Interpretacja 0111-KDIB1-1.4010.115.2026.1.BS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Spółka jest również polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych.

W dniu (…) A zawarło z B umowę w sprawie świadczenia usług publicznych w zakresie zagospodarowania odpadów (dalej: „Umowa wykonawcza”). Na mocy § 3 ust. 1 pkt 4) oraz § 9 ust. 2 Umowy wykonawczej A miało, z upoważnienia B, w zakresie w jakim zagospodarowanie odpadów nie będzie następowało w instalacjach prowadzonych przez A, wyłonić jako zamawiający podmioty trzecie prowadzące instalacje do przetwarzania odpadów w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego na zagospodarowanie odpadów.

A w związku z powyższym zawarła z kontrahentem (dalej: „Kontrahent” lub „Wykonawca”) trzy umowy w dniu (…), których przedmiot stanowiło zagospodarowanie odpadów komunalnych z terenu (…) dzielnic B (umowa nr …, … i …) (dalej: „Umowa”).

W pismach z dnia (…) Wykonawca wypowiedział Umowę zawartą z A oraz B ze skutkiem natychmiastowym powołując się na zaistnienie ważnych powodów wynikających z przepisów kodeksu cywilnego i ustawy o zamówieniach publicznych.

W związku z powyższym Wykonawca zaprzestał wykonywania umów (w zakresie umowy nr … wypowiedzenie zostało cofnięte przez Kontrahenta i prace wynikające z umowy były kontynuowane). Skutkiem tej sytuacji było zlecenie przez Wnioskodawcę wykonania usług innym podmiotom. A dokonywało wypłaty wynagrodzeń dla nowych wykonawców z własnych środków.

Pomiędzy stronami doszło do sporu, na skutek którego zarówno A, jak i Wykonawca skierowały wobec siebie roszczenia dochodzone w postępowaniach sądowych na podstawie pozwów cywilnych.

Pozwem z dnia (…) A wniosło o zapłatę od Wykonawcy kwoty … zł wraz z odsetkami tytułem zwrotu zwiększonych kosztów realizacji usług zagospodarowania odpadów.

A w dniu (…) ponownie pozwała Wykonawcę o zapłatę kwoty … zł wraz z odsetkami tytułem zwrotu zwiększonych kosztów realizacji usług zagospodarowania odpadów.

W dniu (…) Wykonawca pozwał A o zapłatę … zł wraz z odsetkami z tytułu wyższych kosztów zagospodarowania odpadów uzasadniających waloryzację wynagrodzenia Kontrahenta.

Spółki zdecydowały się przystąpić do mediacji. W wyniku mediacji, po przeprowadzeniu wszechstronnej oceny zaistniałego pomiędzy spółkami sporu (w szczególności z perspektywy biznesowej, finansowej, ekonomicznej, technicznej i prawnej), spółki doszły do porozumienia, że spór zaistniał z przyczyn niezawinionych i niezależnych od spółek, za które żadna z nich nie ponosi odpowiedzialności.

W konsekwencji, A oraz Wykonawca zdecydowały się na wzajemne rozliczenie roszczeń oraz wycofanie jakichkolwiek dalszych roszczeń. Z powyższych względów w dniu (…) zawarto ugodę przed Sądem Polubownym przy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej w postępowaniu mediacyjnym (dalej: „Ugoda”).

W Ugodzie zawartej przez A i Wykonawcę wskazano, że „po przeprowadzeniu z należytą starannością wszechstronnej oceny zaistniałego pomiędzy Stronami sporu (w szczególności z perspektywy biznesowej, finansowej, ekonomicznej, technicznej oraz prawnej), Strony doszły do wspólnego przekonania, że spór zaistniał z przyczyn niezawinionych i niezależnych od którejkolwiek ze Stron i za które żadna ze Stron nie ponosi odpowiedzialności”.

Sąd Okręgowy w (…) w dniu (…) wydał postanowienie sygn. akt (…) o zatwierdzeniu w całości Ugody zawartej przez A i Wykonawcę, w tym na podstawie art. 183 (14) §2 (1) k.p.c. również w zakresie spraw o sygn. akt (…) oraz (…) oraz postanowił umorzyć postępowanie w sprawie. Wobec powyższego Sąd Okręgowy w (…) postanowieniem z (…) umorzył postępowanie w sprawie (…), natomiast Sąd Okręgowy w (…) postanowieniem z dnia (…) umorzył postępowanie w sprawie (…). Przedmiotowe postanowienia stały się prawomocne.

Zgodnie z treścią zawartej Ugody, Kontrahent zobowiązał się zapłacić na rzecz A kwotę … zł brutto (słownie: …), na którą składa się kwota netto … zł (słownie: …), tytułem wynagrodzenia za podjęte przez A czynności i związane z tym rozliczenia, wskutek zmiany okoliczności realizacji Umów.

A wystawiło fakturę VAT na kwotę … zł brutto na rzecz Wykonawcy w dniu (…), z datą sprzedaży (…). Termin płatności upływał dniu (…).

Zgodnie z Ugodą, wyczerpuje ona wszelkie roszczenia spółek z tytułu Umów (jak również pozostające w związku z Umowami) objętych Pozwami A lub Pozwem Wykonawcy (co zamyka spór pomiędzy stronami), a strony zrzekają się wzajemnie wszelkich dalej idących roszczeń, niż określone w Ugodzie.

W takim stanie faktycznym Spółka powzięła wątpliwość w zakresie prawidłowego ustalenia momentu powstania przychodu w związku z otrzymanym na podstawie Ugody wynagrodzeniem.

Pytanie

Czy na gruncie ustawy o CIT, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym momentem powstania przychodu w związku z otrzymanym przez Wnioskodawcę, a wynikającym z Ugody wynagrodzeniem jest data zatwierdzenia Ugody przez sąd, tj. wynagrodzenie to stanowi dla Wnioskodawcy przychody należne z działalności gospodarczej rozpoznawane na zasadzie memoriałowej w dacie sprzedaży?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, na gruncie ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”), prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym momentem powstania przychodu w związku z otrzymanym przez Wnioskodawcę, a wynikającym z Ugody wynagrodzeniem jest data zatwierdzenia Ugody przez sąd, tj. wynagrodzenie to stanowi dla Wnioskodawcy przychody należne z działalności gospodarczej rozpoznawane na zasadzie memoriałowej w dacie sprzedaży.

Zdaniem Spółki wynagrodzenie z Ugody podlega opodatkowaniu podatkiem CIT jako przychody należne z działalności gospodarczej rozpoznawane na zasadzie memoriałowej tj. w dniu zatwierdzenia ugody przez sąd (...), wskazanej również jako data sprzedaży na fakturze VAT.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Moment powstania przychodu związanego z działalnością gospodarczą reguluje art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, w myśl którego za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

- wystawienia faktury albo

- uregulowania należności.

Ponadto zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

Dodatkowo, art. 12 ust. 3f ustawy o CIT wprowadza zasadę, zgodnie z którą za datę powstania przychodu z tytułu realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych uważa się moment realizacji tych praw.

Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

Jak wynika z powyższego, regulacje art. 12 ustawy o CIT wskazują, że w przypadku czynności dokonanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, które odnoszą się do wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi czy też częściowego wykonania usługi, przychód powinien być rozpoznany z momentem wykonania usługi czy też zbycia towaru, z momentem wystawienia faktury albo z momentem uregulowania należności, w zależności które zdarzenie wystąpi wcześniej.

Odrębne zasady ustalania przychodu zostały ustalone dla zdarzeń, w których zapłata następuje w oderwaniu od wydania rzeczy, zbycia praw majątkowych lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi. W takiej sytuacji przychód powinien zostać rozpoznany z momentem otrzymania zapłaty. Przykładowo w przypadku odszkodowań trudno uznać, że dochodzi do wydania towaru lub świadczenia usługi.

W niniejszej sprawie A wystawiła fakturę w dniu (...) na rzecz Wykonawcy z datą sprzedaży (wykonania usługi) na dzień (…) tj. dzień wydania postanowienia o zatwierdzeniu ugody.

W tym miejscu warto dodać, że pomiędzy A a Wykonawcą istniał stosunek zobowiązaniowy, w ramach którego występowały świadczenia wzajemne. Umowy określały bowiem skonkretyzowane świadczenie polegające na wykonywaniu usług związanych z zagospodarowaniem odpadów. Kontrahentowi przysługiwało określone wynagrodzenie przedstawione w Umowach. Przystępując do Umowy obie strony zaakceptowały przedstawione w niej warunki (zakres prac oraz przewidziane wynagrodzenie), natomiast zmiana okoliczności, która nastąpiła już w toku realizacji Umowy sprawiła, że konieczne było wynegocjowanie porozumienia, tak aby wartość i koszt wykonanych świadczeń przez obie strony znalazł odzwierciedlenie w ustalonym wynagrodzeniu. Zakres usług między Stronami pozostał niezmienny. Nie powstało więcej świadczeń niż było to pierwotnie określone w Umowie.

Wynagrodzenie określone w Ugodzie pozostaje w bezpośrednim związku z:

- dodatkowymi czynnościami, które należało wykonać w celu realizacji usług, których realizację A zleciło innym podmiotom;

- czynnościami podjętymi w związku z ostatecznym rozliczeniem roszczeń z tytułu Umów i ich zrzeczeniem się;

- ograniczeniem wydatków i kosztów związanych z dalszym procedowaniem sporu pomiędzy stronami i zakończeniem tego sporu.

Dodatkowo po stronie Wnioskodawcy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść związana z otrzymanym wynagrodzeniem za podjęcie przez Wnioskodawcę czynności w zakresie rozliczenia wzajemnych roszczeń i związanych z tym rozliczeń. Korzyścią tą jest również kwestia ograniczenia wydatków i kosztów związanych z dalszym procedowaniem sporu pomiędzy stronami.

Ponadto w Ugodzie strony zgodnie wskazały, że żadna ze stron nie ponosi odpowiedzialności za zaistniałą sytuację. Tymczasem podstawową przesłanką odpowiedzialności cywilnoprawnej z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania jest wina. Jak wskazano w art. 361 § 1 k.c. „Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła”. Zaś w art. 471 k.c. dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

W świetle wyżej przytoczonych przepisów, na gruncie stosunków cywilnoprawnych odpowiedzialność odszkodowawcza polega na niewykonaniu lub nienależytym wykonaniu zobowiązania przez dłużnika z jego winy, istnienia adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy działaniem lub zaniechaniem a szkodą, powstanie szkody. Brak tych przesłanek powoduje, że nie mamy do czynienia ze szkodą, za powstanie której dłużnik zobowiązany jest do wypłaty odszkodowania.

Zaś w Ugodzie zawartej przez A i Wykonawcę wskazano, że „po przeprowadzeniu z należytą starannością wszechstronnej oceny zaistniałego pomiędzy Stronami sporu (w szczególności z perspektywy biznesowej, finansowej, ekonomicznej, technicznej oraz prawnej), Strony doszły do wspólnego przekonania, że spór zaistniał z przyczyn niezawinionych i niezależnych od którejkolwiek ze Stron i za które żadna ze Stron nie ponosi odpowiedzialności”. Powyższe dowodzi temu, że w niniejszej sprawie nie sposób mówić o jakimkolwiek odszkodowaniu, skoro nie występują przesłanki odpowiedzialności odszkodowawczej w prawie cywilnym (brak winy).

Należy zatem powtórzyć, że kwota pieniężna, którą A otrzymała, nie posiada cech odszkodowania za poniesioną szkodę, gdyż nie zaistniały okoliczności, które w rozumieniu Kodeksu cywilnego powodowałyby szkodę i determinowały wypłatę odszkodowania. Płatność ta stanowić będzie należność wynikającą wprost z łączącego A i Kontrahenta stosunku zobowiązaniowego. Tym samym, otrzymane wynagrodzenie, nie nastąpi na skutek niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania. Zatem, kwotę z Ugody należy traktować jako wynagrodzenie za świadczenie usług (m.in. zrzeczenie się roszczeń).

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy wypłacona przez Wykonawca suma nie stanowi odszkodowania/rekompensaty, które byłyby rozpoznawane kasowo na podstawie art. 12 ust. 3e ustawy o CIT.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w interpretacji z dnia 5 września 2024 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.297.2024.4.EJ. W opisie stanu faktycznego sprawy wskazano, że spółka, której jedynym udziałowcem jest gmina, odpowiada za zarządzanie stacją pasażerską. Jeden z przewoźników nie zawarł z wnioskodawcą odpowiedniej umowy o dostęp do dworca kolejowego. Z tytułu faktycznego korzystania ze stacji wnioskodawca jednak naliczał opłaty. Celem uregulowania spornej sytuacji strony zawarły ugodę. Kontrahent zobowiązał się zapłacić spółce kwoty za bezumowne korzystanie, tytułem kwoty głównej, odsetek za zwłokę od kwoty głównej oraz zwrotu kosztów postępowania sądowego. DKIS stwierdził, że „W wydanej dla Państwa interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług z 5 września 2024 r. znak: 0111-KDIB3-3. 4010.297.2024.3.AM w przedmiocie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 wskazano, iż: (...) przedstawiona przez Państwa we wniosku sytuacja spełnia definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy i na podstawie art. 5 ust. 1 podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji, kwoty otrzymane przez Państwa w wyniku zawarcia Ugody będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT jako wynagrodzenie z tytułu świadczonych przez Państwa usług udostępnienia stacji pasażerskiej. Zatem, skoro w sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem usług to przychody Spółki w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych będą stanowiły przychody z działalności gospodarczej. Co w konsekwencji oznacza, że dla tych przychodów znajduje zastosowanie art. 12 ust. 3 updop”.

Natomiast, w zakresie opodatkowania VAT takich świadczeń z ugód, utrwalona już linia interpretacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej potwierdza, że są one opodatkowane VAT.

Przykładowo:

-    interpretacja dnia 12 marca 2021 r., Znak: 0111-KDIB3-1.4012.931.2020.2.ICZ: „Jak stwierdzono wyżej świadczeniem jest każde zachowanie polegające na działaniu, zaniechaniu działania lub znoszeniu (tolerowaniu) określonej sytuacji lub stanu rzeczy. Tak rozumiane świadczenie wykonywane jest w uzgodnieniu i w interesie drugiej strony. Zatem wynagrodzenie, które wypłaciła X, w formie tzw. odszkodowania, na rzecz M. nie wiąże się z niewykonaniem bądź nienależytym wykonaniem zobowiązania, czy szkodą. Zatem powyższe działania dokonane przez ww. podmioty na podstawie zawartej Ugody doprowadziły do ustania wzajemnych roszczeń (dochodzonych przez Sądem w Postepowaniu I i III) wynikających z zawartej długoterminowej umowy sprzedaży Praw Majątkowych, będących potwierdzeniem wytworzenia energii elektrycznej w farmie wiatrowej należącej do M. […] Reasumując, zawarta Ugoda przez M. sp. z o.o. z X S.A. polegające na zrzeczeniu się wszelkich roszczeń związanych w jakikolwiek sposób z Umową i powiązanych z tą Umową zgłoszeń transakcji sprzedaży Praw Majątkowych - w zamian za wypłacone wynagrodzenie – „Kwoty Płatności”, stanowi odpłatne świadczenie usługi, w rozumieniu z art. 8 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.

-    interpretacja z dnia 10 stycznia 2024 r., Znak: 0114-KDIP1-1.4012.659.2023.2.MKA: „Wypłatę określonej w Ugodzie kwoty pieniężnej przez Zamawiającego należy traktować, jako świadczenie wykonywane na rzecz drugiej strony, co wypełnia wskazaną przesłankę uznania za usługę, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Należy zwrócić uwagę, że w przypadku opisanym we wniosku możemy wskazać konkretnego beneficjenta tej usługi (Zamawiającego), który w związku z zaistnieniem określonych okoliczności jest zobowiązany do wypłaty ustalonego w Ugodzie wynagrodzenia. W konsekwencji należy stwierdzić, że przedmiotowe wynagrodzenie wypłacone Wnioskodawcy (wynikające z Ugody) stanowi wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Płatność uzgodniona w ramach Ugody w związku z powstaniem dodatkowych kosztów realizacji usługi, stanowi dodatkowe wynagrodzenie należne wykonawcy z tytułu świadczonych przez niego usług i w konsekwencji podlega opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT”.

-     interpretacja z dnia 25 lutego 2022 r., Znak: 0114-KDIP4-1.4012.718.2021.2.BS: „Z przedstawionych przez Państwa okoliczności sprawy wynika, że dopiero w wyniku toczących się rozmów pomiędzy Wnioskodawcą, B. a D. zawarte zostało Porozumienie, zgodnie z którym B. ma zapłacić na rzecz Spółki kwotę ... zł, którą nazwaliście Państwo – „rekompensatą”. D. natomiast zobowiązał się do udzielenia bezzwrotnego kredytu na zakup swoich towarów w kwocie... dolarów amerykańskich, który może być wykorzystany przez każdy podmiot B. z grupy (...). Kredyt ma być dostępny dla B., po uzyskaniu potwierdzenia dokonania płatności przez B. na rzecz Spółki. Na mocy Porozumienia, Wnioskodawca zobowiązał się nie składać powództwa przeciwko B. i D., zwalniając te podmioty z wszelkiej odpowiedzialności w związku z zaistniałą sytuacją. B. natomiast zobowiązało się nie składać powództwa przeciwko D., zwalniając tę firmę z wszelkiej odpowiedzialności w związku z zaistniałą sytuacją. […] Wypłatę określonej w umowie kwoty pieniężnej przez B. na rzecz Wnioskodawcy należy traktować jako zapłatę za wykonywane świadczenie na rzecz drugiej strony, co wypełnia wskazaną przesłankę uznania za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. Rekompensata została wypłacona Spółce w zamian za konkretne i zindywidualizowane świadczenie jakim jest zgoda na wcześniejsze rozwiązanie umowy na mocy Porozumienia, co generowało po stronie Spółki określone koszty (np. związane z koniecznością zapewnienia produktu zastępczego odbiorcom końcowym) wraz ze zwolnieniem B. i D. z wszelkiej odpowiedzialności w związku z zaistniałą sytuacją i nie złożenie przeciwko nim powództwa”.

-    interpretacja z dnia 26 kwietnia 2023 r., Znak: 0114-KDIP4-3.4012.80.2023.2.MAT: „Co prawda w związku z realizacją zadania będącego przedmiotem Umowy między Wnioskodawcami doszło do sporu. Z opisu sprawy wynika jednak, że strony postanowiły zawrzeć Ugodę, na podstawie której Spółka zobowiązała się do zapłaty na rzecz Kontrahenta ustalonej w treści Ugody kwoty pieniężnej, powiększonej o obowiązujący podatek VAT, w terminie uzgodnionym w Ugodzie. W zamian za to, Kontrahent zrzeka się wszelkich roszczeń i żądań będących przedmiotem postępowania oraz innych wynikających z Umowy, jakie Kontrahent ma lub może mieć w przyszłości względem Spółki. Na analogicznych zasadach, swoich roszczeń względem Kontrahenta zrzeka się również Spółka. Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika więc, że w rozpatrywanym przypadku mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną - świadczenie w zamian za wynagrodzenie określone w odrębnej umowie - Ugodzie. Jak stwierdzono wyżej, świadczeniem jest każde zachowanie polegające na działaniu, zaniechaniu działania lub znoszeniu (tolerowaniu) określonej sytuacji lub stanu rzeczy […] W konsekwencji należy stwierdzić, że przedmiotowe wynagrodzenie wypłacone Kontrahentowi stanowi wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, wynikające wprost z zawartej między Stronami Ugody”.

Skoro bowiem na gruncie VAT kwota otrzymana na podstawie ugody jest traktowana jako wynagrodzenie za określone świadczenie (np. zrzeczenie się dalszych roszczeń, zaniechania dalszych postępowań sądowych), to z tego względu uzyskane przez A środki powinny być rozpoznane jako przychód podatkowy zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT (tj. związany z działalnością gospodarczą, z wykonanej usługi) – celem zachowania spójności systemowej.

Mając na uwadze:

-    braki odpowiedzialności którejkolwiek ze stron za zmiany przy wykonywaniu umowy o zagospodarowanie odpadami (brak przesłanki odpowiedzialności odszkodowawczej), a także

-    fakt, iż na gruncie VAT zawarcie Ugody i wypłacone w jej ramach środki stanowią wynagrodzenie za usługę (odpłatne świadczenie),

wynagrodzenie otrzymane przez A na podstawie Ugody powinno zostać rozpoznane jako przychód powstały z dniem określonym w art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, tj. w dniu zatwierdzenia ugody przez sąd (...).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach podmiotów, które o ich wydanie wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej zgodnie z którym:

Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.