Interpretacja 0111-KDIB1-2.4010.242.2026.1.ANK

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego z siedzibą w Polsce. Na podstawie przepisu art. 3 ust. 1 Ustawy CIT jest on polskim rezydentem podatkowym podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług w Polsce.

Spółka pełni funkcję jednostki operacyjnej odpowiedzialnej za sprzedaż usług transportowych … na trasach pomiędzy Polską a… . Wnioskodawca obsługuje … połączenia promowe na odcinkach Polska - …. Połączenia realizowane są zgodnie z regularnym rozkładem rejsów…. Planowane jest, że Wnioskodawca będzie obsługiwał także połączenia promowe na odcinkach Polska - ….

Wnioskodawca rozpoczął działalność operacyjną z dniem … 2026 r. integrując pod jedną marką działalność… . Celem Spółki jest …

Umowy czarterowe zawierane są przez Spółkę na okres …lat. Ponadto, umowy zawierają opcję przedłużenia o dodatkowe okresy … W przyszłości Spółka może zawierać także kolejne umowy czarterowe z Armatorami… .

Zgodnie z postanowieniami umów … zgodnie z harmonogramem ogłoszonym przez Wnioskodawcę.

W ramach każdej z jednostkowych umów czarterowych, w kompetencjach Armatora są w szczególności:

(…)

Przez pełen okres time-charteru to Armator jest stroną zajmującą się nawigacją statku oraz należytym wykonaniem związanych z tym usług, w tym czynności pilotażowych i holowania. Spółka nie uzyskuje w ramach umów czarteru prawa własności nad promem, a także nie przejmuje odpowiedzialności za nawigację statków lub za ich techniczną zdatność do żeglugi.

Wnioskodawca skupia się natomiast na komercyjnej eksploatacji promów czarterowanych od Armatorów, …. To Spółka jest stroną umów przewozowych zawieranych z klientami oraz ponosi odpowiedzialność za ich wykonanie. Na podstawie umów czarterowych w wyłącznej kompetencji Spółki mieści się wystawianie biletów pasażerskich, konosamentów oraz innych dokumentów przewozowych. ….

Z tytułu time-charteru promów w ramach umów czarterowych Spółka ponosi i będzie ponosić opłaty stanowiące wynagrodzenie za świadczenia realizowane przez Armatora. Wynagrodzenie obliczane jest w oparciu o tzw. stawkę czarterową (…)

Mając na uwadze charakter ponoszonych na rzecz Armatorów opłat z tytułu time-charteru promów, Wnioskodawca powziął wątpliwości w zakresie klasyfikacji wypłacanych należności na gruncie przepisów dotyczących podatku u źródła oraz zapisów UPO.

Wnioskodawca wskazuje, że dysponuje i będzie dysponować uzyskanymi od Armatorów certyfikatami rezydencji wydanymi przez właściwy organ administracji podatkowej państwa siedziby podatnika, ważnymi dla okresu wypłacania należności. W stosunku do wypłacanych Armatorom należności, przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 Ustawy CIT (niepobrania podatku zgodnie z UPO), Wnioskodawca dochowuje/dochowa należytej staranności.

Pomiędzy Spółką i Armatorami występują powiązania kapitałowe pośrednie w rozumieniu art. 11 ust. 1 pkt 5 oraz art. 11a ust. 2 pkt 1 Ustawy CIT. Mając na uwadze art. 11c ust. 1 Ustawy CIT strony ustalają warunki transakcji zgodnie z ustaleniami, jakich dokonałyby między sobą podmioty niepowiązane.

Pytanie

1. Czy opisane we wniosku opłaty do Armatorów za time-charter promów (w zakresie dotyczącym przewozów z portów polskich) stanowią płatności z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „Ustawa o CIT”)?

2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że opłaty do Armatorów za time-charter promów dotyczące wywozu ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach zagranicznych nie mieszczą się w żadnej kategorii przychodów, które podlegałyby na gruncie Ustawy CIT opodatkowaniu w Polsce?

3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że opłaty do Armatorów za time-charter promów stanowią zyski pochodzące z eksploatacji statków w komunikacji międzynarodowej na gruncie art. 8 ust. 1 - Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie z dnia 4 czerwca 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 117 poz. 523, dalej: „UPO”) zmienionej Protokołem podpisanym w Nikozji dnia 22 marca 2012 r., zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Cypr dnia 7 czerwca 2017 r. - opodatkowane wyłącznie w państwie siedziby prawnej Armatorów (tj. na Cyprze), niepodlegające tym samym opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce?

Państwa stanowisko w sprawie

1. Zdaniem Wnioskodawcy, opłaty do Armatorów za time-charter promów (w zakresie dotyczącym przewozów z portów polskich) stanowią płatności z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 Ustawy CIT.

2. Zdaniem Wnioskodawcy, zakresem art. 21 ust. 1 Ustawy CIT objęte są wyłącznie opłaty dotyczące wywozu ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich, przez co opłaty do Armatorów za time-charter promów w zakresie dotyczącym wywozu ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach zagranicznych nie mieszczą się w żadnej kategorii przychodów, które podlegałyby na gruncie Ustawy CIT opodatkowaniu w Polsce.

3. Zdaniem Wnioskodawcy, opłaty do Armatorów za time-charter promów stanowią na gruncie art. 8 ust. 1 UPO zyski pochodzące z eksploatacji statków w komunikacji międzynarodowej opodatkowane wyłącznie w państwie siedziby prawnej Armatora (na Cyprze) i tym samym nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce. Przy spełnieniu warunków, o których mowa w art. 26 ust. 1 Ustawy CIT, Spółka nie jest zobowiązana do poboru podatku u źródła.

IV. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 1

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 3 Ustawy CIT, podatkowi u źródła według stawki 10% mogą podlegać przychody z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych.

Analiza opisu zdarzenia faktycznego i przyszłego zawartego we wniosku, a w szczególności okoliczności wskazujących, że:

 1. opłaty za time-charter dotyczą świadczeń realizowanych przez Armatorów będących zagranicznymi przedsiębiorstwami (z siedzibą działalności gospodarczej na Cyprze), które we własnym imieniu komercyjnie uprawiają żeglugę statkami morskimi; oraz

 2. w ramach świadczenia Armatorzy dokonują przewozu pasażerów i towarów, które mogą być przyjęte w portach polskich i nie są pasażerami lub towarami tranzytowymi;

prowadzi do wniosku, że ponoszone przez Spółkę opłaty za time-charter promów powinny być kwalifikowane jako należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 Ustawy.

Wskazać również należy, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT, podatkowi u źródła według stawki 20% mogą podlegać uzyskiwane przez zagranicznych podatników m.in. przychody za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu.

Zdaniem Spółki, okoliczności wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jednoznacznie świadczą o tym, że ponoszone opłaty za time-charter promów nie stanowią należności licencyjnych za użytkowanie lub prawo do użytkowania środków transportu, gdyż są to płatności z tytułu usług czarteru statków wraz z załogą świadczonych przez Armatorów.

W szczególności podkreślić należy, że Wnioskodawca nie uzyskuje w ramach umów czarterowych żadnego prawa własności w stosunku do promów. Armatorzy są w pełni odpowiedzialni za nawigację statków i należyte wykonanie związanych z tym usług, w tym czynności pilotażowych i holowniczych. Armatorzy przez cały okres obowiązywania umów zapewniają obsadę załogową statków, obejmującą załogę pokładową, maszynową oraz… Armatorzy powołują kapitana statku odpowiedzialnego za prowadzenie rejsów zgodnie z poleceniami i instrukcjami Spółki.

Zdaniem Wnioskodawcy, opłaty czarterowe mogłyby być rozpatrywane w kontekście należności licencyjnych za udostępnienie środka transportu tylko w przypadku tzw. czarteru „bareboat” (czarter statku bez załogi). Natomiast mając na uwadze szeroki zakres funkcji realizowanych przez Armatorów w ramach umów czarterowych ze Spółką (obejmującego … ), nie sposób przypisać opłat za time-charter promów do należności objętych art. 21 ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT. Opłaty te mają charakter wynagrodzenia za świadczenie usług przewozowych, obejmującego całokształt świadczeń Armatorów związanych z eksploatacją statku jako jednostki pływającej.

Tym samym, uiszczane przez Wnioskodawcę na rzecz Armatorów opłaty za time-charter promów (w zakresie dotyczącym przewozów z portów polskich) powinny być uznane za należności z tytułu wywozu ładunków i pasażerów przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 3 Ustawy CIT.

 

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że klasyfikacja na gruncie Ustawy CIT należności wynikających z umów czarteru statku wraz z załogą była wielokrotnie podejmowana w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organ. Przykładowo:

   - Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 2 marca 2026 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.709. 2025.2.PP:

Tym samym, gdy przedmiotem płatności od zagranicznego armatora jest fracht (opłata za przewóz towarów drogą morską) albo wynagrodzenie wypłacane tytułem umowy czarteru na czas, źródłem przychodu zagranicznego armatora jest „należna opłata za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.

   - Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 13 lutego 2024 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.693.2023.2.PP:

Na wstępie wskazać należy, że mają Państwo rację, iż opisane we wniosku usługi czarteru statków nie polegają na ich najmie przez Spółkę (czy też innym rodzaju przekazania Spółce do użytkowania lub prawa do użytkowania statków). Świadczenie realizowane przez Armatora powinno być rozpatrywane w kategorii usług transportowych. (…)

 

Zatem odnosząc wyżej cytowane przepisy prawa podatkowego do opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku stwierdzić należy, że wynagrodzenie należne armatorowi z Cypru z tytułu opisanych we wniosku usług czarteru statków wraz z załogą (wraz z dodatkowymi elementami kalkulacji tego wynagrodzenia), stanowi opłatę za wywóz towarów i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwo żeglugi, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.

 

Analogiczne w powyższym zakresie stanowisko zostało przedstawione również w innych rozstrzygnięciach Dyrektora KIS, takich jak:

   - interpretacja indywidualna z 28 marca 2024 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.43.2024.1.AK;

   - interpretacje indywidualne z 13 lutego 2024 r., w tym np.: nr 0114-KDIP2-1.4010.715.2023.2.KW, nr 0114-KDIP2-1.4010.719.2023.2.PP, nr 0114-KDIP2-1.4010.692.2023.2.PP, nr 0114-KDIP2-1.4010.680.2023.2.DK i nr 0114-KDIP2-1.4010.700.2023.2.PK;

   - interpretacja indywidualna z 17 października 2023 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.345.2023.1.AK.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 2

Jak już wcześniej wskazano, opodatkowaniu podatkiem u źródła według stawki 10% na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 3 Ustawy CIT mogą podlegać przychody nierezydentów z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych.

Z treści powyższego przepisu wynika, że obejmuje on jedynie wąski zakres transportu morskiego, czyli wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich. Natomiast przepisy art. 21 ust. 1 Ustawy CIT nie przewidują opodatkowania należności z tytułu transportu pasażerów i towarów przyjętych do przewozu w portach znajdujących się poza terytorium Polski.

Odnosząc powyższe na grunt przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznać należy, że tylko opłaty za time-charter promów dotyczące transportu pasażerów i towarów przyjętych do przewozu w portach polskich (obecnie na odcinkach Polska -…), jako objęte dyspozycją art. 21 ust. 1 pkt 3 Ustawy CIT, mogą potencjalnie podlegać opodatkowaniu u źródła w Polsce. Natomiast opłaty za time-charter promów dotyczące transportu pasażerów i towarów przyjętych do przewozu w portach zagranicznych (obecnie z portów … na odcinkach … - Polska), jako nieobjęte zakresem art. 21 ust. 1 Ustawy CIT, nie mieszczą się w żadnej kategorii przychodów, które podlegałyby na gruncie Ustawy CIT opodatkowaniu w Polsce.

Z zaprezentowanym powyżej stanowiskiem zgodził się Dyrektor KIS w rozstrzygnięciach dotyczących płatności za czarter statku wraz z załogą, przykładowo w interpretacjach indywidualnych z 10 października 2025 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.405.2025.1.AK, z 28 stycznia 2025 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.693.2024.1.PP.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 3

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, opłaty za time-charter promów w zakresie towarów i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 Ustawy CIT mogłyby podlegać opodatkowaniu podatkiem u źródła według stawki 10%. Należy jednak podkreślić, że stosownie do art. 21 ust. 2 Ustawy CIT, przepisy art. 21 ust. 1 Ustawy CIT stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Polska.

I tak, na gruncie art. 8 ust. 1 UPO zyski pochodzące z eksploatacji statków w komunikacji międzynarodowej podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie, w którym znajduje się siedziba prawna przedsiębiorstwa. Z kolei art. 8 ust. 2 UPO wskazuje, że zyski pochodzące z eksploatacji w komunikacji międzynarodowej statków obejmują zyski pochodzące z pełnej dzierżawy z załogą lub bez załogi statków eksploatowanych przez najemcę w komunikacji międzynarodowej lub korzyści związane z zyskami opisanymi w ust. 1.

Przez „komunikację międzynarodową”, zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. i) UPO, należy rozumieć wszelki transport statkiem lub samolotem eksploatowanym przez przedsiębiorstwo, którego siedziba prawna znajduje się w Umawiającym się Państwie, z wyjątkiem przypadku, gdy statek lub samolot jest eksploatowany wyłącznie między miejscami położonymi w drugim Umawiającym się Państwie.

Interpretując przepisy UPO należy zwrócić uwagę na tekst Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie komentarza do Modelowej Konwencji OECD. Modelowa Konwencja OECD ani komentarz do niej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, niemniej stanowią one ważną wskazówkę jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Punkt 1 komentarza do art. 8 Modelowej Konwencji OECD wskazuje, że: celem ustępu 1, który dotyczy zysków osiąganych z eksploatacji w transporcie międzynarodowym statków morskich lub powietrznych, jest zapewnienie, że takie zyski będą opodatkowane tylko w jednym państwie. Przepis wynika z zasady, że prawo do opodatkowania powinno być zastrzeżone dla tego umawiającego się państwa, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa. Jednocześnie w punkcie 2 wskazano, że państwa mogą przyznać wyłączne prawo do opodatkowania temu państwu, w którym znajduje się siedziba przedsiębiorstwa (tak jak na gruncie przedmiotowej UPO).

W punktach 4 i 4.1 komentarza do art. 8 Modelowej Konwencji OECD wskazano natomiast, że: Rozwój transportu międzynarodowego powoduje, że przedsiębiorstwa transportu powietrznego i morskiego prowadzą różnorodną działalność, która umożliwia, ułatwia i wspiera ich międzynarodowe operacje transportowe. Ustęp ten obejmuje zarówno zyski z działalności związanej bezpośrednio z takimi operacjami, jak również zyski z działalności niezwiązanej bezpośrednio z eksploatacją przez przedsiębiorstwo statków morskich lub powietrznych, jak długo są one uboczne w stosunku do takich operacji. (…) Każda działalność prowadzona przez przedsiębiorstwo głównie w związku z przewozem pasażerów lub ładunków przez statki morskie lub powietrzne eksploatowane w transporcie międzynarodowym powinna być traktowana jako bezpośrednio związana z takim przewozem.

Z kolei w punkcie 5 komentarza do art. 8 Modelowej Konwencji OECD podkreślono, że: Zyski osiągane z czarteru statku morskiego lub powietrznego z pełnym wyposażeniem, załogą i zaopatrzeniem powinny być traktowane tak samo jak zyski z transportu pasażerów lub towarów. W przeciwnym razie poważna część działalności w zakresie żeglugi morskiej i powietrznej nie byłaby objęta stosowaniem przepisu.

W komentarzu do Modelowej Konwencji OECD wskazano zatem wprost, że zyski osiągane z czarteru statku morskiego wraz z wyposażeniem, załogą i zaopatrzeniem powinny być traktowane tak samo jak zyski z transportu pasażerów lub towarów, tj. zyski z transportu międzynarodowego.

Z tego względu, działalność Armatorów polegająca na czarterze z załogą promów wykorzystywanych do realizacji oferowanych przez Wnioskodawcę przewozów pasażerskich i cargo na trasach międzynarodowych, w ramach regularnych połączeń pomiędzy portami polskimi i …, zawiera się w definicji działalności z zakresu transportu międzynarodowego (komunikacji międzynarodowej). Mając na uwadze postanowienia UPO oraz komentarz do Modelowej Konwencji OECD, zyski osiągane przez Armatorów z time-charteru promów na rzecz Spółki powinny zatem podlegać opodatkowaniu wyłącznie na Cyprze.

Warto dodatkowo podkreślić, że zakres zastosowania art. 8 wynikający z treści UPO jest szerszy niż ten opisany w Modelowej Konwencji OECD oraz innych umowach zawartych przez Polskę. Ze względu na postanowienia art. 8 ust. 2 UPO obejmuje on bowiem także zyski pochodzące z pełnej dzierżawy z załogą lub bez załogi statków eksploatowanych przez najemcę w komunikacji międzynarodowej.

Dlatego też, zdaniem Wnioskodawcy, niezależnie od klasyfikacji na gruncie polskiej Ustawy CIT, zyski Armatorów uzyskiwane od Wnioskodawcy z czarteru promów wraz z załogą powinny być w całości klasyfikowane na gruncie art. 8 UPO jako zyski pochodzące z eksploatacji statków w komunikacji międzynarodowej. W konsekwencji powinny one podlegać opodatkowaniu tylko w państwie, w którym znajduje się siedziba prawna Armatorów (tj. na Cyprze). Należności wypłacane z tytułu time-charteru promów przez Spółkę nie powinny zatem podlegać opodatkowaniu w Polsce.

Powyższy pogląd potwierdza wydana na gruncie analizowanej UPO interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 13 lutego 2024 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.693.2023.2.PP:

Zatem przechodząc do kwestii opodatkowania wynagrodzenia wypłacanego przez Państwa Armatorowi z tytułu czarteru statków należy wskazać, że w sytuacji, gdy podczas rejsów statek:

- wypływa z polskiego portu do określonego miejsca na Morzu (…)

- wypływa z polskiego portu do określonego miejsca na Morzu (…) lub Morzu (…) 

po czym w obu przypadkach wraca do polskiego portu będzie to komunikacja międzynarodowa, która to zgodnie z art. 8 ust. 1 umowy polsko-cypryjskiej podlega opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym siedzibę ma Armator, tj. na Cyprze.

Z kolei zgodnie z art. 26 ust. 1 Ustawy CIT, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.

Z przytoczonego art. 26 ust. 1 Ustawy CIT wynika, że niepobranie podatku zgodnie z postanowieniami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania jest możliwe przy spełnieniu następujących warunków:

1) udokumentowanie miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji,

2) dochowania przez płatnika należytej staranności przy weryfikacji warunków niepobrania podatku wynikających z UPO oraz Ustawy CIT.

Wnioskodawca wskazuje również, że zgodnie z art. 26 ust. 2e Ustawy CIT w przypadku należności wypłacanych na rzecz podmiotu powiązanego, których łączna kwota przekroczyła w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, płatnicy mogą być obowiązani do poboru i zapłaty podatku u źródła według stawki krajowej od nadwyżki ponad tą kwotę, w ramach tzw. mechanizmu „pay and refund”. Podkreślić jednak należy, że przepis ten dotyczy wyłącznie należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 Ustawy CIT, tak więc nie ma on zastosowania do wypłacanych przez Spółkę do Armatorów należności z tytułu wywozu ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 Ustawy CIT.

Ze względu na powyższe, zdaniem Wnioskodawcy opłaty uiszczane do Armatorów za time-charter promów na gruncie art. 8 UPO oraz art. 21 ust. 2 Ustawy CIT podlegają opodatkowaniu wyłącznie w państwie siedziby Armatorów (na Cyprze) i nie podlegają opodatkowaniu u źródła w Polsce. Po spełnieniu warunków określonych w art. 26 ust. 1 Ustawy CIT Wnioskodawca jest uprawniony do niepobierania podatku u źródła od wypłacanych na rzecz Armatorów należności za time-charter promów.

Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie swojego stanowiska w sprawie, jak na wstępie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego oceny Państwa stanowiska.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy podmiotów wskazanych we wniosku i nie dotyczy innych armatorów z którymi Spółka zawrze umowy w przyszłości.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.