Interpretacja 0111-KDIB1-1.4010.681.2025.4.MF

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku dochodowego od osób prawnych.

Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 lutego 2026 r. (wpływ do organu 24 lutego 2026 r.) oraz pismem z 16 marca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego (ostatecznie sformułowanego w uzupełnieniu wniosku z 17 lutego 2026 r.)

Wnioskodawca jest spółką prowadzącą działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest świadczenie usług gastronomicznych, w szczególności prowadzenie restauracji zlokalizowanej w (…).

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca zatrudnia osoby pełniące funkcje kelnerów (dalej: „Kelnerzy”). Kelnerzy obsługują gości restauracji, w tym przyjmują płatności za zamówienia realizowane w lokalu. Restauracja posługuje się terminalami płatniczymi (…) (dalej: (…)), za pośrednictwem których Klienci dokonują płatności za posiłki. System płatności umożliwia również przyznanie przez Klienta dobrowolnego napiwku dla Kelnera i w tym zakresie Wnioskodawca chciałby również z niego korzystać, aby wprowadzić udogodnienie dla Klientów oraz pracujących Kelnerów.

Płatność dokonywana przez Klienta może obejmować jednocześnie kwotę należności za zakupione produkty/usługi gastronomiczne oraz - o ile Klient tak postanowi - kwotę dobrowolnego napiwku. System (…) nie umożliwia automatycznego rozdzielenia środków na część dotyczącą sprzedaży oraz część stanowiącą napiwek na różne konta. W konsekwencji całość płatności (sprzedaż + napiwek) wpływa łącznie na główny rachunek techniczny Wnioskodawcy w (…) (dalej: „Rachunek Główny”).

Każdego dnia system (…) może generować raport obejmujący wszystkie transakcje, w tym odrębnie wykazane kwoty należne ze sprzedaży oraz kwoty napiwków przyznanych w poszczególnych transakcjach. Na podstawie tego raportu menedżer restauracji, działając w imieniu Wnioskodawcy, dokonywałby ręcznego przeksięgowania sumy napiwków z Rachunku Głównego na odrębny prowadzony w (…) rachunek techniczny przeznaczony wyłącznie do obsługi napiwków (dalej: „Rachunek Napiwkowy”).

Środki zgromadzone na Rachunku Napiwkowym nie stanowiłyby faktycznego przychodu Wnioskodawcy i nie byłyby przez niego w jakikolwiek sposób zatrzymywane. Wnioskodawca nie pobierałby z kwot napiwków żadnych opłat, prowizji ani innych należności. W oparciu o dane wynikające z systemu (…), który jednoznacznie przypisuje kwotę napiwku do konkretnej transakcji płatniczej i konkretnego Kelnera, Wnioskodawca nie rzadziej niż raz w tygodniu dokonywałby przekazania zgromadzonych na Rachunku Napiwkowym napiwków bezpośrednio na rachunki bankowe Kelnerów. Każdy Kelner otrzymywałby dokładnie sumę napiwków przyznanych przez Klientów w związku z transakcjami, które obsługiwał.

Pozostała część środków, tj. kwoty odpowiadające wartości sprzedaży gastronomicznej, po rozliczeniu w systemie (…) przekazywane byłyby na firmowy rachunek bankowy Wnioskodawcy prowadzony w (…).

Napiwki nie są nigdy wliczane przez Wnioskodawcę w cenę usług gastronomicznych, bowiem nie stanowią elementu należności za świadczenie usług i są przyznawane przez Klienta fakultatywnie. W tym przypadku Wnioskodawca nie wykazywałby kwoty napiwku na paragonie fiskalnym; kwota ta byłaby jednak ewidencjonowana w systemie sprzedażowym dla celów rozliczeń wewnętrznych.

System (…) oraz wewnętrzne oprogramowanie Wnioskodawcy pozwalają jednoznacznie przypisać napiwek do konkretnego Kelnera i na tej podstawie sporządzać okresowe raporty, służące do prawidłowego przekazywania napiwków. Wnioskodawca pełniłby wyłącznie funkcję pośrednika technicznego w przekazywaniu dobrowolnych gratyfikacji pieniężnych od Klientów na rzecz Kelnerów.

W ocenie Wnioskodawcy, w związku z powyższym modelem rozliczeń, konieczne jest uzyskanie indywidualnej interpretacji podatkowej w celu potwierdzenia prawidłowości planowanych i realizowanych działań w zakresie kwalifikacji podatkowej i sposobu rozliczenia dobrowolnych napiwków wypłacanych Kelnerom za pośrednictwem systemu (…) - w tym w szczególności czy w takim stanie faktycznym, tj. pełnienia przez Spółkę funkcji pośrednika w ramach systemu płatności (…) powstanie po jej stronie obowiązek podatkowy w zakresie podatku od osób prawnych.

W uzupełnieniu wniosku z 16 marca 2026 r., wskazali Państwo, że osoby wskazywane przez Wnioskodawcę będą zatrudniane na umowie o pracę oraz ewentualnie – umowy zlecenia.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 17 lutego 2026 r.)

Czy w związku z pełnieniem przez Wnioskodawcę funkcji pośrednika w zakresie pobierania napiwków, tj. obsługi systemu (…) (który jednoznacznie przypisuje kwotę napiwku do konkretnej transakcji płatniczej i konkretnego Kelnera), a następnie gromadzenia napiwków na „rachunku napiwkowym” i przekazywania odpowiednio wszystkich sum z tego tytułu poszczególnym kelnerom na ich rachunki bankowe prowadzi do powstania po stronie Wnioskodawcy obowiązków podatkowych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 17 lutego 2026 r.)

Państwa zdaniem, kwoty napiwków, uiszczanych przez klientów na rzecz konkretnych kelnerów w sposób bezgotówkowy (co jest obsługiwane przez system (…)) które trafiają na rachunek bankowy Spółki, a następnie są przekazywane na rachunki bankowe kelnerów nie stanowią przychodu podatkowego Spółki.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Zgodnie zaś z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Literalna wykładnia powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe.

W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik powinien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika lub pomniejsza jego pasywa. Od zasady tej, w ściśle określonych przypadkach, wprowadzone zostały przez ustawodawcę wyjątki.

Katalog przysporzeń, których nie zalicza się do przychodów podatkowych jest zamknięty i zawarto go w art. 12 ust. 4 ustawy o CIT. Odnosząc powyższe do opisanego zdarzenia przyszłego wskazać należy, że napiwki od klienta, podobnie jak każde inne świadczenie, mogą być rozpatrywane z dwóch perspektyw: przedmiotowej i podmiotowej.

Przedmiotem tego świadczenia jest suma pieniędzy, jaką klient przekazuje Pracownikowi za pomocą elektronicznego przelewu na konto Wnioskodawcy, z uwagi na bezgotówkowy charakter płatności. Warto podkreślić, że sfera podmiotowa świadczenia napiwku ogranicza się wyłącznie do relacji między klientem a Pracownikiem. Klient nie wpłaca Napiwku Dobrowolnego na konto Wnioskodawcy jako formy opłacenia usług, ani też napiwek nie wpływa na kalkulację ceny usługi restauracyjnej.

Transakcja między klientem a Wnioskodawcą dotyczy jedynie regulowania płatności za usługi gastronomiczne (w restauracji) zgodnie z obowiązującym cennikiem. W przypadku napiwków dobrowolnych, rola Spółki ogranicza się do zbierania i wypłacania Pracownikom napiwków na koniec przyjętego okresu i jest to spowodowane głównie faktem, że kelner nie ma możliwości bezpośredniego przyjęcia napiwku na swoje konto bankowe poprzez terminal płatniczy Spółki. Spółka pełni w tym przypadku jedynie rolę pośrednika, przekazując napiwek zgodnie z wytycznymi bezgotówkowej transakcji. To jednak nie oznacza, że Spółka staje się aktywnym uczestnikiem w samym świadczeniu napiwku.

W związku z powyższym, zestawiając powyższą definicję przychodu należnego na gruncie ustawy o CIT z przedstawioną charakterystyką napiwków należy uznać, że kwoty przekazywanych bezgotówkowe napiwków nie stanowią przychodu Spółki w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o CIT.

Przede wszystkim Wnioskodawca nie jest adresatem (odbiorcą) świadczenia. Kwoty napiwków uiszczanych przez klientów w sposób bezgotówkowy nie stanowią więc świadczenia należnego Wnioskodawcy. Tak zgromadzone na rachunku kwoty nie są pozostawione do dyspozycji Spółki, która nie staje się właścicielem i dysponentem tych środków. Co więcej, ze względu na to, że Wnioskodawca nie jest stroną świadczenia w postaci napiwku, nie ma on żadnego tytułu prawnego do dochodzenia należności wynikających z napiwków przed sądami powszechnymi.

Tym samym należności z tytułu napiwków należnych kelnera mają charakter przejściowy po stronie Wnioskodawcy. W trakcie danego okresu są one gromadzone przez Spółkę na jej rachunku bankowym, by pod jego koniec wypłacić należne napiwki Pracownikom. Z związku z tym, Spółka nie osiąga z tego tytułu jakiegokolwiek definitywnego (trwałego) przysporzenia.

Wynika to także z faktu, że napiwek nie jest wynagrodzeniem należnym Wnioskodawcy od klienta z tytułu świadczenia usługi gastronomicznej, gdyż wartość świadczenia określają cenniki, a Wnioskodawca wykonując świadczenie może oczekiwać tylko takiej zapłaty, jaka wynika z obowiązującego cennika usług gastronomicznych. Kwota napiwku dobrowolnego nie jest w żaden sposób powiązana z wykonaniem usługi gastronomicznej, co przykładowo ma miejsce w przypadku napiwków obowiązkowych.

Powyższe stanowisko odnośnie braku przysporzenia po stronie Wnioskodawcy z tytułu napiwków dobrowolnych znajduje potwierdzenie w utrwalonej linii interpretacyjnych organów podatkowych czego potwierdzeniem jest przykładowo interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 16 listopada 2022 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.608.2022.1.MKU, w której Dyrektor KIS potwierdził, że zarówno napiwki otrzymane w gotówce od Klientów, jak i te przekazywane przez Spółkę pracownikom, w przypadku zapłaty za pośrednictwem karty płatniczej, nie będą stanowić przychodu podatkowego Spółki.

Analogiczne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 13 czerwca 2022 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.119.2022.6.BJ w której, wskazał, że: „(...) choć Ustawa o CIT nie definiuje ściśle pojęcia przychodu, to na podstawie art. 12 tej ustawy można go określić jako wszelkie trwałe, bezzwrotne i definitywne przysporzenia majątkowe w postaci środków pieniężnych, dóbr majątkowych oraz świadczeń w naturze, niezależnie od tytułu prawnego ich uzyskania przez podatnika. W przypadku podatników prowadzących działalność gospodarczą, przychodem są również kwoty należne, nawet gdy nie zostały faktycznie otrzymane, pod warunkiem, że spełniają one warunki wymienione powyżej (trwały, bezzwrotny i definitywny charakter)”.

W interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 13 czerwca 2022 r., Znak: 0111-KDIB1-2. 4010.110.2022.4.AW wskazano, że: „Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje ściśle pojęcia przychodu, jednakże na podstawie treści art. 12 powołanej ustawy można określić przychód jako wszelkie trwałe, bezzwrotne i definitywne przysporzenia majątkowe w postaci środków pieniężnych, dóbr majątkowych oraz świadczeń w naturze, niezależnie od tytułu prawnego ich uzyskania przez podatnika. (...) Literalna wykładnia powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik powinien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, lub pomniejsza jego pasywa. (...) Mając na względzie opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy stwierdzić należy, że jeżeli w istocie, jak wynika ze złożonego wniosku, stosowane przez Spółkę systemy sprzedażowe pozwalają określić i jednoznacznie przypisać kwoty poszczególnych przydzielonych napiwków konkretnym pracownikom i w związku z tym możliwe jest generowanie okresowych raportów, na podstawie których Spółka rozlicza się z pracownikami z napiwków, a Wnioskodawca nie będzie pobierać na swoją rzecz żadnych kwot z napiwków i na koniec dnia przekaże napiwki pracownikom, to nie sposób uznać, że pozostawiane przez Klientów napiwki stanowią trwałe i definitywne przysporzenie majątkowe Wnioskodawcy”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

W pozostałym zakresie tj. w zakresie dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług zostanie/zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do niniejszej sprawy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym:

interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.