Interpretacja 0111-KDIB1-2.4010.625.2025.1.AK

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

 

27 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej.  Uzupełnili go Państwo pismem z 28 listopada 2025 r. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

 

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem wspólnym

 

1) Zainteresowany będący stroną postępowania: X

2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania: Y

Opis zdarzenia przyszłego

X jest spółką z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Rzeczypospolitej Polskiej obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Przedmiotem działalności Spółki jest (…). X została założona w (…) roku przez Y w celu (…). X zajmuje się głównie (…). Dodatkowo, X posiada umowę (…) w spółce Z sp. z o.o. (…).

X należy do grupy („Grupa”), która została założona w (…) roku w (…). Grupa posiada spółki zależne znajdujące się w (…). W (…) roku Grupa zadebiutowała na giełdzie papierów wartościowych (…).

 

Bezpośrednimi udziałowcami Spółki są:

a.  A („A” lub „Udziałowiec”) z siedzibą (…), który od (…) posiada (…)% udziałów w Spółce, oraz

b. B z siedzibą (…), który posiada (…)% udziałów w Spółce.

A to spółka będąca rezydentem podatkowym (…), która jest opodatkowana podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów (…) bez względu na miejsce ich osiągania. A prowadzi działalność (…).

Dodatkowo A prowadzi działalność (…).

A posiada (…)% udziałów w B.

Jedynym udziałowcem A jest od (…) C („C”).

Co do zasady A przekazuje otrzymane od spółek zależnych dywidendy do swojego jedynego udziałowca - C, pełni on więc funkcję podmiotu pośredniczącego.

C to spółka z siedzibą (…), która pośrednio posiada (…)% udziałów w kapitale Spółki. Natomiast (…)% udziałów w kapitale C posiada Y. Przedmiotem działalności C jest (…).

C, co do zasady, przekazuje otrzymane od spółek zależnych dywidendy do swojego jedynego udziałowca - Y, pełniąc funkcję podmiotu pośredniczącego.

Y to spółka będąca rezydentem podatkowym Izraela w rozumieniu UPO PL-IL. Jest spółką publiczną, notowaną na giełdzie (…), a zatem spółką, której główna część akcji jest przedmiotem istotnych i regularnych transakcji na giełdzie uznanej (…), w rozumieniu art. 25 ust. 1 pkt c UPO PL-IL. Y jest jednocześnie udziałowcem (…) Grupy.

Akcje Y nie są przedmiotem istotnych i regularnych transakcji na uznanej giełdzie (…). Y jest spółką publiczną notowaną wyłącznie na giełdzie (…), a zatem spółką, której główna część akcji jest przedmiotem istotnych i regularnych transakcji na giełdzie uznanej (…), w rozumieniu art. 25 ust. 1 pkt c UPO PL-IL.

Udziałowcem X, A oraz udziałowcem C jest Y („Rzeczywisty właściciel”), który posiada pośrednio (…)% udziałów zarówno w kapitale A, jak i X oraz bezpośrednio (…)% udziałów w C.

Działalność Y dotyczy (…). Dodatkowo działalność Y obejmuje również produkcję (…).

Stąd Y jest spółką (…). Dodatkowo dywidendy otrzymywane przez Y od Spółki są bezpośrednio związane z jego działalnością gospodarczą.

Wypłata dywidendy

X planuje wypłacać należności z tytułu dywidendy w wysokości przekraczającej 2 mln zł w danym roku podatkowym, które docelowo zostaną przekazane Rzeczywistemu właścicielowi (dalej: „Dywidendy”).

W związku z planowanymi wypłatami Dywidend, po stronie X powstaną obowiązki w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego (dalej: „WHT”), zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

W przeszłości X wystąpiła na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT z wnioskiem o wydanie opinii o stosowaniu preferencji w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia z WHT wypłacanych Dywidend na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT. W dniu (…) organ odmówił X wydania opinii o stosowaniu preferencji w WHT powołując się m.in. na istnienie uzasadnionych wątpliwości co do zgodności ze stanem rzeczywistym oświadczenia w przedmiocie prowadzenia rzeczywistej działalności gospodarczej przez A.

Odmowa wydania opinii o stosowaniu preferencji została przez X zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego („WSA”), a następnie do Naczelnego Sądu Administracyjnego („NSA”). W wyroku NSA (…) oddalił skargę kasacyjną Spółki.

