Interpretacja 0111-KDIB1-2.4010.265.2026.2.ANK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą jest osoba prawna (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będąca polskim rezydentem podatkowym (dalej: „Wnioskodawca”).

Wnioskodawca rozważa zawieranie w przyszłości umów zatytułowanych jako umowy pożyczki partycypacyjnej, których istotą będzie zapewnienie finansowania konkretnych przedsięwzięć inwestycyjnych (dalej: „Inwestycje”) realizowanych przez Wnioskodawcę (dalej jako: „Pożyczki partycypacyjne”).

Umowy Pożyczek partycypacyjnych będą przez Wnioskodawcę zawierane z:

a) podmiotami będącymi podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych i podlegającymi nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Polski (dalej „Osoby Prawne”) i/lub

b) osobami fizycznymi podlegającymi na terytorium Polski nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (dalej „Osoby Fizyczne”)

- dalej łącznie jako „Inwestorzy”.

Na podstawie umów Pożyczek partycypacyjnych Wnioskodawca otrzymywać będzie środki pieniężne (dalej: „Kapitał”), które nie będą oprocentowane, a Inwestorom, po spełnieniu określonych w umowie Pożyczki partycypacyjnej warunków, w szczególności osiągnięcia przez Wnioskodawcę zysku z konkretnej Inwestycji (konkretnych Inwestycji), która/które sfinansowana/e została/y środkami pozyskanymi na podstawie danej umowy Pożyczki partycypacyjnej, przysługiwać będzie:

a) zwrot udzielonego finansowania (Kapitału) oraz

b) wynagrodzenie w wysokości zależnej od wysokości zysku osiągniętego przez Wnioskodawcę z realizacji Inwestycji, która/które sfinansowana/e została/y środkami pozyskanymi na podstawie danej umowy Pożyczki partycypacyjnej (dalej „Wynagrodzenie”).

Pozyskane z umowy Pożyczek partycypacyjnych środki wydatkowane będą wyłącznie na sfinansowanie wydatków związanych z daną Inwestycją (danymi Inwestycjami) w zakresie przewidzianym umową. Inwestorzy nie będą mieli możliwości współdecydowania/kontroli w zakresie wskazanych we wniosku Inwestycji. Inwestorzy będą ponosili ryzyko ekonomiczne wskazanych we wniosku Inwestycji. Jednocześnie Wnioskodawca zawsze (tj. we wszystkich sytuacjach) zobowiązany będzie do zwrotu Kapitału w pełnej wysokości. Innymi słowy, nawet w przypadku, gdy na realizacji Inwestycji nie zostanie zrealizowany zysk (w tym poniesiona zostanie strata), Wnioskodawca zobowiązany będzie do zwrotu Kapitału w pełnej wysokości. Ryzyko ekonomiczne wskazanych we wniosku Inwestycji po stronie inwestorów polega więc na tym, że (i) inwestorom może nie zostać wypłacone Wynagrodzenie (w przypadku braku osiągnięcia zysku na danej Inwestycji (danych Inwestycjach)) oraz (ii) Wnioskodawca nie będzie posiadał środków w ilości umożliwiającej zwrot Kapitału w pełnej wysokości, pomimo istnienia prawnego zobowiązania do jego dokonania.

Inwestorzy będą mieli określony udział w realizowanej/ych Inwestycji/ach ustalony na konkretnym poziomie. Wynagrodzenie będzie zależne od wysokości zysku osiągniętego przez Wnioskodawcę z realizacji danej Inwestycji (danych Inwestycji). Wskazane we wniosku Pożyczki partycypacyjne udzielone będą na czas określony, z możliwością wcześniejszej spłaty przez Wnioskodawcę w przypadku zbycia przedmiotu (Inwestycji), na zakup którego została zaciągnięta Pożyczka partycypacyjna. Umowy Pożyczek partycypacyjnych będą ściśle określały zasady spłaty pożyczek Partycypacyjnych.

Pytanie

Czy w przypadku zwrotu przez Wnioskodawcę na rzecz Inwestorów będących Osobami Prawnymi Kapitału oraz zapłaty na ich rzecz Wynagrodzenia, Wnioskodawca działając jako płatnik zobowiązany będzie do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu z tego tytułu na rzecz Inwestorów w wysokości Wynagrodzenia, a nie będzie zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od zwracanego Kapitału? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Państwa stanowisko w sprawie

Stanowisko własne Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 3

W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku zwrotu przez Wnioskodawcę na rzecz Inwestorów będących Osobami Prawnymi Kapitału oraz zapłaty na ich rzecz Wynagrodzenia, Wnioskodawca działając jako płatnik zobowiązany będzie do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu z tego tytułu na rzecz Inwestorów wyłącznie w od kwoty Wynagrodzenia, a nie będzie zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od zwracanego Kapitału.

Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. l ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2026 r., poz. 554 z późn. zm.; dalej „CITU”) za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość uzależnione są od osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego zysku (pożyczka partycypacyjna).

Zgodnie z art. 22 ust. 1 CITU podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).

Zgodnie z art. 26 ust. 1 zd. 1 CITU osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że Pożyczki partycypacyjne będą stanowiły „pożyczki partycypacyjne” w rozumieniu 7b ust. 1 pkt 1 lit. l CITU, gdyż wypłata Wynagrodzenia i jego wysokość uzależnione będą od zysku (i jego wysokości) osiągniętego przez Wnioskodawcę na realizacji danej Inwestycji (danych Inwestycji). Analogicznie, w ocenie Wnioskodawcy Wynagrodzenie stanowi ekwiwalent odsetek w rozumieniu art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. l CITU, gdyż wypłata Wynagrodzenia i jego wysokość uzależnione będą od zysku (i jego wysokości) osiągniętego przez Wnioskodawcę na realizacji danej Inwestycji (danych Inwestycji).

W konsekwencji w ocenie Wnioskodawcy Wynagrodzenie wypłacane przez Wnioskodawcę na rzecz Inwestorów należy zakwalifikować do źródła przychodów jakimi jest udział w zyskach osób prawnych zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. l w zw. z art. art. 22 ust. 1 CITU. Tym samym Wnioskodawca - zgodnie z art. 26 ust. 1 zd. 1 CITU - będzie obowiązany pobierać jako płatnik w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od Wynagrodzenia wypłacanego Inwestorom.

W odniesieniu natomiast do kwot zwracanego na rzecz Inwestorów Kapitału należy wskazać, że nie będą one stanowiły przychodu (dochodu) Inwestorów, a jedynie zwrot wpłaconych na rzecz Wnioskodawcy kwot. Zwrot Kapitału będzie stanowił zwrot kwot wpłaconych przez Inwestorów na rzecz Wnioskodawcy, a zatem nie będzie generował przysporzenia po stronie Inwestorów – analogicznie jak przy „klasycznej” pożyczce, tj. pożyczce nie-partycypacyjnej. Przyjęcie stanowiska przeciwnego oznaczałoby opodatkowanie po stronie inwestorów bez osiągnięcia przez nich przychodu (dochodu). W przypadku bowiem zwrotu Kapitału, sytuacja majątkowa Inwestorów jest identyczna jak przed udzieleniem Wnioskodawcy Pożyczek partycypacyjnych. W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie obowiązany pobierać jako płatnik zryczałtowanego podatku dochodowego od Kapitału zwracanego Inwestorom.

Analogiczne stanowisko do powyższego wyraził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 8 maja 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.167.2025.3.MW.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania nr 3 dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”):

Podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

W myśl art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a i lit. l ustawy o CIT:

Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym:

a) dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych,

l) odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość uzależnione są od osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego zysku (pożyczka partycypacyjna).

Pożyczka partycypacyjna nie została uregulowana w obowiązujących w Polsce przepisach prawa cywilnego. Podobnie, definicja pożyczki partycypacyjnej nie została wskazana w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z praktyką obrotu gospodarczego, przez pożyczkę partycypacyjną należy rozumieć ustalenie, na podstawie którego podmiot udziela innemu podmiotowi finansowania w celu realizacji inwestycji w zamian za udział w przyszłym zysku osiągniętym z tej inwestycji. Pożyczkodawca przejmuje na siebie część ryzyka finansowego związanego z wykorzystaniem pożyczki przez pożyczkobiorcę. Inwestycyjny charakter pożyczki partycypacyjnej wiąże się z niższym wynagrodzeniem (lub nawet jego brakiem), gdy pożyczkobiorca wykazuje stratę. Pożyczkobiorca otrzymuje korzyść w formie gwarancji niższych obciążeń w okresie, w którym inwestycja nie przynosi zysku, za cenę wyższego wynagrodzenia w przypadku wystąpienia takiego zysku.

Stosownie do art. 22 ust. 1 ww. ustawy:

Podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).

Przychody uzyskane z dywidend i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych powstają w momencie ich faktycznego uzyskania przez podatnika.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT:

Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.

Powyższy przepis reguluje kwestie techniczne związane z poborem oraz wpłatą przez płatników zryczałtowanego podatku dochodowego należnego od podatnika z tytułu uzyskania dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT. Przepis art. 26 nie określa stawek podatku zryczałtowanego, ani jego wysokości. Wielkości te wynikają z art. 21 oraz art. 22 ww. ustawy, albo z właściwych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Można więc uznać, że art. 26 ustawy o CIT, przez ustalenie metody poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, stanowi uzupełnienie regulacji zawartych w art. 21 oraz art. 22 cyt. ustawy określających przedmiot opodatkowania podatkiem zryczałtowanym, podatników oraz stawki tego podatku. W omawianej regulacji ustawodawca, nakazując płatnikom pobranie zryczałtowanego podatku dochodowego w dniu dokonywania wypłaty podlegającej takiemu opodatkowaniu należności, przyjął zasadę poboru podatku u źródła.

Zgodnie z art. 26 ust. 3 ustawy o CIT:

Płatnicy, o których mowa w ust. 1, przekazują kwoty podatku w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zgodnie z ust. 1, 2-2b, 2d i 2e pobrano podatek, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby podatnika wykonuje swoje zadania, albo - w przypadku dochodu, o którym mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. f - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby płatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników wymienionych w art. 3 ust. 2 oraz podatników będących osobami uprawnionymi z papierów wartościowych zapisanych na rachunkach zbiorczych, których tożsamość nie została płatnikowi ujawniona w trybie przewidzianym w ustawie, o której mowa w art. 4a pkt 15, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Płatnicy są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w:

1. art. 3 ust. 1 - informację o wysokości pobranego podatku,

2. art. 3 ust. 2, oraz urzędowi skarbowemu - informację o dokonanych wypłatach i pobranym podatku

- sporządzone według ustalonego wzoru.

W myśl art. 26 ust. 3a ustawy o CIT:

Płatnicy są obowiązani przesłać informację, o której mowa w ust. 3 pkt 1, w terminie przekazania kwoty pobranego podatku, a informację, o której mowa w ust. 3 pkt 2, w terminie do końca trzeciego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, w którym dokonano wypłat, o których mowa w ust. 1, również wówczas, gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 3b.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka rozważa zawieranie w przyszłości umów zatytułowanych jako umowy pożyczki partycypacyjnej, m.in. z osobami prawnymi. Na podstawie umów pożyczek partycypacyjnych Spółka będzie otrzymywać środki pieniężne (Kapitał), które nie będą oprocentowane, a Inwestorom, po spełnieniu określonych w umowie pożyczki partycypacyjnej warunków, w szczególności osiągnięcia przez Spółkę zysku z inwestycji, która sfinansowana została środkami pozyskanymi na podstawie danej umowy pożyczki partycypacyjnej, przysługiwać będzie:

a) zwrot udzielonego finansowania (Kapitału) oraz

b) wynagrodzenie w wysokości zależnej od wysokości zysku osiągniętego przez Wnioskodawcę z realizacji inwestycji, która sfinansowana została środkami pozyskanymi na podstawie danej umowy Pożyczki partycypacyjnej (Wynagrodzenie).

W tym miejscu zasadnym jest odwołanie się do cytowanego art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. l ustawy o CIT, z którego wynika, że kluczowym elementem pożyczki partycypacyjnej jest uzależnienie wypłaty odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość od osiągnięcia zysku przez pożyczkobiorcę lub od wysokości tego zysku.

Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, należy stwierdzić, że Wynagrodzenie osób prawnych (Inwestorów) zależne od osiągnięcia i wysokości zysku (zgodnie z umową pożyczki) z tytułu udostępnianych środków pieniężnych Spółce, należy zakwalifikować jako przychód z udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. l ustawy o CIT. W konsekwencji Spółka zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT będzie obowiązana pobierać jako płatnik w dniu dokonania wypłaty Wynagrodzenia osobom prawnym (Inwestorom) zryczałtowany podatek dochodowy od tego Wynagrodzenia.

Natomiast zwrot udzielonego finansowania (Kapitału) nie jest realizacją należnego zwrotu z inwestycji, jest to zwrot kwoty udzielonej pożyczki, zatem nie będzie stanowił przychodu z zysków kapitałowych z udziału w zyskach osób prawnych podlegający opodatkowaniu, a na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika.

Zatem, stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 3 dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych, należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytania nr 3 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Odnośnie pytania nr 1 w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych oraz w zakresie pytania nr 2 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Odnosząc się do przywołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej wskazać należy, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.