Interpretacja 0111-KDIB1-2.4010.164.2026.2.END

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 29 kwietnia 2026 r. (wpływ tego samego dnia). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

 I.      Wnioskodawca i jego status.

X Fundacja Rodzinna w organizacji (dalej: „Fundacja”) została ustanowiona aktem założycielskim sporządzonym w formie aktu notarialnego w dniu (…) r. Jedynym Fundatorem Fundacji jest (…) (dalej: „Fundator”), będący osobą fizyczną.

Wniosek o wpis Fundacji do Rejestru Fundacji Rodzinnych prowadzonego przez Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim został złożony w (…) 2025 r., postępowanie rejestrowe jest w toku.

Beneficjentami Fundacji są: Fundator oraz jego rodzice (matka i ojciec Fundatora). Wszyscy Beneficjenci należą do tzw. „grupy zerowej” w rozumieniu art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn.

II.       Zakres planowanej działalności gospodarczej Fundacji.

Fundacja zamierza prowadzić działalność gospodarczą wyłącznie w zakresie określonym w art. 5 ust. 1 ustawy o FR, tj. w szczególności: najem, dzierżawę lub udostępnianie mienia do korzystania na innej podstawie (art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o FR) — w tym najem nieruchomości oraz najem ruchomości, w szczególności pojazdów mechanicznych. Fundacja nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej wykraczającej poza katalog z art. 5 ust. 1 ustawy o FR.

III.      Najem pojazdów — opis planowanej transakcji.

Fundacja planuje nabywać ze środków własnych pojazdy mechaniczne (samochody, dalej: „Pojazdy”). Pojazdy nie były i nie będą wcześniej wykorzystywane w działalności gospodarczej Fundatora, Beneficjentów ani jakichkolwiek podmiotów z nimi powiązanych. Następnie Fundacja będzie oddawać nabyte Pojazdy w odpłatny najem długoterminowy na podstawie umów najmu zawieranych na czas określony lub nieokreślony (dalej: „Umowy Najmu”). Umowy Najmu będą spełniać wszystkie cechy umowy najmu w rozumieniu art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. — Kodeks cywilny.

IV.      Najemcy — charakterystyka.

Fundacja planuje wynajmować Pojazdy zarówno podmiotom powiązanym, jak i podmiotom niepowiązanym z Fundacją, Fundatorem i Beneficjentami. Niniejszy wniosek dotyczy sytuacji, w której jednym z Najemców będzie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium dowolnego kraju członkowskiego Unii Europejskiej, prowadząca działalność gospodarczą w zakresie wynajmu pojazdów (wypożyczalnia samochodów) (dalej: „Spółka”). Struktura udziałowa Spółki przedstawia się następująco:

·      Fundator posiada 1/3 (jedną trzecią) udziałów w kapitale zakładowym Spółki;

·      pozostałe 2/3 udziałów należy do dwóch innych wspólników — osób fizycznych, niebędących Fundatorem, Beneficjentami ani innymi członkami Fundacji.

Spółka nie jest powiązana z Fundacją w żaden inny sposób niż przez udział Fundatora w jej kapitale zakładowym. Fundacja nie posiada udziałów w Spółce.

V.       Sposób wykorzystania Pojazdów przez Spółkę — okoliczności kluczowe.

Wnioskodawca podkreśla następujące fundamentalne okoliczności:

1.  Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wynajmie (podnajmie) pojazdów klientom końcowym (dalej: „Klienci”). Klienci są wyłącznie podmiotami niepowiązanymi z Fundacją, Fundatorem, Beneficjentami ani Spółką.

2.  Pojazdy najmowane od Fundacji będą w całości przeznaczone do dalszego podnajmu Klientom. Spółka nie będzie wykorzystywać tych Pojazdów na własne potrzeby operacyjne.

3.  Spółka dysponuje własną flotą, stanowiących jej własność lub będących przedmiotem odrębnych umów leasingu.

4.  Fundacja nie będzie w żaden sposób uczestniczyć w obsłudze operacyjnej podnajmu: nie będzie miała kontaktu z Klientami, nie będzie świadczyć usług serwisowych, ubezpieczeniowych ani logistycznych. Całość obsługi operacyjnej leży wyłącznie po stronie Spółki.

5.  Czynsz najmu płacony przez Spółkę na rzecz Fundacji jest stałą kwotą miesięczną, ustaloną na warunkach rynkowych zgodnie z art. 11c ustawy o CIT. Fundacja nie partycypuje w ryzyku operacyjnym Spółki ani w przychodach z podnajmu.

6.  Fundacja wynajmuje pojazdy również innym podmiotom — niepowiązanym z Fundacją, Fundatorem i Beneficjentami. Najem Pojazdów Spółce stanowi zatem jeden z wielu elementów portfela inwestycyjnego Fundacji, a nie dedykowane wsparcie operacyjne konkretnego podmiotu powiązanego.

VI.      Podsumowanie stanu faktycznego [winno być: zdarzenia przyszłego – przyp. organu].

Model działalności Fundacji w zakresie najmu Pojazdów ma charakter czysto pasywny i inwestycyjny. Fundacja nabywa aktywa (Pojazdy) ze środków własnych, oddaje je w odpłatny najem długoterminowy i inkasuje stały czynsz. Nie świadczy żadnych usług dodatkowych, nie ma kontaktu z klientami końcowymi i nie uczestniczy w działalności operacyjnej Spółki. Fakt, że Spółka przeznacza Pojazdy do dalszego podnajmu (a nie do własnego użytku operacyjnego), ma — zdaniem Wnioskodawcy — kluczowe znaczenie dla kwalifikacji podatkowej dochodu Fundacji z tytułu czynszu najmu.

Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym dochód Fundacji z tytułu czynszu najmu Pojazdów uzyskiwanego od Spółki będzie korzystał ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT, z uwzględnieniem faktu, iż Pojazdy nie stanowią składników majątku służących prowadzeniu działalności przez podmiot powiązany w rozumieniu art. 6 ust. 8 ustawy o CIT, gdyż są niezwłocznie i w całości przeznaczane przez Spółkę do dalszego podnajmu klientom końcowym (podmiotom niepowiązanym)?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, dochód Fundacji z tytułu czynszu najmu Pojazdów uzyskiwanego od Spółki będzie korzystał ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT, ponieważ wyłączenie przewidziane w art. 6 ust. 8 ustawy o CIT nie znajduje zastosowania w opisanym zdarzeniu przyszłym.

1.  Ramy prawne — zwolnienie podmiotowe i jego wyłączenie.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT, fundacja rodzinna jest zwolniona z podatku dochodowego od osób prawnych.

Art. 6 ust. 8 ustawy o CIT wprowadza dodatkowe wyłączenie ze zwolnienia w odniesieniu do przychodów z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, której przedmiotem są m.in składniki majątku służące prowadzeniu działalności przez beneficjenta, fundatora lub podmiot powiązany z fundacją rodzinną, beneficjentem lub fundatorem, przy czym wielkość udziałów i praw, o których mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1, wynosi co najmniej 5%.

Wnioskodawca nie kwestionuje, że Spółka jest podmiotem powiązanym z Fundatorem (Fundator posiada (…) % udziałów w Spółce, co przekracza próg 5% z art. 6 ust. 8).

2.  Wykładnia językowa — Pojazdy nie „służą prowadzeniu działalności” Spółki.

Zwrot „składniki majątku służące prowadzeniu działalności” należy interpretować ściśle, zgodnie z jego językowym znaczeniem. Czasownik „służyć” oznacza „być używanym do czegoś, pełnić określoną funkcję, zaspokajać czyjeś potrzeby” (Słownik języka polskiego PWN). Przepis wymaga zatem, aby składniki majątku pełniły funkcję służebną wobec działalności gospodarczej podmiotu powiązanego — tj. by były przez ten podmiot bezpośrednio wykorzystywane w jego działalności operacyjnej.

W opisanym zdarzeniu przyszłym Spółka nie będzie wykorzystywać Pojazdów na własne potrzeby operacyjne. Spółka będzie jedynie pośrednikiem — w całości przekazywać Pojazdy w podnajem Klientom (podmiotom niepowiązanym). Pojazdy będą fizycznie użytkowane przez Klientów, a nie przez Spółkę.

Gdyby ustawodawca zamierzał objąć wyłączeniem z art. 6 ust. 8 każdy przypadek najmu na rzecz podmiotu powiązanego (niezależnie od faktycznego sposobu wykorzystania składników), użyłby sformułowania „składniki majątku wynajmowane podmiotowi powiązanemu” lub „składniki majątku oddane do używania podmiotowi powiązanemu”. Tymczasem użył zwrotu celowego i węższego: „składniki majątku służące prowadzeniu działalności”, co wymaga wystąpienia bezpośredniego związku funkcjonalnego między składnikiem majątku a działalnością operacyjną podmiotu powiązanego.

3.  Wykładnia systemowa wewnętrzna — porównanie zwrotów ustawowych.

Argument ten wzmacnia porównanie z innymi przepisami ustawy o CIT, w których ustawodawca użył odmiennych sformułowań dla opisania związku między składnikiem majątku a jego użytkownikiem:

·      Art. 24b ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT (podatek od przychodów z budynków) mówi o budynkach „oddanych do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze” — tu wystarczy sam fakt oddania do używania, bez badania, czy składnik „służy” działalności najemcy.

·      Art. 16a ust. 1 ustawy o CIT definiuje środki trwałe jako składniki „wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą” — inny zwrot niż „służące prowadzeniu działalności”.

Różnice terminologiczne nie są przypadkowe. Zasada racjonalnego ustawodawcy nakazuje przyjmować, że identyczne treści normatywne wyrażane są identycznymi zwrotami, a różne zwroty niosą różne treści (zob. wyrok NSA z dnia 17 marca 2016 r., sygn. II FSK 2611/13). Skoro art. 6 ust. 8 wymaga, by składniki „służyły” prowadzeniu działalności — a nie jedynie były „oddane do używania” lub „wykorzystywane” — to przesłanka ta wymaga bezpośredniego, funkcjonalnego zaangażowania składnika w działalność operacyjną podmiotu powiązanego.

4.  Wykładnia celowościowa — ratio legis art. 6 ust. 8 ustawy o CIT.

Celem wprowadzenia art. 6 ust. 8 ustawy o CIT było przeciwdziałanie sytuacjom, w których fundator „wyprowadza” majątek operacyjny ze swojego przedsiębiorstwa do fundacji rodzinnej, a następnie wynajmuje go z powrotem temu samemu przedsiębiorstwu, unikając w ten sposób opodatkowania (zob. uzasadnienie projektu ustawy o fundacji rodzinnej, druk sejmowy nr 2798, Sejm IX kadencji). W opisanym zdarzeniu przyszłym taka sytuacja nie zachodzi.

5.  Argument ekonomiczny — faktyczny użytkownik Pojazdów.

W ocenie Wnioskodawcy, z ekonomicznego punktu widzenia Pojazdy „służą” Klientom końcowym (podmiotom niepowiązanym), którzy są ich faktycznymi użytkownikami. Przyjęcie odmiennej wykładni — zgodnie z którą każdy składnik majątku „przechodzący” przez podmiot powiązany (nawet tranzytowo) automatycznie „służy” jego działalności — nadałoby wyłączeniu z art. 6 ust. 8 charakter absolutny, obejmujący każdy najem na rzecz podmiotu powiązanego bez względu na faktyczny sposób wykorzystania składnika.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz. U. z 2023 r. poz. 326, dalej: „ufr”):

Z art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „Ustawa o CIT”) wynika, że:

Jednakże zgodnie z art. 6 ust. 7 Ustawy o CIT:

Z powołanych przepisów wynika zatem, że co do zasady fundacje rodzinne są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, jednakże jak wskazano powyżej, są pewne wyjątki.

W myśl art. 24r ust. 1 Ustawy o CIT:

Jak stanowi art. 5 ust. 1 ufr:

Zgodnie z art. 5 ust. 3 ufr:

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o CIT:

Fundacja rodzinna jako osoba prawna jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i co do zasady korzysta ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT. Wyjątki od tej reguły zostały przewidziane w art. 6 ust. 6-9 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 6 ust. 7 ustawy o CIT zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 25 tej ustawy, nie ma zastosowania do działalności gospodarczej fundacji rodzinnej wykraczającej poza zakres określony w art. 5 ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej.

Dla celów opodatkowania fundacji rodzinnej szczególne znaczenie ma zatem prawidłowe ustalenie, czy fundacja rodzinna prowadzi działalność zgodnie ze wskazanymi przez ustawodawcę wymogami. Zgodnie bowiem z art. 24r ustawy o CIT w zakresie, w jakim fundacja rodzinna prowadzi działalność gospodarczą wykraczającą poza zakres określony w art. 5 ufr, stawka CIT wynosi 25% podstawy opodatkowania.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Fundacja Rodzinna zamierza prowadzić działalność gospodarczą w szczególności poprzez najem, dzierżawę lub udostępnianie mienia do korzystania na innej podstawie (art. 5 ust. 1 pkt 2 ufr). Fundacja planuje nabywać ze środków własnych Pojazdy (samochody), a następnie oddawać je w odpłatny najem długoterminowy. Państwa wniosek dotyczy sytuacji, w której Najemcą będzie powiązana z Fundatorem Spółka z o. o. prowadząca działalność gospodarczą w zakresie wynajmu pojazdów (wypożyczalnia samochodów). Wskazali Państwo, że Fundator posiada jedną trzecią udziałów w kapitale zakładowym tej Spółki. Spółka nie jest powiązana z Fundacją w żaden inny sposób niż przez udział Fundatora w jej kapitale zakładowym. Fundacja nie posiada udziałów w Spółce.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w opisanym zdarzeniu przyszłym dochód Fundacji z tytułu czynszu najmu Pojazdów uzyskiwanego od Spółki będzie korzystał ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT, z uwzględnieniem faktu, iż Pojazdy nie stanowią składników majątku służących prowadzeniu działalności przez podmiot powiązany w rozumieniu art. 6 ust. 8 ustawy o CIT, gdyż są niezwłocznie i w całości przeznaczane przez Spółkę do dalszego podnajmu klientom końcowym (podmiotom niepowiązanym).

Państwa zdaniem, dochód Fundacji z tytułu czynszu najmu Pojazdów uzyskiwanego od Spółki będzie korzystał ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT, ponieważ wyłączenie przewidziane w art. 6 ust. 8 ustawy o CIT nie znajduje zastosowania w opisanym zdarzeniu przyszłym, bowiem Pojazdy najmowane od Fundacji będą w całości przeznaczone do dalszego podnajmu Klientom i Spółka nie będzie wykorzystywać tych Pojazdów na własne potrzeby operacyjne.

Jednym z dozwolonych zakresów działalności gospodarczej fundacji rodzinnej jest wymieniony w art. 5 ust. 1 pkt 2 ufr, najem, dzierżawa oraz udostępnianie mienia do korzystania na innej podstawie.

W tym przypadku ustawodawca również dokonał pewnego ograniczenia w korzystaniu ze zwolnienia, w stosunku do osiąganych przez fundację rodzinną przychodów z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, której przedmiotem jest przedsiębiorstwo, zorganizowana część przedsiębiorstwa lub składniki majątku służące prowadzeniu działalności przez beneficjenta, fundatora lub podmiot powiązany w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 z fundacją rodzinną, beneficjentem lub fundatorem, przy czym wielkość udziałów i praw, o których mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1, wynosi co najmniej 5%, co wynika z art. 6 ust. 8 ustawy o CIT.

We wniosku wskazali Państwo, że Fundacja Rodzinna będzie wynajmowała Pojazdy na rzecz powiązanej Spółki, w której Fundator posiada (…) % udziałów, co przekracza próg 5% określony w art. 6 ust. 8 ustawy o CIT. Wynajmowane od Fundacji Pojazdy Spółka będzie wykorzystywała do dalszego podnajmu Klientom, bowiem prowadzi działalności gospodarczą jako wypożyczalnia samochodów.

Zatem, wyłączenie, o którym mowa w art. 6 ust. 8 ustawy o CIT, znajdzie zastosowanie w Państwa sprawie. Oznacza to, że przychody Fundacji Rodzinnej z tytułu czynszu najmu Pojazdów uzyskiwanego od powiązanej z Fundatorem Spółki, nie będą korzystały ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT.

Odnosząc się do treści cytowanego powyższej art. 6 ust. 8 ustawy o CIT zauważyć należy, że w przedstawionych okolicznościach stromi umów najmu będą Fundacja Rodzinna i powiązana z fundatorem Spółka, która wynajmie Pojazdy na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej tj. wypożyczalni samochodów. Spełnione zatem zostaną wszystkie przesłanki stosowania wyłączenia wynikającego z art. 6 ust. 8 ustawy o CIT. Późniejsze oddanie przez Spółkę Pojazdów w ramach dalszego podnajmu Klientom jest odrębną czynnością, dla której należy wywodzić odrębne skutki podatkowe. Przekazanie samochodów podmiotom trzecim do faktycznego korzystania nie zmienia faktu, że to powiązana z fundatorem Spółka najmuje od Fundacji składniki majątku służące prowadzeniu działalności gospodarczej polegającej na wynajmie pojazdów.

Literalne brzmienie art. 6 ust. 8 ustawy o CIT nie pozwala na to, aby z faktu dalszego podnajmu Klientom Pojazdów przez Spółkę wywodzić tezy, że do Fundacji Rodzinnej nie ma zastosowania ograniczenie, o którym mowa ww. przepisie. Wręcz przeciwnie, podnajem Klientom Pojazdów przez Spółkę potwierdza, że Pojazdy te służą prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, która polega właśnie na wynajmie pojazdów (wypożyczalnia samochodów). Ustawodawca nie zawęził tego ograniczenia do podmiotów, które faktycznie (fizycznie) używają składniki majątku (samochody).

Akceptacja przedstawionego Państwa stanowiska, prowadziłaby do naruszenia zakazu rozszerzającej wykładni przepisów normujących wszelkiego rodzaju ulgi i zwolnienia podatkowe. Wykładnia językowa jest nie tylko punktem wyjścia wykładni prawa podatkowego, ale także zakreśla jej granice. Również w tym wypadku językowe znaczenie tekstu prawnego stanowi granicę wykładni, w tym sensie, że nie jest dopuszczalne przyjęcie swoistych wyników wykładni funkcjonalnej, jeżeli wykładnia językowa prowadzi do jednoznaczności tekstu prawnego. Przedstawiona przez Państwa wykładnia art. 6 ust. 8 ustawy o CIT nie znajduje należytego umocowania w brzmieniu tego przepisu.

Zatem, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanego przez Państwa wyroku należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.