Interpretacja 0111-KDIB1-1.4010.685.2025.2.SG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo, w odpowiedzi na wezwanie pismem z 2 lutego 2026 r. (data wpływu w tym samym dniu).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

A. S.A. (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym, prowadzącym działalność w zakresie produkcji (…).

Na potrzeby prowadzonej działalności, Wnioskodawca zawarł umowę kredytów terminowych oraz kredytu odnawialnego (jest to jedna umowa), które stanowią jeden produkt kredytowy.

W ramach ww. umowy, Wnioskodawcy przyznano trzy rodzaje kredytów:

1.  kredyt terminowy inwestycyjny, który zostanie przeznaczony w całości na działalność inwestycyjną Wnioskodawcy;

2.  kredyt terminowy RECAP, który zostanie przeznaczony w całości na wypłatę dywidendy akcjonariuszom Wnioskodawcy;

3.  kredyt odnawialny, który Wnioskodawca przeznaczy na finansowanie bieżących kosztów działalności, w tym finansowanie kapitału obrotowego oraz ogólnych celów korporacyjnych spółki. Głównym celem kredytu odnawialnego jest finansowanie bieżącej działalności operacyjnej Spółki. Wnioskodawca przewiduje, że w przyszłości może wykorzystać finansowanie kredytem odnawialnym także na pokrycie wydatków, które w świetle ustawy o CIT nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, takie jak np. wydatki na reprezentację. Kredyt obrotowy może być wielokrotnie odnawiany i wykorzystywany aż do (...) 2028 r.

Zgodnie z umową kredytową, kredyt terminowy RECAP może być wypłacony wyłącznie w jednej transzy (w całości), z kolei kredyt inwestycyjny może być wypłacony w całości lub w części w formie wielu transz, w zależności od potrzeb Spółki (nie częściej niż dwa razy w miesiącu kalendarzowym). Kredyt odnawialny udzielony został w rachunkach bieżących, co oznacza, że każdego dnia następuje jego spłata (poprzez wpływy) oraz ponowne zaciągniecie (poprzez spłatę zobowiązań) aż do limitu udostępnionego w obu bankach.

W związku z zawarciem umowy kredytowej, Wnioskodawca poniósł koszt jednorazowej prowizji przygotowawczej za zarządzanie kredytem (należnej kredytodawcom oraz agentowi kredytu, pośredniczącemu w zawarciu umowy).

Dodatkowo, Spółka nabyła usługi prawne, doradcze oraz poniosła koszty opłat notarialnych i skarbowych. Wyżej wymienione wydatki objęły m.in.:

·      przygotowanie oraz negocjowanie umowy kredytowej;

·      przygotowanie i negocjowanie pakietu zabezpieczeń;

·      sporządzenie opinii prawnej na rzecz banków;

·      bieżące doradztwo prawne związane z finansowaniem oraz zawarciem transakcji;

·      przygotowanie dokumentów zabezpieczeń, tj.

-     oświadczeń o ustanowieniu hipotek na nieruchomościach Wnioskodawcy,

-     umowy cesji na zabezpieczenie ubezpieczenia wskazanych nieruchomości,

-     oświadczeń o poddaniu się egzekucji przez Wnioskodawcę,

-     pełnomocnictwa do rachunku bankowego w celu umożliwienia obsługi transzy obrotowej;

·      organizację podpisania dokumentacji kredytowej

dalej łącznie nazywane „wydatkami około kredytowymi”.

Poniesione przez Wnioskodawcę wydatki około kredytowe odnoszą się do całej umowy kredytowej, w związku z czym Wnioskodawca nie ma możliwości przypisania konkretnego kosztu do konkretnego kredytu objętego umową. W momencie ponoszenia ww. wydatków nieznany był też poziom ostatecznego (rzeczywistego) wykorzystania udostępnionych na podstawie ww. umowy kredytowej środków oraz przeznaczenie tych środków.

Wnioskodawca podkreśla, że z uwagi na charakter kredytu odnawialnego, kwota udziału tej części kredytu w zadłużeniu ogółem zmienia się w czasie. Dynamiczny charakter kredytu, tj. zmniejszanie/zwiększanie się wartości poszczególnych części kredytu w czasie następuje na skutek zaciągania i wydatkowania kolejnych transz.

Z uwagi na okres, na jaki zawarto umowę kredytową oraz na to, że kredyt obrotowy może być wielokrotnie odnawiany i wykorzystywany (spłacany i zaciągany ponownie w ramach przysługującego Spółce limitu), Wnioskodawca nie ma możliwości przewidzenia lub nawet oszacowania, na co przeznaczy kwoty finansowania dłużnego.

Wnioskodawca jest świadom istnienia linii interpretacyjnej, zgodnie z którą koszty finansowania przeznaczonego na wypłatę dywidendy, takie jak odsetki, prowizje i opłaty manipulacyjne nie stanowią kosztów uzyskania przychodów - zgodnie z aktualną linią orzeczniczą, w tym w szczególności z uchwałą 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 grudnia 2011 r., sygn. akt II FPS 2/11. Wnioskodawca jest też świadom uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 stycznia 2011 r., sygn. akt II FPS 6/10, zgodnie z którą tylko wydatki związane z emisją nowych akcji, bez których nie jest możliwe podwyższenie przez spółkę akcyjną kapitału zakładowego, nie są kosztami uzyskania przychodów.

Z tej przyczyny Wnioskodawca zamierza zaliczyć wydatki około kredytowe do kosztów uzyskania przychodów w tej części, w jakiej nie dotyczą one wartości kredytu RECAP (przeznaczonego w całości na wypłatę dywidendy). W tym celu Spółka wyłączy z kosztów uzyskania przychodów wydatki około kredytowe w ustalonej na dzień zawarcia umowy proporcji, w jakiej pozostaje wartość kredytu RECAP do całkowitej kwoty udzielonego Spółce finansowania.

W uzupełnieniu wniosku z 2 lutego 2026 r. wskazali Państwo ponadto, że:

Kredyt terminowy inwestycyjny jest jednym z kredytów, które Spółka zawarła w ramach umowy kredytów terminowych oraz kredytu odnawialnego, stanowiących jeden produkt kredytowy (dalej: „Umowa”).

Zgodnie z postanowieniami Umowy, Wnioskodawca przeznaczy wszystkie kwoty otrzymane w ramach kredytu inwestycyjnego na finansowanie lub refinansowanie do 100% nakładów inwestycyjnych netto w ramach zadań inwestycyjnych, rozumianych jako określone przez Spółkę działania związane głównie z rozbudową, odtworzeniem lub modernizacją oraz poprawą efektywności mocy produkcyjnych Spółki. Zakres zadań inwestycyjnych może ulegać modyfikacjom, zgodnie z decyzją Zarządu Spółki.

W związku z powyższym, określenie „działalność inwestycyjna” ma szeroki zakres i może polegać zarówno na zakupie lub wytworzeniu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jak i na dokonywaniu inwestycji i realizacji czynności, które nie należą do tej kategorii.

Przykładem nakładów, które zostały lub mogą zostać sfinansowane (lub współfinansowane) kredytem jest zakup urządzeń takich jak:

(...)

Oprócz ww. nakładów, Spółka przeznaczy środki z kredytu inwestycyjnego również na wydatki na zakup innych składników majątku lub usług (stanowiących koszty uzyskania przychodów na zasadach ogólnych), jak np.:

1.  remonty maszyn i urządzeń,

2.  usługi projektowe i doradcze,

3. (...),

4. (...),

5.  (...).

Jak wskazano we wniosku, Spółka zawarła Umowę, w ramach której przyznano jej trzy rodzaje kredytów:

·      kredyt terminowy inwestycyjny,

·      kredyt terminowy RECAP – na wypłatę dywidendy,

·      kredyt odnawialny – na działalność bieżącą Spółki.

W związku z Umową konieczne było poniesienie kosztów na rzecz kredytodawców, a także wydatków z tyt. opłat notarialnych, usług prawnych i doradczych. Wydatki poniesione przez Spółkę objęły:

·      prowizję przygotowawczą za zarządzanie kredytem;

·      przygotowanie oraz negocjowanie umowy kredytowej;

·      przygotowanie i negocjowanie pakietu zabezpieczeń;

·      sporządzenie opinii prawnej na rzecz banków;

·      bieżące doradztwo prawne związane z finansowaniem oraz zawarciem transakcji;

·      przygotowanie dokumentów zabezpieczeń, tj.

-       oświadczeń o ustanowieniu hipotek na nieruchomościach Wnioskodawcy,

-       umowy cesji na zabezpieczenie ubezpieczenia wskazanych nieruchomości,

-       oświadczeń o poddaniu się egzekucji przez Wnioskodawcę,

-       pełnomocnictwa do rachunku bankowego w celu umożliwienia obsługi transzy obrotowej;

·      organizację podpisania dokumentacji kredytowej

- dalej łącznie nazywane „wydatkami około kredytowymi”.

Wydatki około kredytowe zostały poniesione (zapłacone) przez Spółkę zanim zostały dokonane przez Spółkę zakupy sfinansowane z kredytu inwestycyjnego, w tym wydatki na nabycie składników majątku, przyjętych przez Spółkę do używania jako środki trwałe.

Spółka zwraca uwagę, że w dacie ponoszenia wydatków około kredytowych nie była w stanie określić, jakie ostatecznie będzie przeznaczenie kredytu inwestycyjnego i kiedy środki z tego kredytu będą wykorzystywane. W szczególności Spółka nie wiedziała, w dacie ponoszenia wydatków około kredytowych, jaka część kredytu inwestycyjnego i kiedy zostanie przeznaczona na sfinansowanie (lub współfinansowanie) nabycia (wytworzenia) środków trwałych czy wartości niematerialnych i prawnych. Co więcej, jako że kredyt inwestycyjny został udzielony do (...) 2028 r., Wnioskodawca nadal nie jest w stanie stwierdzić, w jakiej części finansowanie w ramach kredytu inwestycyjnego zostanie przeznaczone na nabycie środków trwałych czy wartości niematerialnych i prawnych, a w jakiej na wydatki o innym charakterze.

Wydatki około kredytowe były niezbędne do zawarcia Umowy, o której mowa we wniosku. Ze względu na charakter finansowania oraz wysoką wartość transakcji, niezbędne było przeprowadzenie wielostronnych negocjacji oraz ustanowienie przez Wnioskodawcę kompleksowego systemu zabezpieczeń. Bez poniesienia tych nakładów, Spółka nie mogłaby uzyskać finansowania w takiej skali, dodatkowo na wynegocjowanych, odpowiadających Spółce warunkach.

Warto podkreślić, że Spółka prowadzi działalność produkcyjną, która ze swojej istoty wymaga stałego dostępu do finansowania , zarówno w zakresie bieżącej działalności operacyjnej (zakup surowców, energii, materiałów produkcyjnych, regulowanie zobowiązań wobec kontrahentów), jak i realizacji inwestycji mających na celu rozwój oraz utrzymanie zdolności produkcyjnych. Zawarcie Umowy było warunkiem koniecznym dla zapewnienia ciągłości tej działalności, dalszego jej rozwoju oraz utrzymania konkurencyjności Spółki na rynku.

Pozyskane finansowanie dłużne umożliwi Wnioskodawcy realizację kluczowych celów gospodarczych, w tym w szczególności:

·      zwiększenie potencjału wytwórczego poprzez inwestycje w rozwój, rozbudowę, odtworzenie lub modernizację oraz poprawę efektywności mocy produkcyjnych, co bezpośrednio przełoży się na wzrost skali działalności, zwiększenie istniejących oraz generowanie nowych strumieni przychodów;

·      zapewnienie ciągłości operacyjnej poprzez możliwość finansowania bieżących zobowiązań związanych z podstawową działalnością statutową Wnioskodawcy (produkcją (…)).

Wydatki około kredytowe pozostają zatem w nierozerwalnym związku z uzyskaniem finansowania, bez którego Spółka nie byłaby w stanie prowadzić działalności w dotychczasowym zakresie. Tym samym wydatki te nie mają charakteru samoistnego, lecz stanowią element niezbędny do pozyskania środków pieniężnych wykorzystywanych w działalności gospodarczej generującej przychody.

Należy podkreślić, że związek wydatków około kredytowych z przychodami ma charakter pośredni, tzn. nie jest możliwe wskazanie w sposób jednoznaczny, z jakimi konkretnie przychodami Spółki wydatki te pozostają w bezpośrednim związku. Wydatki te służą bowiem zabezpieczeniu oraz zachowaniu źródła przychodów poprzez zapewnienie płynności finansowej Spółki, terminowej realizacji zobowiązań oraz możliwości finansowania inwestycji wpływających na przyszłe przychody.

Jak wskazał NSA w wyroku z 10 stycznia 2018 r., sygn. akt II FSK 3491/16 „Gramatyczna wykładnia art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., a w szczególności użyty w nim zwrot „w celu” wskazuje, że pierwszoplanowe znaczenie poniesienia wydatku ma rzeczywisty zamiar podatnika, a nie ostateczny skutek. Każdorazowo, przy ocenie charakteru poniesionego wydatku niezbędna jest obiektywna ocena wszystkich uwarunkowań, które mogą zmieniać się w czasie, na które mogą oddziaływać, takie przyczyny niezależne od woli i świadomości podatnika. Ponadto interpretując art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. należy kierować się przesłankami zdrowego rozsądku przy dokonywaniu oceny racjonalności poniesienia przez podatnika kosztu przez pryzmat faktów zaistniałych po dacie podjętych decyzji o charakterze gospodarczym. Przy kwalifikowaniu kosztów uzyskania przychodów, jak wcześniej podniesiono, trzeba brać pod uwagę przeznaczenie wydatku tj. jego celowość, racjonalność, niezbędność i jego potencjalną możliwość przyczynienia się do osiągnięcia przychodów”.

Z tej perspektywy Spółki uważa, że wydatki około kredytowe mają cechy określone w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, służą sfinansowaniu bieżącej działalności Spółki, a tym samym zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów oraz zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, a jednocześnie nie zostały wymienione w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów. Jako koszty pośrednie powinny zostać potrącone przez Spółkę w dacie poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Pytania

1.  Czy w odniesieniu do wydatków około kredytowych prawidłowe jest podejście, by wydatki te w części odpowiadającej ustalonej na dzień zawarcia umowy proporcji w jakiej pozostaje wartość kredytu RECAP, który został zaciągnięty w celu wypłaty dywidendy akcjonariuszom, do całej kwoty finansowania udzielonego Spółce na podstawie umowy, zostały wyłączone z kosztów uzyskania przychodów?

2.  Czy wydatki około kredytowe, które Wnioskodawca poniósł w związku z zawarciem umowy kredytowej, mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, potrącalne w dacie poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest wyłączenie kosztów około kredytowych z kosztów uzyskania przychodów w części odpowiadającej proporcji, w jakiej pozostaje wartość kredytu RECAP do całej kwoty udostępnionego Spółce finansowania ustalona na dzień zawarcia umowy. W pozostałym zakresie wydatki około kredytowe niewyłączone specyficznie z kosztów uzyskania przychodów będą stanowić koszty uzyskania przychodów.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki około kredytowe, które Wnioskodawca poniósł w związku z zaciągnięciem umowy kredytowej, stanowią koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, które są potrącalne w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).

Uzasadnienie stanowiska do pytania 1

Odnosząc się do kwestii zaliczania wydatków z tytułu prowizji i kosztów usług prawnych, doradczych oraz opłat notarialnych i skarbowych do kosztów uzyskania przychodów, Wnioskodawca zamierza ustalić proporcję początkową na podstawie celu, w jakim zostały zaciągnięte poszczególne części umowy kredytowej – tak jak to przedstawiono w stanie faktycznym (winno być: stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym – i wedle tej proporcji zaliczyć odpowiednią część poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

W szczególności, jeżeli chodzi o wydatki związane z kredytem RECAP, w świetle utrwalonej praktyki organów podatkowych oraz sądów administracyjnych, odsetki i pozostałe wydatki około kredytowe związane z kredytem zaciągniętym na wypłatę dywidendy nie spełniają warunków wskazanych w art. 15 ust 1 ustawy o CIT, a zatem nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Zagadnienie to było przedmiotem wielu rozstrzygnięć na przestrzeni lat, a podstawą zawartych w nich wniosków była argumentacja wyrażona w uzasadnieniu uchwały 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 grudnia 2011 r., sygn. akt II FPS 2/11, w której stwierdzono m.in., że:

„Z brzmienia art. 15 ust. 1 p.d.p. jednoznacznie wynika, że kategoria podatkowa kosztów uzyskania przychodów obejmuje wyłącznie te koszty, które poniesiono w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Z kolei pojęcia przychodu w znaczeniu, jakie przyznaje mu ten przepis, nie można rozumieć w inny sposób, niż to wynika z treści przepisów art. 7 ust. 2 i art. 12 ust. 1 p.d.p. Ponad wszelką wątpliwość do podatkowej kategorii „dochodu” rozumianego jako nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, a tym bardziej przychodu, nie można zaliczyć zobowiązania podatnika (spółki kapitałowej) do wypłaty na rzecz jej wspólników (akcjonariuszy) należnego im udziału w zysku (dywidendy). Omawiany przepis w tym zakresie jest jasny i w sposób precyzyjny formułuje przesłanki powiązania kosztów z przychodami lub źródłem przychodów. Przy całej złożoności regulacji art. 15 ust. 1 p.d.p. w omawianym zakresie nie można dostrzec wątpliwość interpretacyjnych w myśl zasady, że jasny tekst nie wymaga interpretacji (clara non sunt interpretanda).

Nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że prowadzenie działalności gospodarczej wymaga posiłkowania się przez podatnika kredytami czy pożyczkami. Konieczność skorzystania z tych form pozyskiwania kapitału niewątpliwie też w każdym przypadku służy zachowaniu płynności finansowej przedsiębiorcy. Ten sposób finansowania (dofinansowania) działalności wiąże się zwykle z poniesieniem dodatkowych kosztów choćby w postaci odsetek i uzasadniony jest brakiem środków na pokrycie konkretnych wydatków (realizację określonych celów). Oceniając możliwość zaliczenia wydatku w postaci odsetek od kredytów czy pożyczek do kosztów uzyskania przychodów, należy jednak ustalić, na jaki cel zaciągnięty został kredyt (czy pożyczka). Tylko bowiem w odniesieniu do odsetek od kredytu (pożyczki) związanego z uzyskaniem przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów można rozważać możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodu (por. pogląd wyrażony w wyroku NSA z 22 września 2009 r., II FSK 551/09, CBOSA). W każdym przypadku należy zbadać, czy służą one celowi wskazanemu w art. 15 ust. 1 p.d. p. Nie można uznać, iż wystarczającą przyczyną zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów jest ogólnie sformułowana konieczność zapewnienia płynności finansowej podatnika, z pominięciem przyczyny, jaka wywołała niedostatek środków na sfinansowanie należnej wspólnikom dywidendy.

(…)

Prawo do dywidendy jest podstawowym prawem majątkowym wspólnika spółki kapitałowej. Jest ono związane z ryzykiem gospodarczym, jakie wspólnik ponosi, inwestując swój kapitał w udziały spółki. Po spełnieniu omówionych warunków prawnych przyznania dywidendy wspólnik jest podmiotem, któremu przysługuje żądanie o wypłatę dywidendy. Ukształtowane w ten sposób prawo do dywidendy nie jest należnością spółki, lecz należnością wspólnika, czyli podmiotu dysponującego odrębną od spółki podmiotowością prawną, przyznaną w wyniku podziału czystego zysku. Należne udziałowcom dywidendy z tytułu udziału w spółce kapitałowej są środkami przenoszonymi z majątku spółki do majątku jej wspólnika, które to świadczenie stanowi realizację szczególnego zobowiązania wynikającego z relacji spółka kapitałowa-wspólnik. Wprawdzie dywidenda jest pochodną - bo zależną od istnienia/wystąpienia - zysku, jednakże jest zarazem kategorią odrębną od przychodu spółki, ponieważ jest należna innemu podmiotowi.

(…)

W podsumowaniu stwierdzić należy, że odsetki oraz inne wydatki związane z kredytem zaciągniętym przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością na wypłatę dywidendy należnej jej udziałowcom, zgodnie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), nie są kosztem uzyskania przychodów tej spółki”.

Pogląd ten został podzielony m.in. w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 lutego 2020 r., sygn. akt II FSK 1667/18, z 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 344/14 czy z 20 listopada 2012 r., sygn. akt II FSK 539/11 i nie jest aktualnie kwestionowany. W konsekwencji, Spółka stoi na stanowisku, że wydatki około kredytowe, w części w jakiej można uznać, że przypadają na udzielone Spółce finansowanie, które zostanie przeznaczone na wypłatę dywidendy, tj. kredyt RECAP, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. W celu ustalenia, w jakiej części należy przedmiotowe wydatki około kredytowe wyłączyć z kosztów zasadne jest zastosowanie proporcji, w jakiej pozostaje wartość kredytu RECAP do całkowitej kwoty udzielonego Spółce finansowania. W pozostałym zakresie, tj. w części przypadającej na produkt kredytowy – kredyt inwestycyjny oraz kredyt odnawialny, z racji powiązania z bieżącą działalnością Wnioskodawcy – będą stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Zasadność stosowania proporcjonalnego ujęcia wydatków związanych z kredytem w kosztach uzyskania przychodów potwierdzają np. interpretacje odnoszące się do kredytu zaciągniętego w celu zakupu nieruchomości, która będzie wykorzystywana jedynie w części na cele firmowe. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 6 marca 2024 r., Znak: 0112-KDIL2-2.4011.41.2024.1.KP Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że:

„Skoro wskazana przez Pana Nieruchomość będzie w części wykorzystywana przez Pana w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, to odsetki od kredytu zaciągniętego na jej zakup i remont – w części proporcjonalnie przypadającej na powierzchnię wykorzystywaną w działalności gospodarczej – mogą stanowić koszty uzyskania przychodów tej działalności. Reasumując – zapłacone przez Pana odsetki od kredytu hipotecznego, proporcjonalnie do zajmowanej na działalność gospodarczą powierzchni Nieruchomości, będą stanowić koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej”.

Zdaniem Wnioskodawcy, możliwość rozliczania wydatków około kredytowych w wartości proporcji początkowej, ustalonej na moment zawarcia umowy na postawie celu, na jaki będą przeznaczone środki z poszczególnych linii stanowi miarodajne i obiektywne kryterium alokacji wydatków będących i niebędących kosztami uzyskania przychodów.

Ze względu na charakter zaciągniętego kredytu, który umożliwia wielokrotne zaciąganie kolejnych środków oraz odnawianie linii kredytowej, a także uwzględniając szeroki zakres potencjalnych wydatków, na jaki Wnioskodawca może w ramach działalności operacyjnej przeznaczyć otrzymane środki, ustalanie proporcji na bieżąco prowadziłoby do sytuacji, w której podatnik musiałby z każdym wydatkiem czy ciągnieniem, po przeanalizowaniu czy dany koszt kwalifikuje się jako koszt uzyskania przychodów czy jako wydatek niestanowiący kosztu uzyskania przychodu, na bieżąco liczyć proporcję i korygować już poniesione koszty.

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty poniesione w celu uzyskania kredytu (kredytów) mają charakter odrębny od wydatków, które są tym kredytem (kredytami) finansowane. Są to koszty związane z samym faktem pozyskania kapitału, który następnie umożliwi podatnikowi osiągnięcie przychodów. Z tego względu, wydatki około kredytowe przypadające na kredyt obrotowy zaciągnięty na bieżącą działalność powinny być uznane za koszt uzyskania przychodu jako wydatki służące rozwojowi tej działalności.

W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zaliczenie wydatków około kredytowych do kosztów uzyskania przychodów w proporcji ustalonej na dzień zawarcia umowy kredytowej, zgodnie nominalnymi celami zaciągniętych kredytów, i jednoczesne potrącenie tych wydatków w dacie ich poniesienia stanowi właściwy sposób postępowania.

Uzasadnienie stanowiska do pytania 2

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tego aktu.

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

-     został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

-     jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-     pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-     poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,

-     został właściwie udokumentowany,

-     nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Z kolei, w myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów.

Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie można przypisać konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie, np.: koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Tym samym, nie jest możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód uzasadniający potrącenie takich kosztów.

Zdaniem Wnioskodawcy koszty, które poniósł w związku z zawarciem umowy kredytowej, dla celów niniejszego wniosku nazywane wydatkami około kredytowymi, niewątpliwie spełniają powyższe warunki uznania ich za koszt podatkowy. Według Wnioskodawcy pozyskanie środków, które następnie zostaną przeznaczone na działalność inwestycyjną czy działalność operacyjną przyczyni się do uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.

Niemniej, z uwagi na spektrum celów zawieranych kredytów, Wnioskodawca nie jest w stanie przypisać poniesionych wydatków do konkretnych przychodów. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy koszty, które poniósł, powinny być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, które są potrącalne w dacie ich poniesienia, stosownie do art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Możliwość zaliczenia kosztów kredytu innych niż odsetki do pośrednich kosztów uzyskania przychodów została potwierdzona np. w interpretacji indywidualnej z 19 lutego 2025 r., Znak: 0111- KDIB1-2.4010.124.2021.13.MK, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że:

„Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że wydatki na odsetki od kredytu zaciągniętej z przeznaczeniem na zakup udziałów zalicza się do kosztów pośrednich, ponieważ nie mają one bezpośredniego związku z uzyskaniem przez Spółkę konkretnych przychodów. Również ponoszone przez Spółkę koszty inne niż odsetki od kredytu winny być kwalifikowane jako koszty pośrednie, bowiem koszty te nie wpływają bezpośrednio na osiąganie przez Spółkę przychodów”.

Również w orzecznictwie podkreśla się, że kredyt czy pożyczka „pomimo tego, iż w wartości nominalnej nie stanowi przychodu, to jest jednak kategoria, która służy rozwijaniu działalności podatnika. Jeżeli w wyniku tej działalności podatnik osiąga przychody podlegające opodatkowaniu, to tym samym koszty uzyskania kredytu pośrednio służą uzyskaniu tych przychodów” (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 września 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 375/09).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania postawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i Państwa własnego stanowiska w sprawie, nie objęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”):

Powyższa definicja kosztów uzyskania przychodów, sformułowana przez ustawodawcę, ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

-     został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

-     jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-     pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-     poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-     został właściwie udokumentowany,

-     nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 updop, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z osiąganymi przychodami.

W art. 16 ust. 1 updop ustawodawca określił katalog wydatków, które nawet mimo poniesienia ich przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów, bądź zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, w rozumieniu przepisów podatkowych nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów.

Kierując się kryterium charakteru powiązania istniejącego pomiędzy kosztem a celem jakiemu ma służyć, koszty podatkowe można podzielić na:

·      bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód - art. 15 ust. 4 i ust. 4b-4c updop),

·      inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie - art. 15 ust. 4d - 4e updop).

Za koszty bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodu uznaje się te koszty, których poniesienie można wprost powiązać z konkretnym przychodem uzyskanym przez podatnika (koszty najczęściej stanowiące element kalkulacji ceny konkretnego produktu). Natomiast pozostałe koszty to tzw. koszty pośrednie, których poniesienie jest istotne, a wręcz niezbędne, z punktu widzenia rodzaju prowadzonej przez podmiot działalności gospodarczej, jednakże w przypadku których trudno wskazać ich bezpośredni wpływ na uzyskiwany przychód, np. przychód ze zbycia konkretnych produktów.

Zgodnie więc z art. 15 ust. 4 updop:

Stosownie zaś do art. 15 ust. 4b updop:

Zgodnie z art. 15 ust. 4c updop:

Zatem z art. 15 ust. 4 i 4b-c updop, wynika, że koszty bezpośrednie potrącalne są, co do zasady, w momencie uzyskania przychodu, z którymi ich poniesienie jest związane, tzn. pomniejszają one podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym dopiero w momencie, w który zostanie uznany przychód, w celu uzyskania którego zostały poniesione chyba, że zostaną one poniesione po dniu, w którym mija termin złożenia zeznania podatkowego za rok podatkowy, w którym osiągnięto przychód. W takim przypadku, stanowią koszty uzyskania przychodu w roku następnym.

Natomiast koszty pośrednie - jak wyżej wskazano - to takie koszty, których nie można powiązać bezpośrednio z uzyskaniem konkretnego przychodu, lecz ich poniesienie służy całokształtowi prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Stosownie do treści art. 15 ust. 4d updop:

W myśl art. 15 ust. 4e updop:

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia:

-       czy w odniesieniu do wydatków około kredytowych prawidłowe jest podejście, by wydatki te w części odpowiadającej ustalonej na dzień zawarcia umowy proporcji w jakiej pozostaje wartość kredytu RECAP, który został zaciągnięty w celu wypłaty dywidendy akcjonariuszom, do całej kwoty finansowania udzielonego Spółce na podstawie umowy, zostały wyłączone z kosztów uzyskania przychodów oraz

-       czy wydatki około kredytowe, które Wnioskodawca poniósł w związku z zawarciem umowy kredytowej, mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, potrącalne w dacie poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d updop.

Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca zamierza zaliczyć wydatki około kredytowe do kosztów uzyskania przychodów w tej części, w jakiej nie dotyczą one wartości kredytu RECAP (przeznaczonego w całości na wypłatę dywidendy). W tym celu Spółka wyłączy z kosztów uzyskania przychodów wydatki około kredytowe w ustalonej na dzień zawarcia umowy proporcji, w jakiej pozostaje wartość kredytu RECAP do całkowitej kwoty udzielonego Spółce finansowania.

Wydatki około kredytowe związane z kredytem (RECAP) zaciągniętym w celu wypłaty dywidendy dla akcjonariuszy, w proporcji odpowiadającej kwocie przeznaczonej na ten cel, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Wypłata dywidendy nie jest celem służącym osiągnięciu przychodu lub zachowaniu/zabezpieczeniu źródła przychodów spółki, lecz jest formą podziału wypracowanego zysku między właścicieli. Wydatki na pozyskanie finansowania na ten cel (RECAP) nie spełniają wymogów z art. 15 ust. 1 updop.

Tym samym Państwa stanowisko do pytania nr 1 sprowadzające się do twierdzenia, że prawidłowe jest wyłączenie kosztów około kredytowych z kosztów uzyskania przychodów w części odpowiadającej proporcji, w jakiej pozostaje wartość kredytu RECAP do całej kwoty udostępnionego Spółce finansowania ustalona na dzień zawarcia umowy, uznano za prawidłowe.

Z kolei Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 dotyczą ustalenia, czy wydatki około kredytowe, które Wnioskodawca poniósł w związku z zawarciem umowy kredytowej, mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, potrącalne w dacie poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d updop.

Jak wynika z opisu sprawy, wydatki około kredytowe poniesione przez Spółkę objęły:

•      prowizję przygotowawczą za zarządzanie kredytem;

•      przygotowanie oraz negocjowanie umowy kredytowej;

•      przygotowanie i negocjowanie pakietu zabezpieczeń;

•      sporządzenie opinii prawnej na rzecz banków;

•      bieżące doradztwo prawne związane z finansowaniem oraz zawarciem transakcji;

•      przygotowanie dokumentów zabezpieczeń, tj.

-     oświadczeń o ustanowieniu hipotek na nieruchomościach Wnioskodawcy,

-     umowy cesji na zabezpieczenie ubezpieczenia wskazanych nieruchomości,

-     oświadczeń o poddaniu się egzekucji przez Wnioskodawcę,

-     pełnomocnictwa do rachunku bankowego w celu umożliwienia obsługi transzy obrotowej;

•      organizację podpisania dokumentacji kredytowej.

Wydatki około kredytowe zostały poniesione (zapłacone) przez Spółkę zanim zostały dokonane przez Spółkę zakupy sfinansowane z kredytu inwestycyjnego, w tym wydatki na nabycie składników majątku, przyjętych przez Spółkę do używania jako środki trwałe.

W dacie ponoszenia wydatków około kredytowych Spółka nie była w stanie określić, jakie ostatecznie będzie przeznaczenie kredytu inwestycyjnego i kiedy środki z tego kredytu będą wykorzystywane. W szczególności Spółka nie wiedziała, w dacie ponoszenia wydatków około kredytowych, jaka część kredytu inwestycyjnego i kiedy zostanie przeznaczona na sfinansowanie (lub współfinansowanie) nabycia (wytworzenia) środków trwałych czy wartości niematerialnych i prawnych. Co więcej, jako że kredyt inwestycyjny został udzielony do 30 czerwca 2028 r., Wnioskodawca nadal nie jest w stanie stwierdzić, w jakiej części finansowanie w ramach kredytu inwestycyjnego zostanie przeznaczone na nabycie środków trwałych czy wartości niematerialnych i prawnych, a w jakiej na wydatki o innym charakterze.

Wydatki około kredytowe były niezbędne do zawarcia Umowy, o której mowa we wniosku. Ze względu na charakter finansowania oraz wysoką wartość transakcji, niezbędne było przeprowadzenie wielostronnych negocjacji oraz ustanowienie przez Wnioskodawcę kompleksowego systemu zabezpieczeń. Bez poniesienia tych nakładów, Spółka nie mogłaby uzyskać finansowania w takiej skali, dodatkowo na wynegocjowanych, odpowiadających Spółce warunkach.

Spółka prowadzi działalność produkcyjną, która ze swojej istoty wymaga stałego dostępu do finansowania , zarówno w zakresie bieżącej działalności operacyjnej (...), jak i realizacji inwestycji mających na celu rozwój oraz utrzymanie zdolności produkcyjnych. Zawarcie Umowy było warunkiem koniecznym dla zapewnienia ciągłości tej działalności, dalszego jej rozwoju oraz utrzymania konkurencyjności Spółki na rynku.

Odnosząc się zatem do Państwa wątpliwości wskazać należy, że koszty, które Spółka poniosła w związku z zawarciem umowy kredytowej dotyczącej kredytu terminowego inwestycyjnego i kredytu odnawialnego, niewątpliwie spełniają powyższe warunki uznania ich za koszt podatkowy. Pozyskanie środków, które następnie zostaną przeznaczone na działalność inwestycyjną czy działalność operacyjną przyczyni się do uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.

Zatem wydatki około kredytowe dotyczące kredytu terminowego inwestycyjnego i kredytu odnawialnego stanowią koszty pośrednie, które są potrącalne jednorazowo w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e updop. Wymienione wyżej wydatki około kredytowe, stanowią koszty pośrednie, gdyż nie są one bezpośrednio związane z konkretnymi przychodami, lecz służą stworzeniu i zabezpieczeniu stabilnej struktury finansowania działalności Spółki. Charakter tych wydatków jest definitywny i jednorazowy, związany z samym faktem zawarcia umowy, co uprawnia do ich ujęcia w kosztach podatkowych w dacie poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e updop, niezależnie od okresu trwania samej umowy kredytowej.

Tym samym Państwa stanowisko do pytania nr 2 sprowadzające się do twierdzenia, że wydatki około kredytowe, które Wnioskodawca poniósł w związku z zaciągnięciem umowy kredytowej, stanowią koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, które są potrącalne w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d updop, uznano za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji organów podatkowych oraz wyroków sądowych, wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonym stanie. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, bowiem powołane interpretacje nie stanowią materialnego prawa podatkowego i nie mają mocy powszechnie obowiązującej. Każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.