Interpretacja 0111-KDIB1-1.4010.28.2026.1.SH

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 11 lutego 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

A. S.A. z siedzibą w B.(dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest podmiotem mającym siedzibę w Polsce i podlegającym w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Przedmiotem działalności Spółki jest w szczególności produkcja (…). Rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym.

Spółka w ramach prowadzonej działalności posiada i wykorzystuje składniki majątkowe stanowiące środki trwałe (dalej: „Środki Trwałe”), w rozumieniu art. 16a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), podlegające amortyzacji. Co do zasady Środki Trwałe (podlegają amortyzacji tzw. metodą liniową, o której mowa w art. 16h ustawy o CIT. Spółka dokonuje również jednorazowych odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych o wartości poniżej ustalonego w polityce rachunkowości progu.

W szczególności Spółka w (…)zakładach produkcyjnych posiada majątek podzielony na wydziały produkcyjne. Instalacje produkcyjne na wydziałach zasilane są energią elektryczną. Spółka korzysta m.in. z linii elektroenergetycznych (nadziemnych, w tym na estakadach lub podziemnych) łączących poszczególne rozdzielnie elektryczne oraz główne punkty zasilające (przyłącza główne oraz sieci międzyobiektowe), tras kablowych (kabli elektrycznych niskiego napięcia) między poszczególnymi aparatami produkcyjnymi a rozdzielniami (sieci obiektowe) oraz elektrycznych instalacji grzewczych (obwody grzewcze rurociągów przesyłowych i technologicznych czy obiektów technologicznych typu reaktory, zbiorniki).

Wszystkie powyższe obiekty znajdują się na terenie zakładów Spółki i stanowią jej własność. Są to wyodrębnione instalacje elektryczne, które służą wyłącznie do bezpośredniego zasilania obiektów, maszyn i urządzeń produkcyjnych wykorzystywanych w procesie technologicznym. Sieci te prowadzą energię elektryczną z rozdzielni głównej (głównego punktu zasilającego) do mniejszych rozdzielni a potem do poszczególnych tzw. odbiorów, tj. maszyn, urządzeń technologicznych oraz instalacji procesowych. Nie służą one (albo służą w minimalnym stopniu) do ogólnego zasilania budynków, w szczególności nie zapewniają oświetlenia pomieszczeń biurowych i socjalnych, ogrzewania czy klimatyzacji.

Obwody grzewcze i instalacje grzewcze służą wyłącznie celom technologicznym, (…).

Wszystkie wymienione instalacje są fizycznie odrębne od urządzeń, aparatów, obiektów budowlanych czy innych instalacji ogólnobudowlanych i zostały ujęte w ewidencji środków trwałych Spółki jako odrębne, samodzielne środki trwałe klasyfikowane w rodzaju 211 KŚT. Prawidłowość tej klasyfikacji nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.

Do tej pory Spółka stosuje stawkę amortyzacyjną 4,5% dla opisanych wyżej obiektów. Spółka zamierza także w przyszłości przyjmować nowe składniki majątkowe opisywanych rodzajów.

Pytanie

Czy opisane środki trwałe klasyfikowane w rodzaju 211 KŚT: sieci elektryczne, linie kablowe oraz elektryczne instalacje grzewcze służące wyłącznie lub w znacznej mierze celom technologicznym podlegają amortyzacji według rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości 10%?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Spółki, opisane środki trwałe klasyfikowane w rodzaju 211 Klasyfikacji Środków trwałych (dalej: „KŚT”): sieci elektryczne, linie kablowe oraz elektryczne instalacje grzewcze służące wyłącznie lub w znacznej mierze celom technologicznym podlegają amortyzacji według rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości 10%.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), do kosztów uzyskania przychodów zalicza się koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. W dalszej kolejności na mocy art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, za koszty uzyskania przychodów uważa się odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, czyli tzw. odpisy amortyzacyjne.

Zgodnie z art. 16i ust. 1 ustawy o CIT odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

W wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy o CIT, pod poz. 02 dla środków trwałych z rodzaju 211 KŚT - „Przewody sieci technologicznych wewnątrzzakładowych” stawka amortyzacyjna została określona w wysokości 10% rocznie.

