Interpretacja 0111-KDIB1-2.4010.338.2025.2.AK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 sierpnia 2025 r. (wpływ 14 sierpnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka z o.o. (Wnioskodawca) sprzedaje i kupuje (…). Na potrzeby tych transakcji korzysta z platformy internetowej za pośrednictwem której zarówno kupujący jak i sprzedający dokonują transakcji. Każdy klient ma swoje konto (...), poprzez które dokonuje zakupu bądź sprzedaży usług. Częstą praktyką klientów jest (...). Klienci tego serwisu mają możliwość zasilania swojego salda (...). Środki zgromadzone na saldzie służą do opłacania usług zamawianych w serwisie. Do momentu złożenia konkretnego zamówienia, saldo pozostaje dla spółki neutralne ponieważ to klient jest jedynym właścicielem środków i ma nad nimi pełną kontrolę. Dysponent konta w każdej chwili może je wypłacić, ponieważ nie są one jeszcze wykorzystane. Środki są potrącane dopiero w chwili realizacji zamówienia. (…) Dodatkowo, użytkownicy mogą zasilić saldo swojego konta żeby następnie aktywować automatyczne odnawianie usług (…), mając ich zabezpieczenie w sposób ciągły. W przypadku wystarczających środków na koncie klienta system automatycznie pobiera kwoty niezbędne do odnowienia (…). Kolejna sytuacja jest związana tym, że Spółka zarówno sprzedaje jak i kupuje (…). Część sprzedawców usług na rzecz Spółki (którzy jednocześnie są nabywcami), nie otrzymuje zapłaty za swoje usługi na własne konto, tylko preferuje zapłatę na saldo w systemie (...) żeby mieć możliwość szybkiego i elastycznego dysponowania środkami (…).

Wnioskodawca podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągnięcia. Przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest (…). Spółka na chwilę obecną dokonuje rozliczeń wyłącznie w walucie polskiej, ale planuje rozszerzenie rynku na podmioty zagraniczne i wtedy będzie ustalać różnice kursowe na podstawie art. 15a ustawy o CIT.

Istotne elementy zdarzenie przyszłego zawarli Państwo we własnym stanowisku wskazując, że:

1. W opisanej sytuacji [dotyczącej pytania nr 2 – przyp. organu] dzień uznania „rachunku” i dzień wystawienia faktury są takie same, dlatego też przeliczone kwoty będą miały taką samą wartość.

2. W opisanej sytuacji [dotyczącej pytania nr 3 – przyp. organu] dzień ujęcia w kosztach na podstawie faktury będzie inny niż dzień, w którym Wnioskodawca przeleje należną kwotę na saldo tzw. „rachunek” klienta.

Pytania

1. Czy jeżeli środki zostaną wpłacone w walucie i zwrócone bez dokonania transakcji powstaną różnice kursowe?

2. Czy przy realizacji zamówienia (w walucie) powstaną różnice kursowe jeżeli środki w momencie zamknięcia zamówienia są w dyspozycji spółki a faktura jest z tą samą datą wystawiona automatycznie? (data wpływu środków jest datą wystawienia faktury)

3. Czy wykonanie usługi przez inny podmiot na rzecz Wnioskodawcy który wystawi fakturę w walucie, a otrzyma zapłatę na saldo swojego konta w systemie również w walucie spowoduje powstanie różnic kursowych?

Państwa stanowisko w sprawie

Stanowisko w zakresie pytania nr 1

W ocenie Wnioskodawcy, sama wpłata (...) której dysponentem jest klient, a następnie wypłata tych środków nie powoduje powstania różnic kursowych.

Zgodnie bowiem z art. 9b ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:

1) art. 15a, albo

2) przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w art. 9b ust. 3 ustawy o CIT, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez firmy audytorskie.

Zgodnie z opisanym stanem faktycznym [winno być: zdarzeniem przyszłym – przyp. organu], Spółka ustala różnice kursowe na podstawie art. 15a ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15a ust. 1 ustawy o CIT, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.

Zgodnie z art. 15a ust. 2 ustawy o CIT dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:

1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;

4) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;

5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Z kolei zgodnie z art. 15a ust. 3 ustawy o CIT ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:

1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;

4) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;

5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

W kontekście opisanego stanu faktycznego [winno być: zdarzenia przyszłego - przyp. organu] szczególnej wagi nabiera fakt, że art. 15a ust. 2 oraz art. 15a ust. 3 ustawy o CIT określa zamknięty katalog zdarzeń powodujących powstanie dodatnich oraz ujemnych różnic kursowych. Enumeratywne oznaczenie przez ustawodawcę określonych sytuacji, z którymi ustawa o CIT wiąże obowiązek rozpoznania różnic kursowych oznacza, że niespełnienie choćby jednego z warunków, uniemożliwia zastosowanie art. 15a ustawy o CIT. Wniosek ten jest wspierany przez obowiązujący zakaz dokonywania wykładni rozszerzającej w prawie podatkowym.

W świetle przytoczonych przepisów ustawy o CIT, do powstania różnic kursowych dochodzi tylko wtedy, gdy:

1) należność (przychód) lub zobowiązanie (koszt uzyskania przychodów) są wyrażone w walucie obcej;

2) uregulowanie (realizacja) zobowiązania lub otrzymanie należności następuje również w walucie obcej;

3) między dniem powstania zobowiązania i należności a dniem spłaty tego zobowiązania lub otrzymania należności wystąpiła różnica w kursie waluty.

Sumując dodatnie bądź ujemne różnice kursowe powstają tylko w określonych sytuacjach. W przypadku przychodów mamy z nimi do czynienia, gdy przychód należny powstaje w innym dniu niż dzień otrzymania przychodu. W przedstawionej sytuacji nie możemy rozważać powstania różnic kursowych, ponieważ samo wpłacenia środków na konto nie prowadzi do powstania przychodu. Powstaje on dopiero z chwilą wykonania usługi bądź z chwilą zapłaty za usługę. W zależności od tego, co ma wcześniej miejsce. Natomiast wpłacenie i wypłacanie waluty z konta i na konto przez jego dysponenta (właściciela) jest czynnością neutralną podatkową. W związku z tymi czynnościami nie dochodzi do powstania przychodu po niczyjej stronie, ponieważ nikt nie ma przysporzenia majątkowego.

Stanowisko w zakresie pytania nr 2

Zdaniem Wnioskodawcy w opisanej sytuacji nie powstaną różnice kursowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 3a CIT, za dzień uzyskania przychodu uważa się dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo otrzymania zapłaty.

Natomiast ustawa o CIT - art. 12 ust. 2 stanowi, że przychody wyrażone w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłoszonego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

Art. 12 ust. 3e ustawy o CIT stanowi, że za dzień otrzymania zapłaty uważa się dzień uznania rachunku bankowego podatnika albo dzień otrzymania gotówki.

W opisanej sytuacji dzień uznania „rachunku” i dzień wystawienia faktury są takie same, dlatego też przeliczone kwoty będą miały taką samą wartość co w konsekwencji spowoduje brak różnic kursowych. Analizując przepisy w tym zakresie należy uznać, iż różnice kursowe powstają, jeśli inna jest data powstania przychodu należnego oraz inna jest data zapłaty. Jeśli te dwie czynności mają miejsce w tym samym dniu, to różnice kursowe nie powstają. Jeśli zapłata następuję w tym samym dniu co wykonanie usługi, a wcześniej nie została wystawiona faktura, to nie dochodzi do powstania różnic kursowych.

Zdaniem Wnioskodawcy w opisanej sytuacji, nie powstaną różnice kursowe ponieważ zarówno kwota zapłaty przeliczona na walutę polską jak i wystawiona faktura będą miały taką samą wartość, gdyż nie będzie tu różnicy w kursie waluty.

Stanowisko w zakresie pytania nr 3

Zdaniem Wnioskodawcy w opisanej sytuacji powstaną różnice kursowe.

Wnioskodawca nabywając od usługodawcy usługę (...) ponosi koszt. Zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, za dzień poniesienia kosztu uznaje się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), lub innego dowodu - czyli dzień ujęcia kosztu w ewidencji księgowej.

Natomiast na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, koszty wyrażone w walucie obcej przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Zgodnie z przepisami za dzień uregulowania zobowiązania uważa się dzień:

1) obciążenia rachunku bankowego podatnika - w przypadku zapłaty przelewem,

2) dokonania potrącenia (kompensaty) - w przypadku rozliczenia bezgotówkowego,

3) dokonania zapłaty gotówką,

4) inny sposób uregulowania zobowiązania - zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego.

W przypadku kosztów do powstania różnic kursowych dojdzie, jeśli koszt jest ponoszony w innym dniu niż w dniu jego zapłaty. Poniesienie kosztu ma miejsce wtedy, gdy staje się on kosztem podatkowym.

W przypadku podatników CIT jest to dzień, na który zostaje on zaksięgowany w księgach rachunkowych. Uznany jako koszt w rozumieniu ustawy o rachunkowości. W opisanej sytuacji jeżeli dzień ujęcia w kosztach na podstawie faktury będzie inny niż dzień, w którym Wnioskodawca przeleje należną kwotę na saldo tzw. „rachunek” klienta powstaną różnice kursowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. Niniejsza interpretacja dotyczy jedynie indywidualnej sprawy Wnioskodawcy i nie odnosi się do kontrahenta.

Zgodnie z regulacją art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Przy czym, jak wynika z art. 12 ust. 2 ustawy o CIT:

Jednocześnie, w myśl przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Różnice kursowe, jako kategoria ekonomiczna, najogólniej oznaczają różnice wynikające z wartości walut obcych wyrażonych w walucie polskiej w różnych momentach czasu. Powstają na skutek wahań kursów (kurs – cena jednej waluty w jednostkach innej waluty) kupna i sprzedaży waluty krajowej w stosunku do walut obcych, wzajemnych zmian poziomów kursów innych walut oraz wystąpienia odchyleń między kursem średnim walut obcych, ogłaszanym przez bank centralny (NBP) a faktycznymi, najczęściej bankowymi kursami sprzedaży lub zakupu poszczególnych walut.

Zatem w świetle ww. przepisów, różnice kursowe stanowią, co do zasady, przychody lub koszty uzyskania przychodów. Jednocześnie, przywołana ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje dwie metody prowadzące do ustalenia przychodów i kosztów z tego tytułu.

Zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy o CIT:

Z wniosku wynika, że będą Państwo rozliczać różnice kursowe w oparciu o tzw. metodę podatkową, czyli na podstawie art. 15a ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Zdarzenia, z którymi ustawodawca wiąże skutki w postaci wystąpienia podatkowych różnic kursowych wymienione zostały w art. 15a ust. 2 (dodatnie różnice kursowe) i ust. 3 (ujemne różnice kursowe) ustawy o CIT.

Stosownie do art. 15a ust. 2 ustawy o CIT:

Natomiast art. 15a ust. 3 ustawy o CIT stanowi, że:

Biorąc pod uwagę powyższe w przypadku, gdy w przeliczeniu na PLN otrzymana zapłata do faktury sprzedaży przewyższa wartość faktury - powstaje przychód do opodatkowania (dodatnia różnica kursowa). W odwrotnej sytuacji powstanie koszt (ujemna różnica kursowa). Jeśli natomiast to przedsiębiorca dokonuje zapłaty zobowiązań i w przeliczeniu na PLN kwota dokonanej zapłaty jest wyższa od wartości wynikającej z faktury zakupu - powstanie koszt (ujemna różnica kursowa). W sytuacji odwrotnej będziemy mieć do czynienia z przychodem (dodatnia różnica kursowa).

W przepisach art. 15a ust. 2 i 3 ustawy o CIT ustawodawca przewidział zamknięty katalog przypadków, w których powstają różnice kursowe dla celów podatkowych. Zatem, dla podatników ustalających różnice kursowe na podstawie art. 15a ustawy o CIT (różnice kursowe podatkowe), różnice kursowe powiększające odpowiednio przychody albo koszty uzyskania przychodów powstają w przypadkach wskazanych w ww. przepisach.

Powołane powyżej przepisy określają sytuacje, kiedy powstają podatkowe różnice kursowe mające wpływ na wysokość podstawy opodatkowania, m.in.:

· gdy wartość przychodu należnego w walucie obcej w dniu jego powstania dla celów podatkowych jest inna niż jego wartość w dniu faktycznego otrzymania,

· gdy wartość kosztu podatkowego w walucie obcej w dniu jego zarachowania jest inna niż jego wartość w dniu zapłaty,

· wartość środków (wartości pieniężnych) w walucie obcej w dniu ich nabycia (wpływu na rachunek bankowy) jest inna niż ich wartość w dniu ich wypływu z tego rachunku.

Przepisy art. 15a ust. 2 i ust. 3 ustawy o CIT co do zasady pozwalają zarówno po stronie przychodów, jak i po stronie kosztów wyodrębnić następujące kategorie różnic kursowych:

- różnice kursowe wprost związane z działalnością gospodarczą, której skutkiem jest powstanie należnych przychodów bądź poniesienie kosztów – tzw. różnice kursowe transakcyjne (art. 15a ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy o CIT),

- różnice kursowe od posiadanych w walucie obcej własnych środków pieniężnych lub wartości pieniężnych (substytutów pieniądza w postaci papierów wartościowych, jak np. akcje, obligacje, a także środków płatniczych, jak np. czeki, akredytywy i inne) z tytułu obrotu tych środków pieniężnych lub wartości pieniężnych – tzw. różnice kursowe od własnych środków pieniężnych (art. 15a ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT),

- różnice kursowe związane z operacjami finansowymi w formie udzielenia/otrzymania kredytu/pożyczki (art. 15a ust. 2 pkt 4 i 5 oraz ust. 3 pkt 4 i 5 ustawy o CIT).

Są to niezależne od siebie kategorie różnic kursowych, jednak w przypadku zapłaty za zobowiązania w walucie obcej (koszty) mogą występować równocześnie różnice transakcyjne oraz różnice kursowe od własnych środków pieniężnych.

Z analizy zapisów ww. art. 15a ust. 2 i ust. 3 ustawy o CIT wypływa wniosek, że z różnicami kursowymi w znaczeniu podatkowym (tj. określanym w ustawie o CIT) mamy do czynienia tylko wtedy, gdy równocześnie, spełnione są następujące przesłanki:

· należność (przychód) lub zobowiązanie (koszt uzyskania przychodów) są wyrażone w walucie obcej;

· uregulowanie (realizacja) zobowiązania lub otrzymanie należności następuje również w walucie obcej;

· między dniem powstania zobowiązania i należności a dniem spłaty tego zobowiązania lub otrzymania należności wystąpiła różnica w kursie waluty.

Powyższe oznacza, że nie są uznawane za różnice kursowe dla celów podatkowych różnice wynikające z kursów walut, jeśli, np. zobowiązanie czy należność wyrażone są w walucie obcej a uregulowanie następuje w polskich złotych lub odwrotnie - zobowiązanie bądź należność wyrażone są w polskich złotych a zapłata dokonywana jest w walucie obcej. Tym samym, nie wszystkie różnice kursowe – w wymiarze ekonomicznym – ustalane dla celów rachunkowych i traktowane odpowiednio jako koszt/przychód finansowy w rachunku wyników, uznawane są przez prawo podatkowe za różnice kursowe, bowiem dla celów podatkowych różnice te powstają wyłącznie w przypadkach wymienionych enumeratywnie w art. 15a ust. 2 i 3 ustawy o CIT. Mając na uwadze, że ustawowy katalog zdarzeń prowadzących do realizacji podatkowych różnic kursowych ma charakter zamknięty, wszelkie inne zdarzenia niż wymienione w tym przepisie nie mogą skutkować powstaniem różnic kursowych dla celów podatkowych.

Państwa wątpliwości w zakresie pytań nr 1 i 2 dotyczą ustalenia, czy:

1) jeżeli środki zostaną wpłacone w walucie i zwrócone bez dokonania transakcji powstaną różnice kursowe,

2) przy realizacji zamówienia (w walucie) powstaną różnice kursowe jeżeli środki w momencie zamknięcia zamówienia są w dyspozycji spółki a faktura jest z tą samą datą wystawiona automatycznie (data wpływu środków jest datą wystawienia faktury).

Z opisu sprawy wynika, że na potrzeby sprzedaży i kupna (…) korzystacie Państwo z platformy internetowej za pośrednictwem której zarówno kupujący jak i sprzedający dokonują transakcji. Każdy klient ma swoje konto (...), poprzez które dokonuje zakupu bądź sprzedaży usług. Do momentu złożenia konkretnego zamówienia, saldo pozostaje dla Spółki neutralne ponieważ to klient jest jedynym właścicielem środków i ma nad nimi pełną kontrolę. Dysponent konta w każdej chwili może je wypłacić, ponieważ nie są one jeszcze wykorzystane. Środki są potrącane dopiero w chwili realizacji zamówienia.

Odnosząc wyżej cytowane przepisy prawa podatkowego do sytuacji dotyczącej pytania nr 1 stwierdzić należy, że wpłacenie środków w walucie obcej na konto na platformie i jej wypłacenie również w walucie obcej z konta na platformie przez jego dysponenta (właściciela) nie powoduje po Państwa stronie powstania różnic kursowych.

Również w sytuacji dotyczącej pytania nr 2 nie powstaną różnice kursowe. Z opisu sprawy wynika, że dzień uznania „rachunku” i dzień wystawienia faktury są takie same, dlatego też przeliczone kwoty będą miały taką samą wartość. W opisanej sytuacji dzień wystawienia faktury będzie dniem powstania przychodu podatkowego.

Zauważyć należy, że istota różnic kursowych polega na powstaniu należności wyrażonej w walucie obcej, która jest realizowana w późniejszym czasie w tej samej walucie, a w okresie między powstaniem tej należności a jej realizacją nastąpiła zmiana kursu waluty. Zatem w sytuacji gdy powstanie przychód podatkowy w walucie obcej i w tym samym dniu zostanie dokonana zapłata w tej samej walucie to nie powstaną różnice kursowe.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 należało uznać za prawidłowe.

Kolejna Państwa wątpliwość dotyczy ustalenia, czy wykonanie usługi przez inny podmiot na rzecz Wnioskodawcy który wystawi fakturę w walucie, a otrzyma zapłatę na saldo swojego konta w systemie również w walucie spowoduje powstanie różnic kursowych.

Zgodnie z art. 15a ust. 7 ustawy o CIT:

Przy różnicach kursowych za koszt poniesiony uważa się koszt wynikający z otrzymanej faktury (rachunku) lub innego dowodu w przypadku braku faktury.

Z opisu sprawy wynika, że pytanie nr 3 dotyczy sytuacji, w której sprzedawca usług na rzecz Państwa (który jednocześnie jest nabywcą), nie otrzymuje zapłaty za swoje usługi na własne konto, tylko preferuje zapłatę na saldo w systemie na platformie (w serwisie Spółki).

Zauważyć należy, że w przypadku różnic kursowych związanych z kosztami, które to różnice jako takie mogą być przychodem bądź kosztem uzyskania przychodów ustawodawca uzależnił możliwość ich powstania od kumulatywnego spełnienia następujących przesłanek:

· koszty zostały wyrażone w walutach obcych,

· nastąpiło zarachowanie i zapłata w walucie obcej zobowiązania,

· między momentem poniesienia kosztu, tj. dniem wystawienia faktury, a momentem zapłaty wystąpiły różne kursy walut.

W świetle powyższego w sytuacji dotyczącej pytania nr 3 po Państwa stronie powstaną różnice kursowe ponieważ zostały spełnione ww. warunki. Zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów nastąpi na podstawie faktury wystawionej przez sprzedawcę w walucie obcej. Za usługę zapłacicie Państwo na saldo w systemie na platformie również w walucie obcej. A między momentem poniesienia kosztu, tj. dniem wystawienia faktury, a momentem zapłaty wystąpią różne kursy walut.

W opisanej sytuacji nie znajdzie zastosowania art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, w myśl którego:

W sytuacji dotyczącej pytania nr 3 na potrzeby ustalenia różnic kursowych za koszt poniesienia uważa się koszt wynikający z otrzymanej faktury w myśl art. 15a ust. 7 ustawy o CIT, a nie dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów wynikający z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytanie nr 3 należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.