Interpretacja 0111-KDIB1-1.4010.555.2021.9.KM

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

1.  ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 3 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 października 2025 r. sygn. akt II FSK 110/23 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 12 lipca 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 382/22; i

2.  stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych, w zakresie ustalenia czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym:

-    Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoznania poniesionych wydatków z tytułu używania pojazdów samochodowych przypisanych do grupy „Poolcar” (np. wydatki na paliwo, materiały eksploatacyjne, przeglądy, naprawy czy też części zamienne) jako koszt uzyskania przychodów w pełnej wysokości – jest prawidłowe;

-    Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoznania poniesionych wydatków z tytułu używania pojazdów samochodowych przypisanych do grupy „Brygadówki 7 os.” i Transportowe 8-9 os.” (np. wydatki na paliwo, materiały eksploatacyjne, przeglądy, naprawy czy też części zamienne) jako koszt uzyskania przychodów w pełnej wysokości – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 listopada 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X. S.A. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest:

-    czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.; dalej: „ustawa o VAT”) oraz

-    podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”).

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w branży budowlanej realizując projekty budowlane na terytorium całej Polski. Głównym obszarem działalności Wnioskodawcy jest (…). Spółka realizuje również swoją działalność w (…).

Charakter działalności Spółki powoduje, że posiada ona place budowy zlokalizowane na terenie całej Polski. W przeważającej większości place budowy na których Spółka realizuje projekty budowlane są zlokalizowane na obrzeżach miast lub w miejscach, do których dotarcie środkami komunikacji innymi niż samochód jest utrudnione bądź niemożliwe.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka wykorzystuje pojazdy samochodowe będące jej własnością oraz takie, które użytkuje na podstawie umów leasingu albo najmu długoterminowego (dalej: „flota samochodowa” lub „samochody flotowe”). W związku z tym Spółka ponosi np. koszty zakupu, leasingu, najmu tych pojazdów, koszty związane z ich eksploatacją (przeglądy, naprawy czy też części zamienne), a także koszty paliw silnikowych wykorzystywanych do napędów tych pojazdów.

Aktualnie w Spółce obowiązuje tzw. Polityka flotowa, która określa zasady dotyczące zarządzania samochodami służbowymi, a także m.in. określa zasady powierzania i korzystania z pojazdów przez Pracowników. Polityka flotowa została wprowadzona zarządzeniem zarządu Wnioskodawcy oraz obowiązuje wszystkich pracowników Spółki. Zgodnie z „(…)” (tj. dokumentem prezentującym elementy wdrożonego w Spółce zintegrowanego systemu zarządzania) „zarządzenia” są definiowane jako akty normatywne Zarządu, których źródłem może być (ale nie musi) powszechnie obowiązujące prawo. Zarządzenie Zarządu jest zatem najważniejszym dokumentem obowiązującym w strukturach Wnioskodawcy, do którego przestrzegania i stosowania zobowiązani są wszyscy pracownicy.

Jak wyżej wskazano Wnioskodawca dysponuje flotą samochodową. W puli samochodów flotowych znajdują się m.in. pojazdy będące pojazdami samochodowymi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 450 ze zm.; dalej „p.r.d.”) o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą (dalej: „pojazdy samochodowe o DMC nieprzekraczającej 3,5 tony”).

Pojazdy samochodowe o DMC nieprzekraczającej 3,5 tony są wydane do użytkowania zatrudnionym pracownikom lub osobom współpracującym w celu umożliwienia im właściwej realizacji powierzonych obowiązków służbowych oraz zapewnienia sprawnego działania przedsiębiorstwa Spółki.

Na moment złożenia wniosku flota pojazdów samochodowych o DMC nieprzekraczającej 3,5 tony liczy (…) pojazdów, przy czym jest to liczba która w przyszłości może ulec zmianie (Spółka nie wyklucza powiększenia albo zmniejszenia floty samochodów). Aktualnie (…) pojazdów posiada dodatkowe badanie techniczne przeprowadzone przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz w dowodzie rejestracyjnym tych pojazdów zawarto odpowiednią adnotację o spełnieniu następujących wymagań:

a) pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:

- klasyfikowanego na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub

- z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków,

b) pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu.

Grupa pojazdów samochodowych o DMC nieprzekraczającej 3,5 tony nie obejmuje:

a) pojazdów specjalnych, jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym, i jeżeli spełnione są również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń: agregat elektryczny/spawalniczy, do prac wiertniczych, koparka, koparko-spycharka, ładowarka, podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych, żuraw samochodowy,

b) pojazdów samochodowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 86a ust. 16 ustawy o VAT, tj. w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 27 marca 2014 r. w sprawie pojazdów samochodowych uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika (Dz.U. z 2014 r. poz. 407),

c) pojazdów elektrycznych w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 110 ze zm.).

Spółka aktualnie nie prowadzi dla powyżej opisanych pojazdów ewidencji przebiegu, która zawierałaby dane wskazane w art. 86a ust. 7 ustawy o VAT. Spółka w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia złożenie niniejszego wniosku nie składała właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o pojazdach (VAT-26) o której mowa w art. 86a ust. 12 ustawy o VAT.

Mając na uwadze powyższe Spółka aktualnie stosuje następujące zasady rozliczenia wydatków związanych z nabyciem/leasingiem/najmem oraz kosztami eksploatacji ww. pojazdów samochodowych o DMC nieprzekraczającej 3,5 tony:

-    zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy o VAT w przypadku wydatków związanych z tymi pojazdami kwotę podatku naliczonego stanowi 50% kwoty podatku wynikających z faktur dokumentujących te wydatki,

-    zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT Wnioskodawca nie rozpoznaje jako koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków z tytułu kosztów używania samochodu osobowego.

Wyjątek stanowią jedynie pojazdy dla których zostały wydane zaświadczenia VAT-1 ((…) pojazdów). W takich przypadkach odliczany jest podatek VAT w pełnej wysokości, nie jest również stosowany limit dla kosztów uzyskania przychodów związanych z kosztami eksploatacyjnymi oraz Spółka nie limituje odpisów amortyzacyjnych.

Aktualnie Spółka planuje zmianę powyższego podejścia. W jej ocenie wszelkie wydatki związane z utrzymaniem floty samochodowej są związane i służą prowadzonej przez nią działalności gospodarczej.

Jednocześnie dla części pojazdów samochodowych o DMC nieprzekraczającej 3,5 tony będących w posiadaniu Wnioskodawcy istnieje możliwość spełnienia dodatkowych warunków określonych w art. 86a ustawy o VAT, co umożliwiłoby Spółce m.in. odliczenie całej kwoty podatku VAT wynikającej z faktur dokumentujących poniesienie wydatków związanych z utrzymaniem pojazdów samochodowych o DMC nieprzekraczającej 3,5 tony.

W celu spełniania obowiązków dokumentacyjnych (określonych w art. 86a ustawy o VAT) pozwalających na uznanie, że część użytkowanych przez Spółkę pojazdów samochodowych o DMC nieprzekraczającej 3,5 tony jest wykorzystywana wyłącznie do działalności gospodarczej Wnioskodawca podjął lub podejmie następujące działania:

1) w pierwszej kolejności dokonał przeglądu floty pojazdów samochodowych o DMC nieprzekraczającej 3,5 tony.

2) następnie dla wybranej kategorii pojazdów:

a)  określił sposób wykorzystywania tych pojazdów oraz zasady ich używania w taki sposób, aby wykluczyć ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą (art 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT);

b)  wprowadził obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu (art. 86a ust. 6-8 ustawy o VAT);

c)  złoży informację VAT-26 o tych pojazdach organom podatkowym (art. 86a ust. 12 ustawy o VAT).

Spółka, aby sformalizować powyższe wprowadziła zmiany w obecnie obowiązującej Polityce flotowej, które w pełnym zakresie mają obowiązywać od 1 stycznia 2022 r. Jak już wyżej wyjaśniono jest to dokument, który określa zasady dotyczące zarządzania samochodami służbowymi, a także m.in. określa zasady powierzania i korzystania z pojazdów przez Pracowników. Polityka flotowa oraz wszelkie zmiany do niej są wprowadzane zarządzeniem zarządu Wnioskodawcy, a tym samym jest to dokument który obowiązuje wszystkich pracowników Spółki. Zgodnie z „(…)” (tj. dokumencie prezentującym elementy wdrożonego w Spółce zintegrowanego systemu zarządzania) „zarządzenia” jest definiowane jako akty normatywne Zarządu, których źródłem może być (ale nie musi) powszechnie obowiązuje prawo.

Polityka flotowa (w zaktualizowanym brzmieniu) wprowadza obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów oraz stosowanie się do bezwzględnego zakazu używania w celach innych niż służbowe dla następujących kategorii pojazdów samochodowych o DMC nieprzekraczającej 3,5 tony: „Poolcar”, „Brygadówki 7 os.” oraz „Transportowe 8-9 os.”. Wzór Ewidencji przebiegów pojazdu oraz Regulamin prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów stanowią integralną część Polityki flotowej (tj. jako załączniki do tego dokumentu).

W Polityce flotowej wyraźnie określono, że:

1) Użytkownicy wskazanych kategorii pojazdów nie mają możliwości korzystania z pojazdu poza godzinami pracy, w tym w weekendy, na cele inne niż wyłącznie służbowe lub inne niż związane z działalnością gospodarczą Pracodawcy.

2) Do obowiązków Użytkownika samochodu należy, aby po zakończonej jeździe samochód został zaparkowany w miejscu uzgodnionym z Pracodawcą lub przez niego wskazanym.

3) Użycie wskazanych poniżej kategorii samochodów służbowych do celów innych niż służbowe traktowane będzie jako naruszenie podstawowych obowiązków pracownika i może narazić pracownika na konsekwencje przewidziane w Kodeksie Pracy.

Polityka flotowa określa sposób i zasady wykorzystania pojazdów samochodowych przypisanych do wskazanych kategorii: „Poolcar”, „Brygadówki 7 os.” oraz „Transportowe 8-9 os.”.

W przypadku kategorii „Poolcar” określono, że ta grupa pojazdów służy pracownikom, którzy nie posiadają przypisanego samochodu służbowego i którzy okazjonalnie potrzebują skorzystać z pojazdu służbowego do wykonania pracy (tj. na polecenie bezpośredniego przełożonego), której nie można byłoby wykonać bez samochodu. Pojazd ten można wykorzystywać tylko i wyłącznie do celów służbowych. Bezwzględnie zabrania się wykonywania przejazdów do celów innych niż służbowe. Każdorazowe zapotrzebowanie na korzystanie z samochodu typu „Poolcar” powinno być potwierdzone przez bezpośredniego przełożonego. Po sprawdzeniu dostępności pojazdu, pracownik otrzyma potwierdzenie rezerwacji wraz z kartą informacyjną korzystania z pojazdu oraz prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu zgodnie z „Regulaminem prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów”. Kluczyki oraz dokumenty do pojazdu pracownik odbiera z Recepcji w dniu wyjazdu lub w dniu poprzedzającym wyjazd tylko i wyłącznie jeśli wyjazd zaplanowany jest przed godziną 8:00. W tym przypadku Użytkownik zobowiązuje się do wskazania miejsca parkowania samochodu (w godzinach nocnych) w rejonie miejsca zamieszkania lub w innym miejscu gwarantującym bezpieczeństwo parkowania. Możliwość odbioru samochodu przed godziną 8:00 służy tylko i wyłącznie umożliwieniu efektywniejszego gospodarowania czasem (możliwość natychmiastowego przystąpienia do podróży). Wszelkie zmiany dotyczące podróży służbowej powinny zostać niezwłocznie zgłoszone do przełożonego oraz do DF (Działu Floty). Wraz z pojazdem zostanie wydana „Ewidencja przebiegu pojazdu”. Obowiązkiem użytkownika jest jej uzupełnienie zgodnie z „Regulaminem prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów”. Zwrot pojazdu wraz z kluczykami, dokumentami oraz „Ewidencją przebiegu pojazdu” musi nastąpić deklarowanego dnia pod jednostkę firmy spod której został pobrany.

Dla kategorii „Brygadówki 7 os.” określono, że pojazdy te służą do transportu pracowników na i z budowy. Użytkownikiem samochodu może być tylko jedna osoba, która jest uprawniona do jego kierowania. Użytkownik samochodu typu „Brygadówki 7 os.” obsługujący wskazaną budowę rozpoczyna pracę w dniu wyjazdu na teren budowy w godzinach porannych w miejscu swojego zamieszkania, odbiera pozostałych pracowników z ich miejsc zamieszkania a następnie odbywa podróż służbową na teren wskazanej budowy. Pracownicy mają zapewnione zakwaterowanie – zazwyczaj nocleg w hotelu. Każdego dnia podczas podróży służbowej, samochód służbowy wykorzystywany jest do przywożenia pracowników budowy z hotelu, w którym są zakwaterowani, na teren budowy i z powrotem. W ciągu dnia samochód służbowy może być wykorzystywany do zakupu i dostarczenia materiałów budowlanych potrzebnych do realizacji budowy, załatwiania spraw urzędowych oraz innych czynności służbowych. W przypadku realizacji inwestycji na terenie kraju pracownicy wracają do miejsc zamieszkania zazwyczaj na każdy weekend, a samochód służbowy garażowany jest wtedy w miejscu zamieszkania pracownika/użytkownika/współpracownika odpowiedzialnego za samochód. Samochody typu „Brygadówki 7os.” nie mogą być wykorzystywane do celów prywatnych i powinny przemieszczać się głównie między budową a miejscem zakwaterowania pracowników. Użytkownik samochodu jest zobowiązany do wypełniania otrzymanej ewidencji pojazdu zgodnie z „Regulaminem prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów”. Poza godzinami pracy, samochód typu „Brygadówki 7os.” jest parkowany w miejscu zamieszkania lub zakwaterowania Użytkownika tego samochodu.

Kategoria „Transportowe 8-9 os.” obejmuje pojazdy, które służą do transportu pracowników na i z budowy. Użytkownikiem samochodu może być tylko jedna osoba, która jest uprawniona do jego kierowania. Użytkownik samochodu typu „Transportowe 8-9 os.” obsługujący wskazaną budowę rozpoczyna pracę w dniu wyjazdu na teren budowy w godzinach porannych w miejscu swojego zamieszkania, odbiera pozostałych pracowników z ich miejsc zamieszkania a następnie odbywa podróż służbową na teren wskazanej budowy. Pracownicy mają zapewnione zakwaterowanie – zazwyczaj nocleg w hotelu. Każdego dnia podczas podróży służbowej, samochód służbowy wykorzystywany jest do przywożenia pracowników budowy z hotelu, w którym są zakwaterowani, na teren budowy i z powrotem. W ciągu dnia samochód służbowy może być wykorzystywany do zakupu i dostarczenia materiałów budowlanych potrzebnych do realizacji budowy, załatwiania spraw urzędowych oraz innych czynności służbowych. W przypadku realizacji inwestycji na terenie kraju pracownicy wracają do miejsc zamieszkania zazwyczaj na każdy weekend, a samochód służbowy garażowany jest wtedy w miejscu zamieszkania pracownika/użytkownika/współpracownika odpowiedzialnego za samochód. Samochody typu „Transportowe 8-9 os.” nie mogą być wykorzystywane do celów prywatnych i powinny przemieszczać się głównie między budową a miejscem zakwaterowania pracowników. Użytkownik samochodu jest zobowiązany do wypełniania otrzymanej ewidencji pojazdu zgodnie z „Regulaminem prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów”. Poza godzinami pracy, samochód typu „Transportowe 8-9 os.” jest parkowany w miejscu zamieszkania lub zakwaterowania Użytkownika tego samochodu.

Polityka flotowa (w zaktualizowanym brzmieniu), określa również zakres i sposób wieloetapowej kontroli wprowadzonego zakazu wykorzystywania wskazanych kategorii pojazdów (tj. „Poolcar”, „Brygadówki 7 os.” oraz „Transportowe 8-9 os.”) do celów innych niż służbowe oraz obowiązku prowadzenia „Ewidencji przebiegu pojazdów”:

1) obowiązki użytkownika samochodu:

a)  Dla każdego pojazdu dedykowana jest indywidualna „Ewidencja przebiegu pojazdu”, którą każdy Użytkownik jest zobowiązany uzupełniać zgodnie „Regulaminem prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów”.

b)  Ewidencja prowadzona jest w formie papierowej. Użytkownik zobowiązany jest w każdy poniedziałek do godziny 11:00 do przesyłania skanu Ewidencji przebiegu pojazdu za poprzedzający tydzień na dedykowany w tym celu adres mailowy. Każdy wpis musi zostać zatwierdzony poprzez podpis bezpośredniego przełożonego.

c)  Po zakończonym miesiącu kalendarzowym, do 5 dnia następnego miesiąca wszystkie ewidencje przebiegu pojazdów powinny zostać przekazane do Działu Floty Spółki w formie papierowej.

2) obowiązki osoby odpowiedzialnej za weryfikację i akceptację Ewidencji przebiegu pojazdu na poziomie bezpośredniego przełożonego:

a)  Bezpośredni przełożony ma obowiązek weryfikacji użycia samochodu zgodnie z opisem typu samochodu zawartym w Polityce Flotowej, jak i poprawności prowadzonej Ewidencji przebiegu pojazdu dla danego samochodu.

b)  Bezpośredni przełożony jest uprawniony do dokonywania weryfikacji w trakcie wykonywania zadań służbowych użytkownika (tj. weryfikacja w czasie rzeczywistym).

c)  Bezpośredni przełożony ma obowiązek weryfikacji i akceptacji własnoręcznym podpisem wpisów wprowadzonych przez pracownika (Użytkownika pojazdu). Przy czym jeśli pojazd jest wykorzystywany przez nieograniczoną liczbę osób, tj. Poolcar wówczas akceptacja powinna następować po każdym zwrocie pojazdu.

d)  Najpóźniej w każdy poniedziałek do godziny 11:00, bezpośredni przełożony weryfikuje i akceptuje wpisy dokonane przez użytkownika, tak aby użytkownik miał możliwość przesłania skanu do Działu Floty na dedykowany adres mailowy. Po zakończonym miesiącu kalendarzowym, do 5 dnia następnego miesiąca wszystkie ewidencje przebiegu pojazdów powinny zostać przekazane do Działu Floty Spółki w formie papierowej.

3) weryfikacja na poziomie Działu Floty (tj. jedynego działu istniejącego w strukturach Wnioskodawcy odpowiedzialnego za administrowanie i zarządzanie samochodami służbowymi):

a) Wyznaczona przez DF osoba weryfikuje cyklicznie otrzymane skanem Ewidencje przebiegów pojazdów sporządzane przez użytkowników samochodów na podstawie:

i. porównania tras z (...),

ii. wskazań licznika pojazdów,

iii. systemu obsługi kart flotowych do tankowania paliwa.

b) Dopuszczenie możliwości wykonania bieżącej kontroli użytkowania samochodów w trakcie wykonywania zadań służbowych przez użytkownika (tj. weryfikacja w czasie rzeczywistym).

c) Dział Floty odpowiada za weryfikację i archiwizację Ewidencji przebiegu pojazdów otrzymywanej po zakończeniu każdego miesiąca.

d) Szczegółowy proces weryfikacji Ewidencji przebiegów pojazdów zostanie określony w wewnętrznych procedurach Działu Floty.

4) Jak wspomniano wcześniej Wzór Ewidencji przebiegów pojazdu oraz Regulamin prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów stanowią integralną część Polityki flotowej (tj. jako załączniki do tego dokumentu).

Wzór Ewidencji przebiegu pojazdów zawiera m.in. następujące elementy:

1)  numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;

2)  dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;

3)  stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;

4) wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:

a) kolejny numer wpisu,

b) datę i cel wyjazdu,

c) opis trasy (skąd - dokąd),

d) liczbę przejechanych kilometrów,

e) imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem

- potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem;

5) liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.

W przypadku gdy pojazd samochodowy jest udostępniany osobie niebędącej pracownikiem podatnika, wpis, o którym mowa w ust. 7 pkt 4:

1) jest dokonywany przez osobę, która udostępnia pojazd;

2) obejmuje:

a) kolejny numer wpisu,

b) datę i cel udostępnienia pojazdu,

c) stan licznika na dzień udostępnienia pojazdu,

d) liczbę przejechanych kilometrów,

e) stan licznika na dzień zwrotu pojazdu,

f) imię i nazwisko osoby, której udostępniony został pojazd.

Regulamin prowadzania ewidencji przebiegu pojazdów (który stanowi załącznik do Polityki Flotowej) określa, że przedmiotowa ewidencja służy m.in. potwierdzeniu braku możliwości użycia samochodów przez Użytkowników do celów innych niż służbowe, tj. niezwiązanych z działalnością gospodarczą A. Ewidencja jest prowadzona w formie papierowej. „Ewidencja przebiegu pojazdów” wypełniana jest rzetelnie i zgodnie z stanem rzeczywistym. Ewidencja prowadzona jest za miesięczne okresy rozliczeniowe.

Regulamin prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów ma na celu określenie jasnych zasad, które będą stosowane przez wszystkich użytkowników pojazdów objętych obowiązkiem prowadzenia ewidencji. Co z kolei ma gwarantować prawidłowość prowadzonych ewidencji (np. w zakresie pełności i ciągłości zapisów, brak luk w poszczególnych pozycjach, zgodności w zakresie stanu licznika ze stanem rzeczywistym, itp.).

Zasady dokonywania poszczególnych wpisów w „Ewidencji przebiegu pojazdów” zostały opisane w regulaminie, przykładowo:

1)  Nr wpisu – kolejny numer narastająco. Użytkownik zobowiązany jest dokonywać wpisów rejestrujących każde wykorzystanie/użycie pojazdu do celów służbowych (tj. po dokonaniu każdego przejazdu). W przypadku realizacji wielu zadań służbowych w ramach jednego przejazdu/użycia pojazdu, na potrzeby prowadzenia Ewidencji należy prezentować jako odrębne wpisy, które obejmują każde docelowe miejsca wykonania zadania służbowego. Przejazdy tylko i wyłącznie po placu budowy mogą być ujmowane w jednym wpisie, przy czym każdorazowy wyjazd z placu budowy na drogę publiczną powinien być traktowany jako nowy wpis. W celu racjonalnego wykorzystania pojazdu każdy przejazd tym samochodem powinien odbywać się możliwie najbardziej optymalną drogą, z uwzględnieniem okoliczności wykonania powierzonych zadań i obowiązków pracowniczych.

2)  Cel wyjazdu – Opis celu wyjazdu związanego z zadaniami i obowiązkami pracowniczymi nałożonymi na Użytkownika (tj. związanymi z prowadzoną przez A działalnością gospodarczą). Zgodnie z Polityką Flotową dla określonych kategorii pojazdów wprowadzono bezwzględny zakaz ich używania do celów innych niż służbowe.

3)  Stan licznika na moment wyjazdu – Stan licznika należy uzupełniać „przed” oraz zaraz „po” zakończeniu użytkowania pojazdu. Wpisy należy dokonywać na bieżąco. Niedopuszczalne jest ich wprowadzanie np. na koniec miesiąca z uwagi na istotne prawdopodobieństwo popełnienia błędu.

4)  Podpis osoby akceptującej wpis – Bezpośredni przełożony Użytkownika swoim wyraźnym podpisem potwierdza prawidłowość i akceptację dla każdego wpisu wprowadzonego przez Użytkownika.

5)  Podpis osoby potwierdzającej autentyczność wpisu – Osoba upoważniona przez Wnioskodawcę potwierdza autentyczność i rzetelność wpisów wprowadzonych przez Użytkownika i zaakceptowanych przez jego bezpośredniego przełożonego.

Spółka przewiduje, że obowiązkiem prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu zostanie objętych około (…) samochodów, co do których Polityka flotowa w nowym brzmieniu wprowadzi kategoryczny zakaz używania do celów innych niż służbowe. Informacja o tych pojazdach (VAT-26) zostanie złożona właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego przez Wnioskodawcę zgodnie z art. 86a ust. 12 ustawy o VAT.

Pytania

1.  Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoznania poniesionych wydatków z tytułu używania pojazdów samochodowych przypisanych do grupy „Poolcar” (np. wydatki na paliwo, materiały eksploatacyjne, przeglądy, naprawy czy też części zamienne) jako koszt uzyskania przychodów w pełnej wysokości? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

2.  Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoznania poniesionych wydatków z tytułu używania pojazdów samochodowych przypisanych do grupy „Brygadówki 7 os.” i Transportowe 8-9 os.” (np. wydatki na paliwo, materiały eksploatacyjne, przeglądy, naprawy czy też części zamienne) jako koszt uzyskania przychodów w pełnej wysokości? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 4)

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

Spółka stoi na stanowisku, iż w związku z planowanymi zmianami dot. zasad użytkowania niektórych kategorii pojazdów, Spółka nie będzie zobowiązana do stosowania limitu wydatków na paliwo i koszty eksploatacji na poziomie 75% (w kosztach uzyskania przychodu) w zakresie użytkowania pojazdów z opisanych kategorii „Poolcar” zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”). Poniżej uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków, z zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej – jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.

Jak stanowi art. 16 ust. 5f ustawy o CIT, w przypadku nieprowadzenia przez podatnika ewidencji, o której mowa w art. 86a ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), uznaje się, że samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika.

Przepisu ust. 5f nie stosuje się natomiast, jeżeli podatnik na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie jest obowiązany do prowadzenia takiej ewidencji, z wyjątkiem przypadku, gdy brak tego obowiązku wynika z art. 86a ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług (art. 16a ust. 5g ustawy o CIT).

W myśl art. 16 ust. 5h ustawy o CIT, w przypadku ustalenia, że podatnik, niezgodnie ze stanem faktycznym, nie stosował ograniczenia wynikającego z art. 16 ust. 1 pkt 51 – ustawy o CIT, przepis ten stosuje się od dnia rozpoczęcia używania przez podatnika danego samochodu osobowego.

Jak podkreślono w objaśnieniach podatkowych Ministra Finansów z dnia 9 kwietnia 2020 r. dotyczących wykorzystania samochodu osobowego w prowadzonej działalności: „Ustawodawca odniósł się w tym zakresie do ewidencji stosowanej dla celów podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 86a ust. 4 ustawy o VAT. Poprzez odwołanie się do już funkcjonujących rozwiązań, ustawa nowelizująca nie wprowadziła żadnych nowych obowiązków sprawozdawczych dla podatników podatków dochodowych. Zgodnie z wprowadzonymi rozwiązaniami podatnicy będą zatem wykorzystywać ewidencję przebiegu pojazdu prowadzoną dla celów podatku od towarów i usług (w przypadkach określonych w ustawie o VAT) również dla celów rozliczeń dokonywanych w podatku dochodowym.”

Tym samym zarówno na potrzeby odliczenia całości podatku naliczonego VAT, jak i zaliczenie 100% wydatków do kosztów uzyskania przychodów, może nastąpić w oparciu o ten sam sposób ewidencjonowania.

We wspominanych powyżej objaśnieniach podatkowych czytamy, że do wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego (wydatków eksploatacyjnych) zalicza się np. wydatki ponoszone na nabycie paliw silnikowych, serwis samochodu, wymianę opon, myjnię, naprawy i części zamienne, wymianę płynu hamulcowego oraz płynu do spryskiwaczy, opłaty za przejazd autostradą, badania diagnostyczne, abonament radiowy wyłącznie za radio wykorzystywane w samochodzie, czynsz najmu/dzierżawy garażu/miejsca postojowego/parkingu, remont powypadkowy samochodu.

Jak wskazano natomiast w opisie sprawy Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w branży budowlanej realizując projekty budowlane na terytorium całej Polski. Głównym obszarem działalności Wnioskodawcy jest (…). Spółka realizuje również swoją działalność w (…).

Charakter działalności Spółki powoduje, że posiada ona place budowy zlokalizowane na terenie całej Polski. W przeważającej większości place budowy na których Spółka realizuje projekty budowlane są zlokalizowane na obrzeżach miast lub w miejscach do których dotarcie środkami komunikacji innymi niż samochód jest utrudnione bądź niemożliwe.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka wykorzystuje pojazdy samochodowe będące jej własnością oraz takie, które użytkuje na podstawie umów leasingu albo najmu długoterminowego (dalej: „flota samochodowa” lub „samochody flotowe”). W związku z tym Spółka ponosi np. koszty zakupu, leasingu najmu tych pojazdów, koszty związane z ich eksploatacją (przeglądy, naprawy czy też części zamienne), a także koszty paliw silnikowych wykorzystywanych do napędów tych pojazdów.

Zdaniem Wnioskodawcy, wskazane powyżej koszty związane z użytkowaniem pojazdów „Poolcar” niewątpliwie są kosztem podatkowym w rozumieniu art. 15 ustawy o CIT, tj. są ponoszone w celu osiągnięcia przychodu.

Dodatkowo, jak wyjaśniono powyżej, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w związku z wprowadzeniem zmian w Polityce flotowej (szczegółowo przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego niniejszego wniosku) będzie uprawniony do odliczenia 100% kwoty podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki związane z pojazdami samochodowymi przypisanymi do grupy „Poolcar” (np. koszty ich zakupu, leasingu albo najmu tych pojazdów; koszty związane z ich eksploatacją; koszty paliw silnikowych wykorzystywanych do napędów tych pojazdów). Dodatkowo Wnioskodawca pragnie podkreślić, że jak już wskazano w opisie niniejszej sprawy pojazdy przypisane do kategorii „Poolcar” będą objęte obowiązkiem prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. W ocenie Wnioskodawcy, ewidencja ta będzie zawierać wszystkie elementy wskazane w art. 86a ust. 7 i art. 86a ust. 8 ustawy o VAT.

Wobec powyższego w ocenie Wnioskodawcy będzie mu przysługiwać prawo do zaliczenia w poczet kosztów uzyskania przychodu całości wartości netto wydatków związanych z użytkowaniem pojazdów należących do grupy „Poolcar”.

Ad. 2

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w związku z planowanymi zmianami dot. zasad użytkowania niektórych kategorii pojazdów, Spółka nie będzie zobowiązana do stosowania limitu wydatków na paliwo i koszty eksploatacji na poziomie 75% (w kosztach uzyskania przychodu) w zakresie użytkowania pojazdów z opisanych kategorii „Brygadówki 7 os.” i „Transportowe 8-9 os.” zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT. Poniżej uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków, z zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej - jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.

Jak stanowi art. 16 ust. 5f ustawy o CIT, w przypadku nieprowadzenia przez podatnika ewidencji, o której mowa w art. 86a ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, uznaje się, że samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika.

Przepisu ust. 5f nie stosuje się natomiast, jeżeli podatnik na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie jest obowiązany do prowadzenia takiej ewidencji, z wyjątkiem przypadku, gdy brak tego obowiązku wynika z art. 86a ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług (art. 16a ust. 5g ustawy o CIT).

W myśl art. 16 ust. 5h ustawy o CIT, w przypadku ustalenia, że podatnik, niezgodnie ze stanem faktycznym, nie stosował ograniczenia wynikającego z art. 16 ust. 1 pkt 51 – ustawy o CIT, przepis ten stosuje się od dnia rozpoczęcia używania przez podatnika danego samochodu osobowego.

Jak podkreślono w objaśnieniach podatkowych Ministra Finansów z dnia 9 kwietnia 2020 r. dotyczących wykorzystania samochodu osobowego w prowadzonej działalności: „Ustawodawca odniósł się w tym zakresie do ewidencji stosowanej dla celów podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 86a ust. 4 ustawy o VAT. Poprzez odwołanie się do już funkcjonujących rozwiązań, ustawa nowelizująca nie wprowadziła żadnych nowych obowiązków sprawozdawczych dla podatników podatków dochodowych. Zgodnie z wprowadzonymi rozwiązaniami podatnicy będą zatem wykorzystywać ewidencję przebiegu pojazdu prowadzoną dla celów podatku od towarów i usług (w przypadkach określonych w ustawie o VAT) również dla celów rozliczeń dokonywanych w podatku dochodowym”. Tym samym zarówno na potrzeby odliczenia całości podatku naliczonego VAT, jak i zaliczenie 100% wydatków do kosztów uzyskania przychodów, może nastąpić w oparciu o ten sam sposób ewidencjonowania.

We wspominanych powyżej objaśnieniach podatkowych czytamy, że do wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego (wydatków eksploatacyjnych) zalicza się np. wydatki ponoszone na nabycie paliw silnikowych, serwis samochodu, wymianę opon, myjnię, naprawy i części zamienne, wymianę płynu hamulcowego oraz płynu do spryskiwaczy, opłaty za przejazd autostradą, badania diagnostyczne, abonament radiowy wyłącznie za radio wykorzystywane w samochodzie, czynsz najmu/dzierżawy garażu/miejsca postojowego/parkingu, remont powypadkowy samochodu.

Jak wskazano natomiast w opisie sprawy Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w branży budowlanej realizując projekty budowlane na terytorium całej Polski. Głównym obszarem działalności Wnioskodawcy jest (…). Spółka realizuje również swoją działalność w (…).

Charakter działalności Spółki powoduje, że posiada ona place budowy zlokalizowane na terenie całej Polski. W przeważającej większości place budowy na których Spółka realizuje projekty budowlane są zlokalizowane na obrzeżach miast lub w miejscach do których dotarcie środkami komunikacji innymi niż samochód jest utrudnione bądź niemożliwe.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka wykorzystuje pojazdy samochodowe będące jej własnością oraz takie, które użytkuje na podstawie umów leasingu albo najmu długoterminowego (dalej: „flota samochodowa” lub „samochody flotowe”). W związku z tym Spółka ponosi np. koszty zakupu, leasingu, najmu tych pojazdów, koszty związane z ich eksploatacją (przeglądy, naprawy czy też części zamienne), a także koszty paliw silnikowych wykorzystywanych do napędów tych pojazdów.

Zdaniem Wnioskodawcy wskazane powyżej koszty związane z użytkowaniem pojazdów „Brygadówki 7 os.” i „Transportowe 8-9 os.” niewątpliwie są kosztem podatkowym w rozumieniu art. 15 ustawy o CIT, tj. są ponoszone w celu osiągnięcia przychodu.

Dodatkowo jak wyjaśniono powyżej Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w związku z wprowadzeniem zmian w Polityce flotowej (szczegółowo przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego niniejszego wniosku) będzie uprawniony do odliczenia 100% kwoty podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki związane z pojazdami samochodowymi przypisanymi do grupy „Brygadówki 7 os.” i „Transportowe 8-9 os.” (np. koszty ich zakupu, leasingu albo najmu tych pojazdów; koszty związane z ich eksploatacją; koszty paliw silnikowych wykorzystywanych do napędów tych pojazdów). Dodatkowo Wnioskodawca pragnie podkreślić, że jak już wskazano w opisie niniejszej sprawy pojazdy przypisane do kategorii „Brygadówki 7 os.” i „Transportowe 8-9 os.” będą objęte obowiązkiem prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. W ocenie Wnioskodawcy, ewidencja ta będzie zawierać wszystkie elementy wskazane w art. 86a ust. 7 i art. 86a ust. 8 ustawy o VAT.

Wobec powyższego w ocenie Wnioskodawcy będzie mu przysługiwać prawo do zaliczenia w poczet kosztów uzyskania przychodu całości wartości netto wydatków związanych z użytkowaniem pojazdów należących do grupy „Brygadówki 7 os.” i „Transportowe 8-9 os.”.

Interpretacja indywidualna

Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 12 stycznia 2022 r. wydałem interpretację indywidualną Znak: 0111-KDIB1-1.4010.555.2021.2.ŚS, w której uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe.

Interpretację doręczono Państwu 18 stycznia 2022 r.

Skarga na interpretację indywidualną

Pismem z 14 lutego 2022 r. (wpływ 18 lutego 2022 r.) wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnosząc w oparciu o:

1) art. 146 § 1 PPSA, o uchylenie zaskarżanej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego,

2) art. 119 pkt 2 PPSA, o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym,

3) art. 200 w zw. z art. 205 PPSA, o zwrot na rzecz Strony skarżącej kosztów postępowania, według norm przepisanych.

Odpowiedzi na skargę udzieliłem pismem z 16 marca 2022 r. Znak: 0111-KDIB1-1.4010.555.2021. 3.ŚS.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny Krakowie uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną – wyrokiem z 12 lipca 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 382/22.

Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 9 października 2025 r. sygn. akt II FSK 110/23 oddalił skargę kasacyjną Organu.

Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 9 października 2025 r. i wpłynął do mnie 30 marca 2026 r.

Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.):

Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

•    uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oraz Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w ww. wyrokach;

•    ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych – jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji, tj. w 2022 r.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym:

interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.