Interpretacja 0111-KDIB1-1.4010.24.2026.2.BS

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku dochodowym od osób prawnych.

Uzupełnili go Państwo 1 marca 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą jest A, prowadząca działalność gospodarczą (…), będąca podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „Spółka”).

Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest świadczenie usług (…). Działalność ta prowadzona jest w sposób zorganizowany i ciągły.

Równolegle do podstawowej działalności kancelarii Spółka rozwija dodatkową gałąź działalności gospodarczej, prowadzoną w ramach projektu edukacyjnego pod nazwą (…). Projekt ten stanowi wyodrębniony obszar działalności Spółki, ukierunkowany na (…) określonej grupy odbiorców.

Celem projektu (…) jest w szczególności:

(…).

Projekt (…) ma charakter komercyjny i jest ukierunkowany na generowanie przychodów dla Spółki poprzez sprzedaż aplikacji, publikacji elektronicznych oraz szkoleń online.

(…).

Spółka planuje nabycie konia, który będzie wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (…).

Planowany do nabycia koń będzie wykorzystywany przez Spółkę przy tworzeniu materiałów edukacyjnych, szkoleniowych oraz informacyjnych, w tym w szczególności przy przygotowywaniu treści wizualnych i audiowizualnych, takich jak nagrania wideo, filmy edukacyjne, prezentacje multimedialne oraz materiały promocyjne związane z działalnością (…). Koń będzie również wykorzystywany w materiałach fotograficznych oraz innych treściach wizualnych (…).

Wykorzystanie konia będzie miało na celu (…).

Koń nie będzie wykorzystywany do celów rekreacyjnych ani prywatnych. Jego wykorzystanie będzie miało charakter zorganizowany i pozostanie w funkcjonalnym związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą (…).

Spółka planuje ponoszenie wydatków związanych z nabyciem oraz utrzymaniem konia, w tym kosztów opieki, utrzymania, usług specjalistycznych oraz innych wydatków niezbędnych do jego wykorzystywania w prowadzonej działalności gospodarczej.

 

W uzupełnieniu wniosku z 1 marca 2026 r. w odpowiedzi na wezwanie wskazali Państwo m.in.:

   1. Na czym polega projekt edukacyjny (…)?

(…) jest projektem realizowanym przez Spółkę w ramach działalności gospodarczej, polegającym na (…).

Projekt obejmuje w szczególności:

(…).

Model działalności opiera się na tworzeniu treści edukacyjnych (materiały wideo, materiały szkoleniowe, treści analityczne), które są wykorzystywane w procesie sprzedaży produktów i usług Spółki.

Działalność ta znajduje się na etapie rozwoju i wdrażania. Przygotowany został e-book przeznaczony do sprzedaży, opracowane zostały narzędzia cyfrowe, a Spółka prowadzi działania zmierzające do uruchomienia pełnego lejka sprzedażowego. (…).

   2. Jaki będzie związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy wydatkami na zakup i utrzymanie konia a przychodami Spółki?

Koń będzie wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej Spółki jako element procesu tworzenia i sprzedaży produktów oraz usług (…).

W szczególności koń będzie wykorzystywany do:

(…).

Materiały tworzone z udziałem konia będą wykorzystywane w procesie oferowania produktów i usług Spółki, którego celem jest generowanie przychodów (…).

Brak posiadania konia w istotny sposób ograniczyłby możliwość tworzenia oraz testowania Spółce części produktów i narzędzi analitycznych (…).

Wydatki na zakup i utrzymanie konia będą zatem ponoszone w celu generowania przychodów z prowadzonej działalności oraz rozwijania nowego źródła przychodów.

   3. Czego dotyczą wydatki na pensjonat i jaki mają związek z działalnością Spółki?

Wydatki na pensjonat obejmują opłatę za zapewnienie koniowi miejsca stałego, całodobowego przebywania w ośrodku jeździeckim.

W ramach opłaty pensjonatowej koń ma zapewnione:

- indywidualny boks, w którym przebywa w porze nocnej oraz w ciągu dnia,

- karmienie paszą przygotowaną przez właściciela konia, przy czym czynności karmienia wykonują pracownicy stajni,

- wyprowadzanie konia na padok oraz sprowadzanie z padoku,

- czyszczenie boksu,

- doprowadzanie konia do karuzeli,

- dostarczanie wody na padok,

- dostarczanie siana w siatkach na padoku.

Ponadto w ramach opłaty pensjonatowej Spółka ma możliwość korzystania z infrastruktury stajennej, w tym lonżownika, hali jeździeckiej oraz placów do jazdy, co umożliwia zapewnienie koniowi właściwej i odpowiedniej ilości ruchu niezbędnej do utrzymania jego kondycji fizycznej.

Opłata pensjonatowa nie obejmuje świadczeń o charakterze szkoleniowym ani rekreacyjnym.

Wydatki te są bezpośrednio związane z utrzymaniem konia jako składnika majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej Spółki. Zapewnienie pensjonatu oraz dostępu do infrastruktury stajennej stanowi warunek utrzymania konia w stanie umożliwiającym jego wykorzystywanie w procesie tworzenia produktów oraz materiałów edukacyjnych Spółki.

   4. Gdzie będzie przebywał koń w ciągu dnia i w nocy?

Koń będzie przebywał całodobowo w ośrodku jeździeckim w systemie pensjonatowym.

W ciągu dnia oraz w nocy koń będzie znajdował się na terenie ośrodka jeździeckiego, w którym zapewnione jest miejsce w boksie oraz dostęp do wybiegów zgodnie z zasadami funkcjonowania ośrodka.

   5. Kto będzie zajmował się koniem?

Codzienna opieka nad koniem (karmienie, sprzątanie boksu, podstawowe czynności pielęgnacyjne) będzie realizowana przez podmiot prowadzący pensjonat w ramach opłaty pensjonatowej.

Dodatkowo Spółka zatrudni pracownika na podstawie umowy cywilnoprawnej odpowiedzialnego za:

- bieżącą opiekę nad koniem w zakresie związanym z realizacją materiałów edukacyjnych,

- przygotowanie konia do nagrań,

- nadzór nad stanem zdrowotnym i treningiem konia w zakresie niezbędnym do realizacji działalności Spółki.

Pracownikowi będzie przysługiwało wynagrodzenie za wykonywaną pracę.

Koń nie będzie wykorzystywany do celów prywatnych ani rekreacyjnych wspólników ani pracowników Spółki.

   6. Czy w Spółce będzie regulamin dotyczący wykorzystywania konia?

W Spółce zostanie wprowadzony regulamin dotyczący zasad wykorzystywania konia w działalności gospodarczej.

 

Regulamin będzie określał w szczególności:

- że koń stanowi składnik majątku wykorzystywany wyłącznie do celów działalności gospodarczej,

- zakaz wykorzystywania konia do celów prywatnych lub rekreacyjnych,

- zasady dokumentowania wykorzystania konia przy tworzeniu materiałów edukacyjnych i promocyjnych,

- zakres obowiązków pracownika odpowiedzialnego za opiekę nad koniem,

- zasady nadzoru nad wykorzystaniem konia w działalności Spółki.

 

Pytania

 

   1) Czy wydatek poniesiony przez Spółkę na nabycie konia, który ma być wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej w ramach projektu (…), może stanowić koszt uzyskania przychodów Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

   2) Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na utrzymanie konia, w tym w szczególności koszty pensjonatu, opieki, utrzymania oraz usług specjalistycznych, wykorzystywanego w działalności gospodarczej Spółki w ramach projektu (…), mogą stanowić koszty uzyskania przychodów Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

   3) Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym wydatki na nabycie oraz utrzymanie konia, wykorzystywanego w działalności gospodarczej Spółki w celu świadczenia wyspecjalizowanych usług oraz tworzenia produktów (…), mogą stanowić pośrednie koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT?

(pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 1 marca 2026 r.)

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatek poniesiony przez Spółkę na nabycie konia, który ma być wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej w ramach projektu (…), może stanowić koszt uzyskania przychodów Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Nabycie konia pozostaje w funkcjonalnym i gospodarczym związku z działalnością Spółki prowadzonej w ramach projektu (…), który stanowi komercyjną, dodatkową gałąź działalności gospodarczej Spółki. Koń ma być wykorzystywany jako element zaplecza merytorycznego i edukacyjnego przy tworzeniu materiałów edukacyjnych, szkoleniowych, informacyjnych i promocyjnych, a także przy testowaniu i prezentowaniu narzędzi edukacyjnych oraz aplikacji oferowanych przez Spółkę.

Poniesienie wydatku na nabycie konia ma na celu osiąganie przychodów oraz zachowanie i zabezpieczenie ich źródła, poprzez umożliwienie realizacji działalności edukacyjnej i sprzedażowej prowadzonej w ramach projektu (…). Jednocześnie wydatek ten nie został wymieniony w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, wydatek na nabycie konia spełnia przesłanki uznania go za koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na utrzymanie konia, w tym w szczególności koszty pensjonatu, opieki, utrzymania oraz usług specjalistycznych, wykorzystywanego w działalności gospodarczej Spółki w ramach projektu (…), mogą stanowić koszty uzyskania przychodów Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wydatki te są ponoszone w celu zapewnienia możliwości faktycznego wykorzystywania konia w działalności gospodarczej Spółki, w szczególności przy realizacji działań edukacyjnych, szkoleniowych, informacyjnych i promocyjnych związanych z projektem (…). Bez ponoszenia wydatków na utrzymanie konia jego wykorzystanie w działalności gospodarczej Spółki nie byłoby możliwe.

Wydatki na utrzymanie konia pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki oraz służą osiąganiu przychodów i zachowaniu albo zabezpieczeniu ich źródła. Jednocześnie nie zostały one objęte wyłączeniem z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone na utrzymanie konia mogą stanowić koszty uzyskania przychodów Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad. 3

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku z 1 marca 2026 r.), wydatki na nabycie oraz utrzymanie konia wykorzystywanego w działalności gospodarczej Spółki mogą stanowić pośrednie koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania bądź zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Aby wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu, musi pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz być poniesiony w sposób racjonalny i gospodarczo uzasadniony.

Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami (koszty pośrednie) są potrącalne w dacie ich poniesienia.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą skierowaną do (…).

Przedmiot działalności Spółki dotyczy (…) generującego określone koszty stałe i zmienne.

(…).

Koń nie jest wykorzystywany do celów prywatnych ani reprezentacyjnych. Nie pełni funkcji marketingowej ani reklamowej.

Jego posiadanie umożliwia Spółce:

(…).

Wydatki na utrzymanie konia (pensjonat, wyżywienie, opieka weterynaryjna, kowal oraz inne niezbędne koszty utrzymania) są racjonalne i gospodarczo uzasadnione w kontekście prowadzonej działalności.

Pozostają one w funkcjonalnym związku z osiąganiem przychodów z działalności skierowanej do branży jeździeckiej.

Wydatki na nabycie oraz utrzymanie konia nie zostały wymienione w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów określonym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT

Nie mają one charakteru wydatków osobistych ani reprezentacyjnych.

Wydatków tych nie można przypisać do konkretnego, zindywidualizowanego przychodu, lecz służą one całokształtowi działalności gospodarczej Spółki.

W konsekwencji mają charakter kosztów pośrednich w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT i powinny podlegać potrąceniu w dacie ich poniesienia.

Wydatki te nie mają charakteru reprezentacyjnego ani nie służą budowaniu prestiżu Spółki, lecz stanowią element zaplecza operacyjnego działalności prowadzonej w wyspecjalizowanym sektorze.

W konsekwencji należy uznać, że wydatki na nabycie oraz utrzymanie konia wykorzystywanego w działalności gospodarczej Spółki mogą stanowić pośrednie koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

 

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

   - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

   - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

   - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

   - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

   - został właściwie udokumentowany,

   - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę:

  - przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz

  - potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.

W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.

Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

a. „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,

b. „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast

c. „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.

Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.

Podatnik, oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą, winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu. Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik, uznając wydatek za koszt uzyskania przychodu, odnosi ewidentne korzyści, ponieważ o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodu.

Państwa wątpliwości objęte pytaniem nr 1 i 2 dotyczą ustalenia, czy wydatek poniesiony przez Spółkę na nabycie konia, który ma być wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej w ramach projektu (…) i wydatki na jego utrzymanie, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z treści wniosku i jego uzupełnienia wynika m.in., że równolegle do podstawowej działalności księgowej Spółka rozwija dodatkową gałąź działalności gospodarczej, prowadzoną w ramach projektu edukacyjnego pod nazwą (…), w związku z czym planuje nabycie konia, który będzie wykorzystywany w tej działalności. Celem projektu (…) jest w szczególności: (…). Projekt (…) ma charakter komercyjny i jest ukierunkowany na generowanie przychodów dla Spółki poprzez sprzedaż aplikacji, publikacji elektronicznych oraz szkoleń online. Działalność ta stanowi (…).
(…)

Model działalności opiera się na tworzeniu treści edukacyjnych (materiały wideo, materiały szkoleniowe, treści analityczne), które są wykorzystywane w procesie sprzedaży produktów i usług Spółki.

Działalność ta znajduje się na etapie rozwoju i wdrażania. Przygotowany został e-book przeznaczony do sprzedaży, opracowane zostały narzędzia cyfrowe, a Spółka prowadzi działania zmierzające do uruchomienia pełnego lejka sprzedażowego. (…)

Zakupiony koń będzie wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej Spółki (…). Koń nie będzie wykorzystywany do celów prywatnych ani rekreacyjnych wspólników ani pracowników Spółki.

W szczególności koń będzie wykorzystywany do: (…).

Materiały tworzone z udziałem konia będą wykorzystywane w procesie oferowania produktów i usług Spółki, którego celem jest generowanie przychodów (…).

Brak posiadania konia w istotny sposób ograniczyłby możliwość tworzenia oraz testowania przez Spółkę części produktów i narzędzi analitycznych (…).

Wydatki na zakup i utrzymanie konia będą zatem ponoszone w celu generowania przychodów z prowadzonej działalności oraz rozwijania nowego źródła przychodów.

Spółka będzie również ponosić wydatki na pensjonat, które obejmują opłatę za zapewnienie koniowi miejsca stałego, całodobowego przebywania w ośrodku jeździeckim.

W ramach opłaty pensjonatowej koń ma zapewnione: indywidualny boks, w którym przebywa w porze nocnej oraz w ciągu dnia, karmienie paszą przygotowaną przez właściciela konia, przy czym czynności karmienia wykonują pracownicy stajni, wyprowadzanie konia na padok oraz sprowadzanie z padoku, czyszczenie boksu, doprowadzanie konia do karuzeli, dostarczanie wody na padok, dostarczanie siana w siatkach na padoku.

Ponadto w ramach opłaty pensjonatowej Spółka ma możliwość korzystania z infrastruktury stajennej, w tym lonżownika, hali jeździeckiej oraz placów do jazdy, co umożliwia zapewnienie koniowi właściwej i odpowiedniej ilości ruchu niezbędnej do utrzymania jego kondycji fizycznej.
Opłata pensjonatowa nie obejmuje świadczeń o charakterze szkoleniowym ani rekreacyjnym.

Wydatki te są bezpośrednio związane z utrzymaniem konia jako składnika majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej Spółki. Zapewnienie pensjonatu oraz dostępu do infrastruktury stajennej stanowi warunek utrzymania konia w stanie umożliwiającym jego wykorzystywanie w procesie tworzenia produktów oraz materiałów edukacyjnych Spółki.

Koń będzie przebywał całodobowo w ośrodku jeździeckim w systemie pensjonatowym.

W ciągu dnia oraz w nocy koń będzie znajdował się na terenie ośrodka jeździeckiego, w którym zapewnione jest miejsce w boksie oraz dostęp do wybiegów zgodnie z zasadami funkcjonowania ośrodka.

Codzienna opieka nad koniem (karmienie, sprzątanie boksu, podstawowe czynności pielęgnacyjne) będzie realizowana przez podmiot prowadzący pensjonat w ramach opłaty pensjonatowej.

Dodatkowo Spółka zatrudni pracownika na podstawie umowy cywilnoprawnej odpowiedzialnego za: bieżącą opiekę nad koniem w zakresie związanym z realizacją materiałów edukacyjnych, przygotowanie konia do nagrań, nadzór nad stanem zdrowotnym i treningiem konia w zakresie niezbędnym do realizacji działalności Spółki. Pracownikowi będzie przysługiwało wynagrodzenie za wykonywaną pracę.

W Spółce zostanie wprowadzony regulamin dotyczący zasad wykorzystywania konia w działalności gospodarczej. Regulamin będzie określał w szczególności: że koń stanowi składnik majątku wykorzystywany wyłącznie do celów działalności gospodarczej, zakaz wykorzystywania konia do celów prywatnych lub rekreacyjnych, zasady dokumentowania wykorzystania konia przy tworzeniu materiałów edukacyjnych i promocyjnych, zakres obowiązków pracownika odpowiedzialnego za opiekę nad koniem, zasady nadzoru nad wykorzystaniem konia w działalności Spółki.

Odnosząc powyższe do Państwa wątpliwości ujętych w pytaniach nr 1 i 2 należy mieć na uwadze, że „celowy” wydatek to przede wszystkim ten, który racjonalnie przyczynia się do osiągnięcia przychodu, ewentualnie zachowania lub zabezpieczenia jego źródła. Działania takie muszą mieć zatem charakter pozytywny, wpływający na przychód podatkowy.

Za takie wydatki można uznać wydatki związane z nabyciem konia oraz wydatki poniesione na jego utrzymanie, tj. koszty opieki, utrzymania, usług specjalistycznych oraz inne wydatki niezbędne do jego wykorzystywania w prowadzonej działalności gospodarczej, jak również koszty za pensjonat, w którym koń będzie przebywał. W tej perspektywie są to wydatki racjonalne, powiązane z osiąganiem przychodu przez Państwa Spółkę ze wskazanej we wniosku działalność (…).

Nie sposób przy tym przypisać ww. wydatków do katalogu wydatków wyłączonych z kosztów podatkowych określonego w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.  

Na podstawie powyższego uznać należy, że ww. wydatki mają związek przyczynowo-skutkowy z działaniami Państwa Spółki, mającymi na celu osiągnięcie przychodu związanego z prowadzoną przez Państwa działalnością w ramach projektu edukacyjnego pod nazwą (…), który stanowi wyodrębniony obszar Państwa działalności, ukierunkowany na (…).

Zatem, wydatki związane z nabyciem konia oraz wydatki poniesione na jego utrzymanie, tj. koszty opieki, utrzymania, usług specjalistycznych oraz inne wydatki niezbędne do jego wykorzystywania w prowadzonej działalności gospodarczej, jak również koszty za pensjonat, będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, o ile w istocie będą spełniały łącznie wszystkie warunki uprawniające zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów wskazane w tym przepisie.

Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 należało uznać za prawidłowe.

Państwa wątpliwości objęte pytaniem nr 3 dotyczą natomiast kwestii ustalenia czy wydatki na nabycie oraz utrzymanie konia, wykorzystywanego w działalności gospodarczej Spółki (…), mogą stanowić pośrednie koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1
w zw. z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Odnosząc się do kwestii dotyczącej momentu zaliczenia ww. wydatków do kosztów podatkowych, zauważyć należy, że dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. Przepisy ustawy o CIT dokonują podziału kosztów na koszty bezpośrednio związane z przychodami i koszty pośrednie (inne niż bezpośrednio związane z przychodami).

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku możliwe jest „zidentyfikowanie” wpływu danego kosztu na wielkość osiągniętych przychodów. Do tej kategorii należą głównie te koszty, które mogą być przydzielone, przypisane do określonych wyrobów bądź usług. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.

Natomiast pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Do tego rodzaju kosztów zalicza się m.in. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników. Każdy z ww. wydatków jest związany z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczynia się w sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.

W świetle powyższego, moment potrącalności kosztów podatkowych zależy od charakteru związku tych kosztów z przychodem.

Biorąc pod uwagę opis sprawy, stwierdzić należy, że koszty poniesione przez Państwa na nabycie i utrzymanie konia są związane w sposób ogólny z Państwa działalnością gospodarczą, bowiem nie mogą one zostać powiązane z konkretnymi przychodami osiąganymi przez Państwa Spółkę, są jednak racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do osiągnięcia lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Opisana działalność w ramach programu edukacyjnego (…) ma na celu tworzenie i sprzedaż produktów cyfrowych, kursów online oraz świadczenie usług (…).
Wydatki na zakup i utrzymanie konia, będą zatem sposób pośredni ponoszone w celu generowania przychodów z prowadzonej przez Państwa działalności oraz rozwijania nowego źródła przychodów.

Regulacje dotyczące potrącalności kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodami ujęte zostały w art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Zgodnie zaś z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:

Mając powyższe na względzie, udokumentowane zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości koszty, poniesione przez Państwa na zakup i utrzymanie konia w związku z opisanym Projektem (…) należy uznać za tzw. koszty pośrednie, potrącalne w dniu ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d zdanie 1 ustawy o CIT, w związku z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, tj. w dniu na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku).

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 uznano za prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

 

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).  

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.