Interpretacja 0111-KDIB1-2.4010.323.2026.1.EWJ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

23 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A S.A. oraz określone spółki od niej zależne tworzą podatkową grupę kapitałową B w rozumieniu przepisów ustawy CIT.

Rokiem podatkowym B jest rok kalendarzowy, zaś spółką reprezentującą ww. B jest A S.A. - jako spółka dominująca. Podstawa opodatkowania B jest obliczana zgodnie z art. 7a ustawy CIT, w związku z art. 7 ust.1-3 ustawy CIT. Przychody podlegające opodatkowaniu przez B osiągane są zarówno ze źródła o charakterze operacyjnym, jak i ze źródła stanowiącego tzw. zyski kapitałowe.

Jedną ze spółek współtworzących B jest spółka (…) (dalej: „C”).

Przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej C jest działalność sklasyfikowana pod numerem (…).

C realizuje inwestycje budowane specjalizując się w projektach (…)

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zdarzają się sytuacje, w których kontrahenci C przekazują na jej rzecz nieodpłatnie towary służące działalności gospodarczej prowadzonej przez C. Towary te to m.in. (…) (dalej: „Towary”).

W związku z nieodpłatnym otrzymaniem Towarów C rozpoznaje przychód podatkowy z tytułu nieodpłatnych świadczeń, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT. Wartość tego przychodu jest ustalana zgodnie z art. 12 ust. 5-6a ustawy CIT, tj. według wartości rynkowej otrzymanych Towarów.

Następnie Towary te zbywane są przez C w ramach świadczonych usług, w ten sposób iż wynagrodzenie za świadczone przez C usługi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej uwzględnia wartość zbywanych Towarów, a Towary te wykorzystywane są w ramach wykonywania tych usług ((…)).

Towary otrzymane nieodpłatnie nie są wykorzystywane przez C wyłącznie na potrzeby własne, w szczególności nie służą wyłącznie utrzymaniu, naprawie lub konserwacji majątku Spółki. Towary te są przeznaczone do wykorzystania przy realizacji odpłatnych usług na rzecz klientów C.

Po wykonaniu usługi klient uzyskuje ekonomiczną korzyść wynikającą z otrzymania Towarów albo z ich trwałego wykorzystania w rezultacie usługi.

Wynagrodzenie należne C od klienta obejmuje całość świadczenia, w tym również wartość towarów przekazywanych klientowi lub inkorporowanych do świadczenia. Towary nie muszą być wykazywane jako odrębna pozycja na fakturze, ponieważ z perspektywy handlowej C świadczy na rzecz klienta usługę. Niemniej jednak ekonomicznie i funkcjonalnie Towary stanowią element świadczenia należnego klientowi i są objęte ceną usługi.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym C jest uprawniona, na podstawie art. 15 ust. 1i ustawy CIT, do rozpoznania kosztu uzyskania przychodów w wysokości wartości przychodu uprzednio rozpoznanego z tytułu nieodpłatnego otrzymania Towarów, jeżeli towary te są następnie przekazywane klientowi, w taki sposób, iż zbywane są w ramach świadczonej przez C usługi na rzecz klienta, a wartość tych Towarów zawarta jest w cenie usługi?

Państwa stanowisko w sprawie

W przedstawionym stanie faktycznym C jest uprawniona, na podstawie art. 15 ust. 1i ustawy CIT, do rozpoznania kosztu uzyskania przychodów w wysokości wartości przychodu uprzednio rozpoznanego z tytułu nieodpłatnego otrzymania Towarów, jeżeli towary te są następnie przekazywane klientowi, w taki sposób, iż zbywane są w ramach świadczonej przez C usługi na rzecz klienta, a wartość tych Towarów zawarta jest w cenie usługi.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT przychodem podatkowym jest m.in. wartość rzeczy lub praw otrzymanych nieodpłatnie albo częściowo odpłatnie. Spółka rozpoznaje taki przychód w momencie nieodpłatnego otrzymania towarów.

Jednocześnie art. 15 ust. 1i ustawy CIT przewiduje szczególną regulację dotyczącą ustalania kosztów uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia rzeczy lub praw otrzymanych nieodpłatnie albo częściowo odpłatnie. Celem tej regulacji jest zapewnienie podatkowej neutralności sytuacji, w której podatnik najpierw rozpoznaje przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia, a następnie uzyskuje przychód z odpłatnego zbycia rzeczy lub prawa otrzymanego nieodpłatnie.

W ocenie Wnioskodawcy art. 15 ust. 1i ustawy CIT służy zapewnieniu trwałej neutralności podatkowej transakcji, która spowodowała po stronie podatnika powstanie przychodu.

Zdaniem Wnioskodawcy warunek „odpłatnego zbycia” jest spełniony również wtedy, gdy towar nie jest sprzedawany jako odrębna pozycja handlowa, lecz jest przekazywany klientowi jako element odpłatnej usługi.

Przepisy ustawy CIT nie ograniczają pojęcia odpłatnego zbycia wyłącznie do klasycznej umowy sprzedaży rzeczy wykazanej jako odrębna pozycja na fakturze. Odpłatne zbycie powinno być rozumiane szerzej - jako odpłatne przeniesienie ekonomicznego władztwa nad rzeczą albo przekazanie rzeczy w ramach świadczenia, za które podatnik otrzymuje wynagrodzenie.

W analizowanym przypadku klient płaci C wynagrodzenie za usługę, której elementem jest otrzymanie Towarów albo uzyskanie rezultatu usługi obejmującego te Towary.

Towary nie są zużywane przez C wyłącznie na potrzeby własne. Klient uzyskuje korzyść ekonomiczną związaną z tymi Towarami, a wartość tych towarów jest elementem kalkulacji wynagrodzenia za usługę.

W konsekwencji nie sposób uznać, że C wyłącznie „zużywa” towary na własne potrzeby. Wręcz przeciwnie, C wykorzystuje towary w celu wykonania odpłatnego świadczenia na rzecz klienta, a Towary te stanowią część tego świadczenia. Ekonomicznie odpowiada to sytuacji, w której C zbywa Towary na rzecz klienta.

Odmienne stanowisko prowadziłoby do nieuzasadnionego podwójnego opodatkowania ekonomicznego. C najpierw rozpoznałaby przychód podatkowy z tytułu nieodpłatnego otrzymania Towarów, a następnie rozpoznałaby pełny przychód z tytułu odpłatnej usługi obejmującej te Towary, bez możliwości rozpoznania odpowiadającego mu kosztu. Taki rezultat byłby sprzeczny z wykładnią przepisu art. 15 ust. 1i ustawy CIT.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 6 lutego 2023 r., znak. 0114-KDIP2-1.4010.1.2023.1.MR1, w której wskazano iż, przy odpłatnym zbyciu rzeczy otrzymanych nieodpłatnie podatnik może rozpoznać koszt podatkowy w wysokości uprzednio rozpoznanego przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy.

Powyższe, w ocenie Wnioskodawcy znajdzie zastosowanie w niniejszej sprawie.

Towary będące przedmiotem wniosku nie są bowiem wykorzystywane do utrzymania, naprawy lub konserwacji majątku C, tj. nie są wyłącznie zużywane na cele własne podatnika.

Towary stanowią element świadczenia wykonywanego odpłatnie na rzecz klienta. Klient otrzymuje te Towary albo rezultat świadczenia obejmujący te Towary. Tym samym następuje ich odpłatne zbycie w sensie ekonomicznym i funkcjonalnym.

W analizowanym stanie faktycznym C nie występuje w roli podmiotu, który zużywa towary na własne potrzeby. C występuje jako wykonawca odpłatnego świadczenia, którego częścią jest przekazanie lub inkorporowanie Towarów na rzecz klienta. W konsekwencji istnieje bezpośredni związek pomiędzy wartością Towarów a przychodem z odpłatnej usługi (tj. zbycia tych Towarów).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów albo w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wskazanych w art. 16 ust. 1 ustawy CIT. Wartość towarów przekazywanych klientowi pozostaje w bezpośrednim związku z przychodem z usługi, ponieważ bez ich przekazania lub wykorzystania na rzecz klienta Spółka nie wykonałaby świadczenia zgodnie z umową i nie uzyskałaby należnego wynagrodzenia.

Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym C jest uprawniona, na podstawie art. 15 ust. 1i ustawy CIT, do rozpoznania kosztu uzyskania przychodów w wysokości wartości przychodu uprzednio rozpoznanego z tytułu nieodpłatnego otrzymania Towarów, jeżeli towary te są następnie przekazywane klientowi, w taki sposób, iż zbywane są w ramach świadczonej przez C usługi na rzecz klienta, a wartość tych Towarów zawarta jest w cenie usługi.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”):

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

   - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

   - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

   - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

   - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

   - został właściwie udokumentowany,

   - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub zabezpieczenie tego przychodu. Jednocześnie, wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

W myśl art. 15 ust. 1i pkt 3 ustawy o CIT:

Stosownie natomiast do art. 15 ust. 1ia ww. ustawy o CIT:

Powyższy przepis 15 ust. 1i pkt 3 ustawy o CIT ma zastosowanie w przypadkach, gdy podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych otrzymują rzeczy lub prawa w sposób nieodpłatny lub częściowo odpłatny.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, wobec czego w sytuacji jeżeli nabywane nieodpłatnie towary są następnie przekazywane klientowi, w taki sposób, iż zbywane są w ramach świadczonej przez Spółkę C usługi na rzecz klienta, a wartość tych towarów zawarta jest w cenie usługi to będą Państwo zobowiązani określić koszty uzyskania przychodów z tego tytułu na podstawie powyższej regulacji.

Z omawianej regulacji wynika, że w przypadku odpłatnego zbycia przez Spółkę, nabywanych nieodpłatnie towarów w ramach świadczonej przez Spółkę C usługi na rzecz klienta a wartość tych towarów zawarta jest w cenie usługi, wartość kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego ich zbycia będzie można określić do wysokości rozpoznanego wcześniej przychodu podatkowego.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy:

Stosownie do art. 12 ust. 5 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 12 ust. 6 ustawy o CIT:

Wartość świadczeń w naturze, w tym nieodpłatnych świadczeń, ustala się:

 1) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

 2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;

 3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu - w wysokości równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu;

 4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Podsumowując, w przypadku odpłatnego zbycia w ramach świadczonej przez Spółkę C usługi na rzecz klienta nieodpłatnie otrzymanych towarów, których wartość zawarta jest w cenie usługi, powinni Państwo - na podstawie art. 15 ust. 1i pkt 3 ustawy o CIT - ustalić koszt uzyskania przychodu w wartości rozpoznanego przychodu podatkowego w momencie nieodpłatnego otrzymania rzeczy/towaru. W konsekwencji, Państwa stanowisko we wnioskowanym zakresie należy uznać za prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.