Spółka z o.o., będąca polskim rezydentem podatkowym, nabyła urządzenia, a następnie zawarła z inną spółką umowy sprzedaży i leasingu zwrotnego tych urządzeń na okres 96 miesięcy, kwalifikowane jako leasing operacyjny. Umowy te obejmują opłaty wstępne, płatne…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
3 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (…) (dalej: „Wnioskodawca” lub “Spółka”) to firma specjalizująca się w branży (…). Spółka należy do międzynarodowej grupy kapitałowej. Prowadzi działalność na polskim rynku w obszarze świadczenia usług (…). Spółka (…).
Spółka jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. 2025 poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”) i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości osiąganych dochodów.
Spółka nabyła system (…) (dalej jako: „Urządzenia”), stanowiące system urządzeń i maszyn wchodzących w skład parku maszynowego służącego do prowadzenia działalności gospodarczej. Zakup miał na celu m.in. zwiększenie wydajności działalności, zautomatyzowanie procesów (…) oraz optymalizację wykorzystywanej przestrzeni (…).
Niezależnie, jeszcze przed nabyciem Urządzeń, Spółka zawarła z B spółka akcyjna (dalej jako: „Leasingodawca”), umowy sprzedaży i leasingu zwrotnego (dalej jako: „Umowy leasingu zwrotnego”) zgodnie, z którymi Leasingodawca nabędzie od Spółki Urządzenia za cenę uzgodnioną z dostawcami, od których Spółka nabyła Urządzenia, a następnie zwrotnie wyleasinguje je Spółce (sale&lease back).
Umowy leasingu zwrotnego zostały zawarte na okres 96 miesięcy (8 lat). Po upływie tego okresu Leasingodawca zobowiązuje się sprzedać Urządzenia na rzecz Spółki (Spółka zobowiązuje się je nabyć) – własność Urządzeń przejdzie na Spółkę z chwilą uiszczenia przez nią wszelkich rat leasingu wraz z wartością końcową oraz wszelkimi zaległymi zobowiązaniami finansowymi w chwili zapłaty wartości końcowej.
Umowy leasingu zwrotnego stanowią umowy leasingu operacyjnego, określonego w art. 17b ustawy o CIT tj.:
1) zostały zawarte na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji rzeczy ruchomych (Urządzeń) objętych Umowami,
2) suma opłat leasingowych, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej Urządzeń.
Kwestia kwalifikacji Umowy leasingu zwrotnego jako umowy leasingu operacyjnego w rozumieniu ustawy o CIT, nie jest przedmiotem wniosku.
Jak wynika z harmonogramów spłat, które stanowią załącznik do Umów leasingu zwrotnego, Spółka zobowiązana jest uiszczać należności z tyt. rat leasingowych, obliczonych proporcjonalnie na okres 96 miesięcy oraz tzw. opłaty wstępne (dalej jako: „Opłaty wstępne”). W przypadku obydwu Umów leasingu zwrotnego, Opłaty wstępne są płatne jednorazowo, w dacie rozpoczęcia leasingów operacyjnych i nie są przypisane do konkretnego okresu.
Opłaty wstępne są jednorazowe i bezzwrotne oraz stanowią świadczenie odrębne od pozostałych rat leasingowych. W przeciwieństwie do pozostałych opłat wyszczególnionych w harmonogramie płatności, od Opłat wstępnych nie są również naliczane odsetki. Nie stanowią one również kaucji ani zadatku.
Na podstawie harmonogramu płatności Spółka zobowiązana jest uiszczać również raty leasingowe, należne za okresy miesięczne, w stałej wysokości – zmienia się jedynie proporcja części kapitałowej i części odsetkowej w każdej racie, wraz ze spłatą kapitału. Każda z rat leasingu składa się z części kapitałowej oraz części odsetkowej. Odsetki są naliczane od wysokości kapitału pozostającego do spłaty. Wraz z upływem okresu obowiązywania Umów zmniejsza się udział części odsetkowej w ratach leasingu, a zwiększa się udział części kapitałowej, co wynika ze specyfiki zastosowania spłaty w równych ratach łącznych – im większa część kapitału zostanie spłacona wraz z biegiem Umów, tym niższe będzie zobowiązanie odsetkowe.
Opłaty wstępne zapłacone zostały w drodze potrącenia z roszczeniem Spółki o zapłatę ceny zakupu przedmiotów leasingu przez Leasingodawcę w ramach Umów leasingu zwrotnego.
Pytanie
Czy zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, Opłaty wstępne wynikające z zawartych Umów leasingu zwrotnego Spółka powinna zaliczać do kosztów uzyskania przychodu potrącając część proporcjonalną do okresu trwania Umów leasingu zwrotnego w każdym roku wykonywania tych Umów?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, Opłaty wstępne poniesione w związku z zawartymi przez Spółkę Umowami leasingu zwrotnego powinny zostać zaliczane do kosztów uzyskania przychodów przez 96 miesięcy, tj. proporcjonalnie do okresu trwania Umów leasingu zwrotnego w każdym roku wykonywania tych Umów.
Uzasadnienie.
Zgodnie ze wskazanym w stanie faktycznym opisem zdarzenia, Umowy leasingu zwrotnego zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a Leasingodawcą stanowią umowy leasingu operacyjnego, określonego w art. 17b ustawy o CIT. Tym samym, koszty ponoszone przez Spółkę w związku z Umowami leasingu zwrotnego stanowić będą dla niej koszty uzyskania przychodu na zasadach ogólnych – bezpośrednio lub pośrednio związane z uzyskiwanym przez nią przychodem.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
Przepis art. 15 ust. 4b ustawy o CIT stanowi, że koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:
1) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
2) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego
- są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.
Według art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
Kluczowe dla ustalenia, czy dany koszt jest kosztem bezpośrednim jest rozstrzygnięcie, czy poniesiony koszt wiąże się bezpośrednio ze skonkretyzowanym przychodem osiągniętym w jednym roku podatkowym, czy też związek jest pośredni (inny niż bezpośredni) tzn. koszt przyczynia się do powstaniu przychodów w dłuższym okresie.
W związku z Umowami leasingu zwrotnego Wnioskodawca uzyskuje przychody ze sprzedaży na rzecz Leasingodawcy przedmiotów leasingu (Urządzeń). Jednakże, opłaty wyszczególnione w harmonogramach spłat ponoszone są już po dokonaniu sprzedaży i związane są w całości z udostępnieniem Spółce (w ramach leasingów operacyjnych) Urządzeń do używania przez nią w ramach jej podstawowej działalności z obszaru logistyki.
Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy poniesienie wydatków z tytułu rat leasingu oraz Opłat wstępnych nie wiąże się bezpośrednio z przychodem uzyskanym ze sprzedaży Urządzeń. Opłaty wstępne są jednak obowiązkowymi elementami Umów leasingu zwrotnego, a więc pośrednio dotyczą przychodów uzyskiwanych w okresie leasingu za pomocą Urządzeń przez Wnioskodawcę w ramach jego podstawowej działalności, czyli w obszarze logistyki – Urządzenia stanowiące część parku maszynowego są bowiem dla Wnioskodawcy niezbędne do świadczenia usług.
Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
Opłaty wstępne zostały poniesione w ramach zawartych Umów leasingu zwrotnego, których skutek – korzystanie z Urządzeń w okresie Umów leasingu zwrotnego – będzie przez Spółkę konsumowany przez cały okres obowiązywania Umów. Jednakże, w odróżnieniu od rat leasingowych, Opłaty wstępne nie są w harmonogramie spłat przypisane do konkretnego okresu z 96 miesięcy, na które zostały zawarte Umowy leasingu zwrotnego. Pomimo że Opłaty wstępne ponoszone są jednorazowo, to dotyczą całego, ściśle określonego czasu trwania Umów leasingu zwrotnego zawartych na czas oznaczony – z tego powodu są one również znacznie wyższe od pozostałych należności wyszczególnionych w harmonogramie spłat. Tym samym, zasadne jest uznanie ich za koszt pośredni, dotyczący okresu przekraczającego rok podatkowy, którego nie da się funkcjonalnie przypisać do danego roku podatkowego.
Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy, Opłaty wstępne powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do czasu trwania Umów leasingu zwrotnego, tj. powinny zostać potrącone w częściach proporcjonalnych do czasu trwania Umów leasingu zwrotnego, odpowiednio w każdym roku wykonywania tych umów, przez okres 96 miesięcy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Zasady opodatkowania stron umowy leasingu podatkiem dochodowym od osób prawnych reguluje rozdział 4a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: ustawa o CIT).
Zgodnie z przepisem art. 17a pkt 1 ustawy o CIT:
Ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu - rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów.
W myśl art. 17b ust. 1 ustawy o CIT:
Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:
1) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt 2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;
2) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;
3) suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia następnej umowy leasingu; przepis art. 14 stosuje się odpowiednio.
W myśl art. 17b ust. 2 ustawy o CIT:
Jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:
1) art. 6,
2) przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
3) art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz.U. z 1997 r. poz. 143, z 1998 r. poz. 1063 i z 1999 r. poz. 484 i 1178)
- do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 17f-17h.
W związku z powyższym, co do zasady jeżeli zawarta umowa leasingu spełnia określone w art. 17b ustawy o CIT, warunki oraz finansujący w dniu jej zawarcia nie korzysta ze zwolnień wymienionych w art. 17b ust. 2 ustawy o CIT, to korzystający może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszelkie poniesione koszty związane z przedmiotem umowy leasingu, w tym wydatek związany z uiszczeniem wstępnej opłaty leasingowej.
Państwa wątpliwości w rozpatrywanej sprawie dotyczą ustalenia, czy zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, Opłaty wstępne wynikające z zawartych Umów leasingu zwrotnego Spółka powinna zaliczać do kosztów uzyskania przychodu potrącając część proporcjonalną do okresu trwania Umów leasingu zwrotnego w każdym roku wykonywania tych Umów.
Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...).
Powyższe oznacza, że zasadniczo wszystkie poniesione wydatki, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, po wyłączeniu wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.
Z kolei dla ustalenia momentu zaliczenia ponoszonych wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, ważne jest rozpoznanie rodzaju powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:
- bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód),
- inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).
Koszty bezpośrednio związane z uzyskiwanym przychodem to wydatki, których poniesienie przyczynia się wprost do osiągnięcia konkretnych przychodów składających się na całość przychodów osiąganych przez podatnika w roku podatkowym.
Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie można przypisać konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie. Kosztami takimi są więc w szczególności wydatki związane z całokształtem działalności podatnika, wynikające z konieczności wywiązywania się przez niego z obowiązków nałożonych innymi przepisami prawa czy warunkujące prowadzenie tej działalności. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Tym samym nie jest możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód uzasadniający potrącenie takich kosztów.
Kwestia związana z momentem potrącalności kosztów uzyskania przychodów została uregulowana w przepisach art. 15 ust. 4 oraz art. 15 ust. 4b-4h ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT:
Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
W myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:
Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
Zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:
Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
W rozpatrywanej sprawie Spółka zobowiązana jest uiszczać należności z tytułu rat leasingowych, obliczonych proporcjonalnie na okres 96 miesięcy oraz tzw. „Opłaty wstępne”. W przypadku obydwu Umów leasingu zwrotnego, „Opłaty wstępne” opłacone zostały jednorazowo (poprzez potrącenie) w dacie rozpoczęcia leasingów operacyjnych i nie są przypisane do konkretnego okresu. „Opłaty wstępne” są jednorazowe i bezzwrotne oraz stanowią świadczenie odrębne od pozostałych rat leasingowych. W przeciwieństwie do pozostałych opłat wyszczególnionych w harmonogramie płatności, od „Opłat wstępnych” nie są również naliczane odsetki. Nie stanowią one również kaucji ani zadatku.
W świetle przytoczonych przepisów, nie ulega wątpliwości, że „Opłaty wstępne” poniesione w związku z zawarciem umowy leasingu, jako związane w sposób ogólny z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Państwa Spółkę, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów.
Koszty pośrednie potrąca się, co do zasady, w roku poniesienia. Jeżeli jednak dotyczą one okresu dłuższego niż 1 rok, rozlicza się je proporcjonalnie. Co istotne, o tym, czy dany wydatek z uwagi na swój charakter nie może zostać przyporządkowany do długości okresu, którego dotyczy, decydować będą przepisy prawa podatkowego, a nie np. sposób księgowania wydatku na potrzeby prawa bilansowego.
Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego wskazać należy, że „Opłaty wstępne” opłacone jednorazowo w dacie rozpoczęcia leasingów operacyjnych, stanowią koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami. Koszty te powinny być potrącone jednorazowo, zgodnie z art. 15 ust. 4d w zw. z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, w momencie poniesienia, tj. dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku).
Jak Państwo wskazali, Opłaty wstępne nie są przypisane do konkretnego okresu, z wniosku nie wynika również aby ich wysokość była uzależniona od okresu na jaki zawierane są Umowy leasingu zwrotnego. Zatem opłaty te należy wiązać z faktem zawarcia Umów leasingu a nie okresem na jaki zostały zawarte.
Tym samym, nie można podzielić Państwa stanowiska zgodnie z którym, „Opłaty wstępne” poniesione w związku z zawartymi przez Spółkę Umowami leasingu zwrotnego powinny zostać zaliczane do kosztów uzyskania przychodów przez 96 miesięcy, tj. proporcjonalnie do okresu trwania Umów leasingu zwrotnego w każdym roku wykonywania tych Umów.
Zatem, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo