Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, będąca podatnikiem CIT, zawiera umowy leasingu operacyjnego samochodów osobowych, które obejmują harmonogram spłat z wydzieloną częścią kapitałową i odsetkową. Umowy te spełniają podatkową definicję leasingu operacyjnego, a odpisy amortyzacyjne…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest podatnikiem VAT czynnym zarejestrowanym do celów podatku VAT w Polsce. Wnioskodawca wykonuje czynności w przedmiocie (…).
W zakresie swojej działalności gospodarczej Spółka zawiera umowy leasingu operacyjnego samochodów osobowych. Zawierane umowy leasingu zawierają harmonogram, który wykazuje część kapitałową oraz część odsetkową, przypadające na poszczególne miesięczne opłaty (raty) leasingowe.
Umowy te w świetle art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”) spełniają podatkową definicję leasingu operacyjnego. Odpisów amortyzacyjnych przedmiotu leasingu dokonuje Finansujący.
Pytanie
Czy w przypadku zawarcia umowy leasingu operacyjnego zarówno do 31 grudnia 2025 roku jak i po tej dacie część odsetkowa raty leasingowej będzie w 100% kosztem uzyskania przychodu Spółki bez tzw. limitacji z art. 16 ust. 1 pkt 49a ustawy o CIT na podstawie harmonogramu spłat?
Państwa stanowisko w sprawie
W opinii Wnioskodawcy, w przypadku zawarcia umowy leasingu operacyjnego zarówno do 31 grudnia 2025 roku jak i po tej dacie część odsetkowa raty leasingowej będzie w 100% kosztem uzyskania przychodu Spółki bez tzw. limitacji z art. 16 ust. 1 pkt 49a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”) na podstawie harmonogramu spłat.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 49a ustawy CIT (w brzmieniu po 1 stycznia 2026 roku) nie uważa się za koszty uzyskania przychodów dotyczących samochodu osobowego opłat wynikających z umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1, umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota, o której mowa w pkt 4 odpowiednio lit. b lub c, pozostaje do wartości samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy;
Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 49a ustawy CIT (w brzmieniu do 1 stycznia 2026 roku) nie uważa się za koszty uzyskania przychodów dotyczących samochodu osobowego opłat wynikających z umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1, umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.
Na mocy art. 16 ust. 5c ustawy CIT, w przypadku samochodu osobowego oddanego do używania na podstawie umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1, ograniczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 49a, stosuje się do tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu osobowego. Reasumując, w opisanej sytuacji, do umów leasingu zawartych zarówno do 31 grudnia 2025 jak i po tej dacie zastosowanie będą miały przepisy art. 16 ust. 1 pkt 49a ustawy CIT ograniczające się jedynie do rat leasingowych w wysokości przekraczającej pułapy wynikające z ustawy CIT.
Ograniczenia zawarte w ustawie CIT nie dotyczą jednak części odsetkowej tych rat. Takie stanowisko zostało potwierdzone w interpretacjach organów podatkowych.
Przykładowo w:
1. interpretacji indywidualnej z 12 września 2019 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej Znak: 0111-KDIB1-2.4010.255.2019.1.AK),
2. interpretacji indywidualnej z 29 lipca 2020 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej Znak: 0111-KDWB.4010.10.2020.1.APA,
3. interpretacji indywidualnej z 25 stycznia 2024 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej Znak: 0113-KDIPT2-1.4011.830.2023.2.DJD.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie zauważyć należy, że stosownie do zadanego pytania wyznaczającego granice rozpatrywanego wniosku, przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest wyłącznie ocena, czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do zaliczenia części odsetkowej raty leasingowej w 100% do kosztów uzyskania przychodu Spółki bez tzw. limitacji z art. 16 ust. 1 pkt 49a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”) na podstawie harmonogramu spłat zarówno do 31 grudnia 2025 roku jak i po tej dacie.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Z niniejszej regulacji wynika, że zasadniczo wszystkie poniesione wydatki, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, po wyłączeniu wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, stanowić mogą koszty uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.
Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
Aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:
- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
- jest definitywny, a więc bezzwrotny,
- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
- poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów,
- został właściwie udokumentowany.
W myśl art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.,
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 16a-16m, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej kwotę:
a) 225 000 zł - w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem elektrycznym w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1289, 1853 i 1881) oraz w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem napędzanym wodorem w rozumieniu art. 2 pkt 15 tej ustawy,
b) 150 000 zł - w przypadku pozostałych samochodów osobowych.
Jak wynika z art. 16 ust. 1 pkt 49a ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.,
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów dotyczących samochodu osobowego opłat wynikających z umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1, umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.
Jednakże na mocy ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2269, dalej: „ustawa nowelizująca”), od dnia 1 stycznia 2026 r. weszły w życie przepisy zmieniające m.in. art. 16 ust. 1 pkt 4 i pkt 49a ustawy o CIT. Przewidują one nowe limity, w tym limit 100.000 zł dla samochodów spalinowych o emisji CO2 równej lub wyższej niż 50 g na kilometr.
Zgodnie ze zmienionym przepisem tj. art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów: odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 16a-16m, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej kwotę:
a) 225 000 zł - w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem elektrycznym w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1289, 1853 i 1881) oraz w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem napędzanym wodorem w rozumieniu art. 2 pkt 15 tej ustawy,
b) 150 000 zł - jeśli emisja CO2 silnika spalinowego samochodu osobowego, określona na podstawie danych zawartych w centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1251), wynosi mniej niż 50 g na kilometr,
c) 100 000 zł - jeśli emisja CO2 silnika spalinowego samochodu osobowego, określona na podstawie danych zawartych w centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, jest równa lub wyższa niż 50 g na kilometr.
Natomiast zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 49a ustawy o CIT w brzmieniu od 1 stycznia 2026 r.:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów dotyczących samochodu osobowego opłat wynikających z umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1, umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota, o której mowa w pkt 4 odpowiednio lit. b lub c, pozostaje do wartości samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.
W myśl art. 16 ust. 5c ustawy o CIT,
w przypadku samochodu osobowego oddanego do używania na podstawie umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1, ograniczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 49a, stosuje się do tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu osobowego.
W opisie sprawy zawartym we wniosku wskazują Państwo, że:
· w zakresie swojej działalności gospodarczej Państwa Spółka zawiera umowy leasingu operacyjnego samochodów osobowych;
· zawierane umowy leasingu zawierają harmonogram, który wykazuje część kapitałową oraz część odsetkową, przypadające na poszczególne miesięczne opłaty (raty) leasingowe;
· umowy te w świetle art. 17b ustawy CIT spełniają podatkową definicję leasingu operacyjnego
· odpisów amortyzacyjnych przedmiotu leasingu dokonuje Finansujący.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przypadku zawarcia umowy leasingu operacyjnego zarówno do 31 grudnia 2025 roku jak i po tej dacie część odsetkowa raty leasingowej będzie w 100% kosztem uzyskania przychodu Spółki bez tzw. limitacji z art. 16 ust. 1 pkt 49a ustawy o CIT na podstawie harmonogramu spłat.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy zauważyć, że zawarcie umów leasingu operacyjnego, której przedmiotem jest samochód osobowy skutkuje tym, że do kosztów uzyskania przychodów zalicza się tę część opłaty wstępnej i każdej miesięcznej raty (w części dotyczącej spłaty wartości samochodu), która proporcjonalnie do ceny samochodu nie przekracza odpowiednio 225 000 zł i 150 000 zł (limity obowiązujące do 31 grudnia 2025 r.), natomiast odpowiednio 225 000 zł, 150 000 zł i 100 000 zł (limity obowiązujące od 01 stycznia 2026 r.) w zależności od rodzaju samochodu i emisji CO2 silnika spalinowego.
Natomiast wykładnia literalna treści art. 16 ust. 5c ustawy o CIT, stanowi, iż w przypadku samochodu osobowego oddanego do używania na podstawie umowy leasingu (o której mowa w art. 17a pkt 1) ograniczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 49a, stosuje się do tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu osobowego.
Zatem powyższe limity (tzw. limitacja) ma zastosowanie do tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu osobowego - części kapitałowej raty leasingowej. Natomiast limit ten nie będzie dotyczył części odsetkowej takiej opłaty, która będzie kosztem w całości bez ograniczenia kwotowego.
Tym samym, leasingobiorca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w przypadku leasingu operacyjnego - całość rat odsetkowych na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 49a w zw. z art. 16 ust. 5c ustawy o CIT.
Reasumując, część odsetkowa, wynikająca z harmonogramu, wyliczona dla każdej miesięcznej opłaty leasingowej nie podlega żadnym ograniczeniom, ani też żadnemu obliczaniu proporcji, natomiast powinna podlegać zaliczaniu w całości do kosztów uzyskania przychodów. Zasada ta powinna dotyczyć zarówno obecnie zawartych umów leasingu operacyjnego, jak też wszelkich umów leasingu operacyjnego zawieranych w przyszłości przez Spółkę (aż do momentu zmiany stanu prawnego).
Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania, czy w przypadku zawarcia umowy leasingu operacyjnego zarówno do 31 grudnia 2025 roku jak i po tej dacie część odsetkowa raty leasingowej będzie w 100% kosztem uzyskania przychodu Spółki bez tzw. limitacji z art. 16 ust. 1 pkt 49a ustawy o CIT na podstawie harmonogramu spłat, należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwo i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do niniejszej sprawy.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2026 r. poz. 143, dalej: „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo