Interpretacja 0111-KDIB1-1.4010.431.2025.3.MF

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe w zakresie pytania nr 1 i nieprawidłowe w zakresie pytania nr 2.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

19 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnili go Państwo 26 sierpnia 2025 r. oraz – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 września 2025 r. (data wpływu w tym samym dniu) oraz pismem z 24 września 2025 r. (data wpływu 26 września 2025 r.).

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

-   Zainteresowany będący stroną postępowania:

A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

Spółka komandytowa

(…)

 

 -   Zainteresowani niebędący stroną postępowania:

B Spółka z ograniczona odpowiedzialnością

Spółka komandytowa

(…)

Opis zdarzenia przyszłego

A sp. z o.o. sp.k. (dalej także: „Wnioskodawca” lub „Finansujący”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, podlegającym w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów, jak również czynnym podatnikiem podatku VAT.

Finansujący jest właścicielem nieruchomości gruntowej położonej w (…) („Nieruchomość”). Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawcę w (…) roku wraz z innymi działkami, z czego za Nieruchomość (działki gruntu na nią się składające) została zapłacona cena X („Cena”). Cena przekraczała próg dokumentacyjny wskazany w art. 11k ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT.

Nieruchomość gruntowa wraz z zabudowaniami (…) zostanie oddana do używania na podstawie umowy leasingu, w celu realizacji na Nieruchomości inwestycji polegającej na (…).

Istotne jest, że (…) znajdujące się na Nieruchomości zostaną wkomponowane w planowaną inwestycję, jednak umowa leasingu zostanie podpisana po to, aby korzystać z gruntu w taki sposób by zrealizować na nim cele inwestycyjne.

Przedmiotem umowy leasingu będzie więc grunt, na którym dopiero ma zostać wzniesiony kompleks zabudowań.

Korzystającym będzie B sp. z o.o. sp.k. – Zainteresowany niebędący stroną postępowania.

B sp. z o.o. sp.k. jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, oraz czynnym podatnikiem podatku VAT, (dalej: „Korzystający” lub „Leasingobiorca”).

Korzystający jest podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Realizacja inwestycji na Nieruchomości przez Korzystającego, będącą spółką powiązaną zapewni separację ryzyk, płynność finansową oraz umożliwi pozyskanie finansowania zgodnie z wymogami instytucji finansowych.

Wnioskodawca w ramach swojej działalności gospodarczej jako Finansujący odda Nieruchomość Korzystającemu do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a Korzystający zobowiąże się zapłacić w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej Cenie nabycia Nieruchomości.

W okresie trwania umowy leasingu Korzystający będzie ponosił znaczne nakłady finansowe związane z realizacją na leasingowej Nieruchomości inwestycji polegającej na wzniesieniu budynków oraz budowli. Wzniesione obiekty będą amortyzowana przez Korzystającego jako budynki i budowle wybudowana na cudzym gruncie (zgodnie z przepisami ustawy o CIT, w szczególności art. 16a ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT). Odpisów amortyzacyjnych od tych środków trwałych będzie więc dokonywał Korzystający.

Umowa leasingu będzie zawierała klauzulę o przeniesieniu własności rzeczy będącej przedmiotem leasingu na korzystającego po upływie okresu leasingu bez dodatkowego świadczenia – z chwilą zapłaty wszystkich należności oraz uregulowania zobowiązań wynikających z tytułu umowy leasingu, w tym zapłaty wszystkich rat leasingowych zgodnie z harmonogramem ich spłaty.

Po zakończeniu umowy leasingu Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało żadne inne wynagrodzenie wynikające z przeniesienia wraz z własnością Nieruchomości także budynków i budowli wzniesionych na gruncie przez Korzystającego. To Korzystający jest bowiem podmiotem, który poniesie wszystkie nakłady związane z ich wzniesieniem, jak również pomimo że w ujęciu prawnym, formalnie właścicielem zabudowań jest właściciel gruntu, to podatkowo Korzystający będzie podmiotem, który będzie użytkował je jak właściciel oraz będzie miał prawo do ich amortyzacji.

Planowana przez Wnioskodawcę forma umowy leasingu realizować będzie następujące założenia:

1)  Korzystający będzie płacił opłaty leasingowe, na które będzie się składała cześć kapitałowa (dotycząca spłaty wartości Nieruchomości) oraz część odsetkowa (dotycząca kosztów finansowania). Ostatnia opłata leasingowa będzie co do zasady wyższa od pozostałych (będzie ona stanowiła różnicę pomiędzy wartością rynkową Nieruchomości według stanu z daty podpisania umowy leasingu oraz Ceny jej nabycia przez Finansującego).

2)  Suma wszystkich opłat netto w części kapitałowej będzie odpowiadała co najmniej Cenie Nieruchomości (będzie od niej wyższa).

3)  Minimalnym czasem, na który zawierane będzie umowa będzie okres 5 lat.

4)  Uiszczenie wszystkich opłat wynikających z umowy leasingu, w tym ostatniej opłaty leasingowej, będzie warunkiem koniecznym przeniesienia własności Nieruchomości na Korzystającego.

5)  Przeniesienie własności będzie odbywało się w wykonaniu postanowień dotychczasowej umowy leasingu, bez dodatkowego osobnego wynagrodzenia z tego tytułu. Cała wartość przedmiotu leasingu zostanie w istocie spłacona przez Korzystającego w ramach opłat leasingowych (w tym końcowej opłaty leasingowej). Wysokość opłat oraz termin ich spłaty będzie określony szczegółowo w harmonogramie uzgodnionym przez strony, będącym załącznikiem do umowy leasingu.

6)  Odpisów amortyzacyjnych od wartości budynków i budowli wzniesionych w trakcie trwania umowy leasingu będzie dokonywał Korzystający.

W świetle tak przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca powziął wątpliwości w zakresie skutków podatkowych zawarcia opisanej umowy.

W uzupełnieniu ujętym w piśmie z 24 września 2025 r. odpowiadając na zadane pytanie wskazali Państwo:

1.    Czy suma ustalonych w umowie leasingu gruntu opłat odpowiada co najmniej wartości gruntów równej wydatkom na ich nabycie? Inny słowem, czy „Cena Nieruchomości”, o której mowa we wniosku to wartość gruntu, która równa jest wydatkom na ich nabycie?

Odpowiedź: Tak - suma ustalonych w umowie leasingu gruntu opłat odpowiada co najmniej wartości gruntów równej wydatkom na ich nabycie, a Cena Nieruchomości to wartość gruntu równa wydatkom na jego nabycie.

2.    Jaka jest wysokość ceny nabycia Nieruchomości?

Odpowiedź: Cena nabycia Nieruchomości wynosi w zaokrągleniu około (…) zł.

3.    Jaka jest wartość przedmiotu umowy leasingu (gruntu), z podziałem na część kapitałową oraz część odsetkową?

Odpowiedź: Wartość przedmiotu leasingu wyniesie około (…) zł – jest to wartość rynkowa gruntu. Cena nabycia Nieruchomości wynosi (…) zł, a różnica (w kwocie ok. (…) zł) będzie spłacona jako ostania rata rezydualna. Zapłacenie ostatniej raty będzie warunkiem przeniesienia własności Nieruchomości. Wskazane wartości nie zawierają odsetek, które będą płatne w przyszłości na bazie zmiennej stawki procentowej stąd niemożliwe jest ich dokładne określenie. Rata leasingowa będzie składała się z: (i) raty kapitałowej – wyliczonej jako iloraz Ceny Nieruchomości oraz ilości miesięcy w podstawowym okresie umowy leasingu, a w ostatnim miesiącu umowy także raty rezydualnej, oraz (ii) raty odsetkowej - określonego oprocentowania części kapitałowej, która zostanie wyliczona na warunkach rynkowych – w oparciu o wskaźnik np. WIBOR plus rynkową marżę. Wartość rat odsetkowych z pewnością nie przekroczy progu dokumentacyjnego dla transakcji finansowych równego 10 mln zł.

4.    Czy do Państwa oraz podmiotu powiązanego mają zastosowanie przesłanki wyłączenia obowiązku sporządzenia lokalnej dokumentacji, o których mowa w art. 11n ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jeśli tak to proszę wskazać, które wymienione w tym przepisie?

Odpowiedź: Zdaniem Wnioskodawcy zastosowanie znajdzie przesłanka wyłączenia obowiązku sporządzenia lokalnej dokumentacji wskazana w art. 11n ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT – w części spłaty Ceny nabycia Nieruchomości opłaty z tytułu umowy leasingu nie będą stanowiły trwale przychodu ani kosztu podatkowego. Niemniej ten aspekt jest aspektem oceny przepisów prawa podatkowego, którego Wnioskodawca oczekuje od tutejszego organu. W razie niemożliwości odpowiedzi na to pytanie prosimy o wydanie odpowiedzi na pozostałe pytania i pominięcie tego.

Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 24 września 2025 r.)

1.   Czy planowana umowa powinna zostać zakwalifikowana jako leasing gruntu w rozumieniu art. 17i ustawy o CIT, a tym samym:

-    do przychodów Finansującego oraz odpowiednio do kosztów Korzystającego nie powinno się zaliczać opłat ponoszonych w czasie jej obowiązywania, w tej części w której stanowią one spłatę Ceny Nieruchomości,

-    dopiero po zakończeniu umowy leasingu oraz przeniesieniu własności Nieruchomości na rzecz Korzystającego, po stronie Finansującego – zgodnie z art. 17g ust. 1 oraz art. 17i ust. 2 ustawy o CIT - może powstać przychód podatkowy, który będzie miał on prawo pomniejszyć o koszty podatkowe,

-    w pozostałym zakresie – w zakresie raty odsetkowej oraz innych kosztów umowy leasingu będą stanowiły przychód i koszt podatkowy na zasadach ogólnych?

2.   Czy w związku z zawarciem planowanej umowy leasingu gruntu nie powstanie obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji podatkowej cen transferowych w zakresie opłat w części kapitałowej, a obowiązek taki może powstać tylko w odniesieniu do części raty odsetkowej, jeśli przekroczone zostaną progi dokumentacyjne wskazane w art. 11k ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, jak również do umowy przenoszącej własność Nieruchomości?

Stanowisko Zainteresowanych w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 24 września 2025 r.)

1.   Zdaniem Wnioskodawcy planowana umowa powinna zostać zakwalifikowana jako leasing gruntu w rozumieniu art. 17i ustawy o CIT, a tym samym:

• do przychodów Finansującego oraz odpowiednio do kosztów Korzystającego nie powinno się zaliczać opłat ponoszonych w czasie jej obowiązywania, w tej części, w której stanowią one spłatę Ceny Nieruchomości,
• dopiero po zakończeniu umowy leasingu oraz przeniesieniu własności Nieruchomości na rzecz Korzystającego, po stronie Finansującego – zgodnie z art. 17g ust. 1 oraz art. 17i ust. 2 ustawy o CIT - może powstać przychód podatkowy, który będzie miał on prawo pomniejszyć o koszty podatkowe,
• w pozostałym zakresie – w zakresie raty odsetkowej, kosztów umowy leasingu będą stanowiły przychód i koszt podatkowy na zasadach ogólnych.

2.   Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z zawarciem planowanej umowy leasingu gruntu nie powstanie obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji podatkowej cen transferowych w zakresie opłat w części kapitałowej, a obowiązek taki może powstać tylko w odniesieniu do części raty odsetkowej, jeśli przekroczone zostaną progi dokumentacyjne wskazane w art. 11k ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, jak również do umowy przenoszącej własność Nieruchomości.

UZASADNIENIE

Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 1

Zdaniem Wnioskodawcy opisana umowa stanowi leasing gruntu w rozumieniu art. 17i ustawy o CIT, a tym samym podatkowy sposób kwalifikacji opłat leasingowych wynika wprost z brzmienia ww. przepisu.

Na wstępie należy zauważyć, że jak stanowi art. 17a pkt 1 ustawy o CIT, przez umowę leasingu należy rozumieć umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów.

Planowana umowa spełnia kryteria uznania jej za umowę leasingu w rozumieniu przepisów prawa podatkowego, ponieważ:

1)  strony podpiszą umowę leasingu nazwaną w kodeksie cywilnym, na mocy, której Finansujący odda przedmiot leasingu do odpłatnego używania w zamian za wynagrodzenie – opłaty leasingowe, których wysokość zostanie ustalona w umowie oraz załącznikami do tej umowy (harmonogramie płatności).

2)  przedmiotem leasingu będzie grunt.

Przepisy prawa podatkowego dzielą umowy leasingu na dwie kategorie: leasing operacyjny oraz leasing finansowy.

W myśl art. 17f ust. 1 ustawy o CIT, poprzez leasing finansowy rozumieć należy umowę zawartą na czas oznaczony, w ramach której suma ustalonych opłat leasingowych pomniejszona o należny VAT odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Jednocześnie umowa powinna zawierać postanowienie, że finansujący rezygnuje z dokonywania odpisów amortyzacyjnych, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, albo że odpisów amortyzacyjnych w podstawowym okresie umowy leasingu dokonuje korzystający w innym wypadku.

Natomiast leasingiem operacyjnym jest w myśl art. 17b ust. 1 ustawy o CIT umowa zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40 % normatywnego okresu amortyzacji, której przedmiotem powinny być podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne. Alternatywnie może być ona zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości. Suma ustalonych w niej opłat pomniejszona o należny VAT ma odpowiadać co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Zaznaczyć należy także, iż w odniesieniu do gruntów art. 17i ustawy o CIT stanowi że, są one specyficznym rodzajem środków trwałych z uwagi na fakt, iż nie podlegają amortyzacji. Dlatego w stosunku do gruntów oraz prawa użytkowania wieczystego gruntów nie można wyznaczyć normatywnego okresu amortyzacji, o którym jest mowa w art. 17a pkt 4 ustawy o CIT. Nie istnieje zatem czynnik charakterystyczny dla zakwalifikowania danej umowy leasingu do kategorii umów leasingu operacyjnego.

W przypadku obu rodzajów leasingu wyodrębnianych na gruncie prawa podatkowego, definicja zarówno umowy leasingu operacyjnego, jak i finansowego nie odnosi się do sposobu przeniesienia własności na korzystającego po zakończeniu takiego stosunku prawnego. W tym miejscu, należy zatem stwierdzić, że kwalifikacja danej umowy pod kątem przyporządkowania jej do którejś z ww. kategorii będzie więc analogiczna zarówno w przypadku, gdy umowa leasingu przewiduje, że po jej zakończeniu własność przedmiotu leasingu zostanie przeniesiona na korzystającego na podstawie umowy sprzedaży, jak i na podstawie innej umowy (np.: umowy rozporządzającej niestanowiącej umowy sprzedaży, zobowiązanie do zawarcia której wynika z pierwotnej umowy leasingu).

W związku z tym, że przedmiotem umowy leasingu będzie grunt w sprawie zastosowanie znajdzie art. 17i ustawy o CIT, będący przepisem szczególnym w odniesieniu do regulacji w zakresie tzw. leasingu operacyjnego i finansowego.

Stosownie do art. 17i ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli przedmiotem umowy leasingu zawartej na czas oznaczony są grunty, a suma ustalonych w niej opłat odpowiada co najmniej wartości gruntów równej wydatkom na ich nabycie - do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego nie zalicza się opłat ustalonych w tej umowie, ponoszonych przez korzystającego w podstawowym okresie tej umowy z tytułu używania przedmiotu umowy, w części stanowiącej spłatę tej wartości.

Jednocześnie w myśl art. 17a pkt 2 ustawy o CIT ilekroć w rozdziale jest mowa o podstawowym okresie umowy leasingu - rozumie się przez to czas oznaczony, na jaki została zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na który może być przedłużona lub skrócona; w przypadku zmiany strony lub stron tej umowy podstawowy okres umowy uważa się za zachowany, jeżeli inne postanowienia umowy nie uległy zmianie.

Podsumowując powyższe, stwierdzić należy zatem, że w związku z zawarciem planowanego leasingu gruntu w okresie oznaczonym na jaki zawarta została umowa leasingu – co najmniej 5 lat, do przychodów Finansującego, ani do kosztów Korzystającego nie należy zaliczać opłat leasingowych w części stanowiącej spłatę wydatków poniesionych przez Finansującego na zakup gruntu (będzie to Cena Nieruchomości).

Dopiero po zakończeniu umowy leasingu oraz przeniesieniu własności Nieruchomości na rzecz Korzystającego, po stronie Finansującego może powstać przychód podatkowy, który będzie miał on prawo pomniejszyć o koszty podatkowe – zgodnie z treścią art. 17i ust. 2, który odsyła do odpowiedniego stosowania art. 17g ust. 1 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 17i ust. 2 ustawy o CIT jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego lub osobę trzecią własność gruntów lub prawo wieczystego użytkowania gruntów będących przedmiotem tej umowy, albo oddaje je korzystającemu do dalszego używania, do ustalenia przychodów i kosztów uzyskania przychodów stron umowy przepisy art. 17g i art. 17h stosuje się odpowiednio.

Skutki podatkowe związane z przeniesieniem własności Nieruchomości powstają na gruncie podatku CIT dopiero jeśli podpisana zostanie umowa przenosząca jej własność – wtedy w myśl art. 17g ust. 1 ustawy o CIT Finansujący będzie musiał rozpoznać skutki przeniesienia własności Nieruchomości.

Zgodnie z art. 17g ust. 1 ustawy o CIT jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 17f ust. 1, i po upływie podstawowego okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego własność środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych będących przedmiotem tej umowy:

1)  przychodem ze sprzedaży środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży, także wtedy, gdy odbiega ona znacznie od ich wartości rynkowej;

2)  do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków poniesionych przez finansującego na nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych stanowiących przedmiot umowy leasingu; kosztem są jednak te wydatki pomniejszone o spłatę wartości początkowej, o której mowa w art. 17a pkt 7.

W związku z tym dopiero z chwilą przeniesienia własności gruntu po zakończeniu umowy leasingu Finansujący będzie zobligowany do rozpoznania przychodu w wysokości ceny nabycia gruntu, określonej w umowie sprzedaży. W tym zakresie nie stosuje się przepisów dotyczących szacowania wartości rynkowej zbywanej rzeczy lub prawa – wynika to wprost z charakteru umowy leasingu oraz wyraźnego brzmienia art. 17g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Przychodem w takiej sytuacji będzie więc cena po jakiej nabyta zostanie Nieruchomość, a nie jej wartość rynkowa z daty nabycia. Analogicznie także kosztem Finansującego będą wydatki na nabycie Nieruchomości tylko w takiej części, w której byłyby one wyższe niż dokonana już w trakcie trwania umowy spłata ceny nabycia Nieruchomości.

Natomiast tak długo jak będzie trwał podstawowy okres umowy leasingu, a Finansujący będzie otrzymywał opłaty leasingowe – opłaty te będą neutralne na gruncie podatku CIT w części w jakiej stanowić będą spłatę Ceny Nieruchomości.

W pozostałym zakresie – w zakresie raty odsetkowej oraz innych kosztów umowy leasingu będą stanowiły przychód i koszt podatkowy na zasadach ogólnych.

Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 2

W niniejszej sprawie dojdzie do zawarcia transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT (Kwestia ta jako element opisu zdarzenia przyszłego/stanu faktycznego, nie będzie zatem przedmiotem dalszych rozważań).

Zgodnie z art. 11k ust. 1 ustawy o CIT podmioty powiązane są obowiązane do sporządzania w postaci elektronicznej lokalnej dokumentacji cen transferowych za rok podatkowy, w terminie do końca dziesiątego miesiąca po zakończeniu roku podatkowego, w celu wykazania, że ceny transferowe zostały ustalone na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.

W myśl art. 11k ust. 2 ustawy o CIT, lokalna dokumentacja cen transferowych jest sporządzana dla transakcji kontrolowanej o charakterze jednorodnym, której wartość przekracza w roku podatkowym następujące progi dokumentacyjne:

1)    10 000 000 zł - w przypadku transakcji towarowej;

2)    10 000 000 zł - w przypadku transakcji finansowej;

3)    2 000 000 zł - w przypadku transakcji usługowej;

4)    2 000 000 zł - w przypadku innej transakcji niż określona w pkt 1-3.

Stosownie do art. 11k ust. 3 ustawy o CIT, progi dokumentacyjne są ustalane odrębnie dla:

1)    każdej transakcji kontrolowanej o charakterze jednorodnym niezależnie od przyporządkowania transakcji kontrolowanej do transakcji towarowych, finansowych, usługowych albo innych transakcji;

2)    strony kosztowej i przychodowej.

Artykuł 11k ust. 4 ww. ustawy stanowi natomiast, że wartość transakcji kontrolowanej o charakterze jednorodnym, o której mowa w ust. 2-3, jest ustalana bez względu na liczbę dokumentów księgowych, dokonanych lub otrzymanych płatności oraz podmiotów powiązanych, z którymi zawierana jest transakcja kontrolowana.

Jak wynika z powyższego progi ustalone są odrębnie dla każdego zbioru pojedynczych transakcji kontrolowanych o charakterze jednorodnym - co oznacza, że wartości pojedynczych transakcji kontrolowanych o jednorodnym charakterze na potrzeby określenia obowiązku sporządzania dokumentacji cen transferowych sumuje się i następnie określa się, do której z kategorii transakcji wskazanych w art. 11k ust. 2 ustawy o CIT można zakwalifikować transakcje jednorodne. Po wybraniu kategorii transakcji zsumowaną wartość pojedynczych transakcji kontrolowanych o jednorodnym charakterze odnosi się do progu przewidzianego dla danej kategorii transakcji.

Pojęcie „transakcja kontrolowana” nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy o CIT. Jednocześnie ustawa nie zawiera definicji pojęcia „transakcja”. Definicji takiej nie zawierają także przepisy prawa cywilnego, zatem należy stwierdzić, iż pojęcie to nie posiada definicji legalnej. W tym stanie rzeczy, zgodnie z powszechnie przyjętą dyrektywą wykładni językowej, pojęciom użytym w przepisach, a nie posiadającym definicji legalnej, należy przypisać znaczenie, jakie to pojęcie ma w naturalnym języku potocznym. Stąd, zasadne jest odwołanie się do słownikowej definicji tych pojęć (tu: wyrok NSA z 30 września 2015 r., sygn. akt II FSK 3137/14).

Z uwagi na specyfikę przepisów w zakresie cen transferowych opisaną umowę należy oceniać na 3 płaszczyznach:

1)    Transakcję leasingu gruntu – w zakresie zawarcia umowy i wynikającego z tego tytułu obowiązku zapłaty rat kapitałowych – rat stanowiących spłatę wartości Nieruchomości, w tym w części stanowiącej Cenę;

2)    Transakcję finansową – w zakresie obowiązku zapłaty rat odsetkowych;

3)    Transakcję towarową – w zakresie, w jakim po zakończeniu umowy leasingu Finansujący przeniesie na podstawie umowy rozporządzającej własność Nieruchomości, jeśli spełnione zostaną przesłanki wskazane w umowie. Jednym w tych warunków jest zapłata ostatniej raty, która będzie stanowiła w praktyce różnicę pomiędzy Ceną a wartością rynkową Nieruchomości z daty zawarcia umowy leasingu.

Zdaniem Wnioskodawcy – w pierwszej płaszczyźnie - umowa leasingu gruntu nie jest transakcją towarową, finansową, czy też usługową, stąd należy stwierdzić, że stanowi transakcję inną określoną w art. 11k ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT, dla której próg dokumentacyjny wynosi 2 000 000 zł.

Samo zawarcie umowy leasingu gruntu nie skutkuje bowiem przeniesieniem jego własności (wyklucza to uznanie za transakcję towarową), nie jest to także transakcja finansowa, pomimo elementu spłaty części odsetkowej raty, nie ma ona charakteru tylko finansowania dłużnego w celu pozyskania środków, jak również nie jest to transakcja usługowa – jest to inny rodzaj transakcji polegający na udostępnieniu rzeczy za wynagrodzeniem wraz z prawem do jej używania oraz pobierania pożytków.

Zatem progiem dokumentacyjnym dla umowy leasingu gruntu powinna być wartość właściwa dla innych transakcji wskazanych w art. 11k ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT, tj. 2 000 000 zł.

Jednocześnie wartość tę należy odnieść do wartości właściwej dla tej transakcji leasingu gruntu, a więc do Ceny nabycia Nieruchomości. W sprawie Cena ta przekraczała wskazany próg dokumentacyjny 2 000 000 zł.

Jednak zdaniem Wnioskodawcy w sprawie znajdzie zastosowanie wyłączenie wskazane w art. 11n pkt 3 ustawy o CIT, a tym samym do transakcji leasingu gruntu nie powstanie obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych.

W myśl ww. przepisu obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych, o którym mowa w art. 11k ust. 1, nie ma zastosowania do transakcji kontrolowanych, których wartość w całości trwale nie stanowi przychodu albo kosztu uzyskania przychodu, z wyłączeniem transakcji finansowych, transakcji kapitałowych oraz transakcji dotyczących inwestycji, środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Jak już wskazano na podstawie art. 17i ust. 1 ustawy o CIT, w przypadku umowy leasingu gruntu opłaty z tytułu tej umowy nie stanowią po stronie Finansującego przychów, a po stronie Korzystającego kosztów podatkowych właśnie do wysokości wydatków poniesionych przez Finansującego na nabycie gruntu. Jednocześnie jak już wskazano, umowa leasingu gruntu sama z mocy prawa nie wywiera skutków przeniesienia własności gruntu, a więc nie może być uznana za transakcję dotycząca środka trwałego.

W związku z tym w przypadku transakcji leasingu gruntu wartość transakcji w całości trwale nie stanowi przychodów ani kosztów podatkowych.

W zakresie rat odsetkowych transakcja powinna natomiast być traktowana jako transakcja finansowa, a tym samym należy do niej stosować próg dokumentacyjny właściwy dla takich transakcji – a więc próg wskazany w art. 11k ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT (10 000 000 zł) liczony jako wartość roczna rat w części odsetkowej. Dopiero po przekroczeniu ww. progu dla transakcji powstanie obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych.

Natomiast obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji powstanie tylko w sytuacji przeniesienia własności gruntu na podstawie umowy rozporządzającej – wtedy to zgodnie z przepisami ustawy o CIT po stronie Finansującego może powstać przychód podatkowy, jak również koszt podatkowy. To dopiero w tym momencie – podpisania umowy rozporządzającej może powstać obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych – jako transakcji towarowej skutkującej przeniesieniem prawa własności Nieruchomości. Jednak jest to odrębna transakcja na gruncie przepisów ustawy o CIT – zastosowanie do niej mają bowiem progi dokumentacyjne wskazane w art. 11k ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, zatem dopiero po przekroczeniu progu ceny sprzedaży (rozumianej jako sumę wszystkich opłat dotyczących spłaty wartości Nieruchomości) w wysokości (…) zł powstaje obowiązek sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych.

Zatem tak długo jak umowa leasingu będzie trwała w swoim podstawowym okresie obowiązywania w odniesieniu do opłat w części kapitałowej nie powstanie obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych. W tym zakresie nie powstanie także obowiązek informacyjny wskazany w art. 11t ust. 1 ustawy o CIT – transakcje, co do których nie powstaje obowiązek sporządzenia z uwagi na przesłankę wskazaną w art. 11n pkt 3 ww. ustawy nie zostały wymienione jako takie, których realizacja skutkuje powstaniem obowiązków informacyjnych.

Zgodnie z art. 11t ustawy o CIT podmioty powiązane: 

1)    obowiązane do sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych - w zakresie transakcji objętych tym obowiązkiem lub

2)    realizujące transakcje kontrolowane określone w art. 11n pkt 1-2 lub 10-12

-    składają naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu dla podatnika, w terminie do końca jedenastego miesiąca po zakończeniu roku podatkowego, informację o cenach transferowych za rok podatkowy, sporządzoną według wzoru dokumentu elektronicznego zamieszczonego w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Zatem jeśli podmiot dokonuje transakcji wskazanych w art. 11n pkt 3 ustawy o CIT to nie ciążą na nim obowiązki informacyjne wskazane w art. 11t ust. 1 tej ustawy.

Dopiero po zakończeniu umowy leasingu i zawarcia umowy przenoszącej własność Nieruchomości może powstać obowiązek sporządzania takiej dokumentacji – w takiej sytuacji może bowiem powstać po stronie Finansującego przychód i koszt podatkowy.

Natomiast w zakresie części opłat dotyczących rat odsetkowych transakcja powinna być traktowana jako finansowa – obowiązek sporządzenia dokumentacji powstanie więc tylko jeśli zostałby przekroczony próg 10 000 000 zł rat w ciągu roku.

Wnioskodawca wnosi zatem o uznanie jego stanowiska za prawidłowe w całości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w zakresie pytania nr 1 oraz nieprawidłowe w zakresie pytania nr 2.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania postawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i Państwa własnego stanowiska w sprawie, nie objęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

W rozdziale 4a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) zawarto regulacje dotyczące opodatkowania stron umowy leasingu.

Zgodnie z art. 17a pkt 1 ustawy o CIT:

Na podstawie art. 709¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm., dalej „KC”):

W myśl art. 17b ust. 1 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 17f ust. 1 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 17f ust. 2 ustawy o CIT:

W odrębny sposób uregulowano leasing gruntów i prawa wieczystego użytkowania gruntów. Na podstawie art. 17i ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

W myśl art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o CIT:

Jak wynika z treści wniosku, przedmiotem umowy leasingu będzie grunt, na którym ma zostać wzniesiony kompleks zabudowań. Korzystający jest podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Realizacja inwestycji na Nieruchomości przez Korzystającego, będącego spółką powiązaną zapewni separację ryzyk, płynność finansową oraz umożliwi pozyskanie finansowania zgodnie z wymogami instytucji finansowych.

Wnioskodawca w ramach swojej działalności gospodarczej jako Finansujący odda Nieruchomość Korzystającemu do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a Korzystający zobowiąże się zapłacić w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej Cenie nabycia Nieruchomości. W okresie trwania umowy leasingu Korzystający będzie ponosił znaczne nakłady finansowe związane z realizacją na leasingowej Nieruchomości inwestycji polegającej na wzniesieniu budynków oraz budowli. Wzniesione obiekty będą amortyzowane przez Korzystającego jako budynki i budowle wybudowana na cudzym gruncie (zgodnie z przepisami ustawy o CIT, w szczególności art. 16a ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT). Odpisów amortyzacyjnych od tych środków trwałych będzie więc dokonywał Korzystający.

Umowa leasingu będzie zawierała klauzulę o przeniesieniu własności rzeczy będącej przedmiotem leasingu na korzystającego po upływie okresu leasingu bez dodatkowego świadczenia – z chwilą zapłaty wszystkich należności oraz uregulowania zobowiązań wynikających z tytułu umowy leasingu, w tym zapłaty wszystkich rat leasingowych zgodnie z harmonogramem ich spłaty.

Po zakończeniu umowy leasingu Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało żadne inne wynagrodzenie wynikające z przeniesienia wraz z własnością Nieruchomości także budynków i budowli wzniesionych na gruncie przez Korzystającego. To Korzystający jest bowiem podmiotem, który poniesie wszystkie nakłady związane z ich wzniesieniem, jak również pomimo że w ujęciu prawnym, formalnie właścicielem zabudowań jest właściciel gruntu, to podatkowo Korzystający będzie podmiotem, który będzie użytkował je jak właściciel oraz będzie miał prawo do ich amortyzacji.

Planowana przez Wnioskodawcę forma umowy leasingu realizować będzie następujące założenia:

1)  Korzystający będzie płacił opłaty leasingowe, na które będzie się składała część kapitałowa (dotycząca spłaty wartości Nieruchomości) oraz część odsetkowa (dotycząca kosztów finansowania). Ostatnia opłata leasingowa będzie co do zasady wyższa od pozostałych (będzie ona stanowiła różnicę pomiędzy wartością rynkową Nieruchomości według stanu z daty podpisania umowy leasingu oraz Ceny jej nabycia przez Finansującego).

2)  Suma wszystkich opłat netto w części kapitałowej będzie odpowiadała co najmniej Cenie Nieruchomości (będzie od niej wyższa).

3)  Minimalnym czasem, na który zawierane będzie umowa będzie okres 5 lat.

4)  Uiszczenie wszystkich opłat wynikających z umowy leasingu, w tym ostatniej opłaty leasingowej, będzie warunkiem koniecznym przeniesienia własności Nieruchomości na Korzystającego.

5)  Przeniesienie własności będzie odbywało się w wykonaniu postanowień dotychczasowej umowy leasingu, bez dodatkowego osobnego wynagrodzenia z tego tytułu. Cała wartość przedmiotu leasingu zostanie w istocie spłacona przez Korzystającego w ramach opłat leasingowych (w tym końcowej opłaty leasingowej). Wysokość opłat oraz termin ich spłaty będzie określony szczegółowo w harmonogramie uzgodnionym przez strony, będącym załącznikiem do umowy leasingu.

6)  Odpisów amortyzacyjnych od wartości budynków i budowli wzniesionych w trakcie trwania umowy leasingu będzie dokonywał Korzystający.

Ponadto z uzupełnienia wniosku wynika, iż suma ustalonych w umowie leasingu gruntu opłat odpowiada co najmniej wartości gruntów równej wydatkom na ich nabycie, a Cena Nieruchomości to wartość gruntu równa wydatkom na jego nabycie.

Natomiast w myśl art. 17l ustawy o CIT, zgodnie:

Zatem skoro umowa została zawarta na czas oznaczony, jej przedmiotem jest grunt oraz suma ustalonych w umowie opłat za leasing gruntu odpowiada co najmniej wartości gruntów równej wydatkom na ich nabycie, to zgodzić się należy z Państwa stanowiskiem, iż planowana umowa powinna zostać zakwalifikowana jako leasing gruntu w rozumieniu art. 17i ustawy o CIT.

Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości, w zakresie ustalenia, czy do przychodów Finansującego oraz odpowiednio do kosztów Korzystającego nie powinno się zaliczać opłat ponoszonych w czasie jej obowiązywania, w tej części w której stanowią one spłatę Ceny Nieruchomości, wskazać należy, iż z art. 17i ust. 1 ustawy o CIT, jednoznacznie wynika, że jeżeli przedmiotem umowy leasingu zawartej na czas oznaczony są grunty, a suma ustalonych w niej opłat odpowiada co najmniej wartości gruntów równej wydatkom na ich nabycie - do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego nie zalicza się opłat ustalonych w tej umowie, ponoszonych przez korzystającego w podstawowym okresie tej umowy z  tytułu używania przedmiotu umowy, w części stanowiącej spłatę tej wartości.

Zatem, zgodzić się należy z Państwem, iż w związku z zawarciem planowanego leasingu gruntu w okresie oznaczonym na jaki zawarta została umowa leasingu – co najmniej 5 lat, do przychodów Finansującego, ani go kosztów Korzystającego nie należy zaliczać opłat leasingowych w części stanowiącej spłatę wydatków poniesionych przez Finansującego na zakup gruntu (będzie to Cena Nieruchomości). Dopiero po zakończeniu umowy leasingu oraz przeniesieniu własności Nieruchomości na rzecz Korzystającego, po stronie Finansującego może powstać przychód podatkowy, który będzie miał on prawo pomniejszyć o koszty podatkowe – zgodnie z treścią art. 17i ust. 2 ustawy o CIT, który odsyła do odpowiedniego stosowania art. 17g ust. 1 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 17i ust. 2 ustawy o CIT jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego lub osobę trzecią własność gruntów lub prawo wieczystego użytkowania gruntów będących przedmiotem tej umowy, albo oddaje je korzystającemu do dalszego używania, do ustalenia przychodów i kosztów uzyskania przychodów stron umowy przepisy art. 17g i art. 17h stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 17g ww. ustawy:

Na podstawie art. 17h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Podsumowując, dopiero z chwilą przeniesienia własności gruntu po zakończeniu umowy leasingu po stronie Finansującego może powstać przychód, który będzie miał prawo pomniejszyć o koszty podatkowe zgodnie z art. 17i ust. 2 w zw. z art. 17g ust. 1 ustawy o CIT.

Natomiast tak długo jak będzie trwał podstawy okres umowy leasingu, a Finansujący będzie otrzymywał opłaty leasingowe – opłaty te będą neutralne na gruncie podatku CIT w części w jakiej stanowić będą spłatę Ceny Nieruchomości.

W pozostałym zakresie – w zakresie raty odsetkowej oraz innych kosztów umowy leasingu będą stanowiły przychód i koszt podatkowy na zasadach ogólnych.

Zatem Państwa stanowisko dotyczące pytania nr 1, tj. ustalenia, czy planowana umowa powinna zostać zakwalifikowana jako leasing gruntu w rozumieniu art. 17i ustawy o CIT, a tym samym:

-    do przychodów Finansującego oraz odpowiednio do kosztów Korzystającego nie powinno się zaliczać opłat ponoszonych w czasie jej obowiązywania, w tej części w której stanowią one spłatę Ceny Nieruchomości,

-    dopiero po zakończeniu umowy leasingu oraz przeniesieniu własności Nieruchomości na rzecz Korzystającego, po stronie Finansującego – zgodnie z art. 17g ust. 1 oraz art. 17i ust. 2 ustawy o CIT - może powstać przychód podatkowy, który będzie miał on prawo pomniejszyć o koszty podatkowe,

-    w pozostałym zakresie - w zakresie raty odsetkowej oraz innych kosztów umowy leasingu będą stanowiły przychód i koszt podatkowy na zasadach ogólnych

jest prawidłowe.

Odnosząc się do kolejnej Państwa wątpliwości, dotyczącej ustalenia, czy w związku z zawarciem planowanej umowy leasingu gruntu nie powstanie obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji podatkowej cen transferowych w zakresie opłat w części kapitałowej, a obowiązek taki może powstać tylko w odniesieniu do części raty odsetkowej, jeśli przekroczone zostaną progi dokumentacyjne wskazane w art. 11k ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, jak również do umowy przenoszącej własność Nieruchomości wskazać należy, iż zgodnie z art. 11k ust. 1 ustawy o CIT:

Lokalna dokumentacja cen transferowych sporządzana jest dla transakcji kontrolowanej o charakterze jednorodnym, której wartość przekroczyła progi wskazane w ustawie o CIT.

Transakcja kontrolowana to, zgodnie z definicją przedstawioną w art. 11a ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT, identyfikowane na podstawie rzeczywistych zachowań stron działania o charakterze gospodarczym, w tym przypisywanie dochodów do zagranicznego zakładu, których warunki zostały ustalone lub narzucone w wyniku powiązań.

Jak wynika z art. 11k ust. 2 ustawy o CIT:

W myśl art. 11k ust. 3 ustawy o CIT:

Dla każdej transakcji kontrolowanej o charakterze jednorodnym progi dokumentacyjne ustalane są odrębnie, niezależnie od przyporządkowania transakcji kontrolowanej do transakcji towarowych, finansowych, usługowych albo innych transakcji oraz do strony kosztowej i przychodowej.

Odnosząc się do oceny Państwa stanowiska objętego pytaniem nr 2, wskazać należy, że w zakresie określenia właściwego progu dokumentacyjnego dotyczącego obowiązku sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych, w przypadku umowy leasingu gruntu, zauważyć należy, że w celu określenia, jaka wartość takiej transakcji kontrolowanej powoduje powstanie obowiązku sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych (poprzez przekroczenie jednego z progów wskazanych w art. 11k ust. 2 ustawy o CIT), należy odnieść się do progu 2 mln zł, wskazanego w pkt 4 regulacji. Transakcja kontrolowana, obejmująca m.in. zawarcie umowy leasingu gruntu, nie spełnia bowiem warunków uznania jej za transakcję towarową, finansową ani usługową.

Zawarcie umowy leasingu gruntu nie skutkuje bowiem przeniesieniem własności gruntu, tym samym nie można uznać ją za transakcję towarową, nie jest to także transakcja finansowa, pomimo elementu spłaty części odsetkowej raty, jak również nie jest to transakcja usługowa. Będzie to inny rodzaj transakcji polegający na udostępnieniu rzeczy za wynagrodzeniem wraz z prawem do jej używania oraz pobierania pożytków.

Nie należy zatem ww. umowy leasingu oceniać na trzech płaszczyznach tj.:

1)    Transakcję leasingu gruntu – w zakresie zawarcia umowy i wynikającego z tego tytułu obowiązku zapłaty rat kapitałowych – rat stanowiących spłatę wartości Nieruchomości, w tym w części stanowiącej Cenę ;

2)    Transakcję finansową – w zakresie obowiązku zapłaty rat odsetkowych;

3)    Transakcję towarową – w zakresie, w jakim po zakończeniu umowy leasingu Finansujący przeniesie na podstawie umowy rozporządzającej własność Nieruchomości, jeśli spełnione zostaną przesłanki wskazane w umowie. Jednym w tych warunków jest zapłata ostatniej raty, która będzie stanowiła w praktyce różnicę pomiędzy Ceną a wartością rynkową Nieruchomości z daty zawarcia umowy leasingu.

W związku z powyższym, opisaną we wniosku umowę leasingu nieruchomości należy traktować jako jedną transakcję. Nie znajduje uzasadnienia dzielenie umowy leasingu na poszczególne jej składowe i przypisywanie im odrębnych limitów progów dokumentacyjnych określonych w art. 11k ust. 2 ustawy CIT, w tym określanie odrębnych warunków dla wyłączenia z obowiązku dokumentacyjnego. Działanie takie nie znajduje uzasadnienia w treści ustawy CIT, ponadto jawi się jako zabieg sztuczny, niemający odzwierciedlenia w ekonomicznych aspektach takiej umowy, zawieranej w istocie jako pojedyncza umowa, spełniająca określone warunki i w której jedynie wartość poszczególnych np. miesięcznych opłat/rat składa się z różnych umownych elementów.

Powyższą kwalifikację potwierdza treść Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie informacji o cenach transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 459). W Tabeli 7 powołanego rozporządzenia leasing nieruchomości został całościowo zakwalifikowany jako transakcja dotycząca aktywów (kod 1306, 2306).

Zatem, transakcja polegająca na zawarciu umowy leasingu gruntu, o której mowa we wniosku powinna być traktowana jako jedna transakcja o charakterze innym niż transakcja towarowa, usługowa lub finansowa o której mowa w art. 11k ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT, dla której próg dokumentacyjny wynosi 2.000.000 zł.

Tym samym, Państwa stanowisko sprowadzające się do określenia właściwego progu dokumentacyjnego dotyczącego obowiązku sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych, w przypadku umowy leasingu gruntu oceniane na trzech płaszczyznach, należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się do kolejnej z Państwa wątpliwości dot. ustalenia, czy do transakcji kontrolowanej wynikającej z umowy leasingu gruntu, może znaleźć zastosowanie zwolnienie z obowiązku sporządzenia dokumentacji cen transferowych, o którym mowa w art. 11n pkt 3 ustawy o CIT, wskazać należy, iż zgodnie z ww. artykułem:

Biorąc pod uwagę powyższe, wskazać należy, iż w zakresie opisanej we wniosku transakcji umowy leasingu gruntu nie jest spełniony podstawowy warunek stosowania ww. wyłączenia, tj. transakcja taka nie może być postrzegana jako w całości trwale nie stanowiąca przychodu albo kosztu uzyskania przychodu.

Zgodnie z art. 17i ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli przedmiotem umowy leasingu zawartej na czas oznaczony są grunty lub prawo wieczystego użytkowania gruntów, a suma ustalonych w niej opłat odpowiada co najmniej wartości gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów równej wydatkom na ich nabycie - do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego nie zalicza się jedynie opłat ustalonych w tej umowie, ponoszonych przez korzystającego w podstawowym okresie tej umowy z tytułu używania przedmiotu umowy, w części stanowiącej spłatę tej wartości.

Zatem opłaty w pozostałym zakresie np. określonych umownie odsetek, spłaty wartości gruntu ponad cenę jego nabycia nie podlegają ww. ograniczeniu.

W tych okolicznościach analiza przepisu art. 11n pkt 3 ustawy o CIT pod kątem stosowania wyłączenia dla transakcji finansowych, transakcji kapitałowych oraz transakcji dotyczących inwestycji, środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, jest zbędna.

Tym samym, skoro wartość ww. Transakcji (zawarcia umowy leasingu gruntu) przekracza próg dokumentacyjny wskazany w art. 11k ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT oraz w sprawie nie znajdzie zastosowanie wyłączenie wskazane w art. 11n pkt 3 ustawy o CIT, to będziecie Państwo zobowiązani do sporządzenia lokalnej dokumentacji podatkowej cen transferowych, w odniesieniu do tej Transakcji.

Reasumując, Państwo stanowisko dot. pytania nr 2, sprowadzające się do twierdzenia, iż w związku z zawarciem planowanej umowy leasingu gruntu nie powstanie obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji podatkowej cen transferowych w zakresie opłat w części kapitałowej, a obowiązek taki może powstać tylko w odniesieniu do części raty odsetkowej, jeśli przekroczone zostaną progi dokumentacyjne wskazane w art. 11k ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, jak również do umowy przenoszącej własność Nieruchomości, jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…) Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.