Interpretacja 0111-KDIB1-2.4010.442.2021.8.AW

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

1.    ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 8 września 2021 r. (wpływ 14 września 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 grudnia 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 488/22 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 grudnia 2025 r. sygn. akt II FSK 388/23;

2.    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 września 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 września 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą. Realizując zasady tzw. Społecznej Odpowiedzialności Biznesu, Wnioskodawca dokonuje od czasu do czasu darowizn na cele określone w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2020 r. poz. 1057 ze zm.) [dalej: „u.d.p.p.w.”], organizacjom, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 u.d.p.p.w., w tym fundacjom oraz stowarzyszeniom (np. Ochotniczym Strażom Pożarnym). W przyszłości może się zdarzyć przypadek, że Wnioskodawca dokona darowizny na ww. cele na rzecz fundacji lub stowarzyszenia, która/które obok wpisu do Rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych ZOZ-ów Krajowego Rejestru Sądowego [dalej: „Rejestr stowarzyszeń i fundacji], będzie też równolegle posiadała/posiadało wpis do Rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego [dalej: „Rejestr przedsiębiorców”]. Przy czym działalność gospodarcza prowadzona przez taką fundację lub stowarzyszenie będzie działalnością inną niż ta polegająca na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.

Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż dokonanie przez niego darowizny na cele określone w art. 4 u.d.p.p.w. na rzecz opisanych powyżej (i) fundacji lub (ii) stowarzyszenia będzie uprawniało Wnioskodawcę do odliczenia takiej darowizny od podstawy opodatkowania zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p.?

Państwa stanowisko w sprawie

Zadaniem Wnioskodawcy, dokonanie przez niego darowizny na cele określone w art. 4 u.d.p.p.w. na rzecz opisanych powyżej (i) fundacji lub (ii) stowarzyszenia będzie co do zasady uprawniało Wnioskodawcę do odliczenia takiej darowizny od podstawy opodatkowania zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. – łącznie do wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu Wnioskodawcy, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1 u.p.d.o.p.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

W myśl art. 18 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. podstawę opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych co do zasady stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7 albo art. 7a u.p.d.o.p. po odliczeniu darowizn przekazanych na cele określone w art. 4 u.o.p.p.w. organizacjom, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 u.d.p.p.w. – łącznie do wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1 u.p.d.o.p.

Wspomniany przepis art. 3 ust. 2 u.d.p.p.w. wymienia „osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, w tym fundacje i stowarzyszenia”, przy czym chodzi w nim wyłącznie o organizacje „1) niebędące jednostkami sektora finansów publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych lub przedsiębiorstwami, instytutami badawczymi, bankami i spółkami prawa handlowego będącymi państwowymi lub samorządowymi osobami prawnymi” oraz „2) niedziałające w celu osiągnięcia zysku”.

Z literalnego brzmienia powyższego przepisu z całą pewnością nie wynika więc, aby chodziło w nim tylko o te fundacje i stowarzyszenia, które nie są jednocześnie wpisane do Rejestru przedsiębiorców. Należy jedynie przeanalizować, czy wpis do tego Rejestru (obok wpisu do Rejestru stowarzyszeń i fundacji) sprawia, że dana fundacja lub stowarzyszenie przestaje być fundacją/stowarzyszeniem „niedziałającą/niedziałającym w celu osiągnięcia zysku”.

Przepis art. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz. U. z 2020 r. poz. 2167) [dalej: „u.f.”] stanowi, iż: „Fundacja może być ustanowiona dla realizacji zgodnych z podstawowymi interesami Rzeczypospolitej Polskiej celów społecznie lub gospodarczo użytecznych, w szczególności takich, jak: ochrona zdrowia, rozwój gospodarki i nauki, oświata i wychowanie, kultura i sztuka, opieka i pomoc społeczna, ochrona środowiska oraz opieka nad zabytkami”. Jednocześnie w myśl art. 5 ust. 5 u.f. „Fundacja może prowadzić działalność gospodarczą w rozmiarach służących realizacji jej celów”, a zgodnie z art. 5 ust. 6 u.f. „Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może określić ulgi i zwolnienia z tytułu przeznaczenia zysków z działalności gospodarczej fundacji na realizację jej zadań statutowych, inne niż ulgi i zwolnienia określone w innych ustawach”.

Z powyższych przepisów u.f. jasno więc wynika, że ewentualna działalność gospodarcza fundacji służy realizacji jej celów społecznie lub gospodarczo użytecznych, a nie osiąganiu zysku. Zysk zaś, jeśli by się z tej działalności pojawił, przeznaczony musi zostać na realizację działań statutowych fundacji. Stąd fundacja mimo wpisu do Rejestru Przedsiębiorców (obok wpisu do Rejestru stowarzyszeń i fundacji) nadal pozostaje organizacją niedziałającą w celu osiągnięcia zysku, a więc znajduje do niej zastosowanie przywołany wyżej przepis art. 3 ust. 2 u.d.p.p.w.

Z kolei art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. z 2020 r. poz. 2261) [dalej: „u.p.s.”] stanowi, iż: „Stowarzyszenie jest dobrowolnym, samorządnym, trwałym zrzeszeniem o celach niezarobkowych”, a jednocześnie w myśl art. 34 u.p.s. „Stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, według ogólnych zasad określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków”.

Z przywołanych przepisów u.p.s. również jednoznacznie wynika, że ewentualna działalność gospodarcza stowarzyszenia służyć może realizacji jedynie jego celów statutowych, a dochód z niej nie może trafić do jego członków. Dlatego też stowarzyszenie – jako zrzeszenie o celach niezarobkowych – mimo wpisu do Rejestru Przedsiębiorców (obok wpisu do Rejestru stowarzyszeń i fundacji) nadal pozostaje organizacją niedziałającą w celu osiągnięcia zysku. A więc w konsekwencji – znajduje do niego zastosowanie przywołany wyżej przepis art. 3 ust. 2 u.d.p.p.w.

Dodatkowo warto zauważyć, że w art. 18 ust. 1a pkt 2 u.p.d.o.p. wskazano zakaz odliczania darowizn na rzecz „osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, prowadzących działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami”. Kształt tego przepisu musi prowadzić do konstatacji, że gdyby sam fakt prowadzenia przez fundację lub stowarzyszenie działalności gospodarczej wykluczał odliczenie darowizny dla nich, to regulacja ta byłaby zbędna. Bo skoro prowadzenie tylko pewnego specyficznego rodzaju działalności gospodarczej przez obdarowanego uniemożliwia odliczenie darowizny, to działalność gospodarcza jako taka (np. innego rodzaju) – siłą rzeczy – uniemożliwiać tego nie może.

Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie własnego stanowiska przedstawionego we wniosku.

Interpretacja indywidualna

Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 8 grudnia 2021 r. wydałem interpretację indywidualną znak 0111-KDIB1-2.4010.442.2021.1.AW, w której uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe.

Interpretację doręczono Państwu 14 grudnia 2021 r.

Skarga na interpretację indywidualną

Pismem z 11 stycznia 2022 r. (wpływ 17 stycznia 2022 r.) wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wnieśli Państwo o:

1. uchylenie skarżonej interpretacji,

2. zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z 9 grudnia 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 488/22.

Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 11 grudnia 2025 r. sygn. akt II FSK 388/23 oddalił skargę kasacyjną.

Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 11 grudnia 2025 r.

Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.):

Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

-        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny i Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;

-        ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.