Interpretacja 0111-KDIB1-2.4010.226.2025.1.END

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką zarejestrowaną w Polsce, polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych. Jednocześnie Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. (…).

Spółka nieustannie prowadzi działania modernizacyjne (…). Działania te są w części finansowane środkami z (…) między innymi dotacjami (…).

Spółka otrzymane dofinansowanie kwalifikuje jako przychody z otrzymanych dotacji, które zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 21 podlegają zwolnieniu przedmiotowemu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych (są wolne od podatku).

W Spółce występują również koszty finansowania dłużnego (dalej jako: „KFD”), które podlegają limitowaniu zgodnie z art. 15c Ustawy CIT.

Do tej pory Spółka w swoich rozliczeniach podatkowych, przy kalkulowaniu powyższego limitu KFD zgodnie z art. 15c ust. 1 w zw. z ust. 4 ustawy CIT, wyłączała dotacje, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 21.

Obecnie Spółka w związku z ukazującymi się w obrocie prawnym indywidualnymi interpretacjami prawa podatkowego, powzięła wątpliwości czy dla celów obliczenia limitu zgodnie z art. 15c Ustawy CIT Spółka powinna stosować dotychczasowe rozwiązanie tj. nie uwzględniać otrzymanych dotacji, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 21 Ustawy CIT w kalkulacji limitu obliczonego zgodnie z art. 15c ust. 1 Ustawy CIT w związku z odesłaniem zawartym w art. 15c ust. 4 Ustawy CIT.

Pytanie

Czy Spółka na potrzeby obliczania limitu zgodnie z art. 15c ust. 1 w zw. z ust. 4 ustawy CIT powinna uwzględniać w zsumowanych przychodach ze wszystkich źródeł przychodów, przychody, o których mowa w art. 7 ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy CIT, czyli: dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, na potrzeby obliczania limitu zgodnie z art. 15c ust. 1 w zw. z ust. 4 ustawy CIT Spółka powinna uwzględniać w przychodach ze wszystkich źródeł przychodów, przychody o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 21 tj. przychody z tytułu otrzymanych dotacji, subwencji, dopłat i innych nieodpłatnych świadczeń.

Wnioskodawca swoje twierdzenie opiera na poniższej argumentacji.

Zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy CIT:

Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przekracza wyższą ze wskazanych kwot:

1) kwotę 3 000 000 zł albo

2) kwotę obliczoną według następującego wzoru:

[(P - Po) - (K - Am - Kfd)] x 30%

w którym poszczególne symbole oznaczają:

P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,

Po - przychody o charakterze odsetkowym,

K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z niniejszego ustępu,

Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,

Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń wynikających z niniejszego ustępu.

Natomiast art. 15c ust. 3 ustawy CIT wskazuje, że przez nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego rozumie się kwotę, o jaką poniesione przez podatnika koszty finansowania dłużnego, podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym, przewyższają uzyskane przez podatnika w tym roku podatkowym podlegające opodatkowaniu przychody o charakterze odsetkowym.

Z kolei art. 15c ust. 4 ustawy CIT stanowi, iż „Do przychodów i kosztów, o których mowa w ust. 1 i 3, przepis art. 7 ust. 3 stosuje się odpowiednio”.

Art. 7 ust. 3 ustawy CIT wskazuje, że:

„Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:

1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku;

2) przychodów wymienionych w art. 21, art. 22 i art. 24b, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się przychody wymienione w art. 21, jeżeli są związane z działalnością zakładu;

(…)

3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład;

(…)”.

Zauważyć należy, iż w orzecznictwie zarówno Sądu Najwyższego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także w piśmiennictwie ukształtowany jest pogląd, w myśl którego przepisy prawa podatkowego należy wykładać ściśle i zgodnie z ich literalnym brzmieniem, a jedynie w sytuacjach wątpliwych, gdy językowa wykładnia nie doprowadza do ustalenia jednoznacznej treści normy prawnej, należy skorzystać z innych metod wykładni. Stanowisko to ma swoje oparcie przede wszystkim w założeniu, że źródłem wiedzy, zarówno dla podatnika, jak i organów stosujących prawo, jest i zawsze będzie tylko językowe znaczenie norm prawnych, albowiem przekaz językowy rozumiany jako możliwy sens słów jest powszechną metodą komunikowania się ustawodawcy z podatnikiem i organami stosującymi prawo.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy zauważyć, iż zgodnie z art. 15c ust. 1 kalkulacja limitu określonego we wskazanym przepisie tj. odpowiednio: nadwyżki sumy przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, pomniejszonej o przychody o charakterze odsetkowym nad sumą kosztów uzyskania przychodów pomniejszonych o wartość zaliczonych w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16a-16m, oraz kosztów finansowania dłużnego nieuwzględnionych w wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej; powinna uwzględniać przychody i koszty ze wszystkich źródeł przychodów tj. zarówno przychody i koszty z działalności opodatkowanej, jak i przychody oraz koszty z działalności zwolnionej z opodatkowania. Należy podkreślić, że powyższa interpretacja omawianego przepisu jest zgodna z jego wykładnią literalną, w powołanym przepisie zawarto, bowiem wyraźne wskazanie, że kalkulacja limitu bazuje na przychodach ze wszystkich źródeł przychodów.

W opinii Wnioskodawcy wprowadzenie w art. 15c ust. 4 ustawy CIT odesłania do odpowiedniego stosowania art. 7 ust. 3 ustawy CIT oznacza, że kategorie zawarte w art. 7 ust. 3 ustawy CIT powinny być brane pod uwagę przy obliczaniu limitu zgodnie z art. 15c ust. 1 i obliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego z art. 15c ust. 3 ustawy CIT. Zdaniem Wnioskodawcy odmienna interpretacja odesłania do art. 7 ust. 3 ustawy CIT byłaby błędna, ponieważ to, że nie bierze się pod uwagę kategorii zawartych w art. 7 ust. 3 ustawy CIT wynika wprost ze sposobu liczenia podstawy opodatkowania zawartej w art. 7 ust. 1 ustawy CIT.

Zdaniem Spółki gdyby ustawodawca nie wprowadził w art. 15c ust. 4 ustawy CIT odesłania do odpowiedniego stosowania art. 7 ust. 3 ustawy CIT to podatnik obliczałby limit z art. 15c ust. 1 ustawy CIT według zasad zawartych w art. 7 ust. 1 ustawy CIT, a w konsekwencji nie brałby pod uwagę kategorii zawartych w art. 7 ust. 3 ustawy CIT (ponieważ tych kategorii nie uwzględnia się przy liczeniu podstawy opodatkowania z art. 7 ust. 1 ustawy CIT).

Natomiast wprowadzenie w art. 15c ust. 4 Ustawy CIT regulacji „Do przychodów i kosztów, o których mowa w ust. 1 i 3, przepis art. 7 ust. 3 stosuje się odpowiednio” oznacza, że obliczanie limitu z art. 15c ust. 1 i obliczanie nadwyżki kosztów finansowania dłużnego z art. 15c ust. 3 ustawy CIT ma również zastosowanie do kategorii wymienionych w art. 7 ust. 3 ustawy CIT.

W związku z tym, że przychody z tytułu otrzymanych dotacji mieszczą się w art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy CIT, w opinii Wnioskodawcy przychody te Spółka powinna uwzględnić przy liczeniu limitu z art. 15c ustawy CIT.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że istnieje już ugruntowana linia interpretacyjna wskazująca na to, że przy liczeniu limitu z art. 15c ustawy CIT powinno się również uwzględniać kategorie wymienione w art. 7 ust. 3 ustawy CIT.

Chociaż ugruntowana linia interpretacyjna dotyczy przychodów i kosztów podlegających zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34, 34a ustawy CIT (spółki działające na terenie specjalnej strefy ekonomicznej) bądź przychodów wymienionych w art. 22 ustawy CIT (przychody z tytułu otrzymanych dywidend) to jednak z uwagi na to, że powyższa kategoria mieści się w art. 7 ust. 3 ustawy CIT (tj. zawarta jest w art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT) to taka sama interpretacja przepisów powinna mieć zastosowanie do przychodów z tytułu otrzymanych dotacji.

Na potwierdzenie poprawności wskazanego powyżej toku rozumowania poniżej interpretacje indywidualne wydane w analogicznym stanie faktycznym:

- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 września 2023 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.405.2023.1.PC, w której stwierdzono, że:

„Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy dla celów kalkulacji nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 3 ustawy CIT oraz wskaźnika podatkowej EBITDA, o którym mowa w art. 15c ust. 1 ustawy CIT, powinien on uwzględnić zarówno przychody i koszty uzyskania przychodów podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych (przychody i koszty opodatkowane), jak i przychody i koszty podlegające zwolnieniu z opodatkowania, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy CIT (przychody i koszty strefowe). Nadwyżka kosztów finansowania dłużnego oraz wskaźnik podatkowej EBITDA powinny zatem być ustalane w oparciu o wszystkie (globalne) przychody uzyskiwane przez Spółkę i koszty ponoszone przez Spółkę”;

- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 czerwca 2021 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.210.2021.1.AN, w której organ stwierdził, że:

„nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że do kosztów finansowania dłużnego dotyczących działalności strefowej Wnioskodawcy nie stosuje się limitowania wynikającego z art. 15c u.p.d.o.p. (...) W przypadku osiąganego przez Wnioskodawcę dochodu z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie przewidzianego prawem zezwolenia, a więc dochodu wolnego od podatku, przychody i koszty uzyskania przychodów składające się na ten dochód są objęte regulacją art. 15c ustawy o p.d.o.p. Koszty zwolnionej z opodatkowania działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE podlegają zatem ograniczeniom w zaliczaniu ich do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15c ustawy o p.d.o.p.”;

- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 października 2021 r. nr 0111-KDIB1-1.4010.393.2021.1.MF, gdzie organ wskazał, że:

„celem kalkulacji współczynnika odpowiadającego tzw. podatkowej EBITDA jest określenie limitu, w ramach którego nadwyżka kosztów finansowania dłużnego lub koszty usług niematerialnych i licencji mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Jak już wskazano, podatnicy prowadzący działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej ustalają przychody i koszty uzyskania przychodów na takich samych zasadach jak inne podmioty. Oznacza to, że przy kalkulacji podatkowego EBITDA zarówno na potrzeby stosowania art. 15c, jak i art. 15e ustawy o p.d.o.p. Spółka winna uwzględnić przychody i koszty uzyskania przychodów z działalności opodatkowanej, jak i przychody i koszty z działalności zwolnionej z opodatkowania”;

- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 marca 2019 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.23.2019.1.BK, w której organ uznał za prawidłowe stanowisko, zgodnie z którym dla potrzeb kalkulacji określonej w art. 15c ustawy CIT nadwyżki kosztów finansowania dłużnego Spółka powinna kalkulować wartość podatkową EBITDA wpływającą na wysokość nadwyżki, jako sumy przychodów strefowych oraz przychodów opodatkowanych;

- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14 maja 2019 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.108.2019.1.BK, w której organ stwierdził, że:

„mając na uwadze brzmienie wskazanych wyżej przepisów ustawy o CIT, zgodzić należy się z Wnioskodawcą, że celem kalkulacji współczynnika odpowiadającego tzw. podatkowej EBITDA jest określenie limitu, w ramach którego nadwyżka kosztów finansowania dłużnego (...) mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Jak już wskazano powyżej podatnicy prowadzący działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej ustalają przychody i koszty uzyskania przychodów na takich samych zasadach jak inne podmioty. Oznacza to, że przy kalkulacji podatkowego EBITDA na potrzeby stosowania art. 15c ustawy o CIT Spółka winna uwzględnić przychody i koszty uzyskania przychodów z działalności opodatkowanej, jak i przychody i koszty z działalności zwolnionej z opodatkowania”;

- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 czerwca 2019 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.215.2019.1.AK, w której organ potwierdził, że dla potrzeb kalkulacji określonej w art. 15c ustawy CIT nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, Spółka powinna kalkulować wartość podatkową EBITDA wpływającą na wysokość tej nadwyżki jako sumy przychodów strefowych oraz przychodów opodatkowanych. Równocześnie wyliczona w ten sposób nadwyżka niepodlegająca zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, powinna pomniejszać koszty uzyskania przychodów zarówno dochodu strefowego, jak i dochodu opodatkowanego;

- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 września 2018 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.300.2018.1.PH;

- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 września 2018 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.286.2018.2.MG;

- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15 listopada 2018 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.516.2018.1.APO;

- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 1 października 2018 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.348.2018.3.MO;

- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 września 2018 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.248.2018.1.MM;

- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 listopada 2018 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.306.2018.2.AK;

- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 6 grudnia 2018 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.497.2018.1.AN;

- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 grudnia 2018 r., nr 0111-KDIB2-3.4010.384.2018.1.APA;

- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 grudnia 2018 r., nr 0111-KDIB2-3.4010.395.2018.1.APA;

- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 grudnia 2018 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.552.2018.1.MST;

- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 grudnia 2018 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.479.2018.1.BK;

- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 marca 2019 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.24.2019.1.BK;

- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14 listopada 2024 r., nr 0114-KDIP2-2.4010.494.2024.1.SP.

Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, skoro istnieje ugruntowana linia interpretacyjna w tym zakresie, to w opinii Spółki na potrzeby obliczania limitu z art. 15c ust. 1 w zw. z ust. 4 ustawy CIT, Spółka powinna uwzględniać w zsumowanych przychodach ze wszystkich źródeł, przychody o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 21 tj. z tytułu otrzymanych dotacji, subwencji, dopłat i innych nieodpłatnych świadczeń.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”):

Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

W myśl art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT:

W myśl art. 15c ust. 1 ustawy o CIT:

W myśl art. 15c ust. 3 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 15c ust. 4 ustawy o CIT:

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Spółka na potrzeby obliczania limitu zgodnie z art. 15c ust. 1 w zw. z ust. 4 ustawy o CIT powinna uwzględniać w zsumowanych przychodach ze wszystkich źródeł przychodów, przychody, o których mowa w art. 7 ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy CIT, czyli: dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia.

Wskazać należy, że art. 15c ustawy o CIT zawiera odesłanie do art. 7 ust. 3 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT, przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku.

„Odpowiednie” stosowanie przepisów art. 7 ust. 3 ustawy CIT, o którym mowa w art. 15c ust. 4 ustawy o CIT polega na nieuwzględnianiu przy wyliczaniu takich limitów przychodów ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym (np. działalność rolnicza) oraz kosztów uzyskania tych przychodów.

Limit, o którym mowa w art. 15c ust. 1 dotyczy nadwyżki kosztów finansowania dłużnego dotyczącego wszystkich źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, w tym dochodów przedmiotowo zwolnionych mocą przepisu szczególnego.

Zatem, limity wynikające z art. 15c ustawy o CIT w odniesieniu do działalności zwolnionej i opodatkowanej, powinny być liczone z uwzględnieniem całej działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym, w tym działalności (lub dochodów) podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, z której dochód na mocy przepisu szczególnego – podlega przedmiotowemu zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym.

Z Państwa wniosku wynika, że Spółka otrzymuje dofinansowanie, które kwalifikuje jako przychody z otrzymanych dotacji, które zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 21 podlegają zwolnieniu przedmiotowemu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Zatem należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że na potrzeby obliczania limitu zgodnie z art. 15c ust. 1 w zw. z ust. 4 ustawy CIT Spółka powinna uwzględniać w przychodach ze wszystkich źródeł przychodów, przychody o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 21 tj. przychody z tytułu otrzymanych dotacji, subwencji, dopłat i innych nieodpłatnych świadczeń.

Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.