. z poz. 6 załącznika do rozporządzenia.

Wybór którejkolwiek z powyższych opcji nie może skutkować niekorzystnymi skutkami prawnopodatkowymi dla Wnioskodawcy.

Niniejsza decyzja o zmianie WIS nr 0110-KSI2-2.442.8.2026.6.KTG z dnia 27 kwietnia 2026 r. jest wydawana na okres 5 lat i jest ważna od dnia następującego po dniu jej doręczenia. WIS traci ważność przed upływem tego okresu, z dniem:

1)  następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2)  wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

–    w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 1 i 2 ustawy).

Decyzja o zmianie WIS nr 0110-KSI2-2.442.8.2026.6.KTG z dnia 27 kwietnia 2026 r., wygasa z mocy prawa w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego, będącego przedmiotem niniejszej decyzji, w wyniku której wskazana w decyzji zmieniającej:

1)  klasyfikacja świadczenia kompleksowego według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług lub

2)  stawka podatku właściwa dla usługi lub

3)  podstawa prawna wskazanej stawki podatku

–    staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie niniejszej decyzji WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji, stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej, służy Wnioskodawcy odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji należy przesłać przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy korzystając z pisma dedykowanego WIS udostępnionego w e-Urzędzie Skarbowym tj. Pismo WIS, rodzaj pisma – Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).