Biorąc pod uwagę tezy ww. wyroku NSA, Spółka wskazuje, że rzeczywistym właścicielem wypłaconej Dywidendy jest spółka Y, będąca (…) rezydentem podatkowym, która posiada (pośrednio) kwalifikowany w rozumieniu UPO PL-IL udział min. (…)% w kapitale X. Jednocześnie Wnioskodawcy wskazują, że przedmiotem wniosku nie jest ocena czy Y jest rzeczywistym właścicielem Dywidendy.

Spółka potwierdza, że dywidenda wypłacana przez nią podmiotowi pośredniczącemu, która jest przekazywana kolejnemu podmiotowi pośredniczącemu i ostatecznie wypłacana rzeczywistemu właścicielowi zachowuje rodzajową tożsamość i następuje pod tym samym tytułem w trakcie przekazywania w łańcuchu płatności do rzeczywistego właściciela, tj. jako dywidenda.

Opodatkowanie Dywidendy

Co do zasady dywidendy otrzymywane przez (…) spółki od spółek niebędących rezydentami podlegają opodatkowaniu w Izraelu według stawki (…)%.

Dywidenda wypłacana przez A na rzecz C (podmiotu …) podlega zatem opodatkowaniu (…) według stawki (…)% CIT (C rozpoznaje przychód podatkowy z tytułu otrzymanej należności). Następnie ma miejsce wypłata dywidendy z C do Y, czyli pomiędzy spółkami będącymi rezydentami podatkowymi (…).

W tym przypadku dywidenda nie podlega ponownemu opodatkowaniu, w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania. Zatem w analizowanym łańcuchu wypłat pierwsza wypłata dywidendy (od spółki (…) do C) jest opodatkowana, natomiast druga wypłata (z C do Y), korzysta ze zwolnienia podatkowego wyłącznie dlatego, że dotyczy dochodu, który został już efektywnie opodatkowany (…). Gdyby jednak dywidenda nie została wcześniej opodatkowana (…), podlegałaby opodatkowaniu według stawki (…)% przez Y - co do zasady zatem Y zobowiązany jest rozpoznać przychód z tytuły dywidendy otrzymanej od nierezydenta (który może być jednak zwolniony, w przypadku uprzedniego efektywnego opodatkowania (…), celem uniknięcia podwójnego opodatkowania).

Podsumowanie

Podsumowując powyższe, udziały w X posiada bezpośrednio podmiot będący rezydentem podatkowym (…) - A, natomiast pośrednio podmioty, których rezydencja podatkowa znajduje się (…) - C oraz Y. Powyższe warunki własnościowe będą spełnione przez cały okres (…) dni, który obejmuje dzień wypłaty Dywidendy.

Udziałowiec, C ani Rzeczywisty właściciel nie posiadają na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej zakładu w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT.

Na moment wypłaty Dywidend X będzie posiadała ważny certyfikat rezydencji Y oraz oświadczenie Rzeczywistego właściciela, że jest rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności.

X pragnie podkreślić, że przedmiotem wniosku nie jest ocena, który z udziałowców Spółki jest rzeczywistym właścicielem Dywidendy, którą X zamierza wypłacać, ani czy udziałowcy Spółki prowadzą rzeczywistą działalność gospodarczą.

Spółka potwierdza, że pełniąc obowiązki płatnika podatku u źródła od wypłacanej dywidendy dochowuje należytej staranności, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT. Spółka będzie posiadać również wymaganą dokumentację, a w szczególności będzie dysponować certyfikatami rezydencji podmiotów biorących udział w łańcuchu płatności.

Pytanie

Czy Spółka, wypłacając należności z tytułu Dywidend, będzie uprawniona do zastosowania stawki podatku u źródła wynikającej z art. 10 ust. 2 lit. a UPO PL-IL, ze względu na to, że rzeczywistym właścicielem Dywidendy będzie pośredni udziałowiec Spółki będący rezydentem Izraela i spółką notowaną na giełdzie (…)?

Państwa stanowisko w sprawie

Spółka, wypłacając należności tytułem dywidendy, będzie uprawniona do zastosowania 5% stawki podatku u źródła na podstawie art. 10 ust. 2 lit. a UPO PL-IL, ze względu na to, że rzeczywistym właścicielem Dywidend będzie pośredni udziałowiec Spółki będący rezydentem Izraela i spółką notowaną na giełdzie (…), który posiada pośrednio (…)% udziałów w Spółce.

Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych

Ustawa o CIT

W myśl art. 3 ust. 2 ustawy o CIT podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.

W myśl art. 3 ust. 5 ustawy o CIT, za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się w szczególności przychody wymienione w art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu/dochodu (tzw. podatek u źródła). Przy czym, zgodnie z art. 22a ustawy o CIT przepis art. 22 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

 

Zgodnie z art. 4a pkt 29 ustawy o CIT, rzeczywistym właścicielem płatności jest podmiot, który spełnia łącznie następujące warunki:

  a. otrzymuje należność dla własnej korzyści, w tym decyduje samodzielnie o jej przeznaczeniu i ponosi ryzyko ekonomiczne związane z utratą tej należności lub jej części,

  b. nie jest pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem zobowiązanym do przekazania całości lub części należności innemu podmiotowi,

  c. prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju siedziby, jeżeli należności są uzyskiwane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, przy czym przy ocenie, czy podmiot prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą, uwzględnia się charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez ten podmiot w zakresie otrzymanej należności.

UPO PL-IL

Zgodnie z art. 10 ust. 1 UPO PL-IL dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

W myśl art. 10 ust. 2 lit. a UPO PL-IL dywidendy te mogą być jednak opodatkowane także w Umawiającym się Państwie i według prawa tego Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, ale jeżeli odbiorca dywidend jest ich właścicielem, podatek ten nie może przekroczyć 5% kwoty dywidend brutto, jeżeli odbiorca dywidend posiada udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendy, w wysokości co najmniej 15%. Natomiast zgodnie z art. 8 Konwencji MLI, art. 10 ust. 2 lit. a UPO PL-IL znajdzie zastosowanie tylko wówczas, jeśli warunki własnościowe opisane w tych postanowieniach są spełnione przez cały okres 365 dni, który obejmuje dzień wypłaty dywidend.

Dodatkowo, zgodnie z art. 10 ust. 4 UPO PL-IL postanowień ust. 1 i ust. 2 nie stosuje się, jeżeli odbiorca dywidend, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, wykonuje w drugim Państwie, w którym znajduje się siedziba spółki płacącej dywidendy, działalność zarobkową przez zakład położony w tym Państwie bądź wykonuje w tym drugim Państwie wolny zawód w oparciu o stałą placówkę, która jest w nim położona, i gdy udział, z tytułu którego wypłaca się dywidendy, rzeczywiście wiąże się z działalnością takiego zakładu lub stałej placówki.

 

Ponadto, zgodnie z art. 25 ust. 1 UPO PL-IL osoba mająca siedzibę w Umawiającym się Państwie, która uzyskuje dochód w drugim Umawiającym się Państwie, będzie uprawniona w tym drugim Umawiającym się Państwie do wszelkich korzyści wynikających z UPO PL-IL tylko wówczas, gdy m.in. dana osoba.:

 1) jest spółką, której główna część akcji jest przedmiotem istotnych i regularnych transakcji na uznanych giełdach w każdym z Umawiających się Państw.

 2) jest spółką, której więcej niż 50% udziału w korzyściach (lub w przypadku spółki, której przysługuje więcej niż 50%: głosów w zgromadzeniu ogólnym, w podziale zysków, podziale majątku w razie likwidacji) stanowi bezpośrednią lub pośrednią własność spółki wskazanej w pkt 1 powyżej.

W konsekwencji Y powinna być uprawniona do wszelkich korzyści wynikających z UPO PL-IL jako spółka, której akcje są przedmiotem publicznego obrotu na uznanej giełdzie papierów wartościowych (…), podobnie jak wszystkie jej spółki zależne.

Zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego, Y jest rzeczywistym właścicielem Dywidend, natomiast bezpośredni odbiorca Dywidend - A, w stosunku do Dywidendy przekazanej w całości do Y, powinien zostać uznany za pośrednika, przekazujący otrzymaną dywidendę swojemu udziałowcowi (a docelowo Y).

W związku z powyższym oraz biorąc pod uwagę fakt, że rzeczywistym właścicielem dywidend będzie Y, dla ustalenia stawki podatku u źródła od Dywidend wypłacanych przez X należy zastosować UPO PL-IL i jej art. 10.

Klauzula „look-through approach”

Klauzula „look-through approach” („klauzula LTA”) wywodzi się z rozumienia klauzuli rzeczywistego właściciela i jest wprost wyrażona w komentarzu do Modelowej Konwencji OECD. Jak wskazano w Objaśnieniach podatkowych z 3 lipca 2025 r. dotyczących stosowania tzw. klauzuli rzeczywistego właściciela dla celów podatku u źródła („Objaśnienia WHT”), w praktyce klauzula LTA pozwala płatnikowi wypłacającemu należności na zastosowanie zwolnienia lub obniżonej stawki podatku nawet jeżeli rzeczywisty właściciel tej należności nie jest jej bezpośrednim odbiorcą, a jest ona mu przekazywana przez pośredników.

Jak wskazano w Objaśnieniach WHT, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania UPO przewidują trzy różne warianty w zakresie warunku posiadania udziałów przez rzeczywistego właściciela w spółce wypłacającej dywidendę:

1) konieczność bezpośredniego posiadania udziałów;

2) możliwość bezpośredniego lub pośredniego posiadania udziałów;

3) brak wzmianki o charakterze posiadania udziałów.

W UPO PL-IL zastosowano wariant nr 3, ponieważ art. 10 ust. 2 lit a UPO PL-IL nie zawiera wzmianki o charakterze posiadania udziałów:

Art. 10 ust. 2 lit. a UPO PL-IL: Dywidendy te mogą być jednak opodatkowane także w Umawiającym się Państwie i według prawa tego Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, ale jeżeli odbiorca dywidend jest ich właścicielem, podatek ten nie może przekroczyć: [zmodyfikowany przez art. 8 ust. 1 Konwencji MLI] [a) 5% kwoty dywidend brutto, jeżeli odbiorca dywidend posiada udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendy w wysokości co najmniej 15%,].

W świetle powyższego, wobec brak wzmianki o charakterze posiadania udziałów, należy uznać, że warunki zastosowania art. 10 ust. 2 lit. a UPO PL-IL może spełnić zarówno bezpośredni jak i pośredni udziałowiec spółki wypłacającej dywidendę. W konsekwencji należy przyjąć, że warunek posiadania co najmniej 15% udziałów nieprzerwanie przez co najmniej 365 dni będzie spełniony, ponieważ Y spełnia te warunki w odniesieniu do wszystkich spółek pośredniczących w wypłacie Dywidendy od Spółki.

Analogicznie jak w przypadku postanowień UPO PL-IL również przepisy Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisana w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. Nr 250, poz. 1840) nie precyzują, czy wymóg posiadania określonego udziału w kapitale spółki odnosi się do udziałowca bezpośredniego, czy też pośredniego.

W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej („Dyrektor KIS”) nr 0111-KDIB1-2.4010.483.2023.1.AW z 8 grudnia 2023 r. organ zgodził się z wnioskodawcą, że dokonując wypłaty dywidendy należnej podmiotom brytyjskim, które będą rzeczywistymi właścicielami wypłaconej dywidendy wnioskodawca nie będzie zobowiązany do poboru podatku od wypłaconej dywidendy, która będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 10 ust. 2 lit. a Konwencji. Konwencja nie wyklucza bowiem możliwości pośredniego posiadania udziałów (akcji) w kapitale spółki wypłacającej dywidendy. W sytuacji posiadania certyfikatu rezydencji rzeczywistego właściciela dywidendy i dochowania warunku należytej staranności, Wnioskodawca może skorzystać z preferencji wynikających z Konwencji.

Powyższe zostało także potwierdzone w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 25 marca 2021 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.23.2021.1.SP, w której wnioskodawca argumentował, że przepis Konwencji polsko-brytyjskiej nie wymaga, aby posiadanie udziałów było bezpośrednie. Organ podatkowy uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe i odstąpił od uzasadnienia prawnego swojej oceny.

Gdyby bowiem intencją państw będących stronami umowy było zawarcie warunku bezpośredniego posiadania udziałów w UPO PL-IL, taki warunek zostałby w niej wskazany wprost, analogicznie jak w przypadku wielu innych zawartych przez Polskę umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Liczne zawarte przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania wskazują bowiem wprost na wymóg bezpośredniego posiadania udziałów przez podmiot uprawniony do dywidend - tak m.in. w przypadku umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (zgodnie z jej art. 10 ust. 2 lit. a: (…) podatek tak wymierzony nie może przekroczyć 5 procent kwoty dywidend brutto, jeżeli osobą uprawnioną jest spółka (inna niż spółka osobowa), której bezpośredni udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendy wynosi co najmniej 10 procent).

Również Komentarz do Modelowej Konwencji OECD dopuszcza zastosowanie właściwej stawki podatku bądź zwolnienia na podstawie traktatu z krajem rezydencji osoby uprawnionej do płatności: Z zastrzeżeniem innych warunków nałożonych przez niniejszy artykuł i inne postanowienia i inne postanowienia Konwencji, ograniczenie opodatkowania w państwie źródła pozostaje dostępne, gdy pośrednik, taki jak agent lub przedstawiciel w Umawiającym się Państwie lub w państwie trzecim, pośredniczy między beneficjentem a płatnikiem, ale rzeczywisty właściciel jest rezydentem drugiego Umawiającego się Państwa.

 

Powyższy pogląd znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz interpretacjach indywidualnych:

   - Wyrok NSA z 31 stycznia 2023 r., II FSK 1588/20, zgodnie z którym: „preferencja podatkowa będzie dopuszczalna w sytuacji, w której co prawda wypłata dywidendy nie odbywa się na rzecz jej rzeczywistego beneficjenta, jednakże stosowana jest zasada look-through approach”;

   - Wyrok WSA w Warszawie z 17 października 2023 r., sygn. III SA/Wa 1586/23, zgodnie z którym: „Na gruncie niniejszej sprawy, w której inny, potencjalny właściciel dywidendy, jest Skarżącej znany zaprezentowaną powyżej wykładnię literalną wspiera tzw. koncepcja przejrzystości (look-through approach). Przywołać w tym zakresie można między innymi wyrok NSA z 31 stycznia 2023 r., sygn. akt II FSK 1588/20, w którym zajęto stanowisko, że preferencja podatkowa będzie dopuszczalna w sytuacji, w której co prawda wypłata dywidendy nie odbywa się na rzecz jej rzeczywistego beneficjenta, jednakże stosowana jest zasada look-through approach.”;

   - Interpretacja indywidualna z 1 września 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.211.2023.3.EJ, zgodnie z którą: „Mając na uwadze powyższy opis sprawy oraz przedstawione przepisy prawa stwierdzić należy, że skoro - jak piszą Państwo we wniosku - AHP nie będzie rzeczywistym właścicielem o którym mowa w art. 4a pkt 29 ustawy o CIT dywidend otrzymywanych od Wnioskodawcy, to Wnioskodawca powinien przeprowadzić weryfikację prawa do zastosowania zwolnienia zgodnie z koncepcją look through approach, tj. z pominięciem AHP, gdyż to AH będzie rzeczywistym właścicielem otrzymywanej dywidendy.”;

   - Interpretacja indywidualna z 9 grudnia 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.641.2022.1.AK, w której organ podatkowy zgodził się z następującym stanowiskiem wnioskodawcy: „Mając na uwadze powyższe, w przypadku, gdy odpowiedzi na wcześniejsza pytania były negatywne, Spółka będzie uprawniona w oparciu o „look-through approach” do zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT i niepobrania podatku przy wypłacie dywidendy bezpośrednio na rachunek JH, o ile JM SA będzie spełniała wszystkie warunki do zastosowania tego zwolnienia wynikające z art. 22 ust. 4, 4a,4b i 4d i art. 22c ustawy o CIT.”.

W związku z powyższym zdaniem Spółki należy uznać, że warunek posiadania co najmniej 15% udziałów (akcji) zawarty w art. 10 ust. 2 lit. a UPO PL-IL, dotyczy posiadania zarówno bezpośredniego, jak i pośredniego. Powyższe zostało potwierdzone przez Ministra Finansów w Objaśnieniach WHT. W rezultacie, Spółka, wypłacając należności tytułem dywidendy, będzie uprawniona do zastosowania art. 10 ust. 2 lit. a UPO PL-IL, bez względu na to, że rzeczywistym właścicielem Dywidend będzie pośredni udziałowiec Spółki.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, ze zm. dalej: „ustawa o CIT”):

Stosownie do art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT:

W myśl art. 3 ust. 5 ustawy o CIT:

W przepisach powyższych wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.

Zgodnie z art. 4a pkt 29 ustawy o CIT:

W stosunku do niektórych przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku spoczywa na podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego przychodu. Takie rodzaje przychodów zostały określone m.in. w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.

Na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 22a ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 22b ustawy o CIT:

W art. 22 ustawy o CIT wymienione zostały określone rodzaje należności wypłacane przez podmioty polskie podmiotom zagranicznym, w przypadku uzyskania których, podmiot zagraniczny podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym do jego naliczenia, potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot polski. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez podmiot polski wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta w trybie i na zasadach wymienionych w art. 26 ustawy o CIT. Przy czym, zastosowanie stawki podatku wynikającej z takiej umowy lub niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem (certyfikatem rezydencji), wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT:

Powyższe regulacje prawne wskazują na fakt, że w przypadku podmiotu, który nie ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, a uzyskuje przychody na tym terytorium, w kwestii sposobu opodatkowania pierwszeństwo mają postanowienia właściwej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu. Zasady ustalania podatku, wynikające z art. 22 ustawy o CIT, będą miały zatem zastosowanie w przypadku braku takich umów, albo wtedy, gdy umowa w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, której Polska jest stroną, zawarta z krajem, na  którego terytorium podatnik ma siedzibę, nie stanowi inaczej niż polska ustawa.

Mając na uwadze brzmienie art. 22 ust. 1 ustawy o CIT oraz art. 22a ustawy o CIT, zasadne jest zatem odwołanie się do przepisów Umowy zawartej między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Państwa Izrael w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Jerozolimie 22 maja 1991 r. (t. j. Dz. U. 1992 Nr 28, poz. 124 ze zm., dalej: „UPO PL-IL”) zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz przez Izrael dnia 7 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1369 ze zm., dalej: „Konwencja MLI”).

Stosownie do art. 3 ust. 1 lit. c), d) i e) UPO PL-IL:

W myśl art. 10 ust. 1 UPO PL-IL:

Zgodnie z art. 10 ust. 2 UPO PL-IL:

Ponadto należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 8 ust. 1 Konwencji MLI ww. art. 10 ust. 2 lit. a) UPO PL-IL:

W świetle art. 10 ust. 3 UPO PL-IL:

Natomiast na podstawie art. 10 ust. 4 UPO PL-IL:

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Spółka, wypłacając należności z tytułu dywidend, będzie uprawniona do zastosowania stawki podatku u źródła wynikającej z art. 10 ust. 2 lit. a UPO PL-IL, ze względu na to, że rzeczywistym właścicielem dywidendy będzie pośredni udziałowiec Spółki będący rezydentem Izraela i spółką notowaną na giełdzie (…).

 

Z opisu sprawy wynika, że bezpośrednimi udziałowcami X są:

- A z siedzibą (…), który od (…) posiada (…)% udziałów w Spółce, oraz

- B z siedzibą (…), który posiada (…)% udziałów w Spółce.

A posiada (…)% udziałów w B. Jedynym udziałowcem A jest od 2014 r. C. Co do zasady A przekazuje otrzymane od spółek zależnych dywidendy do swojego jedynego udziałowca - C, pełni on więc funkcję podmiotu pośredniczącego.

C to spółka z siedzibą w Izraelu, która pośrednio posiada (…)% udziałów w kapitale Spółki. Natomiast (…)% udziałów w kapitale C posiada Y. C, co do zasady, przekazuje otrzymane od spółek zależnych dywidendy do swojego jedynego udziałowca - Y, pełniąc funkcję podmiotu pośredniczącego.

Udziałowcem X, A oraz udziałowcem C jest Y („Rzeczywisty właściciel”), który posiada pośrednio (…)% udziałów zarówno w kapitale A, jak i X oraz bezpośrednio (…)% udziałów w C.

X planuje wypłacać należności z tytułu dywidendy w wysokości przekraczającej 2 mln zł w danym roku podatkowym, które docelowo zostaną przekazane Rzeczywistemu właścicielowi. W związku z planowanymi wypłatami Dywidend, po stronie X powstaną obowiązki w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego (dalej: „WHT”), zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Dywidenda wypłacana przez nią podmiotowi pośredniczącemu, która jest przekazywana kolejnemu podmiotowi pośredniczącemu i ostatecznie wypłacana rzeczywistemu właścicielowi zachowuje rodzajową tożsamość i następuje pod tym samym tytułem w trakcie przekazywania w łańcuchu płatności do rzeczywistego właściciela, tj. jako dywidenda.

Dywidenda wypłacana przez A na rzecz C podlega opodatkowaniu (…) według stawki (…)% CIT (C rozpoznaje przychód podatkowy z tytułu otrzymanej należności). Następnie ma miejsce wypłata dywidendy z C do Y, czyli pomiędzy spółkami będącymi rezydentami podatkowymi (…). W tym przypadku dywidenda nie podlega ponownemu opodatkowaniu, w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania. Zatem w analizowanym łańcuchu wypłat pierwsza wypłata dywidendy (od spółki (…) do C) jest opodatkowana, natomiast druga wypłata (z C do Y), korzysta ze zwolnienia podatkowego wyłącznie dlatego, że dotyczy dochodu, który został już efektywnie opodatkowany (…). Gdyby jednak dywidenda nie została wcześniej opodatkowana (…), podlegałaby opodatkowaniu według stawki (…)% przez Y - co do zasady zatem Y zobowiązany jest rozpoznać przychód z tytuły dywidendy otrzymanej od nierezydenta (który może być jednak zwolniony, w przypadku uprzedniego efektywnego opodatkowania (…), celem uniknięcia podwójnego opodatkowania).

Udziały w X posiada bezpośrednio podmiot będący rezydentem podatkowym (…) - A, natomiast pośrednio podmioty, których rezydencja podatkowa znajduje się (…) - C oraz Y. Powyższe warunki własnościowe będą spełnione przez cały okres (…) dni, który obejmuje dzień wypłaty Dywidendy. Na moment wypłaty Dywidend X będzie posiadała ważny certyfikat rezydencji Y oraz oświadczenie Rzeczywistego właściciela, że jest rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności.

Odnosząc się do powyższego, należy wskazać, że płatnik każdorazowo musi dokonać weryfikacji odbiorców wypłacanych należności pod kątem posiadania statusu rzeczywistego właściciela (tzw. beneficial owner) w celu zastosowania zwolnienia lub niższej stawki podatku u źródła przy wypłacie dywidend (także wówczas, gdy dana UPO nie zawiera klauzuli beneficial owner). Taki obowiązek wynika z celu zawieranych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania („UPO”), tj. eliminacji podwójnego opodatkowania, ale UPO te nie mogą być jednak nadużywane poprzez tworzenie i wykorzystywanie sztucznych podmiotów, np. pośredników nieprowadzących rzeczywistej działalności gospodarczej, zajmujących się wyłącznie przekazywaniem należności. Dlatego weryfikowanie statusu rzeczywistego właściciela jest konieczne, aby zapobiegać zjawisku tzw. „treaty shopping”. Co więcej, celem UPO jest zapewnienie zwolnienia lub obniżonej stawki dla wypłacanej z państwa źródła określonej rodzajowo należności. Innymi słowy, UPO ograniczają władztwo podatkowe państwa źródła dla określonej kategorii płatności. Dlatego, jeżeli polski płatnik wypłaca dywidendy, to aż do poziomu rzeczywistego właściciela w łańcuchu podmiotów powinny one zostać przekazane w tej samej formie. Ponadto, płatnik każdorazowo powinien także ustalić, czy rzeczywisty właściciel należności rozpoznaje w swoim kraju przychód podatkowy z tytułu otrzymanej należności i spełnia warunki do zastosowania preferencji wynikające z danej UPO. Dla zastosowania niższej stawki opodatkowania dywidendy wynikającej z UPO, płatnik powinien także ustalić, czy spełniony jest warunek posiadania udziałów.

Niezależnie od powyższego, płatnik powinien ustalić, czy warunki do zastosowania zwolnienia lub obniżonej stawki podatku wynikające z danej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania są spełnione. Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przewidują trzy różne warianty w zakresie warunku posiadania udziałów przez rzeczywistego właściciela w spółce wypłacającej dywidendę.

Wariant 1: konieczność bezpośredniego posiadania udziałów - umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania wymaga, aby rzeczywisty właściciel posiadał udziały bezpośrednio w spółce wypłacającej dywidendę.

Wariant 2: możliwość bezpośredniego lub pośredniego posiadania udziałów - umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania dopuszcza zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie posiadanie udziałów w spółce wypłacającej dywidendę przez rzeczywistego właściciela.

Wariant 3: UPO nie zawiera wzmianki o charakterze posiadania udziałów - umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie precyzuje, czy udziały muszą być posiadane bezpośrednio czy pośrednio przez rzeczywistego właściciela.

W analizowanej sprawie UPO PL-IL nie zawiera wzmianki o charakterze posiadania udziałów.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że warunki zastosowania art. 10 ust. 2 lit. a UPO PL-IL może spełnić również pośredni udziałowiec spółki wypłacającej dywidendę. W świetle powyższego warunek posiadania co najmniej 15% udziałów przez cały okres 365 dni będzie spełniony, ponieważ Y spełnia te warunki w odniesieniu do wszystkich spółek pośredniczących w wypłacie dywidendy od X.

Natomiast w analizowanej sprawie istotne jest spełnienie przez Państwa przesłanki wynikającej z art. 25 ust. 1 lit. c UPO PL-IL.

 

Art. 25 UPO PL-IL dotyczący ograniczenia korzyści stanowi, że:

 1. Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, która uzyskuje dochód w drugim Umawiającym się Państwie, będzie uprawniona w tym drugim Umawiającym się Państwie do wszelkich korzyści wynikających z niniejszej umowy tylko wówczas, gdy dana osoba jest:

a) osobą fizyczną;

b)

      (i) osobą, której więcej niż 50% udziału w korzyściach (lub, w przypadku spółki, której przysługuje więcej niż 50%: głosów w zgromadzeniu ogólnym, w podziale zysków, podziale majątku w razie likwidacji) stanowi bezpośrednią lub pośrednią własność osób uprawnionych do tych korzyści na mocy niniejszej umowy wymienionych pod literą a) lub c),

      (ii) osobą, która nie przeznacza więcej niż 50% dochodu brutto bezpośrednio lub pośrednio na pokrycie zobowiązań (w tym z tytułu odsetek lub należności licencyjnych) dla osób nie uprawnionych do korzyści;

 c) spółką, której główna część akcji jest przedmiotem istotnych i regularnych transakcji na uznanych giełdach w każdym z Umawiających się Państw; lub

 d) osobą zaangażowaną aktywnie w działalność gospodarczą lub handlową w pierwszym Umawiającym się Państwie (inną niż dokonywanie i zarządzanie inwestycjami, chyba że jest to działalność bankowa lub ubezpieczeniowa prowadzona przez bank lub towarzystwo ubezpieczeniowe), a dochód uzyskiwany z drugiego Umawiającego się Państwa pozostaje w związku lub jest wynikiem takiej działalności gospodarczej lub handlowej.

 2. W uzupełnieniu do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu właściwe władze Umawiających się Państw w drodze wzajemnego porozumienia mogą:

 a) odmówić korzystania z dobrodziejstw niniejszej umowy którejkolwiek osobie lub w odniesieniu do wszelkich transakcji, jeżeli ich zdaniem uzyskanie w konkretnej okoliczności prawa do korzyści stanowiłoby nadużycie umowy, lub

 b) przyznać prawo do korzystania z dobrodziejstw niniejszej umowy każdej osobie nie uprawnionej do tego na mocy ustępu 1 niniejszego artykułu.

Z opisu sprawy wynika, że Y jest spółką publiczną, notowaną na giełdzie (…), a zatem spółką, której główna część akcji jest przedmiotem istotnych i regularnych transakcji na giełdzie uznanej (…). Akcje spółki nie są jednocześnie przedmiotem istotnych i regularnych transakcji na uznanej giełdzie w Polsce.

W odniesieniu do powyższego należy w pierwszej kolejności zauważyć, że UPO PL-IL została sporządzona w trzech wersjach językowych, tj. w języku polskim, hebrajskim i angielskim. Jednocześnie, jak wynika z art. 30 UPO PL-IL, w razie rozbieżności przy interpretacji tekst angielski będzie rozstrzygający.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że w angielskojęzycznej wersji UPO PL-IL, lit. c przepisu art. 25 ust. 1 UPO PL-IL brzmi następująco: „a company in whose principal class of shares there is substantial and regular trading on a recognized stock exchange in either of the Contracting States”. Użyty w przepisie zwrot „in either of” można przetłumaczyć: „w jednym z”, „w którymkolwiek z”, co wskazuje na to, że przesłanka wynikająca z powyższej regulacji będzie spełniona, jeżeli główna część akcji spółki jest przedmiotem istotnych i regularnych transakcji na uznanej giełdzie w jednym z Umawiających się Państw.

Podobną klauzulę ograniczająca umowne korzyści, do zawartej w umowie z Izraelem, przewidziano w art. 7 ust. 9 lit. c Konwencji MLI, który przyznaje status osoby kwalifikowanej w rozumieniu przepisów Konwencji spółkom lub innym podmiotom, jeżeli podstawowy rodzaj udziałów lub akcji w tych podmiotach jest regularnie przedmiotem obrotu na jednej lub większej liczbie uznanych giełd papierów wartościowych.

Mając na uwadze powyższe, skoro w opisanym przypadku główna część akcji Y jest przedmiotem istotnych i regularnych transakcji na uznanej giełdzie (…), to wskazany w art. 25 ust. 1 lit. c UPO PL-IL warunek należy uznać za spełniony.

W związku z powyższym, Spółka, wypłacając należności tytułem dywidendy, będzie uprawniona do zastosowania 5% stawki podatku u źródła na podstawie art. 10 ust. 2 lit. a UPO PL-IL w związku z art. 25 ust. 1 pkt c UPO PL-IL który ogranicza skorzystanie z preferencji wynikającej z UPO PL-IL.

Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

(…) (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

 

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.