Interpretacja 0111-KDIB1-2.4010.62.2026.1.BD

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (…) (dalej jako: „Spółka” albo „Płatnik”) jest polskim podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka jest zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem KRS: (…).

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży (…). Przedmiot pozostałej działalności Spółki to m.in.: (…).

W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółka zawarła w roku 2025 ze swoim większościowym udziałowcem, posiadającym (...)% udziałów w kapitale zakładowym Spółki, B z siedzibą w Austrii (dalej jako: „Udziałowiec” lub „Podatnik”) trzy umowy.

Udziałowiec został utworzony na podstawie prawa austriackiego i działa w formie prawnej określanej jako „eGen” (eingetragene Genossenschaft, co oznacza zarejestrowana spółdzielnia). Udziałowiec posiada osobowość prawną i jest w Austrii podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, podlegającym w Austrii nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Poniżej Spółka przedstawiła główne regulacje umów zawartych przez nią z Udziałowcem.

1.  „Umowa licencyjna dot. (…)”:

Zgodnie z tą umową Udziałowiec - jako (…) - przenosi na Spółkę wyłączne prawa do wprowadzenia na rynek w Polsce wymienionych w załączniku do tej umowy (…). Spółka uiszcza za sprzedane opakowanie (…) zapłatę w wysokości (...)% podanej w załączniku opłaty licencyjnej. Licencja ta jest płatna na rzecz Udziałowca (…) każdego roku. Umowa uzupełniona jest o roczne załączniki, w których ustala się wysokość licencji i sposób płatności za licencję w zakresie nowo zarejestrowanych (…).

Dodatkowo, jak wynika z pkt (…) umowy: umowa jest ważna od (…) 2014 r. i zostaje zawarta na okres 5 lat. Ważność umowy wydłuża się automatycznie każdorazowo o rok, o ile strona umowy nie wypowie jej w formie pisemnej 6 miesięcy przed upływem ważności.

Spółka wskazała, że ta umowa jest zawierana przez strony corocznie (w tym najpewniej będzie zawierana także w kolejnych latach w przyszłości), przy czym zmianie ulega jedynie złącznik do umowy, w którym aktualizowana jest (ewentualnie) lista (…) oraz wysokość opłaty - zależnie od (…). Pozostałe warunki umowy pozostają bez zmian (i tak będzie również w przyszłości).

2.  „Umowa licencyjna” (…):

Jak wynika z umowy, ze skutkiem na dzień (…) 2017 r. zostaje zawarta następująca umowa: Przedmiotem umowy jest produkcja i sprzedaż (…) przez Udziałowca (…) wymienionych w załączniku do tej umowy. Udziałowiec przyznaje Spółce (jako Licencjobiorcy) w zakresie wymienionych w załączniku (…) wyłączne prawo do produkcji i sprzedaży (…) w Polsce. Prawo to obowiązuje wyłącznie w Polsce. Udziałowiec zobowiązuje się dostarczyć Spółce uznany i kwalifikowany (…). Wyprodukowany w Polsce (…) Spółka będzie sprzedawała wyłącznie w Polsce.

Łączna produkcja w Polsce podlega przepisom polskich organów (…). Spółka ponosi wszelkie koszty, opłaty i daniny powstałe w Polsce. Udziałowiec nie przejmuje żadnej gwarancji za (…) wyprodukowany w Polsce. Umowa zawiera dalsze regulacje dotyczące praw/obowiązków stron. Spółka uiszcza na rzecz Udziałowca opłatę licencyjną za cały (…) wyprodukowany i sprzedany w Polsce. Termin płatności z tytułu licencji przypada na (…) każdego roku za poprzedzeni (…) sprzedażowy. Wysokość opłaty licencyjnej jest opisana w załączniku do umowy. Opłata licencyjna jest płatna w 100% na rzecz Udziałowca. Opłata licencyjna za (…) jest dzielona po połowie pomiędzy Spółkę a Udziałowca. W przypadku zmian w strukturze opłat licencyjnych opracowane zostanie nowe wspólne rozwiązanie.

Spółka wskazała, że ta umowa jest corocznie podpisywana przez strony ze skutkiem od dnia (…) 2017 r. (w tym najpewniej będzie zawierana także w kolejnych latach w przyszłości), przy czym zmianie ulega jedynie złącznik do umowy, w którym aktualizowana jest (ewentualnie) lista (…) oraz wysokość opłaty - zależnie od (…). Pozostałe warunki umowy pozostają bez zmian (i tak będzie również w przyszłości).

3.  „Umowa licencyjna” (…):

Jak wynika z umowy, ze skutkiem od dnia (…) 2016 r. zostaje zawarta następująca umowa: Przedmiotem umowy jest produkcja i sprzedaż (…) przez Udziałowca, wymienionych w załączniku do umowy. Udziałowiec przyznaje Spółce w zakresie wymienionych w załączniku do umowy (…) wyłączne prawo do produkcji i sprzedaży (…) w Polsce. Prawo to obowiązuje wyłącznie w Polsce. Udziałowiec zobowiązuje się dostarczyć Spółce uznany i kwalifikowany (…) do produkcji. Wyprodukowany w Polsce (…) Spółka będzie sprzedawała wyłącznie w Polsce. Łączna produkcja w Polsce podlega przepisom polskich (…). Spółka ponosi wszelkie koszty, opłaty i daniny powstałe w Polsce. Udziałowiec nie przejmuje żadnej gwarancji za (…) wyprodukowany w Polsce. Umowa zawiera dalsze regulacje dotyczące praw/obowiązków stron. Spółka uiszcza na rzecz Udziałowca opłatę licencyjną za cały (…) wyprodukowany i sprzedany w Polsce. Termin płatności z tytułu licencji przypada na (…) listopada każdego roku za poprzedni sezon sprzedażowy. Wysokość opłaty licencyjnej jest opisana w załączniku do umowy. Opłata licencyjna za (…) jest dzielona po połowie pomiędzy Spółkę a Udziałowca. W przypadku zmian w strukturze opłat licencyjnych opracowane zostanie nowe wspólne rozwiązanie.

Spółka wskazała, że ta umowa jest corocznie podpisywana przez strony ze skutkiem od dnia (…) 2016 r. (w tym najpewniej będzie zawierana także w kolejnych latach w przyszłości), przy czym zmianie ulega jedynie złącznik do umowy, w którym aktualizowana jest (ewentualnie) lista (…) oraz wysokość opłaty - zależnie od (…). Pozostałe warunki umowy pozostają bez zmian (i tak będzie również w przyszłości).

Spółka wskazała, że te umowy są zawierane (i będą zawierane w przyszłości) na warunkach rynkowych.

Udziałowiec nie prowadzi w Polsce działalności gospodarczej poprzez zakład podatkowy.

(…) podlegają ochronie prawnej, czy to na podstawie (…), czy też na podstawie systemów (…) funkcjonujących w poszczególnych państwach.

W Polsce (…) podlegają ochronie prawnej w oparciu o ustawę z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (tj. Dz.U. z 2021 r. poz. 213). Ustawa weszła w życie z dniem akcesji Polski do Unii Europejskiej. Stanowi ona transpozycję krajową prawa dotyczącego ochrony (…) zgodnie z Konwencją UPOV (Międzynarodowego Związku ds. Ochrony Nowych Odmian Roślin).

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ust. 16 ustawy o ochronie prawnej odmian roślin, hodowca posiada wyłączne prawo do ochrony odkrytej i wprowadzonej odmiany, a także do zarobkowego korzystania z niej.

Zgodnie z art. 21 tej ustawy, wyłączne prawo obejmuje:

1)  wytwarzanie lub rozmnażanie,

2)  przygotowanie do rozmnażania,

3)  oferowanie do sprzedaży,

4)  sprzedaż lub inne formy zbywania,

5)  eksport,

6)  import,

7)  przechowywanie

- materiału siewnego odmiany chronionej.

Materiał siewny oznacza rośliny lub ich części przeznaczone do siewu, sadzenia, szczepienia, okulizacji lub innego sposobu rozmnażania roślin, w tym z zastosowaniem metod biotechnologii (art. 2 ust. 1 pkt 8 tej ustawy).

Dalej, jak wynika z art. 30 tej ustawy: Hodowca posiadający wyłączne prawo może, w drodze umowy licencyjnej, udzielić innej osobie upoważnienia (licencji) do korzystania z wyłącznego prawa (ust. 1). Umowa licencyjna wymaga zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności (ust. 2). W umowie licencyjnej można ograniczyć korzystanie z wyłącznego prawa (licencja ograniczona); jeżeli w umowie licencyjnej nie ograniczono zakresu korzystania z wyłącznego prawa, licencjobiorca ma prawo korzystania z wyłącznego prawa w takim samym zakresie jak licencjodawca (licencja pełna) (ust. 3). Jeżeli w umowie licencyjnej nie zastrzeżono wyłączności korzystania z wyłącznego prawa, udzielenie licencji jednemu podmiotowi nie wyklucza możliwości udzielenia licencji innym podmiotom, a także jednoczesnego korzystania z wyłącznego prawa przez hodowcę (licencja niewyłączna) (ust. 4). Uprawniony z licencji może udzielić dalszej licencji (sublicencji) tylko za zgodą hodowcy, wyrażoną w formie pisemnej; udzielenie dalszej sublicencji jest niedozwolone (ust. 5).

(…) wprowadzany na polski rynek/produkowany i sprzedawany przez Spółkę na podstawie ww. umów z Udziałowcem jest (…). Wyłączne prawo do ochrony (…) posiada Udziałowiec. Na podstawie ww. umów Udziałowiec udzielił Spółce licencji do korzystania z wyłącznego prawa - na zasadach/warunkach opisanych w tych umowach na terenie Polski. Udzielone Spółce na podstawie ww. umów uprawnienia mieszczą się w zakresie wyłącznego prawa, określonego w art. 21 ustawy o ochronie prawnej odmian roślin. Spółka uiszcza (będzie uiszczała) na rzecz Udziałowca opłaty ustalone w tych umowach.

W ramach ww. umów Udziałowiec udziela Spółce (i będzie udzielał także w przyszłości) ogólnych wytycznych w zakresie (…). Te wytyczne są przekazywane także dalej podmiotom nabywającym (…) od Spółki, są to zatem informacje ogólnodostępne dla każdego podmiotu korzystającego z danej (…). Fakt, że przy produkcji (…) Spółka stosuje się do takich ogólnych wytycznych od Udziałowca, wynika z konieczności zapewnienia prawidłowego wykorzystania (…), celem osiągnięcia jak najlepszych efektów (…). Co więcej, intencją Udziałowca, a także Spółki jest rozpowszechnianie wiedzy zawartej w ogólnych wytycznych, gdyż służy to zwiększeniu (…). Udostępnianie tych informacji jest ściśle związane ze specyfiką branży (…). Dlatego też na swojej stronie internetowej Spółka również zamieszcza przy (…) pewne zalecenia dotyczące (…), które są elementem tych ogólnych wytycznych. Spółka organizuje także szkolenia dla (…), uczestniczy w dniach (…) itp., na których te informacje są przekazywane.

Opłaty uiszczane przez Spółkę na rzecz Udziałowca na podstawie ww. umów (także zawieranych corocznie w przyszłości na takich samych zasadach - z uwzględnieniem ewentualnych zmian w załącznikach) mogą przekroczyć w roku podatkowym Spółki 2 000 000,00 PLN (limit, o którym mowa w art. 26 ust. 2e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz.U. z 2025 r. poz. 278; dalej jako: „ustawa o CIT”), przy czym rok podatkowy Spółki odpowiada rokowi kalendarzowemu.

Pytania

1.  Czy opłaty uiszczane przez Spółkę na rzecz Udziałowca na podstawie wymienionych umów (także zawieranych corocznie w przyszłości na takich samych zasadach - z uwzględnieniem ewentualnych zmian w załącznikach) podlegają/będą podlegały opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT?

2.  Czy Spółka jest/będzie zobowiązana do pobierania i odprowadzania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, od opłat uiszczanych na rzecz Udziałowca na podstawie wymienionych umów (także zawieranych corocznie w przyszłości na takich samych zasadach - z uwzględnieniem ewentualnych zmian w załącznikach)?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

Zdaniem Spółki, opłaty uiszczane przez Spółkę na rzecz Udziałowca na podstawie wymienionych umów (także zawieranych corocznie w przyszłości na takich samych zasadach - z uwzględnieniem ewentualnych zmian w załącznikach) nie podlegają i nie będą podlegały opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.

Ad 2.

Zdaniem Spółki nie jest ona i nie będzie zobowiązana do pobierania i odprowadzania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, od opłat uiszczanych na rzecz Udziałowca na podstawie wymienionych umów (także zawieranych corocznie w przyszłości na takich samych zasadach - z uwzględnieniem ewentualnych zmian w załącznikach).

Uzasadnienie stanowiska Spółki.

Uwagi ogólne.

Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy) - art. 3 ust. 2 ustawy o CIT.

Jak wskazano, Udziałowiec ma siedzibę w Austrii i podlega w Austrii nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W związku z powyższym Udziałowiec może w Polsce podlegać jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w określonych w ustawie przypadkach.

Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników o ograniczonym obowiązku podatkowym, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia (art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT).

Zgodnie natomiast z art. 3 ust. 5 ustawy o CIT, za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.

Przepis art. 21 ust. 1 ustawy o CIT przewiduje, że podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, przychodów:

pkt 1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how);

pkt 2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

pkt 2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze

- ustala się w wysokości 20% przychodów;

pkt 3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,

pkt 4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera

- ustala się w wysokości 10% tych przychodów.

Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 21 ust. 2 ustawy o CIT).

Jak wynika z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.

W zakresie pytania nr 1:

Zdaniem Spółki, przysługujące Udziałowcowi wyłączne prawo do (…) (których (…) jest/będzie przez Spółkę wprowadzany na polski rynek/produkowany i sprzedawany na podstawie opisanych umów z Udziałowcem), nie jest żadnym z praw/tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Zatem opłaty uiszczane przez Spółkę na rzecz Udziałowca na podstawie wymienionych umów (także zawieranych corocznie w przyszłości na takich samych zasadach - z uwzględnieniem ewentualnych zmian w załącznikach) nie podlegają i nie będą podlegać opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

W odniesieniu do praw/tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, nie budzi wątpliwości, że te opłaty nie są odsetkami (przychodami z odsetek), wynagrodzeniem (przychodami) za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego.

W odniesieniu do przychodów z praw autorskich i praw pokrewnych Spółka wskazuje, że ustawa o CIT nie definiuje praw autorskich ani praw pokrewnych, z tego względu konieczne jest odwołanie się do przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 24).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy, przedmiotem prawa autorskiego jest utwór. Utworem jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Taki sposób sformułowania definicji „utworu” powoduje, że ochroną z tytułu prawa autorskiego jest objęty szeroki zakres przejawów ludzkiej kreatywności intelektualnej. W art. 1 ust. 2 ww. ustawy zawarto przykładowy katalog utworów: wyrażonych słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi, utwory plastyczne, fotograficzne i inne.

Zgodnie z ww. ustawą utwór musi posiadać dwie cechy, tj. musi być przejawem działalności twórczej i mieć indywidualny charakter. Przyjmuje się, że jako przejaw działalności twórczej rozumie się rezultat działalności o charakterze kreacyjnym, którego cechą jest oryginalność. Z kolei z indywidualnością mamy do czynienia wtedy, gdy nie ma możliwości wytworzenia takiego samego utworu w przyszłości przez inną osobę z takim samym rezultatem. Twórcy przysługuje wyłączne prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu (autorskie prawa majątkowe - art. 17 ustawy). Art. 16 ustawy stanowi natomiast o autorskich prawach osobistych, które chronią nieograniczoną w czasie i niepodlegającą zrzeczeniu się lub zbyciu więź twórcy z utworem.

Przedmiotem praw pokrewnych w rozumieniu ww. ustawy (rozdział 11 ustawy) jest natomiast szeroki zakres dóbr niematerialnych, takich jak: artystyczne wykonanie, fonogramy i wideogramy, nadania i pierwsze wydania programów radiowych i telewizyjnych, wydania krytyczne lub naukowe.

Jak Spółka wskazała, zgodnie z art. 2 pkt 1 ust. 16 ustawy o ochronie prawnej odmian roślin, hodowca posiada wyłączne prawo do ochrony odkrytej i wprowadzonej odmiany, a także do zarobkowego korzystania z niej. Z dalszych przepisów tej ustawy wynika, że hodowca posiadający wyłączne prawo może, w drodze umowy licencyjnej, udzielić innej osobie upoważnienia (licencji) do korzystania z wyłącznego prawa. Prawa twórcy w rozumieniu prawa autorskiego nie są tożsame z prawami hodowcy w rozumieniu ustawy o ochronie prawnej odmian roślin.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 lipca 2018 r., II FSK 1845/16, stwierdził m.in., iż (…) Komentatorzy podkreślają, że ustawodawca wstrzemięźliwie podchodzi do kwestii praw osobistych hodowcy. Wynika to z zupełnie odmiennego charakteru przedmiotu, z którym wiąże się przyznanie praw osobistych, tj. wynalazku i utworu. Co więcej, ustawodawca konsekwentnie unika posługiwania się terminem „twórca”, zastępując go terminem „hodowca”. Można by zatem a contrario wnioskować, że twórcy odmiany nie przysługują w związku z wyhodowaniem czy odkryciem i wyprowadzeniem odmiany żadne prawa osobiste. Odmiana jest chroniona przede wszystkim ze względów majątkowych, ma charakter użytkowy tak jak wynalazek i jest dobrem pozwalającym zwiększyć zyski przedsiębiorców zeń korzystających - nie przejawia się w niej natomiast osobowość jej twórcy. (...)

Dalej Sąd ten stwierdził m.in., że skoro wyłączne prawo do odmian roślin nie powstaje ex lege, jak w przypadku prawa autorskiego, zaś indywidualny charakter odmiany osiągany jest nie tylko ze względu na osobę twórcy, ale również ze względu na udział sił przyrody, w znacznej mierze niezależnych od woli człowieka, to przyjąć należy, że wyłączne prawo do odmiany rośliny, wynikające z ustawy o ochronie prawnej roślin nie stanowi prawa autorskiego lub prawa pokrewnego (tym samym, nie jest to tytuł ujęty w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT).

W ocenie tego sądu, utwór stanowiący przedmiot prawa autorskiego, mimo iż zdefiniowany zarówno w prawie polskim, jak i w większości ustawodawstw obcych w sposób szeroki, nie mieści w swoim zakresie odmian roślin. Na przeszkodzie temu stoi przede wszystkim konieczność posiadania przez utwór indywidualnego charakteru stanowiącego swoiste „piętno” twórcy.

Spółka zgadza się z tym stanowiskiem i wskazuje, że analogiczne stanowisko zostało wyrażone w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 czerwca 2020 r., 0111-KDIB2-1.4010.62.2020.2.BJ; z 24 kwietnia 2019 r., 0111-KDIB2-1.4010.28.2019.1.BKD; 0111-KDIB2-1.4010.30.2019.1.AR; 0111-KDIB2-1.4010.29.2019.1.BJ.

Spółka dalej wskazała, że w jej ocenie to stanowisko znajduje w pełni zastosowanie do opłat uiszczanych przez Spółkę (także w przyszłości) na rzecz Udziałowca na podstawie opisanych umów. Jak Spółka wskazała, (…) wprowadzany na polski rynek/produkowany i sprzedawany przez Spółkę na podstawie ww. umów z Udziałowcem jest (…). Wyłączne prawo do ochrony tych (…) posiada Udziałowiec. Na podstawie ww. umów Udziałowiec udzielił Spółce licencji do korzystania z wyłącznego prawa - na zasadach/warunkach opisanych w tych umowach na terenie Polski. Udzielone Spółce na podstawie ww. umów uprawnienia mieszczą się w zakresie wyłącznego prawa, określonego w art. 21 ustawy o ochronie prawnej odmian roślin. Spółka uiszcza (będzie uiszczała) na rzecz Udziałowca opłaty ustalone w tych umowach.

Skoro zatem:

„wyłączne prawo do ochrony odmian roślin” posiada Udziałowiec, który udzielił Spółce licencji do korzystania z wyłącznego prawa - na zasadach/warunkach opisanych w umowach na terenie Polski, „wyłączne prawo do ochrony odmian roślin” nie stanowi prawa autorskiego lub prawa pokrewnego, to opłaty uiszczane przez Spółkę na rzecz Udziałowca (także w przyszłości) nie są wynagrodzeniem (przychodami Udziałowca) z praw autorskich z ani praw pokrewnych.

Zdaniem Spółki wyłączne prawo do ochrony odmian roślin nie jest również tytułem określonym jako „prawo do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych”, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

W tym zakresie należy również odwołać się do innej ustawy - to jest do ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1170). W art. 6 tej ustawy wskazano, że na warunkach określonych w ustawie udzielane są patenty oraz dodatkowe prawa ochronne na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe i znaki towarowe, a także prawa z rejestracji na wzory przemysłowe, topografie układów scalonych oraz oznaczenia geograficzne. W myśl jednak art. 29 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, patentów nie udziela się na odmiany roślin lub rasy zwierząt oraz czysto biologiczne sposoby hodowli roślin lub zwierząt, a także wytwory uzyskiwane takimi sposobami; przepis ten nie ma zastosowania do sposobów mikrobiologicznych lub innych sposobów technicznych ani do wytworów uzyskiwanych takimi sposobami, o ile nie są to odmiany roślin lub rasy zwierząt.

Zdaniem Spółki, przedmiotem umów z Udziałowcem nie jest (i nie będzie także w przyszłości) przeniesienie przez Udziałowca na Spółkę ani udzielenie jakichkolwiek praw do korzystania z: „tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego”, ani „informacji związanych ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how)”, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i Spółka w ramach opłat uiszczanych na rzecz Udziałowca na podstawie tych umów nie uiszcza (i nie będzie uiszczała) wynagrodzenia z takich tytułów.

Proces produkcyjny Spółki jest oparty na jej wiedzy i doświadczeniu. W ramach umów Udziałowiec udziela (będzie udzielał) Spółce jedynie ogólnych wytycznych w zakresie właściwości (…) oraz warunków (…). Te wytyczne są jednak przekazywane także dalej podmiotom nabywającym (…) od Spółki, są to zatem informacje ogólnodostępne dla każdego podmiotu korzystającego z danej (…). Fakt, że przy produkcji (…) Spółka stosuje się do takich ogólnych wytycznych od Udziałowca, wynika z konieczności zapewnienia prawidłowego wykorzystania dostarczonego (…), celem osiągnięcia jak najlepszych efektów (…). Co więcej, intencją Udziałowca, a także Spółki jest rozpowszechnianie wiedzy zawartej w ogólnych wytycznych, gdyż służy to zwiększeniu efektów (…). Udostępnianie tych informacji jest ściśle związane ze specyfiką branży (…). Nie stanowią one zatem w ocenie Spółki tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego. Jest to zdaniem Spółki sytuacja zbliżona do przekazania przez producentów np. żywności lub leków odpowiednich instrukcji w zakresie przygotowania/używania takiego leku lub żywności. Na swojej stronie internetowej Spółka również zamieszcza przy (…) danych odmian pewne zalecenia dotyczące (…), które są elementem tych ogólnych wytycznych. Spółka organizuje także szkolenia dla (…), uczestniczy w dniach (…) itp., na których te informacje są przekazywane.

Odnośnie do „know-how” Spółka wskazuje, że w ustawie o CIT, poza art. 21 ust. 1 pkt 1, do know-how odnosi się także art. 4a pkt 23 lit. c tej ustawy wskazując, że know-how to udokumentowana wiedza (informacje) nadająca się do wykorzystania w działalności przemysłowej, naukowej lub handlowej.

W prawodawstwie UE pojęcie know-how zostało zdefiniowane w art. 1 ust. 1 lit. i rozporządzenia Komisji (UE) nr 316/2014 z dnia 21 marca 2014 r. w sprawie stosowania art. 101 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do kategorii porozumień o transferze technologii (Dz.U.UE.L.2014.93.17). Przepis ten stanowi, że „know-how” oznacza pakiet informacji praktycznych, wynikających z doświadczenia i badań, które są: niejawne, czyli nie są powszechnie znane lub łatwo dostępne, istotne, czyli ważne i użyteczne z punktu widzenia wytwarzania produktów objętych umową, oraz zidentyfikowane, czyli opisane w wystarczająco zrozumiały sposób, aby można było sprawdzić, czy spełniają kryteria niejawności i istotności.

Niejawność (poufność) oznacza, że informacje stanowiące know-how powinny być objęte tajemnicą, tzn. są to informacje nieujawnione publicznie.

Istotność know-how jest przesłanką podlegającą ocenie uznaniowej. Posiłkując się orzecznictwem można wskazać, że termin „istotny” oznacza, iż know-how zawiera informacje, które są ważne dla całości lub zasadniczej części: sposobu wytwarzania, lub produktu i usługi, albo dla rozwoju powyższych i nie zawiera informacji banalnych. Know-how musi być zatem użyteczne, tzn. w dacie zawierania umowy na udostępnienie know-how można oczekiwać, że daje ono możliwość polepszenia konkurencyjnej pozycji nabywcy, np. poprzez umożliwienie mu wejścia na nowy rynek lub zapewnienie przewagi konkurencyjnej w stosunku do innych wytwórców lub usługodawców, którzy nie mają dostępu do know-how (wyrok WSA w Krakowie z 16 kwietnia 1998 r., I SA/Kr 917/97; wyrok WSA w Warszawie z 31 lipca 2003 r., III SA/Wa 1661/02).

Zidentyfikowanie know-how oznacza, że informacje muszą być zredagowane w formie zamkniętego opracowania, przy czym sposób utrwalenia i przekazania know-how (na jakim nośniku danych) nie ma znaczenia. Aby know-how mogło być zidentyfikowane, musi być ono ustalone w umowie licencyjnej albo w odrębnym dokumencie, bądź też zarejestrowane w jakiejkolwiek innej stosownej formie najpóźniej w chwili, kiedy know-how będzie przekazywane lub wkrótce potem, pod warunkiem, że odrębny dokument lub inne miejsce zarejestrowania będą dostępne w razie zaistnienia takiej potrzeby (ww. wyroki NSA). Know-how obejmuje nie tylko informacje istniejące, ale też udostępnione po ich opracowaniu lub stworzeniu (wyrok NSA z 5 lipca 2010 r., II FSK 2120/08).

Zdaniem Spółki, Udziałowiec nie przenosi na Spółkę ani nie udziela jej praw do korzystania z know-how w powyższym rozumieniu i nie będzie to miało miejsca w przyszłości. Jak Spółka wskazała, Udziałowiec udziela (będzie udzielał) Spółce licencji na korzystanie z wyłącznego prawa do (…) - na zasadach/warunkach opisanych w umowach na terenie Polski. W ramach umów Udziałowiec przekazuje (będzie przekazywał) Spółce ogólne wytyczne w zakresie (…). Te wytyczne są przekazywane dalej podmiotom nabywającym (…) od Spółki, są to zatem informacje ogólnodostępne dla każdego podmiotu korzystającego z danej (…). Jest to forma instrukcji, której celem jest zapewnienie prawidłowego wykorzystania dostarczonego (…) dla osiągnięcia jak najlepszych efektów (…); w umowach zawieranych przez Spółkę (także w przyszłości) z Udziałowcem nie ma (i nie będzie) zastrzeżenia o zakazie udostępniania wytycznych innym podmiotom i obowiązku zachowania ich w tajemnicy. Co więcej, intencją Udziałowca, a także Spółki jest rozpowszechnianie wiedzy zawartej w ogólnych wytycznych, gdyż służy to zwiększeniu efektów (…). Udostępnianie tych informacji jest ściśle związane ze specyfiką branży (…). Stąd też, na swojej stronie internetowej Spółka również zamieszcza przy (…) danych (…) pewne zalecenia dotyczące (…), które są elementem tych ogólnych wytycznych. Spółka organizuje ponadto szkolenia dla (…), uczestniczy w dniach (…) itp., na których te informacje są przekazywane.

Wobec tego uiszczane przez Spółkę na rzecz Udziałowca opłaty nie są również (i nie będą) należnościami za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego ani za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how).

Tym samym w ocenie Spółki do opłat uiszczanych przez Spółkę na rzecz Udziałowca (także w przyszłości) nie ma i nie będzie miał zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Dalej należy stwierdzić, że nie budzi wątpliwości, że do opłat uiszczanych przez Spółkę na rzecz Udziałowca (także w przyszłości) nie ma i nie będzie miał zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 2, pkt 3 ani pkt 4 ustawy o CIT. Nie ma i nie będzie miał również zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, ponieważ na podstawie opisanych umów Udziałowiec nie świadczy (i nie będzie świadczył) na rzecz Spółki usług, o których mowa w tym przepisie i opłaty nie mieszczą w sobie (i nie będą mieścić) wynagrodzenia za takie usługi.

Podsumowując, w ocenie Spółki opłaty uiszczane przez Spółkę na rzecz Udziałowca na podstawie wymienionych umów (także zawieranych corocznie w przyszłości na takich samych zasadach – z uwzględnieniem ewentualnych zmian w załącznikach) nie podlegają i nie będą podlegać opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.

W zakresie pytania nr 2:

Zdaniem Spółki w konsekwencji tego, że:

-     „wyłączne prawo do ochrony (…) przysługujące Udziałowcowi nie jest żadnym z praw/tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT” (stanowisko w tym zakresie Spółka przedstawiła powyżej), w tym również

-     „Udziałowiec w ramach opisanych umów nie udostępnia (i nie będzie udostępniał) Spółce tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego ani know-how” (stanowisko w tym zakresie Spółka przedstawiła powyżej),

-     „nie budzi wątpliwości, że nie znajduje również zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 2, pkt 2a, pkt 3 ani pkt 4 ustawy o CIT”,

- to Spółka nie jest i nie będzie zobowiązana do pobierania i odprowadzania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, od opłat uiszczanych na rzecz Udziałowca na podstawie wymienionych umów (także zawieranych corocznie w przyszłości na takich samych zasadach - z uwzględnieniem ewentualnych zmian w załącznikach).

Zgodnie bowiem z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT m.in. osoby prawne są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od wypłat należności z tytułów wymienionych m.in. w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.

Ponieważ jak wskazano, opłaty uiszczane przez Spółkę (także w przyszłości) na rzecz Udziałowca nie są opłatami z tytułów ujętych w żadnym punkcie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego po stronie Spółki nie powstaje.

Analogiczne stanowisko zostało wyrażone w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 czerwca 2020 r., 0111-KDIB2-1.4010.62.2020.2.BJ; z 24 kwietnia 2019 r., 0111-KDIB2-1.4010.28.2019.1.BKD; 0111-KDIB2-1.4010.30.2019.1.AR; 0111-KDIB2-1.4010.29.2019.1.BJ.

Podsumowując, zdaniem Spółki nie jest ona i nie będzie zobowiązana do pobierania i odprowadzania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, od opłat uiszczanych na rzecz Udziałowca na podstawie wymienionych umów (także zawieranych corocznie w przyszłości na takich samych zasadach - z uwzględnieniem ewentualnych zmian w załącznikach).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

W przepisie tym, wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.

W stosunku do niektórych przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku spoczywa na podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego przychodu. Takie rodzaje przychodów zostały określone w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT oraz w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.

W myśl art. 21 ust. 1 ustawy o CIT:

Jak wynika z art. 21 ust. 2 ustawy o CIT:

W art. 21 ustawy o CIT wymienione zostały określone rodzaje należności wypłacane przez podmioty polskie podmiotom zagranicznym, w przypadku uzyskania których, podmiot zagraniczny podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym do jego naliczenia, potracenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot polski. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez polski podmiot wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta, w trybie i na zasadach wymienionych w art. 26 ustawy o CIT.

Obowiązki płatnika w powyżej wskazanym zakresie są uregulowane w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Państwa wątpliwości zawarte w pytaniu nr 1 dotyczą ustalenia, czy opłaty uiszczane przez Spółkę na rzecz Udziałowca na podstawie wymienionych umów podlegają/będą podlegały opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT. Przedmiotem wątpliwości zawartych w pytaniu nr 2 jest również ustalenie, czy Spółka jest/będzie zobowiązana do pobierania i odprowadzania zryczałtowanego podatku dochodowego od ww. należności uiszczanych na rzecz Udziałowca.

W przedmiotowej sprawie na szczególną uwagę zasługują uregulowania zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, który odnosi się m.in. do przychodów uzyskanych z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw.

Jak wynika z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.):

Zacytowana powyżej definicja utworu sformułowana została przez ustawodawcę w sposób ogólny, co daje możliwość objęcia ochroną z tytułu prawa autorskiego bardzo szerokiego zakresu przejawów ludzkiej kreatywności intelektualnej.

Zgodnie z prawem autorskim utwór musi posiadać dwie cechy, tj. musi być przejawem działalności twórczej i mieć indywidualny charakter. Przyjmuje się, że jako przejaw działalności twórczej rozumie się rezultat działalności o charakterze kreacyjnym, którego cechą jest oryginalność. Z kolei z indywidualnością mamy do czynienia wtedy, gdy nie ma możliwości wytworzenia takiego samego utworu w przyszłości przez inną osobę z takim samym rezultatem. Twórcy przysługuje wyłączne prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu.

W rozpatrywanej sprawie na podstawie zawartych umów Udziałowiec udzieli/udzielił Spółce licencji do korzystania z wyłącznego prawa do produkcji i sprzedaży (…) w Polsce. Umowy licencyjne dotyczą (…).

W ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 213 ze zm.) ustawodawca uregulował kwestie dotyczące wyłącznego prawa do odmian roślin.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Jak wynika z art. 2 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy:

W myśl art. 21 ustawy o ochronie prawnej odmian roślin:

W art. 25 ww. ustawy uregulowano kwestie dotyczące opłaty licencyjnej. Z art. 25 ust. 1 ww. ustawy wynika, że:

Z kolei w art. 30 ustawy o ochronie prawnej odmian roślin wskazano regulacje dotyczące umowy licencyjnej. Zgodnie z tym przepisem:

Z powyższych regulacji wynika, że hodowcy odmian roślin przysługuje prawo do ochrony wyhodowanej albo odkrytej i wyprowadzonej odmiany, a także do zarobkowego korzystania (wyłączne prawo). Aby uzyskać wyłączne prawo należy przejść odpowiednią procedurę, w wyniku której stosowny organ wydaje decyzję o przyznaniu prawa. Zarobkowe wykorzystanie odmiany polega na udzielaniu licencji, w których hodowca udziela zgody na np. rozmnażanie i sprzedaż chronionej odmiany rośliny w zamian za określone wynagrodzenie.

W świetle powyższego uznać należy, że prawa twórcy w rozumieniu prawa autorskiego nie są tożsame z prawami hodowcy w rozumieniu ustawy o ochronie prawnej roślin.

Należy również wskazać, że wyłączne prawo do odmiany rośliny charakteryzują określone podobieństwa do prawa wynalazczego. Jednak jak wynika z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. prawo własności przemysłowej (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1170):

Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z 11 lipca 2018 r. (sygn. akt II FSK 1845/16) stwierdził, że: „Tak więc skoro wyłączne prawo do odmian roślin nie powstaje ex lege jak w przypadku prawa autorskiego, zaś indywidualny charakter odmiany osiągany jest nie tylko ze względu na osobę twórcy, ale również na udział sił przyrody, w znacznej mierze niezależnych od woli człowieka, to przyjąć należy, że wyłączne prawo do odmiany rośliny, wynikające z ustawy z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin nie stanowi prawa autorskiego lub pokrewnego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. Powyższe oznacza, że od wynagrodzenia wypłacanego podmiotowi, któremu przysługuje owe prawo na podstawie umowy licencyjnej upoważniającej do reprodukcji, ukorzeniania oraz sprzedaży odmian roślin, nie jest pobierany podatek u źródła na podstawie wskazanego przepisu”.

Tym samym, w odniesieniu do wynagrodzenia wypłaconego Udziałowcowi, któremu przysługuje wyłączne prawo do ochrony odmian roślin, na podstawie zawartych umów licencyjnych upoważniających Spółkę do wprowadzenia na rynek w Polsce (…), o którym mowa we wniosku nie mają/nie będą miały zastosowania uregulowania zawarte w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.

W konsekwencji, w związku z wypłatą wskazanego we wniosku wynagrodzenia z tytułu opłat licencyjnych Państwa Spółka nie jest/nie będzie zobowiązana do pobierania i odprowadzania zryczałtowanego podatku od osób prawnych, o którym mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Zatem Państwa stanowisko do pytań nr 1 i 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.