Wnioskodawczyni, osoba fizyczna, nabyła w 2022 roku połowę udziału w nieruchomości gruntowej, na której rozpoczęła budowę domu jednorodzinnego. Budynek nie został ukończony, pozostając w stanie surowym zamkniętym bez pozwolenia na użytkowanie. W 2025 roku sprzedała swój udział w tej nieruchomości, a następnie w tym samym roku nabyła lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość. Notariusz…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
2 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia przy nabyciu lokalu mieszkalnego. Uzupełniła go Pani samoistnie pismem z tego samego dnia.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
1. Nabycie udziału w nieruchomości gruntowej.
(…) 2022 roku Wnioskodawczyni nabyła udział wynoszący 1/2 w prawie własności nieruchomości gruntowej, położonej przy ul. (…) w (…), dla której prowadzona jest księga wieczysta o numerze (…) (dalej: „Nieruchomość”). Przed tą datą, Wnioskodawczyni nie była właścicielką ani współwłaścicielką żadnej innej nieruchomości.
W chwili nabycia, Nieruchomość była niezabudowana – stanowiła grunt bez żadnych obiektów budowlanych. Wnioskodawczyni, wraz z drugim współwłaścicielem, rozpoczęła następnie budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na Nieruchomości. Budowa nie została ukończona.
2. Zbycie udziału w nieruchomości.
(…) 2025 roku, na podstawie umowy sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego (Rep. A nr (…)), Wnioskodawczyni zbyła posiadany udział 1/2 w prawie własności Nieruchomości. W chwili zawarcia tej umowy, budynek posadowiony na Nieruchomości znajdował się w stanie surowym zamkniętym (posiadał dach oraz okna i drzwi), ale nie został wykończony, nie zrealizowano instalacji sanitarnych, elektrycznych czy grzewczych i nie był oddany do użytkowania – nie zostało wydane pozwolenie na użytkowanie ani złożone zawiadomienie o zakończeniu budowy w trybie przepisów Prawa budowlanego. Okoliczność ta znalazła wprost odzwierciedlenie w treści aktu notarialnego.
Na dzień zawarcia umowy, tj. (…) 2025 roku, budynek był zatem budynkiem w trakcie realizacji, niezdolnym do legalnego ani faktycznego użytkowania w celu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych.
3. Nabycie lokalu mieszkalnego – transakcja będąca przedmiotem zapytania.
(…) 2025 roku, na podstawie umowy sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego (Rep. A nr (…)), Wnioskodawczyni nabyła prawo własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, położonego przy ul. (…) w (…) (dalej: „Lokal”).
W związku z wątpliwościami dotyczącymi statusu budynku posadowionego na Nieruchomości – tj. czy budynek w stanie surowym zamkniętym, nieoddany do użytkowania, stanowi „budynek mieszkalny jednorodzinny” w rozumieniu art. 9 pkt 17 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 191, dalej: „ustawa o PCC”) – notariusz, sporządzający akt notarialny nabycia Lokalu, pobrał od Wnioskodawczyni podatek od czynności cywilnoprawnych w stawce 2% od ceny nabycia Lokalu.
Poza opisanymi wyżej okolicznościami, Wnioskodawczyni w dniu nabycia Lokalu ani przed tym dniem nie posiadała żadnego z praw ani udziałów w prawach wymienionych w art. 9 pkt 17 ustawy o PCC (tj. prawa własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, prawa własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego ani spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu dotyczącego lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego).
W uzupełnieniu wniosku z 2 marca 2026 r. Wnioskodawczyni wskazała ponadto, że jest – jako Wnioskodawczyni – osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, natomiast prowadzi działalność gospodarczą w innym obszarze – NIP: (…)).
Pytanie
Czy Wnioskodawczyni przysługuje zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 9 pkt 17 ustawy o PCC, przy nabyciu (…) 2025 roku prawa własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość (Lokalu) – w sytuacji, gdy w dacie nabycia Lokalu Wnioskodawczyni była uprzednio (w okresie od (…) 2022 r. do (…) 2025 r.) współwłaścicielką nieruchomości gruntowej, zabudowanej budynkiem w stanie surowym zamkniętym, nieoddanym do użytkowania, który to budynek w chwili zbycia przez Wnioskodawczynię nie stanowił budynku mieszkalnego jednorodzinnego w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane z uwagi na brak możliwości jego prawnego użytkowania w celu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych?
Stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni, nabycie przez nią Lokalu (…) 2025 roku podlega zwolnieniu z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a pobrany przez notariusza podatek stanowi nadpłatę podlegającą zwrotowi.
1. Brzmienie przepisu i zakres zwolnienia.
Stosownie do art. 9 pkt 17 ustawy o PCC, zwalnia się od podatku sprzedaż, której przedmiotem jest prawo własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, prawo własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu dotyczące lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego – jeżeli kupującym jest osoba fizyczna lub osoby fizyczne, którym w dniu sprzedaży i przed tym dniem nie przysługiwało żadne z tych praw ani udział w tych prawach, chyba że udział ten nie przekracza lub nie przekraczał 50% i został nabyty w drodze dziedziczenia.
Warunek zwolnienia odnosi się wyłącznie do ściśle określonych praw: (i) prawa własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, (ii) prawa własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego, (iii) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu dotyczącego lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego.
2. Budynek w stanie surowym zamkniętym nie jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym.
Ustawa o PCC nie zawiera własnej definicji budynku mieszkalnego jednorodzinnego. W orzecznictwie i interpretacjach indywidualnych jednolicie odwołuje się do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 418 ze zm., dalej: „Prawo budowlane”).
Zgodnie z art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego, budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym jest: „budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku”.
Kluczowym elementem definicji jest kryterium funkcjonalne: budynek musi służyć zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Budynek w stanie surowym zamkniętym, co do którego nie zostało wydane pozwolenie na użytkowanie ani złożone zawiadomienie o zakończeniu budowy, nie może, zgodnie z przepisami Prawa budowlanego, być legalnie użytkowany do celów mieszkalnych – a co za tym idzie, nie służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych i nie spełnia definicji z art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego.
Stanowisko to jest w pełni utrwalone w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przede wszystkim wskazać należy interpretację indywidualną z 28 października 2025 r. (Znak: 0111-KDIB2-2.4014.281.2025.1.DR) – a więc wydaną zaledwie kilka tygodni przed zawarciem przez Wnioskodawczynię umowy nabycia Lokalu – w której Dyrektor KIS rozstrzygał stan faktyczny niemal identyczny z niniejszą sprawą. Wnioskodawczyni w tamtej sprawie była współwłaścicielką działki zabudowanej budynkiem w stanie surowym zamkniętym (posiadającym dach i stolarkę okienną, ale nieoddanym do użytkowania i nienadającym się do zamieszkania). Organ stwierdził wprost: „Odnosząc powyższe przepisy do analizowanej sprawy, należy stwierdzić, że opisany przez Panią budynek nie spełnia definicji budynku mieszkalnego jednorodzinnego w myśl ustawy Prawo budowlane, tj. takiego, o którym mowa w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Jak wynika z opisanej sprawy jest to budynek w stanie surowym zamkniętym i nie uzyskał pozwolenia na użytkowanie”.
Organ dodał równie jasno, że: „budynek, co do którego nie uzyskano pozwolenia na użytkowanie lub nie złożono zawiadomienia o zakończeniu budowy (w myśl Prawa budowlanego) – nie stanowi budynku mieszkalnego jednorodzinnego, tj. nie umożliwia użytkowania budynku i w konsekwencji nie służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych”. Na tej podstawie organ przyznał wnioskodawczyni prawo do zwolnienia z PCC przy planowanym zakupie budynku jednorodzinnego.
Analogiczne stanowisko Dyrektor KIS zajmował konsekwentnie w wielu wcześniejszych interpretacjach: np. z 22 listopada 2023 r. (Znak: 0111-KDIB2-3.4014.365.2023.2.ASZ oraz 0111-KDIB2-3.4014.351.2023.3.BZ) oraz z 26 stycznia 2024 r. (Znak: 0111-KDIB2-3.4014.511.2023.2.JS). Linia interpretacyjna jest zatem jednolita, utrwalona i potwierdzona interpretacją wydaną już na gruncie obowiązującego w dacie nabycia Lokalu stanu prawnego.
3. Posiadanie budynku w stanie surowym przez kupującego nie wyklucza zwolnienia.
Skoro budynek posadowiony na Nieruchomości nie stanowił budynku mieszkalnego jednorodzinnego w rozumieniu art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego, to Wnioskodawczyni, posiadając udział 1/2 w Nieruchomości, nie była właścicielką „udziału w prawie własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego” w rozumieniu art. 9 pkt 17 ustawy o PCC.
Jak wynika z powołanej powyżej interpretacji z 28 października 2025 r. (Znak: 0111-KDIB2-2.4014.281.2025.1.DR), Dyrektor KIS potwierdził expressis verbis, że posiadanie działki zabudowanej budynkiem w stanie surowym zamkniętym, nieoddanym do użytkowania, nie wyklucza prawa do zwolnienia z PCC przy zakupie budynku mieszkalnego jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.
W świetle powyższego, nabycie Lokalu przez Wnioskodawczynię spełnia wszystkie przesłanki zwolnienia z art. 9 pkt 17 ustawy o PCC. Pobrany przez notariusza podatek od czynności cywilnoprawnych stanowi nadpłatę w rozumieniu art. 72 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) i powinien zostać zwrócony Wnioskodawczyni wraz z oprocentowaniem.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 191, dalej: „ustawa o PCC”),
podatkowi podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy,
obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.
Stosownie do art. 4 pkt 1 ustawy o PCC,
obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie sprzedaży – na kupującym.
W myśl art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o PCC,
Podstawę opodatkowania stanowi przy umowie sprzedaży – wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego.
Zgodnie natomiast z art. 6 ust. 2 ww. ustawy,
wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów.
Natomiast w myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
Stawki podatku wynoszą od umowy sprzedaży:
1) nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym – 2%,
2) innych praw majątkowych – 1%.
Umowa sprzedaży rzeczy i praw majątkowych podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a obowiązek uiszczenia podatku ciąży na kupującym. W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Stosownie do art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych,
zwalnia się od podatku sprzedaż, której przedmiotem jest prawo własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, prawo własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu dotyczące lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, jeżeli kupującym jest osoba fizyczna lub osoby fizyczne, którym w dniu sprzedaży i przed tym dniem nie przysługiwało żadne z tych praw ani udział w tych prawach, chyba że udział ten nie przekracza lub nie przekraczał 50% i został nabyty w drodze dziedziczenia.
Zatem, zgodnie z powołanym powyżej przepisem, zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych będzie sprzedaż, której przedmiotem jest:
· prawo własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość,
· prawo własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego,
· spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu dotyczące lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego,
jeżeli kupującym jest osoba fizyczna lub osoby fizyczne, którym w dniu sprzedaży i przed tym dniem nie przysługiwało żadne z tych praw ani udział w tych prawach. W przypadku, w którym kupującemu przysługuje lub przysługiwał udział w opisywanych prawach nabyty tytułem dziedziczenia − by mogło być zastosowane zwolnienie − wielkość przysługującego mu udziału nie może przekroczyć 50%.
Z opisu sprawy wynika, że (…) 2022 roku nabyła Pani udział wynoszący 1/2 w prawie własności nieruchomości gruntowej. Przed tą datą, nie była Pani właścicielką ani współwłaścicielką żadnej innej nieruchomości. W chwili nabycia, nieruchomość była niezabudowana. Wraz z drugim współwłaścicielem na nieruchomości rozpoczęła Pani budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Budowa nie została ukończona.
(…) 2025 roku zbyła Pani posiadany udział 1/2 w prawie własności tej nieruchomości. W chwili zawarcia tej umowy, budynek posadowiony na nieruchomości znajdował się w stanie surowym zamkniętym (posiadał dach oraz okna i drzwi), ale nie został wykończony, nie zrealizowano instalacji sanitarnych, elektrycznych czy grzewczych i nie był oddany do użytkowania – nie zostało wydane pozwolenie na użytkowanie ani złożone zawiadomienie o zakończeniu budowy w trybie przepisów Prawa budowlanego. Na dzień sprzedaży, budynek był w trakcie realizacji, niezdolny do legalnego ani faktycznego użytkowania w celu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych.
(…) 2025 roku nabyła Pani prawo własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. W dniu nabycia lokalu ani przed tym dniem nie posiadała Pani żadnego prawa własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, prawa własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego ani spółdzielczego własnościowego.
Pani wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia czy przysługuje Pani zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 9 pkt 17 ustawy o PCC, przy nabyciu 16 grudnia 2025 roku prawa własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość – w sytuacji, gdy w dacie nabycia lokalu była Pani współwłaścicielką nieruchomości gruntowej, zabudowanej budynkiem w stanie surowym zamkniętym, nieoddanym do użytkowania, który to budynek w chwili zbycia przez Panią nie stanowił budynku mieszkalnego jednorodzinnego w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 418 ze zm., dalej: „Prawo budowlane”) z uwagi na brak możliwości jego prawnego użytkowania w celu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych.
Odnosząc się do Pani wątpliwości wskazać należy, że zarówno ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych, jak i ustawa z dnia z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) nie definiują pojęć „budynek mieszkalny jednorodzinny” i „budynek”. W takiej sytuacji, na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, należy dopuścić możliwość odwołania się do definicji budynku z ustawy Prawo budowlane.
Zgodnie z art. 3 pkt 2 i 2a ustawy Prawo budowlane,
ilekroć w ustawie jest mowa o:
· budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;
· budynku mieszkalnym jednorodzinnym – należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.
W myśl art. 54 ust. 1 ustawy Prawo budowlane,
do użytkowania obiektu budowlanego, na budowę którego jest wymagana decyzja o pozwoleniu na budowę albo zgłoszenie budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-2a, 3a i 3b , można przystąpić, z uwzględnieniem art. 55 i art. 57 , po zawiadomieniu organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Przepis art. 30 ust. 6a stosuje się.
Zgodnie z art. 55 ust. 1-2 ww. ustawy,
przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli:
1) na budowę obiektu budowlanego jest wymagane pozwolenie na budowę i jest on zaliczony do kategorii (…)
- o których mowa w załączniku do ustawy;
2) zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 49 ust. 5 albo art. 51 ust. 4;
3) przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego ma nastąpić przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych.
Decyzja, o której mowa w ust. 1 pkt 3, może obejmować:
1) obiekt budowlany lub jego część;
2) niektóre z obiektów budowlanych objętych jedną decyzją o pozwoleniu na budowę lub zgłoszeniem budowy, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2.
Decyzja, o której mowa w ust. 1 pkt 3, może być wydana, jeżeli oddawane do użytkowania obiekty budowlane lub ich części mogą samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem.
Inwestor zamiast dokonania zawiadomienia o zakończeniu budowy może wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
Odnosząc powyższe przepisy do analizowanej sprawy, należy stwierdzić, że opisany przez Panią budynek nie spełniał definicji budynku mieszkalnego jednorodzinnego w myśl ustawy Prawo budowlane, tj. takiego, o którym mowa w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Jak wynika z opisanej sprawy, w dacie sprzedaży był to budynek w stanie surowym zamkniętym i nie uzyskał pozwolenia na użytkowanie.
Stosownie do powyższych regulacji, budynek, co do którego nie uzyskano pozwolenia na użytkowanie lub nie złożono zawiadomienia o zakończeniu budowy (w myśl Prawa budowlanego) – nie stanowi budynku mieszkalnego jednorodzinnego, tj. nie umożliwia użytkowania budynku i w konsekwencji nie służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.
Zatem, jeżeli posiadała Pani wyłącznie nieruchomość z nieukończoną budową domu, w którym nie można – zgodnie z odrębnymi przepisami – zamieszkać, to nie można uznać, że posiadała Pani budynek mieszkalny jednorodzinny w myśl ustawy Prawo budowlane.
Aby skorzystać ze zwolnienia zawartego w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w dniu sprzedaży i przed tym dniem nie mogło Pani przysługiwać żadne z praw ani udział w prawie wskazanym w treści tego przepisu. Z opisu sprawy wynika, że przed dniem sprzedaży lokalu była Pani współwłaścicielką nieruchomości, na której znajdował się dom w trakcie budowy (bez decyzji o pozwoleniu na użytkowanie), czyli nie posiadała Pani budynku mieszkalnego jednorodzinnego w myśl ustawy Prawo budowlane.
Tym samym, w dacie zawarcia umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość miała Pani prawo do zastosowania zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych określonego w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Z wniosku wynika, że notariusz, sporządzający akt notarialny nabycia lokalu z 16 grudnia 2025 roku, pobrał od Pani podatek od czynności cywilnoprawnych w stawce 2% od ceny nabycia lokalu.
Zgodnie z art. 72 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.),
za nadpłatę uważa się kwotę:
1) nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku;
2) podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej.
W myśl art. 73 § 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy,
nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem:
1) zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej;
2) pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej.
Zgodnie z art. 75 § 1 omawianej ustawy,
jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.
Wobec powyższego, w związku z nienależnie pobranym podatkiem od sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, przysługuje Pani prawo do zwrócenia się do właściwego naczelnika urzędu skarbowego z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty podatku pobranego przez płatnika przy zawarciu aktu notarialnego z (…) 2025 roku.
Reasumując, nabycie przez Panią (…) 2025 roku lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość podlega zwolnieniu z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 17 ustawy o PCC, a pobrany przez notariusza podatek stanowi nadpłatę podlegającą zwrotowi.
W związku z tym, Pani stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo