Interpretacja 0111-KDIB1-1.4010.27.2026.3.SH

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

22 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych.

Uzupełnili go Państwo pismem z 27 lutego 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A. S.A. (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka Przejmująca” lub „A.”) jest polską spółką prawa handlowego (spółką akcyjną), która podlega opodatkowaniu w Rzeczypospolitej Polskiej od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Wnioskodawca ma status instytucji pożyczkowej w rozumieniu art. 5 pkt 2a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1028 ze zm.).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy usługi finansowe polegające (…).

Jedynym akcjonariuszem Wnioskodawcy jest B. z siedzibą w Luksemburgu (dalej: „Spółka Przejmowana” lub „B"), podlegająca nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Luksemburgu. Wnioskodawca wraz z B. należą do grupy kapitałowej (dalej: „Grupa A.”), do której należy również C. (dalej: „C.”) - fińska spółka kapitałowa będąca jedynym udziałowcem B. Grupa A. prowadzi działalność w sektorze usług finansowych (…). Obecnie głównym rynkiem prowadzenia biznesu Grupy A. jest rynek polski.

C. posiada 100% udziałów w B., a akcje te nie zostały nabyte lub objęte przez C. w wyniku wymiany udziałów, ani przydzielone w wyniku innego łączenia lub podziału podmiotów, lecz w drodze umowy sprzedaży (nabycie od ówczesnych udziałowców B., tj. D. oraz E.). Zasadniczym składnikiem majątkowym B. są akcje A. (aktywa), a poza tym w szczególności kapitały oraz zobowiązania z tytułu finansowania (pasywa). Z perspektywy struktury własnościowej, B. jest spółką dominującą (bezpośrednio) wobec A., a C. jest spółką dominującą (bezpośrednio) wobec B., oraz spółką dominującą (pośrednio) wobec A.

W Grupie A. została podjęta decyzja o uproszczeniu struktury korporacyjnej i własnościowej, którego elementami mają być połączenie transgraniczne B. oraz A., w którym Wnioskodawca będzie występował jako spółka przejmująca, a B. jako spółka przejmowana (dalej: „Połączenie”) oraz związana z nim restrukturyzacja zadłużenia w Grupie A. Planowane Połączenie zostanie przeprowadzone w trybie art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2024, poz. 18 ze zm., dalej: „KSH”), w ramach którego Wnioskodawca przejmie cały majątek B., nabywając w drodze sukcesji uniwersalnej akcje własne, które jednocześnie wyda jedynemu udziałowcowi B., tj. C. Akcje Wnioskodawcy z tytułu przejęcia w wyniku Połączenia z B. zostaną wydane C. w trybie art. 515 § 1 zdanie drugie KSH.

W wyniku uniwersalnej sukcesji prawnej (art. 494 § 1 KSH) i podatkowej (art. 93 § 1 pkt 1 Ordynacji) z dniem Połączenia Wnioskodawca, jako spółka przejmująca, wstąpi w prawa i obowiązki B. jako spółki przejmowanej.

Wnioskodawca wskazuje, że planowane Połączenie jest podyktowane istotnymi przyczynami ekonomicznymi i biznesowymi, które wynikają z aktualnej sytuacji finansowej i operacyjnej Grupy A. Uproszczenie struktury korporacyjnej i własnościowej, którego elementami mają być Połączenie oraz związana z nim restrukturyzacja zadłużenia w Grupie A., powinny doprowadzić do realizacji celów biznesowych Grupy A. i umożliwienia kontynuacji jej działalności w zmodyfikowanej strukturze, przy dalszej koncentracji na rynku polskim, bez spółki B. (z uwagi na ograniczenie funkcji tego podmiotu w Grupie A. oraz aktualne uwarunkowania biznesowe w Grupie A.).

Konsolidacja działalności operacyjnej w ramach jednego podmiotu w konsekwencji Połączenia, powinna przyczynić się do optymalizacji procesów zarządczych i operacyjnych, a także do uproszczenia struktury organizacyjnej (korporacyjnej oraz własnościowej), jak również do redukcji kosztów administracyjnych i zarządczych związanych z utrzymywaniem odrębnych podmiotów w strukturze.

Kolejną z przyczyn restrukturyzacji w Grupie A., której elementem jest planowane Połączenie jest zrestrukturyzowanie istniejącego zadłużenia i jego terminowa spłata, co w obecnym stanie byłoby utrudnione. Z perspektywy Grupy A. transakcja wpisuje się w strategię racjonalizacji struktury zadłużenia oraz konsolidacji kluczowych aktywów w ramach jednostki o najwyższym potencjale generowania przychodów. W rezultacie operacja powinna przyczynić się do zwiększenia wartości grupy poprzez redukcję kosztów finansowania (w długim okresie), poprawę płynności oraz wzmocnienie pozycji rynkowej. Przyczyni się to również do zabezpieczenia interesów wierzycieli i stabilności finansowej Grupy A., a w efekcie do możliwości niezakłóconej kontynuacji prowadzenia działalności operacyjnej przez Wnioskodawcę. Powyższe czynniki miały kluczowy wpływ na podjęcie decyzji o Połączeniu.

Podsumowując, planowane Połączenie jest podyktowane uzasadnionymi przyczynami ekonomicznymi i biznesowymi, a jego głównymi celami są poprawa efektywności operacyjnej i finansowej Grupy A. oraz zapewnienie stabilności finansowej i utrzymanie solidnych podstaw do dalszego rozwoju działalności gospodarczej w ramach Grupy A., przy jednoczesnym zabezpieczeniu interesu wierzycieli z tytułu finansowania.

Połączenie B. i A. nastąpi zatem z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, a jego głównym lub jednym z głównych celów nie będzie uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.

Ze względu na formę Połączenia, nie będzie ono wymagać podwyższenia kapitału zakładowego Spółki Przejmującej. W przypadku połączenia odwrotnego bez podwyższenia kapitału zakładowego Spółki Przejmującej w trybie art. 515 § 1 KSH, jak wskazano powyżej, w ramach nabytego majątku Spółki Przejmowanej Spółka Przejmująca obejmie w drodze sukcesji uniwersalnej akcje własne, które następnie zostaną przyznane w ramach połączenia C. Tym samym, Spółka Przejmująca nie dokona emisji nowych akcji, ale przyzna udziałowcowi Spółki Przejmowanej istniejące akcje własne (objęte przez nią w wyniku Połączenia). Akcje te zostaną przyznane w zamian za przejęty majątek Spółki Przejmowanej.

W świetle powyższego, prawnym i ekonomicznym skutkiem Połączenia będzie zmiana jedynego akcjonariusza A., którym zamiast B. stanie się E. Oznacza to, że E., będąca dotychczas pośrednim akcjonariuszem A., stanie się jedynym i bezpośrednim akcjonariuszem A., a operacja ta, zgodnie z przepisami KSH, nie będzie wiązała się z podwyższeniem kapitału zakładowego Wnioskodawcy.

Wnioskodawca przyjmie, dla celów podatkowych, składniki majątku Spółki Przejmowanej w wartości wynikającej z ksiąg podatkowych B. (z wyjątkiem akcji własnych, które zostaną przyznane C.) oraz przypisze je do działalności prowadzonej w Polsce. Majątek B., w tym akcje A., na potrzeby realizacji Połączenia będzie przedmiotem wyceny do wartości rynkowej.

Dodatkowo Wnioskodawca pragnie wskazać, że w Luksemburgu Połączenie, które jest przedmiotem zapytania w niniejszym wniosku, będzie podlegało opodatkowaniu krajowym podatkiem dochodowym od osób prawnych (z ang. Corporate Income Tax - CIT) oraz podatkiem dochodowym płatnym na poziomie gminnym (z ang. Municipal Business Tax - MBT), w związku z potencjalnym uzyskaniem zysku kapitałowego lub straty, wynikających z różnicy między wartością rynkową aktywów i zobowiązań a ich wartościami księgowymi. Zyski mogą być skompensowane z dostępnymi stratami podatkowymi przeniesionymi z lat poprzednich lub też zwolnione w ramach luksemburskiego systemu wyłączenia udziałowego. W związku z Połączeniem dojdzie - w dniu połączenia - do zamknięcia ksiąg podatkowych B. w Luksemburgu. Na moment zamknięcia ksiąg podatkowych aktywa i pasywa B. zostaną wykazane w ich wartości rynkowej przyjętej dla celów ustalenia przychodu i podstawy opodatkowania w Luksemburgu.

 

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 27 lutego 2026 r., doprecyzowując opis zdarzenia przyszłego i odpowiadając na zadane w wezwaniu pytania, wskazali Państwo m.in., że:

  - Wnioskodawca wyjaśnia, że na moment zamknięcia ksiąg podatkowych, tj. na dzień przed połączeniem, aktywa i pasywa B. zostaną wykazane w ich wartości rynkowej dla celów podatkowych. Jednocześnie, Spółka Przejmująca przyjmie wartość składników majątku Spółki Przejmowanej, w związku z zastosowaniem art. 15 ust. 1y pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1ya pkt 3 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”)., w wartości przyjętej dla celów podatkowych i wynikającej z ksiąg podatkowych B. Z uwagi na wycenę składników majątku w księgach B. do wartości rynkowej, będzie to wartość rynkowa majątku.

Tym samym wartość rynkowa majątku Spółki Przejmowanej otrzymanego przez Spółkę Przejmującą nie będzie przewyższała wartości przyjętej dla celów podatkowych składników tego majątku.

   - Wnioskodawca jako kapitały dla potrzeb wniosku rozumie kategorię pasywów - Kapitały i rezerwy, tj. wskazane w bilansie Spółki Przejmowanej:

- Kapitał zakładowy,

- Kapitał zapasowy z emisji akcji powyżej wartości nominalnej,

- Zysk lub strata z lat ubiegłych,

- Zysk lub strata za rok obrotowy,

- Dotacje inwestycyjne.

Jednocześnie, Wnioskodawca pragnie podkreślić, że oprócz akcji własnych na potrzeby określenia podstawy opodatkowania z art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT, powinny być brane pod uwagę wszystkie aktywa Spółki Przejmowanej. Poza akcjami własnymi, Wnioskodawca nie wyłączy żadnych innych kategorii aktywów Spółka Przejmowanej dla celów zastosowania art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT i ustalenia przychodu na tej podstawie.

Natomiast, wskazanie kapitałów jako pozycji, które nie będą stanowić składników majątku na potrzeby ustalenia przychodu z art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT, wynika z charakteru tej kategorii (pasywa), która nie powinna stanowić lub być rozpatrywana w kategoriach przysporzenia dla Wnioskodawcy.

   - W Luksemburgu do Połączenia będzie miał zastosowanie Reżim MBT/CIT. Połączenie, które jest przedmiotem zapytania, będzie podlegało opodatkowaniu krajowym luksemburskim podatkiem dochodowym od osób prawnych (ang. Corporate Income Tax - CIT) oraz podatkiem dochodowym płatnym na poziomie gminnym (ang. Municipal Business Tax - MBT).

Wnioskodawca wskazuje, że Reżim MBT/CIT nie jest równoważny z polskim podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków, o którym mowa w art. 24f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Pytania

 

 1. Czy prawidłowe jest stanowisko, że w wyniku Połączenia po stronie Wnioskodawcy nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

 2. Czy prawidłowe jest stanowisko, że w wyniku Połączenia po stronie Wnioskodawcy nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

 

Państwa stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 27 lutego 2026 r.)

 

Zdaniem Wnioskodawcy:

 1) w wyniku Połączenia po stronie Wnioskodawcy nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”);

 2) w wyniku Połączenia po stronie Wnioskodawcy nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8d ustawy o CIT.

Uzasadnienie stanowiska

Ad 1

Podstawy prawne dla transakcji Połączenia

Zasady organizacji i funkcjonowania spółek prawa handlowego oraz problematyka łączenia spółek została uregulowana w przepisach ustawy z dnia 15 września 2000 r. ustawy Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej: „KSH”).

Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 491 § 1 KSH, spółki kapitałowe mogą się łączyć między sobą oraz ze spółkami osobowymi, spółka osobowa nie może, jednakże być spółką przejmującą albo spółką nowo zawiązaną.

 

Stosownie do art. 492 § 1 KSH, połączenie może być dokonane:

         (i) przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca przyznaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie), lub

        (ii) przez zawiązanie spółki kapitałowej albo spółki komandytowo-akcyjnej, na którą przechodzi majątek wszystkich łączących się spółek za udziały lub akcje nowej spółki (łączenie się przez zawiązanie nowej spółki).

W przypadku dokonania połączenia przez przejęcie, na powyższych zasadach, (tj. określonych w pkt (i)), spółka przejmowana przestaje istnieć, wspólnicy spółki przejmowanej stają się wspólnikami spółki przejmującej oraz wszystkie aktywa i pasywa spółki przejmowanej przechodzą na spółkę przejmującą. Jednocześnie, przepis art. 494 § 1 KSH stanowi, że spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki.

Połączenie transgraniczne spółek kapitałowych uregulowane jest przepisami Tytułu IV, Działu I Rozdziału 21, Oddział 1 KSH. Natomiast, w zakresie kwestii nieuregulowanych we wskazanym rozdziale stosuje się przepisy Rozdziału 2 (art. 516¹ § 1 KSH).

Ogólne przepisy ustawy o CIT mające zastosowanie w zdarzeniu przyszłym

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy CIT przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

 

Zgodnie z treścią art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. m ustawy o CIT za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów podmiotów, w tym:

   - przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przejmującej w następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby prawnej lub spółki,

   - przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,

   - przychody spółki dzielonej.

Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1a ustawy o CIT za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziału podmiotów.

Ustawa o CIT nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Analiza przepisu art. 12 ustawy o CIT, z uwzględnieniem praktyki interpretacyjnej i orzeczniczej wypracowanej na gruncie tej regulacji, prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się takie przychody, które są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Przychodem jest zatem każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa (lub zmniejszająca zobowiązania), o ile nie została wyłączona z przychodów podatkowych na podstawie art. 12 ust. 4 ustawy o CIT. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych w tym względzie: „(…) W oparciu o treść art. 12 ust. 1 u.p.d.o.p. można stwierdzić, że co do zasady przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną.” - tak przykładowo w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt II FSK 854/19.

Przepisy ustawy o CIT dotyczące skutków podatkowych łączenia spółek (w tym transgranicznego) dla spółki przejmującej

Ustawa o CIT przewiduje przepisy szczególne w zakresie określenia skutków podatkowych połączenia spółek, w tym warunków neutralności podatkowej takiego połączenia dla spółki przejmującej.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT, przychodem jest ustalona na dzień poprzedzający dzień łączenia lub podziału wartość rynkowa majątku podmiotu przejmowanego lub dzielonego otrzymanego przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną, przewyższająca wartość przyjętą dla celów podatkowych składników tego majątku, nie wyższa od wartości rynkowej tych składników.

 

Jednocześnie, przepis art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy o CIT wskazuje, że do przychodów nie zalicza się w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c, wartości tych składników majątku podmiotu przejmowanego lub dzielonego otrzymanego przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną w drodze łączenia lub podziału podmiotów, które:

a) spółka przejmująca przyjęła dla celów podatkowych w wartości wynikającej z ksiąg podatkowych podmiotu przejmowanego lub dzielonego, oraz

b) spółka przejmująca przypisała do działalności prowadzonej na terytorium RP, w tym za pośrednictwem zagranicznego zakładu.

Przepisy ustawy o CIT zawierają regulacje dotyczące zasady wyceny składników majątkowych w przypadku połączenia spółek. Zgodnie z art. 16g ust. 9 ustawy o CIT, w razie przekształcenia formy prawnej, podziału albo połączenia podmiotów, z zastrzeżeniem ust. 19, dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów - wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o której mowa w art. 9 ust. 1, podmiotu przekształcanego, połączonego albo podzielonego. Zasadę tę stosuje się odpowiednio do spółek niebędących osobami prawnymi, w tym również powstałych z przekształcenia spółki.

Co więcej, w myśl ust. 9a, przepis ust. 9 stosuje odpowiednio podatnik dokonujący transgranicznego przejęcia składników majątku w następstwie łączenia lub podziału podmiotów, w zakresie przejmowanych składników majątku podmiotów podlegających do dnia przejęcia opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągnięcia w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, które nie są przypisane do zagranicznego zakładu tego podmiotu położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zasadę tę stosuje się odpowiednio do podmiotu powstałego w wyniku transgranicznego przekształcenia.

Natomiast zgodnie z ust. 18, przepis ust. 9 ma zastosowanie, jeżeli z odrębnych przepisów wynika, że podmiot powstały z przekształcenia, podziału albo połączenia lub podmiot istniejący, do którego przeniesiono w wyniku wydzielenia albo wyodrębnienia część majątku podmiotu dzielonego, wstępuje we wszelkie prawa i obowiązki podmiotu przekształconego, połączonego albo podzielonego.

W myśl art. 93 § 1 pkt 1 Ordynacji, osoba prawna lub spółka komandytowo-akcyjna zawiązane (powstałe) w wyniku łączenia się osób prawnych wstępują we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

Tym samym, treść art. 16g ust. 18 ustawy o CIT ustanawia wymóg przyjęcia przez następcę prawnego wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wynikających z ksiąg poprzednika prawnego.

 

Jednocześnie, Wnioskodawca wskazuje, że powyższe zasady z uwagi na zasadę sukcesji uniwersalnej dotyczącej kontynuacji wyceny znajdują również zastosowanie również do innych składników majątku. Takie rozumienie potwierdzają również stanowiska zaprezentowane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) w interpretacjach indywidualnych dotyczących połączeń:

- z 29 kwietnia 2024 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.85.2024.3.KK,

- z 14 kwietnia 2020 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.29.2020.1.AM w której organ podatkowy odstąpił od uzasadnienia.

Niezależnie od powyższego, w przepisach art. 12 ust. 1 pkt 8c oraz art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawodawca posługuje się pojęciami takimi jak „wartość rynkowa (majątku)”, „księgi podatkowe” czy „wartość przyjęta dla celów podatkowych”, nie definiując ich w ustawie o CIT dla celów stosowania przepisów dotyczących połączeń, podobnie jak nie jest w tym celu zdefiniowane pojęcie „składników majątku”.

Ustawa o CIT nie przewiduje natomiast definicji „majątku”. W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy, w celu określenia znaczenia tego pojęcia - dla potrzeb ustalenia znaczenia pojęcia „wartości rynkowej majątku - należy odwołać się do wykładni językowej tego pojęcia, korzystając pomocniczo z rezultatów wykładni systemowej oraz ugruntowanej praktyki interpretacyjnej organów podatkowych.

Jak wynika z definicji zawartej w Słowniku języka polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN (www.sjp.pwn.pl) - pojęcie „majątek" oznacza m.in. „czyjś stan posiadania” (https://sjp.pwn.pl/slowniki/maj%C4%85tek.html).

W odniesieniu do wykładni systemowej, należy wskazać, że ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 2025 poz. 1071 ze zm., t.j. z dnia 6 sierpnia 2025 r., dalej: „KC”) nie przewiduje wprost definicji powyższego pojęcia. Należy jednak wskazać, że w prawie cywilnym przyjmuje się, że określenie „majątek” ma dwa znaczenia i może oznaczać zarówno zbiór aktywów przysługujących określonemu podmiotowi (znaczenie węższe, definicja zbliżona do pojęcia mienia), jak i zbiór zarówno aktywów, jak i pasywów (znaczenie szersze). Jednocześnie, jak wynika z orzecznictwa powszechnie przyjmuje się również koncepcję, zgodnie z którą majątek może mieć albo wąskie, albo szerokie znaczenie na gruncie konkretnych przepisów (por. wyrok Sądu Najwyższego z 3 grudnia 2009 r., sygn. akt II CSK 215/09).

W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, dla potrzeb stosowania art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT, przez pojęcie „wartości rynkowej majątku” należy rozumieć majątek w ujęciu szerszym, w myśl którego stanowi on zbiór aktywów oraz pasywów.

Takie stanowisko jest akceptowane przez organy podatkowe (przykładowo w interpretacji indywidualnej DKIS z 2 maja 2023 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.143.2023.1.IN oraz z 23 stycznia 2025 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.712.2024.1.SH. W praktyce, akceptowanej przez organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych, przyjmuje się, że przez ustaloną na dzień poprzedzający dzień połączenia wartość rynkową majątku spółki przejmowanej otrzymanego przez spółkę przejmującą w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT należy rozumieć wartość rynkową ustaloną z zastosowaniem metody wyceny majątku przyjętej dla celów połączenia zgodnie z regulacjami KSH dla celów sporządzenia planu połączenia lub innej powszechnie uznanej metody wyceny. Takie stanowisko została zaakceptowane m.in. w interpretacji indywidualnej DKIS z 18 października 2024 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.383.2024.2.DD, dotyczącej połączenia krajowego.

Ustawa o CIT nie przewiduje także definicji „ksiąg podatkowych”, natomiast w myśl art. 3 pkt 4 Ordynacji, przez „księgi podatkowe rozumie się księgi rachunkowe, podatkową księgę przychodów i rozchodów, ewidencje oraz rejestry, do których prowadzenia, do celów podatkowych, na podstawie odrębnych przepisów, obowiązani są podatnicy, płatnicy lub inkasenci”. Ponadto, art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, wskazuje, iż podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych.

Przepisy ustawy o CIT lub Ordynacji nie rozstrzygają wprost, czy i jaką definicję należy przyjąć w sytuacji, w której pojęcie ksiąg podatkowych powinno być odniesione do podmiotu zagranicznego (jako poprzednika prawnego/spółki przejmowanej przez spółkę będącą polskim rezydentem podatkowym). Biorąc pod uwagę cel przepisów w zakresie reorganizacji, w tym art. 12 ust 1 pkt 8c ustawy o CIT i obowiązek kontynuacji wyceny składników majątku podmiotu przejmowanego dla celów zapewnienia neutralności podatkowej połączenia, zdaniem Wnioskodawcy należy przyjąć rozumienie „ksiąg podatkowych” podmiotu przejmowanego jako ich odpowiednika do definicji przedstawionej w Ordynacji, tj. ksiąg, ewidencji oraz rejestrów prowadzonych wg przepisów dla jurysdykcji podmiotu przejmowanego.

Pojęcie „wartości przyjętej dla celów podatkowych” nie zostało zdefiniowane wprost w słowniku definicji w ustawie o CIT (art. 4a) lub w przepisach dotyczących skutków podatkowych reorganizacji w ustawie o CIT. Niemniej, należy wskazać w myśl wykładni systemowej, że ustawodawca w przepisach dotyczących opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek (art. 7aa ust. 6 ustawy o CIT), wskazał, że przez „wartość podatkową składnika majątku, o której mowa w ust. 2 pkt 3, rozumie się wartość niezaliczoną uprzednio w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 lub w rozumieniu art. 22 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jaka zostałaby przyjęta przez podatnika za taki koszt, gdyby składnik ten został przez niego odpłatnie zbyty”. Definicja „wartości podatkowej składników majątku” została również wprowadzona w przepisach dotyczących podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków (art. 24f ust. 8 ustawy o CIT), zgodnie z którym: „Wartość podatkową składnika majątku stanowi wartość, niezaliczona uprzednio do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie, jaka zostałaby przyjęta przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, gdyby składnik ten został przez niego odpłatnie zbyty”.

Ponadto zgodnie z poglądami przedstawionymi w doktrynie prawa podatkowego „„wartość podatkowa" (…) powinna być rozumiana jako wartość, która nie została wcześniej zaliczona w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów (…) wartość podatkową składnika majątku stanowi wartość, niezaliczona uprzednio do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie, jaka zostałaby przyjęta przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, gdyby składnik ten został przez niego odpłatnie zbyty”. (tak: W. Dmoch, Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, wyd. 11, 2025).

W ocenie Wnioskodawcy, uprawnione powinno być zatem przyjęcie, że „wartość przyjęta dla celów podatkowych” stanowi wartość wynikająca z ksiąg podatkowych podmiotu przejmowanego, która nie została zaliczona uprzednio do kosztów uzyskania przychodów i która wpłynęłaby na pomniejszenie podstawy opodatkowania w przypadku uzyskania korzyści ekonomicznych (np. zbycia aktywa).

 

Przedstawione rozumienie powyższego pojęcia, zgodnie z rezultatami wykładni systemowej, potwierdzają również stanowiska zaprezentowane przez DKIS w interpretacjach indywidualnych dotyczących opodatkowania transakcji reorganizacyjnych:

- z 6 listopada 2024 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.565.2024.1.AW;

- z 18 czerwca 2024 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.218.2024.2.SH;

- z 7 września 2023 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.253.2023.2.KK.

Jednocześnie, w myśl art. 4a pkt 2 ustawy o CIT: „ilekroć w ustawie jest mowa o składnikach majątkowych - oznacza to aktywa w rozumieniu ustawy o rachunkowości, pomniejszone o przejęte długi funkcjonalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą zbywcy, o ile długi te nie zostały uwzględnione w cenie nabycia, o której mowa w art. 16g ust. 3. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.; dalej: „UoR”): „Ilekroć w ustawie jest mowa o aktywach - rozumie się przez to kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych”.

Jak wskazuje się w doktrynie prawa podatkowego, „Z powyżej przytoczonej definicji składników majątkowych, bazującej na terminologii u.r. (UoR - przyp. Wnioskodawcy), wynika więc, że choć co do zasady zobowiązania w kontekście podatkowym nie są zaliczane do składników majątkowych, w związku z dysponowaniem tymi składnikami, w tym tworzącymi przedsiębiorstwo, może pojawić się konieczność skorygowania ich wartości o wartość związanych z prowadzeniem tego przedsiębiorstwa zobowiązań. Oznacza to, że w sytuacji, gdy w przepisach podatkowych powoływane jest przedsiębiorstwo, należy kojarzyć je nie tylko z aktywnymi składnikami jego majątku, lecz także z ciążącymi na tym majątku zobowiązaniami” (tak P. Małecki, M. Mazurkiewicz [w:] P. Małecki, M. Mazurkiewicz, CIT. Podatki i rachunkowość. Komentarz, wyd. XVI, Warszawa 2025, art. 4(a)).

Wnioskodawca podziela wyrażany w doktrynie pogląd, zgodnie z którym przez składniki majątkowe należy rozumieć, co do zasady, aktywa w rozumieniu UoR, oraz zobowiązania - jako element korygujący wartość tych aktywów, o ile nie zostały już uwzględnione w cenie nabycia (np. w cenie nabycia przedsiębiorstwa).

Ponadto, zgodnie z przepisem art. 12 ust. 13 ustawy o CIT, przepisów ust. 4 pkt 3e-3h, 12 i pkt 25 lit. b oraz ust. 4d nie stosuje się w przypadkach, gdy głównym lub jednym z głównych celów połączenia spółek, podziału spółek, wymiany udziałów lub wniesienia wkładu niepieniężnego jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania. Z kolei, zgodnie z art. 12 ust. 14 ustawy o CIT, jeżeli połączenie spółek, podział spółek, wymiana udziałów lub wniesienie wkładu niepieniężnego nie zostały przeprowadzone z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, dla celów ust. 13 domniemywa się, że głównym lub jednym z głównych celów tych czynności jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.

W związku z tym, że Połączenie jest dokonywane z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, a jej głównym lub jednym z głównych celów nie jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania, ta okoliczność nie będzie analizowana w kolejnej części wniosku.

 

Zgodnie z art. 15 ust. 1y ustawy o CIT, w przypadku prowadzenia przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2 (tj. tzw. nierezydenta dla celów podatkowych - przypis Wnioskodawcy), działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczny zakład wartość poszczególnych składników majątku wchodzących w skład tego zagranicznego zakładu ustala się, z zastrzeżeniem ust. 1, w wysokości:

 1) wartości rynkowej określonej dla celów opodatkowania podatkiem równoważnym do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, o którym mowa w art. 24f, w państwie miejsca siedziby lub zarządu lub w państwie położenia jego zagranicznego zakładu, chyba że organ podatkowy określi tę wartość w innej wysokości - w przypadku gdy składniki majątku, w tym przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, są przenoszone z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej; przepis ust. 1u stosuje się odpowiednio, lub

 2) przyjętej dla celów podatkowych i wynikającej z ksiąg podatkowych tego podatnika, niezaliczonej do kosztów w jakiejkolwiek formie, nie wyższej jednak od wartości rynkowej składnika majątku - jeżeli składnik ten przenoszony jest z państwa członkowskiego Unii Europejskiej, a państwo to nie określi dla tego składnika majątku wartości rynkowej, o której mowa w pkt 1, albo zwolni z opodatkowania tę wartość, albo jeżeli składnik ten jest przenoszony z terytorium państwa innego niż państwo członkowskie Unii Europejskiej; przepis ust. 1u stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 15 ust. 1ya pkt 3, przepis ust. 1y stosuje się odpowiednio do podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1 (tj. tzw. rezydenta, czyli podatnika posiadającego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce - przypis Wnioskodawcy), który przejął składniki majątku w wyniku transgranicznego połączenia lub podziału podmiotów.

Należy zauważyć, że przepis art. 15 ust. 1y pkt 1 ustawy o CIT stanowi lex specialis wobec ogólnych zasad ustalania wartości początkowej (np. kosztu historycznego nabycia), wprowadzając fikcję prawną, w której kosztem dla nabywcy staje się wartość rynkowa ustalona w innej jurysdykcji, pod warunkiem wystąpienia tam specyficznego zdarzenia podatkowego - nałożenia podatku równoważnego.

 

Zgodnie z art. 5 ust. 1 Dyrektywy Rady (UE) 2016/1164 z dnia 12 lipca 2016 r. ustanawiającej przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego (Dz. U. UE. L. z 2016 r. Nr 193, str. 1 z późn. zm.; dalej: „Dyrektywa ATAD”), wprowadzającą w krajach Unii Europejskie przepisy dotyczące podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków (tzw. exit tax), podatnik podlega podatkowi w kwocie równej wartości rynkowej przenoszonych aktywów (w chwili ich przeniesienia), pomniejszonej o ich wartość do celów podatkowych, w każdej z następujących sytuacji:

 a) podatnik przenosi aktywa ze swojej siedziby głównej do stałego zakładu w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim, o ile państwo członkowskie siedziby głównej nie ma już prawa do opodatkowania przenoszonych aktywów ze względu na przeniesienie;

 b) podatnik przenosi aktywa ze swojego stałego zakładu w państwie członkowskim do swojej siedziby głównej lub innego stałego zakładu w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim, o ile państwo członkowskie stałego zakładu nie ma już prawa do opodatkowania przenoszonych aktywów ze względu na przeniesienie;

 c) podatnik przenosi swoją rezydencję podatkową do innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, z wyłączeniem aktywów, które pozostają faktycznie powiązane ze stałym zakładem w pierwszym państwie członkowskim;

 d) podatnik przenosi działalność gospodarczą prowadzoną przez swój stały zakład z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego lub do państwa trzeciego, o ile państwo członkowskie stałego zakładu nie ma już prawa do opodatkowania przenoszonych aktywów ze względu na przeniesienie.

W katalogu zamkniętym przewidzianym przez Dyrektywę ATAD, który wskazuje zdarzenia powodujące powstanie obowiązku podatkowego w tzw. exit tax, nie zostały wymienione natomiast m.in. połączenia transgraniczne spółek. Z uwagi na literalne brzmienie powyższego przepisu należy zatem wskazać, że pomimo iż przewiduje on opodatkowanie przeniesienia przez podatnika aktywów oraz działalności gospodarczej do innego kraju członkowskiego, to nie przewiduje wprost opodatkowania przeniesienia składników majątku oraz działalności gospodarczej spółki przejmowanej w ramach połączenia spółek. Należy podkreślić, iż podlegające opodatkowaniu tzw. exit tax przeniesienie aktywów czy też działalności, charakteryzują się tym, iż to podatnik rozporządza tym przeniesieniem. Natomiast, przeniesienie aktywów / składników majątku wskutek połączenia spółek nie ma charakteru rozporządzenia, ponieważ to nie spółka przejmowana dokonuje rozporządzenia tymi aktywami / składnikami majątku (ta traci byt prawny), lecz jej wspólnik, i są one przejmowane przez spółkę przejmującą wskutek utraty bytu prawnego przez spółkę przejmowaną, przy jednoczesnym wynagrodzeniu dla wspólnika spółki przejmowanej w formie akcji (udziałów) spółki przejmującej.

Odnosząc się natomiast do przeniesienia przez podatnika rezydencji, podlegającego opodatkowaniu tzw. exit tax, należy wskazać, że w momencie połączenia, co do zasady, spółka przejmowana jest wykreślana z rejestru przedsiębiorców państwa swojej rezydencji /siedziby. W związku z tym spółka przejmowana przestaje istnieć zarówno jako osoba prawna, jak i jako podatnik. Tym samym, w wyniku połączenia spółek spółka przejmowana nie dokonuje zmiany rezydencji podatkowej, traci bowiem swój byt prawny.

Również w doktrynie prawa podatkowego wskazuje się, iż opodatkowanie dochodów z niezrealizowanych zysków zasadniczo dotyczy przypadków transgranicznego przeniesienia składników majątku "w ramach tego samego podatnika" (tak: P. Małecki, M. Mazurkiewicz (w:) P. Małecki, M. Mazurkiewicz, CIT. Podatki i rachunkowość. Komentarz, wyd. XII, Warszawa 2021, art. 24 (f)).

Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, iż połączenia transgraniczne nie wywołują skutków w zakresie podatku od niezrealizowanych zysków na gruncie przepisów Dyrektywy ATAD.

 

Takie rozumienie przepisów Dyrektywy ATAD potwierdzają również stanowiska zaprezentowane przez DKIS w interpretacjach indywidualnych dotyczących opodatkowania tzw. exit tax połączeń transgranicznych, gdzie polska spółka była spółką przejmowaną:

- z 8 października 2024 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.461.2024.1.AW,

- z 12 lipca 2024 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.156.2024.4.AND,

- z 2 marca 2023 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.49.2023.1.SH,

- z 24 października 2022 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.518.2022.2.ANK,

- z 16 marca 2022 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.654.2021.2.BG,

- z 12 marca 2021 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.432.2020.3.SP.

Skutki podatkowe Połączenia dla Spółki Przejmującej (Wnioskodawcy)

Biorąc pod uwagę powyższe regulacje Wnioskodawca jako podmiot przejmujący, co do zasady powinien rozpoznać przychód w związku z brzmieniem art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT, jako wartość rynkową (ustalona na dzień poprzedzający Połączenie) majątku B., rozumianego jako zbiór aktywów i pasywów (z uwzględnieniem zobowiązań) przejętego przez Wnioskodawcę w części, w jakiej przewyższa ona przyjętą przez Wnioskodawcę dla celów podatkowych wartość składników majątku B., ale do wysokości wartości rynkowej tych składników. Aby Połączenie było neutralne podatkowo dla Wnioskodawcy, powinny być natomiast spełnione warunki określone w art. 12 ust. 4 pkt 3e, tj. kontynuacja wyceny składników majątku dla celów podatkowych oraz przypisanie przejętych składników majątku do działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę w Polsce.

W celu oceny spełnienia warunków określonych w art. 12 ust. 4 pkt 3e, z uwagi na prowadzenie przez Spółkę Przejmowaną działalności poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i przejęcie składników majątku przez Spółkę Przejmującą w wyniku połączenia o charakterze transgranicznym, dla ustalenia skutków podatkowych Połączenia, w tym potencjalnej neutralności podatkowej tej operacji, oraz ustalenia wartości poszczególnych składników majątku, zastosowanie powinny znaleźć art. 15 ust. 1y w zw. z art. 15 ust. 1ya pkt 3 ustawy o CIT.

Brak przychodu w zakresie akcji własnych Wnioskodawcy przyznanych wspólnikowi Spółki przejmowanej

W świetle powyższego, w pierwszej kolejności należy wskazać, że w ramach Połączenia Spółka Przejmująca nie dokona emisji nowych akcji, ale przyzna udziałowcowi Spółki Przejmowanej istniejące akcje własne (objęte przez nią w wyniku Połączenia). Akcje te zostaną przyznane w zamian za przejęty majątek Spółki Przejmowanej.

 

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy:

   - z uwagi na przyznanie akcji własnych udziałowcowi Spółki Przejmowanej w trybie art. 515 § 1 zd. drugie KSH w bezpośrednim następstwie Połączenia, Wnioskodawca nie uzyska w tym względzie trwałego, definitywnego i bezwarunkowego przysporzenia, które zwiększyłoby jego majątek - nie zostaną zatem spełnione w tym zakresie przesłanki powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu dla Wnioskodawcy na gruncie przepisów ustawy o CIT;

   - akcje własne przyznane przez Wnioskodawcę udziałowcowi Spółki Przejmowanej:

  - nie spełnią definicji „składnika majątkowego” (art. 4a pkt 2 ustawy o CIT), z uwagi na brak spełnienia definicji i przesłanek uznania ich za „aktywa” w rozumieniu przepisów UoR (art. 3 ust. 1 pkt 12) oraz

  - nie zostaną „przyjęte” do ksiąg rachunkowych przez Wnioskodawcę.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy akcje własne, które przyzna udziałowcowi Spółki Przejmowanej w wyniku Połączenia, nie powinny stanowić przychodu do opodatkowania dla Wnioskodawcy w związku z Połączeniem. Akcje te nie powinny ponadto zostać uznane za składnik majątku przyjmowany dla celów podatkowych z ksiąg podatkowych Spółki Przejmowanej, a tym samym nie powinny być brane pod uwagę w kontekście oceny spełnienia warunków określonych w art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy o CIT.

Stanowisko takie jest akceptowane przez organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych (m.in. w interpretacji DKIS z 2 lipca 2024 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.233.2024. 3.AW oraz w interpretacjach DKIS powołanych przez Wnioskodawcę w ww. rozstrzygnięciu).

Pozostałe składniki majątku Spółki Przejmowanej - brak równoważności podatku od niezrealizowanych dochodów oraz luksemburskich przepisów w zakresie CIT oraz MBT a neutralność podatkowa Połączenia.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, majątek B., w tym akcje A., na potrzeby realizacji Połączenia będzie przedmiotem wyceny do wartości rynkowej. Połączenie zostanie opodatkowane w Luksemburgu krajowym podatkiem dochodowym od osób prawnych (z ang. Corporate Income Tax - CIT) oraz podatkiem dochodowym płatnym na poziomie gminnym (z ang. Municipal Business Tax - MBT), w związku z potencjalnym uzyskaniem zysku kapitałowego lub straty, wynikających z różnicy między wartością rynkową aktywów i zobowiązań na moment Połączenia a ich wartościami księgowymi. Zyski te dodatkowo mogą być skompensowane z dostępnymi stratami podatkowymi przeniesionymi z lat poprzednich lub też zwolnione w ramach

luksemburskiego systemu wyłączenia udziałowego. W związku z Połączeniem dojdzie do zamknięcia ksiąg podatkowych B. w Luksemburgu.

Wnioskodawca pragnie wskazać, że w Luksemburgu zasadniczo funkcjonują dwa równolegle reżimy dotyczące opodatkowania zysku kapitałowego lub straty, wynikających z różnicy między wartością rynkową aktywów i zobowiązań a ich wartościami księgowymi (i.) wynikający z implementacji Dyrektywy ATAD do krajowego porządku prawnego w Luksemburgu (dalej: „Luksemburski Exit Tax”) oraz (ii.) wynikający z przepisów krajowych (tj. opodatkowanie CIT oraz MBT), który będzie miał zastosowanie w stosunku do Połączenia (dalej: „Reżim MBT/CIT”).

Aby ustalić, czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym są spełnione przesłanki zastosowania wyłączenia, o którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy o CIT dla składników majątku innych niż akcje Wnioskodawcy, należy ocenić, czy Reżim Exit Tax należy określić „podatkiem równoważnym do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, o którym mowa w art. 24f (ustawy o CIT - przyp. Wnioskodawcy)” (tj. podatkiem, o który mowa w art. 24f, dalej jako: „Polski Exit Tax”) w świetle art. 15 ust. 1y pkt 1 ustawy o CIT. Ustawa o CIT nie przewiduje jednak definicji wspomnianego „podatku równoważnego”, podczas gdy interpretacja tego pojęcia jest istotna dla ustalenia skutków podatkowych Połączenia.

W pierwszej kolejności należy odwołać się zatem do wykładni językowej i rozumienia wynikającego ze Słownika Języka Polskiego PWN, zgodnie z którym „równoważny” oznacza „mający równą wartość, równe znaczenie z czymś”, inaczej „ekwiwalentny” (por. https://sjp.pwn.pl/slowniki/ r%C3%B3wnowa%C5%BCny.html). Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe nie rozstrzyga jednoznacznie, czy w odniesieniu do opodatkowania w Reżimie MBT/CIT można mówić o „podatku równoważnym” do Polskiego Exit Tax.

Z uwagi na powyższe, zdaniem Wnioskodawcy dla określenia wartości poszczególnych składników majątku Spółki Przejmowanej (poza akcjami własnymi, które zostaną wydane udziałowcowi Spółki Przejmowanej), Wnioskodawca powinien przyjąć wartość przyjętą dla celów podatkowych i wynikającą z ksiąg podatkowych Spółki przejmowanej, niezaliczoną do kosztów w jakiejkolwiek formie, nie wyższą jednak od wartości rynkowej składnika majątku, o której mowa w art. 15 ust. 1y pkt 2 ustawy o CIT.

W zakresie pozostałych aktywów Spółki Przejmowanej, innych niż ww. akcje własne, Wnioskodawca wskazuje, że ustalona na dzień poprzedzający dzień łączenia wartość rynkowa oraz wartość przyjęta dla celów podatkowych w księgach Spółki Przejmowanej powinny być tożsame, tym samym nie zostaną spełnione warunki dla powstania przychodu, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT, z uwagi na wyłączenie określone w art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy o CIT. W sytuacji potencjalnej różnicy w wartościach, tj. gdyby wartość rynkowa aktywów przekraczała ich wartość podatkową, przychód nie powstanie z uwagi na obowiązek kontynuacji wyceny składników majątku Spółki Przejmowanej przez Wnioskodawcę (art. 15y ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT).

Natomiast w ocenie Wnioskodawcy, kapitały oraz zobowiązania Spółki Przejmowanej nie powinny być brane pod uwagę jako składniki majątku przy ustaleniu przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT w analizowanej sprawie. Wnioskodawca wskazuje przy tym, że wartość rynkowa tych kategorii na dzień poprzedzający dzień Połączenia - z uwagi na ich charakter - nie przekroczy ich wartości podatkowej, dlatego nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c.

 

Podsumowanie

 

Mając na uwadze, że w wyniku Połączenia Wnioskodawca:

   - przypisze składniki majątku Spółki Przejmowanej do działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

   - przyjmie składniki majątku (z wyjątkiem akcji własnych Wnioskodawcy, które zostaną przyznane udziałowcowi Spółki Przejmowanej w wyniku Połączenia) dla celów podatkowych w wartości wynikającej z ksiąg podatkowych Spółki Przejmowanej,

   - połączenie nastąpi z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, a jego głównym lub jednym z głównych celów nie będzie uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania

   - po stronie Wnioskodawcy nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT, gdyż zastosowanie znajdzie wyłączenie z przepisu art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy o CIT, a ponadto nie zajdą okoliczności, o których mowa w art. 12 ust. 13 ustawy o CIT.

 

Tym samym, w wyniku Połączenia po stronie Wnioskodawcy nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT. Mając na względzie powyższe, Wnioskodawca wnosi o uznanie jego stanowiska za prawidłowe.

 

Analogiczne stanowisko zajmował DKIS np. w interpretacjach indywidualnych dotyczących transgranicznych i krajowych połączeń odwrotnych:

- z 17 września 2025 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.339.2025.3.AND,

- z 23 stycznia 2024 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.614.2023.3.JF,

- z 29 sierpnia 2023 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.260.2023.2.DD,

- z 31 maja 2022 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.91.2022.2.MZA,

- z 28 lipca 2022 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.266.2022.2.ŚS.

Ad 2

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 8d ustawy o CIT, przychodem jest również ustalona na dzień poprzedzający dzień łączenia lub podziału wartość rynkowa majątku podmiotu przejmowanego lub dzielonego otrzymanego przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną w części przewyższającej wartość emisyjną udziałów (akcji) przydzielonych udziałowcom (akcjonariuszom) spółek łączonych lub spółki dzielonej.

Wartość emisyjna, zgodnie z art. 4a pkt 16a ustawy o CIT, to cena, po jakiej obejmowane są udziały (akcje), określona w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku - w innym dokumencie o podobnym charakterze, nie niższa od wartości rynkowej tych udziałów (akcji). Mając na uwadze, że definicja „wartości emisyjnej udziałów” stosuje się do ustalenia wartości w przypadku restrukturyzacji spółek poprzez połączenia lub podziały, musi ona odnosić się do wartości majątku łączonego lub wydzielanego. Podczas ustalania wartości emisyjnej należy odnieść się do odpowiednich warunków „objęcia” udziałów (akcji) przewidzianych dla połączeń i podziałów. Warunki te są ustalane zgodnie z obowiązującą procedurą określoną w przepisach KSH.

W ocenie Wnioskodawcy, do zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku mógłby znaleźć zastosowanie przepis art. 12 ust. 1 pkt 8d ustawy CIT w sytuacji, gdy ustalona na dzień poprzedzający dzień Połączenia wartość rynkowa majątku Spółki Przejmowanej otrzymanego przez Spółkę Przejmującą przewyższałaby wartość emisyjną akcji Wnioskodawcy przydzielanych akcjonariuszowi spółek łączonych - C.

Podkreślić należy, że z treści przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że jedynym akcjonariuszem Spółki Przejmującej jest Spółka Przejmowana, a jednocześnie jedynym udziałowcem Spółki Przejmowanej jest C.

W przypadku połączenia odwrotnego, bez podwyższenia kapitału zakładowego w A., w ramach nabytego majątku B, A. - jako Spółka Przejmująca - obejmie w drodze sukcesji uniwersalnej m.in. akcje własne, które następnie zostaną przyznane C. w wyniku Połączenia. Tym samym, w przypadku połączenia odwrotnego bez podwyższenia kapitału zakładowego, Spółka Przejmująca nie dokona emisji nowych akcji, natomiast przyzna udziałowcowi Spółki Przejmowanej istniejące akcje własne, dotychczas posiadane przez Spółkę Przejmowaną.

Jak przytoczono powyżej, na gruncie art. 4a pkt. 16a ustawy o CIT, wartość emisyjna to cena, po jakiej obejmowane są udziały (akcje), określona w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku - w innym dokumencie o podobnym charakterze, nie niższa od wartości rynkowej tych udziałów (akcji). W przypadku połączenia spółek, pojęcie „ceny, po jakiej obejmowane są udziały (akcje)" nie może być rozumiane tak samo, jak w przypadku zwykłej sprzedaży udziałów. Przy przejęciu dochodzi do rodzaju „wymiany", w wyniku której majątek spółki przejmowanej jest przenoszony na spółkę przejmującą w zamian za udziały (akcje) dla wspólników tej spółki. Połączenie poprzez przeniesienie całego majątku spółki przejmowanej na spółkę przejmującą odbywa się w zamian za udziały (akcje) tej drugiej. W związku z tym „ceną, po jakiej są objęte udziały (akcje)" jest równowartość majątku spółki przejmowanej przekazanego spółce przejmującej. Mając na uwadze powyższe, wartość emisyjną udziałów (akcji) należy definiować jako „cenę, po jakiej są objęte udziały (akcje)", jednak „nie niższą od wartości rynkowej tych udziałów (akcji)". Zatem, w przypadku połączenia odwrotnego (opisanego w przedstawionym zdarzeniu przyszłym), jeśli wartość emisyjna ustalona dla potrzeb planu połączenia jest niższa od wartości rynkowej, to wartość emisyjną udziałów stanowi wartość rynkowa majątku spółki przejmowanej.

Wnioskodawca wskazuje w tym miejscu również, że takie rozumienie jest akceptowane przez organy podatkowe (np. w interpretacji indywidualnej DKIS z 2 maja 2023 r., Znak: 0114- KDIP2-2.4010. 143.2023.1.IN oraz powołanych w niej interpretacjach).

W związku z powyższym, w przypadku Połączenia (będącego połączeniem odwrotnym) dojdzie do „wymiany”, w efekcie której majątek posiadany przez Spółkę Przejmowaną zostanie przeniesiony do Spółki Przejmującej, w zamian za wydanie jej akcji udziałowcowi Spółki Przejmowanej. Wobec czego, w analizowanej sytuacji należy przyjąć, że „ceną, po jakiej obejmowane są udziały (akcje)” jest równowartość majątku Spółki Przejmowanej przekazanego Spółce Przejmującej. Tym samym wartość przeniesionego majątku B. będzie ceną, po jakiej obejmowane są akcje A., a wartość emisyjna akcji w A. przekazanych C. będzie odpowiadała wartości rynkowej majątku B.

Struktura kapitałowa Grupy A. gwarantuje, że każdorazowo całość majątku Spółki Przejmowanej zostanie odzwierciedlona w wartości emisyjnej akcji Spółki Przejmującej, które zostaną wydane jedynemu udziałowcowi Spółki Przejmowanej. W związku z tym, przeprowadzenie Połączenia bez podwyższenia kapitału zakładowego Spółki Przejmującej nie będzie skutkować powstaniem przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o CIT po stronie Wnioskodawcy na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 8d ustawy o CIT, a Połączenie będzie neutralne podatkowo z perspektywy Spółki Przejmującej.

 

W podobnych stanach faktycznych, takie rozumienie analizowanych kwestii przedstawił DKIS w pismach:

- z 10 kwietnia 2024 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.74.2024.2.AW,

- z 22 marca 2024 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.27.2024.2.KK,

- z 13 września 2023 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.378.2023.1.AW,

- z 29 sierpnia 2023 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.260.2023.2.DD,

- z 2 maja 2023 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.143.2023.1.IN.

Konkludując, po stronie Spółki Przejmującej (Wnioskodawcy) w wyniku planowanego Połączenia nie powstanie przychód podatkowy na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 8d ustawy o CIT.

Mając na względzie powyższe, Wnioskodawca wnosi o uznanie jego stanowiska za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania postawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z tym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i Państwa własnego stanowiska w sprawie, nie objęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji, w tym m.in. dotyczące opodatkowania transakcji związanej z połączeniem transgranicznym podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków.

Zasady organizacji i funkcjonowania spółek prawa handlowego oraz problematyka łączenia spółek została uregulowana w przepisach ustawy z dnia 15 września 2000 r. ustawy Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej: „KSH”).

Zgodnie z art. 491 § 1 KSH,

 

Stosownie do art. 492 § 1 tej ustawy,

połączenie może być dokonane:

 1) przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca przyznaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie);

 2) przez zawiązanie spółki kapitałowej, na którą przechodzi majątek wszystkich łączących się spółek za udziały lub akcje nowej spółki (łączenie się przez zawiązanie nowej spółki).

Połączenie odwrotne jest jednym ze szczególnych przypadków łączenia się spółek i polega na przejęciu spółki dominującej przez jej spółkę zależną. KSH nie definiuje więc połączenia odwrotnego, a także nie wskazuje wprost na jego dopuszczalność. Należy jednak zauważyć, iż połączenie odwrotne jest odmianą łączenia się przez przejęcie, w którym niejako dochodzi do odwrócenia uprzednio ustalonych ról spółki dominującej i spółki zależnej. W modelowym rozwiązaniu to spółka dominująca przejmuje majątek spółki zależnej. W przypadku zaś połączenia odwrotnego to spółka zależna przejmuje majątek spółki dominującej, w zamian za co wydaje jej udziałowcom (akcjonariuszom) swoje udziały (akcje), w efekcie czego spółka przejmująca otrzymuje w ramach przejmowanego majątku udziały (akcje) własne.

Zgodnie z art. 200 § 1 KSH:

Natomiast art. 200 § 2 KSH stanowi, że:

Stosownie do art. 514 § 1 KSH,

 

Zgodnie z art. 515 § 1 i § 2 KSH:

 1. Spółka przejmująca może przyznać wspólnikom spółki przejmowanej udziały albo akcje ustanowione w wyniku podwyższenia kapitału zakładowego, akcje bez wartości nominalnej albo udziały albo akcje własne nabyte zgodnie z art. 200, art. 300⁴⁷ i art. 362 oraz objęte w przypadkach, o których mowa w art. 300⁴⁸ i art. 366. Spółka przejmująca może przyznać wspólnikom spółki przejmowanej udziały albo akcje własne, które nabyła w wyniku połączenia z tą spółką.

 2. W celu przyznania udziałów albo akcji wspólnikom spółki przejmowanej spółka przejmująca może nabyć udziały albo akcje własne, których łączna wartość nominalna, wraz z udziałami albo akcjami nabytymi uprzednio przez tę spółkę, spółki lub spółdzielnie od niej zależne lub osoby działające na jej rachunek, nie przekracza 10% kapitału zakładowego.

 

Prawa i obowiązki następców prawnych reguluje także ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.),

W świetle art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej:

osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się:

1. osób prawnych,

2. osobowych spółek handlowych,

3. osobowych i kapitałowych spółek handlowych

         - wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

 

Zgodnie z art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej:

przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie:

1. innej osoby prawnej (osób prawnych);

2. osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).

Natomiast kwestie powstania przychodu po stronie spółki przejmującej regulują przepisy ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).

Stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy o CIT,

 

Stosownie do art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy o CIT:

 1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

 2. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

 

Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. m ustawy o CIT:

Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów podmiotów, w tym:

  - przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przejmującej w następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby prawnej lub spółki,

  - przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,

  - przychody spółki dzielonej.

Zgodnie z treścią art. 7b ust. 1 pkt 1a ww. ustawy:

Powołane przepisy art. 7b nie stanowią jednak podstawy powstania zobowiązania podatkowego, a jedynie wskazówkę, do jakiego koszyka przychodów wskazane powyżej przychody powinny być zaklasyfikowane. Samo powstanie ewentualnego przychodu reguluje art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ustawa o CIT, nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

 

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT,

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:

 1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;

 2) wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Literalna wykładnia powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, o ile nie została wyłączona z przychodów podatkowych, na podstawie art. 12 ust. 4 ustawy o CIT.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 8d ustawy o CIT:

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 4a pkt 16a ustawy o CIT:

 

Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy o CIT:

Do przychodów nie zalicza się w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 8c, wartości tych składników majątku podmiotu przejmowanego lub dzielonego otrzymanego przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną w drodze łączenia lub podziału podmiotów, które:

a) spółka przejmująca przyjęła dla celów podatkowych w wartości wynikającej z ksiąg podatkowych podmiotu przejmowanego lub dzielonego oraz

b) spółka przejmująca przypisała do działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym za pośrednictwem zagranicznego zakładu.

W myśl art. 12 ust. 13 ustawy o CIT:

Jak wynika z art. 12 ust. 14 ustawy o CIT:

 

Stosownie do art. 12 ust. 15 ustawy o CIT:

Przepisy ust. 4 pkt 3e-3h, 12 i pkt 25 lit. b mają zastosowanie wyłącznie do spółek będących podatnikami, o których mowa w:

 1) art. 3 ust. 1, przejmujących albo wnoszących w drodze wkładu niepieniężnego majątek spółek lub podmiotów mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo

 2) art. 3 ust. 1, przejmujących albo wnoszących w drodze wkładu niepieniężnego majątek spółek podlegających w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, albo

 3) art. 3 ust. 2, podlegających w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, przejmujących albo wnoszących w drodze wkładu niepieniężnego majątek spółek będących podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 16 ustawy o CIT:

Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 1 dotyczą kwestii ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko, że w wyniku Połączenia po stronie Wnioskodawcy nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, natomiast w zakresie pytania Nr 2, dotyczą kwestii ustalenia czy prawidłowe jest stanowisko, że w wyniku Połączenia po stronie Wnioskodawcy nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad 1

W odniesieniu do powyższych wątpliwości w pierwszej kolejności wskazać należy, że z art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT wynika, że wartość przychodu na skutek połączenia powinna zostać określona jako ustalona na dzień poprzedzający dzień łączenia wartość rynkowa majątku podmiotu przejmowanego otrzymanego przez Spółkę Przejmującą w części przewyższającej wartość przyjętą dla celów podatkowych składników tego majątku, nie wyższą od wartości rynkowej tych składników.

Przychodem po Państwa stronie jako Spółki Przejmującej, może więc być ewentualna nadwyżka wartości majątku ponad wartość przyjętą dla celów podatkowych składników tego majątku.

Pojęcie „wartości rynkowej majątku” nie zostało bezpośrednio zdefiniowane w przepisach ustawy podatkowej. Zasadnym jest zatem nadanie mu rozumienia wynikającego z języka potocznego.

 

I tak:

   - wg słownika języka polskiego (www.sjp.pwn.pl) „majątek” to „czyjś stan posiadania”; jak wskazano w wyroku z dnia 28 marca 2014 r. sygn. akt I ACa 1278/13: „Od pojęcia „mienia” należy odróżnić pojęcie „majątek”. Choć terminy te niekiedy uznaje się za tożsame, to jednak nie mają one identycznego zakresu pojęciowego. W doktrynie przyjmuje się bowiem, że wyraz majątek używany jest w dwóch znaczeniach: węższym, oznaczającym tylko aktywa, czyli prawa majątkowe posiadane przez podmiot, co może być utożsamiane z pojęciem mienia, oraz w znaczeniu szerszym, oznaczającym ogół praw i obowiązków majątkowych podmiotu prawa. Majątkiem są składniki mienia dające się wyodrębnić jako zespół aktywów, ale i zespół pasywów, będących przedmiotem obrotu, dziedziczenia, podstawą odpowiedzialności za zobowiązania, itp.”;

   - „Majątek - ogół praw majątkowych przysługujących określonemu podmiotowi prawa, na które składają się aktywa i pasywa, tj. prawa i obowiązki obciążające dany podmiot (w znaczeniu sensu largo); niekiedy pojęcie te obejmuje same aktywa (w znaczeniu sensu stricto). Poza majątkiem pozostają prawa osobiste, np. prawo do nazwiska”, Wielka Encyklopedia Prawa, red. prof. zw. dr hab. Brunon Hołyst, prof. zw. dr hab. Eugeniusz Smoktunowicz, wyd. Prawo i Praktyka Gospodarcza 2005,

   - „Majątek spółki - suma praw oraz innych składników majątkowych spółki posiadających wartość ekonomiczną. Do m. wchodzi również wartość wniesionych do s. wkładów wspólników i w chwili jej powstania ich suma może stanowić cały m. s., jednak w odróżnieniu od kapitału zakładowego, który jest wartością stałą, m. s. podlega ustawicznym zmianom. Wartość m. s. zależy od wartości praw i innych składników majątkowych s., a ponieważ m. ten obciążą zobowiązania s., można przyjąć, że wartość ta odpowiada różnicy między wartością sumy aktywów i zobowiązań s.” ibid.

Z kolei, przez termin „wartość” należy rozumieć „to, ile coś jest warte pod względem materialnym”.

Natomiast zgodnie z Encyklopedią Zarządzania (dostępną na stronie internetowej https://mfiles.pl), wartość rynkowa jest najwyższą ceną po jakiej kupujący chce zakupić produkty lub usługi i najniższą na jaką może zgodzić się sprzedający. Jest również najbardziej prawdopodobną ceną jaką dany składnik aktywów mógłby otrzymać na zorganizowanym rynku. Wartość rynkowa może być zależna od sytuacji politycznej, preferencji kupujących lub sprzedających oraz koniunktury.

Na gruncie art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT, „wartość rynkowa majątku” winna być ustalona z zastosowaniem właściwej metody wyceny z uwzględnieniem zarówno aktywów, jak i pasywów, tym samym pojęcie „wartość tych składników majątku”, do których odnosi się art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy o CIT, powinno być ujmowane w szerszym kontekście.

W związku z powyższym, w celu dokładnego określenia wartości rynkowej majątku otrzymanego przez spółkę przejmującą w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT, należy każdorazowo zastosować właściwą metodę wyceny mającą na celu określenia wartości rynkowej majątku spółki przejmowanej.

Ponadto, odnosząc się do rozumienia pojęcia „wartości rynkowej majątku” na gruncie ww. przepisów, wyjaśnić dodatkowo należy, że jeżeli w związku z danym składnikiem majątku został zaciągnięty dług w postaci pożyczki lub kredytu i dług ten zostanie przeniesiony na spółkę przejmującą wraz z tym składnikiem (spółka przejmująca będzie zobowiązana do jego spłaty jako dłużnik), może on zostać uwzględniony w określeniu wartości rynkowej tego składnika, o ile jednocześnie jego wysokość ma również wpływ na określenie wartości emisyjnej wydawanych udziałów (akcji). Wysokość przejętych zobowiązań związanych bezpośrednio ze składnikami przejmowanego majątku nie może być bowiem elementem działań optymalizacyjnych zmierzających do zaniżania wartości rynkowej przejmowanego majątku z pominięciem ich wpływu na wartość wydawanych w zamian za majątek udziałów (akcji).

Dodatkowo zauważyć należy, że przez zobowiązanie, które może być elementem wyceny, należy rozumieć jedynie kapitał pożyczki/kredytu, do którego spłaty zobowiązana jest spółka przejmująca z wyłączeniem jednak tej części takiego zobowiązania, jaka odpowiada odsetkom, opłatom, prowizjom i innym opłatom, które stanowią, co do zasady, koszty uzyskania przychodów w momencie ich zapłaty. Uwzględnienie tych pozycji już na etapie przejmowania majątku kreowałoby bowiem sytuację podwójnego rozliczenia tego rodzaju wydatków w kosztach podatkowych, co nie jest dopuszczalne systemowo w ustawie o CIT (art. 15 ust. 1 ustawy). Również rezerwy i odpisy nie mogą być treścią przedmiotowej kalkulacji dla celów ustalenia dochodu z tytułu restrukturyzacji.

Podsumowując, przez „wartość rynkową majątku” w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT, należy rozumieć wartość aktywów pomniejszonych o zobowiązania oraz z uwzględnieniem powyższych wyjaśnień.

Natomiast przy ustaleniu pojęcia „wartość rynkowa majątku” w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT, niewłaściwe jest odwoływanie się do pojęcia „składników majątkowych”, zawartego w art. 4a pkt 2 ustawy o CIT, z uwagi na to, że pojęcie „składniki majątkowe” z art. 4a pkt 2 ustawy CIT nie odpowiada językowo pojęciu „składniki majątku” lub „majątek” z art. 12 ustawy CIT oraz jej zamieszczenie w przepisach ustawy adresowane było z założenia dla celów ustalenia wartości firmy lub wartości zbywanego przedsiębiorstwa i tym samym nie można przy pomocy tej definicji legalnej zdefiniować „wartości rynkowej majątku.

Zatem, przy ustaleniu wartości rynkowej majątku na potrzeby art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT, należy wziąć pod uwagę zarówno aktywa jak i zobowiązania. Do ustalenia tej wartości w Państwa przypadku, nie należy brać pod uwagę akcji własnych, które zostaną wydane udziałowcowi spółki przejmującej w wyniku połączenia spółek.

Należy również zgodzić się z Państwem, że dla określenia ww. wartości rynkowej majątku, nie zostaną wykazane Kapitały i rezerwy (tj. kapitał zakładowy, kapitał zapasowy z emisji akcji powyżej wartości nominalnej, zysk lub strata z lat ubiegłych oraz zysk lub strata za rok obrotowy, dotacje inwestycyjne), bowiem kapitały nie stanowią majątku Spółki, tylko wskazują źródło finansowania.

 

Ponadto, zgodnie z art. 15 ust. 1y ustawy o CIT,

w przypadku prowadzenia przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczny zakład wartość poszczególnych składników majątku wchodzących w skład tego zagranicznego zakładu ustala się, z zastrzeżeniem ust. 1, w wysokości:

 1) wartości rynkowej określonej dla celów opodatkowania podatkiem równoważnym do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, o którym mowa w art. 24f, w państwie miejsca siedziby lub zarządu lub w państwie położenia jego zagranicznego zakładu, chyba że organ podatkowy określi tę wartość w innej wysokości - w przypadku gdy składniki majątku, w tym przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, są przenoszone z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej; przepis ust. 1u stosuje się odpowiednio, lub

 2) przyjętej dla celów podatkowych i wynikającej z ksiąg podatkowych tego podatnika, niezaliczonej do kosztów w jakiejkolwiek formie, nie wyższej jednak od wartości rynkowej składnika majątku - jeżeli składnik ten przenoszony jest z państwa członkowskiego Unii Europejskiej, a państwo to nie określi dla tego składnika majątku wartości rynkowej, o której mowa w pkt 1, albo zwolni z opodatkowania tę wartość, albo jeżeli składnik ten jest przenoszony z terytorium państwa innego niż państwo członkowskie Unii Europejskiej; przepis ust. 1u stosuje się odpowiednio.

 

Z kolei w świetle art. 15 ust. 1ya ustawy o CIT,

przepis ust. 1y stosuje się odpowiednio do podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, który:

 1) przeniósł na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej składnik majątku swojego zagranicznego zakładu, w tym w wyniku likwidacji tego zagranicznego zakładu, lub

 2) przeniósł na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w związku ze zmianą miejsca siedziby lub zarządu, składnik majątku wykorzystywany w działalności gospodarczej prowadzonej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym w wyniku jej likwidacji lub transgranicznego przekształcenia podmiotów, lub;

 3) przejął składniki majątku w wyniku transgranicznego połączenia lub podziału podmiotów.

Ponadto, z art. 15 ust. 1y ustawy o CIT w zw. z art. 15 ust. 1ya ustawy o CIT wynika, że w przypadku m.in. połączenia transgranicznego wartość poszczególnych składników majątku wchodzących w skład zagranicznego zakładu ustala się w wysokości wartości rynkowej określonej dla celów opodatkowania podatkiem równoważnym do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, o którym mowa w art. 24f, w państwie miejsca siedziby lub zarządu lub w państwie położenia jego zagranicznego zakładu, lub przyjętej dla celów podatkowych i wynikającej z ksiąg podatkowych tego podatnika, niezaliczonej do kosztów w jakiejkolwiek formie, nie wyższej jednak od wartości rynkowej składnika majątku.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że w Luksemburgu do Połączenia będzie miał zastosowanie Reżim MBT/CIT. Połączenie, będzie podlegało opodatkowaniu krajowym luksemburskim podatkiem dochodowym od osób prawnych (ang. Corporate Income Tax - CIT) oraz podatkiem dochodowym płatnym na poziomie gminnym (ang. Municipal Business Tax - MBT).

Ponadto wskazali Państwo, że Reżim MBT/CIT nie jest równoważny z polskim podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków, o którym mowa w art. 24f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tym samym dla określenia wartości poszczególnych składników majątku Spółki Przejmowanej (poza akcjami własnymi, które zostaną wydane udziałowcowi Spółki Przejmowanej), powinni Państwo (Spółka Przejmująca) przyjąć wartość przyjętą dla celów podatkowych i wynikającą z ksiąg podatkowych Spółki przejmowanej, niezaliczoną do kosztów w jakiejkolwiek formie, nie wyższą jednak od wartości rynkowej składnika majątku, o której mowa w art. 15 ust. 1y pkt 2 ustawy o CIT. Tym samym, taką wartość powinni Państwo zastosować do wyceny składników majątku na potrzeby stosowania art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT.

Dodatkowo w uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że na moment zamknięcia ksiąg podatkowych, tj. na dzień przed połączeniem, aktywa i pasywa B. zostaną wykazane w ich wartości rynkowej dla celów podatkowych. Jednocześnie, Spółka Przejmująca przyjmie wartość składników majątku Spółki Przejmowanej, w związku z zastosowaniem art. 15 ust. 1y pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1ya pkt 3 ustawy o CIT, w wartości przyjętej dla celów podatkowych i wynikającej z ksiąg podatkowych B.. Z uwagi na wycenę składników majątku w księgach B. do wartości rynkowej, będzie to wartość rynkowa majątku.

Tym samym wartość rynkowa majątku Spółki Przejmowanej otrzymanego przez Spółkę Przejmującą nie będzie przewyższała wartości przyjętej dla celów podatkowych składników tego majątku.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że skoro ustalona na dzień poprzedzający dzień połączenia wartość rynkowa majątku Spółki Przejmowanej otrzymanego przez Wnioskodawcę (Spółkę Przejmującą) nie będzie przewyższała wartości przyjętej dla celów podatkowych składników tego majątku (nie wyższą od wartości rynkowej tych składników), to po Państwa stronie (Spółki Przejmujące) nie powstanie przychód na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT. Tym samym badanie wyłączeń z art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy o CIT, stało się bezzasadne.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 1 jest prawidłowe.

Ad 2

Odnosząc się natomiast do powstania przychodu dla Spółki Przejmującej na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 8d ustawy o CIT, zgodzić się również należy z Państwem, że po stronie Spółki Przejmującej nie powstanie przychód na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 8d ustawy o CIT.

Z powyższego przepisu wynika, że przychodem dla spółki przejmującej może być ustalona na dzień poprzedzający dzień łączenia wartość rynkowa majątku podmiotu przejmowanego otrzymanego przez spółkę przejmującą w części przewyższającej wartość emisyjną udziałów (akcji) przydzielonych udziałowcom (akcjonariuszom) spółek łączonych.

Ustalając wartość emisyjną należy odnieść się do (właściwych dla połączeń i podziałów) warunków „obejmowania” udziałów (akcji). Warunki te ustalane są zgodnie z obowiązującą procedurą wskazaną w przepisach Kodeksu spółek handlowych. W ramach tej procedury powinien zostać określony plan połączenia, w tym szczegółowy parytet wymiany udziałów (akcji). Wskazywana zatem jest wartość obejmowanego majątku spółki przejmowanej w przeliczeniu na udziały (akcje). Nie można uznać, aby przypadek połączenia odwrotnego był wyłączony z ww. obowiązków, zatem także w tej sytuacji wymagane będzie wskazanie planu połączenia i parytetu wymiany, który będzie wskazywał również wycenę obejmowanych składników majątku. Wobec powyższego, w sytuacji połączenia odwrotnego strony transakcji również powinny ustalić „wycenę rynkową”, pomimo braku faktycznego emitowania nowych udziałów (akcji). Stąd, w przypadku wskazywanego połączenia odwrotnego, wartością w jakiej obejmowane są udziały (akcje) będzie wartość majątku spółki przejmowanej, co należy odczytać właśnie jako wartość emisyjną.

Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, ze względu na formę Połączenia, nie będzie ono wymagać podwyższenia kapitału zakładowego Spółki Przejmującej. W przypadku połączenia odwrotnego bez podwyższenia kapitału zakładowego Spółki Przejmującej w trybie art. 515 § 1 KSH, jak wskazano powyżej, w ramach nabytego majątku Spółki Przejmowanej Spółka Przejmująca obejmie w drodze sukcesji uniwersalnej akcje własne, które następnie zostaną przyznane w ramach połączenia C. Tym samym, Spółka Przejmująca nie dokona emisji nowych akcji, ale przyzna udziałowcowi Spółki Przejmowanej istniejące akcje własne (objęte przez nią w wyniku Połączenia). Akcje te zostaną przyznane w zamian za przejęty majątek Spółki Przejmowanej.

W świetle powyższego, prawnym i ekonomicznym skutkiem Połączenia będzie zmiana jedynego akcjonariusza A., którym zamiast B stanie się C. Oznacza to, że C., będąca dotychczas pośrednim akcjonariuszem A., stanie się jedynym i bezpośrednim akcjonariuszem A., a operacja ta, zgodnie z przepisami KSH, nie będzie wiązała się z podwyższeniem kapitału zakładowego Wnioskodawcy.

W związku z powyższym, skoro - jak wskazano wyżej, w przypadku wskazywanego Połączenia odwrotnego, wartością, w jakiej obejmowane są udziały/akcje, będzie wartość majątku Spółki Przejmowanej, co należy odczytywać właśnie jako wartość emisyjną, to ustalenie wartości emisyjnej udziałów/akcji następuje na poziomie wartości rynkowej majątku Spółki Przejmowanej.

Zatem, w wyniku opisanego Połączenia po Państwa stronie (Spółki Przejmującej) nie powstanie przychód podatkowy na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 8d ustawy o CIT.

W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ponadto, wskazać należy, że z przedstawionego opisu stanu zdarzenia przyszłego nie wynika, aby celem operacji było uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania. Jednakże zbadanie przesłanek i celów dokonywanego połączenia odwrotnego spółek jest w pełni możliwe dopiero w ramach ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej. Tym samym stwierdzenie, przedstawione przez Państwa we wniosku, iż Połączenie B. i A. nastąpi zatem z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, a jego głównym lub jednym z głównych celów nie będzie uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania, nie jest oraz nie będzie ani unikanie opodatkowania ani uchylanie się od opodatkowania, nie może podlegać ocenie organu, w trybie i na zasadach przewidzianych dla instytucji interpretacji indywidualnej.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz wyroku sądu administracyjnego należy stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów, które o ich wydanie wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

  - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.