Ustalenia, czy w przypadku połączenia B. z A. przez przejęcie Wnioskodawcy przez B., rozliczanego dla celów księgowych metodą łączenia udziałów bez zamykania ksiąg rachunkowych B. oraz A., sukcesję podatkową należy rozumieć w ten sposób, że Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do sporządzenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 1 stycznia 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień połączenia, jak również A. nie będzie zobowiązana do wykonania obowiązku przesłania ksiąg rachunkowych naczelnikowi urzędu skarbowego, o którym mowa w art. 9 ust. 1c ww. ustawy
A. Sp. z o.o., podatnik CIT, jest w 100% własnością B. Sp. z o.o., również podatnika CIT. Obie spółki planują połączenie na dzień 1 kwietnia 2026 r. przez przejęcie A. przez B. na podstawie KSH, bez podwyższenia kapitału B. Połączenie ma uzasadnienie ekonomiczne i będzie rozliczane księgowo metodą łączenia udziałów, bez zamykania ksiąg rachunkowych obu spółek,…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
21 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo, w odpowiedzi na wezwanie pismem z 2 stycznia 2026 r. (data wpływu w tym samym dniu) oraz pismem z 6 lutego 2026 r. (data wpływu w tym samym dniu).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawcą jest A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka przejmowana” lub „A.”). Spółka przejmowana, posiada na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”). Spółka podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych podatku CIT w rozumieniu art. 19 ustawy o CIT.
Udziałowcem A. (posiadającym 100% udziałów w kapitale zakładowym Wnioskodawcy) jest B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „B.” lub „Spółka przejmująca”). Spółka przejmująca nabyła - w drodze umowy sprzedaży - udziały w A. w 2025 r.
B. posiada na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych podatku CIT w rozumieniu art. 19 ustawy o CIT.
Wnioskodawca oraz Spółka przejmująca mają zbieżny rok podatkowy, który pokrywa się z rokiem kalendarzowym.
Obecnie planowane jest - na dzień 1 kwietnia 2026 r. - połączenie Wnioskodawcy ze Spółką przejmującą. Przedmiotowe połączenie zostanie przeprowadzone na podstawie art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (t.j: Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej jako: „KSH”), przez przeniesienie całego majątku Wnioskodawcy na rzecz B. Mając na uwadze fakt, iż B. będzie - na moment połączenia - jedynym wspólnikiem Spółki przejmowanej, planowane połączenie zostanie przeprowadzone bez podwyższenia kapitału zakładowego B.
Powyższe rozwiązanie zostało uregulowane w art. 514 § 1 KSH, zgodnie z którym spółka przejmująca nie może objąć udziałów albo akcji własnych za udziały lub akcje, które posiada w spółce przejmowanej oraz za własne udziały lub akcje spółki przejmowanej.
Tym samym należy wskazać, że przejęcie spółki przejmowanej przez jej jedynego udziałowca zostanie przeprowadzone bez emisji nowych udziałów, a zatem bez podwyższania kapitału zakładowego.
Planowane połączenie Wnioskodawcy z B. ma swoje uzasadnione przyczyny ekonomiczne. Istotnymi okolicznościami, którymi kieruje się Wnioskodawca w zakresie planowanego połączenia, jest przede wszystkim chęć:
- uproszczenia struktury właścicielskiej,
- ujednolicenia struktur,
- zmniejszenie kosztów prowadzonej działalności gospodarczej.
Dla celów księgowych połączenie zostanie rozliczone zgodnie z metodą łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1218, dalej: „u.r.”).
W wyniku połączenia cały majątek A. zostanie przeniesiony do B. (tzw. sukcesja podatkowa z art. 93 § 1 w związku z art. 93 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej: „o.p”), a A. zostanie wykreślona z rejestru przedsiębiorców.
W związku z powyższym, zastosowanie znajdzie art. 12 ust. 3 pkt 2 u.r., zgodnie z którym można nie zamykać ksiąg rachunkowych w przypadku połączenia jednostek, gdy rozliczenie połączenia nastąpi metodą łączenia udziałów i nie spowoduje powstania nowej jednostki. Na tej podstawie zostanie podjęta decyzja, iż w ramach transakcji połączenia, nie zostaną zamknięte księgi rachunkowe w B. oraz w A.