Wspomniany Wykaz stawek amortyzacyjnych odwołuje się do Klasyfikacji środków Trwałych wprowadzonej Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT).

 

Zgodnie z KŚT rodzaj 211 nosi nazwę „Rurociągi sieci rozdzielczej oraz linie telekomunikacyjne i elektroenergetyczne, rozdzielcze” i obejmuje:

  - rurociągi sieci rozdzielczej gazu naziemne i podziemne,

  - rurociągi sieci rozdzielczej zimnej i gorącej wody, pary i sprężonego powietrza,

  - studnie, fontanny, hydranty, wieże ciśnień,

  - rurociągi sieci kanalizacyjnej rozdzielczej i kolektory oraz oczyszczalnie wód i ścieków,

  - rozdzielcze linie elektroenergetyczne i telekomunikacyjne (nadziemne lub podziemne) i instalacje pomocnicze (stacje i podstacje transformatorowe, słupy telegraficzne) oraz lokalne sieci telewizji kablowej i związane z nimi anteny zbiorcze,

  - przewody sieci technologicznych wewnątrzzakładowych,

  - trolejbusową sieć trakcyjną.

Stawka amortyzacyjna w wysokości 10% jest prawidłowa jedynie w stosunku do przewodów sieci technologicznych wewnątrzzakładowych.

Jednocześnie, rodzaj 210 KŚT obejmuje m.in. linie elektroenergetyczne przesyłowe.

 

Mając na uwadze, iż KŚT rozróżnia (i) linie elektroenergetyczne przesyłowe (ii) rozdzielcze linie elektroenergetyczne (iii) przewody sieci technologicznych wewnątrzzakładowych, a także budowę systemu elektroenergetycznego, zasadnym jest uznanie, iż:

       (i) sieć przesyłowa (linie przesyłowe) to sieć wysokiego napięcia (lub tzw. najwyższych napięć), mająca na celu przekazywanie dużej ilości energii na znaczne odległości, łącząc elektrownie z punktami dystrybucyjnymi;

      (ii) sieć dystrybucyjna (linie rozdzielcze) to sieć przesyłająca energię z punktów dystrybucyjnych do odbiorców końcowych, w tym odbiorców przemysłowych, zasadniczo pozostająca własnością przedsiębiorstwa dystrybucyjnego;

     (iii) przewody sieci technologicznych wewnątrzzakładowe to w przypadku sieci elektrycznych odbiorców przemysłowych pojęcie obejmujące wszelkie przewody (linie kablowe, kable) od punktu rozdziału energii z dystrybutorem - przewody (kable) zasilające poszczególne rozdzielnie czy punkty odbioru danego przedsiębiorstwa.

 

Zgodnie z powyższym, Spółka do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od opisanych we wniosku środków trwałych zamierza stosować stawkę w wysokości 10%.

 

Słuszność powyższego stanowiska potwierdzają interpretacje organów podatkowych wydane w podobnych stanach faktycznych, przykładowo interpretacja prawa podatkowego:

- Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 21 grudnia 2015 r., Znak: ILPB4/4510-1-546/15-2/DS,

- Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 3 lutego 2016 r., Znak: IPPB6/4510-436/16- 2/AZ,

- Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 maja 2021 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010. 146.2021.1.MZA

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, sieci elektryczne, linie kablowe oraz elektryczne instalacje grzewcze służące wyłącznie lub w znacznej mierze celom technologicznym podlegają amortyzacji według rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości 10%

W świetle powyższego, Wnioskodawca wnosi o uznanie jego stanowiska za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że przedmiotem niniejszej interpretacji, stosownie do zadanego pytania wyznaczającego zakres rozpatrzenia wniosku, jest wyłącznie ustalenie, czy opisane we wniosku środki trwałe klasyfikowane w rodzaju 211 KŚT, tj. sieci elektryczne, linie kablowe oraz elektryczne instalacje grzewcze służące wyłącznie lub w znacznej mierze celom technologicznym podlegają amortyzacji według rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości 10%. Tym samym, przedmiotem interpretacji nie jest ustalenie, czy wymienione składniki majątkowe mogą stanowić odrębne środki trwałe, ani ustalenie ich klasyfikacji wg KŚT. Okoliczności te przyjęto jako niepodlegające weryfikacji elementy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Odnosząc się do powyższego, wskazać należy, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

Kosztami uzyskania przychodów są zatem wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów.

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT,

Jak wynika zatem z powyższego, kosztem uzyskania przychodów mogą być również odpisy amortyzacyjne.

 

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ww. ustawy,

amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2) maszyny, urządzenia i środki transportu,

3) inne przedmioty

   - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

 

Powyższy przepis wskazuje, że aby składniki majątku mogły zostać zaliczone do środków trwałych podatnika muszą spełniać następujące warunki:

   - zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie - muszą zostać przez podatnika nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,

   - stanowią własność lub współwłasność podatnika - amortyzacji podatkowej podlegają środki trwałe, do których przysługuje podatnikowi prawo własności, z wyjątkiem środków używanych przez leasingobiorcę na podstawie umowy leasingu finansowego oraz tych wymienionych w art. 16a ust. 2 ustawy o CIT,

   - są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania - ustawodawca nie określił bliżej tych warunków, jednakże należy stwierdzić, że warunki te spełnia składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, ponadto sprawne technicznie i zalegalizowane prawnie w formie stosownych uprawnień, homologacji i pozwoleń na użytkowanie,

   - przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok - to podatnik samodzielnie decyduje o tym, jak długo będzie używany dany składnik,

   - są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu,

   - nie są wymienione w katalogu środków trwałych wskazanym w art. 16c ustawy o CIT.

Jak już wyżej zostało wskazane, środek trwały podlega amortyzacji w sytuacji, gdy w dniu przyjęcia do używania jest kompletny i zdatny do użytku.

Składnik majątku spełnia kryterium kompletności, jeżeli jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne, umożliwiające jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem. Poprzez sformułowanie „zdatny do użytku” należy rozumieć możliwość faktycznego oraz prawnego użytkowania.

Zgodnie z art. 16f ust. 1 ustawy o CIT,

Na podstawie art. 16f ust. 3 ustawy o CIT,

 

W myśl art. 16d ww. ustawy:

 1. Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 16a i 16b, których wartość początkowa określona zgodnie z art. 16g nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

 2. Składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4.

Jak wskazuje art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,

Stosownie do treści art. 16i ust. 1 ww. ustawy,

Z powyższych przepisów wynika, że amortyzacja podatkowa stanowi formę rozłożonego w czasie obniżenia kosztów podatkowych wartością używanych w prowadzonej działalności gospodarczej przedmiotów, które zużywają się w okresie dłuższym niż 1 rok (środków trwałych). Okres amortyzacji jest zwykle zbliżony do standardowego okresu użytkowania danego rodzaju środków trwałych, co znajduje odzwierciedlenie w wysokości stawek amortyzacyjnych wskazanych w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych stanowiących załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z opisu sprawy wynika m.in., że Spółka w (…) zakładach produkcyjnych posiada majątek podzielony na wydziały produkcyjne. Instalacje produkcyjne na wydziałach zasilane są energią elektryczną. Spółka korzysta m.in. z linii elektroenergetycznych (nadziemnych, w tym na estakadach lub podziemnych) łączących poszczególne rozdzielnie elektryczne oraz główne punkty zasilające (przyłącza główne oraz sieci międzyobiektowe), tras kablowych (kabli elektrycznych niskiego napięcia) między poszczególnymi aparatami produkcyjnymi a rozdzielniami (sieci obiektowe) oraz elektrycznych instalacji grzewczych (obwody grzewcze rurociągów przesyłowych i technologicznych czy obiektów technologicznych typu reaktory, zbiorniki).

Wszystkie powyższe obiekty znajdują się na terenie zakładów Spółki i stanowią jej własność. Są to wyodrębnione instalacje elektryczne, które służą wyłącznie do bezpośredniego zasilania obiektów, maszyn i urządzeń produkcyjnych wykorzystywanych w procesie technologicznym. Sieci te prowadzą energię elektryczną z rozdzielni głównej (głównego punktu zasilającego) do mniejszych rozdzielni a potem do poszczególnych tzw. odbiorów, tj. maszyn, urządzeń technologicznych oraz instalacji procesowych. Nie służą one (albo służą w minimalnym stopniu) do ogólnego zasilania budynków, w szczególności nie zapewniają oświetlenia pomieszczeń biurowych i socjalnych, ogrzewania czy klimatyzacji.

Obwody grzewcze i instalacje grzewcze służą wyłącznie celom technologicznym, (…).

Wszystkie wymienione instalacje są fizycznie odrębne od urządzeń, aparatów, obiektów budowlanych czy innych instalacji ogólnobudowlanych i zostały ujęte w ewidencji środków trwałych Spółki jako odrębne, samodzielne środki trwałe klasyfikowane w rodzaju 211 KŚT.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy opisane środki trwałe klasyfikowane w rodzaju 211 KŚT, tj. sieci elektryczne, linie kablowe oraz elektryczne instalacje grzewcze służące wyłącznie lub w znacznej mierze celom technologicznym podlegają amortyzacji według rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości 10%.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości, należy zauważyć, że stawki amortyzacyjne przyporządkowane są do środków trwałych oznaczonych symbolami. Ich rozwinięcie znajduje się w Klasyfikacji Środków Trwałych, którą określa Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie klasyfikacji środków trwałych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1864) będące rozporządzeniem wykonawczym do ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1799 ze zm.).

Zgodnie z definicją przedstawioną w ww. rozporządzeniu, Klasyfikacja Środków Trwałych (dalej: „KŚT”) jest usystematyzowanym wykazem środków trwałych (obiektów) służących do celów ewidencyjnych, ustalania stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. W KŚT za podstawową jednostkę ewidencji przyjmuje się pojedynczy element majątku trwałego, spełniający określone funkcje w procesie wytwarzania wyrobów i świadczenia usług. Może nim być budynek, maszyna, pojazd mechaniczny itp. Jedynie w nielicznych przypadkach dopuszcza się w ewidencji przyjęcie za pojedynczy obiekt - obiektu zbiorczego, którym może być zespół przewodów rurociągowych lub zespół latarni jednego typu użytkowanych na terenie zakładu, ulicy, osiedla, zespoły komputerowe itp.

Należy jednak zauważyć, że zarówno przepisy ww. ustawy o statystyce publicznej, jak i wydanego w celu jej wykonania rozporządzenia, nie są przepisami prawa podatkowego, a w konsekwencji, zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), nie mogą być przedmiotem niniejszej interpretacji. Obowiązek odpowiedniej klasyfikacji środka trwałego spoczywa na podmiocie gospodarczym. Wynika to z komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz.Urz. GUS Nr 1, poz. 11). W przypadku trudności w ustaleniu właściwej klasyfikacji, zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do odpowiedniego Urzędu Statystycznego, który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych.

Z opisu sprawy wynika, że sieci elektryczne, linie kablowe oraz elektryczne instalacje grzewcze służące wyłącznie lub w znacznej mierze celom technologicznym Spółka zakwalifikowała opisane środki trwałe, tj. w rodzaju 211 Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT), przyjmując je jako odrębne środki trwałe.

Zatem, jeżeli w istocie, jak wskazano we wniosku środki trwałe: sieci elektryczne, linie kablowe oraz elektryczne instalacje grzewcze służące wyłącznie lub w znacznej mierze celom technologicznym zostały prawidłowo zakwalifikowana przez Państwa, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych do grupy 2, podgrupy 21 „Rurociągi, linie telekomunikacyjne i elektroenergetyczne”, rodzaj 211 - „Rurociągi sieci rozdzielczej oraz linie telekomunikacyjne i elektroenergetyczne, rozdzielcze” (co nie podlega ocenie w niniejszej interpretacji i stanowi element zdarzenia przyszłego), to dla tych środków trwałych, będzie miała zastosowanie, stawka amortyzacyjna 10% w skali rocznej, wskazana w załączniku nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - „Wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych”.

Reasumując, mając na uwadze powyższe wskazać należy, że opisane środki trwałe zaklasyfikowane przez Państwa do rodzaju 211 KŚT, tj. sieci elektryczne, linie kablowe oraz elektryczne instalacje grzewcze służące wyłącznie lub w znacznej mierze celom technologicznym, podlegają amortyzacji według rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości 10%.

Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach podmiotów, które o ich wydanie wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.