Interpretacja 0111-KDIB1-2.4010.523.2025.2.ANK

Interpretacja indywidualna

- stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 25 listopada 2025 r. (wpływ 3 grudnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest spółką komandytową, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych o nieograniczonym obowiązku podatkowym, mającym siedzibę na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca prowadzi księgi rachunkowe oraz sporządza sprawozdania finansowe na podstawie przepisów ustawy o rachunkowości. W dniu 31 stycznia 2022 r. Wnioskodawca złożył w organie podatkowym zawiadomienie ZAW-RD wybierając opodatkowanie w formie ryczałtu od dochodów spółek w okresie od 1 lutego 2022 roku do 31 grudnia 2025 r. Spółka dokonała zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień bilansowy 31 stycznia 2022 roku oraz otwarcia ksiąg na dzień 1 lutego 2022 r. Sprawozdanie finansowe za okres od 1 stycznia do 31 stycznia 2022 roku zostało sporządzone w dniu 28 lutego 2022 roku. Ze względu, iż to sprawozdanie nie jest rocznym sprawozdaniem w myśl art. 53 ustawy o rachunkowości a więc nie podlega zatwierdzeniu przez zgromadzenie wspólników ani badaniu biegłego rewidenta oraz nie jest składane do Krajowego Rejestru Sądowego, a także treść art. 28j ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych sprawozdanie nie zostało podpisane podpisem elektronicznym w terminie trzech miesięcy od dnia bilansowego. Podpisanie sprawozdania nastąpiło przez osobę której powierzono prowadzenie ksiąg oraz przez komplementariusza w dniu 1 sierpnia 2025 roku. Dodatkowo, Wnioskodawca dla celów własnych Spółki sporządził również na dzień 28 lutego 2022 roku sprawozdanie finansowe za okres 1-31 stycznia 2022 w wersji papierowej. Sporządzanie sprawozdań finansowych w formie papierowej, jest stale praktykowane u Wnioskodawcy aby obok sporządzanej każdorazowo wersji elektronicznej sprawozdania w formacie xml, sporządzać sprawozdanie w wersji papierowej dla celów dowodowych i dokumentacyjnych. Wnioskodawca na moment dokonania wyboru formy opodatkowania Ryczałtem, spełnił wszystkie warunki wymienione w art. 28j ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca spełnił warunki wynikające z art. 28j ust. 5 z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych i skutecznie wybrał opodatkowanie Ryczałtem przed upływem przyjętego przez Wnioskodawcę roku podatkowego, tj. od 1 lutego 2022 r.?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem wnioskodawcy, sporządzenie przez Wnioskodawcę sprawozdania finansowego w dacie 28 lutego 2022 roku za okres od 1 do 31 stycznia 2022 roku, skutkuje tym, iż Wnioskodawca spełnił warunek wynikający z art. 28j ust. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U z 2025 poz. 278 późn. zm., dalej : „ustawa o CIT”) i skutecznie dokonał wyboru opodatkowania Ryczałtem przed upływem przyjętego przez wnioskodawcę roku podatkowego tj. od 1 lutego 2022 roku.

 

Takie stanowisko jest uzasadnione :

   - brakiem w treści art. 28j ust. 5 ustawy o CIT zapisu o konieczności podpisania sporządzonego zgodnie z ustawa o rachunkowości sprawozdania i wskazania terminu złożenia podpisu warunkującego skuteczność wyboru Ryczałtu,

   - zakazem stosowania wykładni rozszerzającej w tym przypadku w zakresie negatywnych skutków uchybienia terminu w podpisaniu sporządzonego sprawozdania finansowego w świetle art. 28j ust. 5 ustawy o CIT w sytuacji braku zapisu o konieczności podpisu sprawozdania jakiego wymaga sporządzenia w treści przepisu - brakiem ustawowej definicji w ustawie o CIT pojęcia „sporządzenie sprawozdania finansowego zgodnie z ustawą o rachunkowości”,

   - brakiem przepisu prawa w tym ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o rachunkowości, który podpisanemu ze zwłoką sprawozdaniu finansowemu odbiera cechy sporządzonego sprawozdania zgodnie z ustawą o rachunkowości,

   - zasadną, przy istniejących rozbieżnościach interpretacyjnych, wykładnią celowościową art. 28j ust. 5 ustawy o CIT.

Opodatkowaniu ryczałtem może podlegać podatnik o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, spełniający łącznie przesłanki wymienione w art. 28j ust. 1 ustawy o CIT. Podatnik może dokonać wyboru opodatkowania ryczałtem od początku roku podatkowego a od roku 2022 również w trakcie roku podatkowego.

Jest to możliwe w oparciu o art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, który stanowi, iż „podatnik może wybrać opodatkowanie ryczałtem również przed upływem przyjętego przez niego roku podatkowego, jeżeli na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem zamknie księgi rachunkowe oraz sporządzi sprawozdanie finansowe zgodnie z przepisami o rachunkowości. W tym przypadku księgi rachunkowe otwiera się na pierwszy dzień miesiąca opodatkowania ryczałtem. Przepis ust. 1 pkt 7 stosuje się odpowiednio”.

Wnioskodawca, na moment dokonania wyboru formy opodatkowania ryczałtem, spełnił wszystkie warunki wymienione w art. 28j ust. 1 ustawy o CIT. Dokonał wyboru formy opodatkowania ryczałem od dnia 1 lutego 2022 roku, zawiadomienie ZAW-RD zostało złożone w organie podatkowym drogą pocztową w dniu 31 stycznia 2022 roku. Stosownie do art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2022 roku, zawiadomienie o którym mowa w ust. 1 pkt 7, może zostać złożone również przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, jeżeli na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem podatnik zamknie księgi rachunkowe oraz sporządzi sprawozdanie finansowe zgodnie z przepisami o rachunkowości. W tym przypadku księgi rachunkowe otwiera się na pierwszy dzień miesiąca opodatkowania ryczałtem.

 

Wnioskodawca zamknął księgi na dzień 31 stycznia 2022 roku. Otwarcie ksiąg u Wnioskodawcy nastąpiło w dniu 1 lutego 2022 roku. Dla skutecznego wyboru formy opodatkowania podatkiem zryczałtowanym w trakcie roku podatkowego, ustawodawca wskazał trzy warunki:

- zamknięcie ksiąg rachunkowych,

- otwarcie ksiąg na pierwszy dzień miesiąca opodatkowania ryczałtem oraz

- sporządzenie sprawozdania finansowego zgodnie z ustawa o rachunkowości.

Zamknięcie ksiąg rachunkowych w świetle art. 12 ust. 5 ustawy o CIT, polega na nieodwracalnym wyłączeniu możliwości dokonywania zapisów księgowych w zbiorach tworzących zamknięte księgi rachunkowe, z uwzględnieniem art. 13 ust. 2 i 3, co jest równoznaczne z zamknięciem dotychczas trwającego okresu i skutkuje pozbawieniem możliwości ingerowania w dotyczące go zapisy księgowe. Z kolei otwarcie ksiąg rachunkowych następuje wraz z rozpoczęciem nowego, kolejnego okresu sprawozdawczego i polega na rozpoczęciu rejestracji zdarzeń gospodarczych. Trzecim warunkiem jest sporządzenie sprawozdania finansowego zgodnie z ustawą o rachunkowości.

Ustawa o CIT nie zawiera definicji ustawowej pojęcia „sporządzenie zgodnie z przepisami o rachunkowości”. Treść art. 28j ust. 5 ustawy o CIT ogranicza się do terminu jednocześnie czynności: „sporządzenie sprawozdania”.

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 120 z późn. zm., dalej: „ustawa o rachunkowości”), sprawozdanie finansowe sporządza się na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych, o którym mowa w art. 12 ust. 2, oraz na inny dzień bilansowy, stosując odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 1a-1ba, zasady wyceny aktywów i pasywów oraz ustalania wyniku finansowego, określone w rozdziale 4.

Z kolei zgodnie z art. 45 ust. 1f ustawy o rachunkowości, sprawozdanie finansowe sporządza się w postaci elektronicznej oraz opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Kierownik jednostki zapewnia sporządzenie rocznego sprawozdania finansowego nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego i przedstawia je właściwym organom, zgodnie z obowiązującymi jednostkę przepisami prawa, postanowieniami statutu lub umowy.

W myśl art. 52 ust. 2 ustawy o rachunkowości, sprawozdanie finansowe podpisują - podając zarazem datę podpisu - osoba, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych, i kierownik jednostki.

Zgodnie z art. 52 ust. 2a ustawy o rachunkowości, podpisanie sprawozdania finansowego stanowi potwierdzenie, że spełnia ono wymagania przewidziane w ustawie.

Przepisy ustawy o rachunkowości a dokładnie w art. 45 ust. 1f ustawy o rachunkowości, wyraźnie oddzielają sporządzenie sprawozdania finansowego (rozumiane jako stworzenie w postaci elektronicznej pliku xml z odpowiednią strukturą logiczną) od jego podpisania. Dopiero sporządzone sprawozdanie finansowe, może zostać podpisane.

Identyczny rozdział dwóch czynności jest zauważalny i wynika z treści art. 28j ust. 5 ustawy o CIT gdzie ustawodawca posługuje się terminem sporządzenie sprawozdania pomijając termin jakim jest podpisanie sprawozdania.

Przepisy ustawy o rachunkowości nie zawierają przepisu wskazującego, że podpisanie sprawozdania finansowego po upływie terminu trzy miesięcznego, odbiera w sposób nieodwracalny takiemu sprawozdaniu cechy sprawozdania sporządzonego zgodnie z ustawa o rachunkowości. W konsekwencji, ustawa o rachunkowości pojęcia sprawozdania sporządzonego nie utożsamia ze sprawozdaniem podpisanym. Wyraźnie wskazuje na to, iż najpierw dochodzi do sporządzania sprawozdania, a następnie jego podpisania. Uchybienie terminu podpisania sprawozdania może mieć wyłącznie skutki wymienione w ustawie o rachunkowości. Sprawozdanie finansowe podpisane ze zwłoką nadal podlega ocenie merytorycznej pod kątem zgodności z przepisami ustawy o rachunkowości na takiej samej zasadzie i w takim samym trybie jak terminowo podpisane sprawozdanie finansowe.

Sprawozdanie finansowe stosownie do art. 52 ust. 2-2a ustawy o rachunkowości, może zostać po terminie podpisane przez kierownika jednostki i osobę, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych, czym nastąpi potwierdzenie, że spełnia ono wymagania przewidziane w ustawie. Takie sprawozdanie finansowe (podpisane po terminie) jest uznane za sporządzone zarówno w postępowaniach podatkowych, kontrolnych, przez sąd rejestrowy ale również przez biegłych rewidentów jako poprawne sprawozdanie finansowe sporządzone zgodnie z ustawą o rachunkowości.

Również przepisy ustawy o CIT nie stanowią, iż sprawozdanie będzie uznane za niezgodne z ustawą o rachunkowości z samego faktu, że zostało sporządzone po terminie. Sprawozdanie finansowe sporządzone w terminie zakreślonym ustawą o rachunkowości pod którym złożone zostały podpisy w terminie trzy miesięcznym od dnia bilansowego jak również złożenie z uchybieniem tego terminu, przy jednoczesnym zrealizowaniu wymogu zamknięcia ksiąg oraz ich otwarcia na pierwszy dzień okresu opodatkowania Ryczałtem, będzie spełniało wskazany warunek sporządzenia sprawozdania zgodnie z ustawą o rachunkowości gdyż będzie realizowało zasadniczy cel art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, tj. wyodrębnienie dwóch okresów: sprzed opodatkowania ryczałtem i od dnia wyboru Ryczałtu.

Na gruncie przepisów podatkowych o ryczałcie, sporządzenie sprawozdania finansowego na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem ma na celu wyodrębnienie kwoty zysków niepodzielonych i zysków podzielonych, które odniesiono na kapitały, a które zostały wypracowane w latach opodatkowania ryczałtem, a także kwoty niepokrytych strat, które podatnik poniósł w latach opodatkowania ryczałtem.

Wnioskodawca w momencie wyboru Ryczałtu, realizując zapis i wymogi art. 28j ust. 5 ustawy o CIT kierował się jego treścią sporządzając bez zwłoki sprawozdanie finansowe zgodnie z ustawa o rachunkowości. W ustawie o CIT nie ma wskazania wprost o koniecznym podpisaniu sporządzonego sprawozdania za okres poprzedzający wybór Ryczałtu. Również na tamten czas zaprezentowane przez Ministerstwo Finansów objaśnienia podatkowe „Przewodnik do ryczałtu od dochodów spółek” z dnia 23 grudnia 2021 r. którym kierował się Wnioskodawca, nie zawierają wskazania wymogu podpisu i terminu jego złożenia. Zgodnie z objaśnieniami, istotne jest aby: „Podatnik ten został zobligowany również do prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz sporządzania sprawozdań finansowych na podstawie przepisów o rachunkowości w sposób zapewniający prawidłowe określenie wyodrębnionych w kapitale własnym kwoty zysków niepodzielonych i zysków podzielonych, które odniesiono na kapitały, a które zostały wypracowane w latach opodatkowania ryczałtem, a także kwoty niepokrytych strat, które podatnik poniósł w latach opodatkowania ryczałtem. Wyodrębnienie zysków i strat jest niezbędne w celu kontroli prawidłowości rozliczeń w systemie ryczałtu od dochodów spółek i może zostać opisane w sposób bardziej szczegółowy w informacji dodatkowej stanowiącej element sprawozdania finansowego. Wyodrębnienie zysków i strat jest podstawą do odliczeń przysługujących wspólnikom spółki opodatkowanej ryczałtem od podstawy opodatkowania ustalanej od otrzymanej dywidendy na gruncie ustawy o PIT. Brak takiego wyodrębnienia skutkować będzie brakiem uprawnienia do tych odliczeń”.

Treść art. 28j ust. 5 ustawy o CIT przez brak zapisu o koniecznym podpisie pod sporządzonym sprawozdaniem oraz odwołanie się innego aktu prawnego tworzy płaszczyznę interpretacyjną. Zastosowanie wykładni literalnej wskazuje na konieczność sporządzenia sprawozdania finansowego ale nie wskazuje wprost na jego podpisanie. Ustawa, posługując się terminem: „sporządzenie sprawozdania zgodnie z ustawą o rachunkowości” nie zawiera definicji ustawowej tego pojęcia. W takiej sytuacji prawnej rażąco nieuzasadnionym jest zastosowanie niedopuszczalnej w prawie podatkowym wykładni rozszerzającej terminu: „sporządzenie sprawozdania finansowego zgodnie z ustawa o rachunkowości” i wyciąganie wniosku o braku skuteczności wyboru w kontekście uchybienia terminu podpisu sporządzonego sprawozdania, kiedy ten artykuł w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych nie wskazuje na warunek złożenia podpisu pod rygorem określonym w ustawie. Zastosowanie techniki prawodawczej w postaci odesłania powinno zapewniać spójność i kompletność przepisu skutkujące jasnym zrozumienie zapisu konkretnego przepisu prawa. W tym przypadku użycie przez ustawodawcę terminu „sporządzenie sprawozdania” stworzyło i określiło dla podatnika (wnioskodawcy) granicę warunków do skutecznego wyboru formy opodatkowania Ryczałtem w trakcie roku podatkowego. Tym warunkiem było samo sporządzenie sprawozdania. Zastosowane w art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, odesłanie do ustawy o rachunkowości i zgodności z nią bez oznaczenia konkretnych zapisów ustawy a nawet samej ustawy, stwarza sytuację nieograniczonej ilości sytuacji uregulowanych w ustawie o rachunkowości ale nie tylko bo również w innych aktach prawnych oraz orzecznictwie podatkowym odnoszącym się do przepisów ustawy o rachunkowości, co do których zgodne musiałoby być sporządzone sprawozdanie finansowe w sytuacji gdyby przyjąć rozszerzający charakter wykładni. Taki sposób uregulowania byłby podstawą do dowolnego i nieograniczonego stosowania przez organy podatkowe wykładni rozszerzającej prawa podatkowego, niedopuszczalnej w zakresie nakładania nowych dodatkowych obowiązków po stronie podatnika a takim byłoby na przykład wymaganie w zakreślonym terminie złożenia podpisu pod sprawozdaniem finansowym którego sporządzenie jest wskazane w art. 28j ust. 5 ustawy o CIT.

Użycie w treści art. 28j ust. 5 ustawy i CIT terminu „i podpisanie” wskazałoby dopiero wówczas na warunek konieczny podpisu sporządzonego sprawozdania. A więc podstawą zaistniałych wątpliwości jest brak w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych wyraźnego sformułowania o obowiązku podpisania sprawozdania finansowego.

Konieczność precyzyjnego sformułowania obowiązków podatkowych jest zgodna z prokonstytucyjną wykładnią przepisów prawa podatkowego. W wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 listopada 2007 r. SK 39/06: „Trybunał Konstytucyjny w swoim orzecznictwie wielokrotnie podkreślał, jakie znaczenie ma naruszenie art. 2 Konstytucji na gruncie prawa podatkowego. Trybunał uzasadniał, że nakaz precyzji i jednoznaczności sformułowań oraz poprawności legislacyjnej, wywodzony z tych zasad, ma szczególne znaczenie w prawie podatkowym (...). Trybunał zwracał w tym kontekście uwagę na szczególne znaczenie art. 84 Konstytucji stanowiącego, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków określonych w ustawie. Z treści normatywnych tego przepisu wynika również obowiązek ustawodawcy takiego stanowienia podatków, aby wynikające z przepisów podatkowych normy prawne, określające obowiązek podatnika, były w pełni precyzyjne, niebudzące wątpliwości”. Biorąc pod uwagę omawianą zasadę określoności przyjąć należy, że podatnik zamierzający skorzystać z opodatkowania w formie ryczałtu od dochodów spółek nie może się domyślać, czy powinien dopełnić obowiązku podpisania sprawozdania finansowego. Orzecznictwo sądowe prezentuje powszechnie znane stanowisko w jakich sytuacjach stosowanie wykładni rozszerzającej jest dopuszczalne. Przykładowo w wyroku NSA z dnia 5 kwietnia 2016 roku (Sygn. akt II FSK 462/14) Sąd stwierdził, iż „Stosowanie per analogiam rozwiązań normatywnych z innej ustawy podatkowej niż mająca wprost zastosowanie do określonego zdarzenia (analogia legis) jest możliwe - na zasadzie wyjątku - tylko wówczas, gdy wypełnienie istniejącej luki legislacyjnej jest korzystne dla podatnika, nie nastąpi rozszerzenie zakresu jego obowiązków daninowych, ale także zakresu ulg podatkowych i tylko w ten sposób uniknąć można naruszenia konstytucyjnych zasad sprawiedliwości czy też równości, a nadto jest to racjonalne ze względów ekonomicznych i społecznych”.

Choć powołane orzeczenie NSA odnosi się do przepisów podatkowych a w tym przypadku mamy sytuację z odniesieniem się w przepisach ustawy o CIT wprost do ustawy o rachunkowości, nie będącej przepisami podatkowymi, to pokazuje to na możliwą ale prawnie niedozwoloną praktykę skutkującą tym, iż przy aktualnie nie wskazaniu zapisu o podpisaniu sprawozdania oraz braku ustawowego zdefiniowania pojęcia: „sporządzenie sprawozdania zgodnie z ustawą o rachunkowości”, organ podatkowy mógłby wywieźć skutek w postaci braku skutecznego wyboru opodatkowania ryczałtem, w zasadzie z jakiegokolwiek uchybienia w sporządzonym sprawozdaniu finansowym. Bo czy wymóg sporządzenia sprawozdania zgodnie z ustawa o rachunkowości został ograniczony do zwłoki w podpisie pod sprawozdaniem finansowym. Gdyby zastosować wykładnię rozszerzająca, w zasadzie każdy przypadek, nieokreślony wprost w ustawie o CIT dawałby podstawę do uznania, w praktyce co do zasady po dłuższym okresie czasu, organowi podatkowemu podstawę do uznania braku skutecznego wyboru ryczałtowego podatku od dochodów. Taka praktyka oparta na wykładni rozszerzającej, bez uwzględnienia wykładni celowościowej art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, byłaby rażąco niedopuszczalna i niesprawiedliwa społecznie. Niedopuszczalnym jest aby nieprecyzyjność ustawodawcy w sformułowaniu treści przepisu została wykorzystana do tworzenia nowych warunków koniecznych do wypełnienia pomimo braku jednoznacznego zapisu w ustawie - co byłoby niezgodne z zasadą zaufania do organu publicznego a przede wszystkim zasada zgodności z prawem.

W ocenie Wnioskodawcy, za przyjęciem tezy, iż zwłoka w podpisie pod sporządzonym sprawozdaniem nie skutkuje wprost brakiem skutecznego wyboru, należy zwrócić jeszcze na jedną istotną kwestię. W przedmiotowym stanie faktycznym uchybienie podpisu dotyczy sprawozdania finansowego obejmującego okres sprzed okresu którego dotyczy ryczałtowe opodatkowanie. Choć ustawa o CIT tego nie wskazuje wprost to warunki do uznania skutecznego wyboru podatku ryczałtowego podatnika wybierającego tą formę opodatkowania od początku roku podatkowego a dotyczące zamknięcia ksiąg, otwarcia ksiąg oraz sporządzenia sprawozdania finansowego za okres sprzed okresu którego dotyczy estoński CIT, nie mogą być inne od tych których dotyczy wybór w trakcie roku.

W ocenie Wnioskodawcy, konstrukcja ryczałtowego podatku jak również wykładnia celowościowa art. 28j ust. 5 ustawy o CIT zawiera domniemanie, iż nie należy interpretować tych wymogów inaczej aniżeli jako analogiczne do tych jakie są konieczne i dotyczą podatnika wybierającego ryczałt od początku roku. Inaczej mówiąc, ustawowe wymogi wyboru opodatkowania podatkiem ryczałtowym od początku roku muszą być analogiczne do tych jakie ustawa przewiduje dla wyboru tej formy opodatkowania w trakcie roku podatkowego.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanej interpretacji podatkowej w dniu 27 sierpnia 2025 roku nr 0111-KDIB1-1.4010.278.2025.2.MF odniósł się do sytuacji gdzie podatnik (wnioskodawca) podpisał sprawozdanie finansowe sporządzone na dzień bilansowy 31 grudnia 2024 r. później niż w ciągu trzech miesięcy od dnia bilansowego. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, iż podpisanie ze zwłoką sprawozdania finansowego za poprzedni rok podatkowy, nie ma w tym przypadku znaczenia co do skuteczności wyboru opodatkowania ryczałtem.

Organ podatkowy stwierdził, iż „wskazać należy, że ww. art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, uzależniający możliwość opodatkowania ryczałtem m.in. od sporządzenia sprawozdania finansowego zgodnie z przepisami o rachunkowości, dotyczy jedynie podatników, którzy przed upływem przyjętego przez siebie roku podatkowego dokonują wyboru opodatkowania na zasadach ryczałtowych. W Państwa przypadku przepis ten nie ma zastosowania, bowiem Państwa rok podatkowy/obrotowy był tożsamy z rokiem kalendarzowym, a zamknięcia ksiąg rachunkowych dokonaliście na dzień bilansowy, który przypadał na 31 grudnia 2024 r., tj. na koniec, a nie w tracie roku podatkowego. Z uwagi na powyższe, okoliczność podpisania sprawozdania finansowego 2 kwietnia 2025 r., tj. później niż w ciągu trzech miesięcy od dnia bilansowego przez osobę, której powierzono prowadzenie ksiąg oraz wszystkich członków zarządu, nie skutkuje w Państwa przypadku utratą prawa do opodatkowania ryczałtem, bowiem warunku takiego nie przewidują wskazane na wstępie przepisy art. 28j ust. 1 pkt 2-7 ustawy o CIT”.

W ocenie Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przepisy prawa podatkowego, orzecznictwo podatkowe oraz sądowe a także zasady wykładni prawa, dopuszczenie aby w jednym przypadku skuteczny wybór ryczałtowego opodatkowania był uwarunkowany terminowym podpisem pod sporządzonym sprawozdaniem pomimo, iż taki wymóg nie wynika z art. 28j ust. 5 ustawy o CIT a w drugim analogicznym przypadku brak spełnienia tego warunku a nawet braku w ogóle sporządzenia sprawozdania finansowego, takiego skutku nie miał, byłoby rażąco niesprawiedliwym społecznie i niezamierzonym przez ustawodawcę założeniem. Przy braku ustawowego wskazania w jakich sytuacjach następuje brak skutecznego wyboru opodatkowania ryczałtem, wnioskodawca ma prawo i wywodzi wprost z treści przytoczonej indywidualnej interpretacji podatkowej, iż Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, iż sprawozdanie finansowe (w tym przypadku roczne) i złożenie podpisu ze zwłoką pod sporządzonym sprawozdaniem finansowym, nie mieści się wg organu podatkowego w definicji przypadku „niezgodności z ustawą o rachunkowości”.

Wobec powyższego rażąco nieuzasadnionym byłoby wyciąganie przez organ podatkowy skutku skrajnie rażąco odmiennego od tego wskazanego w w/w interpretacji i uznanie braku terminowo złożonego podpisu pod śródrocznym sprawozdaniem za niewypełnienie przesłanek skutecznego wyboru citu estońskiego.

Należy wskazać, iż wykładnia językowa jest punktem wyjścia wykładni prawa, ale także ma swoje granice zastosowanie. Skoro brak w ustawie definicji co oznacza i jakim zakresem należałoby objąć znaczenie terminu: „sporządzenie sprawozdania zgodnie z ustawą o rachunkowości” przy jednoczesnym zapisie o braku wymogu podpisu sprawozdania w treści art. 28j ust. 5 ustawy o CIT to nie jest możliwym aby w tym przypadku wnioskodawca miał obowiązek złożenia podpisu pod sprawozdaniem jako warunek konieczny skutecznego wyboru Ryczałtu. Odejście od rezultatów wykładni językowej staje się możliwe, a niekiedy nawet niezbędne, w dwóch przypadkach: gdy nie dostarcza ona rezultatów jednoznacznych bądź jej rezultaty są jednoznaczne, ale sprzeczne z przestrzeganą przez interpretatora hierarchią wartości. Jeżeli wykładnia językowa prowadzi do rezultatów wieloznacznych, to należy stosować wykładnię pozajęzykową. Z właściwą interpretacją mamy do czynienia kiedy wykładnia językowa, systemowa i celowościowa dają zgodny wynik. W każdej więc sytuacji, gdy nasuwa się już nawet tylko podejrzenie, że wynik wykładni językowej może się okazać nieadekwatny, należy go skonfrontować z wykładnią systemową i celowościową (postanowienie NSA z dnia 9 kwietnia 2009 r., sygn. akt II FSK 1885/07).

Stanowisko organu podatkowego zawarte w w/w indywidualnej interpretacji podatkowej w ocenie Wnioskodawcy potwierdza, iż tak naprawdę brak podpisu pod sporządzonym sprawozdaniem finansowym stanowi wadliwość formalną sprawozdania finansowego, nie odbiera mu cechy zgodności z ustawą o rachunkowości a na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie warunkuje skuteczności wyboru formy opodatkowania ryczałtem. Sam podpis pod sporządzonym sprawozdaniem może zostać uzupełniony i w późniejszym terminie, stanowiąc potwierdzenie zgodności z ustawa o rachunkowości zawartości sporządzonego sprawozdania finansowego na dzień sporządzenia sprawozdania finansowego. Przecież samo sporządzone sprawozdanie finansowe stanowić będzie dowód w postępowaniach prowadzonych przez organy podatkowe na okoliczność ustalenia postaw opodatkowania, a sam fakt sporządzenia sprawozdania w oznaczonym terminie może być dodatkowo potwierdzony i innymi dowodami. Podpis złożony po terminie niczego tutaj nie zmienia a organ podatkowy nadal będzie żądał sporządzonego sprawozdania.

Stosunkowo często, organy podatkowe w orzecznictwie podatkowym powołują się na definicję pojęcia „dnia sporządzenia sprawozdania finansowego” zawartą w uchwale Nr 6/2021 Komitetu Standardów Rachunkowości z dnia 6 lipca 2021 r. który przyjął Krajowy Standard Rachunkowości Nr 14. Zgodnie z nim „dzień sporządzenia sprawozdania finansowego” to data złożenia podpisu (kwalifikowanego, zaufanego albo osobistego) pod sprawozdaniem finansowym sporządzonym w postaci elektronicznej przez osobę, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych, z tym, że sprawozdanie uważa się za sporządzone z dniem złożenia podpisu przez kierownika jednostki, a w przypadku, gdy kierownikiem jednostki jest organ wieloosobowy - przez ostatniego członka tego organu.

Jak wskazano wyżej, ustawa o CIT nie zawiera definicji pojęcia: „sporządzenia sprawozdania zgodnie z ustawą o rachunkowości” a tym samym nie zawiera wskazania warunków objętych tym pojęciem jak również terminu, w którym brak realizacji warunków będzie skutkować brakiem prawidłowego wyboru zryczałtowanego opodatkowania. W tym kontekście przyjęcie przez organy podatkowe definicji zawartej w Krajowym Standardzie Rachunkowości nr 14 w odniesieniu do celu jaki był zamiarem ustawodawcy i jest zawarty w art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, będzie wprost zastosowaniem wykładni rozszerzającej prawa podatkowego, niedopuszczalnej przez przepisy prawa oraz orzecznictwo sądowe. Bo czy art. 28j ust. 5 ustawy o CIT odsyła również do przepisów opublikowanych przez Komitet Standardów Rachunkowości, aby Wnioskodawca był zobowiązany przy wypełnieniu warunków wyboru Ryczałtu stosować to wyjaśnienie. Definicja zawarta w Krajowym Standardzie Rachunkowości nr 14 nie będącym źródłem prawa nie zawiera wskazania skutków uchybienia tak zdefiniowanej daty sporządzenia sprawozdania, nie odnosi się też do konkretnego przepisu prawa podatkowego co do którego takie rozumienie daty sporządzenie sprawozdania miałoby znaczenie i odnosiłoby się. Ustawa o rachunkowości co wskazano wyżej wyraźnie oddziela czynność sporządzenia sprawozdania oraz jego podpisu. W ocenie Wnioskodawcy wg tej definicji sporządzenie sprawozdania i w tym przypadku nie odbiera trwale sporządzonemu sprawozdaniu znamion zgodności z ustawą o rachunkowości podpisanego sprawozdania choć z uchybieniem terminu. Co istotne objaśnienia Ministra Finansów z grudnia 2021 roku nie zawierają żadnego odniesienia do opublikowanych w Dzienniku Urzędowym w sierpniu 2021 roku Krajowych Standardów Rachunkowości nr 14 w tym do wskazania takiego rozumienia terminu sporządzenie sprawozdania.

Nie można oderwać wykładni przepisu art. 28j ust. 5 ustawy o CIT od celu jakim kierował się ustawodawca przy nowelizacji ustawy o CIT z roku 2021 i dodaniu w ustawie art. 28j ust. 5 ustawy. Zastosowanie wykładni celowościowej oraz historycznej ma ogromne tutaj znaczenie. Wprowadzenie tego zapisu miało co do zasady znacząco ułatwić wybór tej formy opodatkowania jako reakcji na sytuacje ogólnospołeczną i gospodarczą po okresie związanym z pandemia COVID. W powszechny sposób Minister Finansów zachęcał do wyboru przez podatników tej formy opodatkowania dochodu Spółek. Zastosowanie w tym przypadku wykładni językowej oraz wykładni rozszerzającej w zakresie rygorystycznej oceny skutku popełnienia jakiegokolwiek uchybienia, przy jednoczesnym braku definicji ustawowej co zostało wyżej wskazane a także bez szczegółowego wyjaśnienia sposobu realizacji warunków skutecznego wyboru podatku ryczałtowego w objaśnieniach Ministra Finansów - zaprzecza idei i zasadom wprowadzenia art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, który ma i miał służyć ułatwieniu i pomocy podatnikom. Jak należy interpretować chociażby warunek skutecznego wyboru Ryczałtu od dochodów Spółek w trakcie roku podatkowego nakazują objaśnienia Ministra Finansów „Przewodnik do ryczałtu od dochodów spółek” z dnia 23 grudnia 2021, „Prawidłowym podejściem interpretacyjnym do ww. przepisów ustawy o CIT jest zastosowanie zintegrowanej wykładni, językowej, systemowej i celowościowej. Z poglądów doktryny i większości orzecznictwa wynika, że dyrektywa wykładni językowej odgrywa szczególnie ważną rolę w procesie wykładni prawa podatkowego przede wszystkim dlatego, iż prawo podatkowe nakłada obowiązki zabezpieczone sankcjami i dlatego jego wykładnia nie może wykraczać poza istotę interpretowanych przepisów. Dla ustalenia zakresu oraz sposobu stosowania interpretowanych przepisów prawa, w tym prawa podatkowego, dopuszcza się stosowanie dyrektywy wykładni językowej wspólnie z dyrektywą wykładni systemowej i celowościowej”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Stosownie do art. 28j ust. 5 ustawy o CIT:

 

Jak wynika z art. 28e ustawy o CIT:

 1. Rokiem podatkowym podatnika opodatkowanego ryczałtem jest rok obrotowy w rozumieniu przepisów o rachunkowości.

 2. Jeżeli podatnik dokonał wyboru opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek przed upływem przyjętego roku podatkowego, zgodnie z art. 28j ust. 5, za pierwszy rok podatkowy opodatkowania ryczałtem uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do końca miesiąca przyjętego przez podatnika roku obrotowego.

Z kolei jak wynika z art. 8 ust. 6a ustawy o CIT:

Z powyższych przepisów wynika, że opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek jest opcją podatkową (ma charakter fakultatywny). Aby z niej skorzystać podatnik spełniający ustawowe warunki powinien złożyć zawiadomienie o wyborze opodatkowania ryczałtem, według ustalonego wzoru na druku ZAW-RD, do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca pierwszego miesiąca pierwszego roku podatkowego, w którym ma być opodatkowany ryczałtem.

Zawiadomienie to może zostać złożone również przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, jeżeli na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem podatnik zamknie księgi rachunkowe oraz sporządzi sprawozdanie finansowe zgodnie z przepisami o rachunkowości. W tym przypadku księgi rachunkowe otwiera się na pierwszy dzień miesiąca opodatkowania ryczałtem. Zamknięcie ksiąg rachunkowych oznacza w tym przypadku również obowiązek rozliczenia się z podatku CIT klasycznego i złożenia zeznania CIT-8.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Wnioskodawca spełnił warunki wynikające z art 28j ust. 5 ustawy o CIT i skutecznie wybrał opodatkowanie Ryczałtem przed upływem przyjętego przez Wnioskodawcę roku podatkowego, tj. od 1 lutego 2022 r.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie odnoszą się do kwestii złożenia podpisu pod sprawozdaniem finansowym, a przepisami, które regulują tą kwestie jest ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm., dalej: „uor”).

 

I tak zgodnie z art. 45 ust. 1 i 1f uor:

 1. Sprawozdanie finansowe sporządza się na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych, o którym mowa w art. 12 ust. 2, oraz na inny dzień bilansowy, stosując odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b, zasady wyceny aktywów i pasywów oraz ustalania wyniku finansowego, określone w rozdziale 4.

      1f. Sprawozdanie finansowe sporządza się w postaci elektronicznej oraz opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

 

Z kolei stosownie do 52 ust. 1, 2 oraz 2a uor:

 1. Kierownik jednostki zapewnia sporządzenie rocznego sprawozdania finansowego nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego i przedstawia je właściwym organom, zgodnie z obowiązującymi jednostkę przepisami prawa, postanowieniami statutu lub umowy.

 2. Sprawozdanie finansowe podpisują - podając zarazem datę podpisu - osoba, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych, i kierownik jednostki, a jeżeli jednostką kieruje organ wieloosobowy - wszyscy członkowie tego organu albo co najmniej jedna osoba wchodząca w skład tego organu w sposób, o którym mowa w ust. 2b. Odmowa podpisu sprawozdania finansowego wymaga sporządzenia pisemnego uzasadnienia dołączonego do sprawozdania finansowego.

        2a. Podpisanie sprawozdania finansowego stanowi potwierdzenie, że spełnia ono wymagania przewidziane w ustawie.

Przepis art. 28j ust. 5 ustawy o CIT wskazuje na obowiązek sporządzenia sprawozdania finansowego zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości. Natomiast przepisy ustawy o rachunkowości wskazują na właściwe podmioty, którą mają podpisać sprawozdanie finansowe i tym samym potwierdzić, że spełnia ono wymagania przewidziane ustawą o rachunkowości. Zatem uznać należy, że podpisanie sprawozdania finansowego jest integralną częścią sporządzenia sprawozdania finansowego, a samo sporządzenie sprawozdania finansowego bez opatrzenia go podpisem nie stanowi o sporządzeniu sprawozdania zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości.

Jednostki wpisane do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego sporządzają sprawozdania finansowe w strukturze logicznej oraz formacie udostępnianych w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych, tj. w formacie XML.

Wybór właściwego formatu, w jakim sporządzono sprawozdanie finansowe, jest - obok jego prawidłowego podpisania - integralnym elementem procedury sporządzenia sprawozdania finansowego zgodnie z obowiązującymi przepisami.

W konsekwencji samo sporządzenie sprawozdania finansowego we właściwym formacie (bez jego podpisania) nie jest wystarczające dla skutecznego wyboru ryczałtu od dochodów spółek, bowiem zgodnie z art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, sprawozdanie finansowe ma być sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości, a potwierdzeniem że spełnia ono wymagania przewidziane tą ustawą jest jego skuteczne podpisanie.

Odnosząc się z kolei do momentu podpisania sprawozdania finansowego z całą pewnością nie można zgodzić się, że możliwe jest podpisanie sprawozdania finansowego sporządzonego na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem w dowolnym momencie - w przypadku o którym mowa we wniosku z uchybieniem terminu 3 miesięcznego od dnia bilansowego.

Jak wskazano powyżej sprawozdanie finansowe wymaga podpisu, natomiast podpis pod sprawozdaniem powinien zostać złożony najpóźniej ostatniego dnia w którym upływa termin na jego sporządzenie.

Jak wynika z art. 45 uor, sprawozdanie finansowe sporządza się na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych (tzw. dzień bilansowy) i ma zostać ono sporządzone nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego (art. 52 uor). Tym samym również podpis pod sprawozdaniem finansowym należy złożyć nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego.

W przypadku przejścia na ryczałt od dochodów spółek w trakcie roku podatkowego sprawozdanie finansowe sporządza się na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem, a tym samym czynności związane ze sporządzeniem sprawozdania finansowego, w tym również jego podpisanie, należy dokonać w ciągu 3 miesięcy.

Podsumowując dla skutecznego wyboru ryczałtu od dochodów spółek należy podpisać sprawozdanie finansowe najpóźniej w dniu upływu ostatniego dnia wynikającego z przepisów na jego sporządzenie. Jak wynika z art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, sprawozdanie finansowe ma być sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości, a złożenie podpisu pod sprawozdaniem finansowym przez uprawnione do tego osoby potwierdza prawidłowość (zgodność z przepisami ustawy o rachunkowości) sporządzenia sprawozdania finansowego. Tym samym należy przyjąć, że sprawozdanie finansowe uważa się za sporządzone w dacie jego podpisania.

Zatem za datę faktycznego sporządzenia sprawozdania finansowego pod kątem formalnoprawnym należy uznać datę złożenia pod nim wymaganego przepisami ustawy o rachunkowości podpisu. Podpis pod sprawozdaniem stanowi o zakończeniu prac nad jego opracowywaniem i świadczy o ostatecznym sporządzeniu sprawozdania finansowego.

W odniesieniu do sporządzonego dla celów własnych Spółki na dzień 28 lutego 2022 r. sprawozdania finansowego za okres 1-31 stycznia 2022 w wersji papierowej wskazać należy, że myśl art. 45 ust. 1f uor, sprawozdanie finansowe sporządza się w postaci elektronicznej oraz opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W ten sposób ustanowiono generalną zasadę, że jedyną możliwą formą sprawozdania finansowego jest sprawozdanie w postaci elektronicznej.

Oznacza to, że jakikolwiek dokument będący fizycznym odzwierciedleniem sprawozdania finansowego (np. wydruk) nie może być uznany za sprawozdanie finansowe w rozumieniu ustawy o rachunkowości.

Równocześnie, w świetle ustawy o rachunkowości, nie ma możliwości podpisania sprawozdania finansowego w sposób odmienny niż przedstawiony powyżej.

Zatem również sprawozdanie finansowe sporządzone w wersji papierowej nie będzie sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości.

Podsumowując, jak wynika z art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, sprawozdanie finansowe ma być sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości, a złożenie podpisu (tj. kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego) pod sprawozdaniem finansowym przez uprawnione do tego osoby potwierdza prawidłowość sporządzenia sprawozdania finansowego, dla skuteczności wyboru opodatkowania dochodów w sposób zryczałtowany.

Nie można więc zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że ustawa o rachunkowości wyraźnie oddziela czynność sporządzenia sprawozdania oraz jego podpisu. Późniejsze podpisanie sprawozdania finansowego oznacza, że nie zostało ono sporządzone w terminie i tym samym nie jest sporządzone zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości, co narusza dyspozycję przepisu art. 28j ust. 5 ustawy o CIT.

Zatem podpisanie sprawozdania sporządzonego w prawidłowym formacie xml, które nastąpiło przez osobę której powierzono prowadzenie ksiąg oraz przez komplementariusza w dniu 1 sierpnia 2025 r. (zatem z uchybieniem 3 miesięcznego terminu od dnia bilansowego) w konsekwencji oznacza, że nie doszło do skutecznego wyboru ryczałtu od dochodów spółek.

Wobec powyższego Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

W odniesieniu do Państwa stanowiska ze wskazaniem, że wykładnia językowa jest punktem wyjścia wykładni oraz że z właściwą interpretacją mamy do czynienia kiedy wykładnia językowa, systemowa i celowościowa dają zgodny wynik - wyjaśnić należy, że w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się pierwszeństwo wykładni językowej nad pozostałymi rodzajami wykładni, tj. systemową i celowościową. Tylko w wyjątkowych sytuacjach wolno odstąpić od literalnego brzmienia przepisu, w szczególności, gdy językowe dyrektywy interpretacyjne nie pozwalają z danego tekstu prawnego wyinterpretować jednoznacznej normy postępowania lub gdy wykładnia językowa pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią innych norm. Dla przykładu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 21 maja 2015 r. sygn. akt I SA/Po 59/15 (wyrok potwierdzony orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2015 r. sygn. akt II FSK 3016/15).

W prawie podatkowym odejście od językowego brzmienia przepisu możliwe jest wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne. W takiej sytuacji można odwołać się do reguł wykładni celowościowej, która ma charakter pomocniczy i wtórny względem wykładni językowej. Stosuje się ją przede wszystkim, wówczas gdy przepis nie jest jasny i należy wybrać pomiędzy jego alternatywnymi interpretacjami (wyrok NSA z dnia 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2673/13).

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 kwietnia 2014 r., II FSK 1077/12, wykładnia językowa konkretnego przepisu prawa jest nie tylko punktem wyjścia wykładni prawa, ale także zakreśla jej granice. Próba dokonania wykładni, która byłaby sprzeczna z językowym znaczeniem przepisu prawa byłaby naruszeniem zasady praworządności. Językowe znaczenie przepisu prawa wyznacza bowiem granice dopuszczalnej wykładni, gdyż „formuła słowna jest (...) granicą wszelkiego dopuszczalnego sensu, jakiego możemy poszukiwać w tekście przepisów prawa” (zob. wyrok NSA z 18 grudnia 2000 r., III SA 3055/09, „Monitor Podatkowy” 2001, nr 4; również R. Mastalski, Wprowadzenie do prawa podatkowego, Warszawa 1995, s. 101-102).

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnosząc się do przywołanej przez Państwo interpretacji indywidualnej wskazać należy, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Ponadto interpretacja ta dotyczy odmiennego niż będący przedmiotem niniejszej interpretacji stanu faktycznego.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

 

   - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

 

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

 

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

 

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

 

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

 

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.