Interpretacja 0111-KDIB1-2.4010.157.2026.2.EJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie m.in. podatku dochodowego od osób prawnych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

(…) sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką prawa handlowego z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadającą status polskiego rezydenta podatkowego i podlegającą w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Siedziba działalności gospodarczej Wnioskodawcy w rozumieniu Rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (wersja przekształcona) z dnia 15 marca 2011 r. (Dz. Urz. UE. L Nr 77 str. 1) położona jest na terytorium Polski.

Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”).

Wnioskodawca w ramach prowadzonej na terytorium Polski działalności gospodarczej wykonuje czynności dające prawo do odliczenia VAT (opisane poniżej) i w związku z tym korzysta z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o podatku od towarów i usług (dalej: „Ustawa o VAT”).

Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą przede wszystkim na (…), w szczególności na rzecz podmiotów z grupy kapitałowej A, które podlegają opodatkowaniu w kraju siedziby działalności gospodarczej ich usługobiorcy (w zależności od lokalizacji usługobiorcy będzie to opodatkowanie podatkiem od wartości dodanej w przypadku podmiotów z UE lub podatkiem o podobnym charakterze w przypadku podmiotów spoza UE).

Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza wiąże się z koniecznością nabywania różnego rodzaju towarów oraz usług, niezbędnych do jej prawidłowego wykonywania. W związku z tym Spółka otrzymuje od dostawców towarów i usług, będących zarejestrowanymi w Polsce czynnymi podatnikami VAT (dalej: „Kontrahenci”) faktury dokumentujące nabycia podlegające opodatkowaniu VAT na terytorium kraju, na których wykazywane są kwoty podatku od towarów i usług wyrażone w złotych (dalej: „Faktury zakupowe”).

W związku z wejściem w życie przepisów dotyczących obowiązkowego Krajowego Systemu e-Faktur (dalej: „KSeF”), począwszy od 1 lutego 2026 r., lub począwszy od 1 kwietnia 2026 r., ewentualnie począwszy od 1 stycznia 2027 r. (w zależności od przypadku konkretnego Kontrahenta) Kontrahenci są/będą zobowiązani do wystawiania na rzecz Wnioskodawcy Faktur zakupowych w postaci faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF.

Wnioskodawca nie może wykluczyć, że w praktyce obrotu gospodarczego niektóre z Faktur zakupowych wystawionych przez Kontrahentów, dokumentujące czynności podlegające opodatkowaniu VAT w Polsce i na których zgodnie z przepisami ustawy o VAT zostanie naliczony podatek VAT są/będą wystawione przez Kontrahentów na rzecz Wnioskodawcy wbrew obowiązującym regulacjom Ustawy o VAT poza KSeF, w innej formie niż faktura ustrukturyzowana (faktura papierowa przesłana pocztą/doręczona osobiście, faktura elektroniczna przesłana np. w formacie PDF na adres e-mail).

Ww. sytuacja może wystąpić na skutek różnych przyczyn, zasadniczo niezależnych od Wnioskodawcy, takich jak w szczególności: Kontrahent mimo ciążącego na nim obowiązku fakturowania w KSeF nie podjął działań, które umożliwiłyby mu terminowe wywiązanie się z tego obowiązku np. przedłużają się prace wdrożeniowe w systemie księgowym Kontrahenta, których celem jest umożliwienie mu wystawiania faktur w KSeF przy wykorzystaniu jego systemu księgowego, Kontrahent na skutek błędu/pomyłki, mimo istniejącego obowiązku, wystawił/wystawi fakturę poza KSeF (inną niż faktura ustrukturyzowana/wizualizacja faktury ustrukturyzowanej), Kontrahent pozostawał/pozostaje w błędzie co do istnienia po jego stronie obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy wykorzystaniu KSeF (np. Kontrahent posiadający siedzibę działalności gospodarczej poza Polską, nie identyfikuje posiadania w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, które uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług udokumentowanych fakturą).

Na potrzeby wniosku Spółka zaznaczyła, że co do zasady przysługuje jej pełne prawo do odliczenia VAT w związku z nabywanymi towarami i usługami w ramach czynności podlegających opodatkowaniu VAT w Polsce (z ew. ograniczeniami w zakresie odliczenia podatku naliczonego, wynikającymi z regulacji Ustawy o VAT, przykładowo w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, gdzie kwotę podatku naliczonego, zgodnie z Ustawą o VAT stanowi 50%).

Wnioskodawca zaznaczył także dodatkowo, że w odniesieniu do Faktur zakupowych opisywanych we wniosku nie będą występować inne negatywne przesłanki wyłączające prawo do odliczenia podatku naliczonego, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie uprawniony do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 Ustawy CIT wynikających z Faktur zakupowych wystawionych na rzecz Spółki przez Kontrahentów w przypadku gdy wbrew obowiązkowi, zostaną one wystawione w innej formie niż ustrukturyzowana, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur (np. w postaci papierowej lub elektronicznej)? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 4)

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca będzie uprawniony do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 Ustawy CIT wynikających z Faktur zakupowych wystawionych na rzecz Spółki przez Kontrahentów w przypadku, gdy wbrew obowiązkowi, zostaną one wystawione w innej formie niż ustrukturyzowana, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur (np. w postaci papierowej lub elektronicznej).

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „Ustawa o CIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów albo w celu zachowania bądź zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy. Z powyższego wynika, że aby dany wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodów, musi on być poniesiony przez podatnika, mieć charakter definitywny, pozostawać w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, służyć osiągnięciu, zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów, być właściwie udokumentowany oraz nie znajdować się w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów.

Przepisy Ustawy o CIT nie uzależniają możliwości zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów od formy technicznej dokumentu, którym wydatek ten został udokumentowany. W szczególności ustawa ta nie przewiduje, aby faktura dokumentująca poniesienie wydatku musiała być wystawiona w określonym systemie teleinformatycznym, w tym w Krajowym Systemie e‑Faktur.

Wprowadzenie obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF od 1 lutego 2026 r. nastąpiło wyłącznie na gruncie przepisów Ustawy o VAT. Ustawodawca nie wprowadził jednocześnie żadnych zmian w Ustawie o CIT, które uzależniałyby prawo do zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów od spełnienia obowiązku wystawienia faktury w KSeF. W szczególności ustawa ta nie zawiera przepisów, które wyłączałyby z kosztów podatkowych wydatki udokumentowane fakturami wystawionymi poza KSeF, nawet jeżeli po stronie wystawcy doszło do naruszenia obowiązków formalnych wynikających z przepisów o VAT.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Ustawy o CIT, podatnicy mają obowiązek prowadzić ewidencję rachunkową – zgodnie z odrębnymi przepisami – w sposób umożliwiający ustalenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania oraz należnego podatku dochodowego od osób prawnych za dany rok podatkowy. Do tych odrębnych przepisów zalicza się w szczególności ustawę z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (dalej: „Ustawa o rachunkowości”).

Zgodnie z art. 20 ust. 2 pkt 1 Ustawy o rachunkowości, podstawę zapisów w księgach rachunkowych stanowią m.in. dowody księgowe potwierdzające dokonanie operacji gospodarczej, otrzymane od kontrahentów (tzw. dowody zewnętrzne obce).

Natomiast art. 22 ust. 1 Ustawy o rachunkowości stanowi, że dowód księgowy powinien być rzetelny, tj. zgodny z rzeczywistym przebiegiem dokumentowanej operacji gospodarczej, kompletny oraz zawierać co najmniej:

·      oznaczenie rodzaju dowodu i jego numer identyfikacyjny,

·      dane stron dokonujących operacji (nazwy, adresy),

·      opis operacji i jej wartość,

·      datę dokonania operacji, a jeżeli dowód wystawiono w innej dacie – również datę jego sporządzenia,

·      podpis osoby wystawiającej dowód oraz osoby, która wydała lub przyjęła składniki aktywów,

·      potwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach rachunkowych poprzez wskazanie miesiąca i sposobu jego ujęcia (dekretacja) oraz podpis osoby odpowiedzialnej za te czynności.

Jednocześnie przepisy nie określają sztywnych, obligatoryjnych wymogów w zakresie formy lub postaci dowodu księgowego. Oznacza to, że dokument, który spełnia wymagania dotyczące treści dowodu księgowego, może zostać uznany za dowód księgowy niezależnie od formy, w jakiej został sporządzony lub utrwalony. Taki dokument może stanowić podstawę zapisów w księgach rachunkowych, a tym samym umożliwia określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania oraz należnego podatku dochodowego od osób prawnych – a więc również wartości kosztów uzyskania przychodów (KUP).

Faktura, niezależnie od tego, czy została wystawiona przy użyciu Krajowego Systemu e‑Faktur, czy poza tym systemem, może stanowić rzetelny dowód księgowy dający podstawę do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów na gruncie CIT, o ile dokumentuje rzeczywisty przebieg zdarzenia gospodarczego oraz zawiera dane pozwalające na identyfikację stron transakcji, jej przedmiotu, wartości oraz momentu jej dokonania. Dla celów podatku dochodowego zasadnicze znaczenie ma bowiem materialny charakter transakcji oraz faktyczne poniesienie wydatku, a nie dochowanie określonych wymogów formalnych wynikających z przepisów o VAT.

Celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotowym, jak i podmiotowym. Jeżeli transakcja faktycznie miała miejsce, wydatek został poniesiony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz spełnia przesłanki określone w art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT, to sam fakt, że dostawca wystawił fakturę poza KSeF, nie może skutkować pozbawieniem podatnika prawa do rozpoznania kosztu uzyskania przychodów.

W konsekwencji, w sytuacji gdy wydatki zostały faktycznie poniesione przez Wnioskodawcę w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia ich źródła, nie są objęte wyłączeniem na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT oraz zostały/będą udokumentowane Fakturami zakupowymi potwierdzającymi rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych, Wnioskodawca jest uprawniony do zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, również w przypadku gdy faktury te zostały/zostaną wystawione poza Krajowym Systemem e‑Faktur.

Prezentowane stanowisko znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”). Przykładowo:

·      w interpretacji indywidualnej z 23 lutego 2026 r., (znak: 0111-KDIB1-3.4010.23.2026.2.ZK) – Dyrektor KIS wskazał, że: „należy zauważyć, że w ustawie o CIT nie przewidziano nowelizacji uwzględniających wejście w życie Krajowego Systemu e-Faktur. Przepisy ustawy o CIT nie zawierają żadnej szczególnej regulacji (np. na wzór art. 15d ustawy CIT) ograniczającej możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi poza systemem KSeF, w przypadku, kiedy obowiązek wystawienia faktury ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF występuje.

(…)

W związku z powyższym, zauważyć należy, że w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, faktura - niezależnie od formy - stanowi podstawowy dowód potwierdzający poniesienie kosztu, który może być uznany za koszt uzyskania przychodu, o ile został on poniesiony w celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia przychodów.

Celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe między określonymi podmiotami.”

·      w interpretacji indywidualnej z 17 lutego 2026 r. (znak: 0114-KDIP2-2.4010.622.2025.1.JM) – organ wskazał, że „Odnosząc się do Państwa wątpliwości, należy zauważyć, że w ustawie o CIT nie przewidziano nowelizacji uwzględniających wejście w życie Krajowego Systemu e- Faktur. W szczególności nie uzależniono możliwości zaliczenia poniesionego wydatku do kosztów uzyskania przychodów od spełnienia obowiązku wystawienia faktury dokumentującej ten wydatek przy użyciu KSeF. (…)

W zakresie podatku dochodowego faktura – niezależnie od formy – stanowi podstawowy dowód potwierdzający poniesienie kosztu, który może być uznany za koszt uzyskania przychodu, o ile został on poniesiony w celu osiągnięcia lub zabezpieczenia przychodów.

Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe między określonymi podmiotami. […]

Podsumowując, w związku z tym, że:

-     wprowadzenie KSeF nie spowodowało/nie spowoduje zmian w ustawie o CIT,

-     jak wynika z opisanej przez Państwa sprawy faktury zakupowe wystawione przez Dostawców i udostępnione Państwu poza KSeF będą spełniały wymogi dla faktury w postaci papierowej lub faktury elektronicznej, tj. będą zawierały wszystkie elementy wymagane dla tych dokumentów oraz

-     wszystkie przesłanki warunkujące uznanie poniesionego wydatku za koszt uzyskania przychodu – na gruncie ustawy o CIT – zostaną spełnione, to będą Państwo uprawnieni do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków spełniających definicję kosztów uzyskania przychodów wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, które zostaną udokumentowane Fakturami Zakupowymi wystawionymi na rzecz Spółki przez Dostawców, również w przypadku, gdy - wbrew obowiązkowi - Faktura Zakupowa zostanie wystawiona bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur.

-     Tym samym Państwa stanowisko w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na podstawie faktur zakupowych wystawionych poza systemem KSeF, należało uznać za prawidłowe.”

·      w interpretacji indywidualnej z 3 lutego 2026 r. (znak: 0111-KDIB2-1.4010.529.2025.2.AG) Dyrektor KIS stwierdził, że: „Odnosząc się do Państwa wątpliwości, należy zauważyć, że w ustawie o CIT nie przewidziano nowelizacji uwzględniających wejście w życie Krajowego Systemu e-Faktur. W szczególności nie uzależniono możliwości zaliczenia poniesionego wydatku do kosztów uzyskania przychodów od spełnienia obowiązku wystawienia faktury dokumentującej ten wydatek przy użyciu KSeF.

W zakresie podatku dochodowego faktura – niezależnie od formy – stanowi podstawowy dowód potwierdzający poniesienie kosztu, który może być uznany za koszt uzyskania przychodu, o ile został on poniesiony w celu osiągnięcia lub zabezpieczenia przychodów. Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe między określonymi podmiotami.”

Analogiczne stanowisko zaprezentowane zostało również w innych, licznych interpretacjach indywidualnych Dyrektora KIS. W tym przykładowo w interpretacjach indywidualnych z:

·      26 lutego 2026 r. (znak: 0111-KDIB2-1.4010.1.2026.1.AG);

·      25 lutego 2026 r. (znak: 0111-KDIB2-1.4010.624.2025.1.AG);

·      3 lutego 2026 r. (znak: 0111-KDIB1-2.4010.2.2026.1.EWJ);

·      29 stycznia 2026 r. (znak: 0111-KDIB2-1.4010.602.2025.1.AG);

·      28 stycznia 2026 r. (znak: 0111-KDIB1-1.4010.679.2025.1.RH);

·      22 stycznia 2026 r. (znak: 0114-KDIP2-2.4010.580.2025.2.AS).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie zauważyć należy, że stosownie do zadanego pytania wyznaczającego granice rozpatrywanego wniosku, przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest wyłącznie ocena, czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie uprawniony do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 Ustawy CIT wynikających z Faktur zakupowych wystawionych na rzecz Spółki przez Kontrahentów w przypadku gdy wbrew obowiązkowi, zostaną one wystawione w innej formie niż ustrukturyzowana, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur (np. w postaci papierowej lub elektronicznej).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

 ·          został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

 ·          jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

 ·          pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

 ·          poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

 ·          został właściwie udokumentowany,

 ·          nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Zatem, jednym z warunków uznania poniesionego wydatku za koszt uzyskania przychodu jest jego właściwe udokumentowanie.

Jak wynika z opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w ramach prowadzonej działalności Państwa Spółka nabywa różnego rodzaju towary i usługi, niezbędnych do wykonywania działalności gospodarczej. W związku z tym otrzymuje od dostawców towarów i usług („Kontrahenci”) faktury dokumentujące nabycia podlegające opodatkowaniu VAT, na których wykazywane są kwoty podatku od towarów i usług („Faktury zakupu”). Ponadto we wniosku zaznaczyli Państwo, że co do zasady przysługuje pełne prawo do odliczenia VAT w związku z nabywanymi towarami i usługami w ramach czynności podlegających opodatkowaniu VAT w Polsce (z ew. ograniczeniami w zakresie odliczenia podatku naliczonego, wynikającymi z regulacji Ustawy o VAT). Dodatkowo w odniesieniu do Faktur zakupowych opisywanych we wniosku nie będą występować inne negatywne przesłanki wyłączające prawo do odliczenia podatku naliczonego, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.

Mając na względzie obowiązywanie od 1 lutego 2026 r. przepisów dotyczących obowiązkowego Krajowego Systemu e-Faktur (dalej: „KSeF”), Państwa Spółka będzie otrzymywać faktury ustrukturyzowane, wystawione przy użyciu KSeF od Dostawców zobowiązanych do wystawiania faktur ustrukturyzowanych, dokumentujących dokonane zakupy towarów i usług opodatkowane VAT. Wnioskodawca nie może wykluczyć sytuacji, że niektóre z Faktur Zakupu (zwłaszcza na początku okresu obowiązywania obowiązkowego KSeF) mogą zostać wystawione nieprawidłowo z punktu widzenia przepisów o KSeF. Chodzi tu o następujące potencjalnie możliwe sytuacje:

·      Kontrahent mimo ciążącego na nim obowiązku fakturowania w KSeF nie podjął działań, które umożliwiłyby mu terminowe wywiązanie się z tego obowiązku np. przedłużają się prace wdrożeniowe w systemie księgowym Kontrahenta, których celem jest umożliwienie mu wystawiania faktur w KSeF przy wykorzystaniu jego systemu księgowego,

·      Kontrahent na skutek błędu/pomyłki, mimo istniejącego obowiązku, wystawił/wystawi fakturę poza KSeF (inną niż faktura ustrukturyzowana/wizualizacja faktury ustrukturyzowanej),

·      Kontrahent pozostawał/pozostaje w błędzie co do istnienia po jego stronie obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy wykorzystaniu KSeF (np. Kontrahent posiadający siedzibę działalności gospodarczej poza Polską, nie identyfikuje posiadania w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, które uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług udokumentowanych fakturą).

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie uprawniony do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 Ustawy CIT wynikających z Faktur zakupowych wystawionych na rzecz Spółki przez Kontrahentów w przypadku gdy wbrew obowiązkowi, zostaną one wystawione w innej formie niż ustrukturyzowana, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur (np. w postaci papierowej lub elektronicznej).

Odnosząc się do Państwa wątpliwości, należy zauważyć, że w ustawie o CIT nie przewidziano nowelizacji uwzględniających wejście w życie Krajowego Systemu e-Faktur. Przepisy ustawy o CIT nie zawierają żadnej szczególnej regulacji (np. na wzór art. 15d ustawy CIT) ograniczającej możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi poza systemem KSeF, w przypadku, kiedy obowiązek wystawienia faktury ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF występuje.

Nowelizacja taka miała miejsce w zakresie podatku od towarów i usług, gdzie ustawą z dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1598), wprowadzono zmiany w zakresie Krajowego Systemu e-Faktur (dalej: „KSeF”), które miały wejść w życie 1 lipca 2024 r. Jednak, zgodnie z ustawą z dnia 9 maja 2024 r. zmieniającą ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 852), zwanej dalej „ustawą zmieniającą” - termin wejścia w życie obowiązkowego KSeF został przesunięty na 1 lutego 2026 r.

Zgodnie z obowiązującym od 1 lutego 2026 r. art. 106ga ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm., dalej „ustawa o VAT):

Od powyższej reguły występują wyjątki, określone m.in. w art. 106ga ust. 2 ustawy VAT, niemniej jednak co do zasady obowiązek wystawiania faktur w KSeF wystąpi od:

·      1 lutego 2026 r. dla przedsiębiorców, u których wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) przekroczyła w 2024 r. 200 mln zł,

·      1 kwietnia 2026 r. dla pozostałych przedsiębiorców.

Przy czym zgodnie z przepisami epizodycznymi:

·      do końca 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych będą mogli wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży (wraz z podatkiem) udokumentowana tymi fakturami wystawionymi w danym miesiącu będzie mniejsza lub równa 10 000 zł,

·      do końca 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych będą mogli wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej przy zastosowaniu kas rejestrujących i paragony fiskalne uznane za faktury (do 450 zł).

W związku z powyższym, zauważyć należy, że w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, faktura – niezależnie od formy – stanowi podstawowy dowód potwierdzający poniesienie kosztu, który może być uznany za koszt uzyskania przychodu, o ile został on poniesiony w celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia przychodów.

Celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe między określonymi podmiotami.

Mając zatem na uwadze powyższe, jeśli faktura będzie zawierała elementy wymagane dla tych postaci oraz spełnione zostaną wszystkie przesłanki warunkujące uznanie poniesionego wydatku za koszt uzyskania przychodu (m.in. zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz z uwzględnieniem art. 16 ustawy CIT) to będą Państwo uprawnieni do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów na podstawie takiej faktury.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że Państwa Spółka będzie uprawniona do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 Ustawy CIT wynikających z Faktur zakupowych wystawionych na rzecz Spółki przez Kontrahentów w przypadku, gdy wbrew obowiązkowi, zostaną one wystawione w innej formie niż ustrukturyzowana, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur (np. w postaci papierowej lub elektronicznej).

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 4 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy wyłącznie podatku dochodowego od osób prawnych (pytania oznaczonego we wniosku Nr 4), natomiast w zakresie podatku od towarów i usług (pytań oznaczonych we wniosku Nr 1, 2 i 3) wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądów administracyjnych należy stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów, które o ich wydanie wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

 ·          w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

 ·          w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.