Interpretacja 0111-KDIB1-1.4010.391.2026.1.KM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca – spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”) została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w dniu (…) 2018 r. W dniu 31 stycznia 2022 r. Spółka złożyła zawiadomienie ZAW-RD wybierając opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek (tzw. estoński CIT) na okres czterech lat, tj. od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2025 r. Rok podatkowy Spółki jest tożsamy z rokiem kalendarzowym.

Spółka będąc tzw. małym podatnikiem w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, stosownie do przepisu art. 28j ust. 3 pkt 1 ww. ustawy, w 2022 r. zatrudniała na podstawie umowy o pracę przez okres, o którym mowa w przepisie art. 28j ust. 1 pkt 3 co najmniej jedną osobę w przeliczeniu na pełne etaty niebędącą udziałowcem, akcjonariuszem ani wspólnikiem Spółki.

W 2023 r. Spółka zatrudniała na podstawie umowy o pracę dwie osoby na pełny etat przez cały rok podatkowy, który równy był z rokiem kalendarzowym. Od dnia 14 marca 2023 r. do końca tego roku Spółka zatrudniała na podstawie umowy o pracę na pełen etat trzeciego pracownika. Żadna z osób zatrudnionych przez Spółkę w 2023 r. nie była udziałowcem, akcjonariuszem ani wspólnikiem Spółki.

Pytanie

Czy w 2023 r. Spółka spełniła warunek, o którym mowa w przepisie art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Spółki, Spółka spełniła w 2023 r. warunek, o którym mowa w przepisie art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przedmiotowy przepis art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ww. ustawy, ustanawiający jeden z warunków umożliwiających opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek (tzw. estoński CIT) należy rozumieć w ten sposób, iż opodatkowaniu rzeczonym podatkiem może podlegać podatnik zatrudniający na podstawie umowy o pracę co najmniej trzy osoby (niebędące udziałowcami, akcjonariuszami ani wspólnikami tego podatnika) w przeliczeniu na pełne etaty przez okres co najmniej trzystu dni w roku podatkowym, przy czym niezwykle istotne jest to, iż przepis ten w żadnym wypadku nie nakazuje łączyć wspomnianego okresu co najmniej trzystu dniu w roku podatkowym z każdym odrębnym etatem.

Z przepisu tego bowiem wprost wynika, iż etat rozumiany ma być jako etat przeliczeniowy. Oznacza to, iż ustawodawca wprost dopuścił sytuację, w której co najmniej jeden z pracowników podatnika korzystającego z opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, będzie zatrudniony przez okres krótszy niż trzysta dni w danym roku podatkowym, o ile ustalona dla wszystkich pracowników podatnika łącznie suma etatodni w danym roku podatkowym, po przeliczeniu na pełne etaty, będzie wynosić co najmniej trzysta dni.

Odnosząc powyższe do przedstawionego w niniejszym wniosku stanu faktycznego przyjąć należy, iż skoro Spółka zatrudniała w 2023 r. na podstawie umowy o pracę dwie osoby na pełen etat przez okres całego roku podatkowego i dodatkowo trzecią osobę (na podstawie umowy o pracę na pełen etat) od dnia 14 marca 2023 r. do końca tego roku podatkowego i żadna z tych osób nie była udziałowcem, akcjonariuszem ani wspólnikiem Spółki, to przeliczenie na pełne etaty przedstawia się następująco:

-        rok podatkowy 2023 obejmował 365 dni;

-        łączna liczba etatodni w tym roku podatkowym wyniosła: 365 dni (dla pracownika zatrudnionego przez cały rok podatkowy) + 365 dni (dla pracownika zatrudnionego przez cały rok podatkowy) + 293 dni (dla pracownika zatrudnionego od 14 marca 2023 r. do końca tego roku podatkowego) co łącznie wynosi 1023 etatodni;

-        1023 etatodni dzielone przez 3 czyli wymaganą przez ww. przepis minimalną liczę pełnych etatów daje 341 etatodni.

Oznacza to, że w ujęciu przeliczeniowym (które wynika z ww. przepisu) Spółka w 2023 r. spełniła warunek, o którym mowa w ww. przepisie art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Trzeba zaznaczyć, iż powyżej wskazana wykładnia ww. przepisu przyjęta została przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 maja 2025 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II FSK 163/25. W wyroku tym Naczelny Sąd Administracyjny wprost stwierdził, iż „ustawodawca w przepisie art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a u.p.d.o.p. nie nakazuje łączyć „okresu co najmniej 300 dni w roku podatkowym” z każdym odrębnym etatem. Tym bardziej, że etat ma być rozumiany jako pełen etat przeliczeniowy Odmienna interpretacja powodowałaby, że w przypadku konieczności zatrudnienia pracownika, w tym z różnych przyczyn losowych, musiałoby to nastąpić w pierwszych dwóch miesiącach roku kalendarzowego i powinno trwać do końca roku kalendarzowego. Ponadto w przypadku zatrudnienia np. 2 osób w wymiarze po 1/2 etatu, dla spełnienia warunku dotyczącego etatu przeliczeniowego, do zatrudnienia musiałoby dochodzić jednocześnie. W przeciwnym wypadku nie byłoby możliwe łączenie okresów zatrudnienia. Natomiast, łączenie „okresu co najmniej 300 dni w roku podatkowym” z każdym odrębnym etatem przeliczeniowym – jak argumentował to organ interpretacyjny, a z czym zgodził się sąd pierwszej instancji - prowadzi do nieuzasadnionego i sprzecznego z celem regulacji zawężenia możliwości stosowania opodatkowania spółki ryczałtem, tj. według reżimu tzw. CIT estońskiego, ale też utrzymania się w tym reżimie.”

Powyższe stanowisko znajduje także uzasadnienie w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 23 września 2025 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.208.2024.8.AS.

Wobec powyższego za nieuzasadnione należy uznać w szczególności takie rozumienie ww. przepisu, które przyjmuje, iż dla spełnienia warunku, o którym mowa w tym przepisie, w danym roku podatkowym istnieć muszą jednocześnie trzy pełne etaty przez okres co najmniej trzystu dni każdy, czy też takie które zakłada, iż każdy z co najmniej trzech pracowników zatrudniony musi być w danym roku podatkowym przez co najmniej 300 dni.

Mając powyższe na uwadze Spółka uznaje, iż w 2023 r. spełniła przedmiotowy warunek, o którym mowa w przepisie art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy wyłącznie kwestii objętych zakresem zadanego przez Państwa pytania, przy założeniu, że pozostałe warunki opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek zostały przez Państwa spełnione. Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. Jednocześnie jako element opisu sprawy niepodlegający interpretacji przyjęto, że Spółka jest małym podatnikiem.

Na podstawie art. 28j ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), opodatkowaniu ryczałtem może podlegać podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, tj. podatnik, który ma siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, jeżeli spełnia łącznie w każdym okresie opodatkowania ryczałtem pozostałe warunki określone w przepisie art. 28j ustawy o CIT.

Dodatkowo art. 28k ww. ustawy wyłącza wprost niektóre kategorie podatników z zakresu podmiotowego tej regulacji.

Zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT:

Opodatkowaniu ryczałtem może podlegać podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

3) podatnik:

a) zatrudnia na podstawie umowy o pracę co najmniej 3 osoby w przeliczeniu na pełne etaty, niebędące udziałowcami, akcjonariuszami ani wspólnikami tego podatnika, przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym, a w przypadku gdy rokiem podatkowym nie jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych - przez co najmniej 82% dni przypadających w roku podatkowym.

Ustawodawca jako jeden z warunków możliwości korzystania z opodatkowania w formie ryczałtu od dochodów spółek wymienił w przepisie art. 28j ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT spełnienie kryterium zatrudnienia.

Dodatkowo z art. 28j ust. 3 ustawy o CIT wynika, że:

W przypadku podatnika będącego małym podatnikiem, w pierwszym roku podatkowym opodatkowania ryczałtem, warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3:

1) lit. a, uznaje się za spełniony, jeżeli mały podatnik zatrudnia na podstawie umowy o pracę co najmniej 1 osobę w przeliczeniu na pełne etaty, niebędącą udziałowcem, akcjonariuszem ani wspólnikiem tego podatnika, przez okres wskazany w tym przepisie;

2) lit. b, uznaje się za spełniony, jeżeli mały podatnik ponosi miesięcznie wydatki w kwocie stanowiącej co najmniej przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw z tytułu wypłaty wynagrodzenia na rzecz zatrudnionej na podstawie umowy innej niż umowa o pracę co najmniej 1 osoby fizycznej, niebędącej udziałowcem, akcjonariuszem ani wspólnikiem tego podatnika oraz w związku z wypłatą tych wynagrodzeń podatnik jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych lub płatnikiem składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych lub ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

W myśl art. 28l ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT:

Podatnik opodatkowany ryczałtem traci prawo do tego opodatkowania z końcem roku podatkowego, w którym podatnik nie spełnił któregokolwiek z warunków, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 i 3.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Państwa Spółka została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego (…) 2018 r. 31 stycznia 2022 r. Spółka złożyła zawiadomienie ZAW-RD wybierając opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek (tzw. estoński CIT) na okres czterech lat, tj. od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2025 r. Rok podatkowy Spółki jest tożsamy z rokiem kalendarzowym.

Spółka będąc tzw. małym podatnikiem stosownie do przepisu art. 28j ust. 3 pkt 1 ww. ustawy, w 2022 r. zatrudniała na podstawie umowy o pracę przez okres, o którym mowa w przepisie art. 28j ust. 1 pkt 3 co najmniej jedną osobę w przeliczeniu na pełne etaty niebędącą udziałowcem, akcjonariuszem ani wspólnikiem Spółki.

W 2023 r. Spółka zatrudniała na podstawie umowy o pracę dwie osoby na pełny etat przez cały rok podatkowy, który równy był z rokiem kalendarzowym. Od 14 marca 2023 r. do końca tego roku Spółka zatrudniała na podstawie umowy o pracę na pełen etat trzeciego pracownika. Żadna z osób zatrudnionych przez Spółkę w 2023 r. nie była udziałowcem, akcjonariuszem ani wspólnikiem Spółki.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy w 2023 r. Spółka spełniła warunek, o którym mowa w przepisie art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zauważyć należy, że w przywołanym powyżej art. 28j ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o CIT, ustawodawca przewidział dla podatników będących małym podatnikiem jedynie w pierwszym roku podatkowym preferencje dot. warunku zatrudnienia.

W przypadku małego podatnika, warunek dotyczący zatrudnienia na podstawie umowy o pracę uznaje się za spełniony w pierwszym roku podatkowym opodatkowania ryczałtem, jeżeli mały podatnik zatrudnia co najmniej 1 osobę fizyczną w przeliczeniu na pełne etaty, przez okres wskazany w tym przepisie, tj. co najmniej 300 dni w roku podatkowym, a w przypadku gdy rok podatkowy nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym – przez co najmniej 82% dni przypadających w roku podatkowym. Do limitu osób zatrudnionych nie wlicza się udziałowców, akcjonariuszy ani wspólników tego podatnika.

W kolejnych latach, tj. począwszy od drugiego roku opodatkowania ryczałtem, mały podatnik zobowiązany jest już w pełni spełniać warunek dotyczący zatrudnienia. Dotyczy to zarówno zatrudnienia na podstawie umowy o pracę oraz na podstawie innej umowy.

W konsekwencji, jeżeli Spółka będąca małym podatnikiem od drugiego roku opodatkowania ryczałtem nie zwiększy zatrudnienia do poziomu wymaganego w art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, to nie będzie mogła skorzystać z ryczałtu od dochodów spółek jako formy opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej.

Odnosząc się więc do Państwa wątpliwości, wskazać należy, że w przypadku zatrudniania pracownika w oparciu o umowę o pracę, aby uznać za spełniony wymóg zatrudnienia w drugim roku opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek istotnym jest, aby zatrudnione były na podstawie takiej umowy co najmniej 3 osoby w przeliczeniu na pełne etaty, niebędące udziałowcami, akcjonariuszami ani wspólnikami tego podatnika, przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym, a w przypadku gdy rokiem podatkowym nie jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych – przez co najmniej 82% dni przypadających w roku podatkowym.

Do limitu osób zatrudnionych nie wlicza się udziałowców, akcjonariuszy ani wspólników tego podatnika. Dotyczy to zarówno zatrudnienia na podstawie umowy o pracę oraz na podstawie innej umowy.

W kolejnych latach opodatkowania ryczałtem, niezbędne jest jednak spełnienie przez małego podatnika warunku zatrudnienia określonego przepisem art. 28j ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, tj. zatrudnienia na umowę o pracę co najmniej 3 osób w przeliczeniu na pełne etaty, niebędących udziałowcami, akcjonariuszami ani wspólnikami tego podatnika, przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym, a w przypadku gdy rok podatkowy nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym – przez co najmniej 82% dni przypadających w roku podatkowym. Do limitu osób zatrudnionych nie wlicza się udziałowców, akcjonariuszy ani wspólników tego podatnika. Począwszy więc od drugiego roku opodatkowania ryczałtem, mały podatnik zobowiązany jest już w pełni spełniać warunek dotyczący zatrudnienia. Dotyczy to zarówno zatrudnienia na podstawie umowy o pracę oraz na podstawie innej umowy.

Zauważyć należy jednak, że w przepisie art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT wyraźnie jest mowa o zatrudnieniu na podstawie umowy o pracę co najmniej 3 osób w przeliczeniu na pełne etaty przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym.

Z treści ww. przepisu wynika zatem konieczność ustalenia zatrudnienia według liczby osób zatrudnionych według etatów, gdzie np. dwie osoby zatrudnione w wymiarze 4 godzin dziennie to 2 x pół etatu czyli łącznie 1 etat, przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym.

Powyższe prowadzi zatem do wniosku, że aby spełnić warunek zatrudnienia określony w art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT podatnik estońskiego CIT nie musi zatrudniać trzech osób na pełne etaty, ale jak wynika z treści przepisu „co najmniej” czyli również więcej niż 3 osoby, których łączny etat zatrudnienia w przeliczeniu da 3 pełne etaty przez okres wskazany w tym przepisie. Przy czym, przepis ten wymaga, aby łącznie zatrudnienie obejmowało w przeliczeniu co najmniej 3 etaty przez minimum 300 dni w roku podatkowym.

Literalne brzmienie przepisu art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a oraz art. 28j ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT wskazują na możliwość przeliczania liczby pracowników na pełne etaty, natomiast takiej możliwości nie przewidziano dla okresu zatrudnienia, który w każdym przypadku musi wynosić co najmniej 300 dni.

Jedynie w sytuacji, gdy rok podatkowy nie jest okresem kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych, to w takim przypadku okres zatrudnienia pracownika/ów powinien wynosić co najmniej 82% dni przypadających w roku podatkowym. Powołane przepisy nie przewidują żadnych innych możliwości spełnienia warunku zatrudnienia w zakresie długości okresu zatrudnienia pracowników.

Zatem, wyłącznie w przypadku, gdy rok podatkowy podatnika nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym – okres 300 dni podlega proporcjonalnemu dostosowaniu. Jednak w Państwa przypadku nie mamy do czynienia z taką sytuacją, bowiem z opisu sprawy wynika, że rok podatkowy Spółki jest tożsamy z rokiem kalendarzowym.

W konsekwencji, Spółka aby dochować warunku zatrudnienia, o którym mowa w art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a w zw. z art. 28j ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT obowiązana była do zatrudnienia w drugim roku obrachunkowym co najmniej 3 osób w przeliczeniu na pełne etaty, przez okres 300 dni, który nie ulega żadnym modyfikacjom.

Literalne brzmienie przepisu art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT wskazuje na możliwość przeliczania liczby pracowników na pełne etaty, natomiast takiej możliwości nie przewidziano dla okresu zatrudnienia, który w każdym przypadku musi wynosić co najmniej 300 dni. Ustawodawca ma na myśli 300 różnych dni w roku podatkowym, co za tym idzie dni te, nie mogą się na siebie nakładać, ani nie można spełnić tego warunku sumarycznie, zatrudniając większa liczbę osób przez krótszy czas.

Z literalnego brzmienia powołanego przepisu wynika, że każdorazowo w okresie co najmniej 300 dni roku podatkowego, stan zatrudnienia na podstawie umowy o pracę powinien wynosić co najmniej 3 osoby w przeliczeniu na pełne etaty (niebędącą udziałowcem, akcjonariuszem ani wspólnikiem tego podatnika). Powyższe nie wyklucza spełnienia warunku zatrudnienia określonego w art. 28j ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT w przypadku „fluktuacji” stanu zatrudnienia w trakcie roku podatkowego podatnika.

W opisanym we wniosku przypadku zatrudnienie przekroczy wymagany minimalny poziom co najmniej 3 osoby w przeliczeniu na pełne etaty, jednak wskazany przepisem art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, warunek utrzymania każdorazowo w okresie co najmniej 300 dni roku stanu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, na poziomie co najmniej 3 osób, w przeliczeniu na pełne etaty (niebędących udziałowcem, akcjonariuszem ani Państwa wspólnikiem) nie zostanie przez Państwa spełniony. Z wniosku wynika, że tylko dwóch pracowników przepracowało w 2023 r. co najmniej 300 dni. Od 14 marca 2023 r. do końca tego roku Spółka zatrudniała na podstawie umowy o pracę na pełen etat trzeciego pracownika. Z powyższego wynika, że trzeci pracownik przepracował 293 dni.

Tym samym, w 2023 r. Spółka nie spełniła warunku, o którym mowa w przepisie art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT.

Wobec powyższego, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnej oraz wyroku sądu administracyjnego stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.