Pytanie
Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, w przypadku połączenia B. z A. przez przejęcie Wnioskodawcy przez B., rozliczanego dla celów księgowych metodą łączenia udziałów bez zamykania ksiąg rachunkowych B. oraz A., sukcesję podatkową w rozumieniu art. 93 § 1 w zw. z art. 93 § 2 pkt 1 o.p. należy rozumieć w ten sposób, że Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do sporządzenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 1 stycznia 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień połączenia, jak również A. nie będzie zobowiązana do wykonania obowiązku przesłania ksiąg rachunkowych naczelnikowi urzędu skarbowego, o którym mowa w art. 9 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na brak obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych, po stronie Wnioskodawcy nie pojawi się obowiązek złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 1 stycznia 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień połączenia, jak również Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wykonania obowiązku przesłania ksiąg rachunkowych naczelnikowi urzędu skarbowego, o którym mowa w art. 9 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
W ocenie Wnioskodawcy, to B. jako następca prawny A., będzie zobowiązana do uwzględnienia w swoim zeznaniu CIT-8 za rok podatkowy, w którym dojdzie do połączenia, przychodów i kosztów uzyskanych przez A. od początku roku podatkowego do dnia połączenia.
Zgodnie z treścią art. 8 ust. 6 ustawy o CIT, jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku podatkowego. W sytuacji więc, w której następuje zamknięcie ksiąg rachunkowych następuje również zakończenie roku podatkowego. A contrario gdy takie zamknięcie nie jest dokonywane (jego konieczność nie wynika z przepisów prawa) rok podatkowy nie ulega zakończeniu, lecz jest kontynuowany na ogólnych zasadach.
Co do zasady u.r. przyjmuje (w art. 12 ust. 2 pkt 4), iż połączenie spółek, które następuje poprzez przejęcie jednej spółki przez drugą prowadzić powinno (do - przypis organu) zamknięcia ksiąg, a więc również zakończenia roku podatkowego spółki przejmowanej. Od tej zasady ustawa wprowadza jednak wyjątek stanowiąc w art. 12 ust. 3 pkt 2, że można nie zamykać i nie otwierać ksiąg rachunkowych w przypadku połączenia jednostek, gdy w myśl ustawy rozliczenie połączenia następuje metodą łączenia udziałów i nie powoduje powstania nowej jednostki. Brak zamknięcia ksiąg powoduje, jak wskazano powyżej, kontynuację roku podatkowego.
Potwierdzenie takiego rozumienia przepisów można znaleźć w wyroku WSA w Gdańsku z 7 sierpnia 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 722/19, którego teza mówi jeżeli podstawę połączenia spółek stanowi art. 492 § 1 pkt 1 k.s.h., a więc w jego wyniku nie powstanie nowy podmiot, a połączenie odbędzie się metodą łączenia udziałów, to nie powstaje obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych spółki przejmowanej, tożsamy z zakończeniem roku obrotowego tejże spółki (art. 8 ust. 6 ustawy o CIT) na skutek jej przejęcia, z uwagi na wyjątek od ogólnej zasady obowiązującej w tym zakresie, określony w art. 12 ust. 3 pkt 2 u.r.
Na gruncie prawa podatkowego zasada sukcesji została wyrażona przez art. 93 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa stanowiący, iż osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się osób prawnych wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.
W myśl art. 93 § 2 pkt 1 o.p., przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie innej osoby prawnej (osób prawnych).
Tym samym, B. stanie się następcą prawnym Wnioskodawcy i wstąpi we wszelkie prawa i obowiązki (również podatkowe) podmiotu przejętego.
Jak stanowi art. 27 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 1d, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu, a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.
Z kolei zgodnie z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu terminu złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej.
Stosownie natomiast do art. 493 § 2 KSH, połączenie następuje z dniem wpisania połączenia do rejestru właściwego według siedziby, odpowiednio spółki przejmującej albo spółki nowo zawiązanej. Wpis ten wywołuje skutek w postaci wykreślenia spółki przejmowanej.
Tak więc, w sytuacji, gdy rozliczenie połączenia B. i A. nastąpi metodą łączenia udziałów, a księgi rachunkowe Spółek nie zostaną zamknięte na dzień połączenia, nie dojdzie do zakończenia roku podatkowego A., a w konsekwencji:
1. Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do złożenia zeznania CIT-8 za okres od 1 stycznia 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień połączenia,
2. Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 9 ust. 1c ustawy o CIT
- bowiem to B., jako następca prawny Wnioskodawcy, będzie zobowiązana do uwzględnienia w swoim zeznaniu CIT-8 za rok podatkowy, w którym dojdzie do połączenia, przychodów i kosztów uzyskanych przez A. od początku roku podatkowego do dnia połączenia i wykonania.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zasady organizacji i funkcjonowania spółek prawa handlowego oraz problematyka łączenia spółek została uregulowana w przepisach ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej: „KSH”).
Zgodnie z art. 491 § 1 KSH:
Spółki kapitałowe mogą się łączyć ze sobą oraz ze spółkami osobowymi; spółka osobowa, z wyłączeniem spółki komandytowo-akcyjnej, nie może jednakże być spółką przejmującą albo spółką nowo zawiązaną.
Stosownie do art. 492 § 1 pkt 1 KSH:
Połączenie może być dokonane przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca przyznaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie).
Natomiast stosownie do art. 493 § 2 KSH:
Połączenie następuje z dniem wpisania połączenia do rejestru właściwego według siedziby, odpowiednio spółki przejmującej albo spółki nowo zawiązanej (dzień połączenia). Wpis ten wywołuje skutek wykreślenia spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, z uwzględnieniem art. 507.
Z kolei zgodnie z art. 494 § 1 KSH:
Spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki.
W świetle art. 514 KSH:
§ 1. Spółka przejmująca nie może objąć udziałów albo akcji własnych za udziały lub akcje, które posiada w spółce przejmowanej, oraz za własne udziały lub akcje spółki przejmowanej.
§ 2. Zakaz, o którym mowa w § 1, dotyczy również objęcia udziałów lub akcji własnych przez osoby działające we własnym imieniu, lecz na rachunek spółki przejmującej bądź spółki przejmowanej.
W przypadku dokonania połączenia na powyższych zasadach, spółka przejmowana przestaje istnieć, wspólnicy spółki przejmowanej stają się wspólnikami spółki przejmującej oraz wszystkie aktywa i pasywa spółki przejmowanej przechodzą na spółkę przejmującą.
Prawa i obowiązki następców prawnych reguluje także ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej: „Ordynacja podatkowa”).
W świetle art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej:
Osoba prawna lub spółka komandytowo-akcyjna zawiązane (powstałe) w wyniku łączenia się:
1) osób prawnych,
2) osobowych spółek handlowych,
3) osobowych i kapitałowych spółek handlowych
- wstępują we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.
Zgodnie z art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej i spółki komandytowo-akcyjnej łączących się przez przejęcie:
1) innej osoby prawnej (osób prawnych);
2) osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).
Zgodnie z przepisem art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych zaliczek za okres od początku roku.
Natomiast zgodnie z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT:
Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu terminu złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o CIT:
Rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników; wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych.
Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 6 ustawy o CIT:
Jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku podatkowego.
Mając na uwadze powyższe, rok podatkowy spółki będącej podatnikiem CIT kończy się na skutek zaistnienia jednego z dwóch zdarzeń, tj.:
- zakończenia przyjętego przez podatnika roku podatkowego wskazanego w umowie spółki, albo
- wystąpienia sytuacji, w której z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych podatnika.
Przepisami odrębnymi, o których mowa w art. 8 ust. 6 ustawy o CIT są przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120 ze zm., dalej: „UoR”).
Zgodnie z przepisem art. 12 ust. 2 pkt 4 UoR:
Księgi rachunkowe zamyka się, z zastrzeżeniem ust. 3-3d w jednostce przejmowanej na dzień połączenia związanego z przejęciem jednostki przez inną jednostkę, to jest na dzień wpisu do rejestru tego połączenia.
Jednocześnie zgodnie z art. 12 ust. 3 pkt 2 UoR:
Można nie zamykać i nie otwierać ksiąg rachunkowych w przypadku połączenia jednostek, gdy w myśl ustawy rozliczenie połączenia następuje metodą łączenia udziałów i nie powoduje powstania nowej jednostki.
W myśl art. 44c ust. 1 UoR:
Łączenie metodą łączenia udziałów polega na sumowaniu poszczególnych pozycji odpowiednich aktywów i pasywów oraz przychodów i kosztów połączonych spółek, według stanu na dzień połączenia, po uprzednim doprowadzeniu ich wartości do jednolitych metod wyceny i dokonaniu wyłączeń, o których mowa w ust. 2 i 3.
Przesłanki zastosowania przy przejmowaniu jednej spółki przez drugą, metody łączenia udziałów zawiera art. 44a ust. 2 UoR, który stanowi, iż:
W razie łączenia się spółek, na skutek którego nie następuje utrata kontroli nad nimi przez ich dotychczasowych udziałowców, można zastosować metodę łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c; w szczególności dotyczy to łączenia się spółek zależnych w sposób bezpośredni lub pośredni od tej samej jednostki dominującej, jak również w razie połączenia jednostki dominującej niższego szczebla z jej jednostką zależną.
Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, w przypadku połączenia B. z A. przez przejęcie Wnioskodawcy przez B., rozliczanego dla celów księgowych metodą łączenia udziałów bez zamykania ksiąg rachunkowych B. oraz A., sukcesję podatkową w rozumieniu art. 93 § 1 w zw. z art. 93 § 2 pkt 1 o.p. należy rozumieć w ten sposób, że Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do sporządzenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 1 stycznia 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień połączenia, jak również A. nie będzie zobowiązana do wykonania obowiązku przesłania ksiąg rachunkowych naczelnikowi urzędu skarbowego, o którym mowa w art. 9 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
W wyniku połączenia cały majątek A. zostanie przeniesiony do B. (tzw. sukcesja podatkowa z art. 93 § 1 w związku z art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej, a A. zostanie wykreślona z rejestru przedsiębiorców.
Zatem biorąc pod uwagę, iż na dzień połączenia rok podatkowy Spółki Przejmowanej (A.) nie zostanie zakończony, a równocześnie po dniu połączenia Spółka Przejmowana (A.) utraci status podatnika na gruncie ustawy o CIT, należy stwierdzić, iż Spółka Przejmowana (A.) nie będzie zobowiązana do złożenia zeznania podatkowego, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT za rok podatkowy, w którym nastąpi połączenie ze Spółką. Z uwagi na sukcesję na gruncie prawa podatkowego przewidzianą w art. 93 § 1 pkt 1 oraz § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, z dniem połączenia w prawa i obowiązki Spółki Przejmowanej (A.), w tym obowiązek złożenia zeznania podatkowego o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym, wstąpi Spółka Przejmująca (B.). Jak wskazali Państwo w opisie sprawy połączenie zostanie rozliczone zgodnie z metodą łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c ust. 1 UoR i nie spowoduje powstania nowej jednostki. Na tej podstawie zostanie podjęta decyzja, iż w ramach transakcji połączenia, nie zostaną zamknięte księgi rachunkowe w B. oraz w A.
W rezultacie, w sytuacji, gdy rozliczenie połączenia B. i A. nastąpi metodą łączenia udziałów, a księgi rachunkowe Spółek nie zostaną zamknięte na dzień połączenia, nie dojdzie do zakończenia roku podatkowego A., to w konsekwencji nie będą Państwo jako Spółka Przejmowana zobowiązani do złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT za okres od 1 stycznia 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień połączenia oraz nie będą Państwo zobowiązani do wykonania obowiązku przesłania ksiąg rachunkowych naczelnikowi urzędu skarbowego, o którym mowa w art. 9 ust. 1c ustawy o CIT.
Reasumując, za okres od 1 stycznia 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień połączenia, nie powstanie dla Państwa obowiązek złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT oraz przesyłania ksiąg rachunkowych na zasadach i w trybie przewidzianym w art. 9 ust. 1c ustawy o CIT.
Tym samym Państwa stanowisko sprowadzające się do twierdzenia, że z uwagi na brak obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych, po stronie Wnioskodawcy nie pojawi się obowiązek złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 1 stycznia 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień połączenia, jak również Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wykonania obowiązku przesłania ksiąg rachunkowych naczelnikowi urzędu skarbowego, o którym mowa w art. 9 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo