Spółka z o.o. sp.k. (MŚP) planuje wybudować odrębną halę magazynową na gruncie sąsiadującym z jej istniejącą halą produkcyjną, połączoną z nią łącznikiem. Hala będzie klasyfikowana jako wytworzony we własnym zakresie budynek niemieszkalny (grupa 1 KŚT) i wprowadzona po raz pierwszy do ewidencji środków trwałych. Spółka przewiduje, że lokalizacja hali spełni warunki z art. 16j ust. 7 ustawy o CIT (wysokie bezrobocie…
Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
30 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.
Uzupełnili go Państwo, w odpowiedzi na wezwanie pismem z 18 czerwca 2025 r. (data wpływu 20 czerwca 2025 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawcą jest A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”), posiadająca nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2587 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”), który prowadzi aktywną działalność gospodarczą. Spółka zamierza wybudować halę magazynową na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja jeszcze nie została wydana, Spółka jest w trakcie uzyskiwania pozwolenia. Spółka posiada dwa sąsiadujące ze sobą grunty.
Spółka planuje wybudować nieruchomość na gruncie znajdującym się obok gruntu, na którym posadowiona jest hala produkcyjna Spółki. Budynek, którego budowa jest planowana, zgodnie z wnioskiem ma być odrębnym budynkiem od istniejącej hali produkcyjnej. Z uwagi na różnice funkcjonalne, budowa hali magazynowej nie będzie traktowana jako rozbudowa istniejącej hali produkcyjnej.
Nowa hala magazynowa zostanie jednak połączona z istniejącą halą produkcyjną za pomocą łącznika, który umożliwi przemieszczanie się pomiędzy budynkami i usprawni procesy logistyczne.
Biorąc pod uwagę powyższe, Spółka uważa, że budynek (hala magazynowa) będzie należał do kategorii wytworzonych we własnym zakresie budynków niemieszkalnych, zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT). Po oddaniu go do użytkowania, tj. w roku, w których zakończy się proces inwestycyjny, a budynek będzie zdatny do użytku, Spółka planuje wprowadzić go do ewidencji środków trwałych jako odrębną nieruchomość.
Zgodnie z przepisami, podatnicy będący mikroprzedsiębiorcami, małymi lub średnimi przedsiębiorcami w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców, mogą indywidualnie ustalać stawki amortyzacyjne dla wytworzonych we własnym zakresie budynków niemieszkalnych i budowli, zaliczonych do grupy 1 i 2 KŚT, które po raz pierwszy zostają wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podatnika, jeśli spełnione są następujące warunki dotyczące lokalizacji środka trwałego:
1) zlokalizowanej w powiecie, w którym przeciętna stopa bezrobocia wynosi co najmniej 120% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, oraz
2) w której wskaźnik dochodów podatkowych na jednego mieszkańca w gminie jest mniejszy niż 100% wskaźnika dochodów podatkowych dla wszystkich gmin.
W przypadku środków trwałych, o których mowa w art. 16j ust. 7 ustawy o CIT, zlokalizowanych w powiatach, w których przeciętna stopa bezrobocia wynosi powyżej 170% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju - okres amortyzacji dla tego środka trwałego nie może być krótszy niż 5 lat. Spółka zakłada, że wybudowany budynek będzie zlokalizowany w powiecie, w którym przeciętna stopa bezrobocia wynosi powyżej 170% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, a wskaźnik dochodów podatkowych na jednego mieszkańca jest mniejszy niż 100% wskaźnika dochodów podatkowych dla wszystkich gmin.
W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 18 czerwca 2025 r. wskazali Państwo m.in., że:
1) Wnioskodawca spełnia warunki, o których mowa w art. 16j ust. 7 ustawy o CIT, w zakresie możliwości zastosowania indywidualnych stawek amortyzacyjnych, tj. jest podmiotem, który nie przekracza progów kwalifikujących do uznania za dużego przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.
2) Planowany do wybudowania budynek zostanie zaklasyfikowany do kategorii wytworzonych we własnym zakresie budynków niemieszkalnych, zaliczonych do grupy 1, podgrupy 10 Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT).
3) Wnioskodawca przewiduje, że budynek będzie wykorzystywany przez okres dłuższy niż jeden rok, z zamiarem jego używania przez czas nieokreślony - tak długo, jak będzie to uzasadnione gospodarczo i finansowo.
4) Budynek będzie wykorzystywany przez Wnioskodawcę na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. W najbliższym okresie nie planuje się jego oddania do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy określonej w art. 17a pkt 1 ustawy o CIT, jednak Wnioskodawca nie wyklucza takiej możliwości w przyszłości.
5) Wnioskodawca planuje ustalenie spełnienia warunków, o których mowa w art. 16j ust. 7 ustawy o CIT, w miesiącu, w którym uprawomocni się decyzja o pozwoleniu na budowę, zgodnie z art. 16j ust. 9 pkt 1 ustawy o CIT.
Pytanie
Czy Spółka będzie uprawniona do zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej w wysokości odpowiadającej 5-letniemu okresowi amortyzacji, o której mowa w art. 16j ust. 8 pkt 2 ustawy o CIT, w odniesieniu do wytworzonego we własnym zakresie budynku hali magazynowej, po raz pierwszy wprowadzanego do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Spółki?
(pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 18 czerwca 2025 r.)
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie miała prawo do zastosowania amortyzacji przyspieszonej, tj. skrócenia okresu amortyzacji do 5 lat zgodnie z art. 16j ust. 8 pkt 2 ustawy o CIT, dla hali magazynowej, którą Spółka planuje wybudować, pomimo tego, że hala ta będzie połączona łącznikiem z istniejącą już halą produkcyjną.
Art. 16j ustawy o CIT (Stawki amortyzacyjne ustalane indywidualnie)
7. Podatnicy będący mikroprzedsiębiorcami, małymi lub średnimi przedsiębiorcami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla wytworzonych we własnym zakresie środków trwałych będących budynkami (lokalami) niemieszkalnymi i budowlami, zaliczonymi do grupy 1 i 2 Klasyfikacji, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych danego podatnika, w przypadku gdy ten środek trwały znajduje się na obszarze gminy:
1) zlokalizowanej w powiecie, w którym przeciętna stopa bezrobocia wynosi co najmniej 120% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, oraz
2) w której wskaźnik dochodów podatkowych na jednego mieszkańca w gminie jest mniejszy niż 100% wskaźnika dochodów podatkowych dla wszystkich gmin.
8. W przypadku gdy środek trwały, o którym mowa w ust. 7, znajduje się na obszarze gminy zlokalizowanej w powiecie, w którym przeciętna stopa bezrobocia wynosi:
1) od 120% do 170% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju - okres amortyzacji dla tego środka trwałego nie może być krótszy niż 10 lat;
2) powyżej 170% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju - okres amortyzacji dla tego środka trwałego nie może być krótszy niż 5 lat.
9. Spełnienie warunków, o których mowa w ust. 7, ustala się na miesiąc, w którym wystąpiło jedno z następujących zdarzeń:
1) uprawomocniła się decyzja o pozwoleniu na budowę;
2) upłynął termin na wniesienie sprzeciwu wobec dokonanego zgłoszenia budowy albo wydano zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia takiego sprzeciwu;
3) środek trwały został po raz pierwszy wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - w przypadku gdy budowa tego środka trwałego nie wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę albo dokonania zgłoszenia budowy lub z innych przyczyn nie doszło do wydania takiej decyzji albo dokonania takiego zgłoszenia.
10. Przez przeciętną stopę bezrobocia w powiecie i przeciętną stopę bezrobocia w kraju, o których mowa w ust. 7 pkt 1 i ust. 8, rozumie się przeciętną stopę bezrobocia w powiecie i przeciętną stopę bezrobocia w kraju ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 82 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w roku bezpośrednio poprzedzającym rok, w którym wystąpiło zdarzenie określone w ust. 9.
11. Przez wskaźnik dochodów podatkowych na jednego mieszkańca w gminie i wskaźnik dochodów podatkowych dla wszystkich gmin, o których mowa w ust. 7 pkt 2, rozumie się odpowiednio wskaźnik G i wskaźnik Gg w rozumieniu art. 20 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2267 oraz z 2023 r. poz. 1586 i 2005), stanowiące podstawę do wyliczenia kwot części wyrównawczej subwencji ogólnej na rok bezpośrednio poprzedzający rok, w którym wystąpiło zdarzenie określone w ust. 9.
12. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", wartości wskaźników, o których mowa w ust. 11.
13. Pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa Unii Europejskiej dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.
W myśl art. 16j ustawy o CIT, podatnicy mają prawo indywidualnie ustalać okres amortyzacji dla środków trwałych, które po raz pierwszy zostają wprowadzone do ewidencji środków trwałych danego podatnika, w przypadku, gdy ten środek trwały znajduje się na terenie gminy, w której wskaźnik dochodów podatkowych na jednego mieszkańca w gminie jest mniejszy niż 100% wskaźnika dochodów podatkowych dla wszystkich gmin oraz zlokalizowanej w powiecie, w którym przeciętna stopa bezrobocia wynosi co najmniej 120% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju. Gdy przeciętna stopa bezrobocia w powiecie, w którym znajduje się planowana hala magazynowa, wynosi powyżej 170% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, zgodnie z art. 16j ust. 8 pkt 2 ustawy o CIT, okres amortyzacji dla tego środka trwałego nie może być krótszy niż 5 lat.
Biorąc pod uwagę, że budynek (hala magazynowa), który Spółka planuje wybudować, będzie stanowić nowy środek trwałych, który po raz pierwszy Spółka wprowadzi do ewidencji środków trwałych oraz Spółka spełnia pozostałe warunki określone w powyższych przepisach, Spółka będzie miała prawo do skorzystania ze skróconego okresu amortyzacji, który wyniesie 5 lat.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Warunkiem uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu jest istnienie pomiędzy nim, a osiągnięciem przychodu związku przyczynowo - skutkowego, czyli wykazanie, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu, jego zabezpieczenie lub zachowanie.
Z uwagi na fakt, że niektóre składniki majątku wykorzystywane są przez podatników w dłuższym okresie czasu, a nie tylko w roku ich nabycia/wytworzenia, ustawodawca przyjął zasadę, że wydatki na ich nabycie/wytworzenie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów sukcesywnie, w miarę ich zużycia.
Stosownie do art. 15 ust. 6 ww. ustawy:
Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
Zasady dotyczące dokonywania odpisów z tytułu zużycia środków trwałych (odpisów amortyzacyjnych) zawarte zostały w art. 16a-16m ww. ustawy.
W myśl art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
3) inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Z powyższych przepisów wynika, że amortyzacja podatkowa stanowi formę rozłożonego w czasie obniżenia kosztów podatkowych wartością używanych w prowadzonej działalności gospodarczej przedmiotów, które zużywają się w okresie dłuższym niż 1 rok (środków trwałych). Okres amortyzacji jest zwykle zbliżony do standardowego okresu użytkowania danego rodzaju środków trwałych, co znajduje odzwierciedlenie w wysokości stawek amortyzacyjnych wskazanych w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych stanowiących załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Jak stanowi art. 16f ust. 1 ustawy o CIT:
Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b.
Stosownie do art. 16f ust. 3 ustawy o CIT:
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.
Stosownie do art. 16h ust. 2 ustawy o CIT:
Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l i 16ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonych w art. 16i-16k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.
Zgodnie z art. 16h ust. 4 ustawy o CIT:
Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych w równych ratach co miesiąc albo w równych ratach co kwartał, albo jednorazowo na koniec roku podatkowego, z uwzględnieniem art. 16i. Suma odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonanych w pierwszym roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, nie może przekroczyć wartości tych odpisów przypadających za okres od wprowadzenia ich do ewidencji do końca tego roku podatkowego.
Jak stanowi art. 16i ust. 1 ustawy o CIT:
Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.
Z powyższego przepisu wynika, że do podatnika należy wybór metody amortyzacji. Wyboru tego dokonuje dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzowania i ma obowiązek stosować wybraną metodę do pełnego zamortyzowania tego składnika. Zatem, podatnik kierując się racjonalną oceną skutków podejmowanej decyzji, może dokonać wyboru metody amortyzacji, która winna mieć wpływ na jego sytuację gospodarczą.
Możliwość ustalenia przez podatnika indywidualnej stawki amortyzacyjnej przewiduje art. 16j ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym:
Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż:
1) dla środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji:
a) 24 miesiące - gdy ich wartość początkowa nie przekracza 25 000 zł,
b) 36 miesięcy - gdy ich wartość początkowa jest wyższa od 25 000 zł i nie przekracza 50 000 zł,
c) 60 miesięcy - w pozostałych przypadkach;
2) dla środków transportu, w tym samochodów osobowych - 30 miesięcy;
3) dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4 - 10 lat, z wyjątkiem:
a) trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych wymienionych w rodzaju 103 Klasyfikacji i innych budynków niemieszkalnych wymienionych w rodzaju 109 Klasyfikacji trwale związanych z gruntem,
b) kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych i budynków zastępczych - dla których okres amortyzacji nie może być krótszy niż 3 lata;
4) dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5% - 40 lat pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.
Zgodnie z art. 16j ustawy o CIT, podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne. Warunkiem zastosowania ww. stawki, jest to by środek trwały był używany w rozumieniu art. 16j ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.
Przedmiotem Państwa wątpliwości jest ustalenie czy Spółka będzie uprawniona do zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej w wysokości odpowiadającej 5-letniemu okresowi amortyzacji, o której mowa w art. 16j ust. 8 pkt 2 ustawy o CIT, w odniesieniu do wytworzonego we własnym zakresie budynku hali magazynowej, po raz pierwszy wprowadzanego do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Spółki, pomimo że hala będzie połączona łącznikiem z istniejącą już halą produkcyjną.
Wskazać należy, że ustawą z dnia 17 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. 2023 r. poz. 1787) do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zostały wprowadzone nowe regulacje, o których mowa w art. 16j ust. 7-11 i ust. 13.
Zgodnie z art. 16j ust. 7 ustawy o CIT:
Podatnicy będący mikroprzedsiębiorcami, małymi lub średnimi przedsiębiorcami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla wytworzonych we własnym zakresie środków trwałych będących budynkami (lokalami) niemieszkalnymi i budowlami, zaliczonymi do grupy 1 i 2 Klasyfikacji, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych danego podatnika, w przypadku gdy ten środek trwały znajduje się na obszarze gminy:
1) zlokalizowanej w powiecie, w którym przeciętna stopa bezrobocia wynosi co najmniej 120% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, oraz
2) w której wskaźnik dochodów podatkowych na jednego mieszkańca w gminie jest mniejszy niż 100% wskaźnika dochodów podatkowych dla wszystkich gmin. Powyższa zasada dotyczy wyłącznie stawek amortyzacyjnych z Wykazu stawek amortyzacyjnych i nie ma zastosowania do stawek ustalanych indywidualnie.
Stosownie do art. 16j ust. 8 ustawy o CIT:
W przypadku gdy środek trwały, o którym mowa w ust. 7, znajduje się na obszarze gminy zlokalizowanej w powiecie, w którym przeciętna stopa bezrobocia wynosi:
1) od 120% do 170% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju - okres amortyzacji dla tego środka trwałego nie może być krótszy niż 10 lat;
2) powyżej 170% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju - okres amortyzacji dla tego środka trwałego nie może być krótszy niż 5 lat.
W myśl art. 16j ust. 9 ustawy o CIT:
Spełnienie warunków, o których mowa w ust. 7, ustala się na miesiąc, w którym wystąpiło jedno z następujących zdarzeń:
1) uprawomocniła się decyzja o pozwoleniu na budowę;
2) upłynął termin na wniesienie sprzeciwu wobec dokonanego zgłoszenia budowy albo wydano zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia takiego sprzeciwu;
3) środek trwały został po raz pierwszy wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - w przypadku gdy budowa tego środka trwałego nie wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę albo dokonania zgłoszenia budowy lub z innych przyczyn nie doszło do wydania takiej decyzji albo dokonania takiego zgłoszenia.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 16j ust. 10-13 ustawy o CIT,
10) Przez przeciętną stopę bezrobocia w powiecie i przeciętną stopę bezrobocia w kraju, o których mowa w ust. 7 pkt 1 i ust. 8, rozumie się przeciętną stopę bezrobocia w powiecie i przeciętną stopę bezrobocia w kraju ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 82 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w roku bezpośrednio poprzedzającym rok, w którym wystąpiło zdarzenie określone w ust. 9.
11) Przez wskaźnik dochodów podatkowych na jednego mieszkańca w gminie i wskaźnik dochodów podatkowych dla wszystkich gmin, o których mowa w ust. 7 pkt 2, rozumie się odpowiednio wskaźnik G i wskaźnik Gg w rozumieniu art. 20 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2267 oraz z 2023 r. poz. 1586 i 2005), stanowiące podstawę do wyliczenia kwot części wyrównawczej subwencji ogólnej na rok bezpośrednio poprzedzający rok, w którym wystąpiło zdarzenie określone w ust. 9.
12) Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej ,,Monitor Polski'', wartości wskaźników, o których mowa w ust. 11.
13) Pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa Unii Europejskiej dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skoro jak wynika z opisu sprawy, hala magazynowa będzie stanowiła środek trwały będący budynkiem niemieszkalnym, zaliczonym do grupy 1 podgrupy 10 KŚT, wytworzonym we własnym zakresie i po raz pierwszy wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz w okresie amortyzacji będziecie Państwo spełniać warunki wynikające z art. 16j ust. 7 ustawy o CIT, których ustalenie spełnienia planują Państwo, w miesiącu, w którym uprawomocni się decyzja o pozwoleniu na budowę (zgodnie z art. 16j ust. 9 pkt 1 ustawy o CIT), to będą Państwo uprawnieni do zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej w wysokości odpowiadającej
5-letniemu okresowi amortyzacji, o której mowa w art. 16j ust. 8 pkt 2 ustawy o CIT.
Bez znaczenia dla możliwości zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej, o której mowa powyżej, dla nowo wytworzonego środka trwałego stanowiącego budynek hali magazynowej jest fakt, że budynek ten i budynek istniejącej na sąsiednim gruncie hali produkcyjnej będą połączone łącznikiem. Skoro bowiem jak wskazali Państwo we wniosku, nowo wybudowany budynek ma być odrębnym budynkiem od istniejącej hali produkcyjnej, a budowa prowadzona będzie na podstawie wydanego w tym celu pozwolenia na budowę, to połączenie łącznikiem obu budynków nie zmienia charakteru i klasyfikacji tych budynków jako odrębnych środków trwałych, które - co do zasady - podlegają odrębnej amortyzacji podatkowej, wg zasad i na warunkach dotyczących każdego z tych środków trwałych.
Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo