Interpretacja 0111-KDIB1-1.4010.334.2026.1.SG

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

8 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Bank Spółka Akcyjna („Wnioskodawca”, „Spółka”) jest spółką kapitałową posiadającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegającą w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (polski rezydent podatkowy).

Podstawową działalnością Spółki jest działalność bankowa oraz finansowa. Wnioskodawca prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w zakresie swojej działalności podstawowej - w szczególności posiada odpowiednie zaplecze organizacyjne, personalne oraz ekonomiczne umożliwiające prowadzenie działalności operacyjnej, realizację funkcji holdingowych w grupie kapitałowej oraz spełnia pozostałe warunki w tym zakresie określone w art. 24a ust. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”).

W związku z prowadzoną działalnością Wnioskodawca posiada oraz może w przyszłości posiadać udziały lub akcje w spółkach kapitałowych, zarówno krajowych jak i zagranicznych (dalej: „Spółki Zależne”). Wszystkie Spółki Zależne, których dotyczy przedmiotowy wniosek o interpretację podatkową stanowić będą krajowe spółki zależne, o których mowa w art. 24m ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, lub zagraniczne spółki zależne, o których mowa w art. 24m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Innymi słowy, krajowe spółki zależne, których dotyczy przedmiotowy wniosek, spełniać będą wszystkie warunki wskazane w art. 24m ust. 1 pkt 3 lit. (a) - (d) ustawy o CIT. Natomiast w odniesieniu do zagranicznych spółek zależnych, które są przedmiotem niniejszego wniosku, spełniać one będą wszystkie warunki wskazane w art. 24m ust. 1 pkt 3 lit. (a) - (d) oraz w art. 24m ust. 1 pkt 4 lit. (a) - (c) ustawy o CIT. Ponadto żadna ze Spółek Zależnych nie będzie spółką, o której mowa w art. 24o ust. 3 ustawy o CIT (tj. w przypadku Spółek Zależnych nie zostanie spełniona przesłanka dotycząca minimalnego 50% progu aktywów bezpośrednio/pośrednio stanowiących nieruchomości położone w Polsce lub prawa do takich nieruchomości).

Dodatkowo w przypadku zagranicznych spółek zależnych żadna z nich nie będzie stanowić spółki, o której mowa w art. 24n ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy o CIT lub też będą one stanowić spółkę, o której mowa w art. 24n ust. 4 ustawy o CIT, tj. spółkę podlegającą opodatkowaniu od całości swoich dochodów w państwie członkowskim Unii Europejskiej albo w państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, która prowadzi istotną rzeczywistą działalność gospodarczą.

Spółki Zależne, których dotyczy niniejszy wniosek, będą spełniać wskazane powyżej warunki właściwe dla krajowych spółek zależnych albo zagranicznych spółek zależnych nieprzerwanie przez okres co najmniej dwóch lat poprzedzających dzień uzyskania przez Wnioskodawcę przychodów z dywidendy albo z odpłatnego zbycia udziałów lub akcji w tych Spółkach Zależnych. W przypadku zagranicznych spółek zależnych, Spółki Zależne nie będą spełniać warunków zagranicznego podmiotu kontrolowanego, o których mowa w art. 24n ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT, zarówno w roku wypłaty dywidendy lub jej sprzedaży, jak też w żadnym z trzech poprzedzających ten rok lat podatkowych.

Wnioskodawca w przyszłości może być także udziałowcem spółek, które nie spełniają jednego lub więcej z powyższych warunków. Przedmiotowy wniosek nie dotyczy tych spółek.

W przyszłości Spółki Zależne mogą dokonywać na rzecz Wnioskodawcy wypłat dywidend. Nie jest również wykluczone dokonanie przez Wnioskodawcę odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w Spółkach Zależnych na rzecz podmiotów niepowiązanych (w rozumieniu art. 11a ust. 1 ustawy o CIT).

W związku z powyższym, mając na uwadze spełnienie przez Spółki Zależne warunków ustawowych (oraz brak obowiązku stosowania wyłączeń ze zwolnień wskazanych w art. 24n ust. 3 oraz art. 24o ust. 3 ustawy o CIT) Wnioskodawca rozważa zastosowanie zwolnień przewidzianych dla spółek holdingowych, o których mowa w szczególności w art. 24n ust. 1 oraz art. 24o ust. 1 ustawy o CIT.

Na moment dokonania wypłaty dywidendy przez Spółki Zależne lub na moment dokonania odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w Spółkach Zależnych, Wnioskodawca spełniać będzie warunki wskazane w art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. (a) - (d) ustawy o CIT. Wskazane warunki Wnioskodawca będzie także spełniać w okresie dwóch lat przed wypłatą dywidendy przez Spółki zależne lub ewentualnym zbyciem udziałów lub akcji w Spółkach Zależnych.

 

Przed dokonaniem wypłaty dywidendy przez Spółki Zależne lub przed dokonaniem odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w Spółkach Zależnych Wnioskodawca podejmie działania mające na celu ustalenie, czy wśród jego akcjonariuszy bezpośrednich lub pośrednich występują podmioty posiadające siedzibę lub zarząd w jurysdykcjach, o których mowa w art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. (e) ustawy o CIT. Działania te będą podejmowane w odniesieniu do danych dostępnych:

   - na dzień przypadający co najmniej na dwa lata przed planowaną wypłatą dywidendy lub sprzedażą udziałów/akcji;

   - od jednego do siedmiu dni poprzedzających dzień podjęcia decyzji korporacyjnej o dokonaniu wypłaty dywidendy przez Spółkę Zależną lub sprzedaży udziałów lub akcji w Spółce Zależnej, w tym w szczególności na dzień walnego zgromadzenia, jeżeli dokonanie tej czynności wymaga uchwały, oraz

   - od jednego do siedmiu dni poprzedzających dzień wypłaty dywidendy lub odpłatnego zbycia udziałów lub akcji (przejścia własności udziałów lub akcji) w Spółce Zależnej.

 

Działania te będą obejmować („Działania Weryfikacyjne”):

 - zwrócenie się do Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych z wnioskiem o identyfikację akcjonariuszy Spółki;

   - analizę wykazu akcjonariuszy uprawnionych do uczestnictwa w walnym zgromadzeniu Wnioskodawcy, udostępnianego Spółce przez podmiot prowadzący depozyt papierów wartościowych, sporządzonego na podstawie imiennych zaświadczeń o prawie uczestnictwa w walnym zgromadzeniu, w celu ustalenia kręgu tych bezpośrednich akcjonariuszy Wnioskodawcy, którzy zarejestrowali akcje na potrzeby uczestnictwa w walnym zgromadzeniu;

   - analizę zawiadomień przekazanych Wnioskodawcy przez akcjonariuszy na podstawie art. 69 ustawy o ofercie publicznej, dotyczących przekroczenia albo zejścia poniżej progów udziału w ogólnej liczbie głosów, w celu ustalenia kręgu bezpośrednich i pośrednich akcjonariuszy Wnioskodawcy posiadających znaczne pakiety akcji;

   - wobec akcjonariuszy Wnioskodawcy, których akcje są notowane na rynku regulowanym w Polsce lub w innym państwie oraz wobec pozostałych akcjonariuszy Wnioskodawcy - analizę ostatnich rocznych sprawozdań finansowych dostępnych przed dniem, na który dokonywana jest weryfikacja oraz innych informacji, pod warunkiem, że sprawozdania finansowe i inne informacje ujawnione są w rejestrze sądowym albo urzędowym spółek państwa siedziby lub zarządu danego akcjonariusza Wnioskodawcy i są możliwe do elektronicznego pobrania przez Wnioskodawcę, w celu ustalenia kraju ich siedziby lub zarządu oraz - w zakresie ujawnionym w tych sprawozdaniach - kręgu ich akcjonariuszy;

   - zwrócenie się, w zakresie, w jakim jest to prawnie i faktycznie możliwe, do właściwego dla bezpośrednich akcjonariuszy Spółki podmiotu prowadzącego rejestr, depozyt papierów wartościowych albo analogiczny system identyfikacji akcjonariuszy funkcjonujący w państwie notowania akcji tego podmiotu, w celu uzyskania dostępnych informacji o akcjonariacie takiego bezpośredniego akcjonariusza;

   - zwrócenie się do bezpośrednich akcjonariuszy Spółki będących podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a i następne ustawy o CIT o przekazanie posiadanych informacji lub oświadczenia co do tego, czy według wiedzy tych podmiotów w strukturze właścicielskiej tych podmiotów występują podmioty posiadające siedzibę lub zarząd w jurysdykcjach, o których mowa w art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. (e) ustawy o CIT;

   - ustalenie, czy którykolwiek z bezpośrednich lub pośrednich akcjonariuszy Wnioskodawcy ustalonych zgodnie z punktami powyżej posiada siedzibę lub zarząd w jurysdykcjach wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust. 2 ustawy o CIT, w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych albo w państwie, z którym Rzeczpospolita Polska nie posiada podstawy prawnej do wymiany informacji podatkowych.

 

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi możliwość zastosowania zwolnienia z opodatkowania dywidend lub dochodów z tytułu sprzedaży udziałów lub akcji w Spółkach Zależnych w przypadku, gdy na podstawie Działań Weryfikacyjnych nie zostanie zidentyfikowany podmiot posiadający siedzibę lub zarząd lub zarejestrowany lub położony w jurysdykcji:

   - wskazanej w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust. 2 ustawy o CIT,

   - wskazanej w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych przyjmowanym przez Radę Unii Europejskiej, o którym mowa w art. 86a § 10 pkt 1 Ordynacji podatkowej,

   - z którą Rzeczpospolita Polska nie posiada podstawy prawnej do wymiany informacji podatkowych, w szczególności umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, albo Unia Europejska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej, stanowiącej podstawę do uzyskania od organów podatkowych tego państwa informacji podatkowych

(dalej łącznie w odniesieniu do wszystkich trzech kategorii „Niedozwoleni Akcjonariusze”).

Powyższe wątpliwości wynikają ze struktury akcjonariatu Spółki i sposobu obrotu tymi akcjami, jak też charakteru i sposobu obrotu udziałami lub akcjami akcjonariuszy Wnioskodawcy.

Akcje Wnioskodawcy są bowiem przedmiotem obrotu na rynku regulowanym (giełdzie papierów wartościowych). Spółka jest także podmiotem należącym do grupy kapitałowej, w której podmiot dominujący jest spółką publiczną, której akcje są przedmiotem obrotu na rynku regulowanym (zagranicznej giełdzie papierów wartościowych).

Akcjonariat Wnioskodawcy ma charakter rozproszony oraz podlega zmianom w czasie w związku z obrotem giełdowym akcjami. Wśród akcjonariuszy Wnioskodawcy występują zarówno inwestorzy instytucjonalni jak i inwestorzy indywidualni. Struktura akcjonariatu ulega zmianom w sposób ciągły w wyniku obrotu akcjami na rynku regulowanym. W przeciwieństwie do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, obrót akcjami Wnioskodawcy nie wymaga każdorazowo zgłoszenia sprzedaży lub nabycia akcji Spółce. Natomiast zgodnie z przepisami dotyczącymi obrotu akcjami spółek notowanych na rynku publicznym, nabycie pakietów akcji określonej wielkości wymaga zgłoszenia właściwym organom (w formie informacji lub raportu).

W rezultacie, z uwagi na specyfikę obrotu giełdowego akcjami, nie jest zatem możliwe ustalenie wszystkich podmiotów posiadających akcje Spółki w danym momencie, w szczególności w zakresie akcjonariuszy posiadających pakiety akcji poniżej progów, które zgodnie z odrębnymi przepisami wymagają informowania o tym lub składania w tym zakresie raportów do właściwych podmiotów o ilości posiadanych akcji. Istnieje możliwość złożenia wniosku do Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych („KDPW”) o identyfikację bezpośrednich akcjonariuszy spółki publicznej, przy czym złożenie takiego wniosku nie gwarantuje otrzymania od KDPW pełnej listy akcjonariuszy. KDPW w wypadku otrzymania takiego wniosku od emitenta (w tym przypadku Spółki) zwraca się do domów maklerskich prowadzących rachunki papierów wartościowych, na których zarejestrowane są akcje emitenta (Spółki) o ujawnienie danych tych akcjonariuszy. KDPW posiada bowiem jedynie zbiorcze dane odnośnie liczby akcji danego emitenta znajdujących się na rachunkach papierów wartościowych w poszczególnych domach maklerskich. Istnieje jednak możliwość, że dany dom maklerski nie udostępni takich informacji KDPW. W takiej sytuacji KDPW ujawnia emitentowi (w tym przypadku Spółce) jedynie zbiorcze informacje na temat liczby akcjonariuszy posiadających rachunki papierów wartościowych w danym domu maklerskim. W związku z powyższym niemożliwa może być identyfikacja wszystkich akcjonariuszy Spółki przez przeprowadzenie powyższej procedury.

Problem z precyzyjnym określeniem kręgu akcjonariuszy dotyczy także dnia, w którym odbywa się walne zgromadzenie akcjonariuszy. Prawo uczestnictwa w walnym zgromadzeniu spółki publicznej przysługuje bowiem wyłącznie osobom będącym akcjonariuszami Spółki w dniu rejestracji uczestnictwa w walnym zgromadzeniu. W celu uczestnictwa w walnym zgromadzeniu akcjonariusz występuje do podmiotu prowadzącego rachunek papierów wartościowych (np. biuro maklerskie) o wystawienie imiennego zaświadczenia o prawie uczestnictwa w walnym zgromadzeniu, na podstawie którego podmiot prowadzący depozyt papierów wartościowych sporządza wykaz akcjonariuszy uprawnionych do udziału w walnym zgromadzeniu, przekazywany następnie Spółce. Niemniej jednak wykaz ten obejmuje wyłącznie akcjonariuszy, którzy wystąpili o wystawienie takiego zaświadczenia, a ponadto odnosi się do stanu posiadania akcji na dzień rejestracji uczestnictwa w walnym zgromadzeniu. Nie oznacza to zatem wiedzy o całym akcjonariacie Spółki na ten moment, w szczególności z uwagi na fakt, że nie wszyscy akcjonariusze występują o wystawienie zaświadczenia o prawie uczestnictwa w walnym zgromadzeniu.

W konsekwencji:

  - krąg podmiotów posiadających akcje Spółki ulega ciągłym zmianom w czasie, których Spółka ze względu na charakter spółki akcyjnej nie rejestruje, oraz może o nich nawet nie wiedzieć;

  - nie jest możliwe ustalenie w każdym momencie pełnej struktury właścicielskiej Spółki, a tym samym nie jest możliwe ustalenie jak ona wyglądała w ciągu ostatnich dwóch lat;

  - identyfikacja wszystkich pośrednich akcjonariuszy Spółki nie jest możliwa;

  - Spółka na dzień walnego zgromadzenia posiada wiedzę o składzie akcjonariuszy uprawnionych do uczestnictwa w walnym zgromadzeniu jedynie w zakresie wynikającym z wykazu sporządzonego przez podmiot prowadzący depozyt papierów wartościowych, obejmującego wyłącznie akcjonariuszy, którzy wystąpili o wystawienie imiennego zaświadczenia o prawie uczestnictwa w walnym zgromadzeniu.

Niezależnie od faktu, że akcje Wnioskodawcy są przedmiotem obrotu na rynku publicznym, co już samo w sobie wpływa na ograniczenie możliwości ustalenia bezpośrednich akcjonariuszy Spółki w każdym momencie, ustalenie pośrednich akcjonariuszy Wnioskodawcy obarczone jest dalszymi ograniczeniami.

Akcjonariuszami Wnioskodawcy są bowiem także fundusze inwestycyjne oraz inne podmioty zbiorowego inwestowania z różnych państw, przy czym Wnioskodawca nie posiada informacji o składzie inwestorów tych funduszy. Struktura ta ma często charakter poufny, a uzyskanie informacji w tym zakresie nie jest możliwe ani bezpośrednio od tych funduszy, ani na podstawie informacji publicznie dostępnych.

Ponadto akcjonariuszami Spółki są także podmioty, których akcje są notowane na rynkach publicznych poza Polską. W odniesieniu do takich podmiotów występują analogiczne opisane powyżej ograniczenia w zakresie możliwości ustalenia ich dalszego akcjonariatu, jak w przypadku samego Wnioskodawcy.

W rezultacie, pomimo podjęcia Działań Weryfikacyjnych Wnioskodawca może nie być w stanie ustalić ostatecznie pełnego kręgu akcjonariuszy bezpośrednich jak i pośrednich Spółki, jak też miejsca ich zarządu lub siedziby zarówno na dzień wypłaty dywidendy przez Spółki Zależne lub sprzedaży udziałów lub akcji Spółek Zależnych, jak i w każdym dniu okresu dwóch lat poprzedzających ten dzień.

W związku z tym wątpliwości Wnioskodawcy budzi, czy w sytuacji, w której Wnioskodawca przeprowadzi Działania Weryfikacyjne i w ich wyniku nie zidentyfikuje bezpośredniego lub pośredniego akcjonariusza nie spełniającego warunku, o którym mowa w art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. (e) ustawy o CIT (tj. nie zidentyfikuje Niedozwolonych Akcjonariuszy), to należy uznać, że warunek ten jest spełniony?

Pytania

1. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym należy uznać, że warunek uznania Spółki za spółkę holdingową wskazany w art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. (e) ustawy o CIT będzie spełniony, jeżeli Działania Weryfikacyjne nie wykażą w kręgu bezpośrednich akcjonariuszy Spółki Niedozwolonego Akcjonariusza?

2. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, jeżeli na podstawie opisanych w opisie zdarzenia przyszłego Działań Weryfikacyjnych Wnioskodawca nie stwierdzi obecności w składzie swoich akcjonariuszy podmiotów posiadających rezydencję podatkową w jurysdykcjach wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust. 2 ustawy o CIT, w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych albo w państwie, z którym Rzeczpospolita Polska nie posiada podstawy prawnej do wymiany informacji podatkowych, warunek określony w art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. (e) ustawy o CIT dla uznania Wnioskodawcy za spółkę holdingową należy uznać za spełniony?

3. Czy w przedstawionym powyżej zdarzeniu przyszłym, jeżeli Działania Weryfikacyjne nie ujawnią Niedozwolonych Akcjonariuszy, dywidendy wypłacone przez Spółki Zależne będą zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 24n ust. 1 ustawy o CIT?

4. Czy w przedstawionym powyżej zdarzeniu przyszłym, jeżeli Działania Weryfikacyjne nie ujawnią Niedozwolonych Akcjonariuszy, dochód Wnioskodawcy z tytułu sprzedaży udziałów lub akcji Spółki Zależnej będzie zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 24o ust. 1 ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1

W ocenie Wnioskodawcy, jeżeli Działania Weryfikacyjne nie wykażą w kręgu bezpośrednich akcjonariuszy Spółki Niedozwolonych Akcjonariuszy, to w przedstawionym zdarzeniu przyszłym uznać należy, że Wnioskodawca spełnia określony w art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. (e) ustawy o CIT warunek uznania Spółki za spółkę holdingową.

Ad 2

W ocenie Wnioskodawcy, jeżeli na podstawie opisanych w opisie zdarzenia przyszłego Działań Weryfikacyjnych Wnioskodawca nie stwierdzi obecności w składzie swoich akcjonariuszy podmiotów posiadających rezydencję podatkową w jurysdykcjach wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust. 2 ustawy o CIT, w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych albo w państwie, z którym Rzeczpospolita Polska nie posiada podstawy prawnej do wymiany informacji podatkowych, warunek określony w art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. (e) ustawy o CIT uznania Wnioskodawcy za spółkę holdingową będzie spełniony.

Ad 3

W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym powyżej zdarzeniu przyszłym, jeżeli Działania Weryfikacyjne nie ujawnią Niedozwolonych Akcjonariuszy, dywidendy wypłacone przez Spółki Zależne będą zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 24n ust. 1 ustawy o CIT.

Ad 4

W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym powyżej zdarzeniu przyszłym, jeżeli Działania Weryfikacyjne nie ujawnią Niedozwolonych Akcjonariuszy, dochód Wnioskodawcy z tytułu sprzedaży udziałów lub akcji Spółki Zależnej będzie zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 24o ust. 1 ustawy o CIT.

Uzasadnienie

Z dniem 1 stycznia 2022 r. do polskiego porządku prawnego wprowadzone zostały przepisy Rozdziału 5b ustawy o CIT zatytułowanego Opodatkowanie spółek holdingowych. Regulacja ta wprowadziła do polskiego systemu preferencje podatkowe w zakresie opodatkowania otrzymywanych dywidend jak też dochodów z tytułu sprzedaży udziałów lub akcji w spółkach kapitałowych. Zgodnie bowiem z tymi przepisami, jeżeli zostaną spełnione określone w przepisach warunki, dochody z tytułu dywidend oraz dochody z tytułu zbycia udziałów lub akcji są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym.

W świetle uzasadnienia projektu ustawy wprowadzającej powyższe zwolnienia podatkowe, celem wprowadzenia tych przepisów było zwiększenie atrakcyjności polskiego systemu podatkowego poprzez wprowadzenie instytucji prawnej występującej w szeregu innych państw.

Zgodnie z treścią uzasadnienia:

„Międzynarodowe holdingi odgrywają w realiach gospodarczych strategiczną rolę, a gospodarka światowa w znacznym stopniu opiera się na działalności transgranicznej takich grup. W dobie wzrastającego znaczenia globalizmu, waga rozliczeń transgranicznych będzie rosła.

Z perspektywy funkcjonowania holdingów międzynarodowych, polityka podatkowa ma kluczowe znaczenie, gdyż ich obciążenia podatkowe maja znaczny udział w wydatkach całej struktury organizacyjnej, co przekłada się bezpośrednio na pozycję konkurencyjną. W doktrynie wskazuje się m.in. na następujące kryteria brane pod uwagę przy ocenie danego systemu podatkowego jako korzystnego z punktu widzenia lokalizacji spółek holdingowych:

- zwolnienie dla otrzymywanych dywidend oraz warunki skorzystania z takiego zwolnienia;

- brak opodatkowania przeniesienia własności udziałów/akcji.

Dostrzegając jak ważnym kryterium dla wyboru lokalizacji spółek holdingowych jest system podatkowy danego państwa, a także w odpowiedzi na podnoszone w doktrynie postulaty, proponuje się wprowadzenie reżimu podatkowego, który będzie sprzyjał lokalizacji spółek holdingowych w Polsce.

Nowy reżim podatkowy dostępny będzie dla polskich spółek holdingowych, posiadających krajowe lub zagraniczne spółki zależne. Będzie on stanowił alternatywę względem obecnie funkcjonującej instytucji podatkowej grupy kapitałowej.

Podstawowym celem projektu jest zapewnienie polskim przedsiębiorcom korzystnych warunków zakładania i kontroli grup holdingowych (akumulacja rodzimego kapitału) oraz stworzenie konkurencyjnego otoczenia podatkowego, które będzie sprzyjać powrotowi polskich przedsiębiorców z jurysdykcji zagranicznych.

Dodatkowym celem jest stworzenie dla inwestorów zagranicznych korzystnego środowiska do lokowania w Polsce spółek holdingowych (np. regionalnych), co powinno przełożyć się na wzrost kapitału obecnego w Polsce”.

W ocenie Wnioskodawcy, powyższa treść uzasadnienia powinna w sposób istotny wpływać na interpretację tych przepisów podatkowych i sposób ich stosowania, wskazując cel ich wprowadzenia do polskiego systemu prawnego.

Jak wskazano powyżej regulacje dotyczące opodatkowania spółki holdingowej wprowadzają dwie preferencje podatkowe, tj. zwolnienie z opodatkowania otrzymywanych przez spółki holdingowe dywidend oraz zwolnienie z opodatkowania dochodu z tytułu sprzedaży udziałów lub akcji. Aby zwolnienia te znalazły zastosowanie, spełnionych musi być szereg warunków dotyczących zarówno spółki holdingowej, jak też spółki zależnej, a w przypadku zwolnienia dochodu z opodatkowania także struktury samej transakcji.

W tym miejscu pominięte zostaną rozważania w przedmiocie warunków, które w ocenie Wnioskodawcy są w jego przypadku spełnione. Jednoznaczne oświadczenie w tym zakresie Spółka złożyła w opisie zdarzenia przyszłego, a tym samym ocena tych pozostałych warunków zastosowania reżimu holdingowego nie jest przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację podatkową.

Warunkiem, którego interpretacja i zastosowanie w sytuacji Wnioskodawcy budzi jego wątpliwości jest warunek dotyczący spółki holdingowej (czyli właśnie Wnioskodawcy w opisanym zdarzeniu przyszłym) i struktury bezpośredniej i pośredniej jego akcjonariatu.

Zgodnie bowiem z art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. (e) ustawy o CIT, aby dany podmiot uznać za spółkę holdingową (a tym samym uprawnioną do powyższych preferencji podatkowych) udziałów lub akcji w tej spółce udziałów (akcji) w tej spółce nie może posiadać, pośrednio lub bezpośrednio, udziałowiec (akcjonariusz) mający siedzibę lub zarząd lub zarejestrowany lub położony na terytorium lub w kraju:

  - wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust. 2 ustawy o CIT,

  - wskazanym w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych przyjmowanym przez Radę Unii Europejskiej, o którym mowa w art. 86a § 10 pkt 1 Ordynacji podatkowej,

  - z którym Rzeczpospolita Polska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej, w szczególności umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, albo Unia Europejska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej, stanowiącej podstawę do uzyskania od organów podatkowych tego państwa informacji podatkowych.

Co więcej, zgodnie z art. 24m ust. 2 ustawy o CIT warunek ten, tak jak wszystkie inne musi być spełniony nieprzerwanie przez 2 lata przed otrzymaniem dochodu, w stosunku do którego spółka holdingowa zastosować chce preferencji reżimu podatkowego spółki holdingowej.

Literalna wykładnia powyższych regulacji prowadziłaby do wniosku, że aby uznać powyższy warunek za spełniony, podmioty wymienione powyżej nie mogą być udziałowcami lub akcjonariuszami spółki holdingowej, zarówno bezpośrednio jak i pośrednio, żadnego dnia w okresie dwóch lat przed uzyskaniem dochodu z tytułu dywidend lub sprzedaży udziałów/akcji.

Powyższe oznaczałoby zatem konieczność posiadania przez spółkę, która aspiruje do roli spółki holdingowej wiedzy odnośnie całej struktury swojego akcjonariatu lub swoich wspólników, w każdym przypadku, w odniesieniu do każdego dnia wskazanego powyżej dwuletniego okresu.

Przekładając to na sytuacje Wnioskodawcy oznaczałoby to, że Spółka, aby zastosować zwolnienie z opodatkowania dochodu na podstawie przepisów o spółce holdingowej, powinna być w stanie wykazać, dla każdego dnia w okresie dwóch lat przed uzyskaniem tego dochodu pełną strukturę swojego akcjonariatu bezpośredniego i pośredniego aż do ostatecznych beneficjentów (osób fizycznych będących udziałowcami lub akcjonariuszami pośrednimi na końcu struktury) i że w żadnym momencie nie był to Niedozwolony Akcjonariusz.

Jednocześnie, co istotne, przepisy podatkowe nie zawierają żadnej procedury powyższej weryfikacji, a także nie dają podatnikowi żadnych narzędzi prawnych, które spółka holdingowa mogłaby wykorzystać do zdobycia odpowiednich informacji.

Powyższe nabiera istotnego znaczenia w przypadku spółki publicznej, jaką jest Wnioskodawca. Istota bowiem obrotu akcjami na rynku publicznym oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy powodują, że Wnioskodawca nie ma prawnej i faktycznej możliwości ustalenia swojego pełnego akcjonariatu, bezpośredniego i pośredniego każdego dnia w roku (a więc również w okresie 2 lat poprzedzających transakcję).

Istotą bowiem obrotu akcjami na rynku regulowanym jest swoboda tego obrotu bez wiedzy i zgody samej spółki (w przeciwieństwie do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością). Zasada ta jest fundamentem rynku publicznego obrotu akcjami, bowiem ma zapewnić nieprzerwaną płynność tego obrotu. Skutkiem tego jest jednak, że podmiot taki nie ma wiedzy, kto w danym momencie jest jego akcjonariuszem bezpośrednim (o pośrednich nie wspominając).

Przepisy prawne przewidują co prawda pewne narzędzia dla ustalenia składu akcjonariuszy takiej spółki. Ostatecznie bowiem dla potrzeb odbycia walnego zgromadzenia akcjonariuszy jest to konieczne. Niemniej jednak opisana w opisie zdarzenia przyszłego konstrukcja tych narzędzi wskazuje na brak pełnej wiedzy w tym zakresie. W świetle obowiązujących przepisów rozróżnić należy akcjonariuszy posiadających ponad 5% akcji spółki notowanej na giełdzie i takich, którzy tego progu nie przekraczają. Zgodnie z art. 69 ustawy o ofercie publicznej bezpośredni i pośredni akcjonariusze przekraczający próg 5% ogólnej liczby głosów powinni złożyć stosowne zawiadomienie. Tym samym Spółka powinna wiedzieć o swoich akcjonariuszach posiadający taki pakiet akcji.

Powyższe nie dotyczy jednak akcjonariuszy posiadających 5% i mniej akcji Spółki. W takim przypadku jedynym prawnie i faktycznie dostępnym instrumentem pozostaje procedura identyfikacji akcjonariuszy w trybie art. 68j ust. 1 i 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, prowadzona za pośrednictwem KDPW, która została opisana w opisie zdarzenia przyszłego. Procedura ta pozwala ustalić krąg tych akcjonariuszy bezpośrednich Spółki na koniec danego dnia. Nie pozwala natomiast w żaden sposób ustalić akcjonariuszy pośrednich.

Co więcej akcje Wnioskodawcy są przedmiotem ciągłego obrotu na rynku regulowanym, a akcjonariat Wnioskodawcy ma charakter rozproszony i podlega ciągłym zmianom w czasie. W rezultacie wiedza uzyskana w ramach powyższej procedury jednego dnia może być już nieaktualna następnego dnia na moment otwarcia sesji giełdowej. Oznaczałoby to konieczność codziennego pozyskiwania takiej informacji.

Nawet jednak powyższe nie byłoby wystarczające. Tak jak bowiem wskazano powyżej efektem zastosowania powyższej procedury jest ustalenie stanu akcjonariatu na koniec danego dnia. Natomiast nie daje ona wiedzy o historii obrotu akcjami w ciągu dnia. Tym samym nie sposób stwierdzić, czy w ciągu dnia, choćby nawet na moment, akcje Spółki nie stały się własnością Niedozwolonego Akcjonariusza.

W rezultacie już nawet na tym etapie analizy widać, że Wnioskodawca nie dysponuje narzędziami prawnymi do ustalenia czy warunek z art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. (e) ustawy o CIT (interpretowany wyłącznie w oparciu o literalne brzmienie) został spełniony. Do tego dodać należy, że pozyskiwanie takiej informacji każdego dnia trudno uznać za warunek, który jest faktycznie możliwy do spełnienia. Dane możliwe do uzyskania przez Wnioskodawcę w ramach dostępnych procedur pozwalają bowiem co najwyżej na ustalenie określonego stanu akcjonariatu na koniec danego dnia, nie dają natomiast wiedzy o obrocie akcjami w ciągu danego dnia ani o tym, czy choćby przejściowo akcje Spółki nie znalazły się w posiadaniu Niedozwolonego Akcjonariusza.

Niezależnie od powyższych okoliczności należy wskazać, że wśród akcjonariuszy Wnioskodawcy występują zarówno inwestorzy instytucjonalni oraz podmioty zbiorowego inwestowania, w tym takie, które są notowane na innych giełdach.

W przypadku akcjonariuszy Wnioskodawcy, którzy są spółkami publicznymi notowanymi na rynku regulowanym, oznacza to, że analogiczne ograniczenia występują także na tym poziomie struktury właścicielskiej. Co więcej, ograniczenia w dostępie do informacji na tych innych rynkach mogą być większe.

Natomiast w odniesieniu do instytucji zbiorowego inwestowania dotarcie do listy inwestorów (uczestników funduszu) może być niemożliwe ze względu na obowiązujące w tym zakresie reguły poufności. Tymczasem Wnioskodawca nie posiada w tym zakresie żadnych narzędzi, aby wymusić przekazanie takich informacji. W szczególności przepisy ustawy o CIT takich narzędzi mu nie dają.

Tym samym przyjmując wskazaną powyżej literalną wykładnię, w świetle której w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym spełnienie warunku art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. (e) ustawy o CIT oznaczałoby konieczność posiadania każdego dnia w okresie dwóch lat przed uzyskaniem dochodu aktualnej listy bezpośrednich i pośrednich akcjonariuszy, byłby to warunek dla Spółki niemożliwy do spełnienia ze względu na brak odpowiednich narządzi prawnych. Innymi słowy oznaczałoby to, że przepisy nakładają na Wnioskodawcę pewien obowiązek nie dając mu narzędzi do jego realizacji, a tym samym z definicji nakładałyby na niego obowiązek niemożliwy do spełnienia.

W tym kontekście zauważyć należy, że nakładanie takich obowiązków jest niezgodne z art. 2 Konstytucji RP i zasadą zaufania obywateli wobec Państwa. W wyroku Trybunału Konstytucyjnego („TK”) z 13 marca 2007 r., sygn. akt K 8/07 wskazano, że:

„(...) należy zaznaczyć, że ustawodawca nie może nakładać na adresatów prawa/obowiązków niemożliwych do wykonania”.

Tym samym prawo nie może, zgodnie z zasadą impossibilium nulla obligatio, nakładać na obywateli obowiązków niemożliwych do spełnienia. Trybunał Konstytucyjny w swym orzecznictwie przyjął, że nie ogranicza on zakresu oddziaływania zasady ochrony zaufania wyłącznie do procesu stanowienia prawa, gdyż wyraźnie akcentuje potrzebę ochrony zaufania obywateli również w procesie stosowania prawa. TK ustalił, że ochronie konstytucyjnej podlega nie tylko zaufanie obywateli do procesu stanowienia prawa i abstrakcyjnie wynikających z nich norm, ale także do sposobu interpretacji tego prawa. W tym zakresie wskazać można na wyroki TK z 27 listopada 2007 r., sygn. akt U 11/97 oraz z 9 października 2001 r., sygn. akt SK 8/00 zgodnie z którymi właśnie zaufanie obywateli do państwa ma zastosowanie nie tylko:

„(...) do litery prawa, ale przede wszystkim do sposobu jego interpretacji przyjmowanej w praktyce stosowania prawa przez organy państwa”.

Powyższe stanowisko o braku możliwości nakładania na obywateli obowiązków niemożliwych do spełnienia jest także szeroko przyjęte w orzecznictwie sądów administracyjnych w różnych stanach faktycznych. W wyrokach tych wskazane jest jasno, że niedopuszczalna jest taka wykładnia prawa, która nakłada na podmioty obowiązki, których nie mogą spełnić. Należy takie podejście uznać za „pułapkę” zastawioną na podatnika. Należy podkreślić, że stanowisko takie przyjmowały sądy administracyjne wobec rozmaitych stanów faktycznych i instytucji prawa podatkowego.

Wskazać tutaj można na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt II GSK 51/12, zgodnie z którym nie można dokonywać wykładni prawa, której rezultat prowadziłby do nałożenia na podmiot obowiązków niemożliwych do wykonania.

Podobnie na gruncie podatku od nieruchomości zapadł szereg orzeczeń negujących możliwość nałożenia na podatników tego podatku ze względu na fakt, że po zmianie przepisów dotyczących podatku od nieruchomości nie są w stanie wyodrębnić poszczególnych części konstrukcji dla celów tego podatku (co przed zmianą przepisów nie było konieczne). Jest to bowiem oczekiwanie od podatników działania niemożliwego do spełnienia ze względu na to, że przed zmiana przepisów takie wyodrębnienie nie było konieczne (wyroki NSA z 4 listopada 2020 r., sygn. akt II FSK 1088/18, z 17 lipca 2020 r., sygn. akt II FSK 2561/19, z 26 listopada 2019 r., sygn. akt II FSK 199/19, z 15 stycznia 2020 r., sygn. akt II FSK 352/18, z 23 stycznia 2020 r., sygn. akt II FSK 353/18, z 31 stycznia 2020 r., sygn. akt II FSK 426/18, z 4 lutego 2020 r., sygn. akt II FSK 2584/19, z 12 lutego 2020 r., sygn. akt II FSK 796/18, z 6 marca 2020 r., sygn. akt II FSK 1259/18).

Tym samym, w świetle wniosków, do których prowadzi wyłącznie literalna wykładnia art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. (e) ustawy o CIT i w świetle wskazanego powyżej orzecznictwa TK oraz sądów administracyjnych, konieczne jest odniesienie się do celu tej regulacji oraz jego wykładni systemowej. Wykładania literalna prowadzi bowiem do wniosku, że przepis ten nakłada na Wnioskodawcę obowiązki niemożliwe do wykonania, co jak wykazano powyżej jest nie do utrzymania w świetle art. 2 Konstytucji RP. Wykładnia literalna nie może być bowiem stosowana w oderwaniu od skutków, do których prowadzi, jeżeli skutki te pozostają sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego, w szczególności z zasadą zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa oraz zakazem nakładania na podatnika obowiązków niemożliwych do spełnienia.

W rezultacie, w ocenie Spółki, taką wykładnię literalną należy odrzucić. Nie oznacza to odejścia od językowego brzmienia przepisu, lecz konieczność odczytania tej regulacji i wyprowadzenia z tych przepisów obowiązującej normy prawnej z uwzględnieniem miejsca i roli tej regulacji i całej instytucji reżimu podatkowego dedykowanego dla spółki holdingowej w świetle systemie prawa oraz celu tej regulacji.

Ustalenie prawidłowego znaczenia art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. (e) ustawy o CIT wymaga zatem odwołania się także do wykładni systemowej i celowościowej. Wykładnia systemowa polega na odczytaniu przepisu z uwzględnieniem jego miejsca w systemie prawa, w szczególności w ramach danej ustawy, instytucji prawnej oraz zasad, które współkształtują sposób stosowania analizowanej regulacji. W niniejszej sprawie oznacza to konieczność oceny analizowanego warunku jako jednego z elementów reżimu opodatkowania spółek holdingowych, a nie jako oderwanego od tego reżimu obowiązku. Z kolei wykładnia celowościowa wymaga ustalenia, jaki cel realizował ustawodawca, wprowadzając daną regulację, a następnie przyjęcia takiego rozumienia przepisu, które ten cel realizuje, a nie niweczy. W niniejszej sprawie oznacza to konieczność uwzględnienia zarówno funkcji analizowanego warunku, jak i celu całego reżimu holdingowego, którym było stworzenie w Polsce konkurencyjnych zasad opodatkowania dla struktur holdingowych.

W kontekście wykładni systemowej stwierdzić należy, że wprowadzenie tego przepisu ma charakter antyabuzywny. Przepis ten ma eliminować nadużycia wykorzystania przedmiotowego reżimu podatkowego przez np. sztuczne struktury założone przez podmioty z rajów podatkowych. Wprowadzenie takiej regulacji pozwala bowiem organom podatkowym na proste zastosowanie wyłączającej zasady w miejsce żmudnego postępowania w zakresie braku uzasadnienia ekonomicznego danej struktury.

W tym kontekście wskazać należy, że sytuacja, w której akcje danego podmiotu są przedmiotem obrotu na rynku publicznym nie może być intepretowana w kategorii sztucznej struktury ustanowionej przez inwestorów będących Niedozwolonymi Akcjonariuszami. Nie sposób stwierdzić bowiem, że dochodzi do sztucznego założenia podmiotu giełdowego i sztucznego obrotu jego akcjami. Notowanie danej spółki na giełdzie wynika bowiem z decyzji akcjonariuszy i ma na celu zapewnienie płynności i swobodnego obrotu akcjami tej spółki. Ze względu właśnie na tą płynność obrotu nie sposób uznać, że wprowadzenie obrotu akcjami danego podmiotu na regulowanym rynku publicznym ma na celu osiągnięcie określonej struktury kapitałowej i wynikającej z niej korzyści podatkowej. Istotą bowiem publicznego obrotu akcjami jest zasadniczo brak kontroli nad tym, kto jest akcjonariuszem spółki w danym momencie. Takim akcjonariuszem można zostać także wbrew woli i przy braku wiedzy samej spółki i części pozostałych akcjonariuszy (tzw. „wrogie przejęcie”).

W kontekście wykładni celowościowej natomiast wrócić należy do wskazanego już wcześniej uzasadnienia przepisów wprowadzających tą instytucję prawa podatkowego. Tak jak wskazano istotą było uczynienie polskiego systemu atrakcyjnego w kontekście lokalizowania podmiotów holdingowych w Polsce. Wprowadzenie instytucji spółki holdingowej do polskiego systemu podatkowego i związanego z nią reżimu podatkowego miało na celu zrównoważyć atrakcyjność innych systemów podatkowych, w tym także tych w krajach UE i EOG, które takimi regulacjami i zasadami opodatkowania spółek holdingowych dysponują. Wprowadzenie tej regulacji związane było także i stanowi uzupełnienie reżimu podatkowego zagranicznych spółek kontrolowanych. Celem obu tych instytucji było ograniczenie odpływu spółek holdingowych lub inwestycyjnych do innych krajów (które pozwalają na reinwestowanie pełnego zysku z danej inwestycji kapitałowej w spółkę i opodatkowanie zysku z takiej transakcji dopiero na moment konsumpcji takiego zysku). Jednakże samo wprowadzenie regulacji o zagranicznych podmiotach kontrolowanych byłoby w tym zakresie niewystarczające. Regulacja ta ma bowiem zastosowanie do struktur holdingowych sztucznych, gdzie podmiot holdingowy leży za granicą, a funkcje i działalność holdingowa pozostały faktycznie w Polsce (w rękach wspólników). W takiej sytuacji podatnicy mogliby podjąć decyzję o przeniesieniu za granicę także faktycznej działalności holdingowej i przez to wyeliminowanie stosowania regulacji o zagranicznych podmiotach kontrolowanych. Takie działanie byłoby uciążliwe dla podatników, bowiem zakładałoby przeniesienie działalności holdingowej za granicę, w tym biur, pracowników, etc. Miałoby to też skutek przeciwny do zamierzonego, którym było doprowadzenie co najmniej do pozostania struktur holdingowych w Polsce.

W związku z tym oprócz regulacji o zagranicznych podmiotach kontrolowanych wprowadzono także przepisy dotyczące reżimu podatkowego spółki holdingowej. To rozwiązanie ma zachęcić grupy kapitałowe do faktycznego pozostawienia funkcji holdingowych w Polsce (z pracownikami, biurami, etc.). Tym samym, aby regulacja ta spełniała swój cel, musi być faktycznie i bezpiecznie „stosowalna” dla grup kapitałowych. Skoro bowiem celem wprowadzenia tej regulacji jest zachęcenie międzynarodowych holdingów do lokowania swoich spółek holdingowych w Polsce, to konieczna jest interpretacja warunków z uwzględnieniem wykładni celowościowej i systemowej, która faktycznie stwarza takim grupom możliwość skorzystania z tej preferencji. Dotyczy to także struktur, w których występują spółki publiczne lub udziałowcy i akcjonariusze, których pełnej struktury własnościowej nie sposób poznać. W takim przypadku weryfikacja spełnienia warunków musi zatrzymywać się na tym etapie, na którym jest ona prawnie i faktycznie możliwa. W przeciwnym razie reżim spółek holdingowych będzie regulacją o wąskim zakresie stosowania i narażającym podatników na duże ryzyko dowolności oceny ze strony organów podatkowych i kwestionowania możliwości z przyznawanych przez nią preferencji podatkowych. Jednocześnie, kluczowym elementem, który determinuje atrakcyjność danego rozwiązania podatkowego, jest jego przewidywalność i stabilność stosowania. Tym samym interpretacja celowościowa regulacji reżimu holdingowego musi prowadzić do takich rezultatów, aby podatnik miał pewność, że prawidłowo ocenił możliwość zastosowania przedmiotowej regulacji i możliwość skorzystania z preferencji podatkowej. Oznacza to w ocenie Wnioskodawcy, że katalog czynności, które powinien podjąć podatnik, musi być jasny i zamknięty.

W ocenie Wnioskodawcy, w pierwszej kolejności oznacza to, że w przypadku spółek publicznych spełnienie warunku stosowania reżimu holdingowego, o którym mowa w art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. (e) ustawy o CIT następuje w przypadku, w którym Działania Weryfikacyjne nie stwierdzą Niedozwolonych Akcjonariuszy w kręgu bezpośrednich akcjonariuszy Spółki na polskim rynku publicznym.

Jakakolwiek dalsza weryfikacja jest zbędna w świetle zarówno celu wprowadzenia tej regulacji i faktu, że spółka publiczna z definicji nie jest strukturą mającą na celu unikanie opodatkowania.

Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyrok WSA w Poznaniu z 20 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Po 724/24, wyrok WSA w Warszawie z 18 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 296/24, wyrok WSA w Warszawie z 18 września 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1529/24).

Gdyby jednak nawet odrzucić takie stanowisko, to w ocenie Wnioskodawcy w opisanym zdarzeniu przyszłym od Spółki można oczekiwać jedynie weryfikacji akcjonariatu w możliwym zakresie, proporcjonalnym do ryzyka, któremu przeciwdziała art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. (e) ustawy o CIT, tj. ryzyka obecności w strukturze bezpośrednich lub pośrednich akcjonariuszy z jurysdykcji wskazanych w tym przepisie. W tym kontekście, w ocenie Spółki, podjęcie Działań Weryfikacyjnych i stwierdzenie w ich ramach braku Niedozwolonych Akcjonariuszy w strukturze akcjonariatu Spółki (zarówno bezpośrednio jak i pośrednio) jest wystarczające dla uznania, że warunek art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. (e) ustawy o CIT jest spełniony (analogicznie wyrok NSA z dnia 9 lipca 2025 r., sygn. II FSK 1425/24).

W tym kontekście wskazać należy, że Działania Weryfikacyjne obejmują:

  - zwrócenie się do Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych z wnioskiem o identyfikację akcjonariuszy Spółki;

  - analizę wykazu akcjonariuszy uprawnionych do uczestnictwa w walnym zgromadzeniu Wnioskodawcy, udostępnianego Spółce przez podmiot prowadzący depozyt papierów wartościowych, sporządzonego na podstawie imiennych zaświadczeń o prawie uczestnictwa w walnym zgromadzeniu, w celu ustalenia kręgu tych bezpośrednich akcjonariuszy Wnioskodawcy, którzy zarejestrowali akcje na potrzeby uczestnictwa w walnym zgromadzeniu,

  - analizę zawiadomień przekazanych Wnioskodawcy przez akcjonariuszy na podstawie art. 69 ustawy o ofercie publicznej, dotyczących przekroczenia albo zejścia poniżej progów udziału w ogólnej liczbie głosów, w celu ustalenia kręgu bezpośrednich akcjonariuszy Wnioskodawcy posiadających znaczne pakiety akcji;

  - wobec akcjonariuszy Wnioskodawcy, których akcje są notowane na rynku regulowanym w Polsce lub w innym państwie oraz wobec pozostałych akcjonariuszy Wnioskodawcy - analizę ostatnich rocznych sprawozdań finansowych dostępnych przed dniem, na który dokonywana jest weryfikacja oraz innych informacji, pod warunkiem, że sprawozdania finansowe i inne informacje ujawnione są w rejestrze sądowym albo urzędowym spółek państwa siedziby lub zarządu danego akcjonariusza Wnioskodawcy i są możliwe do elektronicznego pobrania przez Wnioskodawcę, w celu ustalenia kraju ich siedziby lub zarządu oraz - w zakresie ujawnionym w tych sprawozdaniach - kręgu ich akcjonariuszy;

  - zwrócenie się, w zakresie, w jakim jest to prawnie i faktycznie możliwe, do właściwego dla bezpośrednich akcjonariuszy Spółki podmiotu prowadzącego rejestr, depozyt papierów wartościowych albo analogiczny system identyfikacji akcjonariuszy funkcjonujący w państwie notowania akcji tego podmiotu, w celu uzyskania dostępnych informacji o akcjonariacie takiego bezpośredniego akcjonariusza;

  - zwrócenie się do bezpośrednich akcjonariuszy Spółki będących podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a i następne ustawy o CIT o przekazanie posiadanych informacji lub oświadczenia co do tego, czy według wiedzy tych podmiotów w strukturze właścicielskiej tych podmiotów występują podmioty posiadające siedzibę lub zarząd w jurysdykcjach, o których mowa w art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. (e) ustawy o CIT. 

Powyższe oznacza podjęcie szerokiego zakresu weryfikacji przez Spółkę. Obejmuje ona w pierwszej kolejności urzędowe informacje dotyczącego polskiego rynku publicznego. Oznacza to zatem wykorzystanie dostępnych narzędzi prawnych do ustalenia kręgu bezpośrednich akcjonariuszy. Następnie obejmuje poszukiwanie akcjonariuszy pośrednich w wiarygodnych danych finansowych bezpośrednich akcjonariuszy, tj. w sprawozdaniach finansowych. Tam, gdzie tymi pośrednimi akcjonariuszami są inne podmioty notowane na rynku publicznym, działania te obejmują także zebranie informacji od organów odpowiedzialnych za prowadzenie tych rynków.

Ponadto, w zakresie, w jakim strukturze akcjonariatu Spółki występować będą podmioty powiązane, działania weryfikacyjne obejmują dodatkowo pozyskanie informacji od tych podmiotów. Zatem w tym zakresie, w którym konieczna jest szczególna kontrola prawidłowości działań na gruncie podatkowym, podjęte są dodatkowe kroki.

Jednocześnie wszystkie powyższe działania mieszczą się w granicach praw i uprawnień przysługujących Wnioskodawcy oraz mogą zostać podjęte przez Spółkę bez konieczności korzystania z instrumentów prawnych, których Wnioskodawca nie posiada, w szczególności bez możliwości przymusowego pozyskiwania informacji od podmiotów trzecich. W rezultacie, jeżeli Wnioskodawca po przeprowadzeniu Działań Weryfikacyjnych nie stwierdzi w ramach zidentyfikowanych w tych działaniach akcjonariuszy Niedozwolonych Akcjonariuszy, w opisanym zdarzeniu przyszłym warunek określony w art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. (e) ustawy o CIT należy uznać za spełniony i konsekwentnie, Spółka będzie mogła zostać uznana za spółkę holdingową a dochód z tytułu dywidend i sprzedaży udziałów lub akcji w Spółkach Zależnych będzie zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na mocy przepisów ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105, dalej: „ustawa nowelizująca”, „Polski Ład”) od 1 stycznia 2022 r. wprowadzono do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) szereg zmian, a także dodano nowe przepisy, w tym nowe preferencje podatkowe dla spółek holdingowych (rozdział 5b ustawy o CIT), które mają sprzyjać lokalizacji spółek holdingowych w Polsce.

Są to zmiany mające na celu wzmocnienie konkurencyjności polskiego systemu podatkowego. Regulacja jest skierowana do polskich spółek holdingowych, które posiadają krajowe lub zagraniczne spółki zależne. Stanowi ona alternatywę dla funkcjonującej instytucji Podatkowej Grupy Kapitałowej (PGK), gdyż ani spółki zależne spółek holdingowych, ani same spółki holdingowe nie mogą wchodzić w skład PGK.

Przepisy dotyczące m.in. spółek holdingowych zostały zmienione następnie ustawą z dnia 7 października 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2022 r. poz. 2180 dalej jako: „Ustawa nowelizująca”).

 

Definicje spółki holdingowej zawiera art. 24m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o spółce holdingowej - oznacza to spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, prostą spółkę akcyjną albo spółkę akcyjną będącą podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1, spełniającą łącznie następujące warunki:

 a) posiada bezpośrednio na podstawie tytułu własności co najmniej 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki zależnej,

 b) nie jest spółką tworzącą podatkową grupę kapitałową,

 c) nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a,

 d) prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą, przy czym przepis art. 24a ust. 18 stosuje się odpowiednio,

 e) udziałów (akcji) w tej spółce nie posiada, pośrednio lub bezpośrednio, udziałowiec (akcjonariusz) mający siedzibę lub zarząd lub zarejestrowany lub położony na terytorium lub w kraju:

   - wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust. 2,

   - wskazanym w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych przyjmowanym przez Radę Unii Europejskiej, o którym mowa w art. 86a § 10 pkt 1 Ordynacji podatkowej,

   - z którym Rzeczpospolita Polska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej, w szczególności umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, albo Unia Europejska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej, stanowiącej podstawę do uzyskania od organów podatkowych tego państwa informacji podatkowych.

W rozdziale 5b zawarto art. 24n i art. 24o ustawy o CIT dotyczące odpowiednio: zwolnienia z opodatkowania przychodów z dywidend uzyskiwanych przez spółkę holdingową od krajowej spółki zależnej lub zagranicznej spółki zależnej (art. 24n) oraz z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) krajowej spółki zależnej lub zagranicznej spółki zależnej na rzecz podmiotu niepowiązanego (art. 24o).

 

Jak wynika z art. 24n ustawy o CIT:

 1. Zwalnia się od podatku dochodowego przychody z dywidend, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a, uzyskane przez spółkę holdingową od krajowej spółki zależnej lub zagranicznej spółki zależnej.

 2. (uchylony)

 3. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania do dywidend wypłacanych przez zagraniczną spółkę zależną:

 1) w przypadku gdy spółka ta spełnia warunki, o których mowa w art. 24a ust. 3 pkt 3 lit. b i c, w roku podatkowym, w którym wypłacana jest dywidenda, lub w którymkolwiek z 3 lat podatkowych poprzedzających ten rok;

 2) w części, w jakiej wypłacana dywidenda w jakiejkolwiek formie podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, odliczeniu od dochodu, podstawy opodatkowania lub od podatku przez zagraniczną spółkę zależną.

 4. Przepis ust. 3 pkt 1 nie ma zastosowania do zagranicznej spółki zależnej podlegającej opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, jeżeli spółka ta prowadzi w tym państwie istotną rzeczywistą działalność gospodarczą, przy czym przepisy art. 24a ust. 18 i 18a stosuje się odpowiednio.

 5. (uchylony)

 

Z kolei na podstawie art. 24o ustawy o CIT:

 1. Zwalnia się od podatku dochodowego dochody osiągnięte przez spółkę holdingową z tytułu odpłatnego zbycia udziałów (akcji) krajowej spółki zależnej lub zagranicznej spółki zależnej na rzecz podmiotu niepowiązanego, o którym mowa w art. 11a ust. 1 pkt 3.

 2. (uchylony)

 3. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania do zbycia udziałów (akcji) krajowej spółki zależnej lub zagranicznej spółki zależnej, jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tych spółek, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości, przy czym przepis art. 3 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Adresatem powołanych norm prawnych jest spółka holdingowa, która uzyskuje przychody z dywidend od krajowej spółki zależnej lub zagranicznej spółki zależnej oraz uzyskuje dochody ze zbycia udziałów (akcji) krajowej spółki zależnej lub zagranicznej spółki zależnej na rzecz podmiotu niepowiązanego.

W opisie zdarzenia przyszłego wskazali Państwo na spełnienie poszczególnych warunków określonych w punktach lit. a-d artykułu 24m ust. 1 pkt 2 ww. definicji spółki holdingowej. Informację tą przyjęto jako niepodlegający ocenie przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej opis sprawy.

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 i 2 dotyczą ustalenia, czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym należy uznać, że warunek uznania Spółki za spółkę holdingową wskazany w art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT będzie spełniony, jeżeli Działania Weryfikacyjne nie wykażą w kręgu bezpośrednich akcjonariuszy Spółki Niedozwolonego Akcjonariusza oraz czy warunek określony w art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. (e) ustawy o CIT, dla uznania Wnioskodawcy za spółkę holdingową, należy uznać za spełniony, jeżeli na podstawie opisanych w opisie zdarzenia przyszłego Działań Weryfikacyjnych Wnioskodawca nie stwierdzi obecności w składzie swoich akcjonariuszy podmiotów posiadających rezydencję podatkową w jurysdykcjach wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust. 2 ustawy o CIT, w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych albo w państwie, z którym Rzeczpospolita Polska nie posiada podstawy prawnej do wymiany informacji podatkowych.

Jednocześnie prezentując własne stanowisko do tych pytań argumentują Państwo, że spełniają ww. warunek określony w art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT z uwagi na podjęcie Działań Weryfikacyjnych. Wskazują Państwo jednak, że pomimo podjęcia Działań Weryfikacyjnych możecie nie być w stanie ustalić ostatecznie pełnego kręgu akcjonariuszy bezpośrednich jak i pośrednich Spółki, jak też miejsca ich zarządu lub siedziby zarówno na dzień wypłaty dywidendy przez Spółki Zależne lub sprzedaży udziałów lub akcji Spółek Zależnych, jak i w każdym dniu okresu dwóch lat poprzedzających ten dzień. Powołują się Państwo na wykładnię literalną, systemową i celowościową przepisów zawartych w rozdziale 5b ustawy o CIT.

Z tym stanowiskiem nie sposób się jednak zgodzić, z uwagi na jednoznaczne brzmienie ww. przepisu, warunkującego uznanie spółki za spółkę holdingową.

Określony w art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT warunek spełnienia definicji spółki holdingowej, jako wpływający pośrednio na uzyskanie prawa do zwolnienia określonego w art. 24n ust. 1 i art. 24o ust. 1 ustawy o CIT, należy przy tym w pierwszej kolejności rozpatrywać zgodnie z jego literalnym brzmieniem.

Zgodnie z jego treścią, udziałów wnioskodawcy nie może posiadać, pośrednio lub bezpośrednio, udziałowiec (akcjonariusz) mający siedzibę lub zarząd lub zarejestrowany lub położony na terytoriach lub w krajach określonych w tym przepisie tj. w tzw. raju podatkowym, kraju wskazanym w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych, kraju, z którym Polska lub UE nie zawarła umowy będącej podstawą wymiany informacji. Ww. przepis nie wskazuje przy tym ani sposobu weryfikacji spełnienia tych warunków, ani też nie wyłącza konieczności ich spełnienia w sytuacji gdy nie jest możliwe pozyskanie informacji o akcjonariuszach.

Z okoliczności sprawy nie wynika jednak, by warunek, wynikający z art. 24m pkt 2 lit. e ustawy o CIT do uznania Państwa za spółkę holdingową w myśl przepisów rozdziału 5b tej ustawy został przez Państwa spełniony.

Przedstawiony opis wskazuje, że podejmą Państwo działania mające na celu ustalenie, czy wśród Państwa akcjonariuszy bezpośrednich lub pośrednich występują podmioty posiadające siedzibę lub zarząd w jurysdykcjach, o których mowa w art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT. Działania te będą podejmowane w odniesieniu do danych dostępnych:

   - na dzień przypadający co najmniej na dwa lata przed planowaną wypłatą dywidendy lub sprzedażą udziałów/akcji;

   - od jednego do siedmiu dni poprzedzających dzień podjęcia decyzji korporacyjnej o dokonaniu wypłaty dywidendy przez Spółkę Zależną lub sprzedaży udziałów lub akcji w Spółce Zależnej, w tym w szczególności na dzień walnego zgromadzenia, jeżeli dokonanie tej czynności wymaga uchwały, oraz

   - od jednego do siedmiu dni poprzedzających dzień wypłaty dywidendy lub odpłatnego zbycia udziałów lub akcji (przejścia własności udziałów lub akcji) w Spółce Zależnej.

 

Działania te będą obejmować („Działania Weryfikacyjne”):

   - zwrócenie się do Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych z wnioskiem o identyfikację akcjonariuszy Spółki;

   - analizę wykazu akcjonariuszy uprawnionych do uczestnictwa w walnym zgromadzeniu Wnioskodawcy, udostępnianego Spółce przez podmiot prowadzący depozyt papierów wartościowych, sporządzonego na podstawie imiennych zaświadczeń o prawie uczestnictwa w walnym zgromadzeniu, w celu ustalenia kręgu tych bezpośrednich akcjonariuszy Wnioskodawcy, którzy zarejestrowali akcje na potrzeby uczestnictwa w walnym zgromadzeniu;

   - analizę zawiadomień przekazanych Wnioskodawcy przez akcjonariuszy na podstawie art. 69 ustawy o ofercie publicznej, dotyczących przekroczenia albo zejścia poniżej progów udziału w ogólnej liczbie głosów, w celu ustalenia kręgu bezpośrednich i pośrednich akcjonariuszy Wnioskodawcy posiadających znaczne pakiety akcji;

   - wobec akcjonariuszy Wnioskodawcy, których akcje są notowane na rynku regulowanym w Polsce lub w innym państwie oraz wobec pozostałych akcjonariuszy Wnioskodawcy - analizę ostatnich rocznych sprawozdań finansowych dostępnych przed dniem, na który dokonywana jest weryfikacja oraz innych informacji, pod warunkiem, że sprawozdania finansowe i inne informacje ujawnione są w rejestrze sądowym albo urzędowym spółek państwa siedziby lub zarządu danego akcjonariusza Wnioskodawcy i są możliwe do elektronicznego pobrania przez Wnioskodawcę, w celu ustalenia kraju ich siedziby lub zarządu oraz - w zakresie ujawnionym w tych sprawozdaniach - kręgu ich akcjonariuszy;

   - zwrócenie się, w zakresie, w jakim jest to prawnie i faktycznie możliwe, do właściwego dla bezpośrednich akcjonariuszy Spółki podmiotu prowadzącego rejestr, depozyt papierów wartościowych albo analogiczny system identyfikacji akcjonariuszy funkcjonujący w państwie notowania akcji tego podmiotu, w celu uzyskania dostępnych informacji o akcjonariacie takiego bezpośredniego akcjonariusza;

   - zwrócenie się do bezpośrednich akcjonariuszy Spółki będących podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a i następne ustawy o CIT o przekazanie posiadanych informacji lub oświadczenia co do tego, czy według wiedzy tych podmiotów w strukturze właścicielskiej tych podmiotów występują podmioty posiadające siedzibę lub zarząd w jurysdykcjach, o których mowa w art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT;

   - ustalenie, czy którykolwiek z bezpośrednich lub pośrednich akcjonariuszy Wnioskodawcy ustalonych zgodnie z punktami powyżej posiada siedzibę lub zarząd w jurysdykcjach wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust. 2 ustawy o CIT, w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych albo w państwie, z którym Rzeczpospolita Polska nie posiada podstawy prawnej do wymiany informacji podatkowych.

Przedstawiony opis wskazuje, że pomimo podjęcia Działań Weryfikacyjnych Wnioskodawca może nie być w stanie ustalić ostatecznie pełnego kręgu akcjonariuszy bezpośrednich jak i pośrednich Spółki, jak też miejsca ich zarządu lub siedziby zarówno na dzień wypłaty dywidendy przez Spółki Zależne lub sprzedaży udziałów lub akcji Spółek Zależnych, jak i w każdym dniu okresu dwóch lat poprzedzających ten dzień.

Zatem, na podstawie przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, nie można wykluczyć, że pośrednimi udziałowcami (akcjonariuszami) Spółki będą również podmioty mające siedzibę lub zarząd lub zarejestrowane, położone na terytoriach lub w krajach określonych w art. 24m pkt 2 lit. e ustawy o CIT (tj. w tzw. raju podatkowym, kraju wskazanym w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych lub kraju z którym Polska lub UE nie zawarła umowy będącej podstawą wymiany informacji).

Powyższe uniemożliwia uznanie Państwa stanowiska do pytania nr 1 i 2 za prawidłowe.

Jednocześnie należy wskazać, że nie spełnienie jednego z warunków zawartych w definicji spółki holdingowej, skutkuje brakiem możliwości zwolnienia od podatku dochodowego przychodów z dywidend na podstawie art. 24n ust. 1 ustawy o CIT oraz zwolnienia od podatku dochodowego dochodu z tytułu zbycia udziałów spółek zależnych, na podstawie art. 24o ust. 1 ustawy CIT, mimo spełnienia innych ustawowych warunków tych zwolnień.

Należy zauważyć, że w uzasadnieniu wprowadzanych zmian w zakresie spółek holdingowych (Druk sejmowy 1532) w odniesieniu do ograniczenia zakresu definicji spółek zależnych, wskazano, że ma to na celu objęcie reżimem holdingowym tzw. struktur jednopoziomowych (o stosunkowo prostej strukturze powiązań właścicielskich). Proponowane podejście ma utrudnić wykorzystywanie tego typu powiązań do niedozwolonych optymalizacji.

Reasumując, skoro z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że nie mogą Państwo potwierdzić braku istnienia Niedozwolonych Akcjonariuszy to, nie można uznać, że zostanie spełniony warunek określony w art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT.

Wobec tego skoro Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 i 2 należy uznać za nieprawidłowe z powodów wskazanych wyżej, to w konsekwencji Państwa stanowisko dotyczące pytania nr 3 i 4, w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych przychodów osiągniętych przez Spółkę w związku z dywidendami wypłaconymi przez Spółki Zależne na podstawie art. 24n ust. 1 ustawy o CIT oraz możliwości zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych dochodu z tytułu sprzedaży udziałów lub akcji Spółki Zależnej na podstawie art. 24o ust. 1 ustawy o CIT należy również uznać za nieprawidłowe. Tym samym, w związku z brakiem spełnienia przez Państwa definicji spółki holdingowej, o której mowa w art. 24m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, nie mają Państwo prawa do zwolnienia z opodatkowania przychodów z dywidend, o którym mowa w art. 24n ust. 1, ani dochodów ze zbycia udziałów/akcji, o których mowa w art. 24o ust. 1 ustawy o CIT.

Państwa stanowisko do pytań oznaczonych we wniosku nr 1-4 jest więc nieprawidłowe.

Odnosząc się jeszcze do Państwa argumentacji w zakresie nakładania przez ustawodawcę obowiązków niemożliwych do wykonania, należy wskazać, że skorzystanie z ww. zwolnień jest preferencją podatkową (jest prawem, a nie obowiązkiem podatkowym przysługującym podmiotom spełniającym wszystkie określone ustawowo warunki). Jak każdy wyjątek od zasady powszechności opodatkowania, wszelkie preferencje podatkowe należy interpretować ściśle, zgodnie z wykładnią językową danej regulacji. Zasada ścisłej interpretacji przepisów dotyczących ulg i zwolnień podatkowych wskazuje, że nie należy rozszerzać rozumienia pojęć użytych w ustawie. Zatem jeśli przepisy dotyczące definicji spółki holdingowej w rozumieniu działu 5b ustawy o CIT nie wykluczają stosowania warunku określonego w art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. e tej ustawy od braku możliwości pozyskania informacji o akcjonariuszach to nie jest rolą organu interpretacyjnego uznawanie tej okoliczności jako wyłączającej określony w tym przepisie obowiązek.

Na marginesie Organ wskazuje, że prawidłowość podejścia Organu potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 lipca 2025 r., sygn. akt II FSK 280/25. W orzeczeniu tym NSA jednoznacznie podkreślił, że przy interpretacji art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT należy opierać się ściśle na wykładni językowej, a spółka holdingowa ma bezwzględny obowiązek ustalenia, jakie podmioty wchodzą w skład jej struktury. Sąd kasacyjny orzekł, że brak możliwości definitywnego wykluczenia obecności podmiotów z niekorzystnych jurysdykcji (choćby na poziomie pośrednim) bezwzględnie wyklucza prawo do skorzystania ze zwolnienia holdingowego, co w pełni legitymizuje rozstrzygnięcie podjęte w niniejszej sprawie przez Organ. Status spółki holdingowej można przyznać wyłącznie spółkom, które spełniają wszystkie warunki przewidziane w art. 24m ust. 1 pkt 2 lit. a-e ustawy o CIT.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa wyroków sądów powołanych na potwierdzenie Państwa stanowiska należy stwierdzić, że wyroki te są nieprawomocne (tj. wyrok WSA w Poznaniu z 20 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Po 724/24, wyrok WSA w Warszawie z 18 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 296/24, wyrok WSA w Warszawie z 18 września 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1529/24). Natomiast wyrok NSA z 9 lipca 2025 r., sygn. II FSK 1425/24 został wydany w odmiennym stanie proceduralnym. W tamtej sprawie sąd administracyjny badał ex post zgromadzony materiał dowodowy i oceniał realnie podjęte przez podatnika czynności. Tymczasem istotą instytucji interpretacji indywidualnych (art. 14b Ordynacji podatkowej) jest ocena hipotetycznego opisu zdarzenia przyszłego. Organ interpretacyjny nie ma uprawnień do prowadzenia postępowania dowodowego ani do badania hipotetycznej „należytej staranności” czy „proporcjonalności działań” Wnioskodawcy. Organ analizuje wyłącznie treść przepisów. Skoro z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca nie posiada i nie jest w stanie posiąść pełnej wiedzy o wszystkich pośrednich akcjonariuszach Spółki, Organ nie może potwierdzać domniemania spełnienia warunku ustawowego.

Ponadto należy stwierdzić, że powołane wyroki sądowe zostały wydane w indywidualnych sprawach podmiotów i nie wiążą w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Zostały wydane w określonym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami organów podatkowych oraz wyrokami sądów administracyjnych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost z tego powodu, że nie stanowią one materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

 - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.