Spółka komunalna, właściciel infrastruktury sieci wod-kan, planuje renowację przestarzałych sieci wybudowanych kilkadziesiąt lat temu, stosując dwie metody naprawcze. Prace te mają charakter odtworzeniowy: nie zmieniają trasy, funkcji ani przeznaczenia sieci, nie zwiększają wydajności ani funkcjonalności. Choć poprawiają niektóre parametry techniczne (np. hydraulikę, trwałość),…
Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
Uzupełnili go Państwo pismami z 16 maja 2025 r. (wpływ 19 maja 2025 r.) oraz z 19 maja 2025 r. (wpływ 22 maja 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest spółką (…), której jedynym udziałowcem jest (…). Spółka realizuje zadania własne (…) w zakresie (…).
Infrastruktura (…) wykorzystywana przez Spółkę jest jej własnością.
Na stanie środków trwałych Spółka posiada liczne sieci (…) wybudowane w różnych okresach swojej działalności, w tym także sieci wybudowane kilkadziesiąt lat temu, w przestarzałej technologii - (…). Obecnie te technologie nie są już stosowane. Zastąpiono je przez wykorzystanie nowocześniejszych (…) np.: (…). (…)
W związku ze stopniowym pogarszaniem się stanu technicznego sieci, planuje renowacje (…) w dwóch niżej wymienionych wariantach:
1. Metoda (…)
2. Metoda (…)
W obu przypadkach:
- trasa sieci (...) nie ulega zmianie;
- funkcja i przeznaczenie instalacji pozostają niezmienne;
- prace nie powodują zwiększenia wydajności ani funkcjonalności sieci - mają charakter odtworzeniowy.
-
W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że w wyniku przeprowadzonych prac:
- poprawi się hydraulika sieci, (…),
- wyeliminowana zostanie (…)
- zwiększy się trwałość eksploatacyjna i odporność chemiczna rur dzięki nowej wewnętrznej powłoce,
- nie nastąpi jednak zmiana funkcji, przeznaczenia, struktury ani sposobu użytkowania sieci.
Pytania
1. Czy wydatki poniesione na renowację sieci (...) wykonanej w jednej z wyżej opisanych metod (…) mogą zostać zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia?
2. Czy koszty te powinny zwiększyć wartość początkową środka trwałego - sieci (...)?
Ad 1.
Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na opisane prace renowacyjne stanowią remont, a nie ulepszenie środka trwałego. Ich celem jest jedynie przywrócenie pierwotnych właściwości technicznych sieci, bez zwiększania jej wartości użytkowej, wydajności, czy funkcjonalności.
Wydatki te nie wpływają również na zmianę charakteru sieci, ani jej przeznaczenia. Tym samym wydatki te mogą zostać zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Ad 2.
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy o CIT, wartość początkowa środka trwałego może zostać zwiększona tylko w przypadku jego ulepszenia, które powoduje wzrost wartości użytkowej środka trwałego w stosunku do wartości z dnia przyjęcia go do używania.
W niniejszym przypadku nie dochodzi do ulepszenia, lecz do odtworzenia pierwotnych parametrów technicznych. Renowacja ma charakter konserwacyjny i remontowy. W związku z tym wydatki te nie powinny zwiększać wartości początkowej środka trwałego.
W związku z powyższym, prace te:
- mają charakter odtworzeniowy,
- są wykonywane w celu:
- przywrócenia pierwotnego stanu technicznego infrastruktury,
- zachowania dotychczasowych funkcji użytkowych,
- zapewnienia ciągłości działania systemu kanalizacyjnego i wodociągowego,
- przedłużenia okresu użytkowania istniejących środków trwałych.
Choć lokalnie może wystąpić poprawa parametrów przepływu, głównym celem i efektem prac jest odtworzenie pierwotnych właściwości użytkowych istniejącej infrastruktury. Zatem prace te nie zwiększają wartości użytkowej ponad pierwotny poziom przewidziany przy budowie sieci, a jedynie zostanie przywrócona pierwotna wartość użytkowa.
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.
Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:
- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu, podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
- został właściwie udokumentowany,
- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie jego przychodu.
W art. 16 ust. 1 ustawy o CIT ustawodawca określił katalog wydatków, które nawet mimo poniesienia ich przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów, bądź zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, w rozumieniu przepisów podatkowych nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów.
W myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o CIT:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na: ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.
Stosownie do art. 16g ust. 13 ustawy o CIT:
Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
Zatem, wydatki na ulepszenie środków trwałych, w momencie ich poniesienia nie stanowią bezpośrednio kosztów uzyskania przychodów.
Z przedstawionego opisu sprawy, że Spółka na stanie środków trwałych posiada liczne sieci wodociągowe i kanalizacyjne wybudowane w różnych okresach swojej działalności, w tym także sieci wybudowane kilkadziesiąt lat temu, w przestarzałej technologii. Zastąpiono je przez wykorzystanie nowocześniejszych rur. Spółka przeprowadza punktowoliniowe naprawy tych sieci w miejscach występujących uszkodzeń, przywracając ich zdatność do użytku. Ze względu stopniowym pogarszaniem się stanu technicznego sieci, Spółka planuje renowacje (…). Renowacja nie spowoduje zmiany trasy sieci (...) ani zmiany funkcji ani przeznaczenia instalacji. Renowacja nie spowoduje również zwiększenia wydajności ani funkcjonalności sieci - mają charakter odtworzeniowy.
Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że prace te mają charakter odtworzeniowy i nie zwiększają wartości użytkowej ponad pierwotny poziom przewidziany przy budowie sieci, a jedynie zostanie przywrócona pierwotna wartość użytkowa.
Państwa wątpliwości zakresie dotyczą ustalenia:
- czy wydatki poniesione na renowację sieci (...) wykonanej w jednej z wyżej opisanych metod (…) mogą zostać zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia,
- czy koszty te powinny zwiększyć wartość początkową środka trwałego - sieci (...).
O tym, czy poniesione nakłady stanowią wydatki na remont, bezpośrednio zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, czy też uznane zostaną za nakłady na ulepszenie środka trwałego i będą zaliczane do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne -zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami - decyduje zakres przeprowadzonych robót.
Ustawa o CIT nie definiuje pojęcia remontu. Określa go natomiast art. 3 ust. 8 tej stawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem:
Przez remont należy rozumieć wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
Istotą remontu jest więc przywrócenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych, nie zmieniające jego charakteru i funkcji, a następujące w trakcie eksploatacji środka trwałego i wynikające z tej eksploatacji - będą to więc wszystkie zmiany trwale przywracające pierwotny poziom techniczny danego środka trwałego, pierwotną zdolność użytkową utraconą na skutek upływu czasu i eksploatacji niezwiększające jego wartości początkowej, o której mowa w art. 16g ust. 13 ustawy o CIT.
Różnica między nakładami na remont a nakładami na ulepszenie środków trwałych polega głównie na tym, że pierwsze z nich zmierzają do podtrzymania, odtworzenia wartości użytkowej środków trwałych a drugie do podwyższenia bądź istotnej zmiany cech użytkowych tych składników majątkowych.
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania oraz przedstawione zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, iż opisane we wniosku prace związane z renowacją sieci (...), winny być kwalifikowane jako remont. Opisane we wniosku renowacje (…) w dwóch opisanych wariantach, zmierzają do napraw sieci (...) w miejscach występujących uszkodzeń oraz do przywrócenia pierwotnego stanu technicznego sieci (...), nie zmieniając przy tym charakteru i funkcji budynku. Ww. wydatki ponoszone, z jednej strony pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, z drugiej nie spełniają kryteriów ulepszenia.
Zatem ww. wydatki będziecie mogli Państwo zaliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, jako wydatki o charakterze remontowym.
Wobec powyższego należy się zgodzić z Państwem, że prace renowacyjne sieci (...) stanowią remont, a Spółka prawidłowo zaliczy je bezpośrednio w koszty uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia (jako wydatki remontowe) i uznając jako prace związane z przywróceniem pierwotnego stanu sieci (...) a niezwiększające jego wartość początkową.
Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm. ). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo