Interpretacja 0111-KDIB1-1.4015.2.2026.2.KM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymywania od partnera środków na prowadzenie wspólnego gospodarstwa domowego. Uzupełniła go Pani pismem z 27 lutego 2026 r. (data wpływu: 5 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni pozostaje w nieformalnym związku z narzeczonym. Strony prowadzą wspólne gospodarstwo domowe na terytorium Polski, co objawia się wspólnym zamieszkiwaniem (…), wspólnym planowaniem budżetu, oraz wspólnym ponoszeniem kosztów codziennego utrzymania.

Narzeczony obecnie przebywa i pracuje na terenie (…), jednak jego centrum interesów życiowych (osobistych i majątkowych) znajduje się w Polsce. Z uwagi na charakter pracy i oszczędność kosztów transakcyjnych, narzeczony wykorzystuje konto w systemie (…) do gromadzenia środków i ich przewalutowania, a następnie wysyła fundusze na rachunek bankowy Wnioskodawczyni w banku (…).

Przekazywane środki nie stanowią darowizny. Mają one charakter ściśle techniczny i celowy. Wnioskodawczyni pełni w tym układzie rolę dyspozytariusza (zarządcy) powierzonych jej środków pieniężnych. Jest ona osobą odpowiedzialną za fizyczne dokonywanie płatności na rzecz prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego, tj. opłaty za mieszkanie, rachunki, media i zakupy spożywcze.

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z 27 lutego 2026 r. Wnioskodawczyni oświadczyła m.in., że:

1. Środki pieniężne, które otrzymywała oraz otrzymuje od narzeczonego pracującego w (…), mają w całości charakter bezzwrotny. Przekazywane kwoty nie stanowią pożyczki i nie podlegają zwrotowi w przyszłości. Są to środki przekazywane Wnioskodawczyni na własność w celu pokrywania bieżących kosztów utrzymania.

2. Wszystkie otrzymane środki pieniężne są przeznaczone w całości na potrzeby prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego. Środki te są wydatkowane na opłaty za mieszkanie, rachunki za media oraz bieżące zakupy spożywcze i artykuły chemii gospodarczej. Środki te nie są gromadzone przez Wnioskodawczynię (np. na lokatach czy kontach oszczędnościowych) w celu ich oszczędzania, lecz służą bieżącemu finansowaniu wspólnych kosztów życia. Środki te wpływały na rachunek bankowy Wnioskodawczyni i były przez Nią na bieżąco rozdysponowane na wskazane cele.

Pytanie

Czy przekazywanie przez narzeczonego środków pieniężnych na rachunek bankowy Wnioskodawczyni, przeznaczonych wyłącznie na pokrywanie bieżących kosztów utrzymania wspólnego gospodarstwa domowego (takich jak: czynsz, opłaty za media, zakupy żywnościowe), w sytuacji, gdy Wnioskodawczyni pełni rolę dyspozytariusza tych środków, stanowi nabycie podlegające opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn?

Pani stanowisko w sprawie

Według Wnioskodawczyni, przesyłane środki pieniężne przez narzeczonego nie stanowią darowizny w rozumieniu art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Wnioskodawczyni wraz z narzeczonym emocjonalnie i praktycznie tworzy rodzinę. Wysyłane środki przez narzeczonego mają charakter inwestycyjny w przyszłe wspólne życie i Wnioskodawczyni nie rozporządza nimi swobodnie. Przelewy były również przekazywane na cele techniczne i ekonomiczne takie jak rachunki, zakupy spożywcze i artykuły higieniczne, media i czynsz. Wnioskodawczyni była dyspozytariuszem, który dokonywał płatności.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.

Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Pani wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy przekazywanie przez narzeczonego środków pieniężnych na Pani rachunek bankowy, przeznaczonych wyłącznie na pokrywanie bieżących kosztów utrzymania wspólnego gospodarstwa domowego (takich jak: czynsz, opłaty za media, zakupy żywnościowe), w sytuacji, gdy pełni Pani rolę dyspozytariusza tych środków, stanowi nabycie podlegające opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W odniesieniu do powyższych wątpliwości, wskazać należy, że przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn nie definiują pojęcia „darowizna”. Wobec tego należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.

Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Darowizna to czynność, której skutkiem darczyńca dokonuje przysporzenia majątkowego na rzecz obdarowanego, nie otrzymując za to ekwiwalentu gospodarczego dokonanej czynności (J. Jezioro, w: E. Gniewek, P. Machnikowski, Komentarz KC, 2021, art. 888, Nb 1).

Podsumowując, darowizna nakłada na darczyńcę obowiązek spełnienia świadczenia polegającego na nieodpłatnym przysporzeniu obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Zawarcie darowizny wymaga, by w jej rezultacie (na skutek spełnienia świadczenia przez darczyńcę) majątek obdarowanego został powiększony. Zasadniczo chodzi tutaj o taką wartość przysporzenia, o jaką równocześnie zostaje uszczuplony majątek darczyńcy.

Z przedstawionego przez Panią opisu stanu faktycznego wynika, że pozostaje Pani w nieformalnym związku z narzeczonym. Prowadzą Państwo wspólne gospodarstwo domowe na terytorium Polski, co objawia się wspólnym zamieszkiwaniem (…), wspólnym planowaniem budżetu, oraz wspólnym ponoszeniem kosztów codziennego utrzymania.

Wskazała Pani, że środki pieniężne, które Pani otrzymywała oraz otrzymuje od narzeczonego pracującego w (…), mają w całości charakter bezzwrotny i są przekazywane Pani na własność, w celu pokrywania bieżących kosztów utrzymania.

Wszystkie otrzymane środki pieniężne są przeznaczone w całości na potrzeby prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego. Środki te są wydatkowane na opłaty za mieszkanie, rachunki za media oraz bieżące zakupy spożywcze i artykuły chemii gospodarczej.

Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzić należy, że skoro podstawową cechą darowizny jest, by majątek obdarowanego został powiększony, to w sytuacji nabywania przez Panią środków pieniężnych od narzeczonego, które przeznaczone są na rzecz prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego, tj. opłaty za mieszkanie, rachunki, media i zakupy spożywcze, nie można uznać, że nabywa Pani majątek na wyłączną własność. Pani narzeczony pokrywa bowiem Państwa wspólne koszty utrzymania.

Środki pieniężne otrzymane przez Panią od narzeczonego przeznaczane wyłącznie na pokrywanie bieżących kosztów utrzymania wspólnego gospodarstwa domowego (takich jak: czynsz, opłaty za media, zakupy żywnościowe), nie stanowią dla Pani przysporzenia, a tym samym należy stwierdzić, że czynność ta (otrzymanie środków pieniężnych od narzeczonego na ww. cele) nie posiada elementów charakterystycznych dla nabycia, o którym mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Tym samym Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.