Interpretacja 0111-KDIB1-1.4010.426.2025.3.SG

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo, w odpowiedzi na wezwanie pismem z 30 września 2025 r. (data wpływu 1 października 2025 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Działalność Wnioskodawcy

A. Sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka”, „Wnioskodawca”) to podmiot, którego głównym obszarem działalności jest dystrybucja i marketing produktów (…) grupy A. na terenie Polski. Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług na terytorium Polski. Spółka jest polskim rezydentem podatkowym.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka posiada flotę (…) samochodów osobowych, które wykorzystuje na cele mieszane - zarówno na cele służbowe, jak i na cele prywatne pracowników, a także wyłącznie do celów prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z tym, Spółka odlicza 50% kwoty naliczonego podatku VAT od wydatków samochodowych. W związku z powyższym Spółka stosuje również art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o PDOP”), tj. wyłącza z kosztów uzyskania przychodów 25% wydatków związanych z używaniem samochodów osobowych. Całość floty samochodowej stanowi własność Spółki. Ponadto, Spółka planuje również użytkowanie samochodów osobowych w ramach leasingu operacyjnego.

W celu ograniczenia nakładów pracy związanych z rozliczaniem szkód samochodowych, Spółka oraz Kontrahent (podmiot świadczący usługi m.in. w zakresie likwidacji szkód komunikacyjnych w imieniu klientów) zamierzają zawrzeć umowę o świadczenie usług zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami. W ramach zawartej umowy Spółka sceduje na Kontrahenta uprawnienia z komunikacyjnych polis ubezpieczeniowych, a zewnętrzne serwisy samochodowe będą fakturować za naprawy powypadkowe na Kontrahenta, a nie na właściciela/użytkownika samochodów (Spółkę).

Cesja z umowy ubezpieczenia jest zastrzeżeniem, które zobowiązuje towarzystwo ubezpieczeniowe do wypłaty odszkodowania (lub jego ustalonej części) na rzecz określonej osoby trzeciej lub podmiotu, na który ustanowiono tę cesję. Spółka dokona cesji swoich roszczeń z komunikacyjnych polis ubezpieczeniowych o otrzymanie odszkodowania, dysponowanie pojazdem na czas naprawy i innych niezbędnych w procesie likwidacji szkody i wykonania umowy wraz z upoważnieniem dla Kontrahenta do dokonania cesji na podmioty (serwisy) współpracujące z Kontrahentem.

Samochody, do których będą się odnosić przedmiotowe usługi, będą co do zasady objęte pełnym ubezpieczeniem komunikacyjnym (OC, AC, NNW oraz Assistance), w wariancie albo od wartości netto albo od wartości netto + 50% VAT, zawartym w ramach umowy generalnej ubezpieczenia własnej polisy albo firmy leasingowej, zaś ubezpieczonym z tego tytułu będzie Spółka albo leasingodawca. Koszty składek ubezpieczeniowych samochodów w obu oferowanych wariantach usług będzie ponosiła Spółka.

W zależności od wybranej opcji ubezpieczenia samochodu, zakład ubezpieczeniowy wypłaci na rzecz Kontrahenta lub na rzecz serwisu wartość netto naprawy lub wartość netto naprawy powiększoną o 50% kwoty VAT. Warsztat samochodowy otrzyma od Kontrahenta kwotę stanowiącą wyrównanie niewypłaconej przez ubezpieczyciela kwoty VAT - 100% lub 50%. Przedmiotowa umowa będzie przewidywać obowiązek zarządzania przez Kontrahenta procesem likwidacji szkody, jaka może wystąpić na użytkowanych przez Spółkę pojazdach.

 

Na usługę będą składały się m.in. następujące czynności:

- przyjęcie informacji o zaistniałej szkodzie od Spółki,

- zgłoszenie przez Kontrahenta szkody do likwidacji we właściwym zakładzie ubezpieczeń,

- monitorowanie przebiegu likwidacji szkody w zakładzie naprawczym,

- weryfikacja użytej technologii oraz zakresu naprawy,

- weryfikacja dokonania wypłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela,

- wypłata wynagrodzenia dla serwisu.

Samochody, do których będą się odnosić usługi zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami, nie zawsze będą własnością Spółki, tj. mogą stanowić własność firmy leasingowej, zaś Spółka będzie mogła z nich korzystać wyłącznie jako użytkownik (leasingobiorca) na podstawie zawartej przez wskazane podmioty umowy leasingu. Strony opracowały dwa warianty przedmiotowej umowy o świadczenie usług zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami.

Niniejszy wniosek o interpretację dotyczy jednego z przedstawionych przez Kontrahenta wariantów (dalej: „Wariant I”).

Wariant I

Naprawa pojazdów w ramach zawartej umowy odbywać się będzie w rekomendowanej przez ubezpieczyciela sieci autoryzowanych stacji obsługi (dalej jako: „serwis ASO”). Za obsługę każdej szkody wynagrodzenie należne Kontrahentowi będzie określone jako opłata stała netto, tj. stawka ryczałtowa związana z obsługą każdej szkody będzie taka sama (niezależnie od jej rodzaju bądź rozmiaru). Spółka będzie wówczas obowiązana do zapłaty tego wynagrodzenia Kontrahentowi na podstawie wystawionej faktury VAT. Wartość wskazywana w konkretnej fakturze będzie określana na podstawie ilości usuniętych szkód w danym okresie rozliczeniowym.

Po stronie Spółki nie wystąpią żadne wydatki związane z naprawą samochodów.

W uzupełnieniu wniosku z 30 września 2025 r. wskazali Państwo m.in., że:

Usługi zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami, które Spółka zamierza nabywać od Kontrahenta w ramach Wariantu I będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Usługi zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami, w ramach opisanego we wniosku Wariantu I będą nabywane przez Spółkę w związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT.

Wartość wynagrodzenia wypłacana przez Spółkę Kontrahentowi za świadczenie usługi zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami w ramach Wariantu I będzie określana na podstawie ilości usuniętych szkód.

Aktualne pozostaje zatem stanowisko wskazane w treści wniosku w części dotyczącej opisu sprawy. Spółka obowiązana będzie do zapłaty wynagrodzenia na podstawie wystawionej przez Kontrahenta faktury, określającej wartość wynagrodzenia w oparciu o ilość usuniętych w danym okresie rozliczeniowym szkód.

Opisując własne stanowisko Spółka chciała sprecyzować, że przedmiotem usługi nie jest fizyczna naprawa pojazdów, lecz organizacja i koordynacja procesu likwidacji szkód - czyli działania administracyjne, które dotyczą całej floty, a nie pojedynczych samochodów.

Reasumując, wynagrodzenie kalkulowane będzie na podstawie liczby usuniętych szkód (czyli zakończonych procesów likwidacyjnych). Sama usługa będzie natomiast miała charakter organizacyjny i dotyczyć będzie całej floty pojazdów. Nie będzie polegać na świadczeniu usług naprawczych poszczególnych samochodów użytkowanych przez Spółkę, lecz na koordynacji i nadzorze nad procesem likwidacji szkód komunikacyjnych całej posiadanej przez Spółkę floty.

Pytania

1. Czy Spółka będzie obowiązana do rozliczenia przychodu, w związku z wypłatą przez ubezpieczyciela odszkodowania z polisy bezpośrednio Kontrahentowi lub do serwisu (w związku z dokonaną przez Spółkę cesją praw z polisy)? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)

2. Czy w odniesieniu do wypłaty wynagrodzenia na rzecz Kontrahenta za usługę zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami, znajdzie zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o PDOP, tzn. czy Spółka będzie zobowiązana wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów 25% wartości wynagrodzenia wypłacanego na rzecz Kontrahenta (w związku z mieszanym użytkowaniem samochodów osobowych)? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka nie będzie zobowiązana do rozliczenia przychodu z tytułu wypłaty przez ubezpieczyciela odszkodowania z polisy - na rzecz Kontrahenta lub serwisu naprawczego w związku z dokonaną przez Spółkę cesją praw z tej polisy.

Ad. 2

W ocenie Wnioskodawcy, na gruncie art. 16 ust. 1 pkt 51) ustawy o PDOP Spółka nie ma obowiązku limitowania kosztów uzyskania przychodów z tytułu zakupu usługi likwidacji szkód od Kontrahenta, tj. Spółka ma prawo uznać koszt świadczonej przez Kontrahenta usługi w 100% jako koszt uzyskania przychodów.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Ad. 1

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako ustawa o PDOP), przychodami, (…) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Za przychody związane z działalnością gospodarczą osiągniętymi w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont (art. 12 ust. 3 ustawy o PDOP).

Wykładnia powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, o ile nie została wyłączona z przychodów podatkowych, na podstawie art. 12 ust. 4 ustawy o PDOP (brak wyłączenia przychodu pochodzącego z odszkodowania).

Podkreślić należy, że Spółka dokona cesji swoich roszczeń z komunikacyjnych polis ubezpieczeniowych o otrzymanie odszkodowania, dysponowanie pojazdem na czas naprawy i innych niezbędnych w procesie likwidacji szkody i wykonania umowy wraz z upoważnieniem dla Kontrahenta do dokonania cesji na podmioty (serwisy) współpracujące z Kontrahentem. Dokonanie przez Spółkę cesji praw z polisy spowoduje, że Spółka utraci prawo do jakichkolwiek roszczeń z tej polisy, w tym także prawo do odszkodowania. Brak wypłaty odszkodowania na rzecz Spółki przez ubezpieczyciela i dokonanie jej na rzecz Kontrahenta (albo zakładu naprawczego) będzie zatem nie tylko działaniem technicznym, ale również znajdującym uzasadnienie prawne. Po dokonaniu przez Spółkę cesji praw z polisy kto inny będzie bowiem uprawnionym do otrzymania odszkodowania.

W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku zawarcia umowy na świadczenie usług zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami, w sytuacji gdy Spółka sceduje na Kontrahenta uprawnienia z komunikacyjnych polis ubezpieczeniowych - przychód z tytułu odszkodowania wypłacanego przez ubezpieczyciela (czy to bezpośrednio na konto serwisu ASO, czy za pośrednictwem Kontrahenta) będzie stanowić przychód podatkowy Kontrahenta (pośrednika) i nie będzie stanowić przychodu podatkowego po stronie Spółki.

W interpretacji indywidualnej z 12 lipca 2024 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.230.2024.2.SP, Organ podatkowy podzielił stanowisko Wnioskodawcy, i wskazał: „Zatem należy uznać, że odszkodowanie za szkodę komunikacyjną jest wykonaniem świadczenia z umowy ubezpieczenia, a nie zwrotem wydatków. Oznacza to, że kwota wypłaconego Wnioskodawcy (tu: Kontrahenta) przez TU odszkodowania stanowi dla niego przychód podatkowy.” (Podkreślić należy, że Wnioskodawcą w przywołanej interpretacji indywidualnej był podmiot świadczący usługi zarządzania flotą, zatem pełnił on tę samą rolę, co Kontrahent w przedstawionym zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem niniejszego wniosku)

Biorąc pod uwagę powyższe, skoro przychód z tytułu odszkodowań za szkody komunikacyjne stanowi przychód podatkowy Kontrahenta, na który scedowane zostały uprawnienia z polis ubezpieczeniowych, to po stronie Spółki nie wystąpi obowiązek rozpoznania ww. przychodu.

Ad. 2

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i 16 ustawy o PDOP.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Kosztami uzyskania przychodów są zatem wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów.

 

Jak potwierdzają organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

   - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

   - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

   - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

   - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

   - został właściwie udokumentowany,

   - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W odniesieniu do kosztów związanych z samochodami osobowymi, przepisy art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP zawierają kilka wyłączeń, które należy uwzględnić przy kwalifikowaniu tych kosztów do kosztów uzyskania przychodów.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 50 ustawy o PDOP, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku utraty lub likwidacji samochodów oraz kosztów ich remontów powypadkowych, jeżeli samochody nie były objęte ubezpieczeniem dobrowolnym. Co oznacza, że warunkiem koniecznym zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów ww. wydatków jest zawarcie umowy dobrowolnego ubezpieczenia, a także prawidłowe udokumentowanie wydatku.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o PDOP, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków, z zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej - jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.

W odniesieniu do Wariantu I rozważyć należy, czy świadczona przez Kontrahenta na rzecz Spółki usługa związana z obsługą szkód powypadkowych (wykazana na fakturze jako ilość naprawionych szkód x opłata stała netto za obsługę szkody), stanowi dla Spółki koszt z tytułu używania samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej, a tym samym podlega limitowaniu zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o PDOP, w związku z mieszanym użytkowaniem samochodu.

Wskazać należy, że w związku z dokonaniem przez Spółkę cesji praw z komunikacyjnych polis ubezpieczeniowych, uprawnionym do otrzymania odszkodowania jest Kontrahent lub serwis naprawczy, który uzyskuje przychód z tego tytułu. Zgodnie z zawartą umową z Kontrahentem, serwisy naprawcze będą wystawiały fakturę na Kontrahenta, w wyniku czego będzie on uprawniony do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tego tytułu (bez względu na obowiązek limitowania kosztów). Jednocześnie koszty te nie będą na Spółkę refakturowane. Z kolei usługa zarządzania flotą i likwidacji szkód nie powinna być utożsamiana z usługą naprawy samochodu, a tym samym wydatek poniesiony z tego tytułu nie powinien być traktowany jako koszt używania samochodu na potrzeby działalności gospodarczej, a tylko w takim zakresie zastosowanie miałoby ograniczenie określone w art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o PDOP. W konsekwencji poniesiony koszt należałoby rozpatrywać nie jako koszt związany z eksploatacją samochodu, ale jako koszt związany z zakupem usługi obejmującej obsługę zarządzania likwidacją szkód i napraw powypadkowych floty samochodów osobowych w imieniu Spółki. Tym samym Spółka będzie uprawniona do rozpoznania ww. kosztu w całości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie wskazać należy, że przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej, stosownie do zadanych pytań jest wyłącznie kwestia ustalenia, czy w okolicznościach przedstawionych we wniosku (wariant I) Spółka będzie obowiązana do rozliczenia przychodu, w związku z wypłatą przez ubezpieczyciela odszkodowania z polisy ubezpieczeniowej bezpośrednio Kontrahentowi lub do serwisu (w związku z dokonaną przez Spółkę cesją praw z polisy) oraz czy w odniesieniu do wypłaty wynagrodzenia na rzecz Kontrahenta za usługę zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami, znajdzie zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tzn. czy Spółka będzie zobowiązana wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów 25% wartości wynagrodzenia wypłacanego na rzecz Kontrahenta (w związku z mieszanym użytkowaniem samochodów osobowych). Nie są tym samym przedmiotem interpretacji inne kwestie poruszone we własnym stanowisku Wnioskodawcy w sprawie, w tym w szczególności dotyczące skutków podatkowych jakie zaistniałe okoliczności wywierać będą dla Kontrahenta.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy wskazać należy, że skutki podatkowe opisanego we wniosku Wariantu I umowy zawartej z Kontrahentem uzależnione są od tego, kto jest właścicielem pojazdów (Wnioskodawca czy leasingodawca) i czyj interes zabezpiecza przyznane odszkodowanie (Wnioskodawcy, leasingodawcy, Kontrahenta), niezależnie od tego kto poniósł koszty ubezpieczenia.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji przychodu, precyzując, poprzez przykładowe wyliczenie zawarte w art. 12 ust. 1-3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), rodzaje przychodów, a także enumeratywnie wyliczając, jakiego rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów (ust. 4).

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Przy czym, jak wynika z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:

W art. 12 ust. 4 ustawy o CIT określono rodzaje przychodów, których nie zalicza się do przychodów podatkowych. Wśród nich nie wymieniono odszkodowań.

