Interpretacja 0111-KDIB1-2.4010.394.2026.1.BD

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji (dalej również jako: „Spółka”) jest spółką posiadającą siedzibę na terytorium Polski, w (…) ul. (…) nr (…) lok. (…), (…).

Przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy są m.in.: (…).

Wnioskodawca podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników (…) 2026 roku podjęło uchwałę o rozwiązaniu spółki i otwarciu likwidacji. Działalność spółki koncentruje się zatem na powadzeniu postępowania likwidacyjnego, w szczególności na zakończeniu bieżących interesów Spółki, ściągnięciu wierzytelności, wypełnienia i upłynnienia majątku Spółki zgodnie z art. 282 § 1 Kodeksu spółek handlowych (dalej jako: „k.s.h.”).

Spółka posiada zobowiązania z tytułu zaciągniętych umów pożyczek względem swoich udziałowców. Zobowiązanie te nie są przedawnione i nie ulegną przedawnieniu do momentu zakończenia postępowania likwidacyjnego i wykreślenia Spółki z rejestru KRS.

Na wartość zobowiązań Spółki z tytułu pożyczek składają się wartość otrzymanej pożyczki od wspólników (kapitał) oraz naliczone i nie zapłacone przez Spółkę odsetki.

Spółka nie posiada aktualnie wystarczających środków pieniężnych ani innych aktywów umożliwiających jej uregulowanie tego zobowiązania. Również czynności zmierzające do upłynnienia majątku nie doprowadzą do tego, że Spółka pozyska środki wystarczające na spłatę pożyczek.

Tak więc zakończenie procesu likwidacji spowoduje, że w bilansie likwidacyjnym Spółki na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych, po stronie pasywów, pozostaną niespłacone zobowiązania z tytułu umów pożyczek.

Wspólnicy, którzy udzielili pożyczek nie zamierzają zwalniać Spółkę z długu (na podstawie art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795) - dalej jako: „k.c.”), potrącać długu (na podstawie art. 498 k.c.), ani zawierać ze Spółką porozumień o umorzeniu długu.

Pytanie

Czy w opisanym powyżej zdarzeniu przyszłym, wartość niespłaconych zobowiązań jakie Spółka ma względem swoich wspólników na podstawie umów pożyczek, które zostaną w Spółce na dzień zakończenia jej likwidacji i wykreślenia z Krajowego Rejestru Sądowego będą stanowić dla Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość niespłaconych zobowiązań Spółki wobec jej wspólników z tytułu udzielonych pożyczek, wymagalnych i nieprzedawnionych na dzień zakończenia likwidacji oraz jej wykreślenia z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, nie będzie stanowiła dla Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Na wstępie wskazać należy, że możliwe jest wykreślenie spółki Sp. z o.o. z rejestru przedsiębiorców KRS, która posiada wymagalne, nieprzedawnione i niespłacone zobowiązania. Takie stanowisko zostało potwierdzone m.in. w postanowieniu Sądu Najwyższego z 20 września 2007 r., II CSK 240/07, LEX nr 487505:

„Można uznać za utrwalony w judykaturze Sądu Najwyższego pogląd sprowadzający się do tezy, że likwidacja jest ukończona wówczas, gdy w majątku spółki nie ma już żadnych składników majątkowych i okoliczność ta zostanie stwierdzona sprawozdaniem likwidacyjnym. W konsekwencji możliwe jest wykreślenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z rejestru handlowego także wtedy, jeżeli nie ma ona majątku pozwalającego na wypełnienie w toku postępowania likwidacyjnego wszystkich jej zobowiązani i pozostaną one niezaspokojone”.

W związku z powyższym należy uznać, że okoliczność, iż na dzień zakończenia postępowania likwidacyjnego oraz wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców KRS po stronie Spółki nadal będą istniały nieuregulowane zobowiązania, a wierzyciele nie zostaną w pełni zaspokojeni, nie stanowi przeszkody do wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców KRS. W konsekwencji dopuszczalne będzie zakończenie postępowania likwidacyjnego oraz ustanie bytu prawnego Spółki pomimo pozostawania niezaspokojonych zobowiązań.

Przechodząc do przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 z późn. zm.; dalej jako: „ustawa o CIT”), zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21 art. 22 i art. 24b przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Stosowanie do art. 7 ust. 2 ustawy o CIT dochodem ze źródła przychodów jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągniętego w roku podatkowym.

Ustawa o CIT nie zawiera legalnej definicji pojęcia „przychód”. Ustawodawca ograniczył się do wskazania w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT otwartego katalogu zdarzeń skutkującego powstaniem przychodu podatkowego.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przychodem podatkowym jest wyłącznie takie przysporzenie, które ma charakter definitywny, trwały, rzeczywisty i powodujący ekonomiczne powiększenie majątku podatnika (m.in. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 kwietnia 2025 r., IIFSK 931/22, LEX nr 3896000).

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Analiza przepisów ustawy o CIT wskazuje, że jej zakresem objęte są wszelkie zdarzenia skutkujące powstaniem po stronie podatnika wymiernej korzyści majątkowej. Korzyść ta może przejawiać się zarówno zwiększeniem wartości aktywów, jak i zmniejszeniem zobowiązań podatnika. Dla kwalifikacji podatkowej bez znaczenia pozostaje źródło takiego przysporzenia - istotny jest sam efekt w postaci wzrostu majątku lub ograniczenia ciążących na podatniku pasywów. Nie ma również znaczenia czy przysporzenie jest rezultatem działań podatnika, czy podmiotu trzeciego ani czy wiąże się z rzeczywistym przepływem środków pieniężnych.

W niniejszej sprawie nie można przyjąć, aby Wnioskodawca otrzymał w związku z zakończeniem likwidacji i wykreśleniem go z rejestru przedsiębiorców KRS jakiekolwiek nieodpłatne lub częściowo odpłatne przysporzenie. Likwidacja spółki nie skutkuje powstaniem przychodu na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, ponieważ nie wiąże się z otrzymaniem przez Spółkę jakiegokolwiek świadczenia w naturze, w tym rzeczy lub praw otrzymanych nieodpłatnie.

Skutkiem postępowania likwidacyjnego jest wyłącznie ustanie bytu prawnego spółki. Z chwilą wykreślenia z rejestru przedsiębiorców spółka przestaje istnieć jako podmiot prawa, a w konsekwencji przestaje być również dłużkiem zobowiązanym do uregulowania zobowiązania. Samo ustanie bytu prawnego nie stanowi jednak świadczenia na rzecz spółki ani nie prowadzi do uzyskania przez nią jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego. Przeciwnie, z chwilą wykreślenia z rejestru spółka traci zdolność do bycia podmiotem praw i obowiązków, a tym samym nie może być beneficjentem jakiegokolwiek przysporzenia, które mogłoby zostać zakwalifikowane jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Natomiast myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności wartość, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, z tym z tytuły zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy.

Wyjątkiem od powyższej zasady jest art. 12 ust. 4 pkt 8 ustawy o CIT, zgodnie z którym do przychodów nie zalicza się kwot stanowiących równowartość umorzonych zobowiązań, w tym także z tytułu pożyczek (kredytów), jeżeli umorzenie zobowiązań jest związane z:

1)  bankowym postępowaniem ugodowym w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków lub;

2)  postępowaniem restrukturyzacyjnym, postępowaniem upadłościowym lub;

3)  realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw lub;

4)  przymusową restrukturyzacją w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.

Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia „umorzenie zobowiązania”. W konsekwencji, dla ustalenia znaczenia tego pojęcia konieczne jest odwołanie się zarówno do jego znaczenia językowego, jak i do regulacji prawa cywilnego dotyczących sposobów wygaśnięcia zobowiązania.

Według definicji zawartej w Słowniku Języka Polskiego PWN przez „umorzenie” należy rozumieć „zrezygnowanie całkowicie lub częściowo ze ściągania jakiś należności pieniężnych”. Wykładania językowa wskazuje zatem, że umorzenie zakłada istnienie aktywnego działania wierzyciela zmierzającego do zrzeczenia się przysługującej mu wierzytelności.

Podobnie Kodeks postępowania cywilnego nie posługuje się pojęciem „umorzenie zobowiązania” jako odrębną instytucją prawną. Przewiduje jednak szereg zdarzeń, których skutkiem jest wygaśnięcie wierzytelności lub zobowiązania, tj. potrącenie (art. 498 k.c.), odnowienie (art. 506 k.c.) lub zwolnienie z długu (art. 508 k.c.).

Rozważyć należy, czy w przedstawionym stanie faktycznym [winno być: zdarzeniu przyszłym] dojdzie do zastosowania któregokolwiek z wyżej wymienionych instrumentów.

Zgodnie z art. 498 § 1 k.c., gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym. Stosownie do 498 § 2 k.c. wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niżej.

Istotą potrącenia jest zatem wzajemna kompensata istniejących wierzytelności, prowadząca do ich wygaśnięcia bez konieczności faktycznego spełnienia świadczeń przez strony. Potrącenia dokonuje się przez oświadczenie złożone drugiej stronie.

Instytucja odnowienia została uregulowana w art. 506 § 1 k.c. zgodnie z którym, jeżeli celu umorzenia zobowiązania dłużnik zobowiązuje się za zgodą wierzyciela spełnić inne świadczenie albo nawet to samo świadczenie, lecz z innej podstawy prawnej, zobowiązanie dotychczasowe wygasa (odnowienie).

Odnowienie ma zatem charakter umowy zawieranej między wierzycielem i dłużnikiem, której celem jest zastąpienie istniejącego zobowiązania nowym zobowiązaniem. W efekcie odnowienia dotychczasowe zobowiązanie zostaje umorzenie, a w jego miejsce pojawia się nowe.

Natomiast w myśl art. 508 k.c. zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.

Zwolnienie z długu następuje zatem na postawie umowy zawartej między wierzycielem, a dłużnikiem, w której wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik takie zwolnienie przyjmuje tzw. wyraźni na nie zgodę.

Zwolnienie z długu może mieć charakter odpłatny lub nie odpłatny. Przyjmuje się, że właśnie na skutek nieodpłatnego zwolnienia z długu dochodzi do powstania przychodu podatkowego po stronie dłużnika w wysokości umorzonego zobowiązania (pismo z 5 marca 2026 r., wydane przez: Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, 0113-KDIPT2-2.4011.1105.2025 2.KR).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszego stanu faktycznego [winno być: zdarzenia przyszłego] należy wskazać, że na dzień zakończenia postępowania likwidacyjnego oraz wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców KRS zobowiązania Spółki z tytułu udzielonych pożyczek udzielonych przez wspólników pozostaną wymagalne i nieprzedawnione. Jednocześnie wspólnicy nie podejmą żadnych działań prowadzących do ich umorzenia, w szczególności nie dojdzie do potrącenia, odnowienia ani zwolnienia z długu.

W konsekwencji wygaśnięcie zobowiązań będzie następstwem ustania bytu prawnego Spółki w związku z jej wykreśleniem z rejestru przedsiębiorców KRS, a nie podjęcia przez Spółkę jakiś czynności prawnych zmierzających do umorzenia zobowiązania. Okoliczność ta nie może więc zostać utożsamiona z umorzeniem zobowiązań w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, ani z otrzymaniem przez Spółkę nieodpłatnego świadczenia.

Zatem wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do tego, czy wartość niespłaconych zobowiązań względem swoich wspólników z tytułu umów pożyczek, które pozostaną niespłacone na dzień zakończenia likwidacji i wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców będą stanowić dla Spółki przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Podkreślić należy, że zgodnie z wykładnią art. 12 ust. 1 ustawy o CIT podstawę rozpoznania przychodu do opodatkowania zawsze powinno stanowić wystąpienie realnego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika. Takie przysporzenie majątkowe po stronie Spółki jednak nie wystąpi. Z chwilą wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców KRS, nastąpi ustanie bytu prawnego Spółki, a tym samym Spółka przestanie istnieć. Zatem niemożliwe będzie przypisanie Spółce - jako podmiotowi nieistniejącemu - jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego, a tym samym przychodu z tego tytułu.

Podsumowując - wartość niespłaconych zobowiązań Spółki wobec jej wspólników z tytułu umów pożyczek, istniejących na dzień zakończenia likwidacji i wykreślenia jej z rejestru przedsiębiorców KRS, nie będzie stanowiła dla Spółki przychodu podatkowego.

Należy przy tym wskazać, że podobne stanowisko zostało potwierdzone przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w licznych interpretacjach indywidualnych m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych:

• z 17 grudnia 2025 r. 0114-KDIP2-1.4010.654.2025.1.JF,

• z 19 grudnia 2025 r. 0111-KDIB1-3.4010.666.2025.2.PC,

• z 21 stycznia 2025 r. 011-KDIB1-2.4010.692.2024.1.EJ,

• z 6 grudnia 2024 r. 0111-KDIB1-1.4010.608.2024.1.SH,

• z 27 maja 2024 r. 0111-KDIB1-3.4010.141.2024.2.AN,

• z 25 października 2023 r. 0114-KDIP2-2.4010.459.2023.1.KW.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) nie zawiera definicji pojęcia „przychód podatkowy”. Wskazuje jednak w art. 12 ust. 1 otwarty katalog przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:

Natomiast w myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT:

Sposób ujęcia przedmiotu opodatkowania w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, wskazuje na objęcie zakresem ustawy wszystkich zdarzeń, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze finansowym, powodująca zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów. Nie jest przy tym istotne źródło korzyści, chodzi bowiem o każdy przypadek powodujący wzrost wartości majątku lub zmniejszenie zobowiązań ciążących na podatniku. Bez znaczenia jest również to, czy przysporzenie jest wynikiem działania innej osoby, czy też samego podatnika, jak również to, czy korzyść wiąże się z konkretnymi przepływami finansowymi.

Wyjątek od tej zasady wskazano w art. 12 ust. 4 pkt 8 ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Powyższe przepisy wskazują na to, że, aby powstał przychód podatkowy, konieczne jest przede wszystkim, by po stronie podatnika doszło do faktycznego przysporzenia majątkowego, mającego konkretny wymiar finansowy – wskutek otrzymania czegoś nieodpłatnie (częściowo odpłatnie) albo na skutek umorzenia istniejącego już zobowiązania.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wartość niespłaconych zobowiązań jakie Spółka ma względem swoich wspólników na podstawie umów pożyczek, które zostaną w Spółce na dzień zakończenia jej likwidacji i wykreślenia z Krajowego Rejestru Sądowego będą stanowić dla Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Jak już wspomniano wyżej, ujęcie przedmiotu opodatkowania w ustawie o CIT wskazuje na wszystkie zdarzenia, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze finansowym, zwiększająca aktywa lub zmniejszająca pasywa.

W niniejszej sprawie nie można więc uznać, że w związku likwidacją Spółki i jej wykreśleniem z rejestru przedsiębiorców otrzymają Państwo jakiekolwiek nieodpłatne (lub częściowo odpłatne) świadczenie (realne przysporzenie). Tym samym nie można mówić o przychodzie na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Przepisy ustawy o CIT nie wskazują, co należy rozumieć pod pojęciem „umorzenie” zobowiązania. Według definicji zawartej w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie „umorzenie” oznacza „zrezygnowanie całkowicie lub częściowo ze ściągania jakichś należności pieniężnych”.

Przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795, dalej jako: „Kodeks cywilny”) wskazują, że z wygaśnięciem wierzytelności lub zobowiązań mamy do czynienia:

·      przez potrącenie – art. 498 Kodeksu cywilnego:

„Potrącenie” polega więc na umorzeniu wzajemnych wierzytelności dłużnika i wierzyciela (po zaistnieniu określonych przesłanek). W rezultacie dochodzi do częściowej lub całkowitej kompensaty wzajemnych wierzytelności. Potrącenia dokonuje się przez oświadczenie złożone drugiej stronie. W opisanym zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do opisanego wyżej potrącenia.

·      odnowienie – art. 506 Kodeksu cywilnego:

„Odnowienie” jest natomiast umową między dłużnikiem a wierzycielem, na podstawie której dłużnik, w celu umorzenia dotychczasowego zobowiązania, zobowiązuje się wobec wierzyciela i za jego zgodą spełnić inne świadczenie albo to samo świadczenie, lecz z innej podstawy prawnej. W efekcie odnowienia dotychczasowe zobowiązanie zostaje umorzone, jednakże na jego miejsce pojawia się nowe. Z opisanego zdarzenia przyszłego nie wynika, aby w niniejszej sprawie miało dojść do odnowienia.

·      zwolnienie z długu – art. 508 Kodeksu cywilnego:

Do zwolnienia z długu dochodzi natomiast na podstawie umowy zawartej między wierzycielem a dłużnikiem, w której wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik takie zwolnienie przyjmuje, w efekcie czego zobowiązanie wygasa. Wynika z tego, że do skutecznego zwolnienia z długu (wygaśnięcia zobowiązania) konieczne jest zawarcie odpowiedniej umowy, w której dłużnik zwolnienie przyjmie, tzn. wyrazi na nie zgodę. Brak zgody dłużnika przekreśla możliwość umorzenia. Zwolnienie z długu może być odpłatne lub nieodpłatne. Brak odpłatności oznacza powstanie przychodu podatkowego po stronie dłużnika w wysokości wartości umorzonego zobowiązania. W konsekwencji, przychód podatkowy powstanie jeżeli do umorzenia dojdzie w drodze nieodpłatnego zwolnienia z długu, na które dłużnik wyrazi zgodę.

W rozpatrywanej sprawie wspólnicy Spółki, którzy udzielili pożyczek nie zamierzają zwalniać Spółki z długu, potrącać długu, ani zawierać ze Spółką porozumień o umorzeniu długu.

W niniejszej sprawie nie dojdzie więc do umorzenia zobowiązań, które spowodowałoby powstanie po Państwa stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, tj. w wysokości wartości umorzonych zobowiązań.

Podkreślić należy, że podstawę do rozpoznania przychodu podatkowego zawsze powinno stanowić wystąpienie realnego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika. Natomiast takie przysporzenie nie wystąpi po Państwa stronie.

Podsumowując, w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego należy zgodzić się z Państwem, że wartość niespłaconych zobowiązań Spółki wobec jej wspólników z tytułu udzielonych pożyczek, wymagalnych i nieprzedawnionych na dzień zakończenia likwidacji oraz jej wykreślenia z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, nie będzie stanowić dla Państwa przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Wobec powyższego Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.