Interpretacja 0111-KDIB1-1.4010.259.2026.2.SG

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

7 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek opatrzony datą 31 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

A. Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest osobą prawną posiadającą zarząd i siedzibę w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przedmiotem działalności Spółki jest m.in. wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi i dzierżawionymi.

Spółka planuje rozpocząć opodatkowanie w modelu ryczałtu od dochodów spółek (dalej: „estoński CIT”, „ryczałt” lub „Ryczałt”) uregulowanym w rozdziale 6b ustawy o CIT.

Wnioskodawca udzielił pożyczek na rzecz podmiotów powiązanych w rozumieniu przepisów ustawy o CIT. Pożyczki zostały udzielone na warunkach rynkowych (tak jakby udzieliły ich podmioty niepowiązane). Na podstawie zawartej umowy pożyczki Spółce przysługuje wynagrodzenie w postaci odsetek naliczanych za okres finansowania.

 

Zgodnie z przyjętymi zasadami rachunkowości oraz przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 522 ze zm.), Spółka:

- nalicza odsetki w czasie, proporcjonalnie do okresu trwania pożyczki,

- ujmuje je jako przychody finansowe w księgach rachunkowych,

- równolegle wykazuje je jako należności, mimo że nie zostały one jeszcze faktycznie otrzymane.

 

Jednocześnie, na gruncie ustawy o CIT, Spółka rozpoznaje przychód z tytułu odsetek dopiero w momencie ich faktycznego otrzymania (zasada kasowa dla odsetek).

 

W konsekwencji na moment przejścia na Ryczałt występują:

- naliczone bilansowo, lecz nieotrzymane odsetki od udzielonej pożyczki,

- które nie zostały dotychczas rozpoznane jako przychód podatkowy („Odsetki”).

Dodatkowo, zgodnie z przyjętą przez Wnioskodawcę polityką rachunkowości aktywa w postaci nieruchomości zaliczanych do inwestycji (dalej: „Nieruchomość”) wyceniane są nie rzadziej niż na dzień bilansowy. Stosownie do art. 28 ust. 1 pkt 1a) ustawy o rachunkowości, wycena nieruchomości zaliczanych do inwestycji powinna odbywać się nie rzadziej niż na dzień bilansowy i może przebiegać na dwa sposoby, tzn. według:

1) zasad stosowanych dla środków trwałych lub

2) ceny rynkowej bądź inaczej określonej wartości godziwej.

Do wyboru jednej z wymienionych metod wyceny zobowiązany jest kierownik jednostki.

Wobec powyższego na dzień bilansowy Wnioskodawca dokonuje wyceny Nieruchomości według jej wartości godziwej, co powoduje podwyższenie jej wartości początkowej (wyrażonej w cenie nabycia). W związku ze zmianą na skutek wyceny w wartości godziwej u Wnioskodawcy powstają różnice przejściowe w wycenie Nieruchomości, które należy odnieść do przychodów bilansowych. Wartość ta jednak nie powoduje po stronie Wnioskodawcy powstania przychodu podatkowego. Wnioskodawca pragnie nadmienić również, że wycena w wartości godziwej co do zasady może także prowadzić do spadku wartości Nieruchomości, jednak mając na uwadze dokonane analizy inwestycyjne oraz bieżącą sytuację na rynku nieruchomości, Wnioskodawca uważa taką sytuację za mało prawdopodobną i w związku z tym przyjmuje wzrost jej wartości.

W przypadku wyceny nieruchomości inwestycyjnej według ceny rynkowej bądź inaczej określonej wartości godziwej nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych. Wycena bilansowa nieruchomości inwestycyjnej w takim przypadku koncentruje się na zaktualizowaniu wartości nieruchomości do jej aktualnej ceny rynkowej (wartości godziwej), którą jednostka może oszacować samodzielnie lub przy pomocy rzeczoznawcy. Skutki tej wyceny ujmuje się, nie później niż na dzień bilansowy, w księgach rachunkowych jako pozostałe koszty lub przychody operacyjne. Zaprezentowany sposób ujęcia wyceny w księgach rachunkowych wynika wprost z art. 3 ust. 1 pkt 32 lit. c) ustawy o rachunkowości. W myśl tego przepisu koszty i przychody związane z aktualizacją wartości nieruchomości zaliczonej do inwestycji, jeżeli do jej wyceny przyjęto cenę rynkową (wartość godziwą) zalicza się do pozostałych kosztów i pozostałych przychodów operacyjnych.

Wnioskodawca powziął wątpliwość jakie pozycje powinien wykazać jako przychody i koszty w informacji, o której mowa w art. 7aa ust. 1 ustawy o CIT, czyli informacji o przychodach, kosztach i podatku należnym w związku z wyborem opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek (dalej jako: „Korekta wstępna”).

W uzupełnieniu wniosku z 17 czerwca 2026 r. wskazali Państwo ponadto, że przedmiotem wniosku są odsetki od kilku (co najmniej dwóch) pożyczek udzielonych podmiotom powiązanym. W związku z tym, w zakresie w jakim wskazano na pożyczkę należy to rozumieć jako odnoszące się do pożyczek.

Pytania

 1. Czy w Korekcie wstępnej Wnioskodawca będzie miał obowiązek wykazania:

    i. naliczonych, lecz nieotrzymanych Odsetek,

   ii. zmiany wartości Nieruchomości wycenionej dla celów bilansowych w wartości godziwej?

 2. Czy Spółka będzie zobowiązana do zapłaty podatku z tytułu nadwyżki wykazanej w Korekcie wstępnej, jeżeli będzie stosować opodatkowanie Ryczałtem przez co najmniej 4 lata podatkowe?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, w Korekcie wstępnej:

        i. będzie miał obowiązek wykazania wartości naliczonych, lecz nieotrzymanych Odsetek w pozycji przychodów podatkowych zgodnie z art. 7aa ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”);

       ii. nie będzie miał obowiązku wykazania w pozycji kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 7aa ust. 2 pkt 2 lub w pozycji przychodów, zgodnie z art. 7aa ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, zmiany wartości Nieruchomości wycenionej dla celów bilansowych w wartości godziwej.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku z tytułu nadwyżki przychodów wykazanej w Korekcie wstępnej, jeżeli będzie stosować opodatkowanie Ryczałtem przez okres co najmniej 4 lat podatkowych.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1

W myśl art. 7aa ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, podatnik, który wybrał opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek, jest obowiązany na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego pierwszy rok opodatkowania tym ryczałtem sporządzić informację o przychodach, kosztach, dochodzie z przekształcenia oraz podatku należnym w związku z wyborem opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.

Zgodnie natomiast art. 7aa ust. 2 ww. ustawy w informacji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, wykazuje się:

 1) przychody, o których mowa w art. 12 ust. 1, w kwocie odpowiadającej:

 a) przychodom uwzględnionym, zgodnie z przepisami o rachunkowości, w wyniku finansowym netto podatnika za lata podatkowe poprzedzające pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, jeżeli dotychczas nie zostały zaliczone do przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz

 b) kosztom zaliczonym do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 w latach podatkowych poprzedzających pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, jeżeli dotychczas nie zostały uwzględnione w wyniku finansowym netto podatnika zgodnie z przepisami o rachunkowości, oraz

 2) koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15, w kwocie odpowiadającej:

 a) przychodom zaliczonym do przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 1, w latach podatkowych poprzedzających pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, jeżeli dotychczas nie zostały uwzględnione w wyniku finansowym netto podatnika zgodnie z przepisami o rachunkowości, oraz

 b) kosztom uwzględnionym, zgodnie z przepisami o rachunkowości, w wyniku finansowym netto podatnika za lata podatkowe poprzedzające pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, jeżeli dotychczas nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15, oraz

 3) dochód z przekształcenia w kwocie odpowiadającej sumie nadwyżek wartości poszczególnych składników majątku, ustalonych dla wyniku finansowego netto zgodnie z przepisami o rachunkowości, na dzień przekształcenia, ponad ich wartość podatkową ustaloną na ten dzień - w przypadku podatnika utworzonego w wyniku przekształcenia spółki, którego pierwszy rok podatkowy po przekształceniu jest jednocześnie pierwszym rokiem opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.

Artykuł 7aa ust. 3 ustawy o CIT stanowi natomiast, że przepisów ust. 2 pkt 1 i 2 nie stosuje się do przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 4, oraz kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, z wyjątkiem tych przychodów i kosztów, które podlegają rozliczeniu w innych terminach lub okresach zgodnie z przepisami o rachunkowości.

Zgodnie z art. 7aa ust. 4 ww. ustawy, w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, za rok podatkowy poprzedzający pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek podatnik:

 1) wykazuje przychody oraz koszty, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, oraz ustala podatek należny od dochodu stanowiącego różnicę między tymi przychodami a tymi kosztami według stawki, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1;

 2) wykazuje dochód z przekształcenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, oraz ustala podatek należny od tego dochodu według stawki, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1.

Z przytoczonych przepisów wynika, że podatnik na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzający pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, zobowiązany jest sporządzić informację o przychodach podatkowych oraz kosztach uzyskania przychodów wynikających z różnic ich ujmowania dla celów podatkowych i rachunkowych.

Efektem korekty wstępnej przychodów i kosztów jest wyeliminowanie:

- podwójnego opodatkowania tych samych przychodów,

- możliwości nieuwzględnienia w rozliczeniu podatkowym określonych przychodów,

- podwójnego odliczenia tych samych kosztów

- możliwości nieuwzględnienia w rozliczeniu podatkowym określonych kosztów.

Dzięki wskazanemu rozliczeniu przychodów i kosztów podatnik dokonuje ujednolicenia swoich rozliczeń podatkowych i rachunkowych, gdyż po wyborze ryczałtu od dochodów spółek przychody i koszty podatnika ustalane dla celów rachunkowych staną się również kategoriami podatkowymi.

Nadrzędnym celem art. 7aa ustawy o CIT jest zapobieganie podwójnemu zaliczeniu danej kategorii do przychodów lub kosztów, jak również do nieopodatkowania pewnych przepływów. Przykładem do podwójnego zaliczenia danej kategorii do kosztów jest sytuacja, w której dany wydatek zaliczony jest najpierw do kosztów uzyskania przychodów podczas opodatkowania na zasadach klasycznych, a następnie w okresie opodatkowania ryczałtem ponownie jest zaliczony do kosztów (lub innych odpisów) ustalanych zgodnie z przepisami o rachunkowości. Z kolei rozliczenie w przychodach rachunkowych naliczonych, lecz jeszcze niezapłaconych odsetek od pożyczki - w okresie przed opodatkowaniem ryczałtem - jest przykładem, w którym mogłoby dojść do nieopodatkowania pewnych przepływów. Dzieje się tak, ponieważ przychód z tego tytułu został uwzględniony w wyniku finansowym netto w momencie naliczenia odsetek, natomiast dla celów podatkowych stanowiłby przychód dopiero w momencie ich zapłaty. W związku z powyższym takie odsetki nie stanowiłyby przychodu ani w okresie opodatkowania na zasadach klasycznych, ani w okresie opodatkowania ryczałtem.

Korekta powinna mieć zastosowanie do różnic przejściowych między wynikiem finansowym, a podatkowym podatnika.

Jak wynika z art. 7aa ust. 3 ustawy o CIT przepisów ust. 2 pkt 1-2 nie stosuje się do przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 4, oraz kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, z wyjątkiem tych przychodów i kosztów, które podlegają rozliczeniu w innych terminach lub okresach zgodnie z przepisami o rachunkowości. Celem tego przepisu jest wskazanie, iż korekta wstępna przychodów dotyczy tych kategorii, które są rozpoznawane dla celów podatkowych (wg zasad ogólnych CIT).

Przepis art. 7aa ustawy o CIT w zakresie korekty wstępnej będzie mieć zatem zastosowanie do takich kategorii jak np. odsetki, które podlegają rozliczeniu również na podstawie art. 12 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, ale w innym terminie lub okresie niż wskazuje art. 12 ust. 4 czy art. 15 i 16 ustawy o CIT. Przykładowo odsetki, co do zasady, podlegają rozliczeniu w dochodzie podatkowym na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT ale dopiero w momencie, kiedy zostaną faktycznie otrzymane. Fakt ich naliczenia (bez uregulowania) pozostaje obojętny podatkowo na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 2 oraz art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o CIT.

Zwiększenie przychodów lub kosztów uzyskania przychodów nie będzie miało zastosowania w sytuacji, gdy dana kategoria jest różnicą o charakterze trwałym. Takie różnice wynikają z nieuznawania danej kategorii za przychód lub koszt na podstawie przepisów o rachunkowości. Przykładowo nie będą podlegały rozliczeniu w korekcie wstępnej przychody wyłącznie podatkowe, np. przychody z nieodpłatnych świadczeń.

Zwiększenie przychodów lub kosztów uzyskania przychodów (korekta wstępna) zgodnie z art. 7aa ustawy o CIT nie odnosi się do konkretnego momentu w czasie, w którym takie różnice powstały, lecz dotyczy wszelkich kategorii, które mają aktualny charakter.

W Przewodniku do ryczałtu od dochodów spółek z 23 grudnia 2021 r. wskazano przykładowo, że nie będzie wymagać przedmiotowej korekty transakcja już zakończona, np. transakcja pożyczki - udzielonej i spłaconej z odsetkami kilka lat temu, czy zamortyzowanego już (tak dla celów podatkowych jak i rachunkowych) środka trwałego. Różnice należy jednak uwzględniać narastająco - oznacza to, że nie odnoszą się one jedynie do różnic (np. z wysokości odpisów amortyzacyjnych) powstałych w roku bezpośrednio poprzedzającym opodatkowanie ryczałtem, lecz do wszystkich poprzednich lat podatkowych (np. od dnia rozpoczęcia amortyzacji danego środka trwałego), w których dana operacja była rejestrowana w księgach rachunkowych lub dla celów podatkowych.

Odnosząc ww. uwagi do analizowanej sytuacji należy stwierdzić, że Wnioskodawca będzie zobligowany do ujęcia w Korekcie wstępnej naliczonych, lecz nieotrzymanych Odsetek.

Powyższe wynika z różnych momentów ujęcia ww. odsetek jako przychodu dla celów bilansowych i podatkowych. Odsetki od pożyczki stanowią bowiem przychód dla celów bilansowych już w momencie ich naliczenia, natomiast dla celów podatkowych są przychodem w momencie ich zapłaty.

Tym samym ze względu na powyższe odmienne ujęcie dla celów bilansowych i podatkowych odsetek od udzielonych pożyczek Spółka powinna ująć wartość naliczonych odsetek od ww. pożyczki jako przychód na podstawie art. 7aa ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o CIT.

Odnosząc się natomiast do kwestii ujęcia w korekcie jako przychodu, zgodnie z art. 7aa ust. 2 pkt 1 lit. b) ustawy o CIT, wartości wynikającej z wyceny wskazanej w opisie zdarzenia przyszłego Nieruchomości w wartości godziwej (przy założeniu, że nastąpi wzrost wartości godziwej), zauważyć należy, że zwiększenie przychodów lub kosztów uzyskania przychodów w ramach korekty wstępnej nie ma zastosowania w sytuacji, gdy dana kategoria jest różnicą o charakterze trwałym.

Ponadto zgodnie z art. 7aa ust. 3 ustawy o CIT przepisów ust. 2 pkt 1-2 nie stosuje się do przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 4, oraz kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, z wyjątkiem tych przychodów i kosztów, które podlegają rozliczeniu w innych terminach lub okresach zgodnie z przepisami o rachunkowości. Celem tego przepisu jest wskazanie, iż korekta wstępna przychodów dotyczy tych kategorii, które są rozpoznawane dla celów podatkowych (wg zasad ogólnych CIT).

Ustawa o CIT nie zawiera definicji przychodu jako takiej, precyzując poprzez przykładowe wyliczenie zawarte w art. 12 ust. 1-3 i 4b rodzaje przychodów, a także enumeratywnie wylicza jakiego rodzaju wpływy pieniężne nie są zaliczane do przychodów (art. 12 ust. 4 ustawy o CIT). Przychodem zatem są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, których rzeczywiste otrzymanie, a w niektórych wypadkach już sam fakt, że są należne, powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego.

Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

W myśl natomiast art. 16 ust. 1 pkt 26a ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów aktualizujących, z tym że kosztem uzyskania przychodów są odpisy aktualizujące wartość należności, określone w ustawie o rachunkowości, od tej części należności, która była uprzednio zaliczona na podstawie art. 12 ust. 3 do przychodów należnych, a ich nieściągalność została uprawdopodobniona na podstawie ust. 2a pkt 1;

Z kolei w myśl art. 3 ust. 1 pkt 32 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 217 ze zm., winno być: t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 522 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o pozostałych kosztach i przychodach operacyjnych - rozumie się przez to koszty i przychody związane pośrednio z działalnością operacyjną jednostki, a w szczególności koszty i przychody związane:

 a) z działalnością socjalną,

 b) ze zbyciem środków trwałych, środków trwałych w budowie, wartości niematerialnych i prawnych, a także nieruchomości oraz wartości niematerialnych i prawnych zaliczonych do inwestycji,

 c) z utrzymywaniem nieruchomości oraz wartości niematerialnych i prawnych zaliczonych do inwestycji, w tym także z aktualizacją wartości tych inwestycji, jak również z ich przekwalifikowaniem odpowiednio do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli do wyceny inwestycji przyjęto cenę rynkową bądź inaczej określoną wartość godziwą,

 d) z odpisaniem należności i zobowiązań przedawnionych, umorzonych, nieściągalnych, z wyjątkiem należności i zobowiązań o charakterze publicznoprawnym nieobciążających kosztów,

 e) z utworzeniem i rozwiązaniem rezerw, z wyjątkiem rezerw związanych z operacjami finansowymi,

  f) z odpisami aktualizującymi wartość aktywów i ich korektami, z wyjątkiem odpisów obciążających koszty finansowe,

 g) z odszkodowaniami i karami,

 h) z przekazaniem lub otrzymaniem nieodpłatnie, w tym w drodze darowizny aktywów, w tym także środków pieniężnych na inne cele niż dopłaty do cen sprzedaży, nabycie lub wytworzenie środków trwałych, środków trwałych w budowie albo wartości niematerialnych i prawnych,

   i) ze zdarzeniami losowymi.

Z powyższych przepisów wynika, że zmiana wartości nieruchomości w wyniku aktualizacji wyceny (w przypadku przyjęcia modelu wartości godziwej) jest neutralna podatkowo.

W przypadku zwiększenia wartości nieruchomości, różnica dodatnia nie jest przychodem, gdyż nie została wymieniona w art. 12 ustawy o CIT. Natomiast w przypadku zmniejszenia wartości nieruchomości nie jest kosztem podatkowym. Przepis art. 16 ust. 1 pkt 26a ustawy o CIT wyraźnie wyklucza bowiem odpisy aktualizacyjne (poza aktualizacją należności) z katalogu kosztów uzyskania przychodów dla celów podatkowych.

Zatem pozostałe przychody operacyjne związane z aktualizacją wartości inwestycji do wartości godziwej, które zostaną przez Wnioskodawcę wykazane w rozliczeniu bilansowym (przy założeniu, że nastąpi wzrost wartości godziwej) nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o CIT.

Wnioskodawca nie będzie więc zobowiązany do ujęcia w Korekcie wstępnej wartości wynikającej z wyceny Nieruchomości w wartości godziwej, wykazanej dla celów bilansowych jako przychód (przy założeniu, że nastąpi wzrost wartości rynkowej).

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2

Stosownie do treści art. 7aa ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT, w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, za rok podatkowy poprzedzający pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek podatnik wykazuje przychody oraz koszty, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, oraz ustala podatek należny od dochodu stanowiącego różnicę między tymi przychodami a tymi kosztami według stawki, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1 .

Zgodnie z art. 7aa ust. 5 pkt 1 ustawy o CIT, podatnik dokonuje zapłaty podatku należnego z tytułu różnicy między przychodami a kosztami ujętymi w korekcie wstępnej z końcem pierwszego miesiąca następującego po ostatnim roku opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek - ale tylko jeżeli podatnik stosował to opodatkowanie krócej niż cztery lata podatkowe. W przypadku stosowania opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek w sposób nieprzerwany przez okres co najmniej czterech lat podatkowych zobowiązanie podatkowe wygasa w całości.

Co za tym idzie, jeżeli Spółka będzie korzystać z estońskiego CIT, przez co najmniej 4 lata podatkowe - to obowiązek zapłaty podatku od nadwyżki wartości bilansowej środków trwałych nad ich wartością podatkową nigdy nie wystąpi.

Powyższą konkluzję potwierdzają również przywoływane już wyżej objaśnienia podatkowe. Przykładowo, na s. 13 Przewodnika do ryczałtu od dochodów spółek stwierdzono: „W przypadku ustalenia przychodów i kosztów z tytułu korekty wstępnej, podatnik dokonuje zapłaty podatku należnego od tego dochodu z końcem pierwszego miesiąca następującego po ostatnim roku opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek. Jeżeli jednak podatnik stosował to opodatkowanie cztery lata podatkowe lub dłużej, w sposób nieprzerwany, zobowiązanie podatkowe z tego tytułu wygasa w całości”.

Wobec powyższego, Wnioskodawca wnosi o uznanie jego stanowiska za prawidłowe w całości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym: