Interpretacja 0111-KDIB1-2.4010.5.2026.3.END

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek 11 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 lutego 2026 r. (wpływ tego samego dnia). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej także: „X”) jest kościelną osobą prawną – (…), posiadającą osobowość prawną na mocy ustawy o gwarancjach wolności sumienia i wyznania. W ramach swojej działalności statutowej prowadzi kult religijny i inne działania wynikające z misji Kościoła. Planowane źródła finansowania działalności Wnioskodawcy obejmują w szczególności:

1)  Darowizny na cele kultu religijnego – (…). Środki te stanowią dochód z niegospodarczej działalności statutowej Wnioskodawcy.

2)  Dochody spółki kościelnej przekazywane na rzecz Wnioskodawcy – Wnioskodawca ma zamiar założyć Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, w której będzie jedynym udziałowcem (dalej: „Spółka”). Cały wypracowany przez Spółkę dochód będzie przekazywany Wnioskodawcy na cele kultu religijnego opisane w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT. Spółka będzie korzystać ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT – dochody Spółki w części przekazanej Wnioskodawcy na cele kultu religijnego i inne cele statutowe Kościoła są zwolnione z CIT na podstawie tego przepisu.

Wnioskodawca zamierza przeznaczyć część posiadanych środków finansowych (pochodzących z wyżej wymienionych źródeł, tj. z darowizn na cele kultu religijnego oraz z dochodu przekazanego przez Spółkę) na wypłacenie świadczenia pieniężnego na rzecz duchownego wykonującego posługę duszpasterską w strukturach Kościoła (…). Świadczenie to będzie stanowiło formę wynagrodzenia duchownego za pełnione funkcje o charakterze duszpasterskim (np. prowadzenie obrzędów religijnych, opieka duszpasterska nad członkami). Istotne jest, że duchowny nie jest zatrudniony przez Wnioskodawcę na podstawie umowy o pracę ani umowy cywilnoprawnej – świadczy posługę duszpasterską na zasadach przewidzianych dla duchownych danej wspólnoty religijnej, zgodnie z wewnętrznym prawem Kościoła.

Duchowny ten jest podatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób duchownych. Został on zgłoszony we właściwym urzędzie skarbowym jako osoba duchowna pełniąca funkcje duszpasterskie i opłaca podatek dochodowy w formie ryczałtu (ustalanego kwartalnie przez urząd skarbowy) od przychodów osiąganych w związku z pełnieniem tych funkcji. Duchowny nie zrezygnował z opodatkowania w formie ryczałtu – korzysta więc ze szczególnej formy opodatkowania dochodów osób duchownych przewidzianej przepisami prawa podatkowego.

Planowane zdarzenie polega na tym, że Wnioskodawca – jako kościelna osoba prawna – przekaże duchownemu część zgromadzonych środków pieniężnych tytułem opłaty za wykonywaną posługę. Środki te pochodzić będą ze środków własnych Wnioskodawcy, w szczególności z darowizn na cele kultu religijnego, oraz z dochodów przekazanych przez Spółkę (podlegających zwolnieniu z opodatkowania CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy CIT).

Wnioskodawca pragnie potwierdzić, że takie wykorzystanie zgromadzonych środków jest wydatkiem na cele kultu religijnego umożliwiając spółce skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT.

Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przekazanie przez Wnioskodawcę (…) na rzecz duchownego pełniącego posługę duszpasterską świadczenia pieniężnego ze środków pochodzących z:

1)  darowizn przeznaczonych na cele kultu religijnego oraz

2)  dochodu Spółki z działalności gospodarczej przekazanego na rzecz Wnioskodawcy na cele kultu religijnego będzie zgodne z przepisami prawa podatkowego, a w szczególności:

·      czy przekazanie środków pieniężnych, pochodzące z ww. źródeł duchownemu, jako świadczenie za posługę duszpasterską, mieści się w definicji wydatków na cele kultu religijnego wspomnianych w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT, oraz

·      czy dochody Spółki podlegają zwolnieniu z podatku CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT.

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane przekazanie świadczenia na rzecz duchownego nie będzie naruszać przepisów prawa podatkowego – w zakresie CIT – gdyż wypłata świadczenia duchownemu za posługę, ze środków zgromadzonych z darowizn oraz z przekazanego dochodu Spółki, jest wydatkiem na cele kultu religijnego w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT, tym samym umożliwiając Spółce skorzystania ze zwolnienia CIT. W konsekwencji, transfer tych środków nie spowoduje powstania obowiązku zapłaty podatku ani dla Wnioskodawcy czy Spółki. Poniżej Wnioskodawca przedstawia szczegółową argumentację prawną na poparcie swojego stanowiska.

Spółka może skorzystać ze zwolnienia CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT w przypadku gdy X wydatkuje środki przekazane przez Spółkę na świadczenie dla duchownego za posługę duszpasterską.

W opisanym zdarzeniu Wnioskodawca finansuje świadczenie dla duchownego ze środków przekazanych na cele kultu religijnego przez Spółkę, w której Wnioskodawca jest jedynym udziałowcem. Należy wskazać, iż zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r.

o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku CIT są dochody kościelnych osób prawnych m.in.:

a)  z niegospodarczej działalności statutowej, oraz

b)  z pozostałej działalności – w części przeznaczonej na cele kultu religijnego, oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, charytatywno-opiekuńcze oraz szereg innych celów statutowych enumeratywnie wymienionych w tym przepisie.

Innymi słowy, dochody kościelnej osoby prawnej są zwolnione z CIT w zakresie, w jakim zostaną przeznaczone i wydatkowane na cele statutowe wymienione powyżej (w tym na cele kultu religijnego).

W świetle powyższego przepisu środki finansowe pochodzące z darowizn na cele kultu religijnego stanowią dochód z niegospodarczej działalności statutowej Kościoła – taki dochód jest w całości zwolniony z opodatkowania CIT (jego zwolnienie nie jest limitowane kwotowo ani warunkowane przeznaczeniem, skoro cel darowizny z założenia pokrywa się z celem statutowym). Natomiast środki pochodzące z działalności gospodarczej (prowadzonej przez jednostki organizacyjne Kościoła lub przez spółki zależne) mogą korzystać ze zwolnienia warunkowego – w części, w jakiej zostaną przeznaczone na ściśle określone cele, m.in. kult religijny, edukacja, działalność charytatywna itp.

W niniejszej sprawie dochody osiągane przez Spółkę, której jedynym udziałowcem jest Wnioskodawca (kościelna osoba prawna), są zwolnione z CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy CIT. Przepis ten stanowi, iż wolne od podatku są dochody spółek, których jedynymi udziałowcami (akcjonariuszami) są kościelne osoby prawne – w części przeznaczonej na cele wymienione w pkt 4a lit. b ustawy CIT.

Innymi słowy, spółka kapitałowa należąca w całości do kościelnej osoby prawnej może nie płacić CIT od wypracowanego dochodu, o ile dochód ten zostanie następnie spożytkowany na cele statutowe Kościoła (np. przekazany kościelnej osobie prawnej z przeznaczeniem na działalność religijną, edukacyjną, charytatywną itp.). Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest zarówno przeznaczenie, jak i faktyczne wydatkowanie osiągniętego dochodu na wskazane cele (co wynika z art. 17 ust. 1b ustawy CIT). Przepisy przewidują również ograniczenia – np. zwolnienie nie dotyczy dochodów wydatkowanych na inne cele niż statutowe (art. 17 ust. 1a pkt 2 ustawy CIT), a także pewnych dochodów z działalności w zakresie wyrobów akcyzowych (art. 17 ust. 1a pkt 1). W opisywanym zdarzeniu żadna z negatywnych przesłanek nie ma jednak zastosowania: źródłem środków nie jest działalność wyłączona ze zwolnienia, a cel ich wydatkowania (świadczenie na rzecz duchownego wykonującego posługę duszpasterską) jest ściśle związany z działalnością religijną Kościoła, czyli mieści się w kategorii celów kultu religijnego.

Zdaniem Wnioskodawcy, finansowanie posługi duszpasterskiej duchownego stanowi realizację celu kultu religijnego, ponieważ jest niezbędnym elementem sprawowania i organizowania praktyk religijnych. Duchowny otrzymujący świadczenie wykonuje posługę na rzecz wspólnoty religijnej – prowadzi obrzędy, udziela sakramentów, sprawuje opiekę duchową nad członkami – a zapewnienie mu środków utrzymania pozwala na kontynuowanie tej działalności duszpasterskiej. Wydatkowanie dochodów kościelnej osoby prawnej na taki cel jest zatem zgodne z wymogami art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy CIT. Potwierdza to powszechna wykładnia pojęcia „cele kultu religijnego”, obejmująca wszelkie działania służące sprawowaniu kultu i funkcjonowaniu instytucji kościelnych, w tym również finansowanie duchowieństwa.

Dla przykładu, Dyrektor KIS w interpretacji z 24 czerwca 2025 roku (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.221.2025.2.JKU) wskazał, że dochody kościelnej osoby prawnej przeznaczone m.in. na prowadzenie punktów katechetycznych i inwestycje sakralne korzystają ze zwolnienia podatkowego jako służące realizacji celów kultu religijnego – tym bardziej więc przeznaczenie dochodu na zapewnienie możliwości sprawowania codziennej posługi duszpasterskiej przez duchownego należy uznać za realizację celu kultowego.

Ponadto w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 14 czerwca 2016 roku znak: IPPB5/4510-526/16-2/MR za prawidłowe zostało uznane stanowisko, że: „Według Zgromadzenia na podstawie powyższej definicji cele kultu religijnego należy pojmować w szerokim tego słowa znaczeniu, tj. jako cele kultu religijnego należy rozumieć działania odnoszące się do praktyk, obrzędów i uroczystości religijnych, działania odnoszące się do głoszenia i szerzenia wiary słowem i przykładem, jak też dotyczące obiektów sakralnych i związanej z nimi infrastruktury naszego Zgromadzenia”.

Wydatkowanie przez Wnioskodawcę środków pochodzących zarówno z darowizn celowych, jak i z dochodów Spółki, na świadczenie pieniężne dla duchownego wykonującego posługę duszpasterską nie spowoduje utraty prawa do zwolnienia z podatku dochodowego (CIT) przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4a-4b ustawy o CIT. Wydatkowanie to mieści się bowiem w granicach celów statutowych (cele kultu religijnego), na jakie dochód kościelnej osoby prawnej może być legalnie przeznaczony przy zachowaniu zwolnienia podatkowego.

Zarówno Wnioskodawca, jak i Spółka nie będą zobowiązani do zapłaty podatku CIT od omawianych środków, pod warunkiem że zostaną one faktycznie przekazane duchownemu i wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem (co nastąpi). Tym samym opisane działanie nie rodzi ryzyka podatkowego po stronie Wnioskodawcy ani Spółki w zakresie CIT – jest to działanie zgodne z obowiązującymi przepisami i utrwaloną praktyką ich stosowania.

Wnioski końcowe.

W świetle powyższej analizy, zdaniem Wnioskodawcy planowane przekazanie świadczenia pieniężnego duchownemu jest całkowicie dopuszczalne i zgodne z rozumowaniem Wnioskodawcy. Środki z darowizn i z dochodu Spółki, przeznaczone na cele kultu religijnego, zostaną zwolnione z opodatkowania, ponieważ zostaną wydatkowane na realizację celu kultu religijnego (finansowanie działalności duszpasterskiej) zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b oraz art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT.

Takie stanowisko znajduje oparcie w obowiązujących przepisach prawa podatkowego, w szczególności w:

·      art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz lit. b ustawy o CIT (zwolnienie od podatku dochodowego dochodów kościelnych osób prawnych odpowiednio z działalności niegospodarczej statutowej oraz z pozostałej działalności w części przeznaczonej na cele kultu religijnego i pokrewne),

·      art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT (zwolnienie dochodów spółek, których jedynymi udziałowcami są kościelne osoby prawne, w części przeznaczonej na cele określone w pkt 4a lit. b),

·      art. 17 ust. 1a pkt 2 i ust. 1b ustawy o CIT (dookreślenie warunkowego charakteru powyższych zwolnień – wymóg faktycznego wydatkowania dochodu na właściwe cele, z wyłączeniem wydatków na inne cele).

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przepisy te w pełni potwierdzają prawidłowość jego podejścia: przekazanie duchownemu świadczenia pieniężnego ze środków pochodzących z darowizn na cele kultu religijnego oraz z dochodu Spółki zwolnionego z CIT nie spowoduje powstania obowiązków podatkowych, innych niż zryczałtowany podatek dla osoby duchownej. Przeciwnie, będzie to działanie zgodne z celami zwolnień podatkowych (w CIT) oraz w ramach specjalnego reżimu opodatkowania (w PIT). W konsekwencji organ podatkowy powinien potwierdzić, że opisane zdarzenie przyszłe nie rodzi negatywnych skutków podatkowych – dla Wnioskodawcy i powiązanej z nim Spółki.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Opodatkowanie osób prawnych uregulowane zostało w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawy o CIT”), której art. 1 ust. 1 stanowi, że:

Kościelne osoby prawne, stosownie do art. 1 ustawy o CIT są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Jednocześnie, nie zostały one wymienione przez ustawodawcę w treści art. 6 ust. 1 ustawy o CIT jako podmioty, które zwolnione są od podatku.

Ponadto, zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 11 stycznia 2023 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 265):

W rezultacie, podmioty te podlegają ogólnym regułom podatkowym przewidzianym w ustawie o CIT.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

Nie każdy dochód w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o CIT podlega opodatkowaniu. Katalog dochodów podlegających zwolnieniu z opodatkowania zawiera art. 17 ust. 1 ustawy o CIT.

Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 4a ustawy o CIT:

W świetle powyższych przepisów dochody z każdej działalności wynikającej z istoty funkcjonowania kościelnej osoby prawnej niebędącej działalnością gospodarczą (działalność statutowa) korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego. Natomiast dochody z pozostałej działalności są zwolnione z podatku dochodowego tylko, jeżeli zostaną przeznaczone, a następnie wydatkowane na cele wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT.

Z kolei, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT:

Ponadto, zgodnie z art. 17 ust. 1a ustawy o CIT:

Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 17 ust. 1b ustawy o CIT:

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przekazanie na rzecz duchownego pełniącego posługę duszpasterską świadczenia pieniężnego ze środków pochodzących z darowizn przeznaczonych na cele kultu religijnego oraz z dochodu Spółki przekazanego na Państwa rzecz na cele kultu religijnego będzie zgodne z przepisami prawa podatkowego, a w szczególności:

·      czy przekazanie środków pieniężnych, pochodzące z ww. źródeł duchownemu, jako świadczenie za posługę duszpasterską, mieści się w definicji wydatków na cele kultu religijnego wspomnianych w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT, oraz

·      czy dochody Spółki podlegają zwolnieniu z podatku CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT.

Na podstawie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz lit. b ustawy o CIT należy rozróżnić wyłącznie „niegospodarczą działalność statutową” oraz „inną działalność”. Opodatkowanie dochodów kościelnych osób prawnych uzależnione jest od sposobu ich uzyskania, a także celu przeznaczenia tych dochodów. Kościelne osoby prawne oprócz niegospodarczej działalności statutowej mogą również prowadzić działalność gospodarczą uregulowaną przepisami ustawy Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1480 ze zm.).

Niegospodarczą działalność statutową kościelnej osoby prawnej stanowi każda działalność, niebędąca działalnością gospodarczą i będąca działalnością wynikającą z samej istoty Kościoła i specyfiki jego działalności. Dochody uzyskiwane z niegospodarczej działalności statutowej są wolne od podatku, bez względu na cel ich przeznaczenia i ostatecznego wydatkowania. W zakresie takiej działalności kościelna osoba prawna nie jest zobowiązana do prowadzenia dokumentacji wymaganej przez Ordynację podatkową. Natomiast dochody z pozostałej działalności są zwolnione z podatku dochodowego tylko jeżeli zostaną przeznaczone, a następnie wydatkowe na cele wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT. W zakresie tego rodzaju działalności zwolnienie z obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez Ordynację podatkową nie obowiązuje.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że Państwa dochody z tytułu otrzymanych darowizn będą korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a ustawy o CIT bez względu na ich przeznaczenie.

Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody spółek, których jedynymi udziałowcami (akcjonariuszami) są kościelne osoby prawne - w części przeznaczonej na cele wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b.

Zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT, ma charakter warunkowy i nie dotyczy dochodów uzyskiwanych z działalności określonej w art. 17 ust. 1a pkt 1 i pkt 1a ustawy o CIT. Stosownie do art. 17 ust. 1a pkt 2 ustawy o CIT, zwolnienie to nie ma zastosowania, jeżeli uzyskane przez podatnika dochody - bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowane są na inne cele niż określone ww. zwolnieniem.

Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 17 ust. 1b ustawy o CIT, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.

Tym samym, warunkiem zwolnienia z opodatkowania dochodów spółek, których jedynymi udziałowcami są kościelne osoby prawne, jest ich przeznaczenie i bez względu na termin wydatkowanie na cele określone w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT.

Zatem, że aby podatnik mógł skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego musi przede wszystkim osiągnąć dochód w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, a następnie powinien spełnić warunek niezbędny dla skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4b, tj. przeznaczyć (zadeklarować), a następnie wydatkować ten dochód na cele wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT.

Jak wynika z przedstawionego przez Państwa opisu sprawy jesteście Państwo kościelną osobą prawną. Państwa działalność statutowa obejmuje kult religijny i inne działania wynikające z misji Kościoła. Planują Państwo utworze Spółki, w której będziecie jedynym udziałowcem. Cały wypracowany przez Spółkę dochód będzie przekazywany Państwu na cele kultu religijnego, wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT. Część pozyskanych w ten sposób środków pieniężnych będą Państwo przeznaczali na wypłatę wynagrodzenia dla duchownego, który pełni posługę duszpasterską w strukturach Kościoła. W związku z powyższym, chcą Państwo potwierdzić, czy wykorzystanie środków finansowych na wypłatę wynagrodzenia dla duchownego jest ich wydatkowaniem na cele kultu religijnego.

Stwierdzić należy, że jedynie przeznaczenie dochodu Spółki (i jego późniejsze wydatkowanie) na cele określone w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT, uprawnia do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego z podatku dochodowego od osób prawnych, określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT.

Pojęcie „kultu religijnego” nie zostało zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, ani w żadnej innej ustawie podatkowej. Dla zdekodowania znaczenia tego pojęcia na gruncie wykładni literalnej zasadne jest zatem odwołanie się do języka potocznego.

Według Słownika języka polskiego (www.sjp.pl) kult to „całokształt praktyk religijnych i obrzędów, będący jednym z zasadniczych aspektów religii”. Z kolei w Słowniku języka polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl) wskazano, że kult to: „1. «cześć religijna oddawana Bogu, bóstwom, świętym osobom lub rzeczom», 2. «ogół czynności i obrzędów religijnych będących zewnętrznymi przejawami tej czci»”.

Mając na uwadze przytoczone definicje słownikowe, określenie „kult religijny” powinno być rozumiane szeroko, jako ogół czynności i obrzędów mających charakter religijny. W powyższe wpisuje się również wykonywanie posługi duszpasterskiej przez duchownego. W konsekwencji należy uznać, że przeznaczenie środków pieniężnych na rzecz duchownego z tytułu świadczenia za wykonywaną posługę duszpasterską stanowi realizację celów kultu religijnego.

Mając powyższe na względzie, uznać należy, że opisane w Państwa wniosku wykorzystanie środków finansowych Spółki na wypłatę wynagrodzenia dla duchownego będzie stanowiło wydatkowanie dochodu na cele kultu religijnego wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT, co uprawnia do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego z podatku dochodowego od osób prawnych, określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT.

W opisanym zdarzeniu przyszłym Państwa dochód z tytułu otrzymanych darowizn będzie korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a ustawy o CIT bez względu na jego przeznaczenie.

Natomiast dochód Spółki, w której Państwo będą jedynym udziałowcem przeznaczony i wydatkowany na posługę duszpasterską duchownego będzie stanowił wydatek na cele kultu religijnego, który korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostanie wydane/wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.