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, można zatem stwierdzić, że co do zasady przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną - przychód powstaje zatem z momentem jego faktycznego uzyskania przez podatnika, czyli wpływu, bezpośrednio do majątku podatnika względnie na jego rachunek wymienionych środków, czy też ogólnie, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami.

Literalna wykładnia art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Do przychodów podatkowych podatnik winien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne, chociażby nie zostały przez niego otrzymane. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo (wierzytelność) do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. W piśmiennictwie i judykaturze przychód podatkowy identyfikowany jest z trwałym przysporzeniem majątkowym zwiększającym wartość aktywów (zob. P. Małecki, M. Mazurkiewicz, CIT. Podatki i rachunkowość - Komentarz do art. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. LEX 2014). Podobny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 lutego 2013 r., sygn. akt II FSK 1248/11 stwierdzając, że z istoty podatku dochodowego wynika, że jest on ciężarem publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem przychodem jest ta wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć jego aktywa. Przychodem jest zatem takie przysporzenie majątkowe o charakterze trwałym, które definitywnie powiększa aktywa osoby prawnej.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy w wynika w szczególności, że w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawca posiada flotę samochodów osobowych, które wykorzystuje na cele mieszane lub wyłącznie do celów prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z tym, odlicza 50% kwoty naliczonego podatku VAT od wydatków samochodowych i stosuje art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. wyłącza z kosztów uzyskania przychodów 25% wydatków związanych z używaniem samochodów osobowych. Całość floty samochodowej stanowi własność Spółki. W przyszłości zostaną zawarte również umowy leasingu operacyjnego.

Wnioskodawca zamierza zawrzeć z Kontrahentem umowę o świadczenie usług zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami, w związku z czym sceduje na Kontrahenta uprawnienia z komunikacyjnych polis ubezpieczeniowych, a zewnętrzne serwisy samochodowe będą fakturować za naprawy powypadkowe na Kontrahenta, a nie na właściciela/ użytkownika samochodów (Spółkę).

Cesja z umowy ubezpieczenia jest zastrzeżeniem, które zobowiązuje towarzystwo ubezpieczeniowe do wypłaty odszkodowania (lub jego ustalonej części) na rzecz określonej osoby trzeciej lub podmiotu, na który ustanowiono tę cesję. Spółka dokona cesji swoich roszczeń z komunikacyjnych polis ubezpieczeniowych o otrzymanie odszkodowania, dysponowanie pojazdem na czas naprawy i innych niezbędnych w procesie likwidacji szkody i wykonania umowy wraz z upoważnieniem dla Kontrahenta do dokonania cesji na podmioty (serwisy) współpracujące z Kontrahentem.

Samochody, do których będą się odnosić przedmiotowe usługi, będą co do zasady objęte pełnym ubezpieczeniem komunikacyjnym (OC, AC, NNW oraz Assistance), w wariancie albo od wartości netto albo od wartości netto + 50% VAT, zawartym w ramach umowy generalnej ubezpieczenia własnej polisy albo firmy leasingowej, zaś ubezpieczonym z tego tytułu będzie Spółka albo leasingodawca. Koszty składek ubezpieczeniowych samochodów w obu oferowanych wariantach usług będzie ponosiła Spółka.

W zależności od wybranej opcji ubezpieczenia samochodu, zakład ubezpieczeniowy wypłaci na rzecz Kontrahenta lub na rzecz serwisu wartość netto naprawy lub wartość netto naprawy powiększoną o 50% kwoty VAT. Warsztat samochodowy otrzyma od Kontrahenta kwotę stanowiącą wyrównanie niewypłaconej przez ubezpieczyciela kwoty VAT - 100% lub 50%. Przedmiotowa umowa będzie przewidywać obowiązek zarządzania przez Kontrahenta procesem likwidacji szkody, jaka może wystąpić na użytkowanych przez Spółkę pojazdach.

 

Na usługę będą składały się m.in. następujące czynności:

- przyjęcie informacji o zaistniałej szkodzie od Spółki,

- zgłoszenie przez Kontrahenta szkody do likwidacji we właściwym zakładzie ubezpieczeń,

- monitorowanie przebiegu likwidacji szkody w zakładzie naprawczym,

- weryfikacja użytej technologii oraz zakresu naprawy,

- weryfikacja dokonania wypłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela,

- wypłata wynagrodzenia dla serwisu.

Naprawa pojazdów w ramach zawartej umowy odbywać się będzie w rekomendowanej przez ubezpieczyciela sieci autoryzowanych stacji obsługi (dalej jako: „serwis ASO”). Za obsługę każdej szkody wynagrodzenie należne Kontrahentowi będzie określone jako opłata stała netto, tj. stawka ryczałtowa związana z obsługą każdej szkody będzie taka sama (niezależnie od jej rodzaju bądź rozmiaru). Spółka będzie wówczas obowiązana do zapłaty tego wynagrodzenia Kontrahentowi na podstawie wystawionej faktury VAT. Po stronie Spółki nie wystąpią żadne wydatki związane z naprawą samochodów.

Wartość wynagrodzenia wypłacana przez Spółkę Kontrahentowi za świadczenie usługi zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami w ramach Wariantu I będzie określana na podstawie ilości usuniętych szkód.

Przedmiotem usługi nie jest fizyczna naprawa pojazdów, lecz organizacja i koordynacja procesu likwidacji szkód - czyli działania administracyjne, które dotyczą całej floty, a nie pojedynczych samochodów.

Wynagrodzenie Kontrahenta kalkulowane będzie na podstawie liczby usuniętych szkód (czyli zakończonych procesów likwidacyjnych). Sama usługa nie będzie polegać na świadczeniu usług naprawczych poszczególnych samochodów użytkowanych przez Spółkę, lecz na koordynacji i nadzorze nad procesem likwidacji szkód komunikacyjnych całej posiadanej przez Spółkę floty.

Odnosząc powyższe okoliczności do przywołanych przepisów prawa zauważyć należy, że w przypadku gdy przedmiotem ubezpieczenia dobrowolnego objęte są/będą samochody stanowiące własność Spółki wypłacona przez Ubezpieczyciela kwota odszkodowania rozliczna w sposób bezgotówkowy za pośrednictwem Kontrahenta bądź wypłacana bezpośrednio osobie trzeciej jest następstwem zawartej umowy ubezpieczenia pomiędzy Wnioskodawcą, a Ubezpieczycielem i wynikającej z tej umowy odpowiedzialności Ubezpieczyciela wobec Wnioskodawcy (jako właściciela ubezpieczanego pojazdu) w przypadku zaistnienia m.in. sytuacji takich jak opisane we wniosku.

Należy podkreślić, że szkoda występuje w majątku ubezpieczonego jako właściciela danej rzeczy, zatem zapłata przez Ubezpieczyciela za naprawę pojazdu stanowi wypłatę środków z tytułu umowy ubezpieczenia (odszkodowanie będące wykonaniem świadczenia z umowy ubezpieczenia). Stąd wypłacona wartość odszkodowania jest przychodem podatkowym Ubezpieczonego (Wnioskodawcy) zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

W powyższej sytuacji zawarta umowa ubezpieczenia dobrowolnego i następcze przyznanie Spółce odszkodowania za powstałą szkodę zabezpiecza interes Spółki, jako ubezpieczonego, a nie interes jej Kontrahenta, zobowiązanego jedynie do zarządzania procesem likwidacji szkody. Nie należy bowiem utożsamiać uprawnienia do odszkodowania wynikającego z zawartej umowy ubezpieczenia przysługującego właścicielowi pojazdu, z uprawnieniem do dysponowania tym odszkodowaniem wynikającym z zawartej umowy cesji.

W wyniku zawartej umowy cesji na Kontrahenta scedowane będą jedynie uprawnienia z komunikacyjnych polis ubezpieczeniowych zobowiązujące towarzystwo ubezpieczeniowe do wypłaty odszkodowania (lub jego ustalonej części) na rzecz określonej osoby trzeciej lub podmiotu, na który ustanowiono tę cesję. Będzie to zatem jedynie przekazanie środków (fizyczne lub bezgotówkowe), które zgodnie z dyspozycją dokonaną przez Wnioskodawcę nie będą przekazane bezpośrednio na rzecz Wnioskodawcy. Kontrahent występować będzie w tej sytuacji jako podmiot pośredniczący w rozliczeniu pomiędzy Wnioskodawcą, ubezpieczycielem a serwisem dokonującym naprawy.

Cesja nie zmieniła natomiast samego uprawnionego/ubezpieczonego, którym jest nadal Wnioskodawca, co wprost wynika z opisu sprawy, bowiem jak Wnioskodawca wskazał, Spółka dokona cesji swoich roszczeń z komunikacyjnych polis ubezpieczeniowych (…) zaś ubezpieczonym z tego tytułu będzie Spółka albo leasingodawca.

W związku z powyższym nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy że w sytuacji, gdy Spółka będzie właścicielem pojazdu, którego ubezpieczenie dotyczy Spółka nie będzie zobowiązana do rozliczenia przychodu z tytułu wypłaty przez ubezpieczyciela odszkodowania z polisy - na rzecz Kontrahenta lub serwisu naprawczego w związku z dokonaną przez Spółkę cesją praw z tej polisy.

W tej zatem części stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Natomiast w sytuacji, gdy przedmiotem umowy ubezpieczenia i wypłaty odszkodowania z polis będą samochody leasingowane, zgodzić się należy ze stanowiskiem Spółki że nie będzie zobowiązana do rozliczenia przychodu z tytułu wypłaty przez ubezpieczyciela odszkodowania z polisy - na rzecz Kontrahenta lub serwisu naprawczego, jednakże z innych przyczyn niż Spółka wskazała to we własnym stanowisku w sprawie.

Zgodnie z 709¹ ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

W myśl art. 709⁵ tej ustawy:

Ponadto, należy mieć na względzie, że otrzymane kwoty odszkodowania wypłacane są na podstawie umowy ubezpieczenia (uregulowanej w art. 805-834 Kodeks cywilny), w której wskazywany jest zarówno ubezpieczyciel jak i ubezpieczający. W sytuacji w której ubezpieczający nie jest równocześnie ubezpieczonym - na podstawie dodatkowych umownych regulacji - wypłata świadczenia z tytułu ubezpieczenia w sytuacji spełnienia ustalonych warunków następuje na rzecz ubezpieczonego. Ubezpieczony, którym w opisywanej sytuacji jest leasingodawca jest zatem uprawniony na podstawie szczegółowych uzgodnień między stronami do otrzymania kwoty ubezpieczenia do wyłącznej dyspozycji, pomimo tego że koszty ubezpieczenia ponosi inny podmiot - leasingobiorca.

Zatem wypłata ubezpieczenia w sytuacji szkody w przedmiocie leasingu stanowi zabezpieczenie interesów leasingodawcy, które ma zrównoważyć utratę korzyści finansowych uzyskiwanych dzięki własności danej rzeczy i pobieraniu z tego tytułu pożytków.

W odniesieniu zatem do samochodów osobowych, które Spółka planuje użytkować w ramach leasingu operacyjnego i będą one objęte pełnym ubezpieczeniem komunikacyjnym (OC, AC, NNW oraz Assistance), w którym ubezpieczonym będzie leasingodawca oraz szkoda powstała w majątku będącym jego własnością, a środki pieniężne związane z wypłatą przez ubezpieczyciela odszkodowania z polisy wypłacane będą bezpośrednio Kontrahentowi lub do serwisu (w związku z dokonaną przez Spółkę cesją praw z polisy), stwierdzić należy, że po Państwa stronie nie powstanie przychód podatkowy, bowiem nie są/nie będą Państwo właścicielem przedmiotu leasingu, a zatem wypłacone odszkodowanie nie jest/nie będzie dla Państwa trwałym i definitywnym przysporzeniem, którym mogą Państwo rozporządzać jak własnym.

 

Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 1 wskazujące, że Spółka nie będzie zobowiązana do rozliczenia przychodu z tytułu wypłaty przez ubezpieczyciela odszkodowania z polisy - na rzecz Kontrahenta lub serwisu naprawczego w związku z dokonaną przez Spółkę cesją praw z tej polisy:

- w części dotyczącej samochodów osobowych będących przedmiotem leasingu operacyjnego - jest prawidłowe;

- w części dotyczącej samochodów osobowych będących Państwa własnością - jest nieprawidłowe.

Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 2 dotyczą natomiast kwestii ustalenia, czy w odniesieniu do wypłaty wynagrodzenia na rzecz Kontrahenta za usługę zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami, znajdzie zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT, tzn. czy Spółka będzie zobowiązana wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów 25% wartości wynagrodzenia wypłacanego na rzecz Kontrahenta (w związku z mieszanym użytkowaniem samochodów osobowych).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Zatem, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym kosztem a przychodem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Chodzi tu o związek tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu. Przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpływa bezpośrednio na uzyskanie przychodu z danego źródła. Są to więc wszelkie koszty, których poniesienie jest niezbędne, aby określone źródło przychodów przyniosło konkretne przychody. Aby uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodów nie jest konieczne w każdym przypadku wykazanie między nim a przychodem bezpośredniego związku. Należy zaznaczyć, że kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. Wobec powyższego, kosztami będą również koszty pośrednie związane z uzyskiwanymi przychodami, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

 

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

  - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

  - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

  - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

  - poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,

  - został właściwie udokumentowany,

  - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów. Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodów odnosi ewidentne korzyści albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodów.

Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność. Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków, których charakter budzi wątpliwości.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT:

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w związku z zawartą z Kontrahentem umową zarządzania procesem likwidacji szkody, jaka może wystąpić na użytkowanych przez Spółkę pojazdach, należne mu będzie wynagrodzenie określone jako opłata stała netto (stawka ryczałtowa związana z obsługą każdej szkody będzie taka sama, niezależnie od jej rodzaju bądź rozmiaru). Spółka będzie wówczas obowiązana do zapłaty tego wynagrodzenia Kontrahentowi na podstawie wystawionej faktury VAT. Wartość wskazywana w konkretnej fakturze będzie określana na podstawie ilości usuniętych szkód w danym okresie rozliczeniowym. Usługa nie będzie polegać na naprawie poszczególnych samochodów użytkowanych przez Spółkę, lecz na koordynacji i nadzorze nad procesem likwidacji szkód komunikacyjnych całej posiadanej przez Spółkę floty.

Mając powyższe na względzie, zauważyć należy, że art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT dotyczy poniesionych wydatków z tytułu kosztów używania samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej - jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika. Natomiast Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 2 odnoszą się do wypłaty wynagrodzenia na rzecz Kontrahenta za usługę zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami, nie zaś z wynagrodzeniem za naprawę szkody.

Zatem poniesiony przez Państwa koszt dotyczący ww. wynagrodzenia na rzecz Kontrahenta należy rozpatrywać nie jako koszt związany z eksploatacją samochodu, o którym mowa w ww. przepisie, ale jako koszt związany z zakupem usługi, która obejmuje zarządzanie likwidacją szkód powypadkowych i zarządzaniem naprawami. Oznacza to, że art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT nie znajdzie w Państwa sprawie zastosowania.

Tym samym, wypłata wynagrodzenia na rzecz Kontrahenta za usługę zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami realizuje w pełni cele wskazane w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Zatem będą Państwo mogli uznać ww. wynagrodzenie w 100% za koszt uzyskania przychodów.

Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy wyłącznie oceny stanowiska w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, natomiast w zakresie podatku od towarów i usług wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej stwierdzić należy, że została ona wydana w indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie wiąże organu w sprawie będącej przedmiotem Państwa wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

  - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.