Interpretacja 0111-KDIB1-2.4010.47.2026.1.ANK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

1.  Informacje o Wnioskodawcy

Wnioskodawca – X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą … – jest polskim rezydentem podatkowym i podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 278 ze zm., dalej: „PDOPrU”). Rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym.

(…)

Spółka jako osoba prawna nie podlega przepisom ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm., dalej: „PSDU”).

2.  Przekształcenia podmiotowe i sukcesja posiadania

(…)

3.  Ustalenia sądu dotyczące terminu zasiedzenia

Sąd Rejonowy ustalił, że pierwszą datą, z którą można wiązać początek biegu zasiedzenia, jest … 1971 r. – data wynikająca z wypisu z ewidencji środków trwałych przyjętych do użytkowania …

Sąd zastosował 30-letni termin zasiedzenia przewidziany w art. 172 § 2 ustawy z dnia z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeksu cywilnego (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm., dalej: „k.c.”) (posiadanie w złej wierze). W konsekwencji termin zasiedzenia upłynął … 2001 r. i z tą datą Spółka nabyła z mocy prawa własność Nieruchomości.

Sąd … w uzasadnieniu postanowienia z dnia … 2025 r. w pełni podzielił ustalenia faktyczne i ocenę prawną Sądu I instancji.

5. Ujęcie Nieruchomości w księgach rachunkowych i przychód podatkowy

W związku z uzyskaniem prawomocnego orzeczenia stwierdzającego zasiedzenie, Spółka w październiku 2025 r. dokonała ujawnienia Nieruchomości jako składnika majątkowego w swoich księgach rachunkowych, wprowadzając …do ewidencji środków trwałych. Wartość … jest ustalona na podstawie wyceny rzeczoznawcy według cen rynkowych z daty nabycia prawa własności (…2001 r.). Zgodnie z art. 16c pkt 1 PDOPrU grunty nie podlegają amortyzacji. … nie są amortyzowane przez Spółkę.

Wnioskodawca uznał, iż nabycie własności Nieruchomości przez zasiedzenie stanowi nieodpłatne nabycie rzeczy w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 PDOPrU i generuje przychód podatkowy. Jednocześnie Wnioskodawca stwierdził, że przychód ten powstał w dacie nabycia prawa własności wskazanej w sentencji postanowienia sądu, tj. w dniu … 2001 r. (data upływu terminu zasiedzenia), a nie w dacie wydania postanowienia (… 2025 r.) ani w dacie jego uprawomocnienia się (… 2025 r.). Przedmiotowe stanowisko Wnioskodawca wywiódł przede wszystkim z deklaratywnego charakteru postanowienia o stwierdzeniu zasiedzenia – sąd potwierdza nabycie własności, które nastąpiło z mocy prawa (ex lege) z chwilą upływu ustawowego terminu zasiedzenia (art. 172 k.c.).

Wnioskodawca wziął pod uwagę m.in., iż termin płatności podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy 2001 upłynął w dniu 31 marca 2002 r. (art. 27 ust. 1 PDOPrU w brzmieniu obowiązującym w 2002 r.). Spółka uwzględniła także regulacje art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którymi zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. W konsekwencji Wnioskodawca uznał, iż zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych z tytułu przychodu powstałego w 2001 r. przedawniło się z upływem dnia 31 grudnia 2007 r.

W okresie biegu terminu przedawnienia nie wystąpiły okoliczności skutkujące zawieszeniem lub przerwaniem tego biegu, o których mowa w art. 70 § 2-8 Ordynacji podatkowej.

W związku z powyższym Wnioskodawca nie rozpoznał przychodu podatkowego w bieżącym okresie rozliczeniowym (2025 r.), uznając że zobowiązanie podatkowe z tytułu nabycia Nieruchomości przez zasiedzenie wygasło wskutek przedawnienia. Wnioskodawca nie rozpoznał przychodu podatkowego i dochodu podatkowego z tytułu nieodpłatnego nabycia z mocy prawa własności Nieruchomości oraz nie zadeklarował i nie zapłacił z tego tytułu podatku dochodowego.

·      Sprawy w toku

Niezależnie od opisanego powyżej zakończonego postępowania dotyczącego nabycia Nieruchomości, Spółka złożyła do Sądu Rejonowego …kolejne wnioski o stwierdzenie nabycia w drodze zasiedzenia pozostałych nieruchomości (…) znajdujących się w jej posiadaniu samoistnym, położonych na terenie …

Na dzień złożenia niniejszego wniosku o interpretację Spółka jest stroną pięciu postępowań sądowych w tym zakresie, które nie zostały zakończone prawomocnymi postanowieniami co do istoty sprawy. Spółka nie posiada informacji o przewidywanych datach zakończenia tych postępowań.

W wyniku toczących się postępowań sądowych zapadną postanowienia stwierdzające nabycie przez Spółkę prawa własności kolejnych nieruchomości w drodze zasiedzenia. Analogicznie do wskazanej powyżej sprawy już zakończonej i dotyczącej Nieruchomości – sąd w sentencjach przyszłych orzeczeń wskaże daty nabycia prawa własności przypadające na okresy historyczne, tj. daty upływu ustawowego terminu zasiedzenia. Daty zasiedzenia będą wskazane przez sąd, tak jak w przypadku Nieruchomości, tj. … 2001 roku.

Po uprawomocnieniu się przyszłych postanowień sądowych stwierdzających zasiedzenie kolejnych nieruchomości, Spółka ujawni je w księgach rachunkowych i wprowadzi je do ewidencji środków trwałych, przyjmując ich wartość rynkową z dnia nabycia wskazanego w orzeczeniu sądu. … te również nie będą amortyzowane przez Spółkę.

Jednocześnie, Spółka – analogicznie do postępowania w sprawie Nieruchomości – nie rozpozna przychodu podatkowego, uznając zobowiązanie podatkowe za wygasłe wskutek przedawnienia gdyż data nabycia nieruchomości przez zasiedzenie wskazana w prawomocnym postanowieniu sądu będzie przypadać na rok podatkowy, tj. 2001 r. W konsekwencji Wnioskodawca uzna, iż zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych z tytułu przychodu powstałego w 2001 r. przedawniło się z upływem dnia 31 grudnia 2007 r. mając na uwadze m.in., iż w okresie biegu terminu przedawnienia nie wystąpiły okoliczności skutkujące zawieszeniem lub przerwaniem tego biegu, o których mowa w art. 70 § 2-8 Ordynacji podatkowej.

Pytania

1.  Czy w świetle art. 12 ust. 1 pkt 2 PDOPrU, przychód podatkowy z tytułu nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości w drodze zasiedzenia – zarówno w odniesieniu do Nieruchomości opisanej w stanie faktycznym, jak i nieruchomości objętych opisem zdarzenia przyszłego (sprawy w toku) – powstaje w dacie nabycia tego prawa wskazanej w sentencji postanowienia sądu stwierdzającego zasiedzenie, tj. w dacie upływu terminu zasiedzenia określonej przez sąd, a nie w dacie wydania tego postanowienia ani w dacie jego uprawomocnienia się?

2.  Czy w przypadku potwierdzenia prawidłowości stanowiska do Pytania 1, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych z tytułu przychodu powstałego w dniu …. 2001 r. – zarówno w odniesieniu do Nieruchomości opisanej w stanie faktycznym, jak i nieruchomości objętych opisem zdarzenia przyszłego (sprawy w toku) – uległo przedawnieniu z upływem dnia 31 grudnia 2007 r. zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, a w konsekwencji – wskutek wygaśnięcia zobowiązania podatkowego – na Spółce nie ciąży obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu tego nabycia?"

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód podatkowy z tytułu nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości w drodze zasiedzenia – zarówno w odniesieniu do Nieruchomości opisanej w stanie faktycznym, jak i nieruchomości objętych opisem zdarzenia przyszłego (sprawy w toku) – powstał w dacie nabycia tego prawa wskazanej w sentencji postanowienia sądu stwierdzającego zasiedzenie, tj. w dacie upływu terminu zasiedzenia określonej przez sąd, a nie w dacie wydania tego postanowienia ani w dacie jego uprawomocnienia się.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych z tytułu przychodu powstałego w 2001 r. – zarówno w odniesieniu do Nieruchomości opisanej w stanie faktycznym, jak i nieruchomości objętych opisem zdarzenia przyszłego (sprawy w toku) – uległo przedawnieniu z upływem dnia 31 grudnia 2007 r. zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, a w konsekwencji – wskutek wygaśnięcia zobowiązania podatkowego – na Spółce nie ciąży obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu nabycia przez zasiedzenie Nieruchomości, jak i nabycia przez zasiedzenie nieruchomości objętych opisem zdarzenia przyszłego sprawy w toku.

Uzasadnienie Stanowiska Wnioskodawcy

Ad 1.

Kluczowym elementem dla poprawnego ustalenia momentu powstania przychodu podatkowego z tytułu nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości w drodze zasiedzenia jest cywilistyczna natura zasiedzenia. Zgodnie z art. 172 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego posiadacz samoistny nabywa własność nieruchomości po upływie 20 lat (dobra wiara) lub 30 lat (zła wiara). Nabycie następuje z mocy prawa (ex lege), automatycznie, w chwili spełnienia przesłanek ustawowych.

Komentarz do Kodeksu cywilnego precyzuje charakter zasiedzenia (Kodeks cywilny. Komentarz, red. prof. dr hab. Edward Gniewek, prof. dr hab. Piotr Machnikowski, Wydawnictwo C.H. Beck Sp. z o.o., 2025 r.) wskazując, iż „z upływem odpowiedniego terminu, następuje z mocy prawa nabycie własności rzeczy przez posiadacza samoistnego. Jednocześnie dotychczasowy właściciel traci swoje prawo. (…) Nabycie następuje bez jakiegokolwiek ekwiwalentu na rzecz dotychczasowego właściciela, a nabywca nie jest bezpodstawnie wzbogacony kosztem jego majątku.

W interesie nabywcy, głównie w celach dowodowych oraz dla usunięcia sporów z dotychczasowym właścicielem, ustawodawca przewidział szczególny tryb stwierdzania zasiedzenia przez sąd. Odbywa się ono w ramach postępowania nieprocesowego. Orzeczenie sądu ma charakter wyłącznie deklaratoryjny (nie stanowi przesłanki nabycia własności).”

Sposób procedowania sądu w niniejszej sprawie, …, jednoznacznie dowodzi, że nabycie własności pozostałych działek (…) było bezpośrednim skutkiem stanu faktycznego istniejącego w 2001 r. Sąd jedynie potwierdził ten stan. Gdyby orzeczenie miało charakter konstytutywny (tworzący prawo w 2025 r.), sąd mógłby orzec o nabyciu całości terenu. ….

Także organy podatkowe uznają wskazaną kwestię za kluczową dla poprawnego określenia momentu powstania przychodu podatkowego z tytułu nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości w drodze zasiedzenia jest cywilistyczna natura zasiedzenia. Przykładowo Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 12 stycznia 2022 r. (sygn. 0111-KDIB2-1.4010.469.2021.1.AT) wyjaśnił tę kwestię w sposób fundamentalny: „Na skutek zasiedzenia dotychczasowy posiadacz samoistny, czyli ten, który faktycznie włada rzeczą jak właściciel ex lege, nabywa własność na skutek upływu czasu i może żądać, aby stwierdził to sąd w orzeczeniu. Nabycie własności jest tu tzw. nabyciem pierwotnym, a orzeczenie sądu ma charakter deklaratoryjny i stanowi podstawę wpisu nowego właściciela do księgi wieczystej. Orzeczenie sądu nie jest warunkiem nabycia prawa własności, nabywa się je bowiem po spełnieniu przesłanek określonych w przepisach Kodeksu cywilnego. Orzeczenie sądu stanowi jednak dowód takiego nabycia, na który będzie się można powołać w celu wykazania prawa własności rzeczy.”

·      Konsekwencje dla momentu powstania przychodu na gruncie przepisów PDOPrU

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 PDOPrU przychodami są „wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie”.

Nabycie nieruchomości przez zasiedzenie jest formą nieodpłatnego przysporzenia majątkowego, a wartość nieruchomości nabytej przez zasiedzenie należy traktować jako wartość otrzymanej nieodpłatnie rzeczy. Tym samym, nabycie poprzez zasiedzenie nieruchomości, stanowi przysporzenie majątkowe, które podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Jednocześnie, w myśl art. 12 ust. 5 PDOPrU, wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, z zastrzeżeniem ust. 6b.

Natomiast stosownie do art. 27 ust. 1 PDOPrU podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych zaliczek za okres od początku roku.

W zakresie poprawnego określenia momentu powstania na gruncie przepisów PDOPrU przychodu z tytułu nabycia własności nieruchomości w drodze zasiedzenia, istotne jest ustalenie momentu nabycia własności, a jak wskazano powyżej nabycie to następuje z mocy prawa (ex lege), automatycznie, w chwili spełnienia przesłanek ustawowych.

Zatem przychód z nieodpłatnego nabycia powstaje na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 PDOPrU jako „wartość rzeczy otrzymanych nieodpłatnie”. Ponieważ nabycie własności następuje ex lege, przychód powstaje w dacie wskazanej przez sąd jako data zasiedzenia, a nie w dacie postanowienia czy jego uprawomocnienia.

W interpretacji z 27 grudnia 2023 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.603.2023.2.MBD) organ jednoznacznie potwierdził: „Nabycie własności wskazanej we wniosku nieruchomości nastąpiło, w drodze zasiedzenia w dniu wskazanym w wyroku Sądu, tj. 7 lutego 2017 r. [choć wyrok uprawomocnił się dopiero w 2021 r.]. Wartość tej nieruchomości stanowiła nieodpłatne przysporzenie majątkowe stanowiące dla Wnioskodawcy przychód podatkowy, mający wpływ na dochód Wnioskodawcy za rok podatkowy 2017. Wnioskodawca był zatem zobowiązany wykazać ww. przychód w zeznaniu podatkowym o wysokości dochodu (straty) za 2017 r. składanym do 31 marca 2018 r.”

·      Porównanie z podatkiem od spadków i darowizn – argumentacja systemowa

W przypadku osób fizycznych ustawodawca świadomie wprowadził przepis szczególny. Art. 6 ust. 1 pkt 6 PSDU stanowi wprost, iż obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze zasiedzenia – z chwilą uprawomocnienia się postanowienia sądu stwierdzającego zasiedzenie.

Jednocześnie, ustawodawca w art. 6 ust. 4 PSDU przewidział specjalny mechanizm odnowienia obowiązku podatkowego w momencie uprawomocnienia się orzeczenia sądu. Brak analogicznego przepisu w PDOPrU (milczenie ustawodawcy) oznacza, że w podatku dochodowym obowiązują zasady ogólne – przychód powstaje w dacie zdarzenia (nabycia prawa), a nie w dacie jego sądowego potwierdzenia po latach. Odmienna interpretacja stanowiłaby niedopuszczalną w prawie podatkowym wykładnię rozszerzającą na niekorzyść podatnika.

Brak analogicznego przepisu w PDOPrU oznacza, że ustawodawca celowo zdecydował o stosowaniu zasad ogólnych wobec osób prawnych. Gdyby intencją ustawodawcy było powiązanie przychodu z uprawomocnieniem postanowienia, wprowadzono by przepis podobny do art. 6 ust. 1 pkt 6 PSDU.

Ad 2.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej: „OPU”) zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania.

Jednocześnie, zgodnie z brzmieniem dalszych przepisów OPU (art. 70 ust. 1) zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Natomiast art. 59 § 1 pkt 9 OPU stanowi, iż zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek: (...) 9) przedawnienia.

Przedawnienie powoduje definitywne wygaśnięcie zobowiązania z mocy prawa, bez konieczności wydawania decyzji. Jak wskazał NSA w wyroku z 5 lipca 2016 r. (sygn. I FSK 102/15): „Wygaśnięcie zobowiązania podatkowego na skutek przedawnienia następuje z mocy prawa. Przedawnienie zobowiązań podatkowych - jeżeli chodzi o normatywną konstrukcję - ma zasadniczo odmienny charakter, aniżeli przedawnienie zobowiązań cywilnoprawnych (zob. J. Zubrzycki, uwaga 1 do art. 70, [w:] Ordynacja podatkowa. Komentarz, B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki, Wrocław 2009, s. 370-371). Niezapłacone zobowiązanie podatkowe wraz z należnościami ubocznymi (odsetkami za zwłokę) przestaje istnieć bez potrzeby wydawana odrębnych decyzji (zob. np. wyrok NSA z dnia 5 lipca 2001 r., sygn. akt SA/Łd 750/99, ONSA nr 3/2002, poz. 129). Organ podatkowy po upływie terminu przedawnienia nie może skutecznie żądać zapłaty należności, zaś dobrowolna zapłata podatku po upływie terminu przedawnienia skutkuje powstaniem u podatnika nadpłaty podlegającej zwrotowi (zob. np. R. Kubacki, Przedawnienie w prawie podatkowym, „Przegląd Podatkowy” nr 9/1999, s. 22¬25).”

·      Mechanizm przedawnienia przy zasiedzeniu

Termin przedawnienia liczy się od daty nabycia własności ex lege (wskazanej w postanowieniu sądu), nie od daty uprawomocnienia postanowienia.

Na poprawność takiego podejścia wskazują także organy podatkowe. Przykładowo, interpretacja z 12 stycznia 2022 r. 0111-KDIB2-1.4010.469.2021.1.AT zawiera modelowy przykład: „Nabycie własności nieruchomości przez Spółdzielnię Mieszkaniową na mocy postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 12 września 2019 r., które uprawomocniło się z dniem 7 września 2021 r., nastąpiło z dniem 10 października 2006 r.

Przychód powstał zatem we wskazanym przykładzie w 2006 r. Termin płatności podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r. upłynął 31 marca 2007 r. Termin przedawnienia (5 lat od końca 2007 r.) upłynął 31 grudnia 2012 r. Dyrektor KIS potwierdził jednoznacznie, iż „Zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 r. zgodnie z cytowanym art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przedawniło się z upływem 2012 r., o ile nie wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 70 § 2-8 Ordynacji podatkowej. W konsekwencji zobowiązanie Wnioskodawcy w podatku dochodowym od osób prawnych uległo przedawnieniu, a zatem na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek zapłacenia podatku dochodowego wynikający z nabycia przedmiotowej nieruchomości.”

Także w interpretacji z 1 września 2021 (sygn.: 0111-KDIB2-1.4010.229.2021.4.AT) analogiczne stanowisko wnioskodawcy zostało uznane za prawidłowe przez Dyrektora KIS. Wnioskodawca wskazał, iż „ (…) bieg 5-letniego terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego rozpoczyna się z dniem nabycia nieruchomości przez zasiedzenie, wskazanym w orzeczeniu sądowym jako data nabycia prawa własności w drodze zasiedzenia, nie zaś z dniem uprawomocnienia się orzeczenia sądowego stwierdzającego zasiedzenie. Orzeczenie sądowe ma bowiem jedynie charakter deklaratoryjny, potwierdzający nabycie własności, które nastąpiło z datą poprzedzającą wydanie orzeczenia sądowego.”

Organ potwierdził, iż „Dniem, w którym następuje nabycie własności jest więc dzień następujący po upływie tego okresu (20 lub 30-letniego) i od tego dnia biegnie termin przedawnienia zobowiązania podatkowego. Data wydania orzeczenia sądowego o zasiedzeniu oraz data uprawomocnienia się tego orzeczenia nie mają znaczenia dla biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.”

Reasumując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że orzeczenie sądu stwierdzające zasiedzenie ma charakter deklaratoryjny i działa ex tunc (z mocą wsteczną). Oznacza to, że – zarówno w odniesieniu do Nieruchomości opisanej w stanie faktycznym, jak i nieruchomości objętych opisem zdarzenia przyszłego (sprawy w toku) – skutek w postaci nabycia własności nastąpił w dniu …2001 r. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą (np. interpretacja indywidulana z 27 grudnia 2023, sygn.: 0111-KDIB1-3.4010.603.2023.2.MBD), przychód podatkowy na gruncie przepisów PDOPrU powstaje w dacie nabycia prawa, a nie w dacie wydania orzeczenia potwierdzającego to prawo. Wobec braku w PDOPrU regulacji szczegółowej analogicznej do art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn, która przesuwałaby moment powstania obowiązku podatkowego na datę uprawomocnienia się orzeczenia, należy uznać, że przychód na gruncie przepisów PDOPrU powstał po stronie Spółki w 2001 r. W konsekwencji, zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe z tego tytułu – zarówno w odniesieniu do Nieruchomości opisanej w stanie faktycznym, jak i nieruchomości objętych opisem zdarzenia przyszłego (sprawy w toku) – uległo przedawnieniu z upływem 2007 roku i obecnie nie podlega zapłacie ani wykazaniu w zeznaniu rocznym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.