Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych z siedzibą w Polsce, który prowadzi księgi rachunkowe i sporządza sprawozdania finansowe zgodnie z ustawą o rachunkowości. Rok obrotowy i podatkowy to rok kalendarzowy. Od 1 czerwca 2025 r. Wnioskodawca zdecydował się na opodatkowanie w formie ryczałtu od dochodów spółek (estoński CIT). W związku z tym, zgodnie z przepisami, zamknął księgi rachunkowe na dzień 31 maja 2025 r. i sporządził sprawozdanie finansowe za okres od 1 stycznia do 31 maja 2025 r., a…
Interpretacja indywidualna
- stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym sprawozdanie finansowe sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości, umową spółki oraz kodeksem spółek handlowych, za okres trwający od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2025 r., obejmujące także dane ujęte w sprawozdaniu za okres od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 maja 2025 r. będzie rocznym sprawozdaniem finansowym Wnioskodawcy
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego (…), posiada siedzibę i nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
Wnioskodawca prowadzi księgi rachunkowe oraz sporządza sprawozdania finansowe na podstawie przepisów ustawy o rachunkowości (nie stosuje międzynarodowych standardów rachunkowości).
Rokiem obrotowym Wnioskodawcy jest rok kalendarzowy. Trwający w dniu złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej rok obrotowy rozpoczął się w dniu 1 stycznia 2025 r. i zakończy się w dniu 31 grudnia 2025 r. Rok podatkowy jest tożsamy z rokiem kalendarzowym i rokiem obrotowym.
Wnioskodawca od dnia 1 czerwca 2025 r. stosuje opodatkowanie w formie ryczałtu od dochodów spółek (tzw. Estoński CIT, eCIT) zgodnie z rozdziałem 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Ryczałt od dochodów spółek). W związku z powyższym, Wnioskodawca złożył zawiadomienie o wyborze opodatkowania ryczałtem, według ustalonego wzoru, do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie ustawowym, a także Wnioskodawca - zgodnie z art. 28j ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”) - na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem zamknął księgi rachunkowe oraz sporządził sprawozdanie finansowe zgodnie z przepisami o rachunkowości.
Wnioskodawca w terminie 3 miesięcy od 1 czerwca 2025 roku złożył zeznanie roczne CIT-8 za okres od 1 stycznia 2025 r. do 31 maja 2025 r. Sprawozdanie to będzie częścią rocznego sprawozdania finansowego sporządzanego za cały rok obrotowy. Drugie sprawozdanie CIT-8E za okres od 1 czerwca 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. zostanie złożone w ustawowym terminie, tj. w ciągu 3 miesięcy po 31 grudnia 2025 r.
Wybór opodatkowania podatkiem eCIT nie wiąże się ze zmianą roku obrachunkowego Wnioskodawcy, ani też ze zmianą umowy spółki, która wskazuje, że rokiem obrachunkowym jest rok kalendarzowy.
Wnioskodawca wskazuje, że do sprawozdania finansowego sporządzanego stosownie do art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, stosować będzie ogólne zasady wyceny aktywów i pasywów oraz ustalania wyniku finansowego obowiązujące przy sporządzaniu rocznych sprawozdań finansowych.
Takie sprawozdanie będzie zatem obejmować:
1) bilans,
2) rachunek zysków i strat,
3) informację dodatkową, obejmującą wprowadzenie do sprawozdania finansowego oraz dodatkowe informacje i objaśnienia.
Nie będzie ono podlegało badaniu przez biegłego rewidenta, a więc nie będzie obowiązku sporządzenia zmian w kapitale (funduszu) własnym oraz rachunku przepływów pieniężnych. Nie będzie także sporządzone sprawozdanie z działalności jednostki.
Pytanie
Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym sprawozdanie finansowe sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości, umową spółki oraz kodeksem spółek handlowych, za okres trwający od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2025 r., obejmujące także dane ujęte w sprawozdaniu za okres od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 maja 2025 r. będzie rocznym sprawozdaniem finansowym Wnioskodawcy?
(pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, sprawozdanie finansowe sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości, umową spółki oraz kodeksem spółek handlowych, za okres trwający od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2025 r., obejmujące także dane ujęte w sprawozdaniu za okres od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 maja 2025 r. będzie rocznym sprawozdaniem finansowym Wnioskodawcy.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
Zgodnie z art. 28d ust. 1 ustawy o CIT podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek jest obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz sporządzania sprawozdań finansowych na podstawie przepisów o rachunkowości w sposób zapewniający prawidłowe określenie:
1) wysokości zysku (straty) netto, podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku oraz
2) w kapitale własnym:
a) kwoty zysków niepodzielonych i kwoty zysków podzielonych odniesione na kapitały, wypracowanych w latach opodatkowania ryczałtem, oraz
b) kwoty niepokrytych strat poniesionych w latach opodatkowania ryczałtem. Podstawą opodatkowania w przypadku ryczałtu od dochodów spółek jest przede wszystkim wynik bilansowy.
Stosownie do treści art. 28j ust. 5 ustawy o CIT podatnik może wybrać opodatkowanie ryczałtem również przed upływem przyjętego przez niego roku podatkowego, jeżeli na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem zamknie księgi rachunkowe oraz sporządzi sprawozdanie finansowe zgodnie z przepisami o rachunkowości. W tym przypadku księgi rachunkowe otwiera się na pierwszy dzień miesiąca opodatkowania ryczałtem. Przepis ust. 1 pkt 7 stosuje się odpowiednio.
A zatem odpowiedź na pytanie dotyczące rocznego sprawozdania finansowego po zmianie formy opodatkowania wymaga odwołania się definicji zawartych w ustawie o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120 z późn. zm., dalej zwaną: „ustawą o rachunkowości”).
W ustawie o rachunkowości przewidziano sytuacje w których kierownik jednostki sporządza sprawozdanie finansowe, którego przygotowanie nie wynika z obowiązku rocznego sporządzania takiego sprawozdania określonego w statucie lub umowie jednostki jako dzień kończący rok obrotowy.
W ustawie o rachunkowości wprowadzono i zdefiniowano pojęcie szczególnego dnia bilansowego - jako dnia, na który jednostka zamyka księgi i sporządza sprawozdanie finansowe, albo tylko sporządza sprawozdanie, inny niż określony w statucie lub umowie jednostki jako dzień kończący rok obrotowy. Stosownie do art. 12 ust. 2 pkt 3-5 ustawy o rachunkowości jest to dzień, na który ustawa nakazuje zamknąć księgi rachunkowe. Takim dniem jest również dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych w związku z przejściem na opodatkowanie ryczałtem (tzw. CIT estońskim) - art. 28j ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Ustawodawca wprowadził obowiązek sporządzenia sprawozdania finansowego na szczególny dzień bilansowy, za inny okres sprawozdawczy, ale nie jest to sprawozdanie roczne.
Przepis art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy o rachunkowości określa, co należy rozumieć pod pojęciem rok obrotowy. Rok obrotowy to rok kalendarzowy lub inny okres trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych, stosowany również do celów podatkowych. Rok obrotowy lub jego zmiany określa statut lub umowa, na podstawie której utworzono jednostkę; jeżeli jednostka rozpoczęła działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to można księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres połączyć z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny; w przypadku zmiany roku obrotowego pierwszy po zmianie rok obrotowy powinien być dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy.
Roczne sprawozdanie finansowe to sprawozdanie finansowe sporządzone na dzień kończący rok obrotowy.
Kierownik jednostki sporządza sprawozdanie finansowe zgodnie z zakresem określonym w ustawie o rachunkowości.
Kierownik jednostki sporządzając sprawozdanie finansowe stosuje wszystkie zasady określone w ustawie o rachunkowości, w tym kieruje się zasadą istotności. Informacje wykazywane w sprawozdaniu finansowym oraz skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym należy uznać za istotne, gdy ich pominięcie lub zniekształcenie może wpływać na decyzje podejmowane na ich podstawie przez użytkowników tych sprawozdań (art. 4 ust. 4a ustawy o rachunkowości).
Trzeba podkreślić, że szczególny dzień bilansowy nie stanowi dnia kończącego rok obrotowy, choć stanowi dzień bilansowy, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 10 ustawy o rachunkowości, i kończy okres sprawozdawczy, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy o rachunkowości. W konsekwencji sprawozdanie finansowe sporządzone za okres sprawozdawczy kończący się w szczególnym dniu bilansowym nie jest rocznym sprawozdaniem finansowym, a rok obrotowy rozpoczęty przed szczególnym dniem bilansowym nadal trwa.
Wystąpienie szczególnego dnia bilansowego, o którym mowa w art. 12 ust. 2 pkt 3-5 i 7 ustawy o rachunkowości, rodzi obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych na ten dzień oraz ich otwarcia na dzień bezpośrednio po nim następujący, z uwzględnieniem przepisów art. 12 ust. 3-3d ustawy o rachunkowości, które dopuszczają w określonych tam przypadkach niezamykanie ksiąg.
Definicja roku obrotowego zawarta w ustawie o rachunkowości wskazuje, że rok obrotowy jest stosowany również do celów podatkowych. Jednakże zgodnie z przepisem zawartym w art. 1 ustawy o rachunkowości, ustawa ta nie reguluje zagadnień z zakresu opodatkowania. Ponadto literalne rozumienie frazy „stosowany również” nie oznacza postawienia znaku równości między rokiem obrotowym stosowanym do celów rachunkowości a rokiem stosowanym do celów podatkowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych posługuje się przede wszystkim pojęciem „rok podatkowy”. Znak równości między pojęciem „rok obrotowy” i „rok podatkowy” postawiony został tylko w przypadku przepisów o cenach transferowych - art. 11a ust. 5 ustawy o CIT i w przypadku opodatkowania ryczałtem art. 28e ust. 1 ustawy o CIT. A zatem, poza wspomnianymi przypadkami, długość trwania roku obrotowego nie jest powiązana z okresami wykorzystywanymi do ustalenia wysokości opodatkowania podatkiem dochodowym. Rok obrotowy jest jednak „stosowany” do celów podatkowych, na przykład w ten sposób, że dwa lata podatkowe składają się na jeden rok obrotowy.
Zgodnie z art. 28j ust. 5 ustawy o CIT w przypadku rozpoczęcia opodatkowania ryczałtem, ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem wymaga zamknięcia ksiąg i sporządzenia sprawozdania finansowego, a nie zakończenia roku obrotowego.
Z wyjątkiem art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawa o rachunkowości nie wskazuje, aby zamknięcie ksiąg rachunkowych wiązało się z zakończeniem roku obrotowego.
Decyzję w kwestii określenia roku obrotowego podejmują wspólnicy lub właściciele jednostki, zgodnie z postanowieniami statutu lub umowy, a nie kierownik jednostki. W przypadkach wymaganych przez przepisy informacja o przyjętym roku obrotowym podlega zatwierdzeniu przez sąd rejestrowy i zostaje ujawniona w odpowiednim rejestrze.
W katalogu zdarzeń powodujących zamknięcie ksiąg rachunkowych ustawa o rachunkowości odrębnie wymienia dzień kończący rok obrotowy - art. 12 ust. 2 pkt 1 od innych zdarzeń - art. 12 ust. 2 pkt 2-7 ustawy o rachunkowości.
Ustawa o rachunkowości posługuje się dwoma odrębnymi terminami: „sprawozdanie finansowe” i „roczne sprawozdanie finansowe”. Pojęcie „sprawozdania finansowe” jest szersze, gdyż dotyczy wszystkich sprawozdań finansowych sporządzanych na wszystkie dni, na które zamyka się księgi rachunkowe oraz na takie dni, które z zamknięciem ksiąg nie są związane (art. 45 ust. 1 ustawy o rachunkowości). Pojęcie „roczne sprawozdania finansowe” jest węższe, ponieważ dotyczy tylko sprawozdań finansowych sporządzanych na dzień kończący rok obrotowy (art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy o rachunkowości). Zgodnie z art. 64, art. 53, art. 69 ustawy o rachunkowości badaniu, zatwierdzaniu oraz złożeniu do rejestru podlegają tylko roczne sprawozdania finansowe.
Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości sprawozdanie finansowe sporządza się na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych, o którym mowa w art. 12 ust. 2, oraz na inny dzień bilansowy, stosując odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b, zasady wyceny aktywów i pasywów oraz ustalania wyniku finansowego, określone w rozdziale 4.
Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza m.in. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 5 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Sz 614/24 oraz stanowisko praktyków - vide: Przejście na estoński CIT: roczny raport musi objąć cały rok obrotowy, Dziennik Gazeta Prawna z dnia 16 czerwca 2025 r., nr 115 (6532).
Z powyższych względów należy uznać, że sprawozdanie finansowe sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości, umową spółki oraz kodeksem spółek handlowych, za okres trwający od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2025 r., obejmujące także dane ujęte w sprawozdaniu za okres od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 maja 2025 r. będzie rocznym sprawozdaniem finansowym Wnioskodawcy.
Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, przedstawione przez niego stanowisko jest prawidłowe.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie zaznaczyć należy, że stosownie do zadanego pytania nr 1 wyznaczającego granice rozpatrzenia wniosku, przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest wyłącznie ustalenie czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym sprawozdanie finansowe sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości, umową spółki oraz kodeksem spółek handlowych, za okres trwający od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2025 r., obejmujące także dane ujęte w sprawozdaniu za okres od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 maja 2025 r. będzie rocznym sprawozdaniem finansowym Wnioskodawcy. Tym samym przedmiotem interpretacji indywidualnej nie jest ocena, czy Państwo spełniają określone ustawowo warunki w zakresie opodatkowania w formie ryczałtu od dochodów spółek (tzw. estońskim CIT).
Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że stosownie do art. 28j ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),
opodatkowaniu ryczałtem może podlegać podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jeżeli m.in. złoży zawiadomienie o wyborze opodatkowania ryczałtem, według ustalonego wzoru, do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca pierwszego miesiąca pierwszego roku podatkowego, w którym ma być opodatkowany ryczałtem.
Zgodnie z art. 28j ust. 5 ustawy o CIT,
podatnik może wybrać opodatkowanie ryczałtem również przed upływem przyjętego przez niego roku podatkowego, jeżeli na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem zamknie księgi rachunkowe oraz sporządzi sprawozdanie finansowe zgodnie z przepisami o rachunkowości. W tym przypadku księgi rachunkowe otwiera się na pierwszy dzień miesiąca opodatkowania ryczałtem. Przepis ust. 1 pkt 7 stosuje się odpowiednio.
W myśl natomiast art. 7aa ust. 1 ustawy o CIT,
podatnik, który wybrał opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek, jest obowiązany na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego pierwszy rok opodatkowania tym ryczałtem:
1) sporządzić informację o przychodach, kosztach, dochodzie z przekształcenia oraz podatku należnym w związku z wyborem opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek oraz
2) wyodrębnić w kapitale własnym spółki na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek:
a) kwotę zysków niepodzielonych i kwotę zysków podzielonych odniesione na kapitały, wypracowanych w latach poprzedzających pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek oraz
b) kwotę niepokrytych strat poniesionych w latach poprzedzających pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.
Jak stanowi art. 28f ust. 1 ustawy o CIT,
opodatkowanie ryczałtem obejmuje okres bezpośrednio po sobie następujących 4 lat podatkowych wskazany przez podatnika w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 28j ust. 1 pkt 7.
Po zakończeniu okresu czteroletniego, jeśli podatnik spełnia warunki ustawowe, może kontynuować rozliczenia zgodnie z przepisami rozdziału 6b ustawy o CIT, w kolejnym okresie czteroletnim.
Stosownie do art. 28f ust. 2 ustawy o CIT,
opodatkowanie ryczałtem przedłuża się na kolejne okresy bezpośrednio po sobie następujących 4 lat podatkowych, chyba że podatnik złoży informację o rezygnacji z opodatkowania ryczałtem w deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1, składanej za ostatni rok podatkowy, w którym podatnik był opodatkowany ryczałtem.
Opodatkowanie ryczałtem oznacza dla podatnika zmianę zasad w zakresie przedmiotu opodatkowania. Ustawa o CIT wprowadza w zakresie ryczałtu nowe kategorie dochodów (przedmiotu opodatkowania) nie podlegających reżimowi dotychczasowych przepisów ustawy. Dochodów tych nie łączy się z dochodami opodatkowanymi według ogólnych zasad CIT (art. 7 ustawy o CIT) dla celów ustalenia podstawy opodatkowania.
Ryczałt od dochodów spółek kapitałowych oznacza koniec obowiązku prowadzenia odrębnej ewidencji podatkowej. Spółka, jak wskazano powyżej, podejmując decyzję o przejściu na opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek kapitałowych powinna zamknąć bieżący rok podatkowy, uzgodnić ewidencję podatkową z ewidencją rachunkową i zacząć nowy rok już na zasadach ryczałtu.
Zasady zmiany roku podatkowego określone są w art. 8 ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o CIT,
rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników; wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych.
W myśl art. 8 ust. 3 ustawy o CIT,
w razie zmiany roku podatkowego, za pierwszy po zmianie rok podatkowy uważa się okres od pierwszego miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do końca roku podatkowego nowo przyjętego. Okres ten nie może być krótszy niż dwanaście i dłuższy niż dwadzieścia trzy kolejne miesiące kalendarzowe.
W świetle art. 8 ust. 4 ustawy o CIT,
o wyborze roku podatkowego innego niż rok kalendarzowy podatnik informuje w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, składanym za rok podatkowy poprzedzający pierwszy po zmianie rok podatkowy.
Stosownie do art. 8 ust. 6 ustawy o CIT,
jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku podatkowego.
Na podstawie art. 8 ust. 6a ustawy o CIT,
jeżeli podatnik dokonał wyboru opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek przed upływem przyjętego roku podatkowego, zgodnie z art. 28j ust. 5, miesiąc poprzedzający pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem jest ostatnim miesiącem roku podatkowego tego podatnika.
Zatem w razie zmiany roku podatkowego (a do takiej zmiany dochodzi w sytuacji wyboru opodatkowania ryczałtem w trakcie trwającego dotychczas roku podatkowego, za pierwszy po zmianie rok podatkowy uważa się okres od pierwszego miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do końca roku podatkowego nowo przyjętego.
W myśl art. 28e ust. 1 ustawy o CIT,
rokiem podatkowym podatnika opodatkowanego ryczałtem jest rok obrotowy w rozumieniu przepisów o rachunkowości.
Zgodnie natomiast z art. 28e ust. 2 ustawy o CIT,
jeżeli podatnik dokonał wyboru opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek przed upływem przyjętego roku podatkowego, zgodnie z art. 28j ust. 5, za pierwszy rok podatkowy opodatkowania ryczałtem uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do końca miesiąca przyjętego przez podatnika roku obrotowego.
Z kolei art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120 ze zm. dalej: „UoR”) stanowi, że:
Ilekroć w ustawie jest mowa o roku obrotowym - rozumie się przez to rok kalendarzowy lub inny okres trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych, stosowany również do celów podatkowych. Rok obrotowy lub jego zmiany określa statut lub umowa, na podstawie której utworzono jednostkę. Jeżeli jednostka rozpoczęła działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to można księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres połączyć z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny. W przypadku zmiany roku obrotowego pierwszy po zmianie rok obrotowy powinien być dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy.
Jeżeli spółka decyduje się na rozliczanie podatku dochodowego w formie ryczałtu od dochodów spółek, powinna zadeklarować wybór opodatkowania ryczałtem do końca pierwszego miesiąca w pierwszym roku korzystania z nowego sposobu rozliczania. Moment przejścia na ryczałt jest wiec zależny od spółki, ponieważ może ona zdecydować w każdym momencie o zamknięciu aktualnego roku podatkowego.
Decyzja o przejściu na ryczałt w trakcie roku podatkowego oznacza jego skrócenie.
Zatem, dokonując wyboru opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek spółka ma obowiązek dokonać rozliczenia za rok podatkowy poprzedzający pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT,
podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
W myśl art. 27 ust. 2 ustawy o CIT,
podatnicy obowiązani do sporządzenia sprawozdania finansowego przekazują, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej sprawozdanie finansowe, odmowę podpisu, o której mowa w art. 52 ust. 2 ustawy o rachunkowości, oświadczenie lub odmowę złożenia oświadczenia, o których mowa w art. 52 ust. 2b ustawy o rachunkowości, jeżeli zostały one sporządzone, wraz ze sprawozdaniem z badania, w terminie 15 dni od dnia zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego, a spółki - także odpis uchwały zgromadzenia zatwierdzającej sprawozdanie finansowe. Obowiązek przekazania sprawozdania finansowego Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej nie dotyczy podmiotów zwolnionych podmiotowo z podatku oraz podmiotów, które na podstawie odrębnych przepisów mają obowiązek przekazywania sprawozdań finansowych do Krajowego Rejestru Sądowego. Sprawozdanie finansowe jest sporządzane w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej udostępnianej na podstawie art. 45 ust. 1g ustawy o rachunkowości albo w formacie, o którym mowa w art. 45 ust. 1ga lub 1h tej ustawy. Obowiązek przekazania sprawozdania z badania nie dotyczy podatników, których sprawozdania finansowe nie są objęte obowiązkiem badania.
Stosownie natomiast do art. 12 ust. 2 UoR,
księgi rachunkowe zamyka się, z zastrzeżeniem ust. 3-3d:
1) na dzień kończący rok obrotowy,
2) na dzień zakończenia działalności jednostki, w tym również jej sprzedaży, zakończenia likwidacji lub postępowania upadłościowego, o ile nie nastąpiło jego umorzenie,
3) na dzień poprzedzający zmianę formy prawnej,
4) w jednostce przejmowanej na dzień połączenia związanego z przejęciem jednostki przez inną jednostkę, to jest na dzień wpisu do rejestru tego połączenia,
5) na dzień poprzedzający dzień podziału lub połączenia jednostek, jeżeli w wyniku podziału lub połączenia powstaje nowa jednostka, to jest na dzień poprzedzający dzień wpisu do rejestru połączenia lub podziału,
6) na dzień poprzedzający dzień postawienia jednostki w stan likwidacji lub ogłoszenia upadłości,
7) na inny dzień bilansowy określony odrębnymi przepisami
- nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia zaistnienia tych zdarzeń.
Na podstawie art. 45 ust. 1 UoR,
sprawozdanie finansowe sporządza się na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych, o którym mowa w art. 12 ust. 2 , oraz na inny dzień bilansowy, stosując odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 1a-1ba, zasady wyceny aktywów i pasywów oraz ustalania wyniku finansowego, określone w rozdziale 4.
Zgodnie z zasadą określoną w art. 28j ust. 5 ustawy o CIT podatnik, który chce wybrać opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek w trakcie roku podatkowego jest obowiązany, na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem, zamknąć księgi rachunkowe oraz sporządzić sprawozdanie finansowe zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości oraz otworzyć księgi rachunkowe na pierwszy dzień miesiąca opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.
Zamknięcie ksiąg rachunkowych, o którym mowa w przepisie art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, jest zamknięciem - w świetle art. 12 ust. 2 pkt 7 ustawy o rachunkowości - na inny dzień bilansowy określony odrębnymi przepisami.
W myśl art. 45 ust. 1 ustawy o rachunkowości sprawozdanie finansowe sporządza się na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych, o którym mowa w art. 12 ust. 2 tej ustawy, oraz na inny dzień bilansowy. A zatem sprawozdanie finansowe sporządzone na podstawie ww. przepisu art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, jest sprawozdaniem finansowym w rozumieniu art. 45 ust. 1 ustawy o rachunkowości.
Natomiast roczne sprawozdanie finansowe to sprawozdanie sporządzone na podstawie ksiąg rachunkowych na dzień kończący rok obrotowy (art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy o rachunkowości).
W świetle przedstawionego we wniosku opisu sprawy wskazać należy, że zamknięcie ksiąg rachunkowych na dzień 31 maja 2025 r., w związku z zamknięciem roku podatkowego i Państwa przejściem na ryczałt oznaczało dla Państwa obowiązek sporządzenia sprawozdania finansowego, które w analizowanej sprawie nie będzie sprawozdaniem rocznym bowiem obejmować będzie okres od 1 stycznia 2025 r. do 31 maja 2025 r.
Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy sprawozdanie finansowe sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości, umową spółki oraz kodeksem spółek handlowych, za okres trwający od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2025 r., obejmujące także dane ujęte w sprawozdaniu za okres od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 maja 2025 r. będzie rocznym sprawozdaniem finansowym.
W odpowiedzi na Państwa wątpliwości wskazać należy, że sprawozdanie finansowe sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości za okres trwający od dnia 1 czerwca 2025 r. do dnia 31 grudnia 2025 r. będzie rocznym sprawozdaniem finansowym, obejmujące także dane ujęte w sprawozdaniu za okres od okres od 1 stycznia 2025 r. do 31 maja 2025 r., a nie jak Państwo wskazali sprawozdanie finansowe sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości za okres trwający od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2025 r. obejmujące także dane ujęte w sprawozdaniu za okres od dnia 1 stycznia 2025 r. do 31 maja 2025 r., które będzie rocznym sprawozdaniem finansowym Wnioskodawcy.
Zatem w sytuacji Spółki, która ma rok obrotowy zgodny z kalendarzowym i od 1 czerwca 2025 r. przeszła na ryczałt, Spółka ma obowiązek sporządzenia sprawozdania finansowego za okres od 1 stycznia 2025 r. do 31 maja 2025 r. i rocznego sprawozdania finansowego sporządzonego na dzień kończący rok obrotowy (art. 12 ust. 2 pkt 1 UoR) za okres od 1 czerwca 2025 r. do 31 grudnia 2025 r.
Podsumowując, z powyższych przyczyn, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Jednocześnie wskazać należy, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem, tj. w zakresie pytania nr 2, wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Odnosząc się do powołanego we wniosku orzeczenia sądu administracyjnego należy stwierdzić, iż zostało ono wydane w indywidualnej sprawie podmiotu, który o jej wydanie wystąpił, zatem nie jest ono wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Wyrok ten jest przy tym orzeczeniem nieprawomocnym, a zatem prezentowane w nim stanowisko może ulec zmianie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo