Interpretacja 0111-KDIB1-2.4010.189.2025.2.AW

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo 16 maja 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (…) Sp. z o. o. działa od dnia (…) 2018 r., posiada siedzibę pod adresem ul. (…) w (…), zarejestrowana jest w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem KRS: (…), numerem NIP: (…) oraz numerem REGON: (…). Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest (…).

Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. – dalej: „Ustawa o CIT”).

Spółka opodatkowana jest na zasadzie ryczałtu od dochodów spółek tzw. CIT estoński, zgodnie z rozdziałem 6b ustawy o CIT, na podstawie art. 28j niniejszej ustawy od dnia (…) 2022 r.

W trakcie korzystania z opodatkowania na zasadach ryczałtu od dochodów spółek, Spółka udzieliła na rzecz podmiotów powiązanych: V.O. oraz O.K. pożyczek w kwocie (…) zł na rzecz każdego ze wspólników.

Wnioskodawca nie ma wątpliwości, że ww. udzielona pożyczka będzie stanowiła ukryty zysk, zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 28m ust. 3 pkt 1.

Wnioskodawca zamierza podjąć uchwałę o podziale zysku, zgodnie z art. 193 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (dalej: „KSH”). Następnie, na podstawie art. 498 ustawy Kodeks cywilny (dalej: „KC”) zamierza dokonać ze wspólnikiem, któremu udzielił pożyczki – potrącenia. Wnioskodawca zamiast więc otrzymać kwotę pożyczki wraz z odsetkami, otrzyma do dyspozycji kwotę zysku przypadającą na wspólnika, któremu pożyczki udzieliła.

Z uwagi na fakt, że kwota zysku, który przypadnie wspólnikom będzie niższa niż wartość udzielonych pożyczek, potrącenie nastąpi do wysokości wierzytelności niższej (wysokości zysku, który by wspólnikom przypadał). Pozostała kwota wierzytelności wynikającej z pożyczki zostanie zwrócona Spółce przelewem lub w formie gotówkowej lub też w przypadku wygenerowania zysku w odpowiedniej za rok 2025, dojdzie do kolejnego potrącenia, na analogicznych zasadach, które zostały opisane powyżej.

W taki sposób zobowiązanie wspólnika do zwrotu pożyczki wraz z odsetkami wygaśnie do wysokości wierzytelności mniejszej.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo ponadto, że:

a) Pożyczki zostały udzielone na rzecz:

– V.O.:

1. dnia (…) 2023 r. w kwocie (…) zł,

2. dnia (…) 2024 r. w kwocie (…) zł,

3. dnia (…) 2024 r. w kwocie (…) zł,

oraz na rzecz:

– O.K.:

1. dnia (…) 2023 r. w kwocie (…) zł,

2. dnia (…) 2024 r. w kwocie (…) zł,

3. dnia (…) 2024 r. w kwocie (…) zł.

b) Spółka zapłaciła podatek w związku z pożyczkami udzielonymi na rzecz wspólników po terminie, wraz z ustawowymi odsetkami dnia (…) 2024 r.

c) Pytanie 2 dotyczy sytuacji już po podjęciu uchwały zawiązanej po podziale zysku.

Więc 1 pytanie dotyczy stricte opodatkowania związanego z podjęciem uchwały o podziale zysku (bez jego fizycznej wypłaty w formie pieniężnej), natomiast 2 pytanie odnosi się do potrącenia (kompensaty) obydwu wierzytelności (wierzytelności wspólników do otrzymania zysku wraz z wierzytelnością Wnioskodawcy do otrzymania pożyczki).

A więc, tak jak zostało to wskazane w treści wniosku, chronologia zdarzeń będzie przedstawiać się następująco:

1. Wnioskodawca zamierza podjąć uchwałę o podziale zysku, zgodnie z art. 193 § 1 KSH. W ten sposób Spółka będzie zobowiązana do zapłaty kwoty X na rzecz wspólników.

2. Następnie Spółka zawrze ze wspólnikami umowę kompensaty. Na mocy tej umowy strony (Spółka i wspólnik) potrącą swoje wzajemne wierzytelności:

- wierzytelność Spółki o zwrot pożyczki w kwocie Y;

- z wierzytelnością wspólników o wypłatę zysku w kwocie X.

3. Z uwagi na fakt, że kwota zysku, który przypadnie wspólnikom będzie niższa niż wartość udzielonych pożyczek, potrącenie nastąpi do wysokości wierzytelności niższej (wysokości zysku, który by wspólnikom przypadał).

4. Pozostała kwota wierzytelności wynikającej z pożyczki zostanie zwrócona Spółce przelewem lub w formie gotówkowej. Strony dopuszczają też (w przypadku wygenerowania zysku za rok 2025) kolejnego potrącenia, na analogicznych zasadach.

Pytania

1. Czy w wyniku podjęcia uchwały o podziale zysku, który to zysk będzie przedmiotem ww. potrącenia wierzytelności Wnioskodawcy wynikającej z udzielonej wspólnikowi pożyczki wraz z wierzytelnością wspólnika, która wyniknie z zysku, który będzie temu wspólnikowi przysługiwał, powstanie obowiązek zapłaty podatku na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT?

w przypadku uznania, że stanowisko Wnioskodawcy co do pytania 1 będzie nieprawidłowe, to:

2. Czy w sytuacji dokonania potrącenia w wyniku umowy kompensaty (już po podjęciu uchwały dotyczącej podziału zysku), po stronie Wnioskodawcy powstanie dodatkowe zobowiązanie podatkowe z tytułu wskazanego w art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a, pkt 2 lub pkt 3 ustawy o CIT? (pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy odpowiedź na pytanie 1 będzie przecząca.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy odpowiedź na pytanie 2 będzie przecząca.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że samo dokonanie potrącenia nie powoduje powstania obowiązku zapłaty ryczałtu od przychodów spółek, gdyż sam sposób zapłaty za zobowiązanie na podstawie potrącenia, nie jest wymieniony w katalogu w art. 28m ust. 1 ustawy o CIT, który wskazuje, że:

Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający:

1) wysokości zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej zysk ten został uchwałą o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto przeznaczony:

a) do wypłaty udziałowcom, akcjonariuszom albo wspólnikom (dochód z tytułu podzielonego zysku) lub,

2) wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków);

3) wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą);

Żadna więc z sytuacji, która powodowałaby powstanie obowiązku zapłaty podatku w przypadku dokonania potrącenia (już po podjęciu uchwały o podziale zysku) nie występuje.

Jeśli organ przyjąłby inne stanowisko, to przy twierdzącej odpowiedzi na 1 zadane przez Wnioskodawcę pytanie, faktycznie ta sama kwota transakcji opodatkowana zostałaby 3 krotnie:

- 1 raz w momencie udzielenia pożyczki na rzecz wspólnika,

- 2 raz w momencie podjęcia uchwały o podziale zysku,

- 3 raz w momencie dokonania potrącenia.

Przyjęcie takiego stanowiska prowadziłoby do konkluzji, że spłata kwoty pożyczki poprzez potrącenie opisane w zdarzeniu przyszłym (winno być: stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym – przyp. organu) spowoduje obowiązek zapłaty podatku, co doprowadziłoby do absurdalnych wniosków i do naruszenia art. 2, art. 32, art. 84 oraz art. 217 Konstytucji RP poprzez ich błędną wykładnię, która prowadzi do wystąpienia po stronie Wnioskodawcy trzykrotnego opodatkowania tej samej kwoty bezpośrednio odnoszącej się do udzielonej przez niego pożyczki na rzecz wspólnika.

W związku z powyższym, z uwagi na brak w wyżej wymienionym katalogu powodującym powstanie zobowiązania podatkowego, dokonania potrącenia części wierzytelności, nie ma podstaw, aby taka czynność potrącenia wierzytelności z tytułu wypłaty zysku z wierzytelnością wynikającą ze zwrotu pożyczki wraz z odsetkami powodowała obowiązek zapłaty ryczałtu od dochodów spółek.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 2: Wnioskodawca uważa, że odpowiedź na pytanie 2 będzie przecząca, a więc nie powstanie po stronie Wnioskodawcy zobowiązanie podatkowe z tytułów wskazanych w art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a, pkt 2 lub pkt 3 ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 28m ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

W myśl art. 28m ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT:

W świetle art. 28m ust. 4 pkt 3 ustawy o CIT:

Według art. 28o ust. 1 ustawy o CIT:

Przedmiotem opodatkowania w systemie ryczałtu jest zatem co do zasady efektywna dystrybucja zysku ze spółki kapitałowej do jej udziałowca/akcjonariusza, przy czym przepisy nie ograniczają się wyłącznie do opodatkowania dywidend, ale uwzględniają również inne formy dystrybucji. Istotą przyjętego modelu jest odroczenie opodatkowania dystrybuowanego zysku do dnia podjęcia uchwały o przeznaczeniu tego zysku i wypłat równoważnych takiej dystrybucji.

Intencją ustawodawcy jest uwzględnienie w katalogu dochodów do opodatkowaniem także innych, alternatywnych niż dywidenda, świadczeń dokonanych na rzecz udziałowców/akcjonariuszy lub podmiotów powiązanych bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tymi udziałowcami/ akcjonariuszami (tzw. ukryte zyski). Wypłata ukrytych zysków oznacza powstanie dla spółki odpowiadającego im dochodu, podlegającego opodatkowaniu ryczałtem.

Ukryte zyski stanowić zatem będą dla podatnika wszelkie świadczenia spółki:

- wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk,

- o charakterze pieniężnym, niepieniężnym, odpłatnym, nieodpłatnym lub częściowo odpłatnym (wartość nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń określa się zgodnie z art. 12 ust. 5-6a ustawy o CIT),

- wykonane bezpośrednio lub pośrednio na rzecz udziałowca/akcjonariusza lub podmiotu powiązanego,

- wykonane bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych z podatnikiem lub z tym udziałowcem/akcjonariuszem.

Stosownie do art. 28c pkt 1 ustawy o CIT:

Jak stanowi art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 11a ust. 2 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 11c ust. 1 ustawy o CIT:

Z opisu sprawy wynika, że Spółka udzieliła pożyczek swoim wspólnikom co stanowiło ukryty zysk, od którego Spółka uregulowała podatek wraz z odsetkami. Spółka zamierza podjąć uchwałę o podziale zysku, a następnie dokonać ze wspólnikiem, któremu udzieliła pożyczki – potrącenia wskutek czego Spółka otrzyma do dyspozycji kwoty zysku przypadające na wspólników, którym udzieliła pożyczek, a wspólnicy zwolnią się z części długu odpowiadającej kwocie dystrybuowanego zysku. Na mocy umowy kompensaty powstaną więc następujące wierzytelności:

- wierzytelność Spółki o zwrot pożyczki oraz

- wierzytelność wspólników o wypłatę zysku.

Wątpliwości Państwa dotyczą powstania obowiązku zapłaty podatku:

1. na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT – w wyniku podjęcia uchwały o podziale zysku (który będzie przedmiotem potrącenia wierzytelności) oraz

2. na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a, pkt 2 lub pkt 3 ustawy o CIT – w sytuacji dokonania potrącenia w wyniku umowy kompensaty (już po podjęciu uchwały dotyczącej podziału zysku).

Odnosząc się do powyższych Państwa wątpliwości sięgnąć należy do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) regulujących instytucję potrącenia. Zgodnie z art. 498 KC:

W tym miejscu wskazać należy, że celem wprowadzenia przepisów o ukrytych zyskach była próba wyeliminowania przez ustawodawcę pewnych, sztucznych/fikcyjnych działań spółek polegających na wypłacie zysków w formie innej niż dywidenda. Intencją ustawodawcy jest więc uwzględnienie w katalogu dochodów do opodatkowania także innych, alternatywnych niż dywidenda, świadczeń dokonanych na rzecz udziałowców, akcjonariuszy albo wspólników lub podmiotów powiązanych bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tymi udziałowcami, akcjonariuszami, wspólnikami, (tzw. ukryte zyski).

Charakter dochodu stanowiącego „ukryty zysk” wskazuje, że co do zasady ukrytym zyskiem są świadczenia, których wynikiem jest przysporzenie bezpośrednie lub pośrednie dla podmiotu powiązanego ze spółką będącą podatnikiem ryczałtu. Co istotne, przepis art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, jako podstawę ustalenia dochodu z ukrytych zysków, wymienia w szczególności kwotę pożyczki (kredytu) udzielonej podmiotowi powiązanemu. Przy czym katalog świadczeń uznawanych za ukryte zyski nie jest zamknięty. Zatem świadczenie o podobnym charakterze do wymienionego w powołanym przepisie, powinno również stanowić podstawę do ustalenia dochodu z tytułu ukrytych zysków.

W omawianej sprawie umowę pożyczki zawarły podmioty powiązane, z których jeden – Spółka (pożyczkodawca) jest opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek. Co do tej czynności Spółka nie miała wątpliwości uznania jej za ukryty zysk opłacając od niej podatek CIT, co wskazała w opisie sprawy.

Nie można jednak uznać, że każda inna czynność związana z tą pożyczką będzie ponownym jej opodatkowaniem. Czym innym jest bowiem udzielenie pożyczki wspólnikom (ukryty zysk), a czym innym postawienie do dyspozycji wspólników podzielonego zysku na podstawie podjętej przez Spółkę uchwały. Bez znaczenia jest przy tym, na jaki cel wspólnicy zysk ten przeznaczą. Fakt, iż Spółka dokona potrącenia kwoty przypadającego wspólnikom podzielonego zysku na poczet uregulowania swojej wierzytelności nie spowoduje zmiany statusu tej kwoty – nadal będzie to podzielony zysk, którego dystrybucja podlega opodatkowaniu w reżimie tzw. CIT estońskiego (w oparciu o art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT).

Przepis art. 28m przewiduje opodatkowanie czterech rodzajów dochodów:

1. z tytułu podzielonego zysku,

2. z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat,

3. z tytułu ukrytych zysków,

4. z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Zatem dochód osiągany z każdego z tych tytułów rodzi obowiązek podatkowy.

Brak jest zatem podstaw do uznania, że podjęcie uchwały o podzielonym zysku nie wypełnia przesłanki zawartej w art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT. Brak jest również podstaw do uznania, że ponownie opodatkowana jest ta sama kwota transakcji. Okoliczność, że kwota ta jest równa potrąceniu wierzytelności (do kwoty niższej, jak przewiduje cytowany wyżej art. 498 § 2 KC) wynika z zawartych między pożyczkodawcą a pożyczkobiorcą porozumień umownych powodujących taki, a nie inny sposób uregulowania zobowiązania pożyczkowego – w formie kompensaty. Gdyby nie wzajemne zobowiązania stron, opodatkowanie podziału zysku nie budziłoby wątpliwości. Skierowanie podzielonej kwoty nie do bezpośredniej wypłaty, lecz do uregulowania zobowiązania względem wierzyciela, którym jest Spółka, nie uzasadnia zniesienia obowiązku podatkowego. Byłoby to sprzeczne z ratio legis ustawy o CIT w zakresie korzystania z ryczałtowego opodatkowania od dochodów spółek.

Jak stanowi art. 353¹ KC:

Nie negując zasady swobody umów wynikającej z cytowanego wyżej przepisu, organ podatkowy zobowiązany jest do oceny skutków podatkowych powstających na kanwie takich umów. Oceniając więc fakt podjęcia uchwały o podziale zysku w Spółce (opodatkowanej na zasadzie ryczałtu od dochodów spółek) przez pryzmat brzmienia art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości zysku w części, w jakiej zysk ten został uchwałą o podziale przeznaczony do wypłaty wspólnikom (dochód z tytułu podzielonego zysku).

Tym samym Państwa stanowisko odnoszące się do pytania 1, że w wyniku podjęcia uchwały o podziale zysku, który to zysk będzie przedmiotem ww. potrącenia wierzytelności Spółki wynikającej z udzielonej wspólnikowi pożyczki wraz z wierzytelnością wspólnika, która wyniknie z zysku, który będzie temu wspólnikowi przysługiwał, nie powstanie obowiązek zapłaty podatku na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT – należało uznać za nieprawidłowe.

Państwa wątpliwość dotyczy również kwestii, czy w sytuacji dokonania potrącenia w wyniku umowy kompensaty (już po podjęciu uchwały dotyczącej podziału zysku), po stronie Spółki powstanie dodatkowe zobowiązanie podatkowe z tytułu wskazanego w art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a, pkt 2 lub pkt 3 ustawy o CIT.

Jak wynika z treści przytoczonego wyżej art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT, przepis ten wiąże powstanie obowiązku podatkowego z dochodem z tytułu podzielonego zysku, a za taki nie można uznać spłaty zobowiązania pożyczkowego w formie potrącenia.

Potrącenie nie będzie też opodatkowane na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, gdyż spłata pożyczki w tej formie nie wypełnia ustawowej definicji ukrytego zysku sformułowanej w art. 28m ust. 3 ustawy o CIT. Nie jest to bowiem świadczenie (przysporzenie) dokonywane przez Spółkę na rzecz wspólników wykonane w związku z prawem do udziału w zysku.

Potrącenia nie można również zaliczyć do wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą) w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT. Potrącenie należnych Spółce wierzytelności pożyczkowych z kwoty podzielonego zysku stanowi jedynie techniczny sposób uregulowania zobowiązań przez wspólników.

Tym samym Państwa stanowisko w odniesieniu do pytania 2, że w sytuacji dokonania potrącenia w wyniku umowy kompensaty (już po podjęciu uchwały dotyczącej podziału zysku), po stronie Spółki nie powstanie dodatkowe zobowiązanie podatkowe z tytułu wskazanego w art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a, pkt 2 lub pkt 3 ustawy o CIT – należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.