Ustalenia, czy w opisanym przypadku do obliczenia różnic kursowych, o których mowa w art. 15a ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT, należy zastosować kurs waluty, o którym mowa w zdaniu pierwszym ust. 4 art. 15a, czy kurs waluty, o którym mowa w zdaniu drugim ust. 4 art. 15a oraz czy saldo powstałe na koncie księgi „środki pieniężne w drodze” stanowi różnicę kursową w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Spółka prowadzi sprzedaż przez internet w walutach obcych, gromadząc środki na rachunkach walutowych. Planuje bezpośrednią wymianę jednej waluty obcej na inną bez pośrednictwa PLN, np. przelew z rachunku USD na EUR z automatycznym przewalutowaniem. W księgach używa konta 'środki pieniężne w drodze'.…
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 29 kwietnia 2026 r. (data wpływu w tym samym dniu).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego (sformułowany ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z 29 kwietnia 2026 r.)
Spółka prowadzi sprzedaż poprzez własny sklep internetowy. Część z transakcji dokonywana jest w walutach obcych, tj. należności od klientów określone są w walutach obcych i są w walutach obcych przez nich regulowane. W związku z tym na rachunkach walutowych spółki gromadzą się środki walutowe w różnych walutach obcych. Środki te są następnie wykorzystywane do regulowania zobowiązań w walutach obcych albo sprzedawane (wymieniane w banku na PLN).
Wnioskodawca planuje jednak od czasu do czasu wykorzystać środki walutowe w inny sposób, a mianowicie wymienić je bezpośrednio z jednej waluty obcej na inną, bez pośrednictwa PLN, np. poprzez przelew pomiędzy własnymi rachunkami walutowymi (np. z rachunku USD na rachunek EUR) - takiej sytuacji nastąpi automatyczne przewalutowanie, zgodnie z walutami rachunków, pomiędzy którymi dokonany zostanie przelew. W księgach handlowych transakcja taka zostanie odnotowana przez konto księgi „środki pieniężne w drodze”, tzn. jeden zapis będzie to przeksięgowanie pomiędzy kontem księgi odpowiadającym rachunkowi źródłowemu a kontem księgi „środki pieniężne w drodze”, a drugi zapis będzie to przeksięgowanie pomiędzy kontem księgi „środki pieniężne w drodze”, a kontem księgi odpowiadającym rachunkowi docelowemu.
Spółka ustala różnice kursowe na podstawie art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”).
Pytania
1. Czy w opisanym przypadku do obliczenia różnic kursowych, o których mowa w art. 15a ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT (tj. do obliczenia wartości środków w dniu ich wpływu lub wypływu), należy zastosować kurs waluty, o którym mowa w zdaniu pierwszym ust. 4 art. 15a (kurs faktycznie zastosowany), czy kurs waluty, o którym mowa w zdaniu drugim ust. 4 art. 15a (kurs średni NBP z poprzedniego dnia roboczego)?
(pytanie sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z 29 kwietnia 2026 r.)
2. Czy saldo powstałe na koncie księgi „środki pieniężne w drodze” stanowi różnicę kursową w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Państwa stanowisko w sprawie
Ad 1 (stanowisko sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z 29 kwietnia 2026 r.)
Zdaniem wnioskodawcy, do obliczenia wartości środków w dniu ich wpływu lub wypływu należy zastosować kursy średnie NBP (o których mowa w zdaniu drugim ust. 4 art. 15a ustawy o CIT) odpowiednich walut z tego względu, że w żadnym momencie nie występuje kurs faktycznie zastosowany. Co prawda w przebiegu transakcji w opisanym przykładzie ujawni się kurs jednej waluty obcej do drugiej, ale przecież w przywołanych przepisach poprzez „kurs waluty” rozumie się „kurs waluty do PLN”, który w żaden sposób tu nie występuje, ponieważ transakcja nie obejmuje PLN. Z tego względu nie ma fizycznej możliwości zastosowania żadnego kursu faktycznie zastosowanego. Ewentualne publikowane kursy bankowe zmieniają się w czasie rzeczywistym (nawet wielokrotnie w ciągu godziny), różne dla różnych transakcji nawet w tym samym czasie, ale i tak niekoniecznie muszą być użyte do wyliczenia kursu, po jakim bank dokona przewalutowania pomiędzy dwiema walutami obcymi i ich zastosowanie do obliczenia wartości środków (a w konsekwencji do wyliczenia różnic kursowych, o których mowa w art. 15a ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT) nie tylko jest niemożliwe, ale po prostu sprzeczne ze stanem faktycznym (winno być: zdarzeniem przyszłym).
Ad 2
Zdaniem wnioskodawcy, ponieważ po jednej stronie konta księgi „środki pieniężne w drodze” zostanie zaksięgowana kwota w PLN stanowiąca iloczyn kwoty rozchodu (przelewu wychodzącego) w walucie źródłowej i kursu NBP tej waluty, a po drugiej stronie kwota w PLN stanowiąca iloczyn kwoty wpływu (przelewu przychodzącego) w walucie docelowej i kursu NBP tej waluty, a kwoty te zazwyczaj będą różne, na koncie księgi „środki pieniężne w drodze” powstanie zazwyczaj niezerowe saldo. Saldo to nie stanowi podatkowej różnicy kursowej, ponieważ tego typu różnica kursowa nie jest wymieniona w art. 15a ustawy o CIT ani w żadnym z pięciu punktów ust. 2, ani w żadnym z pięciu punktów ust. 3.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):
Podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:
1) art. 15a, albo
2) przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust. 3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez firmy audytorskie.
Z wniosku wynika, że ustalają Państwo różnice kursowe na podstawie art. 15a ustawy o CIT. Oznacza to, że ocena skutków podatkowych opisanych operacji powinna zostać dokonana wyłącznie w oparciu o tzw. metodę podatkową.
I tak zgodnie z art. 15a ustawy o CIT:
Różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.
Zdarzenia, z którymi ustawodawca wiąże skutki w postaci wystąpienia podatkowych różnic kursowych, wymienione zostały w art. 15a ust. 2 (dodatnie różnice kursowe) i ust. 3 (ujemne różnice kursowe) ustawy o CIT.
Stosownie do art. 15a ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT:
Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5.
Natomiast art. 15a ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT stanowi, że:
Ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5.
Powołane powyżej przepisy określają sytuacje, kiedy powstają podatkowe różnice kursowe od własnych środków pieniężnych, powstają one w sytuacji, gdy wartość środków (wartości pieniężnych) w walucie obcej w dniu ich nabycia (wpływu na rachunek bankowy) jest inna niż ich wartość w dniu ich wypływu z tego rachunku.
Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 dotyczą ustalenia, czy w opisanym przypadku do obliczenia różnic kursowych, o których mowa w art. 15a ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT (tj. do obliczenia wartości środków w dniu ich wpływu lub wypływu), należy zastosować kurs waluty, o którym mowa w zdaniu pierwszym ust. 4 art. 15a (kurs faktycznie zastosowany), czy kurs waluty, o którym mowa w zdaniu drugim ust. 4 art. 15a (kurs średni NBP z poprzedniego dnia roboczego).
W przedstawionym zdarzeniu przyszłym wskazali Państwo, że planują Państwo od czasu do czasu wykorzystać środki walutowe w inny sposób, a mianowicie wymienić je bezpośrednio z jednej waluty obcej na inną, bez pośrednictwa PLN, np. poprzez przelew pomiędzy własnymi rachunkami walutowymi (np. z rachunku USD na rachunek EUR) - takiej sytuacji nastąpi automatyczne przewalutowanie zgodne z walutami rachunków, pomiędzy którymi dokonany zostanie przelew.
Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie dochodzi do przewalutowania, ponieważ nie dochodzi do wymiany waluty PLN na walutę obcą i odwrotnie waluty obcej na PLN, tylko do wymiany jednej waluty obcej na inna walutę obcą, a w takiej sytuacji nie powstają podatkowe różnice kursowe, o których mowa w art. 15a ust. 2 pkt 3 oraz ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT. W konsekwencji w momencie wymiany jednej waluty obcej na inną walutę obcą nie ustala się kursu, który służyłby do obliczenia różnic kursowych. Nie jest to bowiem żaden z momentów wskazanych w art. 15a ust. 2 pkt 3 oraz ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT, ponieważ nie jest to dzień wpływu waluty, ani dzień zapłaty lub innej formy wypływu tej waluty.
W związku z powyższym, skoro w wyżej opisanej sytuacji nie ustala się kursu, który służyłby do obliczenia różnic kursowych ponieważ w tej sytuacji podatkowe różnice kursowe nie powstają, to Państwa stanowisko do pytania nr 1 należało uznać za nieprawidłowe.
Natomiast odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 2 dotyczącego ustalenia, czy saldo powstałe na koncie księgi „środki pieniężne w drodze” stanowi różnicę kursową w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy wskazać, że stosownie do art. 15a ust. 2 ustawy o CIT:
Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:
1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
4) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;
5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.
Natomiast zgodnie z art. 15a ust. 3:
Ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:
1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
4) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;
5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.
Zamiana jednej waluty obcej na inną walutę obcą nie stanowi „rozchodu waluty” w rozumieniu podatkowym (nie dochodzi do wyzbycia się waluty w relacji do PLN), lecz jedynie jej konwersję.
Różnice kursowe od własnych środków pieniężnych powstają zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3 CIT, gdy dochodzi do faktycznego wypływu waluty (np. zapłaty za zobowiązanie).
Mając na względzie powołane wyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że przelew pomiędzy własnymi rachunkami walutowymi (np. z rachunku USD na rachunek EUR) nie skutkuje powstaniem podatkowych różnic kursowych.
Przesunięcie środków między własnymi rachunkami (nawet z przewalutowaniem) jest operacją neutralną podatkowo. Różnica, która pojawia się na koncie „środki pieniężne w drodze”, ma charakter wyłącznie bilansowy (techniczny). Wynika ona z różnicy wyceny rozchodu waluty źródłowej (USD) i wpływu waluty docelowej (EUR) według kursów NBP. Zatem saldo na koncie „środki pieniężne w drodze” nie stanowi podatkowej różnicy kursowej.
Tym samym Państwa stanowisko do pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo