W zakresie ustalenia czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów finansowania własnego (hipotetycznych odsetek) od zysku przekazanego na kapitał zapasowy Spółki w latach 2021-2024, na podstawie art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT, czy Wnioskodawca prawidłowo ustalił wysokość kosztów hipotetycznych odsetek, czy Wnioskodawca jest uprawniony do dokonania korekty zeznań rocznych CIT-8 za lata 2021, 2022, 2023 oraz 2024 w celu ujęcia w kosztach uzyskania przychodów niewykorzystanej dotychczas ulgi na hipotetyczne odsetki i w konsekwencji - czy jest uprawniony do wystąpienia o zwrot powstałej nadpłaty podatku dochodowego wynikającej z tych korekt.
Spółka podlegająca podatkowi CIT w Polsce zatrzymywała zyski z lat 2021-2024 poprzez przekazanie ich na kapitał zapasowy, zamiast wypłacać dywidendę, w celu dokapitalizowania firmy i poprawy płynności finansowej. Spółka nie dokonała wypłat z tych zysków i spełnia warunki dotyczące braku czynności prawnych bez uzasadnionych przyczyn…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości stosowania przez Państwa art. 15cb ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 23 lutego 2026 r. (data wpływu w tym samym dniu).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka prowadzi działalność gospodarczą, w wyniku której osiąga zyski roczne. Rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym.
Zgodnie ze strategią finansowania rozwoju firmy, Zgromadzenie Wspólników Spółki podejmowało w latach ubiegłych uchwały o przeznaczeniu zysku netto na kapitał zapasowy, rezygnując z wypłaty dywidendy. Celem tego działania było dokapitalizowanie Spółki i zwiększenie jej płynności finansowej bez konieczności sięgania po finansowanie dłużne. Spółka nie została przejęta w wyniku łączenia albo podziału albo przekształcona w spółkę niebędącą osobą prawną. Ani Spółka, ani podmiot z nią powiązany nie dokonał czynności prawnej albo powiązanych czynności prawnych bez uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, głównie w celu uznania hipotetycznych odsetek za koszt uzyskania przychodów.
Uchwały o podziale zysku zostały podjęte przez zgromadzenie wspólników spółki odpowiednio:
· za rok 2021 - w dniu (...) 2022 r. (zysk w wysokości (…) zł w całości przeznaczono na kapitał zapasowy);
· za rok 2022 - w dniu (...) 2023 r. (zysk w wysokości (…) zł w całości przeznaczono na kapitał zapasowy);
· za rok 2023 - w dniu (...) 2024 r. (zysk w wysokości (…) zł w całości przeznaczono na kapitał zapasowy);
· za rok 2024 - w dniu (...) 2025 r. (zysk w wysokości (…) zł w całości przeznaczono na kapitał zapasowy).
Po podjęciu uchwał o przeznaczeniu ww. zysków na kapitał zapasowy zyski te nie były następnie wypłacane wspólnikom w jakiejkolwiek formie, w tym w formie dywidendy. Spółka nie korzystała dotychczas z możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu hipotetycznych odsetek, o których mowa w art. 15cb ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa CIT”). Spółka chciałaby jednak skorzystać z tej możliwości, w związku z czym Spółka planuje dokonać korekt złożonych zeznań CIT-8 za lata 2021-2024 oraz rozliczyć hipotetyczne odsetki w ramach kosztów uzyskania przychodu w zeznaniu, które zostanie złożone za 2025 r. Wnioskodawca przewiduje, iż w przyszłości również może przekazywać osiągnięty zysk w poszczególnych latach obrotowych na kapitał zapasowy bądź rezerwowy. Na podstawie danych finansowych Spółki, zwiększenie kapitału zapasowego/rezerwowego pochodzące z zysków zatrzymanych kształtowało się następująco w poszczególnych latach podatkowych:
· W roku 2021 nastąpiło zwiększenie kapitału (z zysku za rok poprzedni) o kwotę (…) zł.
· W roku 2022 nastąpiło zwiększenie kapitału o kwotę (…) zł.
· W roku 2023 nastąpiło zwiększenie kapitału o kwotę (…) zł.
· W roku 2024 nastąpiło zwiększenie kapitału o kwotę (…) zł.
Kalkulacja kosztów hipotetycznych odsetek została oparta o stopę referencyjną NBP obowiązującą w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego dany rok podatkowy, powiększoną o 1 punkt procentowy. Zgodnie z danymi finansowymi Spółki, przyjęta do obliczeń wysokość stopy bazowej (stopa referencyjna + 1 p.p.) oraz kwoty zwiększenia kapitału kształtowały się następująco w poszczególnych latach:
· Rok podatkowy 2021: Do kalkulacji przyjęto stopę w wysokości (...)%. Podstawą obliczeń było zwiększenie kapitału o kwotę (…) zł.
· Rok podatkowy 2022: Do kalkulacji przyjęto stopę w wysokości (...)%. Podstawą obliczeń było zwiększenie kapitału o kwotę (…) zł.
· Rok podatkowy 2023: Do kalkulacji przyjęto stopę w wysokości (...)%. Podstawą obliczeń było zwiększenie kapitału o kwotę (…) zł.
· Rok podatkowy 2024: Do kalkulacji przyjęto stopę w wysokości (...)%. Podstawą obliczeń było zwiększenie kapitału o kwotę (…) zł.
Wnioskodawca zamierza skorzystać z tzw. ulgi na hipotetyczne odsetki (Notional Interest Deduction) uregulowanej w art. 15cb ustawy o CIT. Spółka wyliczyła koszty hipotetycznych odsetek przy zastosowaniu stopy referencyjnej NBP obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy powiększonej o 1 punkt procentowy. Wnioskodawca uwzględnił ustawowy limit odliczenia kosztów finansowania, który dla lat objętych wnioskiem wynosił maksymalnie 250 000 zł rocznie w przypadku przekroczenia limitu ustawowego dla wartości odsetek. Łączna kwota nadpłaty podatku dochodowego, o którą Wnioskodawca zamierza wnioskować poprzez korekty deklaracji za wskazane lata, wynosi (…) zł (suma kwot: (…) zł + (…) zł + (…) zł + (…) zł). Spółka nie dokonała i nie planuje dokonywać zwrotu dopłat ani podziału i wypłaty zysku przekazanego na kapitał zapasowy wcześniej niż po upływie 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym dokonano tego przekazania. Spółka przewiduje również, że może rozliczać takie koszty uzyskania przychodu w przyszłości, w ramach zeznania CIT- 8 za następne lata.
Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z 23 lutego wskazali Państwo, że uchwała o podziale zysku Spółki za rok 2020 (Uchwała nr (…)) została podjęta przez Walne Zgromadzenie Wspólników w 2021 r. w (…). Na mocy tej uchwały zysk za rok 2020 w wysokości (…) zł został w całości przeznaczony na kapitał rezerwowy (zapasowy).
Pytania
1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów finansowania własnego (hipotetycznych odsetek) od zysku przekazanego na kapitał zapasowy Spółki w latach 2021-2024, na podstawie art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT?
2. Czy Wnioskodawca prawidłowo ustalił wysokość kosztów hipotetycznych odsetek podlegających zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, stosując limit kosztów 250 000 zł w latach, w których wyliczona kwota odsetek przekraczała tę wartość (lata 2023-2024) oraz pełną wyliczoną wartość w latach, gdy była ona niższa od limitu (lata 2021-2022)?
3. Czy Wnioskodawca jest uprawniony do dokonania korekty zeznań rocznych CIT-8 za lata 2021, 2022, 2023 oraz 2024 w celu ujęcia w kosztach uzyskania przychodów niewykorzystanej dotychczas ulgi na hipotetyczne odsetki i w konsekwencji - czy jest uprawniony do wystąpienia o zwrot powstałej nadpłaty podatku dochodowego wynikającej z tych korekt? (pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 23 lutego 2026 r.)
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedzi na zadane pytania (1-3) powinny być twierdzące. W odpowiedzi na pytanie nr 1: Tak, Wnioskodawca ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów finansowania własnego (hipotetycznych odsetek) przekazanego na kapitał zapasowy w latach 2021-2024.
W odpowiedzi na pytanie nr 2: Tak, Wnioskodawca prawidłowo ustalił wartość kosztów hipotetycznych odsetek przy zastosowaniu limitu 250 000zł dla lat 2023 i 2024 r. oraz w pełnej wysokości za lata 2021 i 2022 r.
W odpowiedzi na pytanie nr 3: zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedź na pytanie nr 3 powinna być twierdząca. Zgodnie z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej, podatnik ma prawo skorygować uprzednio złożoną deklarację. Ponieważ prawo do ujęcia hipotetycznych odsetek w kosztach uzyskania przychodów (ulga NID) za lata 2021-2024 przysługuje Spółce na podstawie art. 15cb ustawy o CIT, a zobowiązania za te lata nie uległy przedawnieniu, Spółka jest uprawniona do złożenia korekt CIT- 8. W rezultacie ujęcia dodatkowych kosztów w skorygowanych zeznaniach, powstanie nadpłata podatku dochodowego, o której zwrot Wnioskodawca jest uprawniony wystąpić zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej. (stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 23 lutego 2026 r.)
Uzasadnienie: Zgodnie z art. 15cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, spółka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów kwotę odpowiadającą iloczynowi stopy referencyjnej NBP (powiększonej o 1 p.p.) oraz kwoty zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub zapasowy.
Wnioskodawca spełnił materialne przesłanki ustawy: skutecznie przekazał zysk na kapitał zapasowy i nie dokonał jego wypłaty w terminie wskazanym w ustawie.
W odniesieniu do kalkulacji wysokości ulgi za lata 2021-2024 (pytanie nr 2), Wnioskodawca zastosował następujące parametry wynikające z analizy finansowej:
Rok 2021: Przyjęto stopę referencyjną powiększoną o 1 p.p. w wysokości (...)%. Kwota podatku możliwa do odzyskania wyniosła (…) zł.
Rok 2022: Przyjęto stopę referencyjną powiększoną o 1 p.p. w wysokości (...)%. Kwota podatku możliwa do odzyskania wyniosła (…) zł.
Lata 2023 i 2024: Ze względu na wzrost stóp procentowych (odpowiednio do (...)% i (...)%) oraz wysoką wartość dopłat do kapitału, wyliczone koszty przekroczyłyby ustawowy limit. Wnioskodawca, działając zgodnie z art. 15cb ust. 10 ustawy o CIT, ograniczył odliczenie do kwoty 250 000 zł kosztów rocznie. Skutkuje to możliwością odzyskania podatku w wysokości (…) zł za każde z tych lat. W zakresie pytania nr 3, zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), podatnikowi przysługuje prawo do skorygowania deklaracji, jeżeli nie uwzględnił w niej przysługujących mu ulg. Zobowiązania podatkowe za lata 2021-2024 nie uległy przedawnieniu, zatem Spółka ma pełne prawo do złożenia korekt deklaracji CIT- 8.
Łączna kwota nadpłaty podatku dochodowego, o którą Wnioskodawca zamierza wnioskować poprzez korekty deklaracji za wskazane lata, wynosi (…) zł (suma kwot: (…) zł + (…) zł + (…) zł + (…)zł.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 15cb ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),
kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…)
Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
Na mocy przepisów ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159, dalej jako: „ustawa nowelizująca”), nastąpiła nowelizacja przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy nowelizującej od 1 stycznia 2019 r. po art. 15ca został dodany art. 15cb ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
I tak, w myśl art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT,
w spółce za koszt uzyskania przychodów uznaje się również kwotę odpowiadającą iloczynowi stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty:
1) dopłaty wniesionej do spółki w trybie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach lub
2) zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub zapasowy spółki.
Zgodnie z art. 15cb ust. 2 ustawy o CIT,
koszt, o którym mowa w ust. 1, przysługuje w roku wniesienia dopłaty lub podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych.
W świetle art. 15cb ust. 3 ustawy o CIT,
łączna kwota kosztów uzyskania przychodów odliczona w roku podatkowym z tytułów wymienionych w ust. 1 nie może przekroczyć kwoty 250 000 zł.
W myśl art. 15cb ust. 4 ustawy o CIT,
przepisu ust. 1 nie stosuje się do dopłat i zysków przeznaczonych na pokrycie straty bilansowej.
Zgodnie z art. 15cb ust. 5 ustawy o CIT,
przepis ust. 1 stosuje się, jeżeli zwrot dopłaty lub podział i wypłata zysku nastąpi nie wcześniej niż po upływie 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym ta dopłata została wniesiona do spółki albo została podjęta uchwała o zatrzymaniu zysku w spółce.
W myśl art. 15cb ust. 6 ustawy o CIT,
za rok podatkowy, w którym dopłata została wniesiona do spółki, uznaje się rok, w którym dopłata wpłynęła na rachunek płatniczy spółki.
W świetle art. 15cb ust. 7 ustawy o CIT,
jeżeli dopłata, o której mowa w ust. 1, zostanie zwrócona przed upływem terminu wskazanego w ust. 5, w roku podatkowym, w którym dokonano zwrotu, przychodem jest wartość odpowiadająca odliczonym, zgodnie z ust. 1, kosztom uzyskania przychodów.
W myśl art. 15cb ust. 8 ustawy o CIT,
przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio do przychodów spółki proporcjonalnie odpowiadających tej części kosztów uzyskania przychodów, która odpowiada zwróconej kwocie dopłaty – w przypadku zwrotu części dopłaty, o której mowa w ust. 1.
Przepis art. 15cb ust. 9 ustawy o CIT,
w przypadku gdy spółka, o której mowa w ust. 1, zostanie przejęta w wyniku łączenia albo podziału albo przekształcona w spółkę niebędącą osobą prawną przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 5, na dzień poprzedzający dzień przejęcia albo przekształcenia ustala się przychód w wysokości odpowiadającej odliczonym, zgodnie z ust. 1, kosztom uzyskania przychodów.
Zgodnie z art. 15cb ust. 10 ustawy o CIT,
przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli podatnik lub podmiot z nim powiązany w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 dokonał czynności prawnej albo powiązanych czynności prawnych bez uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, głównie w celu uznania kwoty określonej w ust. 1 za koszt uzyskania przychodów. Do uzasadnionych przyczyn ekonomicznych nie zalicza się przypadku, gdy korzyść uzyskana w roku podatkowym lub w latach następnych wynika z zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów.
Ponadto, na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o CIT,
rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników; wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych.
Państwa wątpliwości objęte pytaniami oznaczonymi we wniosku Nr 1-3 dotyczą ustalenia, czy Wnioskodawca:
· w przedstawionym stanie faktycznym ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów finansowania własnego (hipotetycznych odsetek) od zysku przekazanego na kapitał zapasowy Spółki w latach 2021-2024, na podstawie art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT;
· prawidłowo ustalił wysokość kosztów hipotetycznych odsetek podlegających zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, stosując limit kosztów 250 000 zł w latach, w których wyliczona kwota odsetek przekraczała tę wartość (lata 2023-2024) oraz pełną wyliczoną wartość w latach, gdy była ona niższa od limitu (lata 2021-2022);
· jest uprawniony do dokonania korekty zeznań rocznych CIT-8 za lata 2021, 2022, 2023 oraz 2024 w celu ujęcia w kosztach uzyskania przychodów niewykorzystanej dotychczas ulgi na hipotetyczne odsetki i w konsekwencji – czy jest uprawniony do wystąpienia o zwrot powstałej nadpłaty podatku dochodowego wynikającej z tych korekt.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 wskazać należy, że jak wynika z wniosku, zgodnie ze strategią finansowania rozwoju Państwa firmy, Zgromadzenie Wspólników Spółki podejmowało w latach ubiegłych uchwały (kolejno w roku 2021, 2022, 2023, 2024 i 2025) o przeznaczeniu zysku netto na kapitał zapasowy, rezygnując z wypłaty dywidendy. Celem tego działania było dokapitalizowanie Państwa Spółki i zwiększenie jej płynności finansowej bez konieczności sięgania po finansowanie dłużne. Spółka nie została przejęta w wyniku łączenia albo podziału albo przekształcona w spółkę niebędącą osobą prawną. Ani Państwa Spółka, ani podmiot z nią powiązany nie dokonał czynności prawnej albo powiązanych czynności prawnych bez uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, głównie w celu uznania hipotetycznych odsetek za koszt uzyskania przychodów. Na podstawie danych finansowych Spółki, zwiększenie kapitału zapasowego/rezerwowego pochodzące z zysków zatrzymanych kształtowało się następująco w poszczególnych latach podatkowych:
· W roku 2021 nastąpiło zwiększenie kapitału o kwotę (…) zł.
· W roku 2022 nastąpiło zwiększenie kapitału o kwotę (…) zł.
· W roku 2023 nastąpiło zwiększenie kapitału o kwotę (…) zł.
· W roku 2024 nastąpiło zwiększenie kapitału o kwotę (…) zł.
Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony opis sprawy, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełnili Państwo przesłanki wynikające z art. 15cb ustawy CIT – pozwalające uznać za koszty uzyskania przychodów tzw. hipotetycznych odsetek od zysku przekazanego na kapitał zapasowy Spółki w latach 2021-2024, bowiem skutecznie przekazali Państwo zysk za ww. lata na kapitał zapasowy i nie dokonali jego wypłaty w terminie wskazanym w ustawie.
Zatem mają Państwo prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów tzw. hipotetycznych odsetek od zysku przekazanego na kapitał zapasowy Spółki w latach 2021-2024, na podstawie art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT.
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 zauważyć należy, że jak wskazano powyżej, możliwość zastosowania preferencji określonej w art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT (zaliczenia w ciężar kosztów podatkowych hipotetycznych odsetek) przysługuje w roku wniesienia dopłaty do Spółki albo przekazania zysku na kapitał rezerwowy bądź zapasowy oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych.
Należy zaznaczyć, że w żadnym z tych lat podatkowych wartość kosztu uzyskania przychodów ze wskazanego tytułu nie może przekroczyć kwoty 250 000 zł.
Brzmienie art. 15cb ust. 1 i nast. ustawy o CIT wskazuje, że wysokość kosztów z tytułu hipotetycznych odsetek powinna być ustalana przy zastosowaniu stopy referencyjnej NBP obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy (rok rozpoznania kosztu podatkowego). Z przepisu nie wynika bowiem, że raz ustalona wartość oprocentowania (tj. w oparciu o stopę referencyjną obowiązującą w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok wniesienia dopłaty bądź przekazania zysku na odpowiedni kapitał) powinna być stosowana w całym okresie odliczenia. Z tego też względu zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w każdym z trzech lat podatkowych, może podlegać kwota odpowiadająca iloczynowi stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym rok podatkowy powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty zysku za rok obrotowy przekazany na kapitał zapasowy spółki.
Zatem odnosząc się do kalkulacji kosztów, o których mowa w art. 15cb ustawy o CIT, związku z wypracowanym w latach 2020-2023 zyskiem i przekazanym w latach 2021-2024 na zwiększenie kapitału zapasowego na podstawie uchwał o podziale tego zysku podjętych przez zgromadzenie wspólników Państwa Spółki, wskazać należy, że koszty tzw. hipotetycznych odsetek należy obliczyć dla każdego roku odrębnie przy zastosowaniu właściwej stopy referencyjnej NBP obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy (rok rozpoznania kosztu podatkowego) powiększonej o 1 pkt procentowy, którą należy pomnożyć z kwotą zysku przekazanego na kapitał zapasowy Państwa Spółki w danym roku podatkowym.
Przy czym, jak wyjaśniono wyżej, możliwość zaliczenia w ciężar kosztów podatkowych tzw. hipotetycznych odsetek przysługuje w roku przekazania zysku na kapitał zapasowy oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych.
Powyższe oznacza, że skoro przekazywaliście Państwo wypracowane w latach 2020-2023 zyski na kapitał zapasowy od 2021 r. do 2024 r., to do każdego z tych zysków począwszy od 2022 r. mogli Państwo doliczyć zysk z poprzedniego roku, który mógł być rozliczany w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych i pomnożyć go przez stopę referencyjną NBP obowiązującą w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy (rok rozpoznania kosztu podatkowego) powiększonej o 1 pkt procentowy.
Jeżeli w tak przedstawiony sposób wyliczyliście Państwo, że dla roku 2021 i 2022 r. kwota tzw. hipotetycznych odsetek nie przekroczyła limitu 250 000 zł, o którym mowa w art. 15cb ust. 3 ustawy o CIT, to w takiej sytuacji, cała wartość wyliczonych tzw. hipotetycznych odsetek może stanowić koszt podatkowy danego roku.
Natomiast w sytuacji gdy dla roku 2023 i 2024 r. kwota tzw. hipotetycznych odsetek wyliczona ww. sposób przekroczyła limitu 250 000 zł, o którym mowa w art. 15cb ust. 3 ustawy o CIT, to w takiej sytuacji, wartość tzw. hipotetycznych odsetek może stanowić koszt podatkowy danego roku do wysokości ww. limitu.
Jednocześnie wskazać należy, że w niniejszej interpretacji nie dokonano wyliczeń rachunkowych w zakresie wysokości tzw. hipotetycznych odsetek przysługujących w latach 2021-2024, bowiem Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydając interpretacje indywidualne w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, nie jest uprawniony do dokonywania i oceny wyliczeń rachunkowych wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
Zatem, z ww. zastrzeżeniem Państwa stanowisko do pytania nr 2 jest prawidłowe.
Z kolei odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 3 wskazać należy, że zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT,
Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych zaliczek za okres od początku roku.
Zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej: „Ordynacja podatkowa”),
jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
Jak stanowi art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej,
skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
Stosownie do art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej,
ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach - rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
Istota deklaracji korygującej polega na ponownym, tym razem poprawnym wypełnieniu odpowiedniego formularza i złożonych ewentualnie wraz z nim załączników. W tym celu na nowym formularzu zaznacza się inny cel niż złożenie deklaracji, a więc właśnie jej korektę. Zauważyć należy, że przy korekcie deklaracji należy uwzględnić przepisy dotyczące przedawnienia zobowiązania podatkowego wynikające z Ordynacji podatkowej.
Na podstawie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej,
zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
Zgodnie z art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej,
za nadpłatę uważa się kwotę:
1) nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku;
2) podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
3) zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30 § 4 , określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
4) zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.
Stosownie do art. 73 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej,
1. Nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem:
1) zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej;
2) pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej;
3) zapłaty przez płatnika lub inkasenta należności wynikającej z decyzji o jego odpowiedzialności podatkowej, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
4) wpłacenia przez płatnika lub inkasenta podatku w wysokości większej od wysokości pobranego podatku;
5) zapłaty przez osobę trzecią lub spadkobiercę należności wynikającej z decyzji o odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej.
2. Nadpłata powstaje z dniem złożenia:
1) zeznania rocznego - dla podatników podatku dochodowego;
2) deklaracji podatku akcyzowego - dla podatników podatku akcyzowego;
3) deklaracji o wpłatach z zysku za rok obrotowy - dla jednoosobowych spółek Skarbu Państwa i przedsiębiorstw państwowych.
W myśl art. 77 § 2 Ordynacji podatkowej,
nadpłata wynikająca ze skorygowanej deklaracji podlega zwrotowi w terminie:
1) 45 dni od dnia jej skorygowania - w przypadku skorygowania za pomocą środków komunikacji elektronicznej zeznania, o którym mowa w art. 73 § 2 pkt 1 , przez podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych;
2) 3 miesięcy od dnia upływu terminu do wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 274 § 3 - w przypadku skorygowania zeznania w trybie określonym w art. 274 § 1 pkt 1 ;
3) 3 miesięcy od dnia jej skorygowania - w innych przypadkach niż określone w pkt 1 i 2.
Zgodnie z art. 77a Ordynacji podatkowej,
Organ podatkowy może, na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych jego ważnym interesem, dokonać zwrotu nadwyżki wpłaconych kwot zaliczek na podatek dochodowy.
Z kolei art. 80 Ordynacji podatkowej stanowi, iż
1. Prawo do zwrotu nadpłaty podatku wygasa po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin jej zwrotu.
2. Po upływie terminu określonego w § 1 wygasa również prawo do złożenia wniosku o zaliczenie nadpłaty na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych oraz możliwość zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych.
3. Złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty, zwrot nadpłaty lub zaliczenie jej na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych przerywa bieg terminu do zwrotu nadpłaty.
Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji - o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym (poprawnym już) wypełnieniu formularza podatkowego z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Korekta może dotyczyć określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści deklaracji. Zauważyć należy, że przy korekcie deklaracji należy uwzględnić przepisy dotyczące przedawnienia zobowiązania podatkowego wynikające z Ordynacji podatkowej.
Wobec powyższego zasadą jest, że podatnik ma prawo skorygować zeznanie, o ile nie zabrania tego przepis szczególny. Skorygowanie zeznania następuje przez złożenie zeznania korygującego. Możliwość składania korekt deklaracji dotyczy jedynie zobowiązań podatkowych powstających z mocy samego prawa, czyli m.in. zeznań podatkowych dot. rozliczenia z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości, czy mogą Państwo dokonać korekty zeznań rocznych CIT-8 za lata 2021, 2022, 2023 oraz 2024 w celu ujęcia w kosztach uzyskania przychodów niewykorzystanej dotychczas ulgi na hipotetyczne odsetki i w konsekwencji - czy są Państwo uprawnieni do wystąpienia o zwrot powstałej nadpłaty podatku dochodowego wynikającej z tych korekt (pytanie nr 3) - należy wskazać, że przysługuje Państwu taka możliwość.
Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że skoro spełnione zostały warunki uprawniające Państwa do uwzględnienia ww. kosztu uzyskania przychodów na podstawie art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT, a jak wynika z wniosku nie uwzględnili Państwo ww. kosztów w pierwotnym zeznaniu CIT-8 za rok 2021, 2022, 2023 i 2024, to mogą Państwo uwzględnić te koszty sporządzając stosowną korektę zeznań podatkowych CIT-8 ze te lata.
Jeżeli w wyniku złożenia stosownych korekt zeznań CIT-8 za ww. lata powstanie nadpłata podatku CIT, to mogą Państwo złożyć wniosek o zwrot powstałej nadpłaty tego podatku zgodnie z ww. przepisami Ordynacji podatkowej.
Reasumując Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Końcowo podkreślić należy, że w niniejszej interpretacji nie dokonano oceny prawidłowości wyliczeń rachunkowych co do kwot wskazanych we wniosku, bowiem Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydając interpretacje indywidualne w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, nie jest uprawniony do oceny wyliczeń rachunkowych wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2026 r. poz. 143, dalej: „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo