Interpretacja 0111-KDIB1-1.4010.214.2026.1.SG

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej także: „Spółka) ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych, dalej też: „ustawa o CIT”.

Głównym przedmiotem działalności Spółki jest „Administracja biurowa i wspomaganie prowadzenia działalności gospodarczej”, natomiast w zakresie wspomagającej działalności są również „Usługi prawnicze, rachunkowo-księgowe i doradztwo podatkowe”.

W zakresie świadczonych usług, Spółka planuje nawiązanie współpracy także z kontrahentami zagranicznymi prowadzącymi działalność gospodarczą i będącymi podatnikami podatku od towarów i usług. Przy świadczeniu usług na rzecz kontrahentów zagranicznych będących podatnikami podatku od towarów i usług, Spółka będzie wystawiać faktury za świadczone usługi z oznaczeniem „odwrotne obciążenie”, co oznacza, iż to na nabywcy usługi będzie ciążył obowiązek obliczenia i uregulowania podatku od towarów i usług według lokalnych (zagranicznych) wymogów.

W związku z powyższym, Wnioskodawca ma wątpliwości dotyczące sposobu ustalenia przez niego przychodu ze sprzedaży zgodnie z art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, na potrzeby określenia jego statusu jako „małego podatnika”, w szczególności, czy przy obliczaniu tego przychodu należy uwzględniać podatek od towarów i usług (VAT) regulowany przez kontrahentów Spółki w przypadku stosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia, a jeśli tak, to jaka jego wysokość powinna być brana pod uwagę przy ustalaniu poziomu przychodu ze sprzedaży na podstawie wskazanego wyżej przepisu.

Pytania

1. Czy przy ustaleniu spełniania warunków do uznania Spółki za „małego podatnika” na gruncie ustawy o CIT, wartość przychodu osiągniętego w roku podatkowym z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT powinna być ujmowana w kwocie netto, tj. bez kwoty podatku VAT, natomiast wartość przychodu z poprzedniego roku podatkowego z art. 4a pkt 10 ustawy o CIT powinna być ujmowana w kwocie brutto, tj. z uwzględnieniem podatku VAT, także w sytuacji gdy rozliczenie VAT następuje w mechanizmie odwrotnego obciążenia?

2. Czy dla uznania Spółki za „małego podatnika” na gruncie ustawy o CIT, przy ustaleniu spełnienia warunku z art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, w sytuacji gdy rozliczenie podatku od towarów i usług następuje w mechanizmie odwrotnego obciążenia (VAT reguluje nabywca według lokalnych wymogów) wartość przychodu ze sprzedaży Spółki na potrzeby ustalenia limitu przychodu z tego przepisu należy ustalać z uwzględnieniem stawki podatku od towarów i usług uregulowanej przez nabywcę, w wysokości ustalonej według lokalnych stawek (z uwzględnieniem zagranicznej stawki podatku VAT uregulowanej przez nabywcę)?

Państwa stanowisko w sprawie

Własne stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1:

W ocenie Wnioskodawcy, przy ustaleniu spełniania warunków do uznania Spółki za „małego podatnika” na gruncie ustawy o CIT, wartość przychodu osiągniętego w roku podatkowym z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT powinna być ujmowana w kwocie netto, tj. bez kwoty podatku VAT, natomiast wartość przychodu ze sprzedaży z poprzedniego roku podatkowego z art. 4a pkt 10 ustawy o CIT powinna być ujmowana w kwocie brutto, tj. z uwzględnieniem podatku VAT, także w sytuacji gdy rozliczenie podatku VAT następuje w mechanizmie odwrotnego obciążenia przez nabywcę usługi.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o CIT, podatek z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f wynosi:

1. 19% podstawy opodatkowania;

2. 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro, przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1 000 zł.

W nawiązaniu do art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

W piśmiennictwie przyjmuje się, iż wartość przychodu osiągniętego w roku podatkowym z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT powinna być ujmowana w kwocie netto, tj. bez kwoty podatku VAT: „Wprowadzając znacznie obniżoną stawkę podatku 9%, ustawodawca dodał jednak jeszcze jeden warunek jej stosowania. Mogą ją stosować podmioty, które w danym roku podatkowym nie przekroczą obrotów 2 000 000 euro (do 31.12.2020 r.: 1 200 000 euro) netto (bez VAT).” P. Małecki, M. Mazurkiewicz [w:] P. Małecki, M. Mazurkiewicz, CIT. Podatki i rachunkowość. Komentarz, wyd. XVI, Warszawa 2025, art. 19.

Natomiast, na potrzeby ustalenia spełnienia kolejnego warunku, wartość przychodu z poprzedniego roku podatkowego z art. 4a pkt 10 ustawy o CIT powinna być ujmowana w kwocie brutto, tj. z uwzględnieniem podatku VAT, także w sytuacji gdy rozliczenie podatku VAT następuje w mechanizmie odwrotnego obciążenia przez nabywcę usługi.

Jak wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 6 lutego 2026 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.587.2025.1.ED: „Biorąc pod uwagę powyższe, nie można się zgodzić z Państwa stanowiskiem, w myśl którego przy ustalaniu, czy Spółka spełnia definicję małego podatnika, o której mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, wartość przychodu ze sprzedaży z tytułu usług, dla których podatnikiem VAT jest nabywca (reverse charge), powinna być ujmowana wyłącznie w kwocie netto, tj. bez kwoty podatku VAT rozliczanego przez nabywcę. Jak już wskazano, zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia oznacza jedynie przesunięcie obowiązku naliczenia VAT na nabywcę. Podatek od towarów i usług nadal jest bowiem identyfikowany ze sprzedażą dokonaną przez usługodawcę/sprzedawcę towarów. Podsumowując, przy ustaleniu statusu małego podatnika należy uwzględnić kwoty podatku należnego, które w przypadku transakcji objętych mechanizmem odwrotnego obciążenia są naliczane przez usługobiorców. Podatek naliczany od takich transakcji przez usługobiorców jest bowiem podatkiem należnym i dotyczy sprzedaży dokonanej przez usługodawcę.”

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, przy ustaleniu spełniania warunków do uznania Spółki za „małego podatnika” na gruncie ustawy o CIT, wartość przychodu osiągniętego w roku podatkowym z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT powinna być ujmowana w kwocie netto, tj. bez kwoty podatku VAT, natomiast wartość przychodu z poprzedniego roku podatkowego z art. 4a pkt 10 ustawy o CIT powinna być ujmowana w kwocie brutto, tj. z uwzględnieniem podatku VAT, także w sytuacji gdy rozliczenie podatku VAT następuje w mechanizmie odwrotnego obciążenia przez nabywcę usługi.

Własne stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2:

W ocenie Wnioskodawcy, dla uznania Spółki za „małego podatnika” na gruncie ustawy o CIT, przy ustaleniu spełnienia warunku z art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, w sytuacji gdy rozliczenie podatku od towarów i usług następuje w mechanizmie odwrotnego obciążenia (VAT reguluje nabywca według lokalnych wymogów) wartość przychodu ze sprzedaży Spółki na potrzeby ustalenia limitu przychodu z tego przepisu należy ustalać z uwzględnieniem stawki podatku od towarów i usług uregulowanej przez nabywcę usługi, w wysokości ustalonej według lokalnych stawek (z uwzględnieniem zagranicznej stawki podatku VAT uregulowanej przez nabywcę).

Odpowiednio do art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Wnioskodawca ma wątpliwość, czy w sytuacji gdy rozliczenie podatku od towarów i usług następuje w mechanizmie odwrotnego obciążenia (VAT reguluje nabywca według lokalnych wymogów), czy wartość przychodu ze sprzedaży Spółki na potrzeby ustalenia limitu przychodu z tego przepisu należy ustalać z uwzględnieniem zagranicznej stawki podatku VAT uregulowanej przez nabywcę usługi.

Zasady rozliczania podatku VAT, zgodnie z ustawą z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zależą od miejsca dostawy towarów lub świadczenia usług. W przypadku transakcji transgranicznych może się zdarzyć, że obowiązek podatkowy powstanie w innym państwie niż Polska, a zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT będzie kontrahent Wnioskodawcy.

W ocenie Wnioskodawcy, przy ustaleniu wartości przychodu Spółki na potrzeby spełnienia warunku z art. 4a pkt 10 ustawy o CIT do kwoty netto przychodu ze sprzedaży należy doliczać stawkę podatku VAT, którą uregulował nabywca odpowiednio do lokalnych przepisów wobec stosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia (reverse charge).

Jak wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 6 lutego 2026 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.587.2025.1.ED: „Odnosząc się zatem do zakresu obliczania limitu dla małego podatnika przy dokonywaniu sprzedaży w trybie odwrotnego obciążenia należy zauważyć, że zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia oznacza jedynie przesunięcie obowiązku rozliczenia podatku od towarów i usług na usługobiorcę lub nabywcę towarów. Zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia nie oznacza natomiast, że w przypadku danej transakcji podatek należny VAT nie wystąpi. Wystąpi on bowiem w związku z czynnością opodatkowaną dostawy towarów lub świadczenia usługi, która dokonana zostanie przez usługodawcę lub dostawcę i nadal z tą transakcją będzie identyfikowany. Mechanizm odwrotnego obciążenia przenosi jedynie obowiązek rozliczenia tego podatku na usługobiorcę lub nabywcę towarów, tj. podatnika na rzecz którego są świadczone usługi lub dokonywana jest dostawa towarów. Biorąc pod uwagę powyższe, nie można się zgodzić z Państwa stanowiskiem, w myśl którego przy ustalaniu, czy Spółka spełnia definicję małego podatnika, o której mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, wartość przychodu ze sprzedaży z tytułu usług, dla których podatnikiem VAT jest nabywca (reverse charge), powinna być ujmowana wyłącznie w kwocie netto, tj. bez kwoty podatku VAT rozliczanego przez nabywcę. Jak już wskazano, zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia oznacza jedynie przesunięcie obowiązku naliczenia VAT na nabywcę. Podatek od towarów i usług nadal jest bowiem identyfikowany ze sprzedażą dokonaną przez usługodawcę/sprzedawcę towarów. Podsumowując, przy ustaleniu statusu małego podatnika należy uwzględnić kwoty podatku należnego, które w przypadku transakcji objętych mechanizmem odwrotnego obciążenia są naliczane przez usługobiorców. Podatek naliczany od takich transakcji przez usługobiorców jest bowiem podatkiem należnym i dotyczy sprzedaży dokonanej przez usługodawcę.”

Jak wynika z przytoczonej interpretacji indywidualnej „podatek naliczany przez usługobiorców jest podatkiem należnym i dotyczy sprzedaży dokonanej przez usługodawcę.” Wobec powyższego, naliczony w ten sposób przez nabywcę usługi podatek VAT, ustalony w wysokości według lokalnych stawek (z uwzględnieniem zagranicznej stawki podatku VAT) należy uwzględnić przy rozpoznaniu przychodu ze sprzedaży Wnioskodawcy na podstawie art. 4a pkt 10 ustawy o CIT.

Przykładowo: Wnioskodawca sprzedał usługę na rzecz zagranicznego kontrahenta będącego podatnikiem na gruncie przepisów o VAT. Kontrahent zagraniczny jako nabywający usługę naliczył podatek VAT według lokalnej stawki 5% związanej z danym rodzajem usług i odprowadził podatek do lokalnego fiskusa. Wnioskodawca, w Polsce, przy rozpoznaniu przychodu ze sprzedaży na podstawie art. 4a pkt 10 ustawy o CIT i na potrzeby obliczenia limitów, uwzględnia jako kwotę należnego podatku od towarów i usług kwotę uregulowanego przez kontrahenta podatku VAT w wysokości 5%, obliczonego i uregulowanego według lokalnych dla kontrahenta przepisów. Czyli przychód ze sprzedaży na podstawie art. 4a pkt 10 ustawy o CIT zostanie ustalony przez Wnioskodawcę w tym przypadku w ten sposób: kwota netto na fakturze + 5% VAT uregulowanej przez nabywającego usługę według lokalnej stawki.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

 

Natomiast w myśl art. 19 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT:

Podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, wynosi:

 1) 19% podstawy opodatkowania;

 2) 9 % podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro, z wyjątkiem podatników określonych w pkt 5, przy czym:

 a) kwotę 2 000 000 euro przelicza się na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł,

 b) jeżeli rok podatkowy podatnika był dłuższy albo krótszy niż 12 miesięcy, kwotę 2 000 000 euro ustala się jako iloczyn 1/12 tej kwoty i liczby pełnych miesięcy w tym roku podatkowym, a w przypadku gdy rok podatkowy nie obejmuje pełnego miesiąca kalendarzowego, za pełny miesiąc przyjmuje się okres trwający 30 dni.

W myśl art. 4a pkt 10 ustawy o CIT:

Art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, który wprowadza definicję małego podatnika, zawiera sformułowanie „wartość przychodu ze sprzedaży”, które nie zostało zdefiniowane w ustawie o CIT. Trzeba również wskazać, że nie należy tego pojęcia utożsamiać z pojęciem przychodu podatkowego. Dokonując zatem literalnej wykładni tego pojęcia - przy obliczaniu powyższego limitu należy uwzględnić wszelkie przychody ze sprzedaży danego podatnika, w tym także zwolnione od podatku dochodowego, z wyłączeniem przychodów osiąganych z innego tytułu niż sprzedaż.

Taka wykładnia sformułowania „przychodu ze sprzedaży” koreluje z tożsamą regulacją zawartą w art. 2 pkt 25 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm., dalej „ustawa o VAT”), w myśl której:

Ustalając więc status małego podatnika, uprawniający do zastosowania 9% stawki podatku dochodowego od osób prawnych, przy obliczaniu limitu na podstawie art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, należy uwzględnić wszelkie przychody ze sprzedaży danego podatnika, w tym także zwolnione od podatku dochodowego, z wyłączeniem przychodów osiąganych z innego tytułu niż sprzedaż.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:

W tym miejscu zauważyć należy, że odwołanie się do definicji „sprzedaży” zawartej w ustawie o podatku od towarów i usług, dla potrzeb ustalenia „wartości przychodów ze sprzedaży” w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawsze jest uzasadnione.

Wskazać bowiem należy na możliwe istotne rozbieżności, które mogą powstać pomiędzy wartością sprzedaży ustaloną na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług, a przychodem ze sprzedaży wg ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Istnieją bowiem sytuacje, w których określona sprzedaż nie podlega podatkowi VAT (np. sprzedaż usług poza terytorium kraju), a podlega podatkowi dochodowemu od osób prawnych i odwrotnie sprzedaż, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia:

  - czy przy ustaleniu spełniania warunków do uznania Spółki za „małego podatnika” na gruncie ustawy o CIT, wartość przychodu osiągniętego w roku podatkowym z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT powinna być ujmowana w kwocie netto tj. bez kwoty podatku VAT, natomiast wartość przychodu z poprzedniego roku podatkowego z art. 4a pkt 10 ustawy o CIT powinna być ujmowana w kwocie brutto tj. z uwzględnieniem podatku VAT, także w sytuacji gdy rozliczenie VAT następuje w mechanizmie odwrotnego obciążenia,

  - czy dla uznania Spółki za „małego podatnika” na gruncie ustawy o CIT, przy ustaleniu spełnienia warunku z art. 4a pkt. 10 ustawy o CIT, w sytuacji gdy rozliczenie podatku od towarów i usług następuje w mechanizmie odwrotnego obciążenia (VAT reguluje nabywca według lokalnych wymogów) wartość przychodu ze sprzedaży Spółki na potrzeby ustalenia limitu przychodu z tego przepisu należy ustalać z uwzględnieniem stawki podatku od towarów i usług uregulowanej przez nabywcę, w wysokości ustalonej według lokalnych stawek (z uwzględnieniem zagranicznej stawki podatku VAT uregulowanej przez nabywcę).

Odnosząc się do powyższych wątpliwości ujętych w pytaniu nr 1 zauważyć należy, że przepisy ustawy o CIT, nie zawierają definicji pojęcia przychodów i dla wyjaśnienia znaczenia tego pojęcia posługują się otwartym katalogiem kategorii stanowiących przychód dla potrzeb podatku dochodowego od osób prawnych.

Jedną z kategorii stanowiących przychód są, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Natomiast, zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:

Z powołanych przepisów wynika, że do przychodów dla potrzeb podatku dochodowego od osób prawnych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o CIT:

Zatem, co do zasady, przychodem podatkowym jest przychód netto, a więc przychód bez należnego podatku VAT.

Przepis art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT nie precyzuje, czy limit przychodów bieżących, jest limitem wskazanym w kwocie netto czy brutto. Wyjaśnić zatem należy, że do wskazanego limitu 2.000.000 euro przychodów zalicza się przychody podatkowe, w tym zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 17 ustawy o CIT, a także przychody z zysków kapitałowych określone w art. 7b ww. ustawy. W limicie tym nie uwzględnia się natomiast kwoty należnego podatku od towarów i usług. Ustalając zatem limit przychodów na potrzeby wyliczenia limitu pozwalającego na zastosowanie zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 stawki 9%, powinni Państwo brać pod uwagę przychody netto, tj. bez podatku VAT uzyskane w roku podatkowym.

Natomiast na potrzeby określenia, czy Spółka jest małym podatnikiem zgodnie z art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, bierze się pod uwagę wartość przychodów ze sprzedaży wraz z podatkiem VAT.

Z art. 4a pkt 10 ustawy o CIT jednoznacznie wynika ciążący na podatniku obowiązek doliczenia do przychodu wartości kwoty podatku VAT, dla potrzeb ustalenia, czy podatnik mieści się w granicach wskazanego w przepisie limitu.

Zatem na potrzeby określenia czy Spółka jest małym podatnikiem zgodnie z art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, bierze się pod uwagę wartość przychodów ze sprzedaży wraz z podatkiem VAT.

Tym samym Państwa stanowisko do pytania nr 1 sprowadzające się do twierdzenia, że przy ustaleniu spełniania warunków do uznania Spółki za „małego podatnika” na gruncie ustawy o CIT, wartość przychodu osiągniętego w roku podatkowym z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT powinna być ujmowana w kwocie netto, tj. bez kwoty podatku VAT, natomiast wartość przychodu ze sprzedaży z poprzedniego roku podatkowego z art. 4a pkt 10 ustawy o CIT powinna być ujmowana w kwocie brutto, tj. z uwzględnieniem podatku VAT, także w sytuacji gdy rozliczenie podatku VAT następuje w mechanizmie odwrotnego obciążenia przez nabywcę usługi należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do powyższych wątpliwości ujętych w pytaniu nr 2 zauważyć należy, że regulacja art. 4a pkt 10 ustawy o CIT w sposób jednoznaczny określa, że dla potrzeb limitu wskazanego w tym przepisie uwzględnia się wartość przychodu ze sprzedaży wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług, jako wartość graniczną kwalifikacji podatnika jako tzw. małego podatnika CIT.

Z powyższego wynika ciążący na podatniku obowiązek doliczenia do przychodu wartości kwoty podatku należnego VAT, dla potrzeb ustalenia, czy podatnik mieści się w granicach wskazanego w ww. przepisie limitu.

Ustawa o CIT nie różnicuje natomiast w żaden sposób zakresu ww. obowiązku w oparciu o mechanizmy rozliczenia podatku VAT. Z tego względu, w procesie wykładni ww. regulacji ustawy o CIT, nie jest relewantnym fakt zastosowania, bądź nie, mechanizmu odwrotnego obciążenia dla potrzeb VAT.

Ponadto, przepisy ustawy o CIT nie przewidują również odmiennych zasad wobec podatników dokonujących transakcji z podmiotami w kraju bądź podmiotami zagranicznymi, co prowadzi do analogicznej konkluzji braku istotności ww. okoliczności dla ciążącego na podatniku obowiązku doliczenia kwoty podatku należnego VAT.

Mając zatem na uwadze powyższe wyjaśnienia, Państwa stanowisko do pytania nr 2 sprowadzające się do twierdzenia, że dla uznania Spółki za „małego podatnika” na gruncie ustawy o CIT, przy ustaleniu spełnienia warunku z art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, w sytuacji gdy rozliczenie podatku od towarów i usług następuje w mechanizmie odwrotnego obciążenia (VAT reguluje nabywca według lokalnych wymogów) wartość przychodu ze sprzedaży Spółki na potrzeby ustalenia limitu przychodu z tego przepisu należy ustalać z uwzględnieniem stawki podatku od towarów i usług uregulowanej przez nabywcę usługi, w wysokości ustalonej według lokalnych stawek (z uwzględnieniem zagranicznej stawki podatku VAT uregulowanej przez nabywcę) należało uznać za prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej wskazać należy, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

 - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.