Interpretacja 0111-KDIB1-1.4010.166.2026.3.RH

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo, w odpowiedzi na wezwanie pismami z 28 kwietnia 2026 r. oraz 20 maja 2026 r. (wpływ odpowiednio w tych samych dniach).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Spółka posiadała w ewidencji środków trwałych nieruchomość wykorzystywaną na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Nieruchomość została nabyta w 2010 r. i stanowiła środek trwały podlegający amortyzacji podatkowej.

Sprzedaż ta: miała charakter incydentalny, nie stanowiła przedmiotu podstawowej działalności Spółki, została wykazana jako pozostały przychód operacyjny, była zwolniona z podatku VAT.

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 28 kwietnia 2026 r. oraz 20 maja 2026 r. na zadane w wezwaniu pytania udzielono odpowiedzi w następujący sposób:

1. Co jest przedmiotem działalności gospodarczej Państwa Spółki?

ODP: Przedmiotem podstawowej działalności gospodarczej Spółki jest działalność w zakresie świadczenia usług, w szczególności usług związanych z obsługą sprzętu, utrzymaniem dróg, czyszczeniem, zamiataniem, myciem oraz świadczeniem usług sprzętowo-transportowych. Sprzedaż nieruchomości, której dotyczy wniosek, nie stanowiła podstawowej, stałej ani typowej działalności Spółki. Spółka nie prowadziła działalności polegającej na regularnym obrocie nieruchomościami jako towarem handlowym. Przedmiotowa nieruchomość stanowiła składnik majątku trwałego Spółki, była ujęta w ewidencji środków trwałych i podlegała amortyzacji.

2. Kiedy sprzedali Państwo nieruchomość, o której mowa we wniosku?

ODP: Nieruchomość została nabyta przez Spółkę wiele lat przed sprzedażą, w 2010 r. i była wykorzystywana jako składnik majątku trwałego Spółki. Sprzedaż tej nieruchomości nastąpiła w roku podatkowym 2025 na podstawie aktu notarialnego z dnia 31 grudnia 2025 r.

3. Za jaki rok podatkowy chcecie Państwo wiedzieć czy spełniacie definicję małego podatnika w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”)? W związku z tym proszę wskazać:

Czy wartość przychodu ze sprzedaży łącznie z wartością przychodu ze sprzedaży środka trwałego w postaci nieruchomości oraz bez tej wartości ze sprzedaży środka trwałego (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro?

ODP: Spółka wnosi o wydanie interpretacji w zakresie ustalenia, czy w roku podatkowym 2026 spełnia definicję „małego podatnika” w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, przy założeniu, że w poprzednim roku podatkowym 2025 uzyskała przychód ze sprzedaży w ramach podstawowej działalności oraz incydentalny przychód ze sprzedaży nieruchomości stanowiącej środek trwały.

Wartość przychodów Spółki za poprzedni rok podatkowy wyniosła:

a) przychody ze sprzedaży podstawowej działalności: (…) zł netto, (…) zł brutto;

b) przychód ze sprzedaży nieruchomości stanowiącej środek trwały: (…) zł (kwota brutto – sprzedaż zwolniona z VAT);

c) łączna wartość przychodów z uwzględnieniem sprzedaży nieruchomości: (…) zł.

Sprzedaż nieruchomości korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, na podstawie właściwych przepisów ustawy o VAT, w szczególności art. 43 ustawy o VAT. Dochód uzyskany ze sprzedaży został rozpoznany i opodatkowany podatkiem dochodowym od osób prawnych.

4. Jakie skutki podatkowe zamierzają Państwo wywieść z faktu, że Spółka pytając o sposób ustalenia limitu przychodów ze sprzedaży, spełnia definicję małego podatnika, o którym mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT?

ODP: Skutkiem podatkowym, którego dotyczy wniosek, jest ustalenie, czy Spółka może posiadać status „małego podatnika” w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, a w konsekwencji korzystać z uprawnień podatkowych przewidzianych dla małych podatników, w tym z możliwości stosowania obniżonej 9% stawki CIT, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, o ile spełnione są również pozostałe warunki ustawowe.

Dodatkowo, Spółka oświadcza, że:

-  nie jest podatnikiem, o którym mowa w art. 19 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

-  nie została utworzona w wyniku przekształcenia, połączenia ani podziału podmiotów,

-  nie została utworzona przez wniesienie przedsiębiorstwa, zorganizowanej części przedsiębiorstwa ani składników majątku wskazanych w art. 19 ust. 1a ustawy o CIT,

-  nie dokonała podziału przez wydzielenie,

-  nie wniosła do innego podmiotu przedsiębiorstwa, zorganizowanej części przedsiębiorstwa ani składników majątku wskazanych w art. 19 ust. 1c ustawy o CIT,

-  nie wchodzi w skład podatkowej grupy kapitałowej, nie jest fundacją rodzinną.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 20 maja 2026 r.)

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym jednorazowy przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości stanowiącej środek trwały, nabytej wiele lat wcześniej, amortyzowanej i wykorzystywanej w działalności Spółki, niewchodzącej w zakres zwykłej działalności Spółki, nie powinien być uwzględniany przy ustalaniu wartości „przychodu ze sprzedaży” w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, a w konsekwencji Spółka – przy spełnieniu pozostałych warunków ustawowych - posiada status małego podatnika i może stosować obniżoną 9% stawkę CIT, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 20 maja 2026 r.)

W ocenie Wnioskodawcy, jednorazowy przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości stanowiącej środek trwały, nabytej wiele lat wcześniej, amortyzowanej i wykorzystywanej w działalności Spółki, niewchodzącej w zakres zwykłej działalności gospodarczej Spółki, nie powinien być uwzględniany przy ustalaniu wartości „przychodu ze sprzedaży” w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT.

W konsekwencji, przy spełnieniu pozostałych warunków ustawowych określonych w ustawie o CIT, Spółka posiada status małego podatnika i jest uprawniona do stosowania obniżonej 9% stawki podatku dochodowego od osób prawnych, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Przedmiotem wniosku jest ustalenie skutków podatkowych związanych z możliwością stosowania przez Spółkę obniżonej 9% stawki CIT przewidzianej dla małych podatników.

W ocenie Spółki jednorazowa, incydentalna sprzedaż nieruchomości stanowiącej środek trwały, wykorzystywany przez wiele lat w działalności gospodarczej Spółki, nie powinna być traktowana jako „przychód ze sprzedaży” w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT dla potrzeb ustalenia statusu małego podatnika.

Sprzedaż ta nie stanowiła elementu podstawowej działalności gospodarczej Spółki, nie dotyczyła obrotu nieruchomościami jako towarem handlowym i miała charakter jednorazowy oraz uboczny względem działalności operacyjnej Spółki.

Uwzględnienie takiego incydentalnego zdarzenia przy ustalaniu limitu małego podatnika prowadziłoby do zawyżenia skali działalności Spółki i pozbawienia jej prawa do preferencyjnej 9% stawki CIT, mimo że podstawowa działalność gospodarcza Spółki mieści się w limicie przewidzianym w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT.

W konsekwencji Spółka stoi na stanowisku, że spełnia warunki uznania jej za małego podatnika w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT oraz jest uprawniona do stosowania obniżonej 9% stawki podatku dochodowego od osób prawnych określonej w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Na mocy ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2159) od 1 stycznia 2019 r. wprowadzone zostały zmiany dotyczące art. 19 ustawy o CIT. Od tego okresu istnieje możliwość stosowania obniżonej stawki podatku dochodowego od osób prawnych wynoszącej 9%.

Zgodnie z treścią znowelizowanego art. 19 ust. 1 ustawy o CIT:

Podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, wynosi:

1) 19% podstawy opodatkowania;

2) 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych – w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro, z wyjątkiem podatników określonych w pkt 5, przy czym:

a) kwotę 2 000 000 euro przelicza się na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł,

b) jeżeli rok podatkowy podatnika był dłuższy albo krótszy niż 12 miesięcy, kwotę 2 000 000 euro ustala się jako iloczyn 1/12 tej kwoty i liczby pełnych miesięcy w tym roku podatkowym, a w przypadku gdy rok podatkowy nie obejmuje pełnego miesiąca kalendarzowego, za pełny miesiąc przyjmuje się okres trwający 30 dni;

3) 23% podstawy opodatkowania - w przypadku podatników będących:

a) bankiem krajowym, bankiem zagranicznym i instytucją kredytową w rozumieniu odpowiednio art. 4 ust. 1 pkt 1, 2 i 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, z wyjątkiem podatników będących bankiem spółdzielczym w rozumieniu art. 20 ust. 1 tej ustawy,

b) podatkową grupą kapitałową, w skład której wchodzi bank krajowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, w części, w jakiej dochód tego banku pozostaje do sumy dochodów spółek wchodzących w skład tej podatkowej grupy kapitałowej;

4) 21% podstawy opodatkowania - w przypadku podatników będących:

a) bankiem spółdzielczym w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe,

b) spółdzielczą kasą oszczędnościowo-kredytową;

5) 11% podstawy opodatkowania - w przypadku podatników, o których mowa w pkt 3 lit. a albo pkt 4, spełniających warunek określony w pkt 2, przy czym przepisy ust. 1a-1e stosuje się odpowiednio.

Wskazać należy, że art. 19 ust. 1 pkt 2 został zmieniony przez art. 2 pkt 17 - ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2123, dalej: „ustawa nowelizująca”) zmieniający ustawę z dniem 1 stycznia 2021 r.

Obniżona stawka podatku 9% jest stosowana w odniesieniu do przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych i ma zastosowanie wyłącznie do małych podatników oraz podatników rozpoczynających działalność, z zastrzeżeniem ust. 1a-1e ww. ustawy, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości 2.000.000 euro. Po przekroczeniu tego limitu podatnik traci prawo do obniżonej stawki podatku.

Stosownie do art. 19 ust. 1a ustawy o CIT:

Podatnik, który został utworzony:

1) w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę, albo

2) w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo

3) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo

4) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników, albo

5) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, jeżeli w roku podatkowym, w którym podatnik został utworzony, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, zostało do niego wniesione na poczet kapitału uprzednio prowadzone przedsiębiorstwo, zorganizowana część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14

- nie stosuje przepisu ust. 1 pkt 2 w roku podatkowym, w którym rozpoczął działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.

W myśl art. 19 ust. 1c ustawy o CIT:

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do:

1) spółki dzielonej,

2) podatnika, który wniósł tytułem wkładu do innego podmiotu, w tym na poczet kapitału:

a) uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, lub

b) składniki majątku uzyskane przez tego podatnika w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli ten podatnik posiadał udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników

- w roku podatkowym, w którym dokonano podziału albo wniesiono wkład, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.

Zgodnie z art. 19 ust. 1d ustawy o CIT:

Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika.

Powyższe przepisy odwołują się niejednokrotnie do pojęcia „małego podatnika”. Definicja „małego podatnika” została zawarta w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, zgodnie z którą,

ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady, podatek dochodowy od osób prawnych jest obliczany według stawki 19% na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Niektórzy podatnicy mogą jednak korzystać z opodatkowania podatkiem dochodowym według stawki 9%. Jest tak w przypadku podatników, u których przychody ogółem osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości 2 000.000 euro (art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT), o ile podatnicy ci posiadają status małego podatnika (art. 19 ust. 1d ustawy o CIT) lub rozpoczynają prowadzenie działalności gospodarczej (art. 19 ust. 1e ustawy o CIT). Stawka 9% nie dotyczy przychodów/dochodów z zysków kapitałowych.

Górny limit przychodów za poprzedni rok podatkowy, który uprawniał do uznania za małego podatnika w 2026 r. (przeliczenie na złote kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na 1 października 2025 r. (1 euro = 4,2586 zł), w zaokrągleniu do 1000 zł), wynosi 8 517 000 zł.

Natomiast górny limit przychodów w roku podatkowym 2026, który uprawniał do stosowania stawki 9% od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych (przeliczenie na złote kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł) wg kursu 1 euro = 4,2156 z 2 stycznia 2026 r. - w przypadku, gdy początek roku podatkowego podatnika pokrywa się z rokiem kalendarzowym, wynosi 8 431 000 zł.

Państwa wątpliwości w sprawie, dotyczą ustalenia, czy jednorazowy przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości stanowiącej środek trwały, nabytej wiele lat wcześniej, amortyzowanej i wykorzystywanej w działalności Spółki, niewchodzącej w zakres zwykłej działalności Spółki, nie powinien być uwzględniany przy ustalaniu wartości „przychodu ze sprzedaży” w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, a w konsekwencji Spółka – przy spełnieniu pozostałych warunków ustawowych - posiada status małego podatnika i może stosować obniżoną 9% stawkę CIT, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Zauważyć należy, że wskazane w art. 4a pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, sformułowanie „wartość przychodu ze sprzedaży” nie zostało zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Wskazać także należy, że nie należy tego pojęcia utożsamiać z pojęciem przychodu podatkowego. W związku z tym należy dokonać literalnej wykładni tego pojęcia. Zatem przy obliczaniu powyższego limitu należy uwzględnić wszelkie przychody ze sprzedaży osiągnięte przez danego podatnika, w tym także zwolnione od podatku dochodowego oraz przychody ze sprzedaży zaliczane do zysków kapitałowych z wyłączeniem przychodów osiąganych z innego tytułu niż sprzedaż, np. uzyskane odszkodowania, odsetki od środków finansowych na rachunku bankowym, dotacje, dopłaty lub refundacje kosztów.

Z opisu sprawy wynika, że w 2025 r. dokonaliście Państwo sprzedaży nieruchomości, wykorzystywanej na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Nieruchomość była ujęta w ewidencji środków trwałych Spółki i podlegała amortyzacji. Sprzedaż środka trwałego została wykazana jako pozostały przychód operacyjny, była zwolniona z podatku VAT.

W odniesieniu do Państwa wątpliwości zwrócić należy uwagę, że ustalając status „małego podatnika” należy wziąć pod uwagę przychody ze sprzedaży osiągnięte w poprzednim roku podatkowym, a więc możliwe do określenia dopiero po zakończeniu danego roku podatkowego. Zatem przy obliczaniu limitu należy uwzględnić wszelkie przychody ze sprzedaży osiągnięte przez danego podatnika, w tym także zwolnione od podatku dochodowego oraz przychody ze sprzedaży zaliczane do zysków kapitałowych z wyłączeniem przychodów osiąganych z innego tytułu niż sprzedaż. Wskazać należy, że sprzedaż nieruchomości mimo, że Państwa Spółka nie prowadzi działalności w zakresie handlu nieruchomościami stanowi przychód ze sprzedaży a zysk z jej sprzedaży powiększa ogólny wynik finansowy firmy. To, że sprzedaż nieruchomości nie stanowi podstawowej działalności Spółki, sprawia jedynie, że transakcja ta ma charakter incydentalny. Zatem, sprzedaż nieruchomości stanowiącej środek trwały, nabytej wiele lat wcześniej, amortyzowanej i wykorzystywanej w działalności Spółki, niewchodzącej w zakres zwykłej działalności gospodarczej będzie wliczana do limitu ustalającego status małego podatnika zgodnie z art. 4a pkt 10 ustawy o CIT.

Z opisu sprawy wynika również, że wartość przychodów Spółki za poprzedni rok podatkowy wyniosła:

a) przychody ze sprzedaży podstawowej działalności: (…) zł netto, (…) zł brutto;

b) przychód ze sprzedaży nieruchomości stanowiącej środek trwały: (…) zł (kwota brutto – sprzedaż zwolniona z VAT);

c) łączna wartość przychodów z uwzględnieniem sprzedaży nieruchomości: (…) zł.

Wskazali Państwo, że przychód ze sprzedaży wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług w 2025 r. wyniósł (…) zł, natomiast przychód ze sprzedaży incydentalnej środka trwałego wyniósł (…) zł, co łącznie daje kwotę (…) zł, a więc przekroczył ustalony limit 8 517 000 zł.

Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady, podatek dochodowy od osób prawnych jest obliczany według stawki 19% na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Niektórzy podatnicy mogą jednak korzystać z opodatkowania podatkiem dochodowym według stawki 9%. Obniżona stawka podatku 9% jest stosowana w odniesieniu do przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych i ma zastosowanie wyłącznie do małych podatników oraz podatników rozpoczynających działalność, z zastrzeżeniem ust. 1a-1e ww. ustawy, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości 2 000 000 euro.

Mając na względzie powyższe, stwierdzić należy, że skoro przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości stanowiącej środek trwały otrzymany przez Spółkę podlega zaliczeniu do przychodów ze sprzedaży, a zatem łączny przychód ze sprzedaży uzyskany w 2025 r. przekracza wysokość tego limitu to w 2026 r. Państwa Spółka nie będzie posiadała statusu małego podatnika, a tym samym nie może stosować obniżoną 9% stawkę CIT, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Zatem Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.