Dotyczy ustalenia, czy czynność polegająca na wypłacie środków pieniężnych Uczestnikom Funduszu w ramach likwidacji Funduszu nie podlegają przepisom w zakresie cen transferowych.
Wnioskodawca jest funduszem inwestycyjnym zamkniętym aktywów niepublicznych (FIZAN), polskim rezydentem podatkowym, utworzonym na czas oznaczony. Po upływie terminu określonego w statucie otwarto jego likwidację. Likwidacja, zgodnie z art. 249 ustawy o funduszach inwestycyjnych, polega na zbyciu aktywów, ściągnięciu należności, zaspokojeniu wierzycieli i umorzeniu certyfikatów inwestycyjnych przez wypłatę uzyskanych środków uczestnikom, proporcjonalnie do liczby posiadanych certyfikatów. Taka sama regulacja znajduje się w statucie Funduszu. W toku likwidacji…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest funduszem inwestycyjnym zamkniętym aktywów niepublicznych w rozumieniu art. 196 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (dalej: „ustawa o funduszach” lub „UoFI”).
Fundusz jest rezydentem podatkowym Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy o CIT. Tym samym, Wnioskodawca podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
Wnioskodawca jest funduszem utworzonym i zarządzanym przez A S.A. (...). Fundusz został utworzony na czas oznaczony. Z upływem terminu określonego w statucie doszło do otwarcia jego likwidacji. Obecnie Fundusz znajduje się w likwidacji.
Zgodnie z art. 249 UoFI likwidacja funduszu inwestycyjnego polega na zbyciu jego aktywów, ściągnięciu należności funduszu, zaspokojeniu wierzycieli funduszu i umorzeniu jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych przez wypłatę uzyskanych środków pieniężnych uczestnikom funduszu, proporcjonalnie do liczby posiadanych przez nich jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych.
Powyższa regulacja powielona jest także w statucie Funduszu, zgodnie z którym: „Likwidacja Funduszu polega na zbyciu jego aktywów, ściągnięciu należności Funduszu, zaspokojeniu wierzycieli Funduszu i umorzeniu Certyfikatów Inwestycyjnych przez wypłatę uzyskanych środków pieniężnych Uczestnikom Funduszu, proporcjonalnie do liczby posiadanych przez nich Certyfikatów Inwestycyjnych”.
I tak, w toku likwidacji dochodzi (będzie dochodzić) do wypłaty środków pieniężnych na rzecz Uczestników, zgodnie z ww. przepisami UoFI i statutu.
Końcowo, Fundusz wskazał, że pomiędzy Uczestnikami a Funduszem występują powiązania, o których mowa w art. 11a ustawy o CIT.
Pytanie
Czy czynność polegająca na wypłacie środków pieniężnych Uczestnikom Funduszu, w ramach likwidacji Funduszu, zgodnie z art. 11b pkt 1 ustawy o CIT nie podlega przepisom Rozdziału 1a ustawy o CIT dotyczącym cen transferowych, ponieważ sposób ustalenia warunków w takiej transakcji jest określony przez przepisy ustawy o funduszach, a tym samym Wnioskodawca w tym zakresie nie podlega:
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Funduszu, czynność polegająca na wypłacie środków pieniężnych Uczestnikom Funduszu, w ramach likwidacji Funduszu, zgodnie z art. 11b pkt 1 ustawy o CIT nie podlega przepisom Rozdziału 1a ustawy o CIT dotyczącym cen transferowych, ponieważ sposób ustalenia warunków w takiej transakcji jest ściśle określony przez przepisy ustawy o funduszach, a tym samym Wnioskodawca w tym zakresie nie podlega:
· obowiązkowi sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych, o którym mowa w art. 11k ustawy o CIT,
· obowiązkowi przedłożenia lokalnej dokumentacji cen transferowych na żądanie organów podatkowych, o którym mowa w art. 11s ustawy o CIT, ani
· wykazaniu w ramach informacji o cenach transferowych, o której mowa w art. 11t ustawy o CIT, przekazywanej Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
Uwagi ogólne.
Zgodnie z art. 11c ust. 1 ustawy o CIT: „podmioty powiązane są obowiązane ustalać ceny transferowe na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane”.
Natomiast w świetle art. 11a ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT, transakcja kontrolowana oznacza natomiast: „identyfikowane na podstawie rzeczywistych zachowań stron działania o charakterze gospodarczym, w tym przypisywanie dochodów do zagranicznego zakładu, których warunki zostały ustalone lub narzucone w wyniku powiązań”.
Dalej, w myśl art. 11a ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT: „cena transferowa to rezultat finansowy warunków ustalonych lub narzuconych w wyniku istniejących powiązań, w tym cenę, wynagrodzenie, wynik finansowy lub wskaźnik finansowy”.
Obowiązek sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych wynika zaś z art. 11k ustawy o CIT, który stanowi, że: „podmioty powiązane są obowiązane do sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych za rok obrotowy w celu wykazania, że ceny transferowe zostały ustalone na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane”.
Jednocześnie jednak, zgodnie z art. 11b pkt 1 ustawy o CIT, regulacje zawarte w Rozdziale 1a ustawy w zakresie cen transferowych (tj. całości regulacji od art. 11a do art. 11t) nie mają zastosowania do transakcji kontrolowanych, w których cena lub sposób określenia ceny przedmiotu takiej transakcji kontrolowanej wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych.
Wyłączenie, o którym mowa w art. 11b pkt 1 ustawy o CIT, dotyczy wyjęcia spod reżimu Rozdziału 1a transakcji kontrolowanych wymienionych we wskazanym przepisie, a więc również wyłączenia tych transakcji z obowiązków dokumentacyjnych i sprawozdawczych wskazanych w tym rozdziale. Skoro bowiem cena (lub sposób jej ustalenia) wynikają z przepisów prawa, to podmioty powiązane nie mogą swobodnie jej kształtować, a więc jest ona niezależna od występujących pomiędzy nimi powiązań, o których mowa w art. 11a ustawy o CIT.
Katalog transakcji kontrolowanych, w przypadku których cena lub sposób określenia ceny przedmiotu takiej transakcji kontrolowanej wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych, jest katalogiem otwartym. Ustawa o CIT nie odsyła do żadnych konkretnych regulacji i nie wymienia ich bezpośrednio. Jest to uzasadnione systemowo, gdyż regulacje tego typu są umieszczone w wielu różnych aktach prawnych, najczęściej w przepisach branżowych regulujących dany obszar aktywności gospodarczej.
Regulacje ustawy o funduszach (UoFI).
W ocenie Wnioskodawcy, transakcje będące przedmiotem niniejszego wniosku stanowią transakcje, o których mowa w art. 11b ust. 1 ustawy o CIT, tj. transakcje, w przypadku których sposób określenia ceny wynika z przepisów ustawy. Ustawą tą jest ustawa o funduszach (UoFI), której regulacjom podlega Wnioskodawca, w tym w zakresie emisji i wykupu certyfikatów, zasad wyceny aktywów czy też procedur związanych z ochroną interesów uczestników lub wierzycieli.
Analizując przepisy UoFI, w pierwszej kolejności należy wskazać ogólne regulacje dotyczące funduszy inwestycyjnych zamkniętych (FIZ), tj. przepisy art. 117 – 157 UoFI. Przepisy te stanowią trzon regulacji właściwy dla wszystkich funduszy zamkniętych, modyfikowane następnie przez regulacje szczególne.
Dalej, zgodnie z art. 196 ust. 1 UoFI: „Fundusz inwestycyjny zamknięty lub specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty stosujący zasady i ograniczenia inwestycyjne funduszu zamkniętego może być utworzony jako fundusz aktywów niepublicznych lokujący co najmniej 80% wartości swoich aktywów w aktywa inne niż:
1) papiery wartościowe będące przedmiotem oferty publicznej (…) lub dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym chyba że stały się one przedmiotem oferty publicznej, która wymaga sporządzenia prospektu lub zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym po ich nabyciu przez fundusz;
2) instrumenty rynku pieniężnego, chyba że zostały wyemitowane przez spółki niepubliczne, których akcje lub udziały wchodzą w skład portfela inwestycyjnego funduszu”.
I tak, art. 197 – 199 UoFI wprowadzają szczególne regulacje dotyczące FIZAN. Niemniej, ani ogólne przepisy o funduszach zamkniętych, ani szczególne dotyczące FIZAN nie odnoszą się do zasad likwidacji funduszy.
Wynika to z faktu, że procedura związana z likwidacją funduszu jest zbiorczo (dla wszystkich typów funduszów) regulowana przez przepisy art. 248a – 252 UoFI, a kluczowy przepis w tym zakresie to art. 249 UoFI. Zgodnie z tym przepisem:
1. Likwidacja funduszu inwestycyjnego polega na zbyciu jego aktywów, ściągnięciu należności funduszu, zaspokojeniu wierzycieli funduszu i umorzeniu jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych przez wypłatę uzyskanych środków pieniężnych uczestnikom funduszu, proporcjonalnie do liczby posiadanych przez nich jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych.[…]
1b. Z majątku funduszu w pierwszej kolejności zaspokaja się koszty likwidacji. […]
2. Zbywanie aktywów funduszu powinno być dokonywane z należytym uwzględnieniem interesów uczestników funduszu inwestycyjnego.
3. Środki, które pozostały po zakończeniu likwidacji, których nie można złożyć do depozytu sądowego ani nie można, ze względu na ich wartość, rozdzielić pomiędzy wszystkich uczestników funduszu, likwidator przekazuje na rzecz wybranej przez siebie organizacji pożytku publicznego.
Powyższe reguluje w szczegółach Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie trybu likwidacji funduszy inwestycyjnych (Dz. U. Nr 114, poz. 963 z późn. zm.).
Zgodnie z § 9 pkt 6 Rozporządzenia: „Na podstawie harmonogramu likwidator zbywa aktywa funduszu, dokonuje ściągnięcia należności funduszu, zaspokaja wierzycieli funduszu oraz umarza jednostki uczestnictwa albo certyfikaty inwestycyjne przez wypłatę uzyskanych środków pieniężnych uczestnikom funduszu”.
Zdaniem Wnioskodawcy do ww. zagadnienia związanego z likwidacją Funduszu i wypłaty środków do Uczestników zastosowanie znajdzie analogiczne podejście jak na gruncie art. 139 UoFI, a zatem przepisu dotyczącego wykupu certyfikatów.
Art. 139 ust. 4 UoFI przewiduje, że „Cena wykupu certyfikatu inwestycyjnego jest równa wartości aktywów netto funduszu, przypadającej na certyfikat inwestycyjny, według wyceny aktywów z dnia wykupu”.
W oparciu o powyższe regulacje wypracowała się jednolita praktyka interpretacyjna, zgodnie z którą zastosowanie ww. przepisów UoFI skutkuje wyłączeniem stosowania Rozdziału 1a ustawy o CIT, a zatem przepisów o cenach transferowych. Można wskazać m.in. na następujące pisma:
· znak 0111-KDIB1-1.4010.19.2024.2.AW z 5 marca 2024 r. w którym wskazano, że „transakcja polegająca na odkupieniu przez Wnioskodawcę certyfikatów inwestycyjnych od Uczestnika w celu ich umorzenia nie podlega przepisom Rozdziału 1a Ustawy CIT dotyczącym cen transferowych na podstawie art. 11b pkt 1 Ustawy CIT, z uwagi na to, że sposób ustalenia ceny wykupu przez Fundusze tych certyfikatów jest ściśle określony przez przepisy Ustawy o funduszach”.
· znak 0111-KDIB1-1.4010.23.2024.2.KM z 4 marca 2024 r. w którym wskazano, że „sam sposób ustalania wartości netto aktywów Funduszu oraz sposób ich wyceny determinuje cenę wykupu jednostek uczestnictwa oraz został ściśle określony w ustawie o funduszach (art. 8 w zw. z art. 36a ustawy o funduszach). Dodatkowo szczegółowe zasady dotyczące sposobu wyceny aktywów funduszy inwestycyjnych określone zostały w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości funduszy inwestycyjnych wydanym na podstawie art. 81 ust. 1 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości”.
· znak 0114-KDIP2-2.4010.374.2023.1.RK z 13 września 2023 r. w którym wskazano, że „sposób ustalenia ceny zbycia oraz ceny wykupu jednostek uczestnictwa został ściśle określony w tej Ustawie, zarówno na poziomie wysokości ceny jak i sposobu ustalenia podstawy przedmiotowej ceny”.
Skoro zatem w przypadku likwidacji funduszu konieczne jest stosowanie art. 249 UoFI i wypłata środków pieniężnych do uczestników zgodnie z proporcją posiadanych certyfikatów należy stwierdzić, że Fundusz i Uczestnik nie mają wyboru, który to wybór umożliwiałby potencjalnie dokonanie rozliczenia niezgodnie z zasadą ceny rynkowej. W rzeczywistości procedura wypłaty środków na rzecz Uczestników ma bardziej charakter czynności administracyjno-technicznej, niż typowej transakcji kontrolowanej. Nawet bowiem bez zastosowania wspomnianych przepisów, fakt posiadania przez Fundusz ograniczonych zasobów wymuszałby przeprowadzenie rozliczenia w oparciu o pozostałą wartość aktywów (netto), uwzględniając liczbę uczestników (wydanych certyfikatów).
W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, rozliczenie pomiędzy Funduszem a Uczestnikiem w ramach likwidacji Funduszu stanowi transakcję kontrolowaną, o której mowa w art. 11b pkt 1 ustawy o CIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), zmieniono przepisy m.in. w zakresie cen transferowych. Od 1 stycznia 2019 r. zasady dokumentacji cen transferowych ujęte zostały w Rozdziale 1a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).
Zgodnie z art. 11c ust. 1 ustawy o CIT:
Podmioty powiązane są obowiązane ustalać ceny transferowe na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.
Definicja przedstawiona w art. 11a ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT wskazuje, że:
Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o transakcji kontrolowanej - oznacza to identyfikowane na podstawie rzeczywistych zachowań stron działania o charakterze gospodarczym, w tym przypisywanie dochodów do zagranicznego zakładu, których warunki zostały ustalone lub narzucone w wyniku powiązań.
Zgodnie z art. 11k ust. 1 ustawy o CIT:
Podmioty powiązane są obowiązane do sporządzania w postaci elektronicznej lokalnej dokumentacji cen transferowych za rok podatkowy, w terminie do końca dziesiątego miesiąca po zakończeniu roku podatkowego, w celu wykazania, że ceny transferowe zostały ustalone na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.
Art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT stanowi, że:
Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach powiązanych - oznacza to:
a) podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny podmiot, lub
b) podmioty, na które wywiera znaczący wpływ:
- ten sam inny podmiot lub
- małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub
c) spółkę niebędącą osobą prawną i jej wspólnika, lub
ca) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, i jej komplementariusza, lub
cb) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1a, i jej wspólnika, lub
d) podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej - spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład.
W myśl art. 11c ust. 4 ustawy o CIT:
W przypadku gdy organ podatkowy uzna, że w porównywalnych okolicznościach podmioty niepowiązane kierujące się racjonalnością ekonomiczną nie zawarłyby danej transakcji kontrolowanej lub zawarłyby inną transakcję, lub dokonałyby innej czynności, zwanych dalej „transakcją właściwą”, uwzględniając:
1) warunki, które ustaliły między sobą podmioty powiązane,
2) fakt, że warunki ustalone między podmiotami powiązanymi uniemożliwiają określenie ceny transferowej na takim poziomie, na jaki zgodziłyby się podmioty niepowiązane kierujące się racjonalnością ekonomiczną uwzględniając opcje realistycznie dostępne w momencie zawarcia transakcji
- organ ten określa dochód (stratę) podatnika bez uwzględnienia transakcji kontrolowanej, a w przypadku gdy jest to uzasadnione, określa dochód (stratę) podatnika z transakcji właściwej względem transakcji kontrolowanej.
Z obowiązkiem sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych ustawodawca powiązał także inne obowiązki dokumentacyjne.
I tak, stosownie do art. 11t ust. 1 ustawy o CIT:
Podmioty powiązane:
1) obowiązane do sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych - w zakresie transakcji objętych tym obowiązkiem lub
2) realizujące transakcje kontrolowane określone w art. 11n pkt 1-2 lub 10-12
- składają naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu dla podatnika, w terminie do końca jedenastego miesiąca po zakończeniu roku podatkowego, informację o cenach transferowych za rok podatkowy, sporządzoną według wzoru dokumentu elektronicznego zamieszczonego w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
Z kolei, zgodnie z art. 11s ust. 1 ustawy o CIT:
Podmioty powiązane, które są obowiązane do sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych lub grupowej dokumentacji cen transferowych, przedkładają, na żądanie organów podatkowych, tę dokumentację, w terminie 14 dni od dnia doręczenia tego żądania.
Natomiast, w rozpatrywanej sprawie istotne znaczenie ma art. 11b pkt 1 ustawy CIT, z którego wynika, że:
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do transakcji kontrolowanych oraz transakcji, innych niż transakcje kontrolowane, w których cena lub sposób określenia ceny przedmiotu takiej transakcji wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych.
W związku z powyższym, w sytuacji gdy do określenia ceny ww. transakcji kontrolowanych zastosowanie mają przepisy wynikające z innych ustaw, czy też aktów normatywnych do transakcji tych nie stosuje się przepisów Rozdziału 1a dotyczących cen transferowych.
W przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym istotne znaczenie mają regulacje zawarte w ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 60 ze zm., dalej: „ustawa o funduszach”).
Zgodnie art. 3 ust. 1 i 4 ustawy o funduszach:
1. Fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, której wyłącznym przedmiotem działalności jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze proponowania nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych w określone w ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe.
4. Fundusz inwestycyjny może prowadzić działalność jako:
1) fundusz inwestycyjny otwarty;
2) alternatywny fundusz inwestycyjny: specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty albo fundusz inwestycyjny zamknięty.
W myśl art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o funduszach:
1. Fundusz inwestycyjny dokonuje wyceny aktywów funduszu, ustalenia wartości aktywów netto oraz wartości aktywów netto przypadających na jednostkę uczestnictwa lub certyfikat inwestycyjny.
2. Wartość aktywów netto funduszu ustala się pomniejszając wartość aktywów funduszu o jego zobowiązania.
Zgodnie z art. 36a ust. 1 ustawy o funduszach:
Czynności wyceny aktywów specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego oraz funduszu inwestycyjnego zamkniętego przeprowadza:
1) towarzystwo będące organem funduszu, pod warunkiem że zapewniona jest niezależność przeprowadzania wyceny od zarządzania portfelem inwestycyjnym funduszu oraz rzetelność jej przeprowadzania, a dodatkowo polityka wynagrodzeń ogranicza występowanie konfliktów interesów, w tym wywieranie wpływu na decyzje pracownika;
2) zewnętrzny podmiot wyceniający wyznaczony przez fundusz, niezależny od funduszu, towarzystwa, zarządzającego tym funduszem zarządzającego z UE i podmiotów pozostających z tymi podmiotami w bliskich powiązaniach oraz zapewniający prawidłowe i rzetelne wykonanie czynności wyceny.
Art. 249 ust. 1 ustawy o funduszach stanowi, że:
Likwidacja funduszu inwestycyjnego polega na zbyciu jego aktywów, ściągnięciu należności funduszu, zaspokojeniu wierzycieli funduszu i umorzeniu jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych przez wypłatę uzyskanych środków pieniężnych uczestnikom funduszu, proporcjonalnie do liczby posiadanych przez nich jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych.
1a. W przypadku gdy rozwiązanie funduszu następuje z przyczyny, o której mowa w art. 246 ust. 1 pkt 10, za zaspokojenie wszystkich zobowiązań funduszu przejmowanego, które pozostają po przeniesieniu jego aktywów netto na zagraniczny fundusz przejmujący, w toku likwidacji funduszu odpowiadają solidarnie towarzystwo zarządzające funduszem przejmowanym oraz fundusz przejmujący lub jego spółka zarządzająca.
1b. Z majątku funduszu w pierwszej kolejności zaspokaja się koszty likwidacji.
1c. W przypadku gdy majątek funduszu nie pozwala na pokrycie kosztów likwidacji określonych w statucie funduszu, koszty te obciążają towarzystwo, które było organem funduszu w dniu wystąpienia przesłanki rozwiązania funduszu, o której mowa w art. 246 ust. 1 , a w razie cofnięcia zezwolenia towarzystwu lub wygaśnięcia jego zezwolenia - spółkę, która w dniu wystąpienia przesłanki rozwiązania funduszu, o której mowa w art. 246 ust. 1 , pełniła funkcję towarzystwa. Jeżeli płynność aktywów funduszu w likwidacji nie pozwala na bieżące pokrywanie kosztów likwidacji, likwidator może domagać się od towarzystwa lub spółki zaliczki na zaspokojenie takich kosztów. Towarzystwo lub spółka mogą żądać od funduszu w likwidacji zwrotu zaliczek wypłaconych likwidatorowi, jeżeli pozwalają na to aktywa funduszu pozostałe po zaspokojeniu pozostałych wierzycieli funduszu.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy czynność polegająca na wypłacie środków pieniężnych Uczestnikom Funduszu, w ramach likwidacji Funduszu, zgodnie z art. 11b pkt 1 ustawy o CIT nie podlega przepisom Rozdziału 1a ustawy o CIT dotyczącym cen transferowych, ponieważ sposób ustalenia warunków w takiej transakcji jest określony przez przepisy ustawy o funduszach, a tym samym Wnioskodawca w tym zakresie nie podlega:
· obowiązkowi sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych, o którym mowa w art. 11k ustawy o CIT,
· obowiązkowi przedłożenia lokalnej dokumentacji cen transferowych na żądanie organów podatkowych, o którym mowa w art. 11s ustawy o CIT, ani
· wykazaniu w ramach informacji o cenach transferowych, o której mowa w art. 11t ustawy o CIT, przekazywanej Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej.
Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że są Państwo funduszem inwestycyjnym zamkniętym aktywów niepublicznych w rozumieniu art. 196 Ustawy o funduszach i zarządzanym przez A S.A. Fundusz został utworzony na czas oznaczony. Zgodnie z art. 249 ustawy o funduszach likwidacja funduszu inwestycyjnego polega na zbyciu jego aktywów, ściągnięciu należności funduszu, zaspokojeniu wierzycieli funduszu i umorzeniu jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych przez wypłatę uzyskanych środków pieniężnych uczestnikom funduszu. W toku likwidacji dochodzi/będzie dochodzić do wypłaty środków pieniężnych na rzecz Uczestników zgodnie z przepisami ustawy o Funduszach i statutu. Pomiędzy Uczestnikami a Funduszem występują powiązania, o których mowa w art. 11a ustawy o CIT.
Państwa zdaniem, czynność polegająca na wypłacie środków pieniężnych przez Państwa Uczestnikom Funduszu w ramach likwidacji Funduszu nie podlega przepisom Rozdziału 1a ustawy o CIT dotyczącym cen transferowych.
Przedstawiona do rozstrzygnięcia kwestia sprowadza się do ustalenia, czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym zastosowanie znajdzie wyjątek przewidziany w art. 11b pkt 1 ustawy CIT. Przepis ten zwalnia z obowiązków wynikających z Rozdziału 1a ustawy CIT w sytuacji, gdy cena będąca przedmiotem transakcji kontrolowanej wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych. Z literalnego brzmienia omawianego przepisu wynika, że zwolnienie z obowiązków wynikających z Rozdziału 1a dotyczy tylko sytuacji, gdy cena wynika z ustawy lub innych aktów normatywnych wydanych na jej podstawie.
W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą a także piśmiennictwem, przy odkodowaniu normy prawnej wykładnia gramatyczna odgrywa decydującą rolę, gdyż dokonując wykładni przepisów prawa podatkowego należy odnieść się do słów z których przepis interpretowany został sformułowany. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się pierwszeństwo wykładni językowej nad pozostałymi rodzajami wykładni, tj. systemową i celowościową. Tylko w wyjątkowych sytuacjach wolno odstąpić od literalnego brzmienia przepisu, w szczególności, gdy językowe dyrektywy interpretacyjne nie pozwalają z danego teksu prawnego wyinterpretować jednoznacznej normy postępowania lub gdy wykładnia językowa pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią innych norm.
Jak już wspomniano w interpretowanym przepisie prawodawca odnosi się do ustawy, czyli aktu normatywnego o charakterze ogólnym i abstrakcyjnym, powszechnie obowiązującym. Uzupełnieniem ustaw są rozporządzenia. Do ich wydania niezbędna jest delegacja ustawowa, która jednoznacznie określa kto może rozporządzenie wydać, jaki jest jego zakres oraz wskazuje wytyczne co do treści rozporządzenia. Użyte w treści omawianego przepisu sformułowanie „wydanych na ich podstawie aktów normatywnych” oznacza, że przepis ten odnosi się (oprócz ustaw – wprost wymienionych w jego treści) także do wydanych na podstawie ustawowej delegacji rozporządzeń.
Normą art. 11b pkt 1 ustawy CIT objęte są zatem te ceny transakcji kontrolowanej, które wynikają z przepisów ustaw i rozporządzeń. Dla takich transakcji ustawa przewiduje zwolnienie z obowiązków w zakresie cen transferowych.
Odnosząc powyższe do powołanych przepisów prawa stwierdzić należy, że Fundusz dokonując czynności polegającej na wypłacie środków pieniężnych Uczestnikom Fundusz w ramach likwidacji Funduszu działa na podstawie przepisów Ustawy o funduszach.
W ustawie o funduszach określono, iż w przypadku likwidacji Funduszu likwidacja obejmuje m.in. umorzenie jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych poprzez wypłatę uzyskanych środków pieniężnych uczestników funduszu, proporcjonalnie do liczby posiadanych przez nich jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych. Wobec takich zapisów w ww. ustawie, które jednoznacznie wskazują cenę dla czynności polegającej na wypłacie środków pieniężnych Uczestnikom w ramach likwidacji Funduszu należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że sposób ustalenia ceny został ściśle określony w ustawie o funduszach.
W związku z powyższym, przy wypłacie środków pieniężnych uczestnikom w ramach likwidacji Funduszu, nie dochodzi i nie będzie dochodzić do ustalenia warunków odmiennych niż te, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, albowiem ceny za ww. usługi lub sposób ich ustalenia wynikają i będą wynikać z ustawy o funduszach, to Fundusz nie podlega i nie będzie podlegał przepisom Rozdziału 1a ustawy o CIT.
Zatem zgodzić się należy z Państwa stanowiskiem zgodnie z którym, czynność polegająca na wypłacie środków pieniężnych Uczestnikom Funduszu, w ramach likwidacji Funduszu, zgodnie z art. 11b pkt 1 ustawy o CIT nie podlega przepisom Rozdziału 1a ustawy o CIT dotyczącym cen transferowych, ponieważ sposób ustalenia warunków w takiej transakcji jest ściśle określony przez przepisy ustawy o funduszach, a tym samym Wnioskodawca w tym zakresie nie podlega:
· obowiązkowi sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych, o którym mowa w art. 11k ustawy o CIT,
· obowiązkowi przedłożenia lokalnej dokumentacji cen transferowych na żądanie organów podatkowych, o którym mowa w art. 11s ustawy o CIT, ani
· wykazaniu w ramach informacji o cenach transferowych, o której mowa w art. 11t ustawy o CIT, przekazywanej Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej.
Wobec powyższego